Downloaded from YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Γεια, εδώ Άμαλε. Αφήστε μήνυμα και θα σας πάρω.
Καλησπέρα, κα Έντουαρντς.
Εδώ λυκειάρχης Ντένκινς απ' το Λύκειο Βόρειου Ντιτρόιτ.
Δυστυχώς, ο Κόουλ έμπλεξε πάλι σε καβγά,
και χρειάστηκε να επέμβουν οι αστυνομικοί του σχολείου.
Κυρία Έντουαρντς, δεν είμαι σίγουρη αν μπορούμε να βοηθήσουμε τον γιο σας.
Προτείνουμε να αποβληθεί.
Λυπάμαι για το σημερινό συμβάν. Λυπάμαι πολύ…
Δεν έκανα τίποτα, εντάξει;
Δεν φταίω εγώ.
Έχεις τα ρούχα μου σε σακούλες;
Πού με πας;
Θα μείνεις με τον πατέρα σου το καλοκαίρι.
Τι;
Με τον πατέρα μου;
Όχι, ξέχνα το. Δεν θα μείνω με δαύτον.
Σταμάτα! Μην κάνεις πως τα ξέρεις όλα!
Αυτή η ζωή
δεν μας πάει, Κόουλ.
Πνίγεσαι εδώ πέρα. Θα πνιγείς.
Έκανα ό,τι μπορούσα να σκεφτώ.
Και πάλι φεύγω απ' τη δουλειά,
για να πείσω κι άλλη διευθύντρια κι άλλον αστυνομικό
ότι του κόβει του γιου μου.
Και δεν σου κόβει.
Ούτε εμένα πια.
Έλα, πού είσαι; Φτάσαμε.
-Τι κάνεις; -Έρχεται σε πέντε λεπτά.
-Αυτά είναι τα ρούχα μου. -Περίμενε εδώ.
Δεν μένω εδώ.
Μαμά, άνοιξε την πόρτα.
Μαμά, άνοιξε.
Δεν αστειεύομαι. Άνοιξε.
Μαμά, άνοιξε. Δεν αστειεύομαι.
Μαμά, σε παρακαλώ, μη μ' αφήσεις εδώ. Μανούλα, σε παρακαλώ.
Να σου πω.
Σ' εσένα μιλάω.
Έλα εδώ.
Μεγάλωσες.
Γνωριζόμαστε;
Εγώ σε ξέρω.
Είσαι ο γιος του Χαρπ.
Πού είναι;
Στους στάβλους.
Στους ποιους;
Έλα τώρα.
Στους στάβλους.
Δεν ξέρω για στάβλους.
Ούτε εσένα σε ξέρω.
Στους στάβλους της Φλέτσερ Στριτ.
Στη γωνία.
Θα τους μυρίσεις όταν πλησιάσεις.
Και, Κόουλ…
η Νέσι είμαι.
Καλώς ήρθες.
-Ναι, αυτό λέω. -Κάτσε, κύριε ξερόλα, πού είδες εσύ;
-Είδες ένα χθες. -Πού;
-Στο σκαλί. -Αλογάκι της Παναγιάς;
Δεν πρέπει να σκοτώνεις κάτι με τη λέξη "Παναγιά".
Θα 'ναι ξηρό καλοκαίρι.
Νόμιζα ότι είχες αποκοιμηθεί. Είπα "Εσύ τώρα…"
Με έβλεπες να κοιμάμαι; Πώς θα…
Πού πάει ο μικρός; Σε κάνα πλυντήριο;
-Από πού ξεφύτρωσε; -Ποιος είναι;
Μισό λεπτό. Σταθείτε.
Θα πάρω εγώ τη σακούλα. Πάμε.
Όχι, μπορώ.
Τα λέμε.
-Έλα. -Εντάξει.
Κλείσε την πόρτα.
Αμάν! Γαμώτο.
Αυτός είναι ο Τσακ.
Δεν είναι φιλικός, πρόσεχε τα χέρια σου.
Έχεις ένα άλογο
μες στο σπίτι.
Εδώ θα κοιμηθείς.
Δεν θα μείνω εδώ.
Καλά.
Εγώ πάω να την πέσω.
Αν βγεις, η πόρτα δεν ανοίγει ως το πρωί.
Θα φύγω το πρωί.
Γαμώτο.
Έτσι μπράβο.
Εντάξει, έλα.
Έλα, Ίσα. Πήγαινε…
Μήπως έχετε κινητό; Θέλω να πάρω τη μαμά μου.
Μου δίνετε το κινητό σας να πάρω τη μαμά μου;
-Δεν έχω. -Θέλω απλώς… Δεν έχετε;
-Συγγνώμη, μπορώ να… -Έχω παιδί. Όχι.
Γαμώτο.
Κόουλ!
Τι παίζει, μικρέ;
Έμαθα ότι γύρισες.
Σμους;
Ναι, ο Σμους. Εγώ είμαι, ρε.
Γιατί κοιτάς λες κι είδες φάντασμα;
Τι κάνεις στο πεζοδρόμιο;
-Ρε συ. -Σήκω, ρε φίλε.
Δεν το πιστεύω.
-Πώς πάει, ρε φίλε; -Χαλαρά.
Πάμε να φύγουμε.
Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που σε βλέπω.
Από πότε έχω να σε δω; Πόσο πάει; Καμιά δεκαριά χρόνια.
Ξέρεις τι θυμάμαι;
Σου έλεγα να παίξουμε με τα νεροπίστολα και συμφωνούσες.
Κι εγώ πήγαινα στο μπάνιο και κατούραγα στο νεροπίστολο
και σε πιτσιλούσα.
-Σίχαμα. -Δεν ήξερες ότι ήταν κάτουρα.
Φώναζες "Μαμά, ο Σμους με κατούρησε!"
Μεγάλη μαλακία, ρε συ. Αλήθεια.
-Ακόμα βρομάς κάτουρο. -Σκάσε.
Που να πάρει. Πάει καιρός, ρε φίλε.
Μου έλειψες.
Απίστευτο που η μάνα σου σε έφερε εδώ από το Ντιτρόιτ.
-Γαμώτο. -Απίστευτο.
Ναι, το ξέρω. Προσπαθώ να γυρίσω σπίτι.
Δεν νομίζω ότι έχεις σπίτι για να γυρίσεις.
Εδώ τι σπίτι έχω;
Τι λες τώρα;
Το σπίτι δεν είναι μέρος. Είναι οικογένεια. Εδώ την έχεις.
Ποια οικογένεια;
Ούτε καν τον ξέρω, ρε φίλε.
Άσε που
μένει με ένα παλιάλογο.
Λοιπόν, θα σου τα πω σταράτα, φίλε.
Η μάνα σου δεν θα γυρίσει, εντάξει;
Έχω δει πολλούς να τους αφήνουν,
κι αυτή η μαλακία "για το καλοκαίρι" γίνεται χρόνια, οπότε…
Προτείνω να βολευτείς με τα παλιάλογα.
Δεν είναι αστείο.
Καλά.
Μου δίνεις για εισιτήριο;
Έλα, ρε, δώσε μου 20 δολάρια.
Σιγά το πράμα.
-Απλό. -Εντάξει, φίλε.
Ακούγεσαι τέρμα απελπισμένος.
Τώρα κατάλαβα.
Ναι. Έχεις κορίτσι στο Ντιτρόιτ.
-Όχι; -Όχι.
Στάσου.
Περίμενε εδώ, εντάξει;
Παιδιά…
Να προσέχεις.
Φάε.
Τι ήταν αυτό;
Επιχειρηματική ευκαιρία.
Εγώ είμαι εδώ, φίλε.
Από εδώ και πέρα, εντάξει;
Εγώ θα 'μαι η οικογένειά σου.
Και δεν είσαι πια πιτσιρίκι,
οπότε απόψε θα βγούμε. Δεν θα κοιμηθούμε.
Θα δεις πώς γλεντάμε εδώ.
Απίστευτο.
Γαμώτο. Πρέπει να κοιμηθώ. Είμαι πτώμα.
Κανένα πρόβλημα. Έχω και κάτι δουλειές.
Μπορείς να μένεις μαζί μου, στης αδερφής μου.
Τι κάνεις;
-Αν νταραβερίζεσαι με τον Σμους, δρόμο. -Τι σε νοιάζει;
Θα πέσεις σε λούμπα και δεν θα βγαίνεις.
Δεν είσαι ευπρόσδεκτος εδώ με δαύτα.
Με δαύτα; Και τα δικά σου;
Που παρατάς τον γιο σου.
-Πάρε δρόμο τώρα. -Εντάξει.
Ορίστε.
-Σκληρή αγάπη, πετάει σακούλες. -Θα γίνει πιο σκληρή, αν δεν φύγεις.
Φύγε.
Εντάξει, θα φύγω.
Θα φύγω.
Αν γουστάρεις αλητεία,
δεν θα μείνεις σπίτι μου.
Εντάξει; Αν φερθείς έξυπνα και τον αφήσεις, είσαι ευπρόσδεκτος.
Πού είμαι ευπρόσδεκτος;
Στην ξεθυμασμένη μπίρα και τις φέτες τυρί; Δεν έχω σπίτι εδώ.
Δική σου επιλογή.
Προχώρα!
Ξεκουμπίσου απ' το σπίτι μου και μην ξαναγυρίσεις!
Τρίνα;
Μου είπε ο Σμους να έρθω.
Δεν με νοιάζει τι είπε. Εγώ μένω εδώ.
Συγγενής σου είμαι.
Το είπα στον Σμους.
Δεν είμαστε ορφανοτροφείο για αδέσποτες γάτες σαν εσένα.
Φύγε από εδώ. Δεν κάνω πλάκα.
-Τρίνα, έλα τώρα… -Όχι! Γεια. Αντίο.
Γαμώτο.
Να πάρει.
Γαμώτο.
Ποιος κάνει τόση φασαρία;
Ποιος είναι; Ποιος είναι εκεί κάτω;
-Νέσι, σε χρειάζομαι. -Όχι.
Δεν έχω πού να μείνω.
Όχι. Δεν με ρίχνεις με τέτοια.
Ο μπαμπάς σου έχει κανόνες που δεν ακολουθείς. Κι εγώ έχω.
Το ίδιο είπα και στον Σμους όταν ήρθε.
Έλα τώρα. Μόνο για την πάρτη σας νοιάζεστε.
Άκου εδώ. Προσεύχομαι κάθε πρωί στις 4:00
για όλα τα παιδιά της γειτονιάς.
Έχω ζεστό φαγητό και καθαρό κρεβάτι για όταν γυρίσουν οι άσωτοι.
Καλώς. Τότε, είμαι άσωτος.
Όχι, δεν είσαι.
Κάνεις ακόμα νταραβέρια.
Δεν έχεις φάει την κατραπακιά.
Τι σημαίνει αυτό;
Σκέψου ό,τι σου είπα.
Έχω να σηκωθώ νωρίς. Μόλις μεγάλωσε η λίστα προσευχής.
Νέσι!
Γεια σου.
Εντάξει. Τι είναι;
Γνώρισες τον Μπου.
Τον χθεσινό συγκάτοικό σου.
Ο Χαρπ τον αγόρασε στη δημοπρασία.
Με το ζόρι τον βάλαμε στο τρέιλερ.
Αναστατωμένος, φοβισμένος,
επικίνδυνος ακόμα και για τους πιο σκληρούς αναβάτες.
Φτηνά τη γλίτωσες.
Και τι βρίσκω;
Τον Δανιήλ στη φωλιά του λιονταριού,
αγκαλίτσα δίπλα δίπλα.
Δηλαδή;
Ο Μπου είναι δικός σου.
Μπα.
Όχι.
-Δεν αφήνει άλλον κοντά του. -Δεν παίζει, γαμώτο.
Έχεις το στόμα του πατέρα σου.
Μόνο αυτό του πήρα.
Άκου με.
Το παρελθόν δεν είναι το παρόν.
Εντάξει;
Είσαι τόσο χαζός που δεν ακολουθείς κανόνες;
Τι να πω;
Εντάξει.
Αλλά δεν θα κοιμάσαι στους στάβλους μου.
Τέλος η παρέα με τον Σμους, και…
Είμαι έτοιμος να ιππεύσω ή ό,τι άλλο.
Θες να ιππεύσεις;
Θα δουλέψεις στους στάβλους.
Όπου να 'ναι θα έρθουν.
Τι σκέφτεσαι, ρε φίλε;
Ο Χαρπ είπε ότι αν κάνω παρέα μαζί σου, θα με διώξει.
Οπότε,
θα το πάμε χαλαρά.
Ναι. Κατάλαβα.
Σου έχω μια έκπληξη, μεγάλε.
Τι είναι;
Εκεί μέσα είναι.
Να πάρει.
Αυτά είναι πεντακάθαρα.
Εννοείται.
Νόμιζες ότι θα σε άφηνα με αυτά τα παλιοπάπουτσα;
Έχεις τεράστια πόδια.
Είσαι βλάκας.
Μάλιστα. Καλά θα περάσουμε.
Για έλα.
Ξεκίνα από εδώ.
Μόλις τελειώσεις, φώναξέ μας να μετακινήσουμε το άλλο άλογο.
Θα συνεχίσεις έτσι προς τα κάτω.
Μάζεψέ τα όλα στον σκατόλακο.
Τι είναι αυτό;
Ο κάδος με τα σκατά.
Όταν τελειώσεις, θα σου πω τι θα κάνεις.
Τα δύσκολα έρχονται πριν από τα καλά.
Πού είναι το καροτσάκι σου;
Θα φτυαρίζει όλη μέρα. Να πάρει.
Τι διάολο;
Έτσι θα καθαρίσει τον στάβλο;
Με το φτυάρι;
-Να πάρει! -Γαμώτο!
-Έριξε σκατά στα παπούτσια του.
Ίσα, είπαμε, έτσι; Σ' έβαλαν κι εσένα να φτυαρίζεις σκατά;
Τα δύσκολα έρχονται πριν από τα καλά.
Αίρεση, όχι μαλακίες.
Τι μουρμούρισες;
Για πόσο θα πρέπει να φτυαρίζω σκατά;
Για όσο χρειαστεί.
Για ποιον λόγο;
Δεν θέλουν μόνο τα άλογα δάμασμα.
Τι εννοείς;
Τι σκατά έχουν πάθει όλοι αυτοί;
Με το καρότσι.
Κάτσε, ρε φίλε. Στάσου. Θα του το πω εγώ.
Περίμενε. Εσύ. Στάσου.
Με το φτυάρι θα φας όλη τη μέρα.
Είμαι ο Πάρις.
Κόουλ.
Ξέρω ποιος είσαι.
Πάρε αυτό το μαραφέτι κι έλα στον στάβλο.
Δεν θα 'σαι πια ημιάγριος. Θα σε δαμάσω.
Θα καθαρίσεις όλα τα κελιά.
Θα 'σαι ο νέος καθαριστής.
Πρώτα, άσ' το αυτό.
Πιάσε το δίκρανο.
Ξεκίνα από πίσω. Βγάλε τα σκατωμένα άχυρα. Βγάλ' τα όλα.
-Όλα; -Βγάλ' τα.
Εμπρός. Δώσ' του.
Δεν φτυαρίζεις φύλλα.
Είδες πώς κόβεται; Σαν τούρτα. Έτσι μπράβο.
Να πάρει.
Μην τα κάνεις χάλια. Έλεος.
Άσ' το τώρα. Πιάσε το φτυάρι.
Μεγάλες φτυαριές.
Λαχάνιασες κιόλας; Τώρα ξεκίνησες.
-Είναι βαριά τα ρημάδια. -Έλα. Βιάσου.
Όλη μέρα θα κάνεις;
Δεν μου είπαν ότι θα κάνω τέτοια.
Ούτε εμένα ότι θα 'χω έναν τεμπέλη πιτσιρικά.
Σήμερα θα στρώσεις.
Έχεις κι άλλα κελιά.
Πρέπει να τελειώνεις. Άντε.
Έτσι μπράβο. Ωραία.
Μάζεψε τα καφέ και τα πράσινα.
Συνέχισε να φτυαρίζεις.
Και τα βρεγμένα. Μάζεψέ τα.
Βγάλ' τα έξω. Θέλω να δω το πάτωμα. Βγάλ' τα όλα έξω να το δω.
Μάζεψε τα ροκανίδια κοντά στις σέλες.
Έτσι μπράβο.
Με το δίκρανο.
Ίσιωσέ το.
Έλα, μικρέ. Καλά τα πήγες. Για πάμε.
Πάει το πρώτο κελί.
Είσαι καλά;
Ναι.
Χαμογέλα λίγο.
Σκάσε ένα χαμογελάκι. Λίγο;
-Μπα. -Το παίζεις σκληρός, έτσι;
Δεν πειράζει. Θα το αλλάξω αυτό.
Μην τα παρατάς εδώ. Πήγαινέ τα πάνω.
Ανέβασέ το στη σανίδα.
Μπες μέσα.
Βάστα.
Ανέβασέ το. Άντε. Μέχρι πάνω.
Μέχρι πάνω. Μπορείς.
Έτσι μπράβο.
Μέχρι πάνω.
Γύρνα το τώρα.
Έτσι μπράβο.
-Ναι, πιτσιρικά. -Τα κατάφερες! Μπράβο!
Ναι. Έτσι μπράβο, πιτσιρικά.
-Έχει αναψυκτικό εδώ. -Όρθιος, μικρέ!
Είσαι καλά;
Ωραία. Πάμε να φέρουμε κι άλλα.
Πάμε στου Μπου.
Θα τον βγάλεις έξω;
Όχι βέβαια.
Γιατί;
Είναι τρελάρας.
Και τι να κάνω;
Αφού κοιμάστε μαζί, μπες και καθάρισε.
Μπες μέσα.
Μην αρχίσεις τις τρέλες.
Εντάξει; Είμαστε φίλοι πια.
Μπες μέσα.
-Εντάξει. -Κάνε πίσω.
Μην τον αφήσεις να βγει.
-Κάνε πίσω. -Αν βγει, θα την κάνει.
Κάνε πίσω.
Ωραία, μπες μέσα τώρα.
Έχει καιρό να μπει κάποιος μαζί του.
-Καθάρισε καλά. -Εδώ;
-Εκεί; -Τις γωνίες, όλα. Βγάλ' τα έξω.
Πόσο στοιχίζει η φροντίδα ενός αλόγου;
Μέχρι κι έναν μισθό.
Κάποιες φορές δεν τρώω για να ταΐσω τον Λιτλ.
Ποιος είναι ο Λιτλ;
Το άλογο τετάρτου που 'ναι έξω.
Γιατί τον είπες Λιτλ;
Έτσι έλεγαν τον αδερφό μου.
Σκοτώθηκε πριν από λίγα χρόνια.
Λυπάμαι, φίλε.
Οπότε…
Πώς τον ιππεύεις;
Δεν ιππεύω.
Τι λες να κάνουν με τον Μπου;
Από σένα εξαρτάται.
Άντε, δούλευε τώρα. Σταμάτα να κάνεις ηλίθιες ερωτήσεις.
Ναι.
-Εντάξει. -Όλοι οι καουμπόηδες ήταν λευκοί, θαρρείς.
Χολιγουντιανές μαλακίες αλά Τζον Γουέιν.
Οι μισοί καουμπόηδες ήταν μαύροι, μελαψοί
ή άλλο χρώμα.
Οι μισοί; Πώς προέκυψε αυτό;
Ψάξ' το! Ισχύει! Κι ο Μοναχικός Καβαλάρης μαύρος ήταν.
-Ποιος είναι αυτός; -Άντε παράτα με!
-Σοβαρά; -Τι του μαθαίνεις;
Καλά τα πας.
Όχι, έχει δίκιο. Το Χόλιγουντ μας έσβησε.
Μας διέγραψαν απ' τα βιβλία Ιστορίας.
Πάντα προσπαθούν να μας διαγράψουν.
Ο "γελαδάρης" έγινε "καουμπόης", το ξέρατε; Έτσι μας έλεγαν.
"Μικρέ, κράτα την αγελάδα όσο τη μαρκάρω".
"Μικρέ, δάμασε το άλογο".
Ξέρετε γιατί δαμάζαμε τόσο καλά;
-Γιατί; Για πες, γιατί; -Πες μας.
Έλα, Ρόουμ, πες.
Πες, Νέσι. Πάω να κατουρήσω.
Πίστευαν ότι το δάμασμα του αλόγου σήμαινε διάλυση του πνεύματός του,
κυριαρχία, να πιστέψει ότι για να επιβιώσει
έπρεπε να υποταχθεί.
Οι μαύροι ξέραμε ότι το άλογο δεν προοριζόταν για υποταγή.
Αλλά για ελευθερία.
-Ναι. -Ακριβώς.
Ο μόνος τρόπος να καταλάβεις το αληθινό πνεύμα του, τη φύση του,
είναι με αγάπη.
Ισχύει.
Να γίνετε ένα.
Εσείς πώς προκύψατε αφού χάθηκαν οι μαύροι καουμπόηδες;
Εγώ ήμουν απ' τα εννιά.
Εδώ.
Ίππευα πόνι κι οδηγούσα κάρα.
Είμαστε παντού.
Έχουμε μακρά ιστορία.
Όλοι αγόραζαν φαγητά από κάρα.
Άλογα, άμαξες, καρότσες και τέτοια.
Θείε Τσάρλι, τι λέμε; Παλιά…
Αυτό που συνέβη είναι ότι,
καθώς περνούσαν τα χρόνια,
η πόλη αποφάσισε ότι δεν ήθελε πια άλογα.
-Έπαιρναν φορτηγά. -Ναι.
Είπαν "Δεν θέλουμε πια άλογα".
-Αλλά όλοι εμείς λατρεύουμε τα άλογα. -Ναι, πράγματι.
Έτσι εμφανίστηκαν αυτοί οι στάβλοι.
Έχει στην 31η Οδό, στην 32η, στο Κομπς Κρικ.
Ναι.
-Στη Μάρκο. -Στο Γουάιτ Χάουζ.
Και νούμερο ένα στη λίστα, στην 9η και Ταϊόγκα.
Αρχίσαμε.
Θα ξεχάσεις εμάς τους πρώτους της Φλέτσερ Στριτ;
Μιλάω για αληθινούς ιππείς. Όχι ιδιοκτήτες αλόγων.
Ναι, έχεις δίκιο. Μου ανήκουν όλα σου τα άλογα.
Αυτά στα οποία σε βάζω να δουλεύεις.
Πέρασε ο καιρός, κι έκλεισαν ο ένας μετά τον άλλον.
-Ναι. -Γιατί;
Ακίνητα.
Βλέπουν οι εργολάβοι τα άλογα και λένε "Άλογα; Ποιος τα γαμεί;"
Πολλοί έχουν δικό τους στάβλο.
Τους πλησιάζουν και λένε "Δική σου είναι η γη; Τη θέλω".
Εμείς στη Φλέτσερ Στριτ είμαστε σαν ορφανοί καουμπόηδες,
με πιάνεις; Είμαστε…
Σαν την Άγρια Δύση. Οι τελευταίοι εναπομείναντες.
Γαμώτο. Να τα μας, παιδιά.
Γιατί κάνεις τόσο θόρυβο;
-Σβήσε τους προβολείς. -Έλα τώρα.
Έρχεται ο Λιρόι με τις μαλακίες του.
-Να τα μας. -Να ο σερίφης.
Να τα μας.
Μαριχουάνα μυρίζω;
Η φωτιά στο βαρέλι είναι.
Καλησπέρα σας.
-Νέσι. -Λιρόι.
Ίσα.
Ο γιος του Χαρπ, απ' το Ντιτρόιτ.
Ο γιος του Χαρπ;
Σου λένε για τότε που ο πατέρας σου ήταν εδώ όταν…
Εντάξει, μεγάλε. Είσαι καλά;
Είσαι καλά;
Καλά είμαι, αλλά θα σου πω τι δεν είναι καλό.
-Τι; -Αυτοί οι άθλιοι στάβλοι.
-Εντάξει; Η οροφή γέρνει. -Άρχισε.
Τα κελιά είναι τίγκα,
κι οι γείτονες παραπονιούνται πάλι για τη μυρωδιά.
Τι; Σου μυρίζει κάτι;
Τι θα γίνει με το ψόφιο άλογο;
Ψόφιο άλογο;
Το πήρε ο Τζόνι. Ήρθε και το πήρε.
-Ναι. -Είδα ότι ήρθαν απ' τον δήμο.
Ναι, έρχονται εδώ και 15 χρόνια, φίλε.
Είδα τα νέα διαμερίσματα στην Όξφορντ. Πέντε τετράγωνα από εδώ.
Πέντε τετράγωνα;
Πολύ περπάτημα για τους κοκαλιάρηδες χιπστεράδες με τα λάτε.
Έρχονται εργολάβοι.
-Πίστεψέ το. -Ας έρθουν.
Θα δούμε τι θα γίνει.
Θα σας σταματήσω τώρα.
Αυτό συμβαίνει επειδή δεν σας ανήκει τίποτα.
Απλώς νοικιάζετε.
Αυτό με φέρνει στην επόμενη ερώτηση. Τι θα κάνουμε;
-"Κάνουμε"; Γαλλικά μιλάς; -Τι "κάνουμε" λες;
Άκου. Δεν θα κάνουμε τίποτα.
Εσύ αντάλλαξες τη σέλα με το σήμα.
Η Ιστορία θα επαναληφθεί, κι όλοι εσείς εδώ
περνάτε άλλο ένα βράδυ πίνοντας, καπνίζοντας, λέγοντας ψέματα,
ενώ θα έπρεπε…
Ξέρεις κάτι;
Κάνε μου μια χάρη. Πιες ή άντε κόψε καμία κλήση.
Στην υγειά μας.
Εκεί είναι το βαν μου, μην το πλησιάσεις, αλλά άντε κόψε καμία κλήση.
Ξέρεις τι θα κάνω;
Έχεις δίκιο. Θα πιω, αλλά μετά θα πάω να κόψω κλήσεις.
Η πρώτη θα 'ναι στον τύπο με το καροτσάκι.
Να πάρει.
Τζόρτζι, πες τους να σκάσουν.
-Λένε βλακείες. -Ρε φίλε.
Άκου, Κόουλ. Ο τύπος είναι ταλέντο.
Καλός. Απ' τη δεκαετία του '40.
Μουσική τραπ απ' τη δεκαετία του '40. Δώσε. Ξέρω ότι το 'χεις.
-Εντάξει. -Έτσι μπράβο.
-Μην κάνεις ότι δεν θες. -Ναι.
Εντάξει, λοιπόν.
Μόνος μου εδώ
Με κανέναν στο πλευρό
Παρέα δεν έχω
Ολομόναχος είμαι εδώ
Με τον αέρα στο πλευρό
Και καβάλα στ' άλογο
Δώσ' μου ένα σημάδι
Μπάτσο δεν φοβόμαστε
Κάνε πως πας τους στάβλους μας να πάρεις
Δεν με νοιάζει τι λέτε όλοι εσείς
Εμείς στη Φλέτσερ δεν μασάμε
Τι θα κάνετε; Θα μας τα πάρετε όλα;
Τσακ.
Σ' αρέσει το τυρί;
Θες λίγο τυρί;
Εντάξει. Χαλάρωσε.
Εδώ δες.
-Γεια. -Τι λέει;
Ο φίλος μου, ο Κόουλ, απ' το Ντιτρόιτ. Αράζετε;
Καιρό έχω να σε δω. Ραπάρεις ακόμα;
-Δικέ μου. Τι λέει; -Πώς τα πας;
-Ο Κόουλ. Από Ντιτρόιτ. -Τι λέει;
Να τον προσέχετε.
Κυρίες μου.
-Ναι. -Δώσ' του.
Ο Κόουλ, απ' το Ντιτρόιτ.
Χαιρέτα, Κόουλ.
Κόουλ.
Χαλαρά. Όλα καλά;
-Ναι. -Σμους.
Ναι.
Έλα να σου πω.
Για έλα να σου πω λίγο.
Ναι.
Τι λέει, Τζέι;
Εγώ καλά είμαι. Οι άλλοι όχι.
Τι να κάνεις; Έτσι πάει.
Να σου πω. Μου είπε ένας πιτσιρικάς
ότι κάποιος πάει να μου φάει μια πιάτσα.
Έχεις μάθει κάτι;
Όχι, φίλε. Δεν έμαθα τίποτα.
Όχι;
Καλώς, έχε τον νου σου για μένα.
Εννοείται. Εγώ είμαι εδώ.
Ποιος είναι αυτός;
Ναι, συγγνώμη. Ο φίλος μου, ο Κόουλ, απ' το Ντιτρόιτ.
Του δείχνω τα κατατόπια μας. Με πιάνεις;
Άσε με λίγο να του μιλήσω.
Καλώς, μεγάλε.
Ωραία πατούμενα.
Jordan, έτσι;
Ναι.
Φυσάνε, δικέ μου.
Πόσο πήγαν;
Δεν ξέρω. Ο πατέρας μου τα πήρε.
Ο πατέρας σου.
Καλά ξηγιέται.
Φυσάνε τα παπούτσια.
Κι είναι κι ακριβά.
Με πιάνεις, "πατέρα";
Ναι.
Άντε.
Καλή διασκέδαση, πιτσιρίκο.
Έγινε, μεγάλε.
Να 'σαι καλά. Είσαι εντάξει;
Πιάσε τη βούρτσα.
Ξεκίνα από πάνω
και κατέβα μέχρι τα πισινά του.
Άντε.
Βούρτσισέ τον μέχρι τις οπλές. Ναι.
Έτσι μπράβο. Καλά τα πας.
Πάρις, να σε ρωτήσω κάτι;
Ναι.
Πώς κατέληξες στο καροτσάκι;
Πριν από λίγα χρόνια
ήμασταν στο αμάξι με τον αδερφό μου…
και αρχίσαμε έναν καβγά.
Καταλήξαμε στο νοσοκομείο.
Εγώ ξύπνησα,
εκείνος όχι.
Η σφαίρα κομμάτιασε τη σπονδυλική στήλη.
Θα περάσω τη ζωή μου στο καρότσι.
Τσακωθήκαμε για το τίποτα.
Για μια πιάτσα.
Ο δήμος έφτιαξε Starbucks στο σημείο. Στο σημείο για το οποίο μαλώναμε.
Όλα για το τίποτα.
Γαμώτο.
Όχι, σου λέω ότι ξέρει.
Ρωτούσε για τα παπούτσια μου.
-Πρέπει… -Μας κατάλαβε.
Θα αλλάξουμε σημεία. Εντάξει; Απλό είναι.
Ούτως ή άλλως, είναι άπληστοι.
Θα σου μιλήσω σοβαρά.
Είμαστε ασφαλείς. Εντάξει;
Θα σ' το θέσω έτσι.
Ένα λιοντάρι,
που τρώει
ρινόκερους και τέτοια,
δεν έχει χρόνο να κυνηγά λαγούς.
-Με πιάνεις; -Πας καλά, ρε;
Τώρα το σκέφτηκα. Είναι έξυπνο.
Να το γράψεις. Ισχύει.
Θα κάνουμε κάτι μαζί.
Εγώ κι εσύ.
Το πιστεύεις;
Ναι.
Όχι, είπα, το πιστεύεις;
Ναι, σε πιστεύω.
Θα είμαστε εντάξει.
Όσο είσαι μαζί μου, θα 'μαστε εντάξει.
Εντάξει.
Διάβασες το άρθρο; Αυτήν τη μαλακία για τα υποσιτισμένα άλογα.
Πού;
Στην εφημερίδα.
Είχε έρθει εκείνη η δημοσιογράφος; Τη θυμάστε; Με το μίνι;
Εσύ της μιλούσες και προσπαθούσες να τη ρίξεις.
-Τι; -Ακούστε…
Εσύ το έκανες!
Δεν της είπα ότι είχε ωραία πόδια.
Όλοι κοιτούσαμε. Κι εσύ την κοίταξες.
-Ισχύει. -Αλογοουρά και καπούλια.
Για άλογο την πέρασα. Πήγα να πιάσω λάσο.
Θα την τύλιγα έτσι.
-Έτοιμη! -Ρε φίλε…
Ελάτε, πάμε.
-Πού πάμε; -Θα τον βάλουμε στο φορτηγό.
-Εκεί πάμε. Εμπρός. -Στο φορτηγό;
-Στην καρότσα. -Στην καρότσα;
-Τι; -Έχω κάτι για σένα.
-Για μένα; -Ναι.
Ξεκλείδωσε τα φρένα.
Εντάξει, ανεβάστε τον.
-Συνεχίστε. Αργά. -Έγινε.
-Προσοχή. -Μισό. Έτσι μπράβο.
-Σηκώστε τη σανίδα. -Προσοχή.
Αφήστε τον να πέσει αργά.
-Εντάξει; -Ναι.
Ίσα. Έλα, μπες μέσα.
-Τον κρατάς; Ωραία, φύγαμε. -Ναι.
Έγινε.
Σε κρατάω, Πάρις.
Εδώ πέρα.
Θα χρειαστώ βοήθεια.
Όχι εσύ, Κόουλ. Ίσα, έλα.
Έτοιμος, μικρέ;
Το άλογό σου.
-Έτοιμη; -Ναι.
Εντάξει.
Μπορείς, φίλε.
Τι κάνεις;
-Φεύγω. -Πού πας;
-Μην ανακατεύεσαι. -Δεν θα πας με τον Σμους.
Μόνος μου θα 'μαι. Όπως κάνω μια ζωή.
Ρε φίλε.
Κάτσε κάτω. Πατέρας σου είμαι…
Δεν είσαι πατέρας μου, γαμώτο!
Είσαι πατέρας για όλους τους άλλους εδώ.
Τους μαθαίνεις να ιππεύουν, φτιάχνεις σέλες για ανάπηρους.
Κι εγώ δεν βρίσκω φαγητό στο ψυγείο.
Τα άλογα παίρνουν πιο πολλή αγάπη.
Παλουκώσου.
Έγινες άντρας;
Είσαι άντρας;
Οι δρόμοι σ' έκαναν κιόλας άντρα;
Όχι, είσαι ένα αγόρι.
Ένα αγόρι είσαι, γαμώτο.
Αν συνεχίσεις τις μαλακίες με τον Σμους, θα φας σφαίρα.
Γιατί με μισείς;
Ξέρεις ποιος είναι αυτός;
Ο Τζον Κολτρέιν.
Ήταν παιδί όταν πέθανε ο πατέρας του, τον μεγάλωσε η μάνα του.
Στην ηλικία σου ήταν όταν ήρθε στη Φιλαδέλφεια.
Ήταν μόνος.
Μακριά απ' το σπίτι.
Εκείνη τη χρονιά η μάνα του του πήρε το πρώτο του σαξόφωνο.
Να πάρει.
Κι έκτοτε άλλαξε ο κόσμος.
Άκου…
Σαν τον Σμους ήμουν κι εγώ, εντάξει;
Σαν αυτόν ήμουν.
Στους δρόμους, έκανα διάφορα.
Ήμουν καταζητούμενος όταν έμεινε έγκυος η μαμά σου.
Ναι.
Αλλά κρύφτηκα.
Κρύφτηκα γιατί ήθελα να σε γνωρίσω.
Δεν ήθελα να μου το στερήσουν. Ήθελα να σε γνωρίσω.
Αλλά την πίεσαν.
Με έδωσε.
Δεν την κατηγορώ, γιατί ήθελε να κάνει το σωστό για σένα.
Μου είχε θυμώσει.
Οι ομοσπονδιακοί ήρθαν και μου τα πήραν όλα.
Κι έτσι,
έφαγα πέντε χρόνια.
Πριν μπω φυλακή,
είπα στη μαμά σου "Κοίτα,
δεν αξίζω τίποτα. Το ξέρω.
Αλλά άσε με
να δώσω όνομα στον γιο μου.
Μπορώ;
Να του δώσω εγώ όνομα; Άσε με".
Και σε είπα "Κολτρέιν".
Ναι. Έτσι σε λένε.
Ο σπουδαιότερος που ήξερα που τα κατάφερε χωρίς πατέρα.
Γαμώτο.
Τα νέα μαθαίνονται γρήγορα. Αυτά είναι δικά σου. Μέτρα τα.
Να πάρει.
Ρε φίλε.
Εδώ δεν μιλάμε για λαγούς.
Είναι διαφορετικοί αγοραστές.
Είμαστε εντάξει, φίλε.
-Ο Τζέιλεν δεν θα το δει έτσι. -Έλεος, ρε συ.
Έλεος!
Έλα τώρα.
Είσαι μέσα ή όχι;
Είσαι μέσα ή όχι, Κόουλ;
Γαμώτο.
Έλα να σου δείξω κάτι.
Έκανες ιππασία;
Εννοείται.
Γαμώτο. Απίστευτο.
Ναι, είχα και δικό μου άλογο. Τον Τσακ.
Τον ξέρω.
Ξέρεις ότι τον έχει ο Χαρπ στο σαλόνι;
-Ναι; -Ναι, ρε. Απίστευτο.
Ήμουν ο καλύτερος αναβάτης στη Φλέτσερ Στριτ.
-Θα σου μάθω να στέκεσαι όρθιος στο άλογο. -Ρε φίλε.
Γιατί σταμάτησες;
Δεν σταμάτησα.
Πρέπει να συγκεντρωθώ.
Αυτό είναι.
Κοντεύουμε.
Πού;
Να την κάνουμε.
Δες εδώ.
Η γη είναι φτηνή στα δυτικά. Τα ράντσα, εννοώ.
Θα αγοράσουμε ένα, θα το πουλήσουμε κι άντε πάλι.
Και ξανά.
Ίσως κάποια στιγμή να μείνουμε σε ράντσο που να μας αρέσει.
Ποιος ξέρει; Ίσως πάρουμε τον Τσακ και τον Μπου.
Όσα άλογα θέλουμε. Με πιάνεις;
Αυτό είναι το όνειρο.
Γιατί νομίζεις ότι τα κάνω όλα αυτά;
Τι λες;
Γουστάρω, φίλε.
Ναι.
Τι γίνεται;
Πού ήσουν; Σε ψάχναμε.
-Τι; -Το έσκασε ο Μπου.
Είναι στο γήπεδο του μπέιζμπολ.
Πρέπει να φύγω.
Μη στέκεσαι στη μέση! Πάμε!
Είναι πολύ αναστατωμένος.
Χαρπ, δεν φαίνεται καλά.
Παίκτες, κάντε πίσω.
Κάνετε όλοι πίσω.
Δεν θα 'ναι εύκολο να πιαστεί.
Μην τον στριμώχνετε. Αφήστε του χώρο.
Πιαστείτε όλοι. Να φτιάξουμε φράχτη.
Εντάξει; Πιαστείτε.
Μείνετε στη θέση σας, ό,τι και να γίνει.
Δεν είμαι σίγουρη, Χαρπ.
-Όλα καλά. Έλα εδώ, Μπου. -Είναι κακή ιδέα.
-Να πάρει! Έλα, ρε Χαρπ! -Εντάξει.
Όχι.
-Πρόσεχε. -Έλα τώρα.
-Πρόσεχε. -Εντάξει. Φεύγει.
Γαμώτο.
Δεν πειράζει.
Ηρέμησε. Όλα καλά, Μπου.
Εντάξει, αγόρι μου.
Δεν θα σε αφήσει να πλησιάσεις, Χαρπ. Ξέρεις τίνος είναι.
Ξέρεις τι θέλει το άλογο.
-Δεν μπορώ. -Έλα.
-Πρέπει να πάρεις το λουρί. -Δεν μπορώ.
Να το βάλεις στο καπίστρι. Να καταλάβει ότι είσαι εκεί.
Να καταλάβει ότι εσύ κάνεις κουμάντο.
Κατάλαβες, Κόουλ; Έλα, το 'χεις.
Εντάξει.
Έγινε. Μικρέ.
Γεια.
Εγώ είμαι. Εγώ, ο Κόουλ.
-Όλα καλά. -Έτσι μπράβο.
-Μην κοιτάς εμένα, τον Μπου κοίτα. -Ναι.
Εντάξει.
Το άλογο κοίτα. Έλα.
Εντάξει. Εγώ είμαι, αγόρι μου. Όλα καλά.
Σταμάτα.
Ηρέμησε. Όλα καλά.
Χαλάρωσε. Όλα καλά.
Χαρπ…
Έλα, φίλε. Το 'χεις.
Εντάξει. Έλα, εγώ είμαι.
Εγώ είμαι, μικρέ.
-Κράτα τον! -Μην τον αφήσεις.
-Ναι. Έτσι μπράβο. -Μπράβο, Κόουλ.
-Μπράβο. -Ήρεμα.
Αυτό που πρέπει να κάνεις τώρα
είναι να τον καβαλήσεις, εντάξει;
Όταν ανέβεις,
κούνα τα πόδια σαν να πας να τον καβαλήσεις.
Κατάλαβες; Θα τσινήσει, αλλά πρέπει να ανέβεις.
-Άντε. -Κάν' το.
Δεν πειράζει. Πρέπει να σηκωθείς.
Γαμώτο!
Αυτό το θεωρείς μάθημα;
Σήκω. Έλα, μικρέ. Σήκω.
Δεν έχει να κάνει με εμάς. Κατάλαβες;
Πάρε το άλογό σου, γαμώτο.
Έλα. Καλά είσαι.
Έλα, καλά είσαι.
Άντε.
Το 'χεις.
Έτσι μπράβο, μικρέ. Αυτό είναι.
Μπράβο, αγόρι μου.
Ορίστε.
Κάν' τον βόλτα.
-Ωραία. -Άντε, κάν' τον βόλτα.
-Εντάξει. -Μπράβο, μικρέ.
Δείξ' του δύναμη, μεγάλε. Άντε.
Έτσι μπράβο. Ναι.
-Έτσι μπράβο, μικρέ. -Ωραία.
Καθόλου άσχημα.
-Τα καταφέρνει. -Ναι.
Θα δαμάσει τον Μπου.
Ναι, ήρεμα κι ωραία.
Ωραία. Μπράβο, κορίτσι μου.
Μπράβο, αγόρι μου.
Ηρέμησε.
Ήρεμα.
Κόλλησες τώρα, έτσι;
-Γαμώτο. -Θα βρέξει.
Πάμε να φύγουμε.
Ναι, άσ' τον να ιππεύσει.
Έτοιμος για το μπάρμπεκιου;
Δεν ξέρω για τι να ετοιμαστώ…
Σαν τις σκηνές στους Μαχητές των Δρόμων.
Με τα αμάξια στην αφετηρία να μαρσάρουν,
το κοινό να τρελαίνεται κι όλοι να γλεντάνε και να διασκεδάζουν.
Κάτι τέτοιο, αλλά με καουμπόηδες κι άλογα.
Μάλιστα.
Αλλά έχω κάτι για σένα.
-Αλήθεια; -Μια έκπληξη.
Κλείσε τα μάτια.
Πρέπει να… Καλά.
Κλείσε τα μάτια.
Εντάξει.
Μην τα ανοίξεις.
Μην κρυφοκοιτάζεις.
-Δεν κρυφοκοιτάζω. -Εντάξει. Άνοιξέ τα.
Καιρός να το επισημοποιήσουμε.
Μάλιστα.
Πώς είμαι;
Σαν αληθινός καουμπόης.
Κλασική στιγμή. Πολύ σημαντική στην Ιστορία.
Είμαι πάνω στην Τούλιπ και πάω δίπλα στον πατέρα σου.
Εκείνος είναι στο άλογό του, τη Νάτζε. Πάμε στήθος με στήθος.
Πλησιάζουμε το τέρμα, 45 μέτρα.
-Δεκαπέντε, δέκα… -Τώρα αρχίζει το παραμύθι.
Να πάρει, ρε φίλε. Σταμάτα. Μου χαλάς τον ρυθμό!
Η ιστορία έχει ρυθμό. Μην τον χαλάς.
-Αφού έχασες, ρε. -Τι ρυθμό λες;
-Έλα, ξέρεις τι κάνεις. -Έχει ρυθμό.
Τέλος πάντων, στη στροφή
το άλογο κέρδισε για λίγο. Το ξέρεις.
Ισχύει. Αλλά, άκου αυτό,
η Τούλιπ είχε πεταχτά δόντια.
Κρέμονταν έτσι, έξω. Κάθετα.
Τόσο ευθεία, που άφηνες μπίρα πάνω, σαν σουβέρ.
Απελπισμένε.
-Αλήθεια είναι! -Δεν πας καλά.
Τέλος πάντων, απομένουν λίγα δευτερόλεπτα,
κρατάω γερά, πάμε λαιμό με λαιμό, κι εκεί που νόμιζα ότι ήταν κοντά,
τεντώνει η Τούλιπ τον λαιμό και πετάγονται τα δόντια της.
Ισοπαλία, γαμώτο!
-Θεέ μου! Έλα τώρα. -Δεν έχεις χάσει ποτέ αγώνα.
Του την έφερες.
Η Τούλιπ! Ισχύει. Αλήθεια λέω.
Νόμιζα ότι είχες φύγει.
Πάντα έχω χρόνο για να σε λιανίσω.
Είστε έτοιμοι να τον δείτε να χάνει;
Ναι.
Τον έχεις! Έλα, πάμε!
Πάμε! Δώσ' τα! Έλα!
Έλα! Πάμε!
Πάμε, Τούλιπ!
Παραλίγο να σε αγγίξω.
Ναι, με νίκησες.
Ναι. Συμφωνούμε.
Πάμε. Πάμε πίσω.
-Όχι. Άντε, φύγε από εδώ. -Έλα, λέμε. Πάμε.
Ας αφήσουμε εδώ αυτούς τους χαμένους.
Δώσε μου μια δεύτερη ευκαιρία. Μην τρελαίνεσαι! Έλα!
Αυτός ντιλάρει πολύ πράμα.
Λίγα ντίλια, και την κάναμε.
-Περίμενε εδώ. -Εντάξει.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Ωραίος. Έχεις και ρόδα που φυσάει.
Μια χαρά, ρε φίλε.
Γαμώτο. Να πάρει!
Χαλάρωσε, ρε! Άσε με ήσυχο!
Κόουλ, βοήθεια!
-Μην το κουνήσεις. -Σε παρακαλώ.
Κάνε άκρη!
Μπες στο πορτμπαγκάζ. Μπες μέσα!
-Θα σου ρίξω, γαμώτο. -Παράτα με!
Θα μπλεκόσουν στη δουλειά μου και θα γλίτωνες;
-Σμους! -Γαμώτο!
Τρέχα! Φύγε από εδώ, αδερφέ!
Να πάρει, όχι!
Γαμώτο!
Σμους!
Σήκω! Πάμε! Πρέπει να φύγουμε!
-Ακίνητοι! -Σμους! Έλα!
Γαμώτο.
Έλα!
Σταματήστε!
Έλα!
Σταματήστε! Είπα, σταματήστε!
Έλα! Πάμε!
Γαμώτο!
Περιμένετε!
Γαμώτο!
Να πάει να γαμηθεί! Να πάει να γαμηθεί ο Τζέιλεν!
Νόμιζες ότι απλώς θα υψώναμε ανάστημα; Έχουμε πόλεμο.
Θα επεκταθούμε.
Θα αναλάβουμε, εντάξει;
Σμους.
Τι θα κάνεις;
Τι θα κάνεις, φίλε μου;
Πες μου. Έλα. Είμαι έτοιμος.
Το περίμενα. Πες μου το όνειρο.
-Δεν ξέρω. -Τι θα γίνεις;
Σκουπιδιάρης σαν τον γέρο σου;
Όχι, θες να κάθεσαι στη φωτιά και να λες ιστορίες.
Μαστούρηδες είναι. Δεν ξέρουν τι τους γίνεται.
Οι στάβλοι;
Πάνε, ρε φίλε.
Αδιαφορούν για μένα.
Όσοι έπρεπε να με φροντίζουν
με παράτησαν, ρε φίλε.
Δεν το καταλαβαίνεις ακόμα.
Δεν βλέπεις τα χάλια τους.
Μόνοι μας είμαστε.
Δεν ξέρω για σένα, μα εγώ βαρέθηκα να με παρατάνε.
Θα βγάλω λεφτά,
θα φτιάξω το δικό μου τρένο και θα την κάνω από εδώ.
Εντάξει;
Είσαι μαζί μου ή όχι;
Κόουλ!
Πού στον διάολο πας;
Κόουλ!
Όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε καλά, ναι;
Έλα.
Τι θα κάνεις;
Δεν μπορείς να με νικήσεις ούτε ενώ είμαι στο άλογο.
Πάνω του. Πού θα πάει; Δεν μπορεί να μας περάσει.
Πού θα πάει;
-Μπορώ να περάσω. -Πού πας; Πού πάει;
Θα μου μάθεις να στέκομαι πάνω στ' άλογο;
Ίσως. Αν νομίζεις ότι μπορείς.
-Ξέρω ότι μπορώ. -Θα δούμε.
Μπες μέσα.
-Τα λέμε αργότερα. -Εντάξει.
Φοβερός αναβάτης.
Ξέρεις τον Κάιλ.
Γνωριστήκαμε στη Φλέτσερ Στριτ.
Τώρα έτσι βγάζει λεφτά.
Εκπαιδεύει άλογα. Εδώ.
Εγώ ήθελα να γίνω αστυνομικός.
Απ' όταν η μαμά μου με πήγε σε παρέλαση
κι έβλεπα τους αστυνομικούς να περνάνε, ντυμένους σαν ιππότες.
Τότε το κατάλαβα.
Δεν χρειάζεται να φύγεις για να ωριμάσεις.
Έτοιμος να μάθεις να στέκεσαι σε άλογο;
Εδώ δεν είμαι;
Ναι, είσαι.
Πάμε να τους μαζέψουμε. Έλα. Μετά θα ανέβεις.
Πάμε!
Βάλτε όσα χωράνε! Πάμε!
ΠΕΝΣΙΛΒΑΝΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΖΩΩΝ
Πού θα πάτε τα άλογα;
Δεν μπορείτε να τα πάρετε έτσι!
Όχι! Σταματήστε!
-Σταματήστε! -Σας παρακαλώ!
-Ηρεμήστε. Μην το κάνετε. -Παράτα με, γαμώτο!
-Κάνε πίσω, Κόουλ! -Γάμα το!
Πληρώνουμε ενοίκιο.
-Σας ενημέρωσαν οι ιδιοκτήτες… -Χέστηκα για δαύτους!
Ελάτε! Παιδιά!
Λυπάμαι,
μα υπήρξαν αναφορές για υποσιτισμό.
Τρώνε καλύτερα απ' ό,τι εσύ!
Σαπίζει ένα νεκρό άλογο εκεί πέρα, έλεος.
Δεν μπορείτε να μας το κάνετε αυτό! Κάντε κάτι!
Αυτό που θα κάνω είναι να πάρω τα άλογα…
Δεν παίζει!
…στις εγκαταστάσεις μας για να εξεταστούν.
-Κύριε… -Δεν παίζει!
Δεν μπορείτε να κάνετε κάτι.
Τι μαλακίες λες;
Παλιοκλέφτες!
-Κόουλ! -Όχι! Αφήστε τον!
-Κάνε κάτι! Άντε! -Σταμάτα!
-Όλα θα πάνε καλά. -Δεν γαμιέται!
-Θα βρούμε λύση. -Όχι!
-Κάνε κάτι! -Θες να σε συλλάβουν;
-Κάνε κάτι! -Προσπαθώ! Θες να σε συλλάβουν;
-Χαλάρωσε. Ηρέμησε. -Καουμπόης δεν λες ότι είσαι;
Είσαι δειλός, γαμώτο!
Να σου πω. Ξέρεις ότι αυτό είναι λάθος.
-Το ξέρεις ότι είναι λάθος. -Χαρπ.
-Έλα τώρα. -Πώς θα μας το κάνεις αυτό;
Εδώ μένουμε, μεγάλε.
Πώς διάολο θα το κάνεις;
Νέσι.
Όχι, μη μιλάς στη Νέσι. Μη μιλάς σε κανέναν εδώ.
-Σου μιλάω! -Είναι άδικο.
Εσείς φταίτε γι' αυτό.
Είχατε κάθε ευκαιρία να το διορθώσετε και δεν κάνατε τίποτα.
-Πηγαίνετε κάπου να το σκεφτείτε. -Εμείς το χτίσαμε!
Εσείς θέλετε να το γκρεμίσετε!
Εμείς το χτίσαμε!
Είναι το σπίτι μας!
Συγγνώμη.
Είχες δίκιο, φίλε.
Εντάξει. Έλα τώρα.
Έβγαζα έξω τον Τσακ μες στη νύχτα.
-Αλήθεια; Πού; -Ναι.
Στο πάρκο.
Χιλιόμετρα μακριά, εκεί που δεν θα με έβρισκαν.
Ο κόσμος εδώ τα μισεί.
Ζουν στον θόρυβο, μαμάδες φωνάζουν κι ουρλιάζουν
κι αμάξια που κορνάρουν και τέτοια.
Δώσε βάση.
Άκου.
Τι;
Αυτό ακριβώς. Σιωπή.
Αυτή η ησυχία, ρε φίλε.
Αυτό κυνηγούσα όλη μου τη ζωή.
Όπου κι αν πάμε,
θα 'ναι κάπου ήσυχα και ήρεμα.
Μόνο οι δυο μας.
Εντάξει.
Θα αρχίσουμε να αλλάζουμε σημεία κάθε φορά.
Εντάξει; Όπως στις μαφιόζικες ταινίες.
-Εντάξει. -Ωραία.
Θα κρατάς τσίλιες.
Εντάξει;
Από εκεί τα βλέπεις όλα.
Φώναξε αν δεις κάτι.
Έχε τον νου σου.
Το 'χουμε.
Γαμώτο!
Σμους!
Γαμώτο!
Κρατήσου, φίλε!
Όχι, ρε φίλε!
Τον αιφνιδίασε ο μικρός με το ποδήλατο.
Ο Σμους ήταν επικηρυγμένος κι ο πιτσιρικάς πήρε το χρήμα.
Άκουσα ότι ήταν κι άλλος πιτσιρικάς εκεί.
Έλα, Λιρόι.
Πρέπει να βρεις τον Κόουλ.
Ναι.
ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ
Κόουλ.
Έλα, μεγάλε.
Έλα. Σήκω.
Έλα. Κάτσε εδώ.
Κάτσε να σε δω.
Έχεις χτυπήσει;
Εντάξει. Ας το βγάλουμε αυτό.
Σου έφερα άλλη μπλούζα.
Απλώς θα
σε καθαρίσω.
Νιώθω ότι γεννήθηκα με μια μπότα στον λαιμό.
Έμαθα από μικρός.
"Να προσέχεις εκεί έξω".
Έτσι μου έλεγε η μαμά μου.
"Να προσέχεις εκεί έξω, μικρέ".
Δεν ξέρω τι περιμένουν να γίνουμε,
όταν ζούμε διαρκώς με τον φόβο.
Το μόνο σπίτι που γνώρισα
ήταν σε ράχη αλόγου.
Βάλε αυτό το πουκάμισο.
Άντε.
Ο Σμους ήταν δικός μας.
Μπορεί να τον έθαψαν κιόλας,
μα δεν έφυγε ως καουμπόη.
Πρέπει να βρούμε τον Τσακ,
τις μπότες του.
Θα τις βάλουμε στο μνήμα.
Να κάνει την τελευταία βόλτα.
Ξέρω.
Εγώ είμαι εδώ.
ΣΤΑΒΛΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
Έλα.
Εντάξει, έχε τον νου σου.
Εντάξει.
Βοήθησέ με.
ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Τσακ;
-Τσακ. -Γεια σου, αγόρι μου.
Τσακ. Έλα εδώ, αγόρι μου.
Μπου!
Τι κάνεις; Χαίρομαι που σε βλέπω.
Ήρεμα.
Μου έλειψες.
Θα σε βγάλω από εδώ. Εγώ είμαι εδώ.
Δεν θα πάθεις τίποτα.
Τρεις νύχτες περίμενα εσάς τους ηλίθιους
να βρείτε το θάρρος.
Και τώρα; Θα μας συλλάβεις;
Όχι, ήρθα να σιγουρευτώ ότι ο ψάρακας
δεν θα σας πυροβολήσει.
Έλα τώρα, Χαρπ. Προσπάθησε να το καλύψεις τουλάχιστον.
Αν κλέψεις τα μόνα άλογα που κατάσχεσαν απ' τη Φλέτσερ,
θα 'ναι δύσκολο να το αγνοήσουν, δεν νομίζεις;
Έλα, κούκλε.
Πάμε.
Θα τα αφήσουμε να τριγυρίσουν λίγο,
θα τα μαζέψουμε το πρωί.
Και, όλως τυχαίως, το δικό σου δεν θα βρεθεί.
Προτείνω να κρυφτείτε ως το πρωί.
Ή μέχρι να θυμηθούν ότι έχουμε να εξιχνιάσουμε φόνους
και βαρεθούν να ψάχνουν χαμένα κατοικίδια.
Έρχονται ενισχύσεις σε πέντε λεπτά.
Προτείνω να βιαστείτε.
Έλα.
Μπαμπά, δεν γίνεται να κοιτάμε. Κάτι πρέπει να κάνουμε.
Πάμε να τους μπλοκάρουμε. Μην τους αφήσουμε.
Νέσι, από πού είσαι; Από ποιον στάβλο ήρθες;
-Γουάιτ Χάουζ. -Ναι.
Ρόουμ; Εσύ;
Ταϊόγκα, το ξέρεις.
Οι υπόλοιποι;
-Από 31η Οδό. -Μάρκο.
Όλα αυτά τα μέρη που λέτε δεν υπάρχουν πια.
Είναι μόνο τούβλα και δοκάρια. Μα εσείς είστε ακόμα εδώ.
-Είστε ακόμη εδώ; -Ναι.
Ας τους πάρουν.
Ας τους πάρουν, γιατί δεν μπορούν να πάρουν αυτό που είμαστε.
Το σπίτι δεν είναι μέρος.
Είναι η οικογένεια.
Αυτό μας κάνει καουμπόηδες.
Τι θα κάνουμε, λοιπόν;
Αυτό που κάνουμε πάντα.
Θα ιππεύσουμε.
Μπράβο, Τσακ. Κάτσε εκεί.
Έλα τώρα.
Σ' ευχαριστώ.
Ευχαριστώ που μου τον έφερες.
Το εννοώ.
Έλα τώρα.
-Μαμά. -Κόουλ.
Κόουλ, μωρό μου.
Αγοράκι μου.
Μια χαρά φαίνεσαι.
Μ' αρέσεις ως καουμπόης.
Μαμά, ο Μπου. Το άλογό μου.
Ναι, ιππεύει τώρα.
Ναι.
-Είναι πανέμορφος. -Έχει δικό του άλογο.
Έχει πολλά να μάθει ακόμα. Δεν είναι εγώ.
-Είμαι καλύτερος από σένα. -Δεν είναι σαν τον Χαρπ.
-Είμαι καλύτερος από σένα. -Πώς είπες;
Έλα τώρα.
Ο ΔΗΜΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΧΤΙΖΕΙ ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΦΛΕΤΣΕΡ.
ΟΠΩΣ ΟΙ ΓΕΝΙΕΣ ΚΑΟΥΜΠΟΗΔΩΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΙΠΠΕΥΟΥΝ,
ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΜΟΝΙΜΟ ΣΤΑΒΛΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥΣ.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΕΡΙΚ ΜΙΛΕΡ
ΤΖΑΜΙΛ ΠΡΑΤΙΣ "ΠΑΡΙΣ" ΙΠΠΕΑΣ ΦΛΕΤΣΕΡ ΣΤΡΙΤ
Όταν ιππεύουμε, μας ρωτάνε "Πού βρέθηκαν τα άλογα;"
Ή "Πώς ήρθαν ως εδώ;" Τα άλογα ήταν εδώ πριν από μένα.
Με πιάνετε; Είναι σαν…
Όταν λέμε την ιστορία, θέλω ο κόσμος να δει
ότι αυτό συμβαίνει πραγματικά.
Ότι συμβαίνει και
ο κόσμος έχει καλές κι άσχημες μέρες.
Αυτό είναι συνηθισμένο, κανονική ζωή.
Έτσι είναι η ζωή.
ΙΒΑΝΑ ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ "ΙΣΑ" ΦΛΕΤΣΕΡ ΣΤΡΙΤ
Μένω στη Φιλαδέλφεια. Με ρωτάνε
"Πού ιππεύεις άλογα; Δεν έχει στη Φιλαδέλφεια".
"Τι λέτε; Σε όλη τη Φιλαδέλφεια έχει".
Ναι, στη βόρεια Φιλαδέλφεια ιππεύουμε.
Έχουμε άλογα και τα φροντίζουμε.
Αν το γνώριζαν περισσότεροι και ήξεραν
πόσο σημαντικοί είναι οι στάβλοι σε τόσους ανθρώπους, νέους,
που δεν έχουν πού να πάνε.
Απολαμβάνω να βλέπω τα παιδιά που διδάσκω…
ΑΛΜΠΕΡΤ Κ. ΛΙΝΤΣ ΤΖΟΥΝΙΟΡ "ΑΛ"
να τα βλέπω
να απορροφούν, να προσαρμόζονται και να διορθώνουν,
όχι μόνο με το άλογο, αλλά με την ίδια τη ζωή.
ΜΑΪΚΛ ΟΥΠΣΟΥΡ ΙΠΠΕΑΣ ΦΛΕΤΣΕΡ ΣΤΡΙΤ
Μας βοηθάει πολύ ο στάβλος. Είμαι 40 ετών
και πιστεύω ότι χάρη στον στάβλο
δεν έχω κακουργήματα στο μητρώο μου. Καταλαβαίνετε;
Τίποτα τέτοιο. Σε κρατάει στον ίσιο δρόμο
με τους άλλους, τους μεγαλύτερους,
γιατί εκείνοι έχουν περάσει ό,τι έπεται για εμάς.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη