Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎รอด้วย!
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎อลิซ
‎อลิซ รอแม่ด้วย!
‎อลิซ!
‎เราต้องเกาะกลุ่มกันไว้
‎(มหันตภัยนิวเคลียร์)
‎(อุบัติเหตุหรือการเริ่มสงคราม)
‎(สงครามนิวเคลียร์)
‎(สัญญาณแห่งสงครามโลก)
‎อลิซ
‎อลิซ!
‎ว่าไง
‎หนูได้ยินเสียงอีกแล้ว
‎แม่ทำแบบที่เคยทำได้ไหมคะ
‎จงออกไป เจ้าสัตว์ร้าย
‎จงออกไปให้พ้นจากที่นี่
‎ลูกก็แค่คิดไปเอง
‎ไม่มีอะไรหรอก
‎หนูจะเลิกคิดได้ไหมคะ
‎ไม่ได้นะ
‎จินตนาการเป็นสิ่งมีค่า
‎อย่าปิดกั้นมันเลย
‎พยายามเรียนรู้วิธีใช้ดีกว่า
‎ตอนแม่ขึ้นแสดงละคร ‎แม่ก็ต้องใช้จินตนาการ
‎ไม่น่ากลัวเหรอคะ
‎น่ากลัวสิ
‎แต่บางครั้ง ‎ลูกก็ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่กลัว
‎ลูกจะได้ไม่กลัวยังไงล่ะ
‎ตายจริง
‎นี่ใครกัน
‎หนูคิดว่าเด็กสาวข้างบ้าน ‎ลืมไว้ตอนย้ายออกไป
‎- แม่คะ! ‎- ไม่เป็นไรลูก ไม่เป็นไร
‎- ไม่ต้องกลัวๆ ‎- แม่ไล่พวกเขาไปได้ไหม
‎แม่อยู่นี่ ลูกปลอดภัยนะ
‎- มานี่มา ‎- เปิดให้เราเข้าไป!
‎เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‎เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้นะ
‎เราต้องยืนหยัด
‎เราทำได้แค่นั้น
‎เราก็ทำแบบนั้นมาตลอด
‎เราไม่เหลืออะไรแล้ว เลโอ
‎แต่เรายังมีกันและกัน
‎และเรามีอลิซ
‎เรายอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้
‎ทุกอย่างต้องเรียบร้อย
‎ทำไมถึงแน่ใจนักล่ะ
‎เพราะมันต้องเป็นแบบนั้น
‎(คณะละครแห่งชาติ ‎ขอเสนอ แมคเบธ)
‎เร่เข้ามา!
‎เร่เข้ามาๆๆ
‎หนีจากความกลัวด้วยการแสดงพิเศษ ‎ของมาธิอัส วินเทอร์เบิร์ก
‎มีอาหารเลี้ยง
‎เร่เข้ามาๆๆ
‎รอนี่นะ
‎ได้ยินไหม!
‎- เลโอ… ‎- เดี๋ยวฉันมา
‎นั่นแหละๆ เร่เข้ามาๆๆๆ
‎เร่เข้ามาๆๆ ทุกท่าน!
‎หนีจากความกลัวด้วยการแสดงพิเศษ ‎ของมาธิอัส วินเทอร์เบิร์ก
‎คืนนี้มีแสดงสองรอบ
‎คืนนี้คืนเดียว
‎มีอาหารเลี้ยง
‎มีพอสำหรับทุกคน!
‎มีการแสดงจริงๆ เหรอคะ
‎ผมว่าเราควรเบนความสนใจ
‎ด้วยการแสดงในช่วงเวลา ‎ที่น่าหวาดกลัวนี้ คุณว่าดีไหม
‎คุณเอาอาหารมาจากไหน
‎มาธิอัสเป็นคนมีน้ำใจ
‎เขาอยากช่วย
‎เราไม่ได้จัดการแสดงบ่อยอีกแล้ว ‎แต่เขาก็ยังพยายามอยู่
‎รับตั๋วกี่ใบดีครับ
‎ราคาเท่าไหร่คะ
‎คุณมีเท่าไหร่ล่ะ
‎พวกนั้นจัดการแสดงได้ยังไง
‎แถมยังมีอาหารอีก
‎- ไม่สมเหตุสมผลเลย ‎- ฉันรู้ แต่ถ้ามันเป็นเรื่องดีล่ะ
‎ยาค็อบ เราต้องเชื่อว่า ‎ทุกอย่างจะดีขึ้นสิ
‎- แล้วอลิซล่ะ ‎- อลิซจะยิ่งแย่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย
‎จินตนาการดูว่า ‎ถ้าเราพาลูกไปดูละครได้
‎มองไปรอบๆ สิ
‎ยังมีอะไรให้เสียอีกเหรอ
‎จำตอนที่เราเอาแต่เพ้อฝันได้ไหม
‎เราจมอยู่กับการเพ้อฝันยังไง
‎เราถึงกับลืมกินมื้อเย็น
‎จินตนาการดูว่า ‎เราลืมกินมื้อเย็นได้ดูสิ
‎ถ้าเราทำให้อลิซยิ้มได้อีกครั้งล่ะ
‎แค่คืนเดียวเอง
‎(มาธิอัส วินเทอร์เบิร์ก ‎เสนอละครเรื่องโรงแรม)
‎สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับ
‎ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ
‎ยินดีต้อนรับสู่การแสดงพิเศษ
‎ขอบคุณครับ ขอบคุณ
‎ละครสุดพิเศษของ ‎มาธิอัส วินเทอร์เบิร์ก
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณ
‎ตายจริง
‎เด็กเข้าไม่ได้นะครับ
‎เธอมากับเราค่ะ
‎ละครนี้ไม่เหมาะกับเด็กๆ
‎ไม่เป็นไร อาร์โนลด์
‎ไม่เป็นไร
‎ยอมรับเถอะ เด็กสมัยนี้ต้องเห็นอะไร
‎ที่น่ากลัวกว่าในโรงละครของเราเยอะ
‎ใช่ค่ะ
‎หนูชื่ออะไร
‎อลิซค่ะ
‎อลิซ
‎หนูชอบการผจญภัยไหม
‎ฉันก็ชอบ
‎ให้ฉันพาไปดูแดนมหัศจรรย์นะ อลิซ
‎ได้จ้ะ
‎ค่ะ
‎ยินดีต้อนรับ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- เร็วเข้า
‎เข้ามาเลยๆ
‎เร็วเข้า ยินดีต้อนรับ
‎นี่เป็นละครที่พวกคุณ ‎ยังไม่เคยได้ชมที่ไหนมาก่อน
‎มันดีเกินกว่าจะเป็นเรื่องจริง
‎คุณเคยมาที่นี่ไหม
‎ไม่เคย
‎แล้วคุณล่ะ
‎ไม่ครับ
‎ฉันชื่อเลโอโนรา
‎- นี่อลิซ ‎- สวัสดีค่ะ
‎และสามีฉัน ยาค็อบ
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎ผมลาร์ส นี่แคทรีนและซูซาน
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดี
‎ซูซานเข้ามาได้ยังไงคะ
‎ทำไมเหรอคะ
‎พวกเขายกเว้นให้เธอเหมือนกันเหรอ
‎อะไรคือความเป็นมนุษย์
‎ในช่วงเวลาแบบนี้
‎อะไรที่แบ่งแยกเราออกจากสัตว์
‎ความรัก…
‎ความสูญเสีย ความหวัง ความเจ็บปวด
‎หรือความคาดหวัง
‎แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอน
‎คือการอยู่รอดนั้นไม่เพียงพอ
‎เราจำเป็นต้องรู้สึก
‎และด้วยเหตุนี้…
‎ผู้มีเกียรติทุกท่าน
‎ขอต้อนรับสู่โรงละคร
‎แต่การแสดงนี้ไม่ได้จัดบนเวที
‎ไม่มีโรงละคร ไม่มีที่นั่ง
‎ไม่มีช่วงพักสลับฉาก
‎ทั้งโรงแรมนี้คือเวทีของเรา
‎หลังประตูเหล่านี้ ‎ขอให้ทุกท่านตามไปดูอะไรก็ได้ที่สนใจ
‎สุดท้าย…
‎ท่านผู้มีเกียรติครับ
‎จงอย่าลืมว่าทุกอย่าง ‎ที่เกิดขึ้นในคืนนี้คือการแสดง
‎ทุกอย่างคือการแสดง
‎ทุกอย่างเลยครับ
‎ทุกคนจะได้รับหน้ากาก
‎ห้ามถอดหน้ากากออก
‎มันเป็นสิ่งเดียวที่จะแบ่งแยก ‎ระหว่างคุณกับนักแสดง
‎คนใส่หน้ากากคือหนึ่งในผู้ชม
‎แต่ถ้าเห็นเป็นหน้าคน
‎นั่นคือนักแสดง
‎เพื่อนๆ
‎จงลืมโลกภายนอกทั้งหมด
‎คืนนี้ผมขอมอบประสบการณ์ ‎ที่คุณหาจากที่ไหนไม่ได้
‎เริ่มแล้ว
‎กลับมาแล้วเหรอ
‎- อย่ามายุ่ง ‎- ราเคล คุณกับมาธิอัสสงบศึกกันซะที
‎- หมายความว่าอะไร ‎- วันนี้วันเกิดลูกสาวคุณไง จำได้ไหม
‎กล้าพูดนะ ‎ทั้งที่ตัวเองเมาเหล้าทั้งวัน
‎หุบปาก เขาไม่ทำให้คุณหัวเราะเหรอ ‎ใช่ไหม เขาตลกไม่พอเหรอ
‎- ไม่ ‎- เขาทำให้คุณสนุกไม่ใช่หรือไง
‎นี่แหละปัญหา…
‎ลูกโอเคไหม
‎ปัญหาคือเขาเอาแต่ทำให้ฉันร้องไห้
‎- ขอบคุณที่ถามนะ ดาวิด ‎- ไม่สนหรอก
‎- มีน้ำใจมาก ‎- ไม่สนหรอก
‎เป็นคนดีจริงๆ
‎- ดาวิด อย่าไปนะ ‎- บ้าจริง ผมจะไปเติมเหล้า
‎ได้ไหมล่ะ
‎ลูกอยากตามใครดี อลิซ
‎อลิซล่ะ
‎ตามราเคลไปดีไหมคะ
‎งั้นตามราเคลไปนะ
‎ไปกันเถอะ
‎โซฟี!
