Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bekle!
NETFLIX SUNAR
Alice?
Alice, bekle!
Alice!
Birlikte kalmalıyız.
NÜKLEER FELAKET
KAZA MI, YOKSA ASKERÎ EYLEM Mİ?
NÜKLEER ANLAŞMAZLIK
DÜNYA SAVAŞI GELİYOR MU?
Alice?
Alice!
Hey.
Yine onları duydum.
Şu yaptığın şeyi yapar mısın?
Defolun ürkütücü canavarlar!
Defolun, burada işiniz yok!
Hepsi senin hayal gücünün ürünü.
Gerçek değil.
Hayal gücümü kapatabilir miyim?
Hayır.
Hayal gücün kıymetlidir.
Onu kapatma.
Kapatmak yerine onu kullanmayı öğren.
Ben de sahnede rol yaparken hayal gücümü kullanmak zorundayım.
Korkutucu olmuyor mu?
Oluyor...
...ama bazen korkularınla yüzleşmen gerekir.
O zaman o kadar korkmazsın.
Bu kimmiş?
Sanırım yan evdeki kız burayı terk ettiklerinde unutmuş.
-Anne! -Sorun yok.
-Korkma. -Onları gönderir misin?
Buradayım, güvendesin.
-Buraya gel. -Bizi içeri alın!
Bir şey yapmamız gerek.
Bu böyle devam etmez.
Birlikte kalmalıyız.
Yapabileceğimiz tek şey bu.
Zaten tek yaptığımız birlikte kalmak.
Başka bir şeyimiz kalmadı Leo.
Birbirimize sahibiz.
Alice'imiz var.
Şimdi vazgeçemeyiz.
Her şey düzelecek.
Nasıl emin olabiliyorsun?
Çünkü öyle olmak zorunda.
KRALİYET ULUSAL TİYATROSU SUNAR MACBETH
Gelin!
Mathias Vinterberg'in özel gösterisiyle dehşetten kaçın!
Yemeğe davetlisiniz.
Gelin!
Burada kalın.
Duyun beni!
-Leo… -Hemen döneceğim.
Evet! Gelin!
Gelin dostlar!
Mathias Vinterberg'in özel gösterisiyle dehşetten kaçın!
Bu gece iki gösteri!
Sadece bu gece!
Yemeğe davetlisiniz.
Herkese yetecek kadar var!
Gerçekten bir gösteri mi var?
Bence bu korkunç zamanlarda
hepimiz biraz kafamızı dağıtabiliriz, değil mi?
Yemeği nereden buldunuz?
Mathias, iyi bir adam.
Yardım etmek istiyor.
Artık o kadar çok gösteri yapamıyoruz ama yine de deniyor.
Kaç bilet istersiniz?
Kaç para?
Sizde ne kadar var?
Nasıl olur da tiyatro işletirler?
Yemeğe değinmiyorum bile.
-Hiç mantıklı değil. -Biliyorum ama ya iyi bir şeyse?
Jacob, işlerin düzeleceğine inanmak zorundayız.
Peki ya Alice?
Hiçbir şey yapmazsak Alice daha kötü olur.
Onu tiyatroya götürdüğümüzü düşünsene.
Etrafına bak.
Kaybedecek ne var ki?
Eskiden hayallere dalıp giderdik.
Kendimizde kaybolurduk.
Yemek yemeyi bile unuturduk.
Yemeği unutmayı şimdi düşün bir de.
Ya Alice'in yüzünü güldürebilirsek?
Bir geceliğine.
MATHIAS VINTERBERG SUNAR OTEL
Merhaba! Hoş geldiniz!
Teşekkür ederiz! Sağ olun!
Muhteşem gösteriye hoş geldiniz!
Teşekkür ederiz!
Mathias Vinterberg'in özel gösterisi!
Teşekkür ederiz. Sağ olun.
Sağ olun!
Çocuklar giremez ama.
Bizimle girecek.
Çocuklara göre bir oyun değil.
Sorun değil Arnold.
Mühim değil.
Kabul edelim, bugünlerde çocuklar…
…buradakinden daha beter bir dehşet görüyorlar.
Doğru.
Adın ne?
Alice.
Maceraları sever misin?
Ben de severim.
Sana harikalar diyarımı gösterebilir miyim?
Evet.
Hoş geldiniz.
-Teşekkürler. -Hadi gelin.
Hadi!
Hadi gidelim! Hoş geldiniz!
Bu daha önce hiç görmediğiniz bir gösteri!
Gerçek olamayacak kadar iyi.
Daha önce gelmiş miydiniz?
Hayır.
Ya siz?
Hayır.
Ben Leonora.
-Bu Alice. -Selam.
Ve kocam Jacob.
-Merhaba. -Selam.
Ben Lars. Kathrine ve Susanne.
-Selam. -Selam.
Susanne içeriye nasıl girdi?
Nasıl yani?
Onun için de mi ayrıcalık yaptılar?
Bu gibi zamanlarda…
…bizi insan yapan şey nedir?
Nedir bizi hayvanlardan ayıran?
Sevgi.
Kayıplar, umut, ızdırap.
Yoksa beklenti mi?
Kesin olan bir şey var.
Hayatta kalmak yetmiyor.
Hissetmemiz de lazım.
Bundan dolayı…
…hanımlar ve beyler…
…tiyatroya hoş geldiniz.
Bu oyun sahnede oynanan türden değil.
Salon yok, koltuk derdi yok.
Ara vermek yok.
Otel bizim sahnemiz.
Şu kapıların ardında, ilginizi ne çekiyorsa onun peşinden gidin.
Ve sonunda…
…hanımlar ve beyler…
…burada gerçekleşen her şeyin kurmaca olduğunu hatırlatmama izin verin.
Her şey bir gösteri.
Her şey.
Hepinize maskeler verilecek.
Onları çıkarmayın.
Sizinle oyuncular arasındaki tek ayrım bu olacak.
Maske görürseniz bilin ki o bir izleyici.
Surat görürseniz
bilin ki oyuncu.
Arkadaşlar…
…dış dünyayı unutun.
Bu akşam size benzersiz bir deneyim yaşatacağım.
Başlıyor.
Hemen döndün mü?
-Kendi işine bak. -Rakel, Mathias'la barışsanız iyi olacak.
-Ne diyorsun sen be? -Kızının doğum günü var, unuttun mu?
Konuşana bak. Gün boyunca içip ayyaşa dönüyorsun…
Kes! O seni güldürmüyor mu? Bu mu? Yeterince komik değil mi?
-Hayır… -Seni eğlendirmiyor mu?
Sorun şu ki…
İyi misin?
Sorun şu ki beni sürekli ağlatıyor.
-Sağ ol sorduğun için David'ciğim. -Her neyse.
-Çok naziksin. -Neyse ne!
Güzel oyunculuk.
-David, gitme. -Kahretsin, içki alacağım be!
Sorun olmaz umarım.
Kiminle gitmek istersin Alice?
Alice?
Rakel olur mu?
Rakel'in peşinden gidelim.
Gidelim.
Sofie!
Jens?
Sofie?
Seni bir daha göremeyeceğimi sandım. Gel hadi.
Devam edelim.
Ne?
Sence biraz alabilir miyiz?
-Pek de Shakespeare sayılmaz. -Kes şunu.
Ay!
Hadi Alice.
Hayır!
Bilmiyorum.
Onun nesi var?
Gel, Rakel'i bulalım.
Bunun üstesinden geleceksek bir şeyler yapman gerekecek.
-Bu aileye sırtını döndün. -Hiç dinlemiyorsun!
Uyuyor.
-Anne! -Gerçek değil.
Mumları üfledin mi?
Sana iyi geceler dilememi istedi.
Keşke beni de oyunlarındaki karakterler kadar anlasaydın.
Mathias.
-Neden bir şans daha vermiyorsun? -Bu kez geri dönmenin sebebi ne?
RAKEL'DEN
Bir zamanlar yaşadıklarımızı anımsa istedim.
Hatırlatayım, zamanında yaşadıklarımız…
…artık ölü.
Neden ağlıyor anne?
Anlamak için izlememiz gerekiyor.
-Benim odam boş mu? -Hangisi?
405.
Boş olmalı.
-Sence hoşuna gidiyor mu? -Evet, annesine çekmiş.
Bakalım nereye gidiyor.
Devam et.
Rakel nerede?
O neydi öyle?
Bilmiyorum. Oyuncu muydu?
-Bilmiyorum. -Ne?
Anne?
Sadece bir gösteri.
Hepsi rol, endişelenme.
İyi misin?
Eve gitmek ister misin?
Evet,
Rakel'in bahsettiği oda hangisiydi?
405 değil miydi?
Doğru. Oraya gidelim mi?
Evet, hadi.
Ne oldu?
Herkes nereye gitti?
Etraftaki oyuncuları takip ediyorlardır.
Tıpkı bizim gibi.
Rakel'in odası yakında. Oraya gidelim.
Merhaba?
Alice?
Rakel?
Burası yanlış kat Alice.
-Alice! -525…
-Bizden uzaklaşma, bunu konuştuk. -526…
Bu nedir?
Alice?
Alice!
Alice, bekle!
Sanırım Rakel diğer tarafa gitti.
-Şuna bir son ver artık! -Neye?
-Bizden uzaklaşmaya! -Ama…
Bana söylediğiniz gibi Rakel'i takip ettim.
-Evet, öyle dedim ama… -Git, Rakel'in odasına bak Alice.
Ne yapıyorsun?
Sırf endişelendiğimiz için onu korkutmak zorunda değiliz.
Bırak 10 yaşında gibi davransın.
Nereye gidebilir ki?
533…
Hâlimize bak. Eskiden daha rahattık.
534, 535…
Her şey yoluna girecek.
Alice, peki ya…
Alice?
Alice!
Buradaydı, sayıyordu. "534, 535, beş yüz otuz…"
Altı.
-Alice seni duyabiliyorum. Dışarı çık. -Komik değil.
Alice, dışarı çık!
Jacob!
Alice?
Burada mısın?
Alice!
Alice! Neredesin?
Neredesin?
Biliyordum.
-Biliyordum lan! -Jacob.
-Olamaz. -Bir işler döndüğünü söylemiştim.
Alice!
Lars?
Susanne?
Kathrine?
Onları bulamıyorum, her yere baktım. Benimle beraberlerdi, birdenbire…
-Yok oldular. -Alice yok.
-Neler oluyor? -Bilmiyorum.
-Burada bir yerde olmalılar. -Her yere baktım!
Rakel'in odası.
Alice o odayı arıyordu.
Belki görünmeden gitmiştir.
Oda aşağı katta.
Alice, burada mısın?
-Lars! Susanne! -Alice?
Ben yatak odasına bakayım.
Nerede?
Hadi.
Bu kadarı da olamaz lan.
Ne oldu?
Göz kırptı.
Göz kırptı!
Sadece bir tablo.
O ne?
Kathrine'nın.
Hey! Küçük bir kız gördün mü? Kızımızı bulamıyoruz.
Herkes nereye gitti?
Oyuncu musunuz, seyirci mi?
Maskenizi gösterin.
Biz attık onu.
Alice?
Hayır.
-Merhaba? -Yapamam.
-Burada mı çalışıyorsun? -Artık yapamam.
Küçük bir kız gördün mü? Kızımızı arıyoruz.
Beni aldılar. Asla dönüşmeyeceğim bir şeye dönüştürdüler.
-Ne? -Yardım eder misiniz?
-Kızımızı arıyoruz. -Artık yapamam.
-Ne? Neyi yapamazsın? -Beni aldılar.
Jacob!
-Rahat bırak. -Ne diyorsun?
Sizi de alacaklar!
-Dur… -Kimseye güvenmeyin!
Hayır!
Leo!
Leo.
-Neden yaptı bunu? -Her şeye gözümüzü kapatmalıyız.
Bir tek Alice'e odaklanmalıyız.
-Ama neden? Neden yaptı? -Alice'e odaklanmamız gerek.
Tamam mı?
Siz yeni misiniz?
Toplantı balo salonunda.
Hans, yeter artık.
Rol yapmayı kesebilirsin.
Zaten geç kaldık.
Alice?
Yalvarırım…
Lütfen Kathrine veya Susanne'yi gördüğünüzü söyleyin.
-Lütfen. -Lars?
Burada ne işin var? Bunlar ne böyle?
-Bilmiyorum. -Kostümler mi?
Leo?
Tavşanı ver.
O ne?
-Tatlı. -Ne?
Gerçek değil.
Sahne kanı.
Ne?
Belki her şey oyunun bir parçasıdır.
-O zaman Alice neden yok? -Kathrine da yok.
Rakel balo salonundan bahsetti.
-Balo salonunu bulmalıyız. -Benimle gelin.
Hayatta kalacaksak bana güvenmeniz gerek.
Her şeyi bilmenize gerek yok.
Böylesi daha güvenli.
Birbirimizden ayrılmamalıyız.
Hepimiz…
…bir aile gibi kenetlenmeliyiz.
Aile gibi.
İyice anladığınızdan emin olun.
Aile gibi kenetleniyoruz.
Birbirimize güvendiğimiz sürece…
…bizi yok edemez.
Gerçekten oyun olup olmadığını nasıl öğreneceğiz?
Takip edeceğiz.
Geldiğiniz yer belli.
Hadi Leo. Burada değil.
Burada ne olduğunu belli.
Bir aile gibi kenetlenmezsek…
…bizi yok eder.
Anne?
Az önce biri o duvardan geçti.
-Nasıl yani? -Sahiden.
Onu ben de bulmak istiyorum.
Şaka yapmıyorum. Biri tablodan geçip gitti.
Gel. Hadi gidelim.
Alice?
Bir şey mi yakıyorlar?
Olamaz. Ne yakıyorlar?
Ne yakıyorlar?
Kıyafet.
Kıyafet yakıyorlar.
Kıyafetmiş.
Leo.
Siktir!
Jacob.
-Jacob, sakin ol. -Neyin içindeyiz biz? Ne yaptılar ona?
Bilmiyorum. Öbürlerine olanları öğrenmeliyiz. Sonra da Alice'i buluruz.
Öbürleri mi?
Onun içindeler.
Hayır.
Uyan! Etrafına bak!
Hayal âleminden çık lan artık!
-Hâlâ düzeleceğine inanıyor musun? -Evet!
Buna nasıl inanabilirsin?
Çünkü inanmak zorundayım!
İnanmak zorundayım.
Sen olmasaydın buraya gelmezdik bile.
Kıpırdama.
Çok ikna edici, değil mi?
Benimle gelin. Hemen.
Onunla başa çıkabiliriz.
Lars?
Hadi, işleri zorlaştırma.
Hayır.
Ölüm kalım meselesi bu.
Koş!
Alice'i bul!
ÜNLÜ YÖNETMENİN KIZI YANGINDA ÖLDÜ
ADAM KIZININ ÖLDÜĞÜ OTELİ SATIN ALDI
Hans.
Hans, balo salonuna gidelim. Sıradaki gösteri başlayacak!
RAKEL'DEN
Alice.
Yeni askerlerimize hoş geldiniz diyelim.
Hoş geldiniz.
Seyircilerin arasında tanıdığınız insanlar olacak.
Bu çok talihsiz, farkındayım.
Ama maskeleri olduğu müddetçe onları tanıyamayacaksınız.
Bu işi kolaylaştırır.
Asıl olay, seyirciyi birbirinden ayırmak.
Sayıca bizden üstünler.
Burada her birinize düşen görev,
birini peşinize takacak kadar çekici bir karakter yaratmanız.
Anlaşıldı mı?
Çabuk anlarlarsa bizi mağlup edebilirler.
Rica ediyorum, kahramanlık etmeyin.
İş boyunuzu aşarsa…
…daha tecrübeli birine devrederiz.
Güzel.
Bir kez daha baştan.
Sıradaki seyirciler gelmeden.
Evet.
Rakel.
-Bu kez biraz daha duygusal. -Duygusaldım zaten.
Ne istiyorsun?
Ne istediğimi biliyorsun.
Sen karını geri istiyorsun.
Ben asla karın olmayacağım Mathias.
Anlamadım?
Elimden geleni yapıyorum.
Kıymetini bilmediğimi mi sanıyorsun?
Evet.
Kusura bakma, niyetim bu değildi.
Kıymet görmemek can yakar.
Beni bağışla.
Teşekkürler.
Sen ve ben kenetlenmeliyiz.
Minnettarlık duymalıyız.
Çünkü senin için yaptığımı unutursan…
Seni kanatlarım altına aldığımda
ne hâlde olduğunu unutursan…
Eğer senin için…
…yaptıklarımı unutacak olursan…
…seni o geldiğin buz gibi yere
geri gönderebilirim!
-Affet. -Tamam.
Yalvarırım.
Beni affet Mathias.
Söyle, duyayım.
Kim olmamı istiyorsan olacağım.
Güzel.
Kim tetiği çekti? Tünele düştüm!
Küpemi de kaybettim.
Başka bir durum yoksa başlayalım.
Başla!
Alice?
Anne?
Anne!
Anne?
Anne!
Küpemi alıyorum.
Oyuncular tünele giremez. Mathias'ın emri var.
Neden? Siz burada ne yapıyorsunuz peki?
Mathias'ın emri var.
Hoş geldiniz!
Teşekkür ederim.
Muhteşem bir gösteriye hoş geldiniz!
Buyurun, hoş geldiniz!
Alice?
Düşmeyen olursa azıcık itin.
Tüneldeki kişiler gerisini halleder.
Lars?
Bize katıl.
Kimse burada senin kadar hayatta kalamadı.
Başarılı bir oyuncu olduğun da söylendi.
Oyuncuların,
insan yediklerinden haberdarlar mı?
Aileni hayatta tutmak için ne yapardın?
Bırak gideyim.
Nereye gideceksin?
Eve.
Açlıktan ölmeye mi?
Ailemle olmaya.
Ailen burada.
Bize katıl.
Asla.
Bu aramızda kalacak Lars.
Ailenin daha iyi bir oda almasını sağlayacağım.
Hayır.
Affet beni Leo. Onu senden almak istemezdim.
Hayır.
Nerede?
Kızım nerede?
Siz katilsiniz!
Hayır.
Biz hayatta kalanlarız Leo.
Bana Leo deme.
A, doğru ya.
Bir tek Jacob sana öyle der.
O anladı.
Hadi Lars.
Jacob?
Jacob! Jacob, indir beni.
-Bırak, ikna etmeye çalışayım. -Jacob.
Jacob.
Haklılar.
Otelin dışında bizim için hiçbir şey yok.
Diğer herkes gibi açlıktan ölürüz.
Hayır Jacob, bunu bilemezsin.
Bizi ancak böyle kurtarabilirim.
Onlara katılabiliriz Leo.
Hayatta bir amacımız olabilir, anlamıyor musun?
Yeniden aile olabiliriz.
Artık ailemiz bu olabilir.
Hayır Jacob. Ciddi olamazsın.
Birlikte bir şekilde yolunu buluruz. Hep bulduk.
Nasıl?
Alice'e yaptıklarına bak.
Yaptıklarına bak!
Otelde kalmak zorundayız Leo.
Asla olmaz.
Jacob…
O esnada burada olmak zorunda değilsin.
-Alabilir miyim? -Jacob, ne yapıyorsun? Ne?
-Güvenlerini kazanmalıyım. -Affet.
Affet, buraya hiç gelmemeliydik.
