Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ஒன்று, இரண்டு, மூன்று, நான்கு.
45 ஆண்டு காலமாக என்னை சுற்றி இருக்கும்
இந்த ஆண்களோடும் பெண்களோடும், உங்களில் சிலரோடும், பேசி வருகிறேன்.
இப்போ, உங்களில் சிலரிடம், சமீபத்தில்தான் பேச ஆரம்பித்திருக்கிறோம் என நினைக்கிறேன்.
பேக்ஸ்ட்ரீட்ஸ்
எப்படியானாலும்,
அந்த உரையாடலை நான் அவசியமானதாக, ஜாலியாக, களிப்பாக செய்ய முயற்சித்தேன்.
நான் கிடார் வாசிக்க ஆரம்பித்தது
பேச அல்லது உரையாட ஒருவரை நான் தேடியதால்தான்.
என் கட்டிலடங்கா கனவுகளை விட இது நல்லா கூடி வந்திருப்பதா நினைக்கிறேன்.
எனக்கு தெரிந்ததெல்லாம், இவ்வளவு ஆண்டுகளுக்கு பின்னும்,
எனக்கு உரையாட தேவை இருப்பதை நான் ஆழமாக உணர்கிறேன்.
தினம் காலையில் நான் எழும்போது இருக்கிறது.
என் கூடவே நாள் முழுதும் நடந்து வருகிறது.
நான் உறங்கப் போகும் போது என்னோடு ஒவ்வொரு இரவும் இருக்கிறது.
கடந்த 50 ஆண்டுகளில் அது தணியவேயில்லை.
அது எதனால் என எனக்கு உண்மையாவே தெரியாது.
தனிமையா, பசியா, ஆணவமா, குறிக்கோளா, ஆசையா,
உணரத்தேவையா, கேட்கப்படத் தேவையா, அறியப்பட தேவையா,
மேற்கூறிய எல்லாமேவா?
எனக்கு தெரிந்ததெல்லாம், அது என் வாழ்வில் மிக நிலையான உணர்வுகளில் ஒன்று.
என் இருதயம் சீராக துடிப்பதை எப்படி நம்ப முடியுமோ, அதுபோலத்தான்
உங்களோடு உரையாட எனக்கிருக்கும் தேவை.
கனவான்களே, கூடி வாங்க.
நோட்டு புத்தகங்களை எடுத்துக்கோங்க. ஆரம்பிங்க.
உங்க நோட்டு புத்தகங்களை எடுத்து கூடி வாங்க.
என் நோட்டு புத்தகம். கிடைத்தது.
உன்னுடையதை விட நல்லா இருக்கு.
அடடா, பனி பொழிகிறது.
-ஆமா. -பனி பொழிகிறது.
நேற்றிரவு இரவு ஒன்பது மணி வரை எனது முன்வாசலில் அமர்ந்திருந்தேன்.
இன்றோ, பனி பொழிகிறது.
இலையுதிர் காலத்து ஜெர்சியில் தட்பவெப்பம் இதுதான்.
எப்படியும், முடிவு தானே.
-எட்டு பாருக்கு ஒன்றா? -ஆமா.
அப்புறம் ரெண்டு பாருக்கு ஆறு, ரெண்டில் ஒன்று, ரெண்டில் நாலு.
சரி, முயற்சி செய்யுங்க.
ஒன்று, இரண்டு. ஒன்று, இரண்டு, மூன்று, நான்கு.
பாதக் கருவியை இப்போதைக்கு அடிக்காதே.
இங்கே மிக நீளமாக நாம் போவதா நினைக்கிறேன், ராய்.
நான் நினைப்பது, ஒன்னு, ரெண்டு, மூனு, நாலு. ஒரு கார்ட்.
ராய், நீ ஈ மைனர் ரொம்ப சீக்கிரமா வாசிக்கற.
-அப்படித்தான் இருக்கு. -இல்ல...
இல்ல...
ஆமா, அது... எட்டு பாருக்கு ஒன்னுன்னு இருக்கு.
ஈ ஸ்ட்ரீட் பேண்ட் சரியாக டியூன் செய்யப்பட்ட
வளைந்து கொடுக்கக்கூடிய, ஆற்றலுடைய கருவி.
ஒன்னு, ரெண்டு, மூனு. ஒரு கார்ட்.