‎เยนส์
‎โซฟี
‎นึกว่าจะไม่ได้เจอเธอแล้ว มานี่มา
‎ไปกันต่อเถอะ
‎อะไรนี่
‎แอบกินเพิ่มได้ไหม
‎- ไม่ค่อยเป็นเชกสเปียร์เลยนะ ‎- พอเลย
‎อะไรกัน
‎ไปเถอะ อลิซ
‎ไม่นะ ไม่
‎ไม่รู้สิ
‎เขาเป็นอะไรเหรอคะ
‎ไปหาราเคลกันเถอะจ้ะ
‎ถ้าอยากจะผ่านมันไปได้ ‎เราก็ต้องทำอะไรสักอย่าง
‎- คุณทิ้งครอบครัวไปก่อนเอง ‎- คุณไม่ฟังกันเลย!
‎ลูกหลับอยู่นะ
‎- แม่คะ ‎- นี่แค่การแสดง
‎คุณดับเทียนหรือยัง
‎ลูกฝากให้ผมบอกราตรีสวัสดิ์คุณ
‎หัดเข้าใจฉันให้เหมือน ‎ตัวละครในการแสดงก็ดีนะ
‎มาธิอัส
‎- ทำไมไม่ลองอีกสักครั้งล่ะ ‎- รอบนี้ทำไมถึงยอมกลับมา
‎(จาก ราเคล)
‎เพื่อย้ำเตือนคุณว่าเราเคยมีอะไร
‎งั้นผมขอเตือนความจำคุณ ‎ว่าสิ่งที่เราเคยมี
‎มันตายไปแล้ว
‎เธอร้องไห้ทำไมคะแม่
‎เราต้องดูต่อไปถึงจะรู้จ้ะ
‎- ห้องฉันว่างไหม ‎- ห้องไหน
‎ห้อง 405
‎น่าจะว่างนะ
‎- คุณว่าลูกชอบไหม ‎- ชอบสิ ลูกก็เหมือนแม่ของลูกแหละ
‎มาดูกันว่าลูกจะไปไหน
‎ไปกันเถอะ
‎ราเคลไปไหนแล้ว
‎นั่นอะไร
‎ไม่รู้สิ นั่นนักแสดงหรือเปล่า
‎- ไม่รู้ ‎- เหรอ
‎แม่คะ
‎มันเป็นแค่การแสดง
‎แค่ละคร ลูกไม่ต้องกลัวนะ
‎โอเคไหมลูก
‎อยากกลับบ้านไหม
‎เอาละ
‎ราเคลพูดถึงห้องไหนนะ
‎ห้อง 405 ใช่ไหมคะ
‎ใช่แล้ว ลองไปดูไหม
‎ไปเถอะ
‎มีอะไรเหรอ
‎คนอื่นหายไปไหนหมด
‎คงจะตามพวกนักแสดงไป
‎เหมือนเราไง
‎ห้องราเคลอยู่แถวนี้เอง ไปกันเถอะ
‎สวัสดีค่ะ
‎อลิซ
‎ราเคล
‎อลิซ ผิดชั้นแล้วลูก
‎- อลิซ! ‎- ห้อง 525…
‎- เดินไปเองไม่ได้นะ เราคุยกันแล้วไง ‎- ห้อง 526…
‎นี่มันอะไรกัน
‎อลิซ
‎อลิซ!
‎อลิซ รอแม่ด้วย!
‎หนูคิดว่าราเคลไปอีกทางนะคะ
‎- หยุดทำแบบนั้นนะ ‎- หยุดทำอะไรคะ
‎- อย่าหนีไปแบบนั้น ‎- แต่…
‎หนูแค่ตามราเคลมา แบบที่พ่อบอกไงคะ
‎- พ่อรู้ว่าบอกอะไรลูกไป แต่… ‎- ไปหาห้องของราเคลเถอะ อลิซ
‎นี่คุณทำอะไร
‎ถึงเราจะกังวล ‎แต่ไม่ต้องทำให้ลูกกลัวก็ได้นี่
‎ให้ลูกใช้ชีวิตแบบเด็กสิบขวบเถอะ
‎ลูกจะไปไหนได้
‎ห้อง 533…
‎ดูพวกเราสิ ‎เมื่อก่อนยังไม่คิดมากขนาดนี้เลย
‎ห้อง 534 และ 535…
‎ทุกอย่างต้องเรียบร้อย
‎นี่ อลิซแล้วห้อง…
‎อลิซ
‎อลิซ!
‎ลูกนับห้องอะไรนะ 534 535 53…
‎หก
‎- อลิซ แม่ได้ยินนะ ออกมาสิลูก ‎- ไม่ตลกนะ
‎อลิซ ออกมาเดี๋ยวนี้!
‎ยาค็อบ!
‎อลิซ!
‎ลูกอยู่นี่หรือเปล่า
‎อลิซ!
‎อลิซ ลูกอยู่ไหน
‎ลูกอยู่ไหน
‎ว่าแล้วเชียว
‎- ว่าแล้ว! ‎- ยาค็อบ
‎- ไม่นะ ‎- ผมบอกแล้วว่ามันแปลกๆ
‎อลิซ!
‎ลาร์ส
‎ซูซาน
‎แคทรีน
‎ฉันหาพวกเขาไม่เจอ หาจนทั่วแล้วนะ ‎อยู่ด้วยกันดีๆ พวกเขาก็…
‎- หายไป ‎- เราก็หาอลิซไม่เจอ
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ไม่รู้สิ
‎- พวกเขาคงอยู่แถวนี้แหละ ‎- ฉันหาดูหมดแล้วนะ
‎ห้องราเคลไง
‎อลิซหาห้องนั้นอยู่
‎ลูกอาจจะแอบเราไปก็ได้
‎มันอยู่ข้างล่างนี่เอง
‎(ชั้นสี่)
‎อลิซ ลูกอยู่ในนี้ไหม
‎- ลาร์ส ซูซาน ‎- อลิซ
‎ฉันจะไปดูห้องนอนนะ
‎เธออยู่ไหน
‎มาเถอะ
‎นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
‎มีอะไรเหรอ
‎มันกะพริบตา
‎ตามันกะพริบ!
‎มันก็แค่ภาพวาดนะ
‎นั่นอะไร
‎ของแคทรีน
‎คุณเห็นเด็กผู้หญิงไหม ‎เราหาลูกสาวไม่เจอ
‎รู้ไหมว่าทุกคนไปไหนกันหมด
‎คุณเป็นนักแสดงหรือผู้ชม
‎อะไรนะ
‎เอาหน้ากากมาดูหน่อย
‎เราโยนทิ้งไปแล้ว
‎อลิซ
‎ไม่นะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- ฉันทำไม่ได้
‎- คุณทำงานที่นี่หรือเปล่า ‎- ฉันทำต่อไปไม่ไหวแล้ว
‎คุณเห็นเด็กผู้หญิงไหม ‎เราตามหาลูกสาวอยู่
‎พวกมันเอาตัวฉันไป ‎ทำให้กลายเป็นสิ่งที่ไม่คิดว่าจะเป็น
‎- อะไรนะ ‎- ช่วยเราทีได้ไหม
‎- พวกเราหาลูกสาวไม่เจอ ‎- ฉันทำต่อไปไม่ไหวแล้ว
‎- คุณทำอะไรไม่ไหว ‎- พวกมันเอาตัวผมไป
‎ยาค็อบ…
‎- ช่างเขาเถอะ ‎- คุณพูดอะไร
‎พวกมันจะเอาตัวคุณไปเหมือนกัน
‎- เดี๋ยว… ‎- อย่าเชื่อใจใคร
‎ไม่นะ!
‎เลโอ!
‎เลโอๆ
‎- เขาทำแบบนั้นทำไม ‎- เราต้องลืมทุกอย่างไปซะ
‎สนใจแค่อลิซก็พอ
‎- แต่เขาทำแบบนั้นทำไม ‎- เราต้องสนใจแค่อลิซ
‎โอเคไหม
‎พวกคุณมาใหม่เหรอ
‎ไปเจอกันที่ห้องโถงนะ
‎ฮานส์ พอได้แล้ว
‎เลิกเล่นละครได้แล้ว
‎พวกเราสายมากแล้ว
‎อลิซ
‎ได้โปรด…
‎บอกผมทีว่าคุณเจอแคทรีนไม่ก็ซูซาน
‎- ได้โปรดๆๆ ‎- ลาร์ส
‎คุณมาทำอะไรตรงนี้ นี่มันอะไรกัน
‎- ผมไม่รู้ ‎- นี่ชุดเหรอ
‎เลโอ
‎ส่งกระต่ายมาที
‎มีอะไรเหรอ
‎- รสหวานนี่ ‎- อะไรนะ
‎ของปลอม
‎นี่มันเลือดปลอม
‎อะไรนะ
‎นี่อาจเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงก็ได้
‎- แล้วทำไมอลิซถึงหายไปล่ะ ‎- แคทรีนด้วย
‎ราเคลพูดถึงห้องโถง
‎- เราต้องหาห้องโถงให้เจอ ‎- ตามมา
‎ถ้าอยากอยู่รอดก็ต้องเชื่อใจผม
‎พวกคุณไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่าง
‎แบบนั้นจะปลอดภัยกว่า
‎เราต้องเกาะกลุ่มกันไว้
‎พวกเรา…
‎ต้องอยู่ด้วยกันเหมือนครอบครัว
‎เหมือนครอบครัว
‎จัดการให้หมดทุกอย่างเลยนะ
‎เราจะอยู่ด้วยกันเหมือนครอบครัว
‎ตราบใดที่พวกเราเชื่อใจกัน
‎พวกเราจะปลอดภัย
‎เราจะรู้ได้ยังไง ‎ว่านี่ของจริงหรือการแสดง
‎เราต้องตามพวกเขาไป
‎คุณรู้ว่าตัวเองมาจากไหน
‎ไปเถอะเลโอ ลูกไม่อยู่ที่นี่หรอก
‎คุณรู้ว่าที่นี่เรามีอะไร
‎ถ้าเราไม่อยู่อย่างครอบครัว
‎มันจะทำลายเรา
‎แม่คะ
‎มีคนเพิ่งเดินทะลุผนังนั่นไป
‎อะไรนะ
‎- หมายความว่าไง ‎- จริงๆ นะ
‎ผมก็อยากหาลูกเจอเหมือนกัน
‎ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ ‎มีคนเดินทะลุภาพวาดนั้นไปจริงๆ
‎มานี่มา ไปกันเถอะ
‎อลิซ
‎พวกเขากำลังเผาอะไรงั้นเหรอ
‎ไม่นะ พวกเขาเผาอะไร
‎พวกเขากำลังเผาอะไร
‎เสื้อผ้า
‎พวกเขากำลังเผาเสื้อผ้า
‎แค่เสื้อผ้า
‎เลโอ
‎ให้ตายสิ!
‎ยาค็อบ
‎- ยาค็อบ ใจเย็นๆ ‎- นี่มันอะไรกัน พวกเขาทำอะไรลูก
‎ฉันก็ไม่รู้
‎เราต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎กับคนอื่นๆ แล้วเราก็จะเจออลิซ
‎คนอื่นๆ เหรอ
‎ก็ถูกเผาอยู่นั่นไง
‎ไม่นะ
‎ตาสว่างได้แล้ว! มองไปรอบๆ สิ!
‎คุณเอาแต่อยู่ในโลกจินตนาการ
‎- ยังเชื่อว่าทุกอย่างจะโอเคอีกเหรอ ‎- ใช่!
‎คุณเชื่อแบบนั้นได้ยังไง!
‎เพราะฉันต้องเชื่อแบบนั้น!
‎ฉันจำเป็นต้องเชื่อ
‎ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ‎พวกเราคงไม่ต้องอยู่ที่นี่
‎อย่าขยับ
‎เหมือนจริงใช่ไหมล่ะ
‎ตามผมมาเดี๋ยวนี้เลย
‎จัดการเขาได้แล้ว
‎ลาร์ส
‎ไม่เอาน่า อย่าดื้อสิ
‎ไม่นะ
‎นี่มันเรื่องความอยู่รอดนะ
‎หนีไป!
‎ไปหาอลิซ!
‎(ลูกสาวผู้กำกับชื่อดัง ‎เสียชีวิตในเหตุเพลิงไหม้)
‎(ผู้เป็นพ่อ ‎ซื้อโรงแรมที่ลูกสาวเสียชีวิต)
‎ฮานส์
‎ฮานส์ ไปที่ห้องโถงได้แล้ว ‎การแสดงต่อไปจะเริ่มแล้ว
‎(จาก ราเคล)
‎อลิซ
‎มาต้อนรับสมาชิกใหม่กันดีกว่า
‎ยินดีต้อนรับ
‎มีโอกาสที่พวกคุณจะรู้จักคนดู
‎ซึ่งถือเป็นโชคร้าย ผมรู้
‎แต่ตราบใดที่พวกเขาใส่หน้ากากไว้ ‎ใครเป็นใครก็ดูไม่ออกหรอก
‎แบบนั้นมันง่ายกว่า
‎สิ่งสำคัญคือต้องทำให้ผู้ชมกระจายตัว
‎พวกเขามีมากกว่าเรา
‎สุดแล้วแต่วิธีการของแต่ละคน
‎ว่าจะสร้างตัวละคร ‎ได้น่าสนใจแค่ไหนให้ผู้ชมตาม
‎เข้าใจไหม
‎ถ้าพวกเขารู้ทันเร็วเกินไป ‎เราจะเสียเปรียบ
‎และขอร้อง อย่าพยายามเป็นวีรบุรุษ
‎ถ้าเริ่มคิดอะไรไม่ออก…
‎เราต้องส่งตัวพวกเขา ‎ให้คนที่มีประสบการณ์มากกว่า
‎ดี
‎ทวนอีกครั้ง ตั้งแต่แรก
‎ก่อนที่ผู้ชมรอบต่อไปจะมา
‎อีกอย่าง
‎ราเคล
‎- ใส่อารมณ์เพิ่มหน่อย ‎- ฉันใส่อารมณ์เต็มที่แล้ว
‎จะเอาอะไรอีก
‎คุณรู้ว่าผมต้องการอะไร
‎คุณอยากได้ภรรยาคืน
‎ฉันไม่มีวันเป็นภรรยาคุณได้ มาธิอัส
‎ว่าไงนะ
‎ฉันพยายามเต็มที่แล้ว
‎คุณคิดว่าผมไม่เห็นคุณค่าของคุณเหรอ
‎ค่ะ
‎ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ
‎ใครโดนแบบนั้นคงเสียใจ
‎ยกโทษให้ผมด้วย
‎ขอบคุณค่ะ
‎คุณกับผมต้องอยู่ด้วยกัน
‎เราต้องสำนึกไว้
‎เพราะหากคุณลืมว่าผมเคยทำอะไรให้
‎หากคุณลืมว่าเคยอยู่ที่ไหน
‎ตอนที่ผมอ้าแขนรับคุณเข้ามา
‎หากคุณลืม
‎สิ่งที่ผมทำให้ทั้งหมด
‎ผมอาจจะอยากส่งคุณกลับไปให้ทนหนาว
‎ในที่ที่คุณจากมานะ
‎- ยกโทษให้ด้วย ‎- ได้
‎ได้โปรด
‎ยกโทษให้ฉันด้วย มาธิอัส
‎พูดดังๆ สิ
‎ฉันจะเป็นใครก็ได้ ‎ที่คุณต้องการให้เป็น
‎ดี
‎ใครขยับปุ่มกลไก ‎ทำให้ฉันตกลงไปในอุโมงค์เลย
‎ต่างหูฉันก็หาย
‎ถ้าไม่มีอะไรเพิ่มเติม ก็เริ่มได้
‎เริ่ม!
‎อลิซ
‎แม่คะ
‎แม่!
‎แม่คะ
‎ฉันจะไปเก็บต่างหู
‎นักแสดงเข้าอุโมงค์ไม่ได้ ‎เป็นคำสั่งของมาธิอัส
‎ทำไม แล้วพวกนาย ลงไปทำอะไรข้างล่าง
‎คำสั่งของมาธิอัส
‎ยินดีต้อนรับ!
‎ขอบคุณครับ
‎ขอต้อนรับสู่การแสดงที่น่าพิศวง!
‎มาเลยๆ ยินดีต้อนรับ
‎อลิซ
‎คนที่ไม่ตกลงมา ก็ผลักพวกเขาหน่อยนะ
‎เดี๋ยวคนในอุโมงค์จะรับช่วงต่อเอง
‎ลาร์ส
‎มาร่วมกับเราสิ
‎อะไรนะ
‎ไม่มีใครรอดในนี้ได้นานเท่าเธอมาก่อน
‎และฉันได้ยินมาว่า ‎เธอเป็นนักแสดงมากฝีมือ
‎นักแสดงของคุณ…
‎พวกเขารู้ตัวไหม ‎ว่ากำลังกินพวกผู้ชมอยู่
‎เธอจะยอมทำอะไร ‎ให้ครอบครัวรอดชีวิตล่ะ
‎ปล่อยฉันไปเถอะ
‎แล้วเธอจะไปไหน
‎กลับบ้าน
‎กลับไปอดตายเหรอ
‎กลับไปอยู่กับครอบครัว
‎ครอบครัวเธออยู่ที่นี่
‎ร่วมกับเราสิ
‎ไม่มีวัน
‎ห้ามบอกใครนะ ลาร์ส
‎ฉันจะยกระดับห้องให้ครอบครัวนาย
‎ไม่นะ
‎ไม่
‎ขอโทษนะ เลโอ ‎ฉันไม่ได้ตั้งใจพรากลูกเธอไป
‎ไม่
‎เธออยู่ไหน
‎ลูกสาวฉันอยู่ไหน
‎ไอ้พวกฆาตกร!
‎ไม่ใช่
‎เราคือผู้ที่อยู่รอด เลโอ
‎อย่ามาเรียกฉันว่าเลโอ
‎จริงสินะ
‎มีแค่ยาค็อบที่เรียกเธอแบบนั้น
‎อะไรนะ
‎เขาเข้าใจดี
‎จัดการเลย ลาร์ส
‎ยาค็อบ
‎ยาค็อบ ยาค็อบ ช่วยฉันด้วย
‎- ขอผมพูดกับเธอหน่อย ‎- ยาค็อบ
‎ยาค็อบ
‎พวกเขาพูดถูกนะ
‎ข้างนอกโรงแรม ‎มันไม่เหลืออะไรให้เราแล้ว
‎เราจะอดตายเหมือนคนอื่นๆ
‎ไม่ ยาค็อบ คุณจะแน่ใจได้ยังไง
‎นี่เป็นทางเดียวที่เราจะรอด
‎เราร่วมกับพวกเขาได้ เลโอ
‎ชีวิตจะได้เหลือจุดมุ่งหมายบ้าง ‎คุณไม่เห็นเหรอ
‎กลับมาเป็นครอบครัวไง
‎นี่แหละครอบครัวของเรา
‎ไม่ ยาค็อบ คุณล้อเล่นใช่ไหม
‎เราจะหาทางให้ได้ คุณกับฉัน ‎แบบที่ผ่านๆ มา
‎ยังไง
‎ดูสิ่งที่พวกมันทำกับอลิซสิ
‎เห็นไหมว่าพวกมันทำอะไร
‎เราต้องอยู่ที่โรงแรมนะ เลโอ
‎ไม่มีวัน
‎ยาค็อบๆ
‎นายไม่ต้องอยู่ดูก็ได้นะ ยาค็อบ
‎- ขอทำเองได้ไหม ‎- ยาค็อบ คุณจะทำอะไร อะไรกัน
‎- ผมต้องทำให้พวกเขาเชื่อใจ ‎- ยกโทษให้ฉันนะ
‎ยกโทษให้ฉันด้วย ‎เราไม่น่ามาที่นี่เลย
‎มองฉันสิ นี่ฉันเองๆๆ
‎นี่ฉันเองๆๆ
‎นี่ฉันไง ยาค็อบ! ฉันเอง
‎นี่มันเกิดอะไรขึ้น
‎ยาค็อบ ไม่นะ
‎ไม่!
‎ยาค็อบ ข้างหลัง!
‎ยาค็อบ
‎ขอโทษนะ
‎แย่แล้ว
‎ทำไมต้องเป็นอลิซของเราด้วย
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ยาค็อบ
‎อลิซ
‎อะไรคือความเป็นมนุษย์
‎ในช่วงเวลาแบบนี้
‎เยี่ยมเลย
‎เมื่อความหิวโหย ‎และความทุกข์ยากปกคลุมชีวิต
‎อะไรที่แบ่งแยกเราออกจากสัตว์
‎ความรัก
‎ความสูญเสีย
‎ความหวัง
‎หรือความโหยหา
‎แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอน
‎คือการอยู่รอดนั้นไม่เพียงพอ
‎เราจำเป็นต้องรู้สึก
‎และด้วยเหตุนี้
‎ยินดีต้อนรับ
‎สู่โรงละคร
‎ผู้มีเกียรติทุกท่าน
‎ยินดีต้อนรับสู่โรงละคร
‎โซฟี!
‎ค่ำคืนนี้ทุกท่านจะได้เข้าถึง ‎ความเป็นมนุษย์ในตัวเอง
‎จะมีการแจกหน้ากาก
‎ตอนนี้เราได้แจกหน้ากากแล้ว
‎มันเป็นสิ่งเดียวที่จะแบ่งแยก
‎ระหว่างคุณกับนักแสดง
‎คุณอาจจะสงสัย ‎ว่าอะไรจริงหรืออะไรไม่จริง
‎ผมบอกทุกท่านได้เลย ‎ว่าทุกอย่างเป็นแค่การแสดง
‎ทุกอย่าง
‎ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
‎ไม่นะ!
‎เธออยู่ไหน
‎ขอต้อนรับ ‎ดีจริงๆ ที่เธอยอมร่วมกับเรา
‎- สามีเธอล่ะ ‎- เลือดบนชุดนี้ไม่ใช่ของจริง
‎- ลาร์สอยู่ไหน ‎- ส่งอลิซมา ไม่งั้นฉันจะแฉแก!
‎- นั่งลงก่อน… ‎- พวกเรามีเยอะกว่าพวกแก
‎ลูกฉันอยู่ไหน!
‎นี่ไม่ใช่การแสดง
‎มันคือข้ออ้างที่จะทำให้เรากระจายตัว ‎พวกมันจะได้จัดการง่ายขึ้น
‎และมันไม่ใช่ผู้กำกับ
‎หรือผู้จัดการโรงแรม ‎หรืออะไรที่พวกคุณได้ยินมา
‎มันเป็นฆาตกร
‎มันเอาครอบครัวของฉันไป
‎และมันก็จะเอาครอบครัวพวกคุณไป
‎พวกมันไม่ได้จะฆ่าพวกคุณเท่านั้น
‎เมื่อพวกคุณทุกคนตาย
‎พวกมันก็จะกินคุณ
‎ไม่ ฉันพูดจริงๆ นะ
‎นี่เรื่องจริงนะ มันไม่ใช่การแสดง!
‎มันเอาตัวลูกสาวฉันไป!
‎ฉันให้ทางเลือกกับเธอแล้ว เลโอ
‎ถ้าเธอไม่ละอายที่จะอยู่รอด ‎ป่านนี้เธอคงยังมีครอบครัวอยู่
‎แต่เธอไม่เอาเอง
‎ยินดีต้อนรับ
‎สู่โรงละคร
‎จงออกไป
‎พวกสัตว์ร้าย จงออกไป
‎ทำอะไรของเธอ
‎ออกไปซะ!
‎ฉันไม่กลัวพวกแกหรอก
‎ฉันคือเลโอโนรา
‎แม่ของอลิซ
‎และฉันจะไม่ให้ใครเข้าใกล้ลูกฉัน
‎ไม่นะ ไม่ ไม่
‎หยุดพวกเขาสิ
‎ไปจับมัน!
‎ไม่!
‎ที่นั่นไม่เหลืออะไรแล้ว!
‎ข้างนอกนั่นไม่เหลืออะไรแล้ว!
‎พระเจ้า…
‎ไหนบอกว่าเราแค่เอาของมีค่า ‎ของพวกเขาไปขาย
‎- ฉันทำเพื่อความอยู่รอด ‎- กินเนื้อคนงั้นเหรอ!
‎ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน พวกแกคงตายไปแล้ว ‎ข้างนอกนั่นไม่เหลืออะไรแล้ว
‎ฉันยอมตายดีกว่า
‎มันจบแล้ว
‎แกจบสิ้นแล้ว
‎เข้าใจแล้วสินะ ‎ว่าการสูญเสียครอบครัวเป็นยังไง
‎เจ็บปวดใช่ไหมล่ะ
‎เธออยู่ไหน
‎สุดท้ายฉันก็ได้ลูกแก
‎แกทำอะไรลูกฉัน
‎เธอหน้าตาเหมือนลูกสาวฉันมาก
‎ดวงตาของเธอ…
‎รอยยิ้มของเธอเหมือนกับลูกสาวฉัน
‎มันแปลกมาก
‎แต่มันไม่ใช่เรื่องจริง
‎ตอนนี้แกก็ต้องอยู่ตัวคนเดียว
‎ฉันไว้ชีวิตแก!
‎แกต้องขอบคุณฉันสิ!
‎แม่คะ
‎ไม่นะ
‎แม่คะ
‎ไม่นะ
‎อย่านะ
‎- ได้โปรด อย่ายุ่งกับฉัน ‎- แม่คะ
‎แม่คะ
‎อลิซ
‎ลูกหายไปไหนมา
‎เขาชวนหนูไปเล่นละครด้วย
‎แม่นึกว่าแม่เสียลูกไปแล้ว
‎- หนูอยู่นี่ไงคะ ‎- ใช่จ้ะ
‎ใช่ ลูกอยู่นี่
‎แม่
‎อลิซ
‎ไหนดูหน้าลูกหน่อย
‎พ่ออยู่ไหนคะ
‎เหลือแค่แม่กับลูกแล้ว อลิซ
‎คำบรรยายโดย ณัฏฐ์พัชร์ จันทะพรหม