Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
หนึ่ง สอง สาม สี่
ผมสร้างสรรค์ผลงานมา 45 ปีแล้ว
กับชายหญิงเหล่านี้ที่อยู่รอบตัวผม และกับพวกคุณบางคนด้วย
ในส่วนของพวกคุณบางคนนั้น ผมว่า เราเพิ่งเริ่มพูดกันเมื่อไม่นานมานี้
แต่จะยังไงก็เถอะ
ผมพยายามทําให้ผลงานนั้น เป็นธรรมชาติ สนุกสนานและบันเทิงใจ
ผมเริ่มหัดเล่นกีตาร์
เพราะผมกําลังมองหาใครสักคน เพื่อพูดคุยโต้ตอบด้วย
ผมว่ามันได้ผลดี มากกว่าที่เคยคิดฝันไว้ซะอีก
จนถึงวันนี้ สิ่งเดียวที่ผมรู้ก็คือ
ผมยังรู้สึกถึงความต้องการสื่อสาร ที่ยังลุกโชนอยู่ในใจ
ผมรู้สึกทุกครั้งที่ลืมตาตื่นตอนเช้า
ความรู้สึกนั้นอยู่กับผมตลอดทั้งวัน
และมันก็ยังคงอยู่กับผม ยามที่ผมเข้านอนในแต่ละคืน
ตลอด 50 ปีที่ผ่านมา มันไม่เคยหายไปไหนเลย
ทําไมถึงเป็นแบบนั้น ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
เพราะความเหงา ความกระหายผลสําเร็จ อีโก้ ความทะเยอทะยาน ความปรารถนา
ความต้องการเป็นที่รับรู้ รับฟัง และมีตัวตน
หรือทุกอย่างที่ว่ามา
ผมรู้แค่ว่ามันคือหนึ่งในแรงผลักดัน ที่คงเส้นคงวาที่สุดในชีวิตผม
สิ่งที่วางใจได้มากพอๆ กับ จังหวะท่วงทํานองของหัวใจผม
คือความต้องการของผม ที่จะสื่อสารกับคุณ
สุภาพบุรุษทั้งหลาย มารวมตัวกันหน่อย
เอาสมุดจดมา เริ่มจดได้เลย
เอาสมุดจดมา แล้วมารวมกันตรงนี้
สมุดจด ได้เลย
ดีกว่าของคุณอีก
โอ้โฮ หิมะตกแล้ว
- ใช่ - หิมะตกแล้ว
เมื่อคืนผมนั่งอยู่ริมเตาผิง ที่ลานหน้าบ้านจนถึงสามทุ่ม
วันนี้หิมะตกซะแล้ว
ฤดูใบไม้ร่วงที่เจอร์ซีย์ ก็อากาศแบบนี้
ตอนจบนั่นแหละ
- เล่นแปดห้องคอร์ดหนึ่งนะ - ใช่
อีกสองห้องคอร์ดหก สองห้องคอร์ดหนึ่งและสองห้องคอร์ดสี่
เอาละ ลองดูนะ
หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง สาม สี่
ยังไม่ใช้กระเดื่องนะ
ผมว่าตรงนี้เราเล่นยาวไปหน่อย รอย
ผมว่าน่าจะเป็นหนึ่ง สอง สาม สี่ หนึ่งคอร์ด
รอย คุณเล่นคอร์ดอีไมเนอร์เร็วไป
- นั่นมันท่อนโซโล่ - ไม่...
ไม่...
ใช่ มี... แปดห้องคอร์ดหนึ่ง
วงอีสตรีทแบนด์ใช้ เครื่องดนตรีที่ปรับเสียงอย่างประณีต
เปี่ยมด้วยความยืดหยุ่นและทรงพลัง
หนึ่ง สอง สาม หนึ่งคอร์ด
พวกเขาโบยบินเหมือนผีเสื้อ แต่ก็ต่อยเจ็บเหมือนผึ้ง
หลายปีที่เราเล่นดนตรีด้วยกัน
ทําให้เราสื่อสารได้อย่างรวดเร็ว และมีประสิทธิภาพในสตูดิโอ
เทียบได้กับเครื่องยนต์ของรถแข่ง ที่ปรับแต่งมาอย่างประณีตเช่นกัน
กระเดื่อง
เราคือทีมที่ใช้เวลาสร้างผลงาน 45 ปี หลายทศวรรษในการขัดเกลาให้งดงาม
และเราทุ่มเทพลังทั้งหมดนั้นออกมา เมื่อเราสื่อสารกับคุณ
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ
ช่วงอินโทรจะเล่นแค่ ในช่วงอินโทรเท่านั้น
จะเอามาเล่นซ้ําไม่ได้เด็ดขาด แล้วเราต้องเล่นต่อไป
เราแสดงดนตรีเพื่อให้ผู้ชมของเราดู
ค่าตัวที่ได้ถือว่าดีเยี่ยม แต่คุณคือเหตุผลที่เราอยู่ในจุดนี้
ข่าวใหญ่เลยนะเนี่ย
มีอีกอย่างนึงที่เราลองทําได้
ความมุ่งมั่นตั้งใจของเรา ยิ่งทําให้จุดประสงค์ของเราชัดเจน
ทําให้เรารู้สึกว่าต้องทุ่มเต็มร้อย
มีท่อนริฟฟ์เพิ่มมาอีกนิด แต่ผมไม่รู้ว่ามันจะเข้ากันไหม
อีสตรีทแบนด์ไม่ใช่งาน แต่เป็นอาชีพ เป็นสิ่งที่ทําด้วยใจ
ซึ่งทั้งสองอย่างนี้ เป็นสิ่งที่สําคัญที่สุดในชีวิตของเรา
และแน่นอนว่า มีแต่ร็อกแอนด์โรลเท่านั้น
เอาละนะ อีสตรีทเตอร์ มาลุยกันเลย
คนเหล่านี้คือเพื่อนผม ชายหญิงที่ผมร่วมงานด้วย
สตีฟ แวน แซนดท์...