அவங்க வண்ணத்துப்பூச்சி போல பறக்கலாம், தேனியைப் போலவும் கொட்டலாம்.
நாங்க பல ஆண்டுகளாக சேர்ந்து வாசிப்பதால்
ஒருவருக்கொருவர் இசைவாக ஸ்டூடியோவில் செயல்திறன் அதிகமாக
ஒரு நல்ல பதப்பட்ட ரேசிங் இன்ஜின் போல இருக்கோம்.
பாதக்கருவி.
45 ஆண்டுகளாக கட்டப்பட்ட குழு, பல தசாப்தங்களாக பதப்பட்டு வருகிறோம்.
அதனால், உங்களிடம் வந்து சேரும் போது வலிமையுடன் வாசிக்க முடிகிறது.
இரு, இரு, இரு.
தொடக்க பல்லவி மட்டுமே தொடக்கத்தில் வரும்.
மறுபடி அது வராது. அப்புறமா பாடல் மட்டும் தான்.
எங்களின் பார்வையாளர்களுக்கு நாங்கள் சேவை செய்கிறோம்.
சம்பளம் நல்லாருக்கு. ஆனாலும், உங்களால்தான் இந்நிலையில் இருக்கோம்.
அது சிறப்பான செய்தி.
இப்போ, நாம் ஒன்றை முயற்சிக்கலாம்.
எங்களின் அர்ப்பணிப்புதான் எங்களின் நோக்கத்தை கடினமாக்கி,
செய் அல்லது செத்துமடி எனும் உணர்வை உண்டாக்குகிறது.
தொடக்க வரிகள் அதிகம் தான். ஆனா பாட்டுக்கு தடையா இருக்கா என தெரியல.
ஈ ஸ்ட்ரீட் குழு என்பது வேலையல்ல. அது தொழில், ஒரு சேவைக்கான அழைப்பு
அது உங்களின் வாழ்க்கையில் முக்கியமானதில் ஒன்று,
அப்புறம், இது ராக் அண்ட் ரோல்தானே.
சரிதான், ஈ ஸ்ட்ரீட் மக்களே! நாம் இதை செய்யலாம்.
இவர்கள் என் நண்பர்கள். என்னோடு வேலை செய்யும் ஆடவர், மகளிர்:
ஸ்டீவ் வான் ஸாண்ட்...
மேக்ஸ் வெய்ன்பேர்க்...
ராய் பிட்டன்...
கேரி டாலெண்ட்...
பேட்டி ஷியால்பா...
நில்ஸ் லோஃப்க்ரேன்...
சார்லி ஜியார்டோனோ...
சூசி டைரல்...
ஜேக் க்ளெமான்ஸ்.
மற்றும் இன்று வராத இருவர்...
டேனி பெடரிசி மற்றும் கிளாரென்ஸ் க்ளெமான்ஸ்.
இது தான் ஈ ஸ்ட்ரீட் பேண்ட்.
கேட்க நல்லாயிருக்கு. உண்மையா நல்லாயிருக்கு.
-மீண்டும் கேட்போமா? -ஆம்.
ஒன்று, இரண்டு, மூன்று, நான்கு.
ராய், இசைப்பெட்டி ஒலியை கொஞ்சம் அதிகமாக்குப்பா.
ஈ ஸ்ட்ரீட், ஈ ஸ்ட்ரீட், ஈ ஸ்ட்ரீட்!
ஒலி கூடுதலா வைக்கட்டுமா?
-ஜாஸ்தி வேணாம். -சரி.
ரொம்ப கொஞ்சமாகவும் வேணாம்.
அட நாம ஜாலியா இருக்கோம், இல்லியா...
இந்த கடையில் சர்வர் இல்லியாப்பா?
இல்ல.
நாம் பீட்டல்ஸ் போன்ற கால அட்டவனைக்கு நாம் திரும்பணும்.
ஒரு பாட்டுக்கு மூன்று மணி, அவ்வளவு தான். அதான் பீட்டல்ஸ் செய்த கால நிர்ணயம்.
அது நல்ல முடிவு.
சனியும், ஞாயிறும் கூட வேலை செய்தால் ரெண்டு ஆல்பம் முடிக்கலாம்.
சரி, இருப்பா.
ஏதோ காரணத்தால் என் கிடார் கதருது. அதை என்னால் கட்டுப்படுத்த முடியல.
நேற்றை விட 30 மடங்கு அதிக ஒலி ஒலிக்கிறது.
-ஸ்ருதி சரியா வரல. -சரி, இருங்கப்பா.
கேரிக்கு பிரச்சனை இருக்கு.
சரி, கொஞ்ச நேரம் ஓய்வெடுத்து அதில் வேலை செய்யலாம்.
இன்று கொஞ்சம் ஸ்ருதி சரியாக வரவில்லை.
-அதை தள்ளி வச்சிடுங்க. -ஆம்.
அவரோடு பாடுவது எனக்கு பிடிசசிருக்கு.
அப்புறம், தனியா பாடுவாரா, அதன்பின் அவரைவிட அதிக ஸ்தாயியில் பாடுவேன்.
அது என்ன? அந்த பல்லவி இசையை மீண்டும் வாசிக்கறியா
ப்ரூஸ் பாடும் போது இருக்கும் இன்னிசையை கேட்கணும்...
இது என் ஒன்றுவிட்ட அண்ணன், பிராங்க். இதை நிச்சயம் பதிவு செய்யறோமா என பாருங்க.
வணக்கம் மக்களே, எப்படி இருக்கீங்க?
ஜெர்சி ஷோரிலேயே ஜிட்டர்பக் நடனத்தில் இவர் முதன்மையானவர்,
இவர் தான் எனக்கு முதன்முதலில் கிடார் வாசிக்க கற்றுத் தந்தார்.
அடடா.
இவை எல்லாம் என் அசல் கிடார்கள்.
எனது கெண்ட், முதல் கிடார்.
உன்னிடம் ஒரு சியர்ஸ் அண்ட் ரோபக் இருந்தது தானே?
ஜார்ஜ் தீய்ஸ் பெட்டியில் இதில் ஒன்றை வச்சிருந்தார்.
ஆமா. ஒரு...
ஜார்ஜ் தீய்ஸ் கிடாரில் ஸ்பீக்கரோடு ஒன்றை வச்சிருந்தார்.
ஓ, கிடாரிலா?
பெட்டியில் ஸ்பீக்கர் வச்ச ஒரு கிடாரும் நம்மிடம் இருந்ததே.
அதான்பா, அந்த பழைய சியர்ஸ் அன்ட் ரோபக்...
ஓ. சியர்ஸ்,
ரெண்டுமே மோசமா இருக்கும். ஒரு கிடாரில் வந்து...
பார், ஸ்பீக்கர் இங்கே இருக்கு.
மோசமா ஒலிக்கும்.
நாம எல்லாருமே அதில் ஒன்றை வைத்திருந்தோமே.
ஒரு வெப்பமான ஜூலை நாளில்,
எனது பழைய குழுவான தி கேஸ்டில்ஸின் உறுப்பினரான ஜார்ஜ் தீய்ஸின்
படுக்கை அருகே நின்றிருந்தேன்.
ஜார்ஜ், 68 வயதில் நுரையீரல் புற்றுநோயால் சாகக் கிடந்தார்.
"தி கேஸ்டில்ஸ்"
என் சகோதரி ஜின்னியை காதலித்த மனிதன் ஜார்ஜ்.
என் தெற்குத் தெரு வீட்டில் இருந்து ஒருநாள் என்னை அழைத்தார்,
அன்றிருந்து தான் என் வாழ்நாளிலேயே சாகச பயணங்களிலேயே சிறப்பானதை தொடங்கினேன்.
என் முதல் உண்மையான இசைக்குழுவான தி கேஸ்டில்ஸில் இணைந்தேன்.
தி கேஸ்டில்ஸ் மூன்று வரலாற்று சிறப்புமிக்க ஆண்டுகளுக்கு,
1965ல் இருந்து 1968 வரை, இருந்தது.
60களில் அது நித்தியம் போல் தோணும்,
வரலாற்று, கலாசார நிகழ்வுகளுக்கு இந்த மூன்று ஆண்டுகள் சிறப்பானவை.
புதிய ராக் அன்ட் ரோல் குழு அந்நாட்களில் "நெருப்பில் ஊற்றப்பட்ட நெய்" யைப் போன்றது.
அது பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நடந்தது.
ஆனால் சில விடயங்கள் உங்கள் உள்ளத்தில் பதிந்துவிட்டு, அழியாமல் இருக்கும்.
அது ஆயுள் தண்டனையைப் போல.
ஜார்ஜின் மரணத்தால்,
நான் தான் வலிமைமிகு கேஸ்டில்ஸின் உயிரோடு இருக்கும் கடைசி ஆள்...
உயிரோடு இருக்கும் கடைசி ஆள்.
அதைப்பற்றி... நிறைய நாள் யோசித்தேன்.
அந்த நினைவுகளின் தியானங்களே நான் எழுதிய இந்த பாடல்கள்
லெட்டர் டு யூ விற்காக.
ம்யூசிக் ஜஸ்ட் கம்ஸ்.
சில நேரங்களில்... சில நேரங்களில் மட்டுமே,
இந்த மாதிரித்தான் நடக்கும்.
இந்த இசை, இந்த பாடல்கள்,
அவை எனக்கு நினைவூட்டியது ஃப்ரீஹோல்ட் சகோதரர்களுக்கு திருப்ப வேண்டிய கடன்.
அதனால், இதை நான் அர்பணிக்கிறேன் டயானா மற்றும் ஜார்ஜ் தீய்ஸ்
பார்ட் ஹேய்ன்ஸ், பிராங்க் மர்சியோடி, கர்ட் ப்ளூர்,
பால் பாப்கின், பாப் அல்ஃபானோ, மற்றும் வின்னி மானியெல்லோ இவர்களுக்கு.
என் நண்பர்கள், குழுவினர் மற்றும் என்னோடு
எனது முதல் ராக்கின் பள்ளியான தி கேஸ்டில்ஸில் கற்றவர்கள்.
இது, "லாஸ்ட் மேன் ஸ்டாண்டிங்."
அந்த பதிவு நல்லா இருந்ததென நினைக்கிறேன். ஆமா நல்லா இருந்தது.
என்ன சொல்ற சகோ? நல்லா இருந்ததா?
-நன்றி, நன்றி! -இருமடங்கு நல்லா இருந்தது.
ஜானி பாய் லாண்டா எனும் அரசன்.
உயிரோடு, நேராக பார்க்கிறீர்கள்.
கனவாங்களே, மகளிரே இது இன்று நாம் சாலையில் செல்வதற்கு.
ஆம்.
-சான் சீரோ! -சான் சீரோ!
-முதல் நிகழச்சி சான் சீரோல. -ஓ, சான் சீரோ. இதோ பிடி.
-நாலு இரவுகளில் முதலாவது. -நாலு இரவுகளில் முதல்.
-ஓ, எனக்கது பிடிச்சிருக்கு. -சரியா?
சான் சீரோவில் நான்கு இரவுகள்.
-அது இத்தாலியின் மக்கள் தொகையில் பாதி. -ஏன் கூடாது?
-அது முழு மக்கள் தொகை... -அது வெறும் மதியக் காட்சி தான்.
-நேரமாச்சு. தயாராகலாம். -சரி.
ஒருமுறை நிறுத்திய போது அவங்க "பிராமிஸ்ட் லேண்ட்" பாடியது நினைவிருக்கு.
அதனால் நீங்கள் அடுத்த பாடலை துவக்க பிரச்சனை இருந்தது.
ஏன்னா, அப்படி அவர்கள் ஒன்றாகப் பாடும்போது யாருக்கு நிறுத்த மனசு வரும்?
நேப்பில்ஸில் வாசித்தோம்.
அங்கே ரோஸலிடாவின் பல்லவியை அவர்கள் பாடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
அது எப்படின்னா... மனசுல அதுவே பதிஞ்சிடும்.
இல்லை... வெளிப்படையானவை இல்லை.
அந்த பல்லவியின் சில வரிகளை மட்டும் மக்கள் பாடினார்கள்.
அங்கிருக்கும் எல்லா மக்களும் நம்ப முடியாத அளவு இசை ஆர்வமிக்கவர்கள்.
அங்கு தான் அம்மா, டோரா மற்றும் ஏடா...
இங்கே நாம் அமர்ந்திருக்க காரணமானவர்கள் அவர்களே.
ஆம்.
பிராங்க், நீங்க கிடார் வாசித்திருக்கிறீர்களா?
ம், கொஞ்சமா வாசித்திருக்கிறேன். அதிகமல்ல. மறுபடி வாசிக்க ஆரம்பிக்கணும்.
அவர்... புதிய கிடார் வாங்கியிருக்கார்.
ஈ ஸ்ட்ரீட் பேண்டில் அவருக்கு ஒரு நாள் மேடையில் இடம் கிடைக்கும்.
உங்க இடத்தில் நான் இருந்தால், இந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்திக்குவேன்.
எனக்கு தெரியும்.
எனக்கு முதலில் இருந்தே பாப் இசை ஆழ்ந்த தியானத்தைப் போலத்தான்.
நம்மெல்லாரும் பிரார்த்தனை செய்ய அவரவர் வழி உண்டு.
நான் என் பிரார்த்தனைகளை மூன்று நிமிட 45 ஆர்பிஎம் இசைதட்டிற்குள் குறுக்கிட்டேன்.
தூய பாப் இசையின் வலிமை, மெல்லிசையின் எளிய தன்மை.
சில நிமிடங்களில் குணாதிசயங்களை வெளிக்கொணரக்கூடியது.
180 விநாடிகளோ அதற்கு கீழாகவோ வாழ்க்கை.
அது சரியாக பதிவானால், பிரார்த்தனையின் வலிமை அதில் இருக்கும்.
அருமையா செய்தீங்க, ஆண்களே.
ஈ.
ஏ.
சி - ஷார்ப் மைனர்
ஜி-ஃப்ளாட்
சாக்ஸ் கருவியின் தனி ஆவர்த்தனத்திற்குப் பின்னர் உடனே நாம்...
நீ பாடும் அந்த பாடல் வரியை பாடணும்னு நினைக்கிறேன்.
அதில் நமக்கு... அதில் நமக்கு... சிறப்பானதாக செய்யலாம்.
நாம் பேசுவது "லெட்டர் டு யூ" வின் தொடக்க இசையா?
-அப்படித்தானே? -இன்னும் சிறுசா செய்யலாம்.
கொஞ்சமா ஆரம்பித்து அப்படியே உச்சஸ்தாயியை தொடணும். நான் சொல்றது புரியுதா?
உச்சத்தை தொடணும்... ஏனென்றால் அவர் கடினமாக பாடுகிறார்.
-ஜால்ராவிலா? -ஆமா, ஆமா.
அப்படி போடு, போடு.
ஈ ஸ்ட்ரீட் பேண்ட் என்னை கனவுகாண, யோசிக்க, நல்லா எழுத வைக்கிறாங்க.
நான் என் நண்பர்களுடன் இருக்கையில்,
என் மனதில் ஒரு பகுதியை அவர்களுக்கென ஒதுக்கிவிடுவேன்,
மனதை விடுதலையாக்க,
பின்னர் என் ஆயிரங்கனவுகள் கொண்ட வீட்டில் குடியிருப்பேன்.
விீட்டில் என்ன நடக்கிறதோ அது எனக்கு மிக முக்கியம்.
நம்மை இறைவன் பழுதற்றவர்களாக படைக்கவில்லை,
ஆனால் இங்கே எனது நல்ல தேவதைகளின் குரல்கொண்டு பேச முயற்சிக்கிறேன்.
நமக்கு அதற்கான கருவிகளும், இடமும் ஆன்மாவில் தரப்பட்டிருக்கின்றன,
அதை நாம் சந்தித்து, அதன்படி நடக்க வேண்டும்.
அதற்கு பயிற்சி வேண்டும்.
காதல், விடுதலை, சகோதரத்துவம் என்ற மூல உணர்வுகளால் கட்டப்படும் பயிற்சி,
நல்வாழ்க்கை மற்றும் மனித சமுதாயத்தின் மூலங்களாக கருதப்படும்
புராதான எண்ணங்கள்.
வீட்டில் என்ன நடக்கிறதோ அது முக்கியம்.
அதனால், சகோதர சகோதரிகளே, நீங்கள் எங்கே இருந்தாலும்...
இந்த வீட்டை ஒளியேற்றுவோம் வாருங்கள்.
-நல்லா இருந்தது. -அதை திரும்ப கேட்கணுமா?
ஆமா, திரும்ப கேட்போம்.
என்ன அருமையான குழு இசை இசைக்கிறோம் நாம்!
கேட்க அருமையா இருக்கு.
-நன்றி. -இடைவெளி இருந்ததாகவே தோணல.
விட்டு போனோம், ஆனா நல்லா ஆவதற்காக போனோம். பின்னர் திரும்ப வந்துவிட்டோம்.
அது சரி.
பேராசிரியரே, நீங்கள் பிறந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்றுங்கள்.
களாக்கன்ஸ்பீல் வாசியுங்கள்.
அந்த களாக்கன்ஸ்பீல் வாசியுங்கள்.
ஹெட்போன் எனக்கு கிடைத்தவுடன் அதை நிச்சயம் செய்வேன்.
டான் பெடரிசியின் நினைவாக.
டான் பெடரிசி.
பேய் எங்களை பயமுறுத்துகிறது.
நாளை 50 ஆண்டு பழைய பாடல்களை பதிவு செய்யப்போறோம்.
ம், ஜான் ஹாமண்ட் டெமோவிற்காக அவற்றை நேரடியாக பதிவு செய்தேன்.
க்ரீட்டிங்ஸ் ஃப்ரம் ஆஸ்பரி பார்க்கிற்கு முந்தைய நாட்கள் அது.
-காட்டுத்தன கவிதைக்கு ஆயத்தமாகு. -ஆம்.
-எனக்கு ஒரு யோசனை ப்ரூஸ். -சொல்லுப்பா.
ஆக, கோரஸில் நீங்க இதை பாடும்போது...
...அவர்கள் நிறுத்தி, நீங்க தனியா வாசித்தால் என்ன...
...பின்னர் அவர்கள் மீண்டும் பாடலாம், நீங்க மட்டும் தான் அந்த இடம் பாடுவீங்க.
-அதான். அதை செய்யலாம். -அதேதான்.
கோடையில் அங்கே வெளியில் இருந்த மண்டபத்தில் வாசிப்பது மிக அழகாக இருக்கும்.
லெ டீன்டெவோ கன்ட்ரி க்ளப் இன்றிரவு தி கேஸ்டில்ஸ்
அது தான் பதின்வயதினருக்கான முதலில் துவங்கிய இரவு கிளப்.
-அதை யார் கேட்டிருப்பா? -நம்பமுடியல.
அது பதின்வயதினரின் கண்டரி கிளப் போன்றது.
நடுத்தட்டு, மேல்தட்டு பதின்வயதினர் நிறைய வருவார்கள் தெரியுமா?
அங்கே கல்லூரி மாணவர்கள் இருந்தனர்.
அதனால், அங்கே வாசிக்கக் கிடைத்தாலே
அது... அது மிகப்பெரிய விஷயம்.
ஃப்ரீஹோல்ட் பேண்ட் டீன்டேவோவில் வாசிக்கறாங்களா?
நீங்க நல்ல வாசித்தீர்கள். அருமையான கலைஞர்.
அதோடு ஆறு வெவ்வேறு பல்வகை கிளப்புகளிலும்
அதே வார இறுதியில் பாடக்கிடைத்தது,
-விஎப்டபிள்யூ கூடங்களும்... -கடற்கரை கிளப்புகளும்.
...யூனியன் ஹால்களும், லீஜன் ஹால்களும், கத்தோலிக்க இளைஞர் நிறுவனங்களிலும்...
-இவைகளே ராக் பேண்ட்களின் மேடைகள். -சமூக நடனங்கள், சகோதரத்துவ நடனங்கள்.
"கோஸ்ட்ஸ்."
ஒரு ராக் குழு என்பது சமூக கட்டமைப்பு,
அதாவது எங்களின் தனித்துவங்களின் கூட்டமைப்பைவிட
நாங்கள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்தால் வலிமை அதிகம் என்ற அடிப்படையில்,
தனியாக சாதிக்க முடியாததை அதனால் சாதிக்கலாம்,
ஒன்று சேர்ந்து, சாதித்து முன்னேறலாம்.
எங்கள் குழுவில், பாடல்களும், தனித்துவ எண்ணமும் என்னுடையதாக இருக்கையில்,
அந்த எண்ணத்தை உருவம்கொடுத்து உலகிற்கு அளித்து
நிஜமாக்குவது எங்கள் அனைவரின் பொறுப்பு.
நாங்கள் ஒரு இசைக்குழு.
என் இசைக்குழுவோடு வேலை செய்வதில் வரும் மகிழ்ச்சியை விவரிப்பது மிகக்கடினம்.
அறையில் நிறைய யோசனைகள் வரும்.
மக்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் பேசுவர். அபஸ்வரங்களும் நீண்ட பாடலகளும் இருக்கும்.
