Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Onze oceanen vormen de levensader van onze planeet.
Mijn grootvader, Jacques Cousteau, inspireerde de wereld...
...met zijn verkenningstochten, door mysteries te delen...
...van een van de belangrijkste leefgebieden op aarde.
In die geest begon een team van Disneynature-filmmakers...
...een reis om nieuw licht te werpen op deze verborgen wereld...
...en op een van de prachtigste inwoners ervan.
Voor natuurfilmmakers vormt de oceaan de grootste uitdaging.
Hij is meedogenloos.
En de bezoeken onder de golven zijn vluchtig.
Hier treden ze een rijk binnen waar ze niet de meesters zijn.
Hier moeten ze de plaatselijke bewoners respecteren.
Nee.
De missie van het team...
...is laten zien hoe het is om in de wereld van een dolfijn te leven.
DUIKEN MET DOLFIJNEN
In de Rode Zee bereidt filmmaker Roger Horrocks zich voor...
...om het hoofdpersonage van ons verhaal te filmen...
...de tuimelaar.
Hij heeft over de hele wereld dolfijnen gefilmd...
...maar dit is zijn eerste keer op deze locatie.
De sleutel tot zijn succes ligt bij wetenschapster Angela Ziltener.
Ze bestudeert ze hier al langer dan tien jaar...
...en is een virtuele bewaker van de dolfijnen in de Rode Zee.
De dolfijnen zijn ongetwijfeld een van de meest charismatische dieren in de oceaan.
Het zijn zoogdieren, net als mensen.
Ze hebben een soort zoogdierachtig bewustzijn.
Dus er is een bepaald verwantschap met ze.
Als zeer ervaren vrijduiker is Roger absoluut atletisch genoeg...
...om de dolfijnen bij te houden.
Het filmen van dolfijnen is erg fysiek, omdat ze constant in beweging zijn.
De grootste uitdaging is om ze bij te houden...
...en die momenten van pure, prachtige interactie mee te maken.
Het was super om Angela erbij te hebben...
...die enorm veel tijd op die locatie heeft doorgebracht.
Het hielp ontzettend dat zij de dolfijnen kende.
Angela is een van de weinige wetenschappers...
...die ze bestudeert door te duiken.
Daardoor heeft ze meer dan 200 dolfijnen kunnen leren kennen, en zij haar ook.
Om dieren te begrijpen, moet je een van hen zijn.
Dat betekent niet dat je dat dier zelf bent...
...maar dat je in de groep geaccepteerd wordt.
Je ziet dan alle individuen, en dat elke dolfijn anders is.
Elke dolfijn heeft zijn eigen karakter, net als mensen.
De school kent Angela...
...maar accepteren de dolfijnen onze vreemde nieuwe filmmaker ook?
Ik wist vanaf het allereerste moment dat dit een geweldige kans was.
Toen de dolfijnen echt wilden communiceren...
...niet alleen met elkaar, maar ook met mij als cameraman...
...was dat echt een genot.
Wilde dieren die daadwerkelijk gefilmd willen worden.
Het was geweldig.
Hoe meer we filmden, hoe meer we zagen hoe ze als groepen opereren.
Wat echt indruk op me maakte...
...was de mate waarin dolfijnen met elkaar communiceren.
Het was ongelooflijk om te zien hoeveel ze op de tast doen.
Dolfijnen wrijven hun vinnen tegen elkaar, raken elkaar aan en verzorgen elkaar zo.
Ik dacht eerst dat het liefdevol was, maar het is om een band te scheppen.
Het zijn emotionele, zeer intelligente wezens, en lijken daarin erg op ons.
Het duurde niet lang voordat Roger nog een voorbeeld zag...
...van hun speelse intelligentie.
Er kwam een groep jonge dolfijnen en ze sloofden zich bijna uit.
Ik voelde dat dit echt uniek gedrag was, dat ik waarschijnlijk niet vaker zou zien.
Ze verwijderen het zand met hun staart om een stuk koraal bloot te stellen.
En voilà, ze hebben een speeltje.
Weinig dieren spelen zo veel, maar die ogenschijnlijke speelsheid...
...kan ook een manier zijn om hun jachttechnieken te oefenen.
Je ziet echt die intelligentie en ondeugendheid bij ze...
...en dat is zo'n ongelooflijk inzicht in hoe intelligent deze dieren zijn.
Ze doen het denk ik omdat ze er dol op zijn...
...en van de uitdaging genieten.
Ze lijken het echt voor de lol te doen.
Angela's onderzoek onthulde een ander aspect van het dolfijnenleven...
...dat nauwelijks in het wild te zien is: slapen.
Deze groep dolfijnen is zo ontspannen in haar aanwezigheid...
...dat ze slapen terwijl ze toekijkt...
...en Roger filmt.
Dolfijnen slapen met maar één hersenhelft tegelijk.
De andere helft blijft wakker om te onthouden om te ademen...
...en uit te kijken voor eventueel gevaar.
Omdat ze zulke actieve hersenen hebben...
...hebben wilde dolfijnen net als wij veel slaap nodig.
Ze maken prachtige, gesynchroniseerde bewegingen...
...als ze naar boven en weer naar beneden gaan.
Het is heel slaapverwekkend, heel langzaam.
Echt prachtig om te zien.
Het voelde poëtisch aan.
Dankzij Angela krijgen Roger en het team...
...echt een idee van hoe het is om een wilde dolfijn te zijn.
Deze kennis is ook nodig voor het volgende deel van hun avontuur.
Het was echt een voorrecht om dat soort toegang te hebben...
...tot deze dieren, omdat ze ervoor kiezen je erbij te hebben.
Je kan ze er niet toe dwingen, en ik denk...
...dat van overal waar ik heb gedoken, zij het meest gastvrij waren.
Dat was iets dat ik nooit zal vergeten.
Roger liet het filmen van dolfijnen makkelijk lijken...
...maar heeft Didier Noirot hetzelfde geluk in Hawaï...
...waar de volgende personages van ons verhaal worden gefilmd?
Bultruggen.
Hawaï is een goede locatie om bultruggen te filmen...
...vanwege de walvispopulatie.
Daar zie je ongetwijfeld walvissen.
Glashelder water, dus dat is perfect om walvissen te filmen.
En hier baren de vrouwtjes ook elk jaar hun kalveren.
Het filmen van een moeder en haar kalf is de eerste taak.
Ze gaan aan boord van de Luckey Strike...
...waar schipper Tad Luckey en een groep wetenschappers...
...hun de beste kans geven om moeder en kind te vinden.
Dit is altijd een grote uitdaging.
Je weet van tevoren nooit wat je krijgt. Deze walvissen zijn zo moeilijk.
Het is erg lastig voor de producer.
Een walvis in Hawaï vinden is niet zo lastig...
...maar schipper Tad moet de juiste walvis vinden...
...en dat is een uitdaging.
Om de juiste walvis te vinden om te filmen...
...vooral een moeder met haar kalf, ik verwacht er niets van.
Dat betekent dat ik nooit weet wat ik op beeld krijg.
Als lid van Jacques Cousteaus oorspronkelijke expeditieteam...
...heeft Didier meer dan 30 jaar ervaring met het filmen van walvissen.
Ik heb 200.
Maar elke mogelijkheid is altijd onvoorspelbaar.
Kom op. Kom op.
Het is een moeder en kalf...
...maar accepteert de moeder Didier net zoals de dolfijnen Roger accepteerden?
Je kan het proberen.
Vooruit.
Het moeilijkste bij het filmen van moeder en kalf...
...is om stilletjes zo dichtbij mogelijk te komen.
Hij gebruikt een zuurstofmasker zonder bellen om ze stil te benaderen.
Walvissen die Didier niet accepteren, worden met rust gelaten.
Het team moet een vriendelijke walvis vinden...
...die op zijn gemak is bij een duiker.
Ze zijn net weg.
We waren klaar, maar nu zijn ze ver weg.
Pogingen om moeder en kalf te filmen, leverden hetzelfde resultaat op.
Als je een moeder en kalf ziet, is de moeder erg waakzaam.
Ze beschermt haar kalf, dus iets onbekends zoals ik...
...zet haar op scherp.
Tweede opname voor niets.
Er gaat er weer eentje weg.
De moeder en haar kalf zijn weg. -Je hebt niets, hè?
Nu.
Didier raakt steeds bekender met de achterkant van moederwalvissen.
Je moet het blijven proberen.
Een walvis vinden die je dichtbij laat komen.
Na een lange dag zonder succes doet hij nog één laatste poging.
Dit is trouwens de negende keer.
Dan heeft hij geluk.
Didier heeft een speels, benaderbaar kalf gevonden.
Je duikt niet rechtstreeks naar de moeder met het kalf onder haar.
Je moet eerst vrienden maken met het kalf.
Als het kalf bij je blijft en niet bang is en omkeert...
...weet de walvis daaronder, zelfs als ze slaapt, dat er iemand is...
...maar dat het kalf het oké vindt, dus kan ze het toelaten.
Terwijl het kalf terugkeert onder zijn moeder om te rusten...
...volgt Didier stilletjes.
Dit is het moment, want de walvis kan zo weggaan...
...en dan verlies ik haar voorgoed.
Dus ik besluit heel langzaam te zwemmen...
...zonder enig geluid te maken.
De moeder bekijkt hem zorgvuldig, maar lijkt zich niet aan hem te storen.
Eindelijk, succes.
Duikers zoals Didier zijn bescheiden bezoekers in deze onderwaterwereld...
...maar zelfs de krachtigste wezens laten je soms dichtbij komen.
Na weken van volharding...
...kan het team eindelijk een moeder en haar kalf filmen.
De moeder moet haar kalf beschermen terwijl het snel groeit...
...voor de lange trek terug naar de arctische wateren.
Terwijl ze tussen rustplekken reizen...
...moedigt de moeder haar kalf aan om herhaaldelijk boven water te springen.
Het ziet er misschien uit als wat gespetter voor de lol...
...maar het helpt het kalf om spieren te ontwikkelen...
...en het leert ze om hun adem langer in te houden.
De hechte band tussen een moeder en haar kalf...
...biedt onze filmmakers hun eerste inzicht...
...in de gemeenschap van bultruggen.
Ondiepe kustwateren zijn het perfecte toevluchtsoord...
...voor een jong kalf om gezond en sterk te worden.
Weg van de gevaren van het diepere en open water.
Maar het is ook de plek waar het de walvissengemeenschap leert kennen.
Een complexe gemeenschap...
...die ons team pas net begint te doorgronden.
Om een dolfijnenwereld echt te begrijpen...
...moeten de filmmakers afreizen naar het hart van de oceaan, hun thuis.
Naar de funderingen van het hele verhaal.
Een delicaat uitgebalanceerd ecosysteem...
...dat het thuis is van miljoenen bijrolspelers.
Een koraalrif.
Het vastleggen van de complexiteit van deze onderwaterwereld...
...vereist enorm veel technische cameravaardigheden...
...en een buitengewoon oog voor precisie en detail.
Filmmaker Doug Anderson is hier de perfecte keuze voor.
We wilden die ervaring van het rif bewonderen...
...zo meeslepend mogelijk maken.
Dus we probeerden allerlei verschillende technieken uit...
...om te proberen interessantere beelden te krijgen.
We gebruikten deze onderwaterscooter, een soort torpedo met een propeller...
...om dat gevoel van de dolfijn die over het rif glijdt te krijgen.
We gebruikten een camerakraan, een camera op een soort arm...
...waardoor we stabiele beelden konden maken...
...langs het koraalrif, en zo echt het karakter...
...van de individuele soorten die we erin wilden hebben...
...op beeld kregen.
Van alle onderwaterwerelden op de planeet...
...zijn het de koraalriffen die het meest openlijk divers zijn.
Ik ben verbijsterd door de kleur, het leven en de schoonheid voor me.
Werkelijk adembenemend als je er bent.
Intense levenservaringen.
Ik beschouw een koraalrif graag als een soort stad.
De gebouwen zijn het koraal.
Die gebouwen bieden huizen en een leefomgeving voor ontelbare dieren.
Elk dier dat hier leeft, is even belangrijk voor de andere.
Maar er zijn opvallende dieren in het koraalrif...
...die zeer belangrijk werk doen.
Doug wil deze hoofdrolspelers vinden...
...om de kritieke verbanden in de gemeenschap te onderstrepen.
Deze prachtige duivels zijn het perfecte voorbeeld:
Bultkoppapegaaivissen.
De plaatselijke terreinknechten...
...die het dode, met algen bedekte koraal verwijderen.
Door de recente opwarming van de oceanen zijn koraalriffen verbleekt en gestorven.
Riffen met papegaaivissen worden snel schoongemaakt...