แม็กซ์ ไวน์เบิร์ก...
รอย บิตเทน...
แกร์รี ทัลเลนต์...
แพตตี้ สเกียลฟา...
นิลส์ ลอฟเกรน...
ชาร์ลี จอร์ดาโน...
ซูซี่ ไทเรลล์...
เจค เคลมอนส์
และสมาชิกอีกสองคนที่ไม่อยู่แล้ว...
แดนนี่ เฟเดอริซี และคลาเรนซ์ เคลมอนส์
นี่คือวงอีสตรีทแบนด์
ใช้ได้เลย ดีจริงๆ
- เราควรฟังไหม - เอาสิ
หนึ่ง สอง สาม สี่
รอย ปรับให้เหมือน เสียงของกล่องดนตรีหน่อย
อีสตรีทๆ อีสตรีท!
จะให้ปรับคีย์สูงขึ้นเหรอ
- ไม่ต้องปรับสูงขึ้น - โอเค
แค่อย่าเล่นคีย์ต่ําก็พอ
เราสนุกกันอยู่นะ ให้ตายสิ
ร้านนี้มีเด็กเสิร์ฟไหมเนี่ย
ไม่มี
เราต้องกลับไปอัดเพลง ให้ไวเหมือนเดอะบีเทิลส์
สามชั่วโมงต้องได้หนึ่งเพลง ตามนั้น เดอะบีเทิลส์ยังทําได้เลย
ความคิดเข้าท่า
ถ้าเราทํางานวันเสาร์อาทิตย์ด้วย เราจะได้เพิ่มอีกอัลบั้มนึง
เอาละ หยุดก่อน
กีตาร์ของผมเสียงแตกมาก และผมคุมเสียงมันไม่ได้เลย
เสียงดังกว่าของเมื่อวานตั้ง 30 เท่า
- ไม่ได้แฮะ - อ้าว หยุดก่อน
แกร์รีมีปัญหานิดหน่อย
งั้นเราพักสักสองสามนาที และหาทางแก้ปัญหากัน
วันนี้บางมาก เสียงบางมาก
- คุณขยับมันเข้ามาใกล้ๆ หน่อย - ได้
ฉันชอบตอนที่ฉันร้อง "ดู" กับเขา
เขาร้องเดี่ยวอยู่ และฉันก็เข้ามาเสริมทัพ
ฉันขอฟังตรงจุดเริ่มต้นอีกทีได้ไหม
เราต้องให้เสียงมันประสานกัน ตอนที่บรูซร้อง...
นี่แฟรงก์ ญาติผมเอง ถ่ายเขาไปด้วยนะ
หวัดดีทุกคน เป็นไงบ้าง
แชมป์นักเต้นจิตเตอร์บักคนเดียว ในแถบชายฝั่งเจอร์ซีย์
และเป็นคนแรกที่สอนผมจับคอร์ดกีตาร์
ว้าว
ทั้งหมดนี้คือกีตาร์ตัวแรกๆ ของผม
นี่เคนต์ กีตาร์ตัวแรกของผม
คุณมีกีตาร์ เซียร์สแอนด์โรบัคด้วยใช่ไหม
จอร์จ ธีสมีตัวนึง มีแอมป์ในกระเป๋า
ใช่ หนึ่งใน...
จอร์จ ธีสมีกีตาร์ตัวนึง ที่มีแอมป์ในตัวด้วย
ในตัวกีตาร์เลยเหรอ
แต่เราก็มีอีกตัวนึง ที่มีแอมป์อยู่ในกระเป๋ากีตาร์
มีของเซียร์สแอนด์โรบัคที่...
อ๋อ เซียร์ส
ห่วยทั้งคู่ ตัวที่มีแอมป์อยู่ในกีตาร์...
ดูสิ มันมีแอมป์อยู่ตรงนี้
เสียงห่วยมากเลยล่ะ
เราทุกคนต่างก็เคยมีของแบบนั้น
วันแดดจ้าในเดือนกรกฎาคม
ผมยืนอยู่ข้างเตียงเพื่อนร่วมวง เดอะแคสตีลส์ วงเก่าของผม
จอร์จ ธีส
จอร์จในวัย 68 ปี เป็นมะเร็งปอด ระยะสุดท้ายและเข้าใกล้ความตายทุกขณะ
("เดอะแคสตีลส์")
จอร์จคือคนที่ออกเดตกับจินนี่ น้องสาวของผม
และลากผมออกจากบ้านที่ถนนเซาธ์สตรีท ในบ่ายวันหนึ่ง
ซึ่งผมได้เริ่มต้นหนึ่งในการผจญภัย ครั้งที่ยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิต
ผมได้เข้าวงดนตรีจริงๆ เป็นครั้งแรก นั่นคือวงเดอะแคสตีลส์
สามปีที่เดอะแคสตีลส์อยู่ด้วยกัน เป็นช่วงเวลาที่สําคัญและมีความหมาย
ตั้งแต่ปี 1965 ถึง 1968
ท่ามกลางยุค 60 ที่คงอยู่นิรันดร์
เป็นสามปีที่พิเศษสุดๆ ทั้งเชิงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
การได้อยู่ในวงร็อกแอนด์โรลรุ่นเยาว์ เป็นสิ่งที่ดังชั่วครู่ชั่วคราว
ตอนนั้นก็ผ่านมานานแล้ว
แต่บางสิ่งบางอย่างฝังรากลึกในตัวเรา และไม่เคยจากเราไปไหน
สิ่งเหล่านั้นอยู่กับเราไปตลอดชีวิต
เมื่อจอร์จเสียชีวิต
ผมจึงเป็นคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ ของวงเดอะแคสตีลส์ที่แสนวิเศษ...
สมาชิกวงคนสุดท้ายที่ยังหายใจ
ผมครุ่นคิดเรื่องนี้... นานเหมือนกัน
และการใคร่ครวญเหล่านั้นเอง ที่กลายมาเป็นบทเพลงที่ผมแต่ง
ในอัลบั้ม Letter to You
ดนตรีเกิดขึ้นได้โดยไม่คาดคิด
บางครั้งนะ... แค่บางครั้งเท่านั้น
นี่คือหนทางที่มันเป็นไป
ดนตรีนี้ บทเพลงเหล่านี้
ทําให้ผมนึกถึงสิ่งที่ผมติดค้างเพื่อน ที่เคียงบ่าเคียงไหล่ผมในฟรีโฮลด์
เพลงนี้จึงเป็นคําขอบคุณที่ลึกซึ้ง จากหัวใจให้ไดอานาและจอร์จ ธีส
บาร์ต เฮย์นส์, แฟรงก์ มาร์ซิออตติ, เคิร์ต ฟลัวห์
พอล พ็อปคิน, บ็อบ อัลฟาโน และวินนี่ แมนิเอลโล
มิตรสหาย เพื่อนร่วมวง และเพื่อนนักเรียนของผม
ในโรงเรียนดนตรีร็อกแห่งแรกของผม ที่ยอดเยี่ยมที่สุด เดอะแคสตีลส์
นี่คือเพลง "Last Man Standing"
เทคนี้ฟังดูดีนะ ใช่ เข้าท่าเลย
ว่าไงพวก คิดว่าไงบ้าง
- ยินดีต้อนรับ มาเลยๆ - ดีมากเลยล่ะ
ราชามาแล้ว จอห์นนี่ บอย แลนเดา
ตัวเป็นๆ อยู่ตรงหน้าเลย
หนุ่มสาวทุกคน มาดื่มให้กับการออกทัวร์ของเรากัน
แจ๋ว
- ซานซิโร! - ซานซิโร!
- เล่นเปิดที่ซานซิโร - ซานซิโร ดื่มเลย
- คืนแรกจากสี่คืน - คืนแรกจากสี่คืน
- โดนใจมาก - เนอะ
อยู่ซานซิโรสี่คืนแน่ะ
- มีคนอิตาลีครึ่งประเทศไปดู - ดีจะตาย
- คนทั้งประเทศ... - นี่แค่แสดงตอนกลางวันนะ
- แจ๋ว เตรียมตัวเลย - ใช่
มีครั้งนึงพวกเขาร้องเพลง "Promised Land" ตอนที่เราหยุดเล่น
และคุณมีปัญหา เริ่มเล่นเพลงถัดไปไม่ได้
เวลาที่เราได้ยินคนดูร้องดังแบบนั้น ใครจะไปอยากหยุดพวกเขาล่ะ
เราแสดงที่เนเปิลส์
พวกเขาร้องท่อนริฟฟ์ กลางเพลง "Rosalita"
ท่อนกลาง... ท่อนกลางเพลงสั้นๆ แปลกๆ ที่ติดหู
ไม่ใช่ท่อนที่ร้องชัดๆ ด้วย
ท่อนสั้นๆ แปลกๆ ในเพลงนั้นน่ะ เราได้ยินคนดูร้อง
คนดูทั้งหมดที่อยู่ที่นั่น รักในเสียงดนตรีอย่างน่าเหลือเชื่อ
นั่นคือที่ที่แม่ ดอรา กับเอดาและ...
วันนี้เรามานั่งกันอยู่ที่นี่ เพราะคนพวกนั้นเป็นแฟนๆ ของเรา
ใช่
แฟรงก์ ได้เล่นกีตาร์ไหม
นิดหน่อย ไม่มากเท่าไร เพิ่งเริ่มกลับมาเล่น
เขาได้กีตาร์ตัวใหม่มา
สักวันจะมีที่ให้เขายืนบนเวที กับวงอีสตรีทแบนด์
ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะรีบคว้าโอกาสนี้ไว้เลย
นั่นสินะ
สําหรับผม ตั้งแต่แรกเลย ดนตรีป็อปคือการทําสมาธิที่มีเสียง
เราต่างมีวิธีสวดมนต์ในแบบของตัวเอง
ผมจํากัดบทสวดของผมให้อยู่ที่สามนาที และบันทึกเสียง 45 รอบต่อนาที
พลังของดนตรีป็อปของแท้ ความเรียบง่ายที่งดงามของเมโลดี้
เป็นบทเรียนที่บ่งบอกถึงตัวตน อย่างครบถ้วนภายในเวลาไม่กี่นาที
เป็นชีวิตใน 180 วินาที หรือน้อยกว่านั้น
ถ้าทําออกมาได้ถูกต้อง มันจะมีพลังของบทสวดในตัว
ทําได้ดีมากทุกคน
อี
เอ
ซีชาร์ปไมเนอร์
จีแฟลต
ผมว่าเราน่าจะเล่นต่อ จากท่อนโซโล่แซกโซโฟนด้วย
ท่อนเวิร์สที่คุณร้องเนื้อทุกบรรทัด
เรามีท่อนลิคที่ต่างออกไป แค่นั้นแหละ
นี่เราพูดถึง ตอนเข้าเพลง "Letter to You" ใช่ไหม
- แบบนี้เหรอ - เอาให้สั้นอีกก็ได้
ค่อยๆ เร่งจังหวะและเพิ่มระดับเสียง นึกภาพออกไหม
เพิ่มระดับเสียงต่อ... เพราะเขาจะร้องเพลงแบบมีชีวิตชีวา
- เสียงฉาบเหรอ - ใช่ๆ
ใช่ เล่นต่อไปเลย ต่อไป
อีสตรีทแบนด์ทําให้ผม ฝันใหญ่ คิดใหญ่ และแต่งเพลงใหญ่
เวลาที่ผมอยู่ท่ามกลางเพื่อนๆ
ผมปลดปล่อยส่วนนึงในจิตใจผม ที่กักเก็บไว้เพื่อพวกเขาเท่านั้น
ให้เป็นอิสระ
และผมอยู่ในบ้านที่มีความฝัน นับร้อยนับพันอยู่รอบกาย
สิ่งที่เกิดขึ้นในบ้านหลังนี้ มีความหมายกับผม
พระเจ้าไม่ได้สร้างเรา ให้สมบูรณ์แบบ
แต่ผมพยายามทําในสิ่งที่ถูกต้อง
เรามีเครื่องไม้เครื่องมือและ จิตวิญญาณที่เปี่ยมด้วยความสามารถ
ที่ต้องใช้ความตั้งใจ และความรับผิดชอบ
ซึ่งนั่นต้องอาศัยการลงมือทํา
การลงมือทําของเราที่อยู่บนหลักการ ด้านความรัก อิสรภาพ ภราดรภาพ
ความคิดเก่าแก่ ที่ยังคงปูพื้นฐานให้แก่ชีวิตที่ดี
และสังคมที่มีมนุษยธรรม
สิ่งที่เกิดขึ้นในบ้านหลังนี้ มีความสําคัญ
ดังนั้น พี่น้องทั้งหลาย ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน...
มาร่วมกันส่องแสงให้บ้านหลังนี้สว่าง
- ดีจัง - อยากฟังไหม
เอาสิ ฟังสักหน่อย
เสียงเครื่องดนตรีที่เราเอามารวมกัน ในเพลงนี้มันน่าทึ่งจริงๆ
ฟังดูดีมาก
- ขอบคุณ - เหมือนเราไม่เคยไปไหน
เคยสิ แต่เพื่อพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น แล้วเราก็กลับมา
จริงด้วย
ศาสตราจารย์ วาดลวดลายได้เลย
เล่นกล็อคเคนสปิลหน่อย
เล่นกล็อคเคนสปิลนั่นเลย
เล่นแน่ แต่ขอใส่หูฟังก่อน
เป็นเกียรติแก่แดน เฟเดอริซีหน่อย
แดน เฟเดอริซี
ผีมาตามหลอกหลอนเราอยู่
พรุ่งนี้เราจะอัดเพลงอายุ 50 ปีกัน
ผมเคยอัดแบบอะคูสติก ให้เดโม่ของจอห์น แฮมมอนด์
ก่อนออกอัลบั้ม Greetings from Asbury Park
- พร้อมแต่งเนื้อร้องโดนๆ - ใช่
- นึกอะไรออกแล้ว สําหรับคุณเลย บรูซ - ว่ามา
ตรงคอรัสที่คุณร้องว่า...
แล้วพวกเขาก็หยุดเล่น ถ้าให้คุณเล่น...
พวกเขาค่อยเล่นต่อ ตรงนี้ก็จะมีแต่คุณ
- โป๊ะเชะ เราทํางี้ได้ - ถูกเผงเลย
ในฤดูร้อนจะมีชานข้างนอก คุณจะเล่นดนตรีข้างนอก ดีมากเลย
(เลอ ทีนเดวู คันทรีคลับ คืนนี้พบกับ "เดอะแคสตีลส์")
เป็นไนต์คลับวัยรุ่นแห่งแรก ที่ทุกคนเคยได้ยินชื่อ
- ใครเคยได้ยินบ้าง - เหลือเชื่อ
เหมือนเป็นคันทรีคลับ สําหรับวัยรุ่นเลย
เด็กๆ ที่ไปที่นั่น เป็นพวกชนชั้นกลางและชั้นสูงทั้งนั้น
มีเด็กมหาลัยด้วย
ถ้าเรามีงานแสดง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในที่ที่เราจากมา
มันถือเป็นความสําเร็จทีเดียว
วงจากฟรีโฮลด์ ได้ไปเล่นที่ทีนเดวูเนี่ยนะ
คุณน่ะยอดมาก เป็นที่ยอมรับสุดๆ
ที่ได้แสดงดนตรีในคลับนั้น และคลับอื่นๆ อีกหกแห่ง
ภายในสุดสัปดาห์เดียวกัน
- นี่ยังไม่นับศูนย์ทหารผ่านศึก... - บีชคลับด้วย
ศูนย์สหภาพแรงงาน ศูนย์ประชุมกองทัพ องค์กรคาทอลิกเพื่อเยาวชน
- สถานที่ทั้งหมดนี้ให้วงร็อกมาเล่น - งานเต้นรําในโรงเรียน ในสมาคม
เพลง "Ghosts"
วงร็อกคือกลุ่มคนทางสังคม
เมื่อพวกเราทุกคนมารวมตัวกันแล้ว
มีพลังมากกว่า สิ่งปัจเจกในตัวเรารวมกันซะอีก
เราสามารถบรรลุเป้าหมาย ในสิ่งที่เราทําคนเดียวไม่ได้
เพราะแบบนี้ เป้าหมายที่ใหญ่ขึ้นจึงรอเราอยู่
ในส่วนของวงเรานั้น เพลงและวิสัยทัศน์ปัจเจกเป็นของผม
การสรรค์สร้างวิสัยทัศน์นั้น ให้กลายเป็นรูปเป็นร่าง
ที่จับต้องได้ในโลกแห่งความจริง คือฝีมือของเราทุกคนรวมกัน
เราคือวงดนตรี
ความสุขที่ผมรู้สึกเมื่อร่วมงานกับวง เป็นสิ่งที่ยากจะอธิบาย
ไอเดียต่างๆ พรั่งพรูออกมา
ผู้คนแย่งกันพูด ไม่รู้จะเริ่มและหยุดพูดตรงไหน
บรรยากาศปกคลุม ด้วยความสับสนอยู่บ่อยๆ
แล้วจู่ๆ ก็เกิดเป็น...
ผลงานชิ้นเด็ด
"Ghosts" พูดถึงความงามและความสุข ของการได้อยู่ในวงดนตรี
และความเจ็บปวดของการสูญเสียใครสักคน จากการเจ็บป่วยหรือกาลเวลา
"Ghosts" พยายามบอกเล่า ถึงจิตวิญญาณของดนตรี...
สิ่งที่ไม่มีใครจับจองเป็นเจ้าของได้ มีเพียงค้นพบและแบ่งปันกันเท่านั้น
ในวงอีสตรีทแบนด์ สิ่งนี้อยู่ใน จิตวิญญาณที่มีร่วมกัน...
มีพลังได้ด้วยหัวใจของเรา
ผมว่าคุณไม่ต้องมีคอรัส ก่อนช่วงเบรกเมื่อกี๊ก็ได้
คุณร้อง "ghosts" จนถึงเบรกเลย แล้วค่อยๆ เพิ่มจังหวะ
เพิ่มจังหวะกลองเหรอ
- ใช่ - จะตัดคอรัสนี้ออกเหรอ
ร้องคอรัส 16 ห้องจนกลองเพิ่มจังหวะ
- แบบนี้นะ เอ เอบี เอบี ซี - บี ซี
ท่อนเวิร์สนั้นแหละ บีคือ "ghosts" ซีคือคอรัส
ใช่ และซ้ําอีกที
เอคือท่อนเวิร์ส บีคือ "ghosts" ซีคือคอรัส
เรายังต้องหยุด ก่อนขึ้นท่อนเวิร์สท่อนที่สาม
- ไม่ เราหยุดก่อน... - เวิร์สท่อนที่สาม
- เวิร์สท่อนที่สามคือ... - ท่อนนั้นท่อนเดียว
แล้วหยุดหลังจบท่อนนั้น
ยังมีท่อนเวิร์สท่อนที่สาม ที่ต้องหยุดแบบนั้นอยู่นะ
ทุกคนงงว่าต้องหยุดตรงไหนกันแน่ คอยดูผมนะ
ผมจะส่งสัญญาณให้รู้เอง จบนะ
ถ้ายังไม่ส่ง ก็อย่าเพิ่งหยุด
เยี่ยม
จังหวะดีมาก
นั่นแหละ ตรงนี้
- อ๋อ ตรงกันข้ามเลย - ใช่
เริ่มจากตรงนี้
เอาละนะ ลองดู
ใส่เข้าไปก่อน แล้วให้พวกเขาลองผิดลองถูกเอา
ปรบมือ
เราใส่เสียงปรบมือ และช่วงที่ร้อง "ลา ดา ดา" เข้าไป
เยี่ยมมาก วิเศษสุด
เพลงจากปี 1972...
เป็นสิ่งลึกลับสําหรับผม และยังคงเป็นอยู่
สมัยนั้นผมมักแต่งเพลงแบบนั้น มีเนื้อร้องมากมาย
อันที่จริงแล้ว ไคลฟ์ เดวิส
ที่ทําให้ผมได้เซ็นสัญญากับโคลัมเบีย เรคคอร์ดส์และจอห์น แฮมมอนด์
โทรหาผมหลังจากที่เราเปิดตัว อัลบั้ม Greetings from Asbury Park
และบอกว่ามีใครสักคนโทรไปบอกเขา ว่าถ้าผมไม่ระมัดระวังมากพอ
ผมคงใช้คําศัพท์ทั้งพจนานุกรม มาแต่งเนื้อเพลงแน่ๆ
และเขาบอกว่าคนๆ นั้นคือบ็อบ ดีแลน
บ็อบถือได้ว่าเป็นครู และเป็นพี่ชายต่างสายเลือดของผม
ผมจึงเก็บคําพูดของเขามาคิด แบบค่อนข้างจริงจังเลย
แต่ผมรู้ดีว่าเพลงเหล่านี้ อยู่ในหัวใจของผมเสมอ
"Song For Orphans" เป็นเพลง เกี่ยวกับใครสักคนที่เอาชนะความกลัว
ข้อกังขา และกาลเวลาของตนเอง
มันเกี่ยวกับการต่อสู้ เพื่อหาจุดยืนของตน
และในฐานะเด็กคนนึง ผมคิดถึงตัวเองในปี 1972 อย่างมาก
แม้จะมีความไม่มั่นคงมากมายในชีวิต
ผมเป็นสิงห์หนุ่ม ที่มีประสบการณ์ในการเล่นกีตาร์
และผมรู้สึกว่าผมต้องทําอะไรบางอย่าง
เรื่องเลวร้ายที่ผมต้องเอาชนะ โลกทั้งใบที่ผมต้องพิชิตให้ได้
โลกของผม ไม่ว่ามันจะเป็นยังไงก็ตาม
ตอนนั้นผมรู้สึกว่าผมเกิดมาบนโลกนี้ เพื่อทําสิ่งหนึ่งสิ่งเดียวเท่านั้น
คือการพบปะ เผชิญหน้า และพิสูจน์โชคชะตาของผม
คือการขึ้นไปบนเวที และเปลี่ยนแปลงชีวิตของคุณ
ถ้าผมทําได้นะ
ผมเอาชนะความรู้สึก ที่ถูกทอดทิ้งของตัวเองได้
ชีวิตวัยรุ่นตอนปลายที่ขาดความอบอุ่น
และผมสร้างมันขึ้นมาด้วยมือของตัวเอง บวกกับความช่วยเหลือจากคนอื่น
ชีวิตที่เป็นของผมเอง
การรวมวงนี้อยู่ภายใต้ชื่อของผมแล้ว
และผมจะเป็นผู้ดูแลและรับผิดชอบเอง
สิ่งนี้ต้องทําให้สําเร็จ
เพราะผมยังหนุ่ม เด็ดเดี่ยว กระหายความสําเร็จ และผมต้องทําให้ได้
ตอนนั้นผมอายุ 22 ปี
นี่เป็นอีกวัน ที่คืบหน้าอย่างมากในสตูดิโอ
ขอดื่มให้กับ วงอีสตรีทแบนด์ที่แสนวิเศษหน่อย
เสร็จครึ่งทางแล้ว
มากกว่านะ
เยี่ยมเลย
มีรถไฟ ผู้โดยสาร และสินค้าบรรทุก
เข้ามายังฟรีโฮลด์ในยุค 50
ช่วงบ่ายที่ยาวนานในฤดูร้อน
เรารอรถไฟมา จะได้กระโดดขึ้นไปและ เดินทางจากฟากนึงไปอีกฟากนึงของเมือง
หรือไม่ก็วางเหรียญเพนนี ไว้ที่รางรถไฟ
และเก็บขึ้นมา ตอนที่มันร้อนๆ และแบบราบ
รถไฟพวกนั้นผ่านมาและผ่านไป อย่างรวดเร็ว
ตอนที่ผมยังเด็ก ผมค่อนข้างชินกับความตาย
เพราะครอบครัวของเรามีพิธีเฝ้าศพ แบบไอริชและอิตาเลียนมากมาย
พออายุหกหรือเจ็ดขวบ เราต้องไปกับพ่อแม่ของเรา
เดินจับมือพวกเขา ผ่านประตูเข้าไปยังฌาปนสถาน
เดินผ่านห้องที่คราคร่ําด้วยผู้คน ตรงไปยังโลงศพ
แล้วคุกเข่าลงข้างๆ จ้องตากับความตายโดยตรง
พ่อแม่จะพูดคุยกับแขกเหรื่อ
และหลังจากนั้นไม่นาน
เราจะนั่งรถกลับบ้าน รู้สึกแปลกๆ ถึงความสําเร็จที่น่าขนลุก...
ที่ถาโถมเข้ามาในจิตใจวัยเด็กของเรา
พอกลับถึงบ้าน เราจะคุกเข่าข้างเตียงแล้วท่องบทสวด
"บัดนี้ข้าขอนอนลง ขอพระองค์ช่วยดูแลข้า
หากข้าสิ้นชีพก่อนตื่นลืมตา
ขอพระองค์นําพาจิตวิญญาณข้าไป"
"เผื่อข้าสิ้นชีพก่อนตื่นลืมตา"
ผมไม่เคยชอบท่อนนี้เลย
มันเป็นเครื่องย้ําเตือนใจ วัยเยาว์ของผม...
ว่าวันนึงเราจะหลับตาลง
และท้องฟ้ามืดครึ้มยามเย็น จะปรากฏอยู่เบื้องบนของเรา...
นําพาเราไปสู่การนอนหลับ ที่ยาวนานชั่วกัลปาวสาน
เราอยู่นี่กันมา... วันนี้วันที่สี่แล้ว
ผมจะมาเร็วกว่านี้ แต่ดันเป็นหวัด
- บอกว่า "ไม่ได้ รอไปก่อน" - ไม่เป็นไรเลย มาเมื่อไรก็ได้
เราแค่... บันทึกเสียงและลองฟังดู
ดีเลย
(คลาเรนซ์)
เจค เคลมอนส์มีส่วนร่วม ในการบันทึกเสียงเป็นทางการครั้งแรก
- ฉายเดี่ยวกับอีสตรีทแบนด์ - ว้าว
ไม่ได้กดดันนะ
พวกคุณเล่นได้ไพเราะมาก
พอย้อนกลับมาฟังเสียงที่บันทึกไว้ มันน่าอัศจรรย์มากๆ เลย
มีหวังสุดๆ พวกคุณทําได้เยี่ยมมาก
- ใช่ - ดื่ม
แด่บอสคนใหม่
- ใช่ เอาเลย - แด่ความหวัง
- อย่าลืมบิ๊กแมนนะ - บิ๊กแมน
- แด่บิ๊กแมน - บิ๊กแมน
- แดนนี่ เฟเดอริซี - แดนนี่
- แดนนี่ เฟเดอริซี - แดนนี่ เฟเดอริซี
คนเราตายแล้วไปไหน
เราอาจไม่ไปไหนเลยก็ได้...
หรืออาจไปได้ทุกที่
วิญญาณของเรา อาจล่องลอยอยู่ในอากาศธาตุ
บนท้องฟ้าบริเวณที่ไร้หมู่ดาว
และสะท้อนออกมาเป็นก้อนหิน ที่ตกลงสู่ทะเลสาบน้ํานิ่ง
โดยมีคลื่นน้ําเป็นชีวิตของผู้คน ที่ได้รับผลกระทบจากเรา
ตลอดชีวิตของเราเอง
ไม่มีใครรู้ว่าวิญญาณของพวกเขา จะอยู่ที่ไหน จะเดินทางไปไกลเพียงใด
ไม่แน่ว่าทั้งหมดอาจมีแค่เถ้ากระดูก ดิน โคลน ที่ล้วนกลับคืนสู่สภาวะเดิม
ผมก็ไม่รู้
แต่ผมเศร้าทุกครั้งที่คิด
ว่าจะไม่ได้เจอหน้าคนที่ผมรัก และสูญเสียไปได้อีก
แต่คนเหล่านั้นที่จากไป ไม่ได้หายไปโดยสมบูรณ์
เรายังเห็นพวกเขาบนถนนสายที่คุ้นตา
ในคลับที่ไร้ผู้คน...
และในยามค่ําคืนของวันวาน
พวกเขาเคลื่อนไหวในเงามืด ที่เรามองเห็นได้จากหางตาเท่านั้น
เราเห็นพวกเขาอยู่ในความฝันของเรา
คอรัส
นี่คือแนวคิดทั้งหมดของเพลง เรียบง่ายมาก เนอะ
แจ๋ว
มันเปี่ยมไปด้วยความสง่างาม
- สตีเวน - ผมมีแล้ว
- มีเครื่องดื่มกันแล้วนะ
- มีแล้ว - เอาละ จะพูดยังไงดี
เราจะเดินหน้าทําแบบนี้ต่อไป จนกว่าเราจะลงโลง
จนกว่าจะทํากันไม่ไหวนั่นแหละ
- แน่นอน - จนกว่าเราทุกคนจะลงโลง
สิ่งเดียวที่ผมพูดได้คือ ความตื่นเต้น... ที่ยอดเยี่ยมที่สุด
และจะเป็นความน่าตื่นเต้น ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิตผมต่อไป
คือการได้ยืนอยู่หลังไมโครโฟน กับพวกคุณทุกคนที่ยืนอยู่หลังผม
นี่คือการเล่นบันทึกเสียงที่ดีที่สุด ผมว่านะ...
มันดีขึ้นเรื่อยๆ ทําให้ผมทึ่งเลยล่ะ
ที่ทุกคนได้มาเล่นดนตรีด้วยกัน ในเวลาเดียวกัน ในห้องเดียวกัน
แล้วสร้างสรรค์ผลงานที่น่าฟังแบบนั้น
รู้ไหม มัน...
มันคือหนึ่งในประสบการณ์ ที่ล้ําลึกที่สุดในชีวิตผมเลย
- ผมรักทุกคนเกินจะอธิบายเป็นคําพูด - ขอบคุณนะ
- อธิบายเป็นคําพูดไม่ได้ - เริ่มจากเพลง
ทุกอย่างเป็นเพราะเพลงใช่ไหม
และแรงบันดาลใจสําหรับเพลงเหล่านั้น
มาจากการที่ผมรู้ดี ว่าพวกคุณจะเล่นได้
เราจะสนุกกันมากๆ
คุณแลนเดา คุณทําหน้าที่ได้ไม่เลวเลย
ครับ
คอยนั่งฟังอยู่ตรงนี้ งานยากนะขอบอก
- ดื่มเลย - ดื่มเลย
อายุ
อายุนํามาซึ่งมุมมองที่ตื่นรู้ชัดเจน ที่คนๆ นึงพบเจอในวัยบั้นปลาย
ขณะยืนอยู่บนราง มองแสงสว่าง ของรถไฟขบวนสุดท้ายที่กําลังมาถึง
ภาพนั้นแจ่มชัดขึ้นอย่างรวดเร็ว...
เหลือเวลาอีกไม่มากนัก
เหลือไม่กี่ค่ําคืนที่ดาวเต็มฟ้า หิมะที่โปรยลงมา...
ยามบ่ายในฤดูใบไม้ร่วงที่แจ่มใส วันฝนตกท่ามกลางฤดูร้อน
วิธีที่คุณปฏิบัติตนและทํางาน จึงเป็นสิ่งที่สําคัญ
วิธีที่คุณปฏิบัติต่อเพื่อน ครอบครัว และคนรักของคุณ
ในวันดีๆ นั้น เหมือนคุณได้รับพร
มันอ้าแขนโอบกอดคุณไว้
คุณรู้สึกเป็นอิสระและ เป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้อย่างลึกซึ้ง
นั่นคือรางวัลของคุณ การได้มีชีวิตอยู่
มันคือสิ่งที่ทําให้คุณลืมตาตื่น ในเช้าวันถัดไป...
โอกาสครั้งใหม่ที่จะได้รับพรนั้นๆ
ในขณะที่คุณทานอาหารเช้า แต่งตัว หรือขับรถกลับบ้านจากที่ทํางาน
คุณเผชิญกับช่วงเวลาเหล่านั้น โดยไม่ได้ตั้งตัว
เมื่อคุณรับรู้ถึงฝ่ามือของพระเจ้า ที่วางอยู่บนบ่าของคุณอย่างอ่อนโยน
และคุณตระหนักว่าคุณโชคดีแค่ไหน
โชคดีที่ยังมีชีวิต
โชคดีที่ยังหายใจอยู่ในโลกที่เปี่ยม ด้วยความงาม ความน่ากลัว และความหวัง
เพราะมันคือที่ที่มีสิ่งหนึ่งให้เรา นั่นคือโอกาส
โลกที่รู้สึกโชคดีที่ได้รัก โชคดีที่ได้เป็นคนที่ถูกรัก
จงใช้ชีวิตต่อไป จนกว่ามันจะเติมเต็มในหัวใจคุณ
จนกว่าหยาดเหงื่อแรงกายและเลือดเนื้อ จะมอบผลสําเร็จที่งดงามเป็นรางวัล
จงใช้ชีวิตต่อไปจนกว่าแสงสว่าง จากดาวอันไกลโพ้นที่กําลังริบหรี่ลง
ได้ตกกระทบลงมาที่เท้าของคุณ
จงมีชีวิตอยู่ต่อไป และขอให้พระเจ้าอวยพรคุณ
ดีเลย
เอาละ นี่คือ...
นี่คือเพลงแรกที่จอร์จกับผม แต่งขึ้นมา ผมคิดว่างั้นนะ
ชื่อเพลงว่า "Baby I"
อะไรสักอย่างนี่แหละ
ขอกลับบ้าน ไปซ้อมเพลงนี้ก่อน
(ด้วยรักและขอบคุณแด่แพตตี้, อีวาน, เจสส์ และแซม)
(อาลัยรักจอร์จ ธีส และเดอะแคสตีลส์ แห่งฟรีโฮลด์ นิวเจอร์ซีย์)
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี