Downloaded from YTS.MX
"Οι φιλοπερίεργοι θα χαρούν με τα συμπεράσματά μου.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Για όσους με απορρίπτουν, είναι άσκοπο να εξηγήσω ό,τι έχει ήδη απορριφθεί".
Μάριο ντε Αντράντε στο "Pauliceia Desvairada" του 1992.
Υπάρχει ένα ρητό σε παλιά Γιορούμπα.
"Με την πέτρα που έριξε σήμερα,
ο Έσου σκότωσε ένα πουλί χθες".
Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να συνοψίσω αυτό που προσπαθώ να κάνω.
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Μακάρι να τον πολεμούσα κάποτε
Όταν έχει το μικρόφωνο Η ρίμα πάει προς μια κατεύθυνση
Είναι γαμάτος
Θα χτυπήσω τατουάζ το όνομά του στο χέρι μου
Είναι φίρμα από μόνος του
Όταν το μικρόφωνο είναι ανοιχτό Δεν φεύγει ποτέ
Δεν μοιάζει με την πρώτη μου φορά εδώ. Νιώθω ότι γύρισα.
Και ότι τα όνειρα και οι δυσκολίες μου είχαν αρχίσει πολύ πριν έρθω.
Αλλά πρέπει να θέσω ένα εννοιολογικό πλαίσιο πριν αρχίσει να βγάζει νόημα.
Μια εικόνα της σκέψης των μαύρων στη Βραζιλία. Αυτό θα βλέπετε πλέον.
Ένα. Η Βραζιλία ήταν η τελευταία χώρα της Αμερικής που κατήργησε τη δουλεία.
ΑΝΑΓΓΕΛΛΩ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
Δύο. Το Σάο Πάολο απέκτησε πλούτο κυρίως από την άνθιση του καφέ τον 19ο αιώνα
και η παραγωγή του ήταν προϊόν δουλείας.
Τρία. Το τέλος της δουλείας άφησε εκατομμύρια μαύρους χωρίς στήριξη.
Ακολούθησαν πολιτικές "λεύκανσης" που ενθάρρυναν τη μετανάστευση από την Ευρώπη,
δαιμονοποιούσαν αφρικανικούς και γηγενείς πολιτισμούς
και στόχευσαν στην εκκαθάριση της ανάμνησης της δουλείας
και κάθε συνεισφοράς από μη λευκούς στην ανάπτυξη της χώρας.
Από την αρχή, οι αυτοκρατορικές αρχές προσπάθησαν να "λευκάνουν" το μαύρο αίμα
για να εξουδετερώσουν τον πολιτισμό τους
και να τους εμποδίσουν να ανέλθουν σε σημαντικές θέσεις.
Τέσσερα. Η ανέλιξη του Σάο Πάολο στη μητρόπολη
που αποκαλούμε "γη των ευκαιριών"…
Είναι η πρωτεύουσα της σκληρής δουλειάς,
ο γίγαντας φτιαγμένος από ενισχυμένο τσιμέντο που επεκτείνεται.
…χαρακτηρίζεται από μια βίαιη διαδικασία αναβάθμισης.
Πολλές περιοχές αλλάζουν χαρακτήρα, κυρίως οι παραδοσιακά μαύρες.
Γκαλά στην Όπερα!
Ο πληθυσμός των μαύρων εκτοπίστηκε στα περίχωρα.
Πέντε. Οι φτωχοί πληθυσμοί από άλλες περιοχές
ήρθαν εδώ για να δοκιμάσουν την τύχη τους
κάνοντας τα περίχωρα σπίτι τους.
Κοσμοπολίτικα και πολυπολιτισμικά, έτσι γεννήθηκαν τα περίχωρα του Σάο Πάολο.
Έξι. Τη δεκαετία του 1970,
η κουλτούρα του χιπ-χοπ ξεκινά στις ΗΠΑ αλλά επηρεάζει όλον τον πλανήτη.
Μέσω της ραπ, του μπρέικ ντανς και των γκράφιτι,
οι νέοι από τα περίχωρα της πόλης βρήκαν ένα μέσο έκφρασης.
Το κοινό τους σημείο
είναι μια εύκολα προσβάσιμη περιοχή, ένα ιστορικό κέντρο,
συγκεκριμένα, ο σταθμός μετρό Σάο Μπέντο.
Επτά. Η μουσική τους εξαπλώνεται στα περίχωρα της Βραζιλίας
και μετατρέπεται σε κίνημα που ενημερώνει
για τον ρατσισμό και την κοινωνική ανισότητα.
Όσο απαξιωτική κι αν ήταν η βιομηχανία,
πούλησε εκατομμύρια αντίγραφα κι έγινε το πρώτο ευρύ μέσο
που συνέδεε την εργατική τάξη με μαύρους διανοούμενους Βραζιλιάνους.
Έχει συνδεθεί με κάθε επιτυχία της εργατικής τάξης από τότε.
Οι λευκοί δεν καταλαβαίνουν τα φανταχτερά ρούχα,
με τα καπέλα και τα έντονα χρώματα.
Οκτώ. Παρόλο που η ραπ
ίσως έχει εδραιωθεί ως πλατφόρμα παραπόνων,
είναι κάτι παραπάνω.
Όλοι θέλουν να χορέψουν.
Στην αναζήτηση αυτής της ουσίας, η ραπ μπαίνει στο σύμπαν της δημοφιλούς μουσικής
κυρίως της σάμπα, μια ένωση τόσο ισχυρή που οι δύο κόσμοι άλλαξαν για πάντα.
Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Είμαστε ικανοί για περισσότερα.
Εννιά. Παρά τον δομικό ρατσισμό στη Βραζιλία,
η καινούργια κουλτούρα απελευθερώνει τους νέους. Και οικονομικά.
Το ψηφιακό περιβάλλον επιτρέπει σε καλλιτέχνες
να πετύχουν σπάνια, και πρωτοφανή επιτεύγματα.
-Ο δρόμος… -Είμαστε εμείς!
Ο δρόμος είμαστε εμείς!
Δέκα. Δεν προχωράς στη ζωή μόνο βγάζοντας χρήματα.
Αυτά τα παιδιά δεν αποζητούν μόνο τη φήμη.
Θέλουν να ξαναγράψουν την ιστορία της χώρας.
Κάτι ακόμα. Η μαμά μου με λέει Λεάντρο.
Όλοι οι άλλοι με ξέρουν ως Εμισίντα.
Είμαι ένα από αυτά τα παιδιά.
ΣΑΟ ΠΑΟΛΟ, ΟΠΕΡΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2019
Θα βγούμε στη σκηνή σε λίγο.
Σε πενήντα χρόνια από τώρα, θα τη σκεφτόμαστε
ως τη νύχτα που άλλαξε τη ζωή πολλών.
Λέμε με τον τρόπο μας σε ανθρώπους σαν εμάς ότι ανήκουν εδώ.
ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ
Πρέπει να είμαστε παρόντες σε αυτόν τον χώρο, σε αυτό το περιβάλλον,
και σε όλους τους χώρους που δεν μπορούσαμε να μπούμε
σε όλη την ιστορία της χώρας μας.
Η επόμενη γενιά δικαστών, γιατρών
δικηγόρων, προέδρων,
κάθονται εκεί. Ας τους ξαναδώσουμε το δικαίωμα να ονειρεύονται.
Εντάξει;
Ευχαριστώ πολύ. Αυτό είναι το νόημα του AmarElo.
Είμαστε μαζί. Ειρήνη!
Σήμερα μπορώ να με θεωρήσω τυχερό
Πέρα από το ότι είμαι πολύ νέος
Νιώθω ασφαλής και δυνατός
Και αναρωτιέμαι
Ο Θεός είναι Βραζιλιάνος Και περπατάει δίπλα μου
Δεν μπορώ να συνεχίσω να υποφέρω Για όσα έχουν συμβεί
Αρκετό αίμα, αρκετό κλάμα
Πέρυσι πέθανα Αλλά όχι φέτος
Αρκετό αίμα, αρκετό κλάμα
Πέρυσι πέθανα Αλλά όχι φέτος
Τα όνειρά μου πετούν πιο ψηλά από ντρόουν Τι με πυροδοτεί; Η πείνα
Να τα καταστρέψω όλα σαν κυκλώνας
Το αύριο δεν μπορεί να είναι ίδιο με χθες Με ένα νέο όνομα
Τα όρνια περιμένουν να πέσει κάποιος
Όταν φύγει η θλίψη Είμαι κάτι παραπάνω
Σώμα, μυαλό, ψυχή, στυλ Αγιουρβέντα
Όπως το νερό, μπορώ να περνάω από πέτρες
Είμαι ο συγγραφέας της υπόθεσης Τα δράματα είναι κρυμμένα
Βγες από τη λάσπη Ενώ τυλίγεις τον κόσμο σε φλόγες
Όχι μελόδραμα, θέλω λεφτά Βλέπω το σχέδιο του Θεού
Καπουλάνα, κατάνα, σκοπός μου η νιρβάνα
Το παιχνίδι είναι στημένο Δεν μας παίρνει να χάσουμε
Εκεί που στρίβει ο άνεμος Βγαίνουν αληθινά λόγια
Δεν θα το αφήσω ήσυχο Ούτε θα το προσπεράσω
Γιατί θα μπερδέψουμε Όσους γελούσαν όταν είχαμε πέσει
Η γιαγιά μου δεν έχει έρθει εδώ. Είναι 80 χρονών.
Η Τετάρτη θα είναι η πρώτη της φορά.
Θα παίξεις ένα τραγούδι για μένα;
-Είναι ανοιχτή η κάμερα; -Ναι!
Αυτό είναι το καλό.
Η μαμά μου, οι θείες μου,
οι κόρες μου, και οι δύο,
θα είναι εκεί και θα το δουν με διαφορετικό φως.
Πολλά από τα αγόρια και τα κορίτσια που θα είναι εκεί την Τετάρτη,
δεν έχουν πάει ποτέ στην Όπερα.
Γι' αυτό είναι σημαντικό να έχουμε έναν μεγαλοπρεπή χώρο.
Είναι μεγάλο και είναι εδώ.
Δεν είναι κάτι νέο.
Πρέπει να είναι αξιοσημείωτο. Να σκεφτούν
"Δεν θα το αφήσω να χαθεί στον ψηφιακό κόσμο".
Έκανε τον ήλιο να ανατείλει!
Γύρισε!
Η κυρία του μεσημεριανού φεύγει Το λεωφορείο ξεκινά
Η κα Μαρία έφυγε μακριά
Μόνο τότε ο ήλιος ανατέλλει
Οι αράχνες υφαίνουν τους ιστούς τους Τη νύχτα, στο σκοτάδι
Ερωτευμένοι χωρίς ανάσα στη λαβή του Μορφέα
Και ο ήλιος βγαίνει μόνο αργότερα
Ο ήλιος βγαίνει μόνο αργότερα
Είναι ο βασιλιάς τον αστεριών, το ξέρω Αλλά βγαίνει αργότερα
Ο ήλιος βγαίνει μόνο αργότερα…
Θα σου δώσω ένα κυριολεκτικό παράδειγμα της φυσικής τάξης των πραγμάτων.
Ο ήλιος ανατέλλει στη λεωφόρο Σεζεφρέντο και δύει στη Φοντάλις.
Με νιώθεις;
Η λεωφόρος Σεζεφρέντο είναι πιο ψηλά.
Κοιτάζοντας από τον λόφο,
δεν βλέπεις πια το σχήμα των σπιτιών τη νύχτα.
Υπάρχουν μόνο τα αστέρια στον ουρανό και τα φώτα από κάθε σπίτι της γειτονιάς.
Η κυρία του μεσημεριανού φεύγει Το λεωφορείο ξεκινά
Η κα Μαρία έφυγε μακριά Μόνο τότε ο ήλιος ανατέλλει
Οι αράχνες υφαίνουν τους ιστούς τους Τη νύχτα, στο σκοτάδι
Ερωτευμένοι χωρίς ανάσα στη λαβή του Μορφέα
Και ο ήλιος βγαίνει μόνο αργότερα
Ο ήλιος βγαίνει μόνο αργότερα
Είναι ο βασιλιάς τον αστεριών, το ξέρω Αλλά βγαίνει αργότερα
Ο ήλιος βγαίνει μόνο αργότερα…
CARLINHOS 7 CHORDAS ΜΟΥΣΙΚΟΣ
Θα είναι σινγκλ;
Δεν πιστεύω στα σινγκλ.
Κάνε ό,τι νομίζεις. Έχεις δίκιο.
Τα καλά τραγούδια δεν παίζουν πολύ στο ραδιόφωνο.
Ναι.
Θα κάνω ό,τι νιώθω σωστό, μετά εξαρτάται από αυτούς.
Μ' αρέσει να…
Ζέκα!
Γρήγορα! Έλα!
ΟΡΦΕΟ ΝΕΓΚΡΟ
-Παίξε για να ανατείλει ο ήλιος. -Δεν μπορώ.
-Φυσικά και μπορείς! -Δεν πρέπει.
Κόψ' τα αυτά. Παίξε!
Έκανε τον ήλιο να ανατείλει!
Όπως στην ταινία.
Και τώρα είσαι εσύ η ταινία.
Το άλμπουμ είναι δομημένο γύρω από ένα όνειρο.
Κατάλαβες; Ένας τύπος κοιμάται,
και στον ύπνο του, ο ένας βοηθάει τον άλλον.
Είναι ένα όμορφο όνειρο, όπου ο ένας στηρίζει και καταλαβαίνει τον άλλον.
Αυτό είναι το όνειρό του.
"Principia" είναι το όνειρο…
Κυριολεκτικά.
Γι' αυτό η αρχή έχει αιθέρια αίσθηση, σαν να λικνίζεσαι.
Αρχίζει ομαλά.
Ακούς τις κυρίες από παλιές γειτονιές να τραγουδούν…
Σε πηγαίνει στην παιδική σου ηλικία.
Σαν τραγούδι που σου έλεγε η μαμά σου.
Ονειρεύεται τον καιρό που ένιωθε ότι τον φροντίζουν και τον καταλαβαίνουν.
Αρχίζει να συνδέεται με φυτά όπως ο απήγανος, και με τη θρησκεία,
πράγματα που τον βοηθούν να έχει πίστη όταν ο κόσμος τού λέει να μην έχει.
Έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον και πρέπει να παλέψουμε.
Το μόνο που έχουμε είναι
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Με νιώθεις; Αυτό λέω.
Έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον.
Αν αφήσουμε ο ένας τον άλλον, την πατήσαμε.
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Δεν θυμάμαι το άλλο ρεφρέν!
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Μας ξυπνούσε η καμπάνα της Καθολικής εκκλησίας,
το οποίο είναι αντιφατικό
αφού η Καθολική εκκλησία καταδίκασε το Καντομπλέ.
Ήταν ένα όμορφο μήνυμα για το πώς είμαστε εδώ για να ζούμε ενωμένοι,
όχι αποκομμένοι ο ένας από τον άλλον.
Η φύση έχει δικούς της κανόνες, αλλά η ηθική είναι ανθρώπινη.
Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την ηθική για να απομακρυνθούν.
Ήθελα ολόκληρο το άλμπουμ να έχει αυτήν την αίσθηση,
να μας κάνει να νιώθουμε ξανά ένα.
Είμαστε μαζί μέσα από τις ομοιότητές μας. Αυτό είναι το πρώτο κομμάτι.
Στο τέλος, ένας πάστορας λέει αυτά τα όμορφα πράγματα.
Ο Ιησούς λέει ότι πρέπει να απαρνηθούμε τους εαυτούς μας.
Μιλάει για τον υπέρμετρο εγωισμό μας,
τον εγωισμό που είναι προϊόν της κοινωνίας μας.
Ενδυναμωμένος από ψευδείς ισχυρισμούς και πολλή μοναξιά.
Γεια σου, φίλε μου.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Είναι παλιό σαν την αιωνιότητα
Η αγάπη είναι πνευματικότητα
Κρυμμένη, ισχυρή, μαύρη, ποίηση
Ένας ώμος στην ήσυχη βραδιά
Ένα όμορφο ξεκίνημα της μέρας
Γιε μου, αγκάλιασε τη μητέρα σου…
Άρχισα να γράφω το τραγούδι πριν τέσσερα χρόνια.
Δακρύζω.
Γαμώτο.
Ναι, θα μπορούσε Αν δεν ήταν η αγάπη…
Την πρώτη φορά που ήμουν στην Αφρική…
με πήγε ο φίλος μου ο Τσάπα…
στο Εθνικό Μουσείο Δουλείας στην Ανγκόλα.
Εκεί, είδα μια λεκάνη…
και το κείμενο στον τοίχο έγραφε…
"Με αυτήν τη λεκάνη βαφτίζονταν οι μαύροι.
Κι εξαιτίας μιας διεστραμμένης χριστιανικής αντίληψης,
πίστευαν ότι δεν είχαν ψυχή".
Κοίταξα τον φίλο μου και συνειδητοποίησα την αποστολή μου.
Κάθε φορά που πιάνω στυλό ή μικρόφωνο,
θέλω να μπορώ να επιστρέφω στους αδερφούς και τις αδερφές μου
την ψυχή που νόμιζαν ότι δεν έχουν.
Με τη γλυκιά μυρωδιά του απήγανου Σκέφτομαι τον Βούδα, ήρεμο
Είμαι αγχωμένος, ψάχνω βοήθεια Μερικές φορές σκέφτομαι ψαλμούς
Καθαρίζω την οπτική μου από ψευδαισθήσεις Σαν οφθαλμίατρος
Κι εγώ, που βλέπω πιο πέρα Για μένα, για σένα, ουμπούντου, βάλσαμο
Αν είναι να πιστέψω σε κάτι
Θα βασιστώ σε ό,τι βλέπω
Συνοψίζοντας αυτόν τον κόσμο, μικρό, λίγο Πεζό, βρώμικο, κόλαση και δηλητήριο
Κρύο, χειμώνας, νυχτερινή ψιχάλα Καταπίεση και αναδρομή
Η ηρεμία είναι πολυτέλεια Η ζωή μάς αγχώνει
Διαβάζω ψυχές πέρα από την πίεση
Έθνη πέφτουν στα χέρια του Βαραββά Εκεί που βρίσκεται το θαύμα
Αποδεικνύει τη σημασία των βιβλίων Στα ερείπια της σπάθας
Βαθιά άπληστα χρέη Αγνοώντας το νόημα της ευλογίας
Σε μια εποχή Που το μόνο που τρέχει ελεύθερο
Είναι τα δάκρυά μας
Γύρισα να σκοτώσω, σαν ανακοπή Μετά την ανάσταση, σαν γέννα
Ξαναχτίστηκα, βαρέθηκα Απλός, ριζωμένος στην πραγματικότητα
Αν λάβω ευλογία, τη μοιράζομαι Μπαίνω σε κελιά, σαλόνια, δωμάτια
Ταξίδεψα στον κόσμο και είμαι βέβαιος Όλοι είναι ένα
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Το μόνο που έχουμε είναι
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Το μόνο που έχουμε είναι
ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ ΦΥΤΕΜΑ
Τίποτα δεν μπορεί να σου μάθει για τον χρόνο όπως το χώμα.
Αυτά δεν είναι χίπικα λόγια. Όταν φυτεύεις έναν σπόρο,
πρέπει να τον ποτίσεις και να περιμένεις 15 μέρες να φυτρώσει.
Μόλις βγει, πρέπει να τον φροντίσεις.
Να προσέχεις τα παράσιτα και τα δηλητηριώδη ζώα.
Είναι τρελό το πώς καταλήγεις να αντιμετωπίζεις αράχνες και φίδια
και πώς καταλαβαίνεις
ότι δεν θα σε δαγκώσουν από κακία.
Αυτό είναι το τελευταίο που θέλουν.
Οι αράχνες δεν θα σε δαγκώσουν επειδή έτσι τους ήρθε.
Το κάνουν επειδή τρομάζουν.
Ο φόβος θα σε ωθήσει να κάνεις πράγματα που δεν θες.
Ενώ δούλευα στο άλμπουμ μου, μου δίδαξε πολλά ο κήπος.
Έδινα μια συνέντευξη πριν τη συναυλία και ο τύπος με ρώτησε "Γιατί στην Όπερα;"
"Γιατί δεν υπάρχει ούτε μία κολόνα,
δεν υπάρχει γέφυρα,
δεν υπάρχει δρόμος,
δεν υπάρχει ούτε ένα σημαντικό κτίριο
που δεν το έχουν αγγίξει τα χέρια μαύρων εργατών".
Όταν το είπα αυτό, σκεφτόμουν το ανθρώπινο δυναμικό, τούβλα, τσιμέντο.
Αλλά αυτή είναι η μισή ιστορία.
Για όλη την ιστορία, πρέπει να γυρίσουμε την ταινία και να πάμε πίσω στον χρόνο.
Και η καλύτερη χρονομηχανή για αυτό
είναι ένα σάμπα ενρέντο του Τζεράλντο Φίλμε για το Τέμπας.
Καθώς έκανα έρευνα για αυτόν,
διαπίστωσα γρήγορα γιατί πήρε το όνομά του από τη Θήβα, μια αιγυπτιακή γειτονιά,
από την εποχή των Φαραώ.
Δεν έβαλε απλώς τούβλα με τα μαύρα χέρια του,
αλλά είχε και σημαντικό ρόλο στη στυλιστική αναδιαμόρφωση
που υπέστη το Σάο Πάολο τον 18ο αιώνα.
Έχτισε τα σκαλοπάτια για την εκκλησία Κάρμο
και τον Καθεδρικό Ναό του Σάο Πάολο.
ΤΕΜΠΑΣ, ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΥΡΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΤΟΥ ΣΑΟ ΠΑΟΛΟ
Έχτισε το Σιντριβάνι του Ελέους.
Όλες οι πλάκες στην πλατεία έχουν τα ονόματα των καλλιτεχνών.
Ούτε ο Καθεδρικός ούτε το Συντριβάνι του Ελέους
έχουν το όνομα του καλλιτέχνη.
Αλλά ξέρουμε ποιος ήταν.
Είναι και ο καλλιτέχνης
πίσω από τον θεμελιώδη βράχο στη Μονή του Αγίου Βενέδικτου.
Η περιοχή γύρω από το μοναστήρι
ήταν τα θεμέλια του χιπ-χοπ μας, είναι τρελό.
Είτε έχτιζαν είτε σχεδίαζαν, οι άνθρωποι που πάντα πάλευαν
ώστε η τέχνη και η ομορφιά να δώσουν ζωή στο τσιμέντο της πόλης μας
ήμασταν εμείς.
Εμείς
Εμείς…
Είμαστε ελεύθεροι εδώ Γαμάτα αθλητικά
Γαμάτα κοσμήματα
Όλα γυαλίζουν
Τους ενοχλεί
Μια συνάθροιση μαύρων Είναι το επίκεντρο της γαματοσύνης
Αν το γκέτο είναι ξύπνιο Τα υπόλοιπα ας πάνε στον διάολο
Γαμάτα αθλητικά
Γαμάτα κοσμήματα
Όλα γυαλίζουν
Τους ενοχλεί
Μια συνάθροιση μαύρων Είναι το επίκεντρο της γαματοσύνης
Αν είμαστε στην Όπερα Τα υπόλοιπα ας πάνε στον διάολο
Αγάπη Ελεύθεροι
Είμαστε ελεύθεροι εδώ
Μου αρέσει να γυρίζω την ιστορία 100 χρόνια πριν
και να σκέφτομαι πώς το 1922 έφερε τα πάνω κάτω.
Καθώς γιορτάζαμε την επέτειο της ανεξαρτησίας μας,
Βραζιλιάνοι διαφορετικών καταγωγών
ανάκτησαν το δικαίωμα να ονειρεύονται και να μεταμορφώσουν τη χώρα,
αγνοώντας το φάντασμα της αποικιοκρατίας που το στοίχειωνε.
Ας πούμε, ένα πολιτιστικό κίνημα με αφρικανικές ρίζες,
μοντέρνο και πρωτότυπο,
είναι ο πρόδρομος αυτού που αποκαλούμε brasilidade.
Πήγε γραμμή από τις φαβέλες στην καρδιά του καλλιτεχνικού αβάν-γκαρντ.
Μιλάω για τη σάμπα,
η οποία καταδιώκεται ευρέως στη Βραζιλία.
Παρά την έντονη αποδοκιμασία που έδειξε η τοπική αστική τάξη,
ο Πισινγκίνια και ο Ντόνγκα το έφεραν στη μοντέρνα πόλη του Παρισιού.
Έτσι έγραψε ιστορία ο Όιτο Μπατούτας.
Είμαστε οι Μπατούτας
ΠΙΣΙΝΓΚΙΝΙΑ ΣΥΝΘΕΤΗΣ
Είμαστε από τη Βραζιλία Όλα είναι καλά εδώ
Είμαστε οι Μπατούτας
Τους κάνουμε όλους να χορεύουν σάμπα
Ξέρεις τι είναι τρελό; Τη χρονιά που η σάμπα κυρίευσε τον κόσμο,
ήρθε μια αλλαγή στην τέχνη μας με επίκεντρο την σκηνή όπου θα εμφανιστώ.
Η Εβδομάδα Μοντέρνας Τέχνης του 1922.
Η αντίληψη της τέχνης εδώ κλονίστηκε για πάντα.
Οι σαμπίστας, που είναι αναμφισβήτητα μοντέρνοι και μοντερνιστές,
που, χωρίς να το συνειδητοποιήσουν, ήθελαν κι άλλη σάμπα στην τέχνη μας,
παραβίασαν τις παραδοσιακές ιδέες
με έναν τρόπο που θα αντηχεί παντοτινά.
Παρόλο που ήταν κυρίως μια ελίτ ομάδα λευκών ανδρών, αλλά όχι αποκλειστικά,
ανάκτησαν τη βραζιλιάνικη τέχνη και τα χρώματα
και η Εβδομάδα Μοντέρνας Τέχνης ήταν η αρχή.
Το πράσινο και το κίτρινο δεν ξεχάστηκαν,
απαθανατίστηκαν στον πίνακα "Ο Κίτρινος Άντρας"
της Ανίτα Μαλφάτι.
Όσο για τους σαμπίστας, κυρίως φτωχοί άνδρες και φτωχές γυναίκες,
σχεδόν όλοι μαύροι ή μιγάδες,
στήριξαν αυτό που ο Μασάντο ντε Ασίς θα αποκαλούσε "αληθινή Βραζιλία".
Τα κινήματα έκαναν άλμα πίστης με την τέχνη τους.
Είπαν "Έχουμε μόνο εμάς".
Αφήνω το ντέφι στους φίλους μου
Με ρώτησαν αν έχω γνωρίσει τον Μάριο ντε Αντράντε.
Είχα την τιμή…
να είμαι φίλος του…
και να με μνημονεύσει.
Δεν θα έδινες σημασία στο δικό μου
Για μένα, δεν έχεις πια αξία
Ντέιζα Φαλάρ ήταν το όνομα
που δόθηκε στον Ισμαέλ Σίλβα, τον Μπίντι, τον Μπρανκούρα και άλλους
ως αυτό που θα γινόταν βάση για σχολές σάμπα.
Γιατί το όνομα "Σχολή Σάμπα";
Σε αυτήν τη γειτονιά, είχαμε μια σχολή εκπαίδευσης δασκάλων…
όπου μπορούσες να γίνεις δάσκαλος.
Επομένως, η γειτονιά Εστάσιο ντε Σα,
διέδωσε τα νέα
ότι η ίδια η γειτονιά, το Εστάσιο ντε Σα, ήταν σχολή σάμπα.
Ο Μπίντι δημιούργησε το τύμπανο σούρντο και το έβαλε στο επίκεντρο των κρουστών
όπως και το ταμπουρίνο.
Δεν ξέρουμε αν το ταμπουρίνο το εφηύρε ο Μπίντι ή ο Ισμαέλ Σίλβα.
Οι παλιοί λένε ότι ήταν ο Μπίντι.
Έφτιαξε τύμπανο σούρντο από κεσέ βουτύρου και χαρτί από σακούλα τσιμέντου.
Πήρε τη σακούλα τσιμέντου, μούσκεψε το χαρτί,
το έβαλε σε έναν κεσέ βουτύρου 20 κιλών,
το έδεσε με σύρμα,
σταμάτησε να το μουσκεύει, το ζέστανε λίγο με φωτιά
για να βελτιώσει τον ήχο.
Μετά πήγε στην πλατεία Εστάσιο.
Πήγε ο Μπίντι με το Ντέιζα Φαλάρ
και θεωρήθηκε εφευρέτης του σούρντο.
Με φώναξαν
Εδώ είμαι, τι γίνεται;
Με φώναξαν
Εδώ είμαι, τι γίνεται;
Ήρθα από εκεί
Όταν ήμουν μικρή
Ήρθα από εκεί Όταν ήμουν μικρή
-Η σάμπα είναι το θέμα! -Αυτό ξαναπές το!
-Αυτό ξαναπές το. -Πάμε άλλη μια φορά.
Εμπιστευόμαστε μόνο τους σαμπίστας.
-Μόνο αυτοί είναι έμπιστοι. -Οι μόνοι αξιόπιστοι.
Η σάμπα είναι η Βραζιλία στα καλύτερά της. Και δεν γίνεται να νικήσει η χώρα μας
αν αφήσει τη σάμπα.
Είμαι η σάμπα
Η μπάντα μας, Os Sete Modernos do Samba, έπαιξε στο Μεξικό.
Στα Ισπανικά ήμασταν γνωστοί και ως Los Siete Diablos de la Batucada.
Είμαι η σάμπα…
ΚΛΕΜΕΝΤΙΝΑ ΝΤΕ ΧΕΣΟΥΣ
Είμαι γηγενής του Ρίο ντε Τζανέιρο…
ΝΕΛΣΟΝ ΚΑΒΑΚΙΝΙΟ
ΡΙΑΤΣΑΟ
Εγώ μοιράζω χαρά Σε εκατομμύρια καρδιές…
ΚΛΑΡΑ ΝΟΥΝΕΣ
Από τη Ζοβελίνα Πέρολα Νέγκρα ως τον Τζάκσον ντο Παντέιρο,
μαζί με τον Γουίλσον Μπατίστα και τον Ζαΐρ Ροντρίγκες,
μαζί με πολλούς άλλους,
το χιπ-χοπ ήταν εκεί πριν υπάρξουμε εμείς.
Αυτό το γλυκόπικρο φρούτο που λέμε ραπ
μεγάλωσε από ένα μεγάλο δέντρο.
Αν εξετάσεις καλά τις ρίζες του,
θα βρεις τη σάμπα.
Είμαι η σάμπα…
Η σάμπα είναι εξωπραγματική.
Φτάνει σε μέρη που δεν έχει πάει άλλο ζωντανό ον.
Για παράδειγμα, το 1997,
το τραγούδι "Ô Coisinha Tão Bonitinha do Pai"
επιλέχθηκε για να ξυπνήσει το ρόβερ Sojourner στη διαστημική αποστολή του.
Πριν από κάθε άλλο κοσμοναύτη, η σάμπα άγγιξε το έδαφος του Άρη.
Δεν είσαι η γλυκούλα του μπαμπάκα;
ΧΟΡΧΕ ΑΡΑΓΚΑΟ ΜΠΕΘ ΚΑΡΒΑΛΟ
Οι σαμπίστας ήταν αβάν-γκάρντ, πραγματικά καινοτόμοι.
Παρά το βάρος τους, είχαν ελαφρύ άγγιγμα.
Ένα παράδειγμα είναι το πιάνο και η φωνή του Τζόνι Αλφ.
Ξέρεις πολύ καλά Ότι είμαι καλός τύπος…
Με την προσωνυμία "ΖενιΆλφ" από τον Τομ Ρόμπιν
και με τον χαρακτηρισμό "πατέρας της μπόσα νόβα" από πολλούς,
κατέληξε να είναι επιρροή μουσικών όπως η Ελίς Ρεζίνα και ο Γουίλσον Σιμονάλ.
Απαλή φωνή.
Έγινε;
Τώρα το σκέφτομαι σαν ταινία, Νάβε.
Ο τρόπος που συντίθεται το άλμπουμ λέει μια ιστορία.
Μόλις διαπίστωσα ότι το "Principia" είναι το όνειρο κάποιου.
-Με πιάνεις; -Αμάν.
Το τραγούδι του Ντάμιεν όταν ξυπνάει είναι το "A Ordem Natural das Coisas"
που είναι σαν καλημέρα.
Ξεκινάει νωρίς για δουλειά.
Ξαφνικά, καθώς ο αδερφός του φεύγει για δουλειά,
η γυναίκα του τρέχει στην πύλη να πει αντίο. "Pequenas Alegrias da Vida Adulta".
Σοβαρά;
Πρέπει να προσέχουμε Όσο ακροβατούμε
Ακόμα κι αν η απελπισία της σύγχρονης ζωής Μας βαραίνει
Αν ένα "λάικ" είναι μια έκκληση μίσους Τότε
Το μήνυμα της κοινής λογικής είναι απλό
ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΛΕ ΣΥΝΘΕΤΗΣ
Αν μείνουμε μαζί, θα είμαστε εντάξει. Θα υπερέχουμε.
Πρέπει να μείνουμε μαζί.
Το "Pequenas Alegrias da Vida Adulta" έχει ένα μυστικό
και ο Όγκα Μεντόζα ήταν ο πρώτος που το ανακάλυψε.
Χαμογέλασε και είπε "Αυτό το τραγούδι θέλει σάλτσα
που η ραπ δεν απολαμβάνει συχνά, τη σάμπα-ροκ".
Η γενέτειρα αυτού του είδους είναι ένα μικρό μέρος της Αφρικής
στην τρελή πόλη του Σάο Πάολο, γνωστή ως Βόρειο Μέρος.
Είμαι επαρχιώτης; Με τίποτα.
Εδώ γεννήθηκε επίσημα η πρώτη ηχογράφηση που ένωσε τη σάμπα με τη ραπ
με τους The Brothers Rap.
Η Da Cor do Pagode έκανε τις συστάσεις
Στήριξε τη ραπ της επόμενης γενιάς
Γιατί έγραψα μια ραπ Λίγο περίεργη
Με ταμπουρίνο να χτυπάει Και συγχορδίες καβακίνο
Ανά τα χρόνια, άλλοι καλλιτέχνες δοκίμασαν τη σάλτσα,
όπως οι Athaliba e a Firma, ο Ράπιν Χουντ
ο Μαρσέλο D2 , οι Quinto Andar, και οι Racionais MC's.
Άρχιζαν να μειώνουν την αμερικανικότητα,
αποδεικνύοντας ότι μπορείς να εκτιμήσεις το βραζιλιάνικο χωνευτήρι
χωρίς να σε επηρεάζει το τοπικό πνεύμα.
Όντως φιλόδοξος, θα έλεγα ότι ανεβήκαμε ένα σκαλοπάτι.
Καθώς ωριμάζει αυτό το κίνημα, καλούμαστε να ξεπεράσουμε την ανάμιξη των στιλ,
να κάνουμε χώρο για ένα νέο είδος,
μια νέα καλλιτεχνική γλώσσα, κάτι που αποκαλώ "νεο-σάμπα" στο AmarElo.
Το "Alvorada no Morro" του Καρτόλα, το "Sonho Meu" της Ντόνα Ιβόνε Λάρα,
το "Bandeira da Fé" του Λουίς Κάρλος ντα Βίλα,
ή ακόμα και το "Trem das Onze" του Αντονιράν Μπαρμπόσα
απεικονίζουν ακριβείς εικόνες, σαν αξιόπιστα ιστορικά έγγραφα,
τόσο δυνατά όσο τα τραγούδια των ράπερ που θα ακολουθήσουν,
αλλά σε διαφορετικό πλαίσιο.
Γι' αυτό θα υπάρχουν πάντα partideiros. Ακόμα και οι αυθόρμητοι στίχοι
θα απεικονίζουν μια αλήθεια στην ψυχή του καθενός.
Ξέρεις τι μου αρέσει στους σαμπίστας;
Δεν ξεχνούν τις μικρές χαρές της ενήλικης ζωής.
Θα αντιμετωπίσω τα πάντα για εκείνη
Όλες τις μάχες
Για τις μικρές χαρές της ενήλικης ζωής
Θα το κάνω…
Θα είμαι στην πρώτη γραμμή σαν πολεμιστής
Ακόμα κι αν πρέπει να αντιμετωπίσω Όλον τον πλανήτη
Ή να τρέξω μαραθώνιο και να κερδίσω
Θα φωνάξω "Αυτό είναι για σένα, μωρό μου"
Θα αντιμετωπίσω τα πάντα για εκείνη
Όλες τις μάχες
Για τις μικρές χαρές της ενήλικης ζωής
Θα το κάνω…
Θα είμαι στην πρώτη γραμμή σαν πολεμιστής
Ακόμα κι αν πρέπει να αντιμετωπίσω Όλον τον πλανήτη
Ή να τρέξω μαραθώνιο και να κερδίσω
Θα φωνάξω "Αυτό είναι για σένα, μωρό μου"
-Μ' αρέσει αυτό. -Κι εμένα.
Ωραία!
-Πανέμορφο! -Δεν θέλει σκέψη.
-Καλό. -Ακούγεται ωραία.
-Καλό, έτσι; -Πρώτο πράμα.
-Πολύ καλό. -Πάτα Ctrl-S
και αποθήκευσέ το, για όνομα.
Φαντάζεσαι να χαθεί όλο;
-Πάμε; -Ένα, δύο, τρία…
Πάμε!
Παίξε την κουδουνίστρα σαν να το εννοείς.
Το 'χεις;
Μερικές φορές νιώθω σαν φωτογράφος, αλλά όχι τυχαίος φωτογράφος.
Νιώθω σαν τον αδερφό από το ποίημα του Μανοέλ ντε Μπάρο,
που αυτοακοκαλείται "φωτογράφος του αόρατου".
Για μένα, το γράψιμο είναι σαν να ταξιδεύεις στον χρόνο.
Μπορώ να είμαι εδώ, τώρα,
αλλά μπορώ να επισκεφτώ το παρελθόν και το μέλλον
και να μοιραστώ τα συναισθήματά του.
Το έμαθα βλέποντας τη μαμά μου να ασχολείται με τη γη.
Όταν διάβασα πόσο σημαντικό ήταν για τον Μαντέλα να έχει κήπο στη φυλακή,
με συγκίνησε η συνειδητοποίηση ότι τόσες υπέροχες σκέψεις
είναι κλεισμένες σε έναν σπόρο.
Η μαμά μου, Ζασίρα, και ο Νέλσον Μαντέλα
μου έμαθαν να σέβομαι τον χρόνο και να συνδέομαι με τον κύκλο της ζωής.
Αυτή η έντονη άσκηση που έκανα για χρόνια με έκανε να νιώσω ολοκληρωμένος.
Τίποτα στον κόσμο Δεν θα μπορούσε να είναι πιο όμορφο
Από τα βάθη της καρδιάς μου
Από την πιο βαθιά γωνία του πυρήνα μου
Σε αυτόν τον διαλυμένο κόσμο
Το γράψιμό μου είναι σαν ερωτικό γράμμα
Παιδιά, γέλια, παράθυρα
Φλερτ, πλεξούδες, κίτρινο βαμβάκι
Οι κόκκινες αποχρώσεις των πλακιδίων Το κροτάλισμα της σπίθας
Νιώθεις ότι είσαι μέσα σε έναν πίνακα
Η ελπίδα ζωγραφίζεται με νερομπογιά
Ο λευκός θόρυβος από το ράδιο Τηλεοράσεις και σαπουνόπερες
Μια σειρά από μέλισσες Το μουρμουρητό των προβάτων
Στα αυτιά σου Και η ζωή συνεχίζεται
Στο πλακόστρωτο Ατρόμητος εργάτης
Παρορμητικός οδηγός Εκεί που όλα ξεκινούν
Ο άνεμος χαλαρώνει την ταχύτητα Για κάθε νέο εκλεκτό ήχο
Τα πικάπ παίζουν τα κλασικά Όμορφο και παράδοξα
Αποπνικτική μητρόπολη
Είναι νεκροπόλεις Που δεν αγγίζονται
Συγκρούονται με το όνειρο κάποιου
Κυριακάτικοι δολοφόνοι
Σταματούν κάθε όμορφο πράγμα
Όποιος νιώθει το ίδιο Είναι και φίλος μου
Αυτό έρχεται Από τα βάθη της καρδιάς μου
Από την πιο βαθιά γωνία του πυρήνα μου
Σε αυτόν τον διαλυμένο κόσμο
Το γράψιμό μου είναι σαν ερωτικό γράμμα
Από τα βάθη της καρδιάς μου
Αυτό έρχεται Από τα βάθη της καρδιάς μου
Από την πιο βαθιά γωνία του πυρήνα μου
Σε αυτόν τον διαλυμένο κόσμο…
Πάντα σύχναζα σε μαγαζιά με μεταχειρισμένους δίσκους.
Έψαχνα δίσκους επί ώρες με τα λίγα λεφτά που είχα. Δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη.
Διάβαζα το πίσω μέρος των δίσκων
μέχρι που βρήκα μια απλή αλλά αποτελεσματική μεθοδολογία.
Αν υπήρχε κάποιο συγκεκριμένο όνομα, θα το αγόραζα χωρίς ενδοιασμό.
Το όνομά του έγινε σφραγίδα έγκρισης. Ήταν ο φύλακας άγγελος της καλής μουσικής.
Άρχισα να συλλέγω δίσκους από τον σπουδαίο μουσικό.
Μια μέρα, πήγα να δω τα αδέρφια μου που έπαιζαν στο φεστιβάλ Brasilintime,
όπου ραπ DJ και ντράμερ φίρμες έπαιζαν μαζί.
Μόνο τα κακά παιδιά.
Κυρίες και κύριοι…
Ευχαρίστησή μου, τιμή μου…
και όνειρό μου να σας συστήσω
έναν από τους καλύτερους ντράμερ της Βραζιλίας.
Γουίλσον ντας Νέβες!
ΓΟΥΙΛΣΟΝ ΝΤΑΣ ΝΕΒΕΣ ΝΤΡΑΜΕΡ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΤΗΣ
Κοιτούσα από ψηλά και δεν μπορούσα να κοιτάξω κανέναν άλλον.
Το μόνο που έβλεπα ήταν τον φαλακρό να δίνει πόνο ενώ έπαιζε κομψός τα ντραμς.
Χρόνια αργότερα, με κάλεσαν σε ένα πρότζεκτ
όπου μπορούσα να διαλέξω οποιονδήποτε καλλιτέχνη για ηχογράφηση.
Οποιονδήποτε. Είχα ήδη αποφασίσει.
Θυμήθηκα αμέσως το όνομα στα εξώφυλλα των δίσκων.
Αλλά τι θα προσέφερα σε κάποιον
που είχε ηχογραφήσει με τιτάνες της βραζιλιάνικης μουσικής;
Έπρεπε να κλέψω. Έγραψα ένα τραγούδι με φράσεις
από τραγούδια που είχε ηχογραφήσει στο παρελθόν. Ένας φόρος τιμής.
Έτσι είδα το τέρας από κοντά.
Και δεν χωρίσαμε ποτέ.
Τι τυχερός που είμαι!
Ευχαριστώ, κε Γουίλσον Για την ιερή σας μουσική
Η Λένινα ήθελε να ακούσω το τραγούδι. Αυτό το κάνω μόνο όταν τους ηχογραφώ.
Θα το ξεχάσω την επόμενη μέρα.
-Δεν θυμάμαι τι έφαγα χθες. -Θυμάσαι τον Γουίλσον;
Ο φίλος μου ο Γουίλσον, ναι.
Ταξιδεύαμε και δουλεύαμε μαζί…
-Έγραψε τη μελωδία; -Ναι.
Μαλάκα μου!
-Πρέπει να το ακούσω, τότε. -Μην ανησυχείς.
Έπρεπε να το είχα ακούσει.
Για πολύ καιρό παλεύαμε να επικρατήσουμε ως επίκαιρο είδος τέχνης.
Το έχουμε χτίσει τα τελευταία χρόνια,
τα τελευταία δέκα χρόνια, με πιάνεις;
Για την τελευταία δεκαετία, ακόμα και λίγο πριν,
δεν είχαμε τίποτα να αποδείξουμε σε κανέναν.
Αλλά σίγουρα, η τέχνη μας είναι σε συνεχή εξέλιξη.
Καταφέραμε να αναπτύξουμε μια μορφή έκφρασης,
ορίζοντας το περίγραμμα της βραζιλιάνικης ραπ μουσικής.
Όταν έχεις έναν φίλο Έχεις τα πάντα
Λυπάμαι όποιον ανόητο τα βάλει μαζί μας.
Πέφτω πάνω σε αυτήν την ιδέα εδώ και πέντε χρόνια.
Ακόμα και πριν ενταθεί τόσο πολύ,
συνειδητοποίησα ότι πρέπει να πιαστούμε από κάτι.
Υπάρχουν κάποιες αξίες που έπρεπε να ξεκαθαριστούν,
όπως η σημασία της πίστης.
Αυτό θα με γαμήσει!
Μου αρέσει να κάνω ραπέλ Αν ξεμείνεις από σχοινί, πέθανες
Αράζω Ακόμα και με σκοτάδι στη γωνία
Παραλίγο να το ξεχάσω!
Σχεδιάζω ρούχα πού και πού, και κάνουμε επιδείξεις μόδας.
Ήταν αργά το βράδυ και τελείωνα μερικά κομμάτια για το επόμενο σόου.
Η τελευταία έκδοση ήταν εκπληκτική.
Τιμήσαμε τη σάμπα και με το παραπάνω.
Στην πιο σημαντική πασαρέλα της Βραζιλίας, είχαμε τη μαμά μου, την κα Ζασίρα,
τη Φαμπιάνα Κόζα και τον Γουίλσον ντας Νέβες.
Κυρίες και κύριοι, ο Γουίλσον ντας Νέβες. Η σάμπα προσωποποιημένη!
Τι υπέροχο συναίσθημα να δίνεις λουλούδια σε ανθρώπους που θαυμάζεις
όσο μπορούν ακόμα να τα μυρίζουν.
Είχα ένα τηλεφώνημα εκείνο το βράδυ, όσο ακόμα δούλευα.
Η γυναίκα μου μού έφερε το κινητό με σοβαρό ύφος.
Απάντησα στην κλήση και η φίλη μου, η Μαργκαρέτ, μού είπε τα άσχημα νέα.
Ο αγαπημένος μας συνθέτης, ο Γουίλσον ντας Νέβες,
δεν ήταν πια ανάμεσά μας.
Έκλαιγα για μέρες.
Αλλά τη θλίψη μου πάντα έκοβε μια αστεία ανάμνηση.
Τον θυμάμαι να λέει
"Μόνο τα παλιοτόμαρα πεθαίνουν".
Ο Γουίλσον είχε απόλυτο δίκιο, ως συνήθως.
Λίγους μήνες αργότερα, κατάφερα να βγάλω μια κασέτα που μου είχε στείλει
και να την ακούσω χωρίς να κλάψω.
Άκουσα όλα τα κομμάτια του χωρίς παύση.
Ο Τιάγκο Τζαμελάο κι εγώ πήγαμε στο στούντιο για να τα εναρμονίσουμε.
Στο στούντιο,
είχαμε μια στιγμή σαν από όνειρο όπου ψάχναμε για συγχορδίες
και όταν ξύπνησα, είχαμε έναν απολύτως στρογγυλό κύκλο.
Η μουσική του γέμισε το στούντιο
κι ένιωθα την παρουσία του μαζί μας, πιο δυνατή από ποτέ.
Χαμογέλασα καθώς σκεφτόμουν
"Όταν έχεις έναν φίλο, έχεις τα πάντα".
Όταν έχεις έναν φίλο Έχεις τα πάντα
Αν σε καταβροχθίσει το πηγάδι Θα σε σώσει από τον πάτο
Το συναίσθημα είναι τόσο εκπληκτικό Που το άγχος ξεπερνιέται εύκολα
Είναι ένα ασφαλές μέρος Για όταν τρελαίνεσαι
Όταν έχεις έναν φίλο Έχεις τα πάντα
Όταν οι σφαίρες πετούν Μετατρέπεται σε ασπίδα
Έτοιμος για τα πάντα, Αλήθεια, κάθε στιγμή,
Ένας ώμος να κλάψεις μετά τον Αρμαγεδδώνα Αδέρφια σαν τον Ζιλ και τον Καετάνο
Είναι σπάνιο σε αυτόν τον τρελό κόσμο Πέρασα τόσες δυσκολίες
Αλλά επέστρεψα Και θα συνεχίσω
Είναι σαν το μπαρόκ ροκοκό Που ήταν βασιλιάς ο Αλεϊζαντίνιο
Το δώρο των θεών Τόσα γέλια
Όπως στον κατηχητισμό
Ρώτησα τον Οσαλά και την Παναγία
Σε ποιον όροφο ζεις τώρα; Κάποια μέρα θα σε επισκεφτώ
Είναι οι αγαπημένοι μου στίχοι.
Ο κος Γουίλσον απεβίωσε.
Ρωτάω "Σε ποιον όροφο ζεις τώρα;"
Τα αγαπημένα μου μέρη μέχρι τώρα…
Όταν τα σκέφτομαι αυτά, μου έρχεται στο μυαλό ο Όσβλαντ ντε Αντράντε,
άλλος μοντερνιστής.
Στο Ανθρωποφαγικό Μανιφέστο του, είπε το εξής.
"Με ενδιαφέρουν μόνο οι άλλοι".
Εξάλλου, δεν υπάρχει νόημα στην ύπαρξή μας χωρίς τους άλλους.
Η σάμπα το ήξερε αυτό από την αρχή.
ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΟΤΙΣΜΑ
Ζάιμε ντε Αλμέιντα, αρχηγός της Flamengo. Πέντε φορές πρωταθλητής με την ομάδα του.
Σε μια από τις προπονήσεις του,
η οικογένεια του Ζάιμε έλαβε μια πρόταση από έναν μάνατζερ της λέσχης.
Ήθελε μια από τις μικρές αδερφές του να δουλέψει ως υπηρέτρια σπίτι του.
Χρόνια αργότερα, σε μια συνέντευξη,
έτσι θα έλεγε την ιστορία η μικρή.
"Μόλις είχαμε χάσει τον πατέρα μας.
Πρόσεχα τα μωρά πλούσιων γυναικών για λίγο.
Τα μαύρα παιδιά δουλεύουν από νωρίς.
Ο μάνατζερ από το Flamengo μού προσέφερε δουλειά σπίτι του
ως υπηρέτρια, από αυτές που γίνονται κατοικίδια.
Αντιστάθηκα τόσο πολύ που έπρεπε να με φέρουν πίσω".
Το κοριτσάκι μεγάλωσε.
Σπούδασε Φιλοσοφία και Ιστορία,
έγινε σκεπτόμενη και σημείο αναφοράς για εξαιρετικά άτομα της εποχής μας
μέσω των όμορφων και ισχυρών ιδεών της.
Τη λένε Λέλια Γκονζάλες.
Οι Αιγύπτιοι ήταν μαύροι.
Επομένως, ο αιγυπτιακός πολιτισμός,
ο πρώτος πολιτισμός που υπήρξε στον πλανήτη Γη,
μετέδωσε όλες τις γνώσεις
στον λεγόμενο δυτικό πολιτισμό.
Πάντα νιώθω άβολα επειδή…
ΑΝΤΖΕΛΑ ΝΤΕΪΒΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΑΚΤΙΒΙΣΤΡΙΑ
νιώθω ότι με βάζουν να αντιπροσωπεύσω τον μαύρο φεμινισμό.
Και γιατί πρέπει εσείς, στη Βραζιλία,
να κοιτάξετε τις ΗΠΑ;
Δεν καταλαβαίνω.
Νομίζω ότι έμαθα περισσότερα από τη Λέλια Γκονζάλες
από όσα θα μάθετε από μένα.
Για τη Λέλια Γκονζάλες,
οι βασικές συνεισφορές των μαύρων δημιούργησαν τη βραζιλιάνικη κουλτούρα.
Ως αποτέλεσμα, δεν μιλάμε Πορτογαλικά εδώ.
Μιλάμε Πρετογαλικά.
Πολλοί πιστεύουν ότι η Λέλια είναι πρωτοπόρος σε μελέτες διαπολιτισμικότητας,
κι έτσι αλληλοκαλύπτονται κοινωνικές ταυτότητες
και σχετίζονται με τη δομική καταπίεση.
Μια θεωρία που πρόσφατα έγινε δημοφιλής στην κοινωνία μας.
Ας πολεμήσουμε, σύντροφοι!
Η εκμετάλλευση και η καταπίεση στη χώρα μας ίσως τελειώσει.
ΕΘΝΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΑΥΡΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
Η Βραζιλία δεν είναι φυλετική δημοκρατία.
Πριν μπορέσει να γίνει πραγματική φυλετική δημοκρατία,
η χώρα μας πρέπει να γίνει πραγματική δημοκρατία.
Η καταπίεση ενάντια στις μαύρες γυναίκες είναι πιο δύσκολη,
καθώς εντείνεται από τη διάκριση του φύλου, της τάξης και της φυλής.
Δέχονται τρεις φορές περισσότερη διάκριση.
Στη σχεδόν 450 χρόνων ιστορία του,
η πόλη του Σάο Πάολο είχε δει μόνο δύο μαύρες γυναίκες
να εκλέγονται στην Πολιτειακή Συνέλευση.
Η πρώτη γυναίκα που εκλέχτηκε ήταν η Τεοντόσινα Ριμπέιρο,
και η δεύτερη ήταν μια σαμπίστα…
ΛΕΣΙ ΜΠΡΑΝΤΑΟ
που τραγούδησε και στην Όπερα το 1975,
η νονά της ραπ, η Λεσί Μπραντάο.
Ένας νέος ηγέτης ανεβαίνει
Στον λόφο Πάου ντα Μπαντέιρα
Ένας νέος ηγέτης ανεβαίνει
Στον λόφο Πάου ντα Μπαντέιρα
Να ακούσω χειροκρότημα!
Όπως το βλέπω, αυτό το επίτευγμα της Λεσί ήταν τόσο τολμηρό
όσο όταν έγινε η πρώτη γυναίκα συνθέτρια Μανγκέιρα.
Η αρχική αντίδραση ήταν αρκετά προβλέψιμη.
Μια κοπέλα ήθελε να γίνει μία από τους παραδοσιακούς συνθέτες Μανγκέιρα.
Καμία γυναίκα δεν είχε χτυπήσει την πόρτα τους.
Όταν το έκανα, έστειλα το μήνυμά μου
και κατάφερα να πείσω αυτούς τους επιφανείς κυρίους.
Ο Καντέια ίδρυσε τη λέσχη ψυχαγωγίας "Σχολή Σάμπα Τέχνης Μαύρων Κιλόμπο".
Δεν ήταν απλώς μια σχολή σάμπα.
Όπως υπονοεί το όνομα,
το Κιλόμπο υπερασπίστηκε την ελευθερία στα χρόνια του μόλυβδου,
με στίχους, όπως το σάμπα-ενρέντο "Ao Povo em Forma de Arte,"
αλλά και με κείμενα, αναδεικνύοντας οργανικούς διανοούμενους
όπως οι μετρ Έλτον Μεντέιρος, Παουλίνο ντα Βιόλα,
Γουίλσον Μορέιρα και Νέι Λόπες.
Λειτούργησε ως αληθινό σχολείο λαϊκής κουλτούρας.
Η καθηγήτρια Λέλια Γκονζάλες δίδασκε επίσης στη σχολή.
Η Λέλια προσέφερε στον Καντέια μια θέση στη σακαράκα της
για να πάνε μαζί σε ένα σημαντικό ταξίδι στο Σάο Πάολο.
Ο Καντέια ήταν ήδη άρρωστος,
οπότε δεν μπόρεσε να έρθει.
Η σακαράκα της την πρόδωσε και κατέρρευσε στον δρόμο.
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ
Αλλά αυτό δεν εμπόδισε τη Λέιλα Γκονζάλες
να εκπροσωπήσει τον Καντέια και το Κιλόμπο.
Ο προορισμός της ήταν τα σκαλιά του κτιρίου.
Πήγε στην πρώτη δημόσια διαδήλωση
μιας οργάνωσης που θα μεταμόρφωνε την ιστορία μας.
Ήταν η ίδρυση του Ενωμένου Κινήματος Μαύρων.
Αλλά υπάρχει ζουμί εδώ.
Σαράντα χρόνια πριν τη συγκέντρωση
μπροστά στην Όπερα, το 1938,
μια γιορτή για την 50ή επέτειο από το τέλος της δουλείας
που οργάνωσαν τα εναπομείναντα μέλη του Μαύρου Βραζιλιάνικου Μετώπου,
είχε προγραμματιστεί να γίνει κοντά στην Όπερα.
Δυστυχώς, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ,
παρά τις προσπάθειες
του τότε επικεφαλής του Δημοτικού Τμήματος Πολιτισμού, Μάριο ντε Αντράντε,
του αγαπημένου μας μοντερνιστή.
Το γεγονός ότι είμαστε σε αυτό το μέρος
που δεν μπορούσαν να βρίσκονται οι πρόγονοί μας,
είναι χάρη στον ιδρώτα και το αίμα που έχυσαν όλοι στην πορεία.
Στο απόγειο της στρατιωτικής δικτατορίας, είχαν το θάρρος να υψώσουν ανάστημα
ενάντια στο καθεστώς της Βραζιλίας και στον δολοφονικό ρατσισμό
και να πουν ότι αυτή η χώρα έπρεπε να αναγνωρίσει
τον ηγετικό ρόλο που είχαν οι μαύροι στην κοινωνία της Βραζιλίας.
Κάποιοι από τους παρευρισκόμενους
βρίσκονταν και μπροστά από την Όπερα το 1978 και πάλευαν ενάντια στον ρατσισμό.
Είναι μια μαγική στιγμή για μένα γιατί είστε όλοι εδώ.
Επειδή η παρουσία μας εδώ είναι μια ιστορική στιγμή.
Θα τους ζητούσα να σηκωθούν όρθιοι…
Τα αδέρφια μας από το Ενωμένο Κίνημα Μαύρων.
Σε αυτά τα σκαλοπάτια,
από το Σάο Πάολο ως και όλη τη Βραζιλία,
το Ενωμένο Κίνημα Μαύρων θα συνεχίσει να αγωνίζεται.
Ευχαριστούμε πολύ.
Χωρίς τα όνειρά σας, χωρίς τον αγώνα σας,
τίποτα από αυτά δεν θα γινόταν.
Αφιερώνω σε αυτούς το επόμενο τραγούδι.
Δέρμα από τη Λουάντα Το λόμπι στην Aruanda
Σαν τον Τ'Τσάλα, Γουακάντα Δηλητήριο μαύρου μάμπα
Ένα μάτσο φυσιγγιοθήκες Ποιος κάνει κουμάντο εδώ;
Απόψε θα δείτε περισσότερο αίμα Από το Ξενοδοχείο Ρουάντα
Η εποχή ξεκίνησε άγρια
Ο πάνθηρας το έσκασε Έδειξε τα νύχια του
Έφερα τη νύχτα για καμουφλάζ
Είμαι εκδικητής του πόνου Όσων πάτησαν τα γρανάζια
Είσαι πραξικόπημα, είμαι σαμποτάζ
Μυστικιστικό Χίλιες ορίσα στο πάνθεον
Γενναίος, σκοτώνω άποικους Βάζω τέλος σαν λιοντάρι στο Τσάβο
Μπαίνω βαθιά Μη με εμποδίζεις, είναι χειρότερο
Τέρας, κρανίο, βιμπράνιο, Σε κόβω σε 12 κομμάτια
Μια λάμψη σαν τον Γιουσέιν Μπολτ Δέκα χιλιάδες βολτ
Χειροκρότημα από τους προγόνους μου Τα-Νεχίσι χωρίς λεωφορεία
Η μνήμη είναι μεγάλη, η υπομονή μικρή
Οι φήμες λένε Ότι επέστρεψα σαν ΑΚ
Με αποφασιστικότητα Ευαισθησία και ψυχραιμία
Αν τα πράγματα ζορίσουν Να γυρίσουμε πίσω
-Σαν μαύρος πάνθηρας -Γύρισα
Σαν μαύρος πάνθηρας
Με αποφασιστικότητα Ευαισθησία και ψυχραιμία
Αν τα πράγματα ζορίσουν Να γυρίσουμε πίσω
-Σαν μαύρος πάνθηρας -Γύρισα
Σαν μαύρος πάνθηρας
Στη σκεπή μου, είναι Dora Milaje
Φυτρώνει στη μέση Σαν τη Νίκι Μινάζ, αντικατοπρισμός
Αεροσκάφος Mirage, πετάει ψηλά
Ο κος Σποκ είναι γαμάτος Green Lantern, είμαι πολύ στατικός
Για μια νέα Ερυθρά Θάλασσα Νέο πέρασμα
Για να βλέπουν βασιλιάδες στον καθρέφτη
Οδός Γου-Τανγκ Σούπερμαν, περισσότερη τεχνολογία
Συμβολικός σαν οδηγός Τα κρύα βράδια
Συνθλίβω όσους χλευάζουν τη μαύρη κουλτούρα
Φίλος του Κασπάροφ Γράφω επιταγές
Ενάντια στα αφεντικά σκλάβων Ίντι στο τραγούδι μου
Είμαι αιχμηρός, σεβασμός στον χρόνο μου Μην είσαι κωλόπαιδο
Αν έρθεις σαν τον Σταν Λι, τον Σπάικ Λι Τον Μπρους Λι
Παίρνω τη Βραζιλία Σαν τον Μαουρίσιο Κουμπρούσλι
Σαν το A Seat at the Table της Σολάνζ Μαύρος ή σκουρόχρωμος;
Αν αμφιβάλλεις, πες την πριγκίπισσα
Αυτογνωσία, αυτοβοήθεια Ροή του χρόνου
Σαν δείγματα, όπως ο Βούδας
Αγάπη που γεμίζει χίλια βιβλία Γκάμπο και Νερούδα
Όποιος παντρεύτηκε την καταιγίδα Δεν τον νοιάζει η ομπρέλα
Αποφασιστικότητα Ευαισθησία και ψυχραιμία
Αν τα πράγματα ζορίσουν Να γυρίσουμε πίσω
Αυτή η νύχτα θα είναι για πάντα στην καρδιά μας.
Αλήθεια.
Για να μας θυμίζει ότι η ελευθερία δεν είναι μόνιμη.
Πρέπει πάντα να παλεύουμε.
Και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε.
Σαν τρακτέρ. Κάντε στην άκρη!
Αποφασιστικότητα Ευαισθησία και ψυχραιμία
Αν τα πράγματα ζορίσουν Να γυρίσουμε πίσω
-Σαν μαύρος πάνθηρας -Γύρισα
Σαν μαύρος πάνθηρας
Η δύναμη ενός συμβόλου.
Τι έκαναν αυτοί οι άνθρωποι;
Δεν ήξεραν τι θα συμβεί. Είχαμε δικτατορία
σε μια χώρα που σκοτώνει τους μαύρους χωρίς δεύτερη σκέψη.
Την επόμενη μέρα, θα μπορούσαν να είναι στη φυλακή ή να έχουν σκοτωθεί.
Αλλά αψήφησαν τον φόβο τους
και στάθηκαν στα σκαλοπάτια για να δημιουργήσουν ένα σύμβολο πάλης
κι ενότητας ενάντια στον ρατσισμό.
Για τον στρατό, ο αντι-ρατσισμός συνδεόταν άμεσα με τον κομουνισμό.
Ο Σιμονάλ κατέληξε στις αρχές για τον φόρο τιμής του στον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Με την άδειά σας, θέλω να πω ένα τραγούδι.
Το αφιέρωσα στον γιο μου…
ελπίζοντας ότι στο μέλλον…
δεν θα αντιμετωπίσει ποτέ τα προβλήματα που αντιμετώπισα…
και μερικές φορές αντιμετωπίζω ακόμα,
ανεξαρτήτως του ποιος είμαι.
Ναι, έχω σκούρο δέρμα
Ο αδερφός μου έχει το ίδιο χρώμα
Αυτό που σου ζητάω Είναι να παλέψεις
Ναι, να παλέψεις λίγο ακόμα
Η μάχη σχεδόν τελείωσε
Για κάθε μαύρο που έφυγε
Θα έρθει ένας άλλος
Πάλεψε Και χύσε αίμα, ή και όχι
Ένα τραγούδι μπορεί να πάει μακριά, αδερφέ
Άκου τη φωνή μου
Πάλεψε για μας
Ο πιο μαύρος αγώνας…
Πολλά πράγματα προέκυψαν.
Με ενοχλεί γιατί δεν είναι κάτι νέο.
Από τη στιγμή που άρχισαν να απαγάγουν τους Αφρικανούς
και να τους πετάνε σε μια άγνωστη χώρα,
έπρεπε να ξανασκεφτούν το μοντέλο της οργάνωσής τους.
Όπως οι θρησκευτικές αδελφότητες του 17ου αιώνα.
Οι μαύροι οργανώνονται, μαζεύουν λεφτά, αγοράζουν την ελευθερία τους,
έτσι το έκαναν.
Σιγά σιγά, έφτιαξαν μια κοινότητα για αμοιβαία πρόνοια.
Το Aristocrata ήταν μια λέσχη που ίδρυσαν μαύροι.
Αλλά δεν έκανε διακρίσεις όπως οι λέσχες των λευκών
που δεν επέτρεπαν μαύρους.
Όποιος βρισκόταν εκεί μπορούσε να περάσει καλά.
Παίρνεις τις θρησκευτικές αδελφότητες, παίρνεις αυτό που έκαναν στην Aristocrata,
και οδηγούμαστε στη γενιά των γονιών μας.
-Έχεις ξανάρθει εδώ; -Πρώτη φορά.
Έχει σοβαρέψει το πράγμα.
-Πρώτη φορά. -Δεν έχεις έρθει ποτέ;
Ούτε καν για να βγάλω φωτογραφίες.
-Ούτε ως τουρίστας; -Όχι.
Ναι…
Από εδώ και πέρα, είναι δικό μας.
Είμαι ένα σκουρόχρωμο βραζιλιάνικο παιδί.
Και πρέπει να συνεχίσουμε να γκρινιάζουμε για αυτό.
Ώστε κάθε γενιά να χτυπάει πιο δυνατά.
Όταν ένας μαύρος αποκαλείται μαϊμού, κοιτάζουν πώς θα αντιδράσει,
αλλά πρέπει να ρωτήσουμε τον λευκό "Πέρασαν 500 χρόνια και το κάνεις ακόμα;"
Δεν είμαι στόχος ρατσιστών. Είμαι ο εφιάλτης τους.
Ξεγέλασα τον θάνατο Τώρα ξέρω πού πηγαίνω
Δεν ήταν τύχη Είμαι εκεί που πάντα ήθελα να είμαι
Δεν εμπιστεύομαι κανέναν
-Πόσο μάλλον έναν μπάτσο -Γαμιέται η αστυνομία
Χρήματα στην τσέπη μου Ο παλμός μου παγώνει
Ακριβώς πριν το σόου
Πολύ πριν το χτύπημα
Ήμουν με τα αδέρφια μου Πριν τη δόξα και τη ζήλια
Ξεγέλασα τον θάνατο Τώρα ξέρω πού πηγαίνω
-Δεν ήταν τύχη -Εντάξει
Ατελείωτες κακίες
Έκανα την πίστη να αντηχήσει Σαν καθεδρικός
Ιερή σαν την Τορά Θανάσιμη σαν κόμπρα
Αχόρταγος καρχαρίας Για την ανατολίτικη γνώση
Έκανα τον Ατλαντικό Κβαντικό σωματίδιο
-Βρες με σε κάθε θύελλα -Πατρογονικές φωνές
Το θάρρος δεν μετριέται Σε καιρό ειρήνης
Αναβαθμισμένος Ιησούς
Περπατάω στο νερό του ξεχασμένου πένθους Μακριά από τους νόμους που μου επέβαλαν
Ήμουν ένα τίποτα Σήμερα είμαι άπειρος
Νιώθω σαν την εφεύρεση του μηδέν Όχι αλαζόνας, απλώς πειστικός
Δες τι έκανε ο ρίμα στους δρόμους
Από το κυνηγητό στο μπιτ Ο κόσμος δεν μας αντέχει
Η κάστα μου πετάει Με την ταχύτητα του φωτός
Το ράστα μυαλό μου γιορτάζει Γιν και Γιανγκ εξισορροπήθηκαν
Σαν σκηνοθέτης, ψάχνω το κενό Λάμπω στο πάρτι
Στόχευσε το κεφάλι Σαν τον Κιμ Τζονγκ
Εγώ αποφασίζω αν έχεις να κάνεις Με τον βασιλιά ή τον Κονγκ
Σαν τον χρυσό των Αζτέκων Ήρθα από χέρσα ζωή, σαν τη Σαχάρα
Η αφθονία είναι ο στόχος Αντιμετωπίζω και ξαναχτίζω
Σαν νεογέννητο, τυλιγμένος σε μουνί Ένα μείγμα Βιβάρα, Γκεβάρα, Λεμπάρα
Το στυλό μου γαμάει τη "λευκή ιστορία" Και ο κόσμος φωνάζει "μη σταματάς"
Αρκετά με το φετίχ της καραβέλλας Σοβαρά, σταμάτα, δες το αλλιώς
Τα σπάω Και το λένε κόνσεπτ
Φέρνω το χέρι του Σίβα Ο Θεός μιλάει μέσα από τα αδέρφια μου
Στοχεύω και σκοτώνω τους Κλου
Μόνο όσοι αψήφησαν τον θάνατο στον Βορρά Δεν ήταν τύχη, αλλά το χέρι του Έσου
Έβαλα κοστούμι Για να τους δουλέψω
Υφιστάμενος ή υπονόμευση;
Όλα ήταν κόλαση Τα άλλαξα
Ο στόχος είναι η αιωνιότητα
ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ
Ξέρεις όταν οι μαμάδες ή οι γριές μας από τη γειτονιά,
όταν μαύρες γριές μάς έλεγαν
"Είσαι Μαύρος, άρα πρέπει να τα πας δέκα φορές καλύτερα για να σε θεωρούν ισότιμο";
Είναι ακόμα αλήθεια, πρέπει να μελετήσουμε δέκα φορές πιο πολύ
γιατί το γήπεδο είναι γεμάτο νάρκες και η ζωή σου δεν έχει αξία.
Η θλίψη για το πτώμα σου είναι λιγότερη.
Αν γλιστρήσεις ποτέ, που μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε,
ο κόσμος δεν θα σε συγχωρήσει εύκολα αν είσαι μαύρος.
Όταν καλλιτέχνες με επιρροή, εμπνευσμένοι από τον Γαλλικό Φουτουρισμό,
εγκαινίασαν τον Μοντερνισμό στα μέρη μας, μαύροι διανοούμενοι στη Γαλλία
έκαναν μεγάλη συνεισφορά στην ιστορία της ανθρωπότητας
με μια λέξη που μερικές φορές χρησιμοποιείται ως προσβολή
και μερικές φορές δείχνει στοργή.
Αλλά ο κύριος σκοπός της είναι να εκφράσει περηφάνια.
Η λέξη είναι "Νέγρος".
Και όλη η ιδεολογία και οι παραλλαγές της που αιχμαλωτίζει.
Negritude. Μπορείς να το γράψεις με έντονα γράμματα.
ΑΪΜΕ ΤΣΕΣΑΪΡΕ
Εδώ, η ανάγκη να μετατραπούν οι τραγωδίες σε δύναμη
ήταν εξίσου επείγουσα.
Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα αυτού του ονείρου ήταν ο Αμπντίας ντο Νασιμέντο.
Ειδικά όταν ίδρυσε το Πειραματικό Θέατρο Μαύρων,
το οποίο έδωσε νέες ευκαιρίες
για να ενισχύσει τον αφρο-βραζιλιάνικο πολιτισμό.
Μια φορά, στο εξωτερικό, ο Αμπντίας πήγε σε μια παράσταση
όπου ο πρωταγωνιστής ήταν ένας λευκός με μαύρο βάψιμο.
Τότε, αποφάσισε να δημιουργήσει μια θεατρική ομάδα για μαύρους,
για να πολεμήσει τον ρατσισμό.
Θυμάμαι…
τον αριθμό των ανθρώπων…
που ήρθε να με συμβουλέψει…
ΑΜΠΝΤΙΑΣ ΝΑΣΙΜΕΝΤΟ
να μην το κάνω.
Να μην βάλω τη λέξη "μαύρος" στο όνομα,
επειδή αυτό θα προκαλούσε την πρωτοβουλία
να αποτύχει πριν πραγματοποιηθεί,
πριν καν ξεκινήσει.
Από αυτήν την άποψη…
ήμουν…
απόλυτα ανένδοτος…
ότι έπρεπε να λέγεται Μαύρο Θέατρο.
Το Θέατρο των Μαύρων.
Ηθοποιός, καλλιτέχνης, ποιητής, συγγραφέας, θεατρικός συγγραφέας,
καθηγητής και πολιτικός.
Έκανε θεατρικές παραγωγές στη φυλακή Καραντιρού
με φυλακισμένους.
Ο Αμπντίας ντο Νασιμέντο ήταν όλα αυτά
χωρίς να παρατήσει τον ακτιβισμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μαύρων.
Στην τέχνη του, απέδιδε φόρο τιμής σε ανθρώπους όπως ο Λουίς Γκάμα,
ποιητής και δικηγόρος υπέρ της κατάργησης της δουλείας.
Ένας αληθινός Φουτουριστής,
που μπορεί να θεωρηθεί πρόδρομος του Negritude,
πολλές δεκαετίες πριν φτάσει αυτή η λέξη στις όχθες μας.
Όπως ο Καντέια και η Λέλια Γκονζάλες με το Κιλόμπο,
ο Αμπντίας εξύμνησε την κουλτούρα μας με την τέχνη του,
και από απλή ψυχαγωγία
την μετέτρεψε σε πολύ ισχυρό πολιτικό εργαλείο.
Το Πειραματικό Θέατρο Μαύρων σύστησε στον κόσμο…
το λαμπρό άστρο που λέγεται Ρουθ ντε Σούζα.
Όταν σκέφτομαι τη Ρουθ ντε Σούζα
ΛΕΛΙΑ ΓΚΟΝΖΑΛΕΣ
διαπιστώνω ότι αν τα ταλέντα της είχαν αξιοποιηθεί στο έπακρο
ως η σπουδαία ηθοποιός που είναι,
θα μπορούσε να είχε γίνει
η καλύτερη ηθοποιός στη βραζιλιάνικη τηλεόραση,
μιας και είναι κυρίως στην τηλεόραση, αλλά έχει κάνει και ταινίες.
Η Ρουθ ντε Σούζα ήταν η πρώτη μαύρη κυρία του βραζιλιάνικου θεάτρου,
η πρώτη μαύρη ηθοποιός που είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεόραση,
η πρώτη μαύρη κυρία του κινηματογράφου.
Πήρε υποτροφία και σπούδασε στο Χάουαρντ και το Χάρβαρντ.
Ήταν η πρώτη Βραζιλιάνα ηθοποιός που προτάθηκε για Χρυσό Λέοντα
στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου.
Κι αν αυτό δεν είναι αυτό αβάν-γκάρντ, δεν ξέρω τι είναι.
Δεν είχαμε λεφτά για την παραγωγή του The Emperor Jones, την πρώτη μου ταινία.
ΡΟΥΘ ΝΤΕ ΣΟΥΖΑ
Δεν είχαμε λεφτά και δεν είχαμε χώρο.
Και είπα, χωρίς δεύτερη σκέψη "Ας ζητήσουμε την Όπερα".
Το θεώρησα τόσο όμορφο.
Πήγαμε να δούμε τον δήμαρχο και μας έδωσε τις 25 Μαΐου…
Τις 8 Μαΐου, βασικά, το τέλος του πολέμου. Τη μέρα που τελείωσε ο πόλεμος.
Με συγκίνησε πολύ. Έριχναν πυροτεχνήματα έξω
κι έλεγα ότι γιορτάζουν τον πρώτο μου ρόλο.
Όταν η πίστη αυτών Που παρακολουθούν
Από τον πάγκο των παικτών
Το γκολ που χρειαζόμασταν περισσότερο…
ΛΑΡΙΣΑ ΛΟΥΣ
Μπάλα στο δοκάρι
Το "Ismalia" είχε σκοπό να ενώσει δύο γίγαντες του θεάτρου μας.
Τη Ρουθ ντε Σούζα και τη Φερνάντα Μοντενέγκρο.
Δυστυχώς, η κα Ρουθ ντε Σούζα πέθανε ενώ κάναμε περιοδεία στην Ευρώπη,
λίγες εβδομάδες πριν αρχίσουμε την ηχογράφηση.
Ακόμα και τα όνειρά μας Έχουν εμπόδια
Η ηθοποιός Ρουθ ντε Σούζα θάφτηκε σήμερα στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Ήταν η πρώτη μαύρη ηθοποιός που εμφανίστηκε στη σκηνή
της Όπερας του Ρίο ντε Τζανέιρο.
Η ευτυχία των λευκών ολοκληρώθηκε
Η ευτυχία των μαύρων…
Αστόχησε για λίγο…
Κανείς δεν μπήκε στο στούντιο και είπε "Αυτό θα κάνουμε".
Κατάλαβες; Ήταν μια πειραματική διαδικασία.
Ο Νάβε κι εγώ συνεργαζόμαστε εδώ και 12 χρόνια.
Βελτίωσες το μπιτ.
ΝΑΒΕ
Ήταν ήδη φοβερό. Είχε γίνει ήδη η μισή μου δουλειά.
Είσαι ταπεινός. Έχει γίνει πολύ πιο συμπαγές τώρα.
Ο τρόπος που το χώρισες για να το βάλεις στο άλλο μπιτ.
Μετά από 12 χρόνια, επιτέλους έχουμε τα τεχνικά και οικονομικά μέσα
για να πούμε "Ο Μάρλον θα παίξει αυτό στο τρομπόνι".
Και είναι τόσο τρελό που ξαφνικά μπαίνει ο Μάρκος Βάλε.
Διαπιστώνεις "Αμάν, η Φερνάντα Μοντενέγκρο είναι εδώ".
Έπαιξε την Παναγία στο A Dog's Will και τώρα συνεργάζεται μαζί μας.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Πώς είσαι; -Δύο φιλιά.
Η ερμηνεία της κας Φερνάντα στο "Ismalia"
μας παρηγορεί μπροστά στην άβυσσο
που μερικές φορές πιστεύουμε ότι είναι το πεπρωμένο μας.
Το λατρεύω αυτό το ποίημα. Είναι τόσο βαθύ, τόσο σπουδαίο.
Επέλεξα να το ηχογραφήσω τώρα…
γιατί πιστεύω ότι είναι επίκαιρο.
Όντως, εκεί βρισκόμαστε.
Αν έχεις ανέβει ψηλά στον πύργο, δεν ονειρεύεσαι.
-Είναι μεγάλη τιμή… -Και για μένα.
Ας ελπίσουμε ότι θα βγει εξίσου όμορφο.
Όπως το κείμενο.
Σκατένια χώρα Όπως αρέσει στα κανάλια
Μας έδωσε αποτυχία
Απαιτεί μετάλλια Από δρομείς με κατάγματα
Μαχαιρωμένοι στην πλάτη Κουρδισμένοι με κανόνες
Αλλά το αντέχουμε και λέμε Ότι κάποια μέρα θα είναι όλα καλά
Ότι πτυχίο σημαίνει χειραφέτηση Ότι το χρώμα μου δεν είναι στολή
#BlackLivesMatter, μπράβο Αλλά μετά από 80 σφαίρες
Βλέπεις τη διαφορά Μεταξύ ανοιχτού δέρματος και στόχου
-Και ο δράστης φορούσε στολή -Πάλι
Οι κατήγοροι δεν ήταν καν εκεί
Γιατί ένα μαύρο πτώμα Είναι σαν πετυχημένο σινγκλ
Όλοι το βλέπουν Αλλά δεν χωνεύεται
Κοίταξα στον καθρέφτη Με κοίταξε ο Ίκαρος
Μην πετάς πολύ κοντά στον ήλιο Δεν αντέχουν την ελευθερία σου
Φαντάσου να σε βλέπουν βασιλιά Τα όρνια σε θέλουν πρεζόνι
Για να πουν "Στο είπα" Στο τέλος, είμαστε…
Ισμάλια
Στοχεύσουμε στον ουρανό Καταλήγουμε στο έδαφος
Κάθε μαύρος είναι η Ισμάλια
Ισμάλια
Στοχεύσουμε στον ουρανό Καταλήγουμε στο έδαφος
Πρώτα, τους απαγάγεις
Τους κλέβεις Λες ψέματα για αυτούς
Αρνείσαι τον Θεό τους, προσβάλλεις Τους χωρίζεις
Αν ένα όνειρο τολμήσει να τρέξει Σταμάτα το
Άσ' τους να μαλώσουν Με τις σφαίρες να τους διαπερνούν
Δυστυχώς Σε μέρη όπου ο ήλιος καίει πιο πολύ
"Σφάξιμο" σημαίνει Γεμίζω το φέρετρο ακόμα ενός παιδιού
Ήθελα να γίνω αστέρι Έγινα μετάλλιο για έναν βλάκα
Που έχει το ίδιο χρώμα Που σκότωσε τους προγόνους τους
Ένας πρώτος μισθός Δύο αστυνομικές στολές
Τρία μαύρα παιδιά στο πίσω κάθισμα Ίδιο χρώμα με τους τέσσερις Racionais
Πέντε αναστατωμένες ζωές Χρυσά και χάλκινα αγόρια
Πυροβολισμοί Το αγοράκι πυροβολήθηκε 111 φορές
-Και ο δράστης φορούσε στολή -Ισμάλια
Αυτοί που έδειξαν Δεν ήταν καν εκεί
Μαύρη διάλυση Μαζί με το έντονο όραμα αυτών
Που έχουν τα πάντα εκτός από χρώμα Σε έναν κόσμο που το χρώμα έχει σημασία
Όταν η Ισμάλια τρελάθηκε Ανέβηκε στον πύργο για να ονειρευτεί
Είδε το φεγγάρι στον ουρανό
Άλλο ένα φεγγάρι στη θάλασσα
Στο όνειρο που χάθηκε
Έκανε μπάνιο στο φεγγαρόφωτο Ήθελε να σκαρφαλώσει στον παράδεισο
Ήθελε να κατέβει στη θάλασσα
Με τις ασυναρτησίες της
Στον πύργο άρχισε να τραγουδά Ήταν κοντά στον παράδεισο
Μακριά από τη θάλασσα
Και σαν άγγελος, κρεμάστηκε
Με φτερά για να πετάξει
Ήθελε το φεγγάρι από τον ουρανό Ήθελε το φεγγάρι από τη θάλασσα
Τα φτερά που της έδωσε ο Θεός
Άνοιξαν πλατιά
Η ψυχή της ανέβηκε στον παράδεισο
Το σώμα της κατέβηκε στη θάλασσα
Οι καλλιτέχνες από τους λόφους διώχθηκαν με κάθε δυνατό τρόπο.
Το κράτος της Βραζιλίας προσέθεσε γρήγορα στη νομοθεσία του
ένα αποτελεσματικό μέσο που θα φιμώσει τον πολιτισμικό πλούτο
μέσω ενός νομικού εργαλείου γνωστό ως Νόμος Επαιτείας,
που είχε χρησιμοποιηθεί για να φυλακίσει καλλιτέχνες σάμπα και καποέιρα
και να αποδυναμώσει το Καντομπλέ και την Ουμπάντα.
Τότε, με συνέλαβαν επειδή είχα ταμπουρίνο.
Δεν το έπαιζα καν. Και με συνέλαβαν.
Θυμάσαι τη δεκαετία;
Ήταν το '41.
Τότε, ο αρχηγός της αστυνομίας δεν επέτρεπε όργανα με ραβδιά.
Έλεγε ότι οι νέγροι μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν ως όπλα.
Και ο ίδιος Νόμος Επαιτείας
φυλάκιζε σεξεργάτες και καταδίκαζε τρανς άτομα.
Αυτός ο νόμος ισχύει ακόμα.
Θα είμαι περιπλανώμενος
ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΟ ΝΑ ΦΥΛΑΚΙΖΟΝΤΑΙ ΑΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
ΨΕΥΔΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
-Οι κάτοικοι στις φαβέλες δεν τριγυρνούν. -Είσαι στο σπίτι μας.
Φαντάζεσαι να στήσεις μια επιχείριση ενώ γυρνάμε βίντεο κλιπ
και να φάει αδέσποτη ο Εμισίντα;
Θα γίνει χαμός.
Είσαι τόσο ψηλή!
Νιώθω πως ενώνουμε τους σκοπούς μας.
ΜΑΖΟΥΡ - ΠΑΜΠΛΟ ΒΙΤΑΡ
Αυτό που πιστεύω ότι κάνουμε είναι ότι καθαρίζουμε την ομίχλη
που μας κάνει να βλέπουμε τους αγώνες μας χωριστά.
Ο αγώνας για την ελευθερία δεν θέλει μισοδουλειές.
Όταν βουτάς σε μια αντανάκλαση του φύλου,
της τάξης, της φυλής,
υπάρχουν δύο επιλογές.
Η μία είναι υποκριτική, σκέφτεσαι εσένα.
Η άλλη λέει "Αν το θέλουμε αυτό, το θέλουμε για όλους".
-Είμαι σε αυτό το μέρος; -Ναι.
Εσύ κι εγώ.
Όταν ενωνόμαστε, βλέπουμε ότι έχουμε πολύ παρόμοιες ιστορίες
και είναι γελοίο να βρισκόμαστε σε διαφορετικά κινήματα.
Ήθελα να πω μια από τις ατάκες του Εμισίντα.
Είναι ζόρικο.
Αυτό, κοίτα.
Με προκαλεί σαν να είμαι καινούργια. Είμαι ράπερ, εντάξει;
Πήγα σε μια εκδήλωση ονόματι Οίκος Δημιουργών.
Έκανε διάφορα με αυτό το τραγούδι που…
με έκαναν να ανατριχιάσω.
Έφερε μια τρανς κοπέλα
ΒΕΡΟΝΙΚΑ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟ
να κάνει πασαρέλα και να τραγουδήσει κι έδωσε πόνο.
Έκανε πασαρέλα μόνη της και τραγουδούσε τους στίχους.
Σταματούσε, τους κοιτούσε κι έλεγε…
Πέρυσι πέθανα!
Αλλά όχι φέτος!
Αυτό ήταν σαν χαστούκι.
Άρχισα να ακούω τον Μπελσιόρ συνεχώς και είπα "Πώς δεν το κατάλαβα;".
Όπως ένα πρίσμα αποσυνθέτει το λευκό φως σε πολλά χρώματα,
στο AmarElo, θέλω να αποσυνθέσω την προκατάληψη σε πολλές πιθανότητες.
Έτσι λέμε στα αδέρφια μας στον δρόμο
ότι δεν μπορούν να τα παρατήσουν.
Χρησιμοποιώ τη δύναμη της αγάπης,
που είναι κάτι που μπορούν να κάνουν όλοι οι άνθρωποι, για να φτιάξω έναν δεσμό.
Λες και άνοιξε μια πύλη
και όλοι οι πρωτοπόροι πριν από μένα είπαν
"Αδερφέ, βγες εκεί έξω.
Η ζωή έχει νόημα μόνο όταν ενωνόμαστε, όταν συνεργαζόμαστε".
Το συναίσθημα όταν τραγουδάω με τη Μαζούρ και τον Πάμπλο
είναι όλος ο κόσμος που μαζεύεται γύρω μας.
Η Φέλα Κούτι είπε ότι η μουσική είναι όπλο.
Και σπάσαμε τις αλυσίδες του μίσους και της κακίας
όταν τραγουδήσαμε αυτό το τραγούδι με τον Μπελσιόρ.
Αρκετό αίμα, αρκετό κλάμα
Πέρυσι πέθανα Αλλά όχι φέτος
Αρκετό αίμα, αρκετό κλάμα
Πέρυσι πέθανα Αλλά όχι φέτος
Είμαι σπάνιο είδος Λάμπω στο σκοτάδι
Μοναδικός Από τους δρόμους
Με κουκούλα από την κορυφή του λόφου Εγώ και τα αδέρφια μου
Το όπλο στην τσέπη μου Κακοπροαίρετο
Μόνο ο Θεός κι εγώ ξέρουμε Πώς είναι να μην έχεις τίποτα
Κόβω τον κόσμο με ρίμες Σκέφτηκα να κόψω τις φλέβες μου
Η ζωή μας μετριέται από τον πλούτο μας Δεν έχουμε αξία
Δεν ήταν χτύπημα Αλλά έκκληση για βοήθεια
Η πικρία είναι σαν όγκος Δηλητηριάζει τις ρίζες
Όπου το κοινό Θέλει μόνο να είναι ευτυχισμένο
Τα μυαλά μας είναι στα σύννεφα
Η νέα τάση είναι η κατάθλιψη Με τη μορφή διακοπών
Η γιαγιά μου έλεγε Είναι πολύ εύκολο να μισείς τον διάβολο
Δύσκολο είναι να ζεις στην κόλαση Διαπιστώνουμε ότι
Η παλιά σάπια αυτοκρατορία Που δεν σε πήρε σοβαρά
Θέλει να ψοφήσεις
Πάλεψε
Αρκετό αίμα, αρκετό κλάμα
Πέρυσι πέθανα Αλλά όχι φέτος
Αρκετό αίμα, αρκετό κλάμα
Πέρυσι πέθανα Αλλά όχι φέτος
Επιτρέψτε μου να μιλήσω πιο δυνατά από τα σημάδια μου
Είναι απλώς αξεσουάρ Δεν θα έπρεπε να είναι εδώ
Επιτρέψτε μου να μιλήσω πιο δυνατά από τα σημάδια μου
Τόσος πόνος κλέβει τις φωνές μας Ξέρετε τι απέμεινε από εμάς;
Κινούμενοι στόχοι στον δρόμο
Επιτρέψτε μου να μιλήσω πιο δυνατά από τα σημάδια μου
Θέλω να ζήσω, όχι μόνο να επιβιώσω
Αν η ζωή είναι επιβίωση Κλέβουν τις λίγες καλές στιγμές
Επιτέλους, επιτρέψτε μου να μιλήσω πιο δυνατά από τα σημάδια μου
Το χειρότερο έγκλημα Είναι να με ορίσουν τα τραύματά μου
Έτσι, δίνουμε τρόπαιο στους εχθρούς μας Και σωπαίνουμε
Αρκετό αίμα, αρκετό κλάμα
Πέρυσι πέθανα Αλλά όχι φέτος
Αρκετό αίμα, αρκετό κλάμα
Ψηλά τα χέρια, Όπερα! Πάμε!
Αρκετό αίμα, αρκετό κλάμα
Πέρυσι πέθανα Αλλά όχι φέτος
Αρκετό αίμα, αρκετό κλάμα
Πέρυσι πέθανα Αλλά όχι φέτος
Όπερα…
Ο Πάμπλο Βιτάρ και η Μαζούρ!
Το Laboratorio Fantasma είναι ένα συλλογικό όνειρο.
Ξεκίνησε πολύ πριν υπάρξουμε σε αυτό το σύμπαν.
Ο Γουίλσον ντας Νέβες κάποτε μας είπε
"Μπορείς να λυγίσεις ένα τσιγάρο στα δύο, αλλά όχι όλο το πακέτο".
Με αυτόν τον τρόπο έλεγε
"Μείνετε μαζί και θα μείνετε δυνατοί".
Αυτά ενισχύουν τις πεποιθήσεις μας.
ΕΒΑΝΤΡΟ ΦΙΟΡΙ
Μένοντας μαζί, μπορούμε να παλέψουμε τέρατα.
Αλλά υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια. Πολύ μικρή.
Για να είμαι ακριβής,
μια μικροσκοπική λεπτομέρεια θα έκανε ανυπέρβλητη ζημιά.
Πρώτος επιβεβαιωμένος θάνατος Covid…
Οι θάνατοι έφτασαν τους 10.000… Στη Βραζιλία, πάνω από 60.000 θάνατοι…
Αυτό δείχνει πόσο ευάλωτοι είναι οι εργάτες
που δεν τους στέλνουν σπίτι αυτήν τη στιγμή της κοινωνικής απόστασης.
Καλημέρα. Πώς είσαι;
Δεν έχω καλά νέα.
Τα πράγματα χειροτερεύουν στη Βραζιλία.
Θα χρειαστούμε πλήρη αλλαγή σχεδίων.
Δεν ξέρω ακόμα πώς θα γίνει,
αλλά αρχίσαμε να ακυρώνουμε συναυλίες, μας ζήτησαν να κάνουμε ακυρώσεις.
ΠΛΕΝΕΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ
Και δεν θα κάνουμε την ευρωπαϊκή περιοδεία του Ντρικ.
Και τώρα φτάνει εδώ.
Επειδή ο αριθμός των κρουσμάτων αυξάνεται γρήγορα εκεί.
Ας δούμε πώς θα πάει
αλλά ήθελα να σου το πω, γιατί τα πράγματα είναι δύσκολα.
Αυτά. Τα λέμε, αδερφέ.
Να κάτι πολύ αντιπροσωπευτικό.
Το πρώτο θύμα κορονοϊού στη Βραζιλία ήταν οικιακή βοηθός.
Κόλλησε από τον εργοδότη της.
Είναι πολύ συμβολικό.
Οι φτωχοί μολύνονται πιο εύκολα,
και το κοινωνικό χάσμα καθιστά αδύνατο για τους φτωχούς,
που είναι πιο πιθανό να είναι μαύροι,
να αναρρώσουν από την ασθένεια. Αυτό είναι απελπιστικό.
Στα αρχαία Γιορούμπα, τίποτα δεν είναι νέο.
Ό,τι συμβαίνει τώρα, έχει ξανασυμβεί.
Έχεις μια πανδημία που προκαλείται από ιό
που έχει μολύνει τεράστιους αριθμούς ανθρώπων στον πλανήτη,
εξαπλώνει φόβο και ανασφάλεια και τους κλειδώνει όλους στα σπίτια τους
και νιώθουν αβεβαιότητα για τους συνανθρώπους και το μέλλον.
Όταν σκέφτεσαι προσεκτικά τη φύση των πραγμάτων,
μπορείς να προβλέψεις πράγματα,
γιατί ούτως ή άλλως, η φύση ολοκληρώνει τους κύκλους της.
Γυρνάει σαν δίσκος σε πικάπ.
Ταξιδέψαμε τόσο πολύ στον χρόνο
που ξέχασα κάτι σημαντικό που ήθελα να πω.
Πριν από ακριβώς έναν αιώνα,
ο κόσμος άρχιζε να νικάει την πανδημία της Ισπανικής γρίπης
κι ένα σινεμά προσέλαβε οκτώ μουσικούς για να παίζουν στο λόμπι,
ώστε να ξεπεράσει ο κόσμος τον φόβο του και να μπει μέσα.
Αυτοί οι οκτώ μουσικοί ήταν οι δικοί μας Oito Batutas,
που αργότερα θα σάρωναν παγκοσμίως.
Δεν είναι μαγικό να σκέφτεσαι ότι σε μια τέτοια στιγμή,
η σάμπα κατεύναζε την απελπισία,
ήταν ο πρέσβης για συναθροίσεις, χαμόγελα και αγκαλίες;
Γι' αυτό μου αρέσει το ρητό
"Με την πέτρα που πέταξε σήμερα,
ο Έσου σκότωσε ένα πουλί χθες".
Κάθε ευκαιρία να διορθώσουμε τη διακοπή από το παρελθόν
βρίσκεται στο παρόν.
Και αυτό, φίλε μου, όλα είναι για το χθες.
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Το μόνο που έχουμε είναι
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Το μόνο που έχουμε είναι
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Το μόνο που έχουμε είναι
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Το μόνο που έχουμε είναι
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Το μόνο που έχουμε είναι
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Το μόνο που έχουμε είναι
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Το μόνο που έχουμε είναι
Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον
Το μόνο που έχουμε είναι
Αυτό καθορίζει τον 21ο αιώνα,
που είναι η παρούσα στιγμή,
να δίνουμε περισσότερη ορατότητα, δύναμη κι ενθάρρυνση σε μαύρες γυναίκες.
Είμαστε μάρτυρες στη σημερινή άνθιση
αυτού που φύτεψε η κα Ρουθ ντε Σούζα δεκαετίες πριν.
να δίνουμε περισσότερη ορατότητα, δύναμη κι ενθάρρυνση σε μαύρες γυναίκες.