Yüzüme bak. Benim, ben!
Benim!
Benim! Jacob, benim!
Ne oluyor?
Jacob, hayır.
Hayır!
Jacob, arkanda!
Jacob?
Özür dilerim.
Neden bizim Alice'imiz?
Geçti.
Jacob?
Jacob!
Alice?
Bizi insan yapan ne?
Böyle zamanlarda…
Harika!
…açlık ve sefalet hayatımıza yön verirken…
…hayvandan farkımız ne?
Sevgi.
Kayıp.
Umut.
Yoksa hasret mi?
Kesin olan bir şey var.
Hayatta kalmak yetmez.
Hissetmemiz gerek.
Öyleyse,
tiyatroya…
…hoş geldiniz.
Hanımlar ve beyler,
tiyatroya hoş geldiniz.
Sofie!
Bugün içinizdeki insana ulaşacaksınız.
Maskeler dağıtılacak.
Şimdi maskeler dağıtılacak.
Siz ve oyuncuların…
…arasındaki tek fark maske olacak.
Olayın gerçekliğini sorgulayacaksınız.
Her şeyin tiyatrodan ibaret olduğuna sizi temin ederim.
Her şeyin.
İmdat!
Hayır!
Nerede o?
Hoş geldin. Nihayet bize katılman ne güzel.
-Kocan nerede? -Bu elbisedeki kan gerçek değil.
-Lars nerede? -Alice'i ver! Yoksa seni ifşa ederim!
-Lütfen otur… -Sayıca sizden üstünüz.
Nerede o?
Bu bir oyun değil.
Daha kolay öldürebilmek için bizi birbirimizden ayırmanın bahanesi.
O da bir yönetmen,
otel müdürü veya her ne dediyse o kişi değil.
O bir katil.
Ailemi aldı.
Sizin de ailenizi alacak!
Sizi öldürmekle kalmayacaklar…
…öldüğünüzde hepinizi…
…yedirecekler.
Doğru söylüyorum.
Bu doğru! Bu oyun değil, gerçek!
Kızımı kaçırdı!
Sana seçim şansı verdim Leo.
Hayatta kalmaktan utanılmayacağını anlasaydın hâlâ bir ailen olurdu.
Ama bilmiyorsun.
Tiyatroma
hoş geldin.
Defolun.
Ürkütücü canavarlar, defolun.
Ne yapıyorsun?
Defolun!
Sizden korkmuyorum.
Ben Leonora,
Alice'in annesi.
Kimseyi onun yanına yaklaştırmayacağım.
Hayır.
Onları durdurun.
Yakalayın şu kadını!
Hayır!
Orada hiçbir şey yok!
Aman Tanrım.
Sırf değerli eşyaları satıyoruz demiştin!
-Hayatta kalalım diye yaptım. -İnsan yiyerek mi?
Ben olmasam hepiniz ölürdünüz. Dışarısı hiçlikten ibaret!
Ölmeyi yeğlerdim!
Bitti.
İşin bitti.
Artık ailenizi kaybetmek nasılmış biliyorsunuz.
Acı verici, değil mi?
Kızım nerede?
Onu sonunda yakaladım.
Ona ne yaptın?
Bana kızımı hatırlattı.
Gözleri…
…ve gülüşü tıpkı kızımınki gibiydi.
Tıpatıp aynı.
Ama gerçek bu değil.
Artık sen de yalnızsın.
Sizi hayatta tuttum!
Bana teşekkür etmelisiniz!
Anne?
Hayır.
Anne?
Hayır.
Lütfen, yeter.
-Lütfen beni rahat bırak. -Anne?
Anne?
Alice?
Neredeydin?
Oyunlarında oynamak isteyip istemediğimi sordu.
Seni kaybettiğimi sandım.
-Buradayım. -Evet, buradasın.
Evet, buradasın.
Anneciğim.
Alice.
Dur, sana bir bakayım.
Babam nerede?
Artık sadece ikimiz varız Alice.
Alt yazı çevirmeni: Fulden Ötgür