...en het nieuwe koraal kan herkoloniseren zodat het rif in leven blijft.
Riffen die geen papegaaivissen meer hebben, herstellen zich zelden.
Papegaaivissen zijn belangrijk voor de gezondheid van het rif...
...maar Doug ontdekt ook een andere belangrijke vis.
De ongelooflijk hardwerkende poetslipvis.
Er zijn momenten in het rif waarop het erg duidelijk is...
...hoe gecontroleerd en complex...
...de relaties tussen de individuele dieren zijn.
Een van hen kijkt hoe de poetslipvissen hun werk doen.
Ze doen enorm belangrijk werk.
Het verwijderen van parasieten, dode huid, schubben en meer vuil.
Ze gaan rechtstreeks in hun monden en hun kieuwen.
Ze zijn constant bezig.
Het is zo leuk om ze te bekijken.
Ze doen een grappig dansje om meer klanten te krijgen.
Iedereen komt naar hun schoonmaakstations.
Schattige, kleine rifvisjes.
En je hebt de grote roofdieren.
Het is werkelijk adembenemend als je een poetslipvis ziet...
...die de bek van een groot roofdier ingaat.
Er bestaat een overeenkomst op het rif dat men de poetslipvissen met rust laat.
Het is een van die prachtige voorbeelden...
...van hoe complex de onderlinge relaties hier zijn.
Terwijl Doug de relaties tussen de vissen en het rif verder verkent...
...staat Roger, terug in de Rode Zee, op het punt te ontdekken...
...dat dolfijnen vergelijkbare afhankelijkheden kennen.
Angela heeft een ongelooflijke connectie ontdekt...
...die de dolfijnen hier met het koraal hebben.
Er was een uniek soort gedrag dat ik echt wilde zien...
...waar Angela me over had verteld...
...en dat ik ook echt op film wilde vastleggen.
Angela heeft Roger naar een speciale plek gebracht...
...die de dolfijnen elke dag bezoeken...
...en waar ze enorme voordelen uit halen.
De echte focus voor mij was dat gevoel, als cameraman...
...wetende dat dit een uniek soort gedrag was...
...en de druk dat je dit echt moet vastleggen.
Angela's zuurverdiende acceptatie door de dolfijnen...
...stelde haar in staat om deze ongelooflijke ontdekking te doen.
Er is één bepaald soort koraal, dat is het zachte koraal.
Ze wrijven graag elk lichaamsdeel langs dit koraal, omdat het zo zacht is.
Dit wrijven lijkt een belangrijk aspect in hun dagelijks leven te zijn.
Het is prachtig om ze bijna in de rij te zien staan.
Ze zijn erg voorzichtig. Ze ruziën niet met elkaar.
Ze zijn erg beleefd en gaan een voor een.
Dan cirkelen ze terug en gaan ze opnieuw.
Het is dus ook een prachtig sociaal ritueel.
Wat we ook weten over verschillende koralen...
...is dat ze antibacteriële stoffen bevatten.
Dus het kan ook dat de dolfijnen dit koraal ook gebruiken...
...als geneesmiddel, bijvoorbeeld ter preventie van huidziektes.
Het is moeilijk dit echt te bewijzen, omdat het ook gewoon fijn kan aanvoelen...
...maar we moeten erachter komen...
...of het echt een bewuste vorm van zelfmedicatie is.
Angela's baanbrekende observaties hebben ons begrip verruimd...
...en tevens belangrijke nieuwe vragen opgeleverd over het gedrag van dolfijnen.
De hypothese die Angela wil verkennen, als die bewezen kan worden...
...benadrukt die de ongelooflijke onderlinge afhankelijkheid...
...tussen deze zoogdieren en de koraalriffen.
Ze komen hier niet alleen om te spelen, uit te rusten...
...en zich veilig te voelen, maar ook om zichzelf te genezen.
Angela hoopt meer te onthullen over het leven van deze dolfijnen...
...zodat we ze kunnen beschermen, samen met het rif...
...tot ver in de toekomst.
Maar een koraalrif biedt niet altijd...
...een gezond toevluchtsoord voor zijn inwoners.
En daar komt Doug zo achter.
We hebben natuurlijk deze levendigheid, deze kleur, deze schoonheid.
Dat is de lichte zijde van het rif, maar er zijn ook donkere steegjes.
Er zijn ook duistere plekken.
Plekken waar niet alles...
...prachtig en mooi en levendig is...
...maar juist een beetje sinister.
Plekken waar de meeste duikers niet durven te komen.
Doug en zijn team zijn in Maleisië...
...op weg naar Sipadan...
...een oceanisch eiland met een uniek en verborgen geheim...
...dat de gevaren voor sommige van onze hoofdrolspelers onthult...
...zo in hun achtertuin.
Sipadan is een buitengewoon klein eiland.
Het is een rots te midden van honderden meters water.
En het is een zeereservaat met ongelooflijk veel schildpadden.
Dit rif lijkt het perfecte toevluchtsoord.
Maar onder de rustige buitenkant bevindt zich een potentiële ramp...
...voor elke afgedwaalde schildpad.
Binnen de structuur van het rif ligt een catacombe.
Dat is wat ze hier willen filmen.
Ik hoorde 20 jaar geleden al van Turtle Cave...
...en hoe lastig het was erin te komen.
De uitrusting hierin krijgen, is al een heel karwei...
...voor we kunnen denken aan belichting of fotografie.
We hebben een kraan met een camera...
...aan de ene kant en gewichten aan de andere.
We hebben communicatie onder water, waardoor we met elkaar kunnen praten.
We hebben communicatie met de boot...
...maar zodra we de ingang van de grot in zijn niet meer.
Scheepsdek, dit zijn de duikers. We gaan bijna de grot in.
Tot aan de andere kant.
Ze kunnen hier goed drie uur lang zijn.
Als er iets misgaat, kunnen wij hierboven niets doen.
We kunnen alleen maar wachten.
Dus laten we hopen dat alles volgens plan gaat.
o, duikers
duikers, gaat alles goed?
we zijn bij de grot
het is zo'n spookachtige plek
heel griezelig
o, duikers
We beseffen dat dit een zware plek wordt om te werken.
We moeten lijnen leggen, zodat we de weg in en uit de grot kunnen voelen.
Er is geen licht. Het is een smalle doorgang.
We hebben alleen een schijnwerper.
Oké, nu vang je een glimp op van hoe afgelegen het is...
...en hoe moeilijk het is om erin en dus ook eruit te komen.
Ik voelde me nooit echt op mijn gemak.
Normaal gesproken als je in de open oceaan duikt...
...kan je naar boven als je zuurstof op is, of als je uitrusting niet oké is.
In een grot kan dat niet. Er is geen boven. Je kan er alleen uit.
Dan heb je natuurlijk ook nog de duisternis hier.
Dus we moeten het hier verlichten.
We moesten meer nadenken over hoe we het logistiek gingen doen...
...dan over de echte beelden van hoe het eruit zou zien.
Pas toen ik de lichten in de grot aandeed...
...kreeg ik een idee van wat voor plek het was.
Wat ik zag, was een tombe.
Aan de randen van die grotten...
...lagen de bijna perfecte skeletten van soepschildpadden...
...die daar door de jaren heen waren gestorven.
o, kijk
er zit een schildpad achter je
die vraagt zich af wat je doet
filmend in een grot
hij wil met je mee
met je mee
Doug moet erg langzaam en voorzichtig te werk gaan.
De grond van de grot bestaat uit fijn bezinksel.
Sommigen denken dat dit overblijfselen zijn...
...van duizenden schildpadskeletten van vele eeuwen lang.
En één foute beweging kan de hele grot vertroebelen...
...waardoor het moeilijk wordt om de uitgang te vinden.
Na urenlang alles voorzichtig op te zetten...
...begint Doug de spookachtige geheimen van de grot te onthullen...
...vanuit het perspectief van een schildpad die is verdwaald.
Het was alsof je in een kerk was.
Ik voelde enorm veel respect voor de plek.
Er was een gevoel van vrede en eerbied.
Een griezelige connectie met iets.
We voelden het allemaal.
Een koraalrif is in veel opzichten een gever van leven...
...maar het neemt zelf ook.
Uren later komen ze terug naar de oppervlakte...
...en de veiligheid van de boot.
voor jou
Dat was zo veel bijzonderder dan ik had gedacht.
Het was ontroerend om al die schildpadskeletten te zien...
...op de bodem van de grot en om je in te beelden...
...hoe ze daar verdwaald raakten en hoe bang ze moeten zijn geweest.
Om het bredere verhaal van deze onderwaterwereld te vertellen...
...wilden de filmmakers zowel deze harde realiteit...
...als de prachtige en betoverende beelden laten zien.
En terug in Hawaï...
...heeft Didier de grootste betovering van allemaal gevonden.
Een zingende mannetjesbultrug...
...met honderden anderen die van mijlenver meezingen.
Nog maar 50 jaar geleden waren dit stille wateren.
Wetenschapper Joe Mobley heeft het herstel van de populatie in de gaten gehouden.
Door de jacht op bultrugwalvissen waren ze hier bijna uitgestorven...
...tot ze in 1966 werden beschermd.
Destijds waren er waarschijnlijk minder dan 1.000 die naar Hawaï kwamen.
Maar nu, 50 jaar later...
...zijn er misschien wel 10.000 die de Hawaïaanse eilanden bezoeken.
Op deze dag, op de Luckey Strike, zochten we een zanger.
Om te laten zien dat walvissen met elkaar communiceren...
...dat het echt een gemeenschap is.
Maar niets had Didier voorbereid op wat hij zou vinden.
...we zien de rugvinnen.
We zien hier veel makrelen...
Dat is een walvis, dit rode teken.
Dertig meter onder water. -Hij is hier.
Hij zong... -Ik hoorde het ook.
De meiden zeiden dat het klonk alsof hij bij de boeg was.
Op de boot horen we het mannetje zo hard zingen...
...als je je er vlak boven bevindt.
We horen hem nog. Dus we zijn erg dichtbij.
We gingen voorzichtig het water in.
Vandaag keek ik naar beneden en er kwamen twee walvissen.
Ze stopten recht voor me.
Recht voor me.
Toen gebeurde er iets onvoorstelbaars voor Didiers ogen.
Toen kwam er een derde en begonnen ze samen te dansen.
Het is echt een geschenk van de natuur...
...om bij zo'n voorstelling vooraan te zitten.
Als je met zulke reuzen duikt, besef je pas hoe klein je bent.
Dit was een van de beste momenten van mijn leven.
Dit was echt schitterend.
Je kan deze momenten niet vergeten...
...als je zo alleen bent, heel klein, naast die reuzen.
Dat is echt iets dat ik nooit zal vergeten.
Wat Didier heeft vastgelegd, is slechts een glimp...
...van het complexe sociale gedrag van de bultrug.
We begrijpen de echte betekenis nog niet van dit schitterende walvissenballet.
Dolfijnen gaan nog veel verder met hun sociale activiteiten.
Het team wil precies laten zien hoe ze aan hun kick komen.
Ze zijn een symbool voor vrijheid. Ze zwerven door de oceanen, ongebonden.
Dat zie je wellicht het best als ze surfen.
Surfende dolfijnen zijn veel te zien aan de Wildkust van Zuid-Afrika...
...waar Roger opgroeide.
Nu keert hij terug naar zijn oorsprong...
...met een team specialisten van grote golven...
...om te proberen dit geweldige gedrag van dolfijnen te filmen.
We kozen de Wildkust omdat we weten dat er dolfijnen zijn.
We weten dat je hier in de winter een geweldige branding hebt.
En Rogers doel is om ze midden in dat surfgebied te filmen.
Collega-filmmaker Jamie McPherson...
...heeft een gyro-gestabiliseerde camera achter op de boot gezet...
...terwijl schipper Carl de boot achter de brekende golven navigeert.
Surfveteraan Paris gaat een jetski gebruiken...
...om Roger net voor het breken van de golf te plaatsen.
De voorbereiding is klaar.
De dolfijnen verschijnen op het juiste moment...
...en zwemmen in grote groepen langs de kustlijn.
Maar de crew heeft pas één hindernis gehad.
De befaamde Wildkust is ironisch genoeg volledig kalm geworden.
We zijn echt langs wel 200 tot 300 dolfijnen gekomen...
...in zes of zeven verschillende scholen.
De dolfijnen zijn er...
...maar de branding niet.
We hebben alleen nog een goede golf nodig.
Op het moment zijn die er niet, dus...
Hopelijk worden de golven de komende twee dagen beter.
Het is een kwestie van wachten en kijken of het er meer worden...
...en hopen dat de dolfijnen zin hebben om wat te surfen.
Maar we hadden wel een ongelooflijk stuk schoon water...
...wat in Transkei erg zeldzaam is.
Dus we pakten deze kans...
...en probeerden onder water wat dolfijnen te filmen.
We kruisen de vingers, vinnen, snuiten en spuitgaten...
...staarten en flippers, handen en voeten.
Alles wat maar mogelijk is.
Roger duikt in het heldere, ondiepe water bij het strand.
Er komt al snel een enthousiaste school dolfijnen aan.
Toen ik voor het eerst het water inging met de dolfijnen...
...was er een vreemd soort gedrag waarbij ze hun rug aanspannen.
Of dat een soort sociale interactie was, weet ik niet zeker.
Ik heb het nog nooit ergens eerder gezien.
Gelukkig komt er nu met Roger midden in de school...
...een reeks golven aan.
En onze hoofdrolspelers doen hun werk.
De snelheid was ongelooflijk.
Je kan echt zien hoe ze de energie van de golf gebruiken...
...om momentum te krijgen. Ze gebruiken de golf echt.
Je ziet ze draaien, snelheid opbouwen en dan links afslaan.
Die druk schiet ze achter uit de golf.
Het was fantastisch om daar middenin te zitten.
Het was echt een extraatje.
Maar al snel worden de golven gevaarlijk voor Roger.
Tijd om eruit te komen.
Eindelijk, tijd om te surfen. En nog meer dolfijnen.
Hallo, hoor je me?
Er begeven zich veel dolfijnen naar het surfgebied.
Het ziet er sterk uit. Ik denk dat we wat krijgen.
Kom hierheen.
Tijd voor actie voor Jamies team.
Dolfijnen in de golf.
Carl moet zijn boot vakkundig in het surfgebied manoeuvreren...
...en Jamie in de best mogelijke positie krijgen.
Je moet sneller zijn dan de golf.
Maar ergens moet je over de top heen, waarna je vijf meter valt.
Ondertussen moet Carl Jamie ook begeleiden naar waar de dolfijnen er weer uit komen.
Daar gaan ze.
We zaten in die golf.
Het is erg lastig om bij een dolfijn te blijven die door een golf zwemt...
...terwijl je op hoge snelheid de andere kant opgaat.
Maar eindelijk lukt het.
Jamie legt golf na golf van dolfijnenmagie vast.
Het is het meest dynamische dat ik ooit heb gedaan.
Carl mag niet te ver voor de golven komen.
Al ze breken, kunnen ze de boot laten kapseizen.
Dit is het moment van Roger en Paris.
Tijd voor de jetski. -Ja. Daar gaan we.
Het was de eerste keer ooit dat ik dolfijnen vanaf een jetski filmde.
We hoopten vooral op één of twee unieke shots voor de golf.
Die golven waren echt groot.
Het is een grote golf.
Je hebt een enorm vaardige piloot die je...
...in deze moeilijke situaties brengt waar de golf je zo kan overspoelen.
Paris was ongelooflijk.
Hij wist precies hoe de golf zou gaan breken.
Ik vergeet nooit het moment...
...dat er een echte goede golf kwam met een goede school dolfijnen.
We probeerden het bij één golf...
...en ik weet nog hoe ik de dolfijnen in die golf zag.
Paris moet wachten. Hij moet het beoordelen.
Dit geweldige beeld waarbij ze in de golf naar beneden racen.
En als de golf breekt, moet hij versnellen en wegwezen.
Het gebeurde zo snel.
Het was echt het shot dat ik wilde vastleggen.
Dit is zo spannend. Je wacht er zo lang op.
Je zit en wacht dagen en dagen. En plotseling valt alles op zijn plek.
Voor je het weet, zegt Stevie: 'Pak de spullen', en boem, daar ga je.
Precies zoals verwacht, je springt naar beneden...
...en surft samen op die golf.
Het is fantastisch.
Onze filmmakers hebben ongelooflijke, dynamische beelden gemaakt...
...van dolfijnen die losgaan.
Maar het leven van een dolfijn bestaat niet alleen uit spelletjes.
Ze moeten ook voedsel vinden, wat vaak niet bij het rif zelf te vinden is.
Een van de beste voedselgebieden voor dolfijnen vind je in de Bahama's.
Aan boord van de Dolphin Dream...
...vertrouwt ons team op schipper Scott Smith...
...een ervaren dolfijnenvinder, om hen naar de actie te brengen.
Voor dit deel sluit filmmaker Paul Atkins zich bij de crew aan...
...een zeebioloog en dolfijnspecialist die ze over de hele wereld heeft gefilmd.
Ik film al 30 jaar lang dolfijnen en walvissen.
Dus ik heb al eerder tuimelaars in de Bahama's gefilmd.
Ik zoek altijd een kans om terug te gaan.
Het is altijd spannend om het water in te gaan...
...en dieren te zien die ik goed ken.
Soms voelt het alsof ze me herkennen, dat ze naar me toe komen en hallo zeggen.
Uiteindelijk schenken ze je geen aandacht meer.
Dan maak je deel uit van hun stam.
Het is een buitengewone ervaring als je met ze mee kan reizen...
...en kan zien wat ze doen.
Paul is hier om vast te leggen hoe dolfijnen op een bijzondere manier jagen.
Ze gebruiken een soort sonar, echolocatie genaamd...
...wat een beetje zoals röntgenzicht werkt.
Ze verzenden een reeks snelle klikken die op verborgen voorwerpen stuiten...
...waardoor ze voedsel onder het zand kunnen vinden...
...zoals bijvoorbeeld scheermesvissen.
Als je bij een groep dolfijnen bent...
...voel je je bevoorrecht om getuige te zijn van hun cultuur.
Dolfijnen zijn een van de weinige dieren naast mensen en mensapen...
...waarvan is aangetoond dat ze een cultuur hebben.
En die cultuur is gebaseerd op manieren om voedsel te vinden.
Over de hele wereld hebben dolfijnen andere strategieën ontwikkeld...
...afhankelijk van hun habitat.
Voor sommige is buitengewone samenwerking vereist.
Deze ondiepe wadplaten in Florida...
...zijn een rijke voedselbron voor veel zee- en kustdieren.
Met de enorme hoeveelheid vis...
...zie je hier een unieke en spectaculaire jachttechniek van dolfijnen...
...ook wel bekend als moddercirkels.
Wetenschapper Laura Engleby...
...heeft filmmaker Jamie McPherson hiernaartoe gebracht...
...op zoek naar dit bijzondere fenomeen.
Voor Jamie is het wellicht minder spannend dan het filmen van surfende dolfijnen...
...maar wel net zo moeilijk.
O, verdomme.
Lastig vanaf de boot. Je moet uitvogelen waar ze zijn.
De camera zit precies op zeeniveau.
Je ziet alleen als ze bovenkomen af en toe de vinnen.
Je probeert te voorspellen waar ze heen gaan.
Dat is lastig te coördineren.
Je moet op het juiste moment op de juiste plek zijn.
Het lijkt er plotseling op dat de dolfijnen een team vormen...
...en hun inspanningen coördineren.
Jamie, ze zitten nu rechts.
Rechts. -Waar?
Jouw rechterkant.
Zie je ze?
Ze zijn begonnen met jagen.
Jamie zoomt in op de actie met zijn zoomlens.
Je ziet een hoop gespetter.
Ze komen niet omhoog met hun kop, tot het allerlaatste moment.
De dolfijnen moeten vissen vangen die door de lucht vliegen.
Hun gezichten zien en zien hoe snel ze zijn...
...bij het vangen van de vissen is erg interessant.
Maar om het gedrag te begrijpen en te zien wat er gaande was...
...moesten we de lucht in.
Het spotten van scholen dolfijnen rondom deze enorme wadplaten...
...is veel makkelijker in een helikopter.
Ik zie daar beneden wat dolfijnen.
Elke dag reizen dolfijnen deze wadgeulen op...
...in gevaarlijk ondiepe wateren...
...gelokt door de enorme hoeveelheid vis.
Zo te zien zijn ze in heel ondiep water.
Het is zo ondiep dat ze bij laagwater vaak op hun zij moeten zwemmen.
Deze lijkt zich goed te vermaken met de jacht in het zeegras.
Wat doe je?
Maar dit is niet het jachtgedrag waar de crew naar op zoek is.
Dus ze zoeken verder.
Ja, draai hem. -Oké, ja.
Ik draai nu de neus...
Ja. Dus we komen hier terug als we niets anders vinden.
In de buurt onthult een andere groep dolfijnen de risico's...
...van het jagen in zulk ondiep water.
Ze zijn gestrand. -Ja, ze zijn duidelijk gestrand.
Apart. Ze hebben een modderpoel voor zichzelf gemaakt.
Ze gaan in kleine cirkels en hebben een modderpoel gemaakt...
...waar ze kunnen zwemmen...
...zonder te verbranden of op hun zij te komen liggen.
Want het ergste als ze zo vastzitten...
...is dat ze hun organen kunnen pletten onder hun eigen lichaamsgewicht.
Vreselijk, je ziet hun bezorgdheid en je kan niets doen.
Je zit in een helikopter en niemand kan ze helpen.
Laura weet dat het water stijgt en dat ze spoedig vrij zullen zijn.
Korte tijd later zien ze iets.
Modderwolken.
Als ze dichterbij komen, zien ze de dolfijnen echt jagen.
Vanuit de lucht biedt het een heel ander perspectief...
...van wat er gebeurt.
Ze jagen duidelijk op een prooi, maar dit is een voedingsstrategie...
...die nog niet gedocumenteerd is.
En nu, dankzij deze luchtbeelden, kunnen we echt zien wat ze doen.
Maar dit is ook niet het jachtgedrag dat ze wilden zien.
Dan, eindelijk, ziet Jamie hetgeen waarnaar ze op zoek waren.
Deze dolfijn slaat de modder omhoog met zijn staart...
...en creëert een perfecte cirkel.
Een moddercirkel.
Wauw.
Deze techniek zelf...
...laat zien hoe intelligent dolfijnen zijn...
...omdat ze de modder gebruiken om een perfect visnet te maken.
Ze hebben een school vissen omringd.
Ja, dat is mooi.
Andere dolfijnen hebben de school vissen de cirkel ingedreven.
De vissen die proberen te ontsnappen, springen zo hun bekken in.
Echt perfect, er is een hele school vissen.
Je ziet hoe de dolfijnen ze omsingelen.
Kijk dat daar.
Dat is geweldig. -Dat is echt geweldig.
Ik heb nog nooit zoiets gecoördineerds gezien.
Ze werken echt samen en communiceren om beter te coördineren...
...en de vissen te laten springen waar de dolfijnen wachten.
Ja, het is geweldig om te zien.
Het geduld van het team is beloond.
Ze hebben eindelijk beelden...
...van deze geweldige samenwerking tussen tuimelaars bij het jagen.
In veel diepere wateren, buiten de kust van Hawaï...
...is ons walvissenteam teruggekeerd...
...om een bijeenkomst van mannetjesbultruggen te filmen.
Maar dit is geen samenkomst om samen te werken zoals de dolfijnen.
Eerder het tegenovergestelde.
Er komt een intense strijd aan.
Hier komen ze in groten getale samen...
...om deel te nemen aan de spectaculairste strijd in de natuur.
Terug op de Luckey Strike werkt Tad nu samen...
...met Paul Atkins om dit geweldige ritueel te filmen.
Ze volgen een vrouwtje dat een aantal mannetjes achter haar aan heeft.
Je voelt de spanning echt als je op pad bent om zo'n strijd te filmen.
Je weet niet wat er gaat gebeuren.
Ze gaan heel snel, op 11 uur.
Professor Joe Mobley documenteert de activiteit vanaf de boeg.
Terwijl de boot de school nadert, begint de spanning te stijgen.
De strijd gaat bijna beginnen.
De mannetjes zitten elkaar achterna.
Het is een snel bewegende school.
Terwijl Paul geweldig gedrag aan de oppervlakte filmt...
...komen er steeds meer walvissen bij.
Al deze uitdagers racen om de huidige koploper in te halen...
...en zo de ultieme kampioen te worden.
Voorop bepaalt het vrouwtje de snelheid.
Maar vanaf het oppervlak zie je niet de hele strijd...
...zoals Joe al jaren speculeert.
Het frustrerende is dat ik boven water zit...
...waar we waarschijnlijk minder dan tien procent van alles zien.
Het belangrijkste gebeurt daar beneden.
Niet slecht voor de camera, hè?
Ga maar.
We gaan het proberen.
Ik vertrouw steeds meer op kansen zoals deze...
...om met filmploegen te werken, met hun hightech uitrustingen.
Dat soort materiaal biedt ons het zicht van een walvis.
We komen in hun wereld.
Zo kan je misschien de antwoorden vinden waar we al decennia naar op zoek zijn.
Oké, heb je hem?
We hebben de grootvader van alle polecams ontworpen.
Dit is nog nooit gedaan.
Ik heb hem.
De polecam moet stevig genoeg zijn...
...om op een snelheid van vier tot vijf knopen het water te trotseren.
Soms wel zes knopen.
Paul hoopt een uniek onderwaterperspectief vast te leggen van deze grootse strijd.
Op het bovendek bereidt hij de monitor voor.
Terwijl de boot deze chargerende reuzen inhaalt...
...moet Tad de boot naast ze zien te krijgen.
Daar zijn twee walvissen.
Nu hebben we er drie in beeld.
Daar is er één, in het midden.
Dit is een geweldige positie, Tad.
O, hij komt hier, dit is goed.
Blijf erin en laat ze komen.
Door Pauls beelden onder water en aan het oppervlak...
...te combineren met de luchtbeelden...
Dit is geweldig, Tad. Houd dit zo.
...onthult hij de intensiteit van deze strijd als nooit tevoren.
Er komt er onder eentje aan. Geweldige positie, Tad.
Hij komt precies hier, dit is goed.
Jeetje.
Alle walvissen duiken de diepte in.
Duiken, duiken.
En daar gaan ze.
Nu zien we ze allemaal richting de bodem gaan, zo'n 60 meter.
We kunnen ze volgen terwijl ze naar de bodem gaan.
Ze lijken 60 meter omlaag op de bodem te zitten.
Als we daar een camera hebben, kunnen we echt zien wat er gebeurt.
Misschien vindt het paren daar plaats.
Wie weet? -Hij komt omhoog.
Ze zitten nog steeds hier.
Plotseling komen ze terug vanuit de diepte...
...en wordt het conflict nog sneller voortgezet.
Ja, want dit is...
Ja, dit wordt echt goed.
Meer dan 25 mannetjes razen langs de camera...
...en blazen stromen met agressieve bellen.
Veel bellen. -Ja.
Enorm veel.
De walvissen achterop willen de koplopers naar beneden dwingen...
...en rammen op ze in om ze te vertragen en de leiding over te nemen.
Dit is de meest immense oceaancompetitie in de natuur.
Als de andere mannetjes moe worden...
...nemen de twee snelste en sterkste de eerste posities in...
...op de hielen van het vrouwtje.
In de laatste momenten stoot een uitdager naar voren...
...en dwingt zijn rivaal onder water...
...en de race uit...
...en eist zo zijn plek als winnaar op.
En ze zijn weg.
Daar gaan ze.
De strijd is eindelijk afgelopen.
Eén machtige bultrug heeft de strijd gewonnen...
...en wordt de beschermer van het vrouwtje.
Dit geweldige schouwspel filmen, was alleen mogelijk...
...omdat de walvissenpopulatie door bescherming weer is gegroeid.
Helaas zijn zulke succesverhalen zeldzaam.
Andere grote roofdieren in de oceaan nemen sterk in aantal af.
Er worden meer dan 100 miljoen haaien per jaar gevangen...
...om te voldoen aan de vraag naar haaienvinnen.
Reuzen zoals de tijgerhaai worden steeds zeldzamer.
En hun opgeblazen reputatie als angstwekkende en dodelijke roofdieren...
...heeft ze niet geholpen.
Paul filmt echter al jarenlang haaien...
...en weet dat ze totaal niet zoals het stereotype zijn.
De eerste keer dat ik haaien zag, was ik onder de indruk...
...van hun buitengewone schoonheid, hoe elegant ze zijn.
Hoe perfect aangepast ze zwemmen en hoe wendbaar ze zijn.
Het volgende dat je opvalt aan haaien, want je groeit bang voor ze op...
...is dat ze geen bedreiging lijken te vormen.
Ze zijn helemaal niet zo eng.
Als er tijgerhaaien verschijnen, domineert hun aanwezigheid nogal.
Je focust je dan op de tijgerhaai en keert hem nooit de rug toe...
...omdat ze vaak weten welke kant je op kijkt...
...en ze willen je van achteren benaderen.
Maar ze testen graag, ze willen zien wat je bent.
En om dat te doen, duwen ze hun neus tegen je aan.
Je kan dan je hand op hun neus leggen en ze zachtjes wegduwen.
Bij welk ander roofdier op het land kan je dat doen?
Als je dat met beren, leeuwen of tijgers doet...
...word je waarschijnlijk verslonden.
Maar bij een van de grootste, slechtste roofdieren op de planeet...
...zoals wij ze vooral zien, is dat geen enkel probleem.
Haaien worden niet alleen verkeerd begrepen door mensen...
...maar hun belangrijke rol in het behouden van de balans in de oceaan...
...wordt vaak vergeten.
Een gezond koraalrif heeft vele haaien...
...maar vandaag de dag zijn die riffen moeilijk te vinden.
Onderwaterfilmer Denis Lagrange weet al jaren van een van de laatste...
...bolwerken op aarde waar veel grijze rifhaaien bijeenkomen.
Hij is in Frans-Polynesië om in deze wateren vol haaien te duiken.
Bij een opkomende vloed komen er honderden rifhaaien samen in dit kanaal.
Net als Paul, is Denis niet bang voor deze geweldige roofdieren...
...want hij weet dat hij niet op hun menu staat.
Haaien behoren voor mij tot de geweldigste schepsels in de oceaan.
Je voelt dat echt.
Als we al deze haaien samen hebben en ze echt geconcentreerd zijn...
...is dat een geweldig spektakel...
...en Frans-Polynesië is de laatste plek op de wereld waar je dat kan zien.
Wij willen laten zien waarom haaien gered moeten worden...
...en de strijd aangaan tegen het ontvinnen van haaien.
Ik denk dat het belangrijk is dat te herhalen...
...want ze staan bovenaan de voedselketen.
Ze maken het rif schoon van alle natuurlijke ziektes.
Als je geen roofdieren hebt, is het rif niet in goede gezondheid.
Dat is de realiteit.
We moeten ons best doen de haai te beschermen.
Frans-Polynesië is een van de enige landen ter wereld...
...waar de haai echt beschermd wordt, volgens de wet.
Je mag geen haaien doden, je mag niet op haaien vissen.
De bescherming van haaien in deze wateren...
...zorgt ervoor dat ze hun rol als jagers kunnen spelen.
Maar de meeste haaien jagen niet overdag.
De serieuze jacht begint na zonsondergang.
Denis heeft een grote uitdaging voor de boeg...
...omdat hij voor het eerst 's nachts jagende haaien gaat filmen.
Ze doen speciale gepantserde pakken aan...
...om beschermd te zijn tegen de tanden van de haai.
Haaien bijten niet vaak bewust mensen...
...maar in het midden van een vreetpartij kun je beter voorzichtig zijn.
We verwachten veel actie vannacht.
Ik hoop dat we het overleven.
Moeten we gaan? -We moeten gaan.
Ja.
Alles goed? -Alles goed?
Het is bijna een speciale militaire operatie.
En dat moet ook.
Er verschijnen gelijk een paar haaien.
Dat worden er al snel meer.
Als je voor het eerst naar het rif duikt en je zo veel haaien samen ziet...
...ben je toch angstig.
Het team boven water is zenuwachtig.
Ze zien de haaien van bovenaf bij elkaar komen.
Dat hebben we nooit eerder gezien.
Overdag is de haai wat lui, maar zodra je 's nachts met ze duikt...
...zie je echt hoe indrukwekkend ze zijn.
Zolang de vissen zich verstoppen, zijn ze veilig.
Maar een nerveuze vis verlaat zijn schuilplaats...
...en de vreetpartij begint.
Opgegeten worden door een haai is nogal wat.
Er komen honderden haaien tegelijk op je af...
...maar ze geven niets om jou, ze willen de vissen.
Nee.
Het is ons gelukt.
Dan moet je op de kleine visjes die tussen ons komen letten.
Oh là là, ja. -Ga weg.
Tijdens de jacht zijn het er erg veel.
Als ze naar je toe komen, beuken ze je neer.
Ik voelde het echt, een klein visje kwam het koraal uit...
...en ze gingen erachteraan.
Ze geven niets om jou, alleen om de vis.
Het was net een rivier, water stroomde.
En daarna een ander beeld, midden in het verkeer van Los Angeles.
Net als in de film.
Met die grote rotonde en overal auto's.
Een snelweg vol auto's, een enorme file, en Denis zat daar middenin.
Ik ging naar LA... -Het stroomde echt...
...met de haaien om hem heen.
Ze leven hier al 400 miljoen jaar.
Deze diersoort, als je ze ziet jagen...
Ze zijn zo krachtig geworden door de evolutie.
Het is echt de top.
Als ze jagen, is het prachtig ze te zien.
Prachtig.
Op hun filmmissie om een glimp van de wereld van een dolfijn te delen...
...bezochten ze unieke plekken...
...waarvan er veel het laatste voorbeeld zijn...
...van bloeiende gemeenschappen in de oceaan.
Gezonde koraalriffen, vol leven...
...waren ooit bij elke landmassa aan onze tropische oceanen te vinden...
...maar dat is niet langer zo.
We maken ze dood.
Vervuiling en niet-duurzaam vissen...
...zijn een aantal van de verwoestende praktijken die hier debet aan zijn.
Tijdens de drie jaren die het maken van deze film in beslag namen...
...is er een derde van het Groot Barrièrerif gestorven.
Zonder onmiddellijke actie, zo zijn wetenschappers het eens...
...zullen alle koraalriffen over 50 jaar verwoest zijn.
Ontelbare dieren zullen niet langer bestaan.
Onze dolfijnen zijn dan hun onmisbare thuis kwijt.
Maar er is hoop, met een van de eenvoudigste oplossingen...
...bescherming.
Het beste voorbeeld zijn de eilanden van Palau in Micronesië.
Didier is hier gekomen om iets heel bijzonders te filmen.
Toen ik wist dat ik naar Palau zou gaan...
...was ik erg enthousiast, want ik was daar nog nooit geweest.
Toen ik mijn hoofd onder water deed, besefte ik hoe mooi het was.
Het is zo'n plek waar je sterke opwellingen hebt...
...waardoor er water met veel nutriënten uit de diepte komt.
Dat zorgt voor een geweldig rif, vol leven, met al die vissen overal.
Niet alleen de kleintjes.
Reuzen en andere roofdieren...
...allerlei soorten vissen. We hebben de hele voedselketen.
Manta's, honderden haaien, iedereen is er.
In 1998 dacht iedereen dat dit rif voor altijd verloren was.
Een El Niño had het koraal gebleekt en laten sterven.
Maar je weet wie er kwamen schoonmaken:
Onze trouwe bultkoppapegaaivissen.
En met de hulp van bescherming van de regering...
...is het rif nu zo goed als nieuw.
Palau is nu erg beroemd om zijn geweldige samenkomst van vissen.
Elke volle maan komen alle papegaaivissen samen om te paaien.
Dit is een legendarisch spektakel dat Didier graag wil filmen.
Papegaaivissen filmen die paaien, is iets heel bijzonders...
...want ik doe dit voor het eerst.
Eerst zie je al die vissen...
...en het zijn er niet tien, dertig, maar honderden.
Het zijn echt enorme vissen van wel 20 tot 30 kilo.
Voor een cameraman is dit iets unieks.
Didier moet de hele tijd klaar zijn...
...want het paaien kan echt op elk moment beginnen.
Als ze samenkomen, ben je op het rif.
Je wacht, en wacht, en dan plots stoppen ze en gaan ze het blauw in...
...en hier gaat de actie beginnen.
Hier wordt het ingewikkeld, want je moet tegen de stroom in zwemmen...
...en we zijn niet zo snel als de vissen. Ze zijn veel sneller dan wij.
Als het eerste vrouwtje komt paaien, komen ze allemaal samen.
Ze zwemmen naar boven en alle mannetjes volgen.
Je hebt er twee, drie, vier, soms wel tien.
Je moet erg alert zijn, want dit gaat heel snel.
Je mag geen actie missen.
Miljoenen eitjes van papegaaivissen worden losgelaten in de warme stroming...
...wat voor de volgende generatie redders van het rif zorgt.
Door dit soort spektakels over de hele wereld te ontdekken...
...bieden onze filmmakers ons een waardevol inzicht...
...in hoe we onze kwetsbare oceanen kunnen helpen.
Met internationale bescherming...
...kunnen meer plekken zoals Palau zich herstellen...
...waardoor we een gezondere en productievere oceaan krijgen.
Vol met ongelooflijke schepsels...
...die tot ver in de toekomst zullen leven.
Ondertiteld door: Merlijn Beeftink