பல நேரங்களில் குழப்பமே ஆளுகை செய்யும்.
அப்புறம் திடீரென...
வெடிகுண்டு வெடிக்கும்.
"கோஸ்ட்ஸ்" ஒரு குழுவில் இருக்கும் அழகைப் பற்றியது,
காலத்தாலும், நோயாலும் ஒருவரை ஒருவர் இழப்பதைப் பற்றியது.
"கோஸ்ட்ஸ்" இசையின் ஆன்மாவிடமே பேச முயற்சிக்கிறது...
நம்மில் யாருமே சொந்தம் கொண்டாட முடியாத ஆனாலும் கண்டுபிடித்து பகிரக்கூடியது.
இங்கே ஈ ஸ்ட்ரீட் பேண்டில் அது எங்கள் ஆன்மாவில் இருக்கிறது...
இருதயத்தால் வலிமை கொள்கிறது.
அந்த இடைவெளிக்கு முன்னர் கோரஸ் தேவையில்லையென நினைக்கிறேன்.
"கோஸ்ட்ஸ்" ஐ பாடி, இடைவெளி, பின்னர் உச்சம் தொடலாமே.
டிரம் ஓசை அதிகமாவதை சொல்கிறாயா?
-ஆம். -இந்த கோரஸை விடறீங்களா?
பதினாறு பாரில் கோரஸ், பின்னர் டிரம்பீட் அதிமாகும்.
-ஆக, ஏ, ஏபி, ஏபி, சி என வாசிக்கணும். -பி, சி.
அது வரி. பி-இல் கோஸ்ட்ஸ். சி-இல் கோரஸ்.
ஆம், மீண்டும்.
ஏ, ஒரு வரி, பி-இல் கோஸ்ட், சி-இல் கோரஸ்.
இன்னும் மூன்றாவது வரிக்கு முன்னர் நாம் நிறுத்தியாக வேண்டும்.
-இல்ல, நாம நிற்கணும்... -மூன்றாம் வரிக்கு முன்னர்.
-அந்த மூன்றாம் வரி... -அந்த வரி மட்டும்,
பின்னர் நிறுத்தி அங்கே முடியும்.
இடைவெளிகளிலும் மூன்றாம் வரி இருக்கு தானே.
யாருக்காவது எங்கே நிறுத்தனும்னு தெரியணும்னா என்னை பாருங்க.
நான் சைகை காட்டுவேன், சரியா?
சைகை இல்லன்னா, நிறுத்தாதீங்க.
ஆம்.
அருமையா இருந்தது.
அதோ, இப்போது.
-ஆமா, அது எதிர்மறை. -ஆம்.
என்னை இங்கே கொண்டு செல்.
சரி, முயற்சி செய்.
சும்மா வச்சிக்கோ. பின்னர் அதை வைத்து விளையாடலாம்.
கைத்தட்டல்.
கைத்தட்டல்களும் தானன்னனேயும் போடலாம்.
அருமை! அருமை!
1972 ஆம் ஆண்டில் வந்த பாடல்கள்...
எனக்கு எப்பவுமே ரகசியங்களாகவே இருக்கின்றன.
அக்காலத்தில் நான் எழுதிய விதம் அதுதான். நிறைய சொற்களிருக்கும்.
கிளைவ் டேவிஸ் என்னிடம் ஒருமுறை சொன்னார்,
ஜான் ஹாமண்டுடன் கொலம்பியா ரெகார்ட்ஸிற்காக என்னை கையெழுத்திட வைத்தவர் அவர்தான்,
"க்ரீட்டிங்ஸ் ஃப்ரம் ஆஸ்பரி பார்க்" வெளியான பின்னர் என்னை அழைத்து
அவரிடம் ஒருவர் அழைத்து சொன்னாராம், நான் ஜாக்கிரதையா இல்லாவிட்டால்
முழு ஆங்கில மொழியையும் பயன்படுத்தி முடித்துவிடுவேன் என்றாராம்.
அப்படி சொன்னவர் பாப் டிலன் என்றார்.
இப்போ, பாப், எனது குரு, கூடப்பிறக்காத சகோதரன்,
அதனால் தான் சொற்களை நான் தீவிரமா எடுத்துக்கறேன்.
ஆனால் எனக்குத் தெரிந்ததெல்லாம், என் மனதில் இந்த பாடல்களுக்கென சிறந்த இடம் உள்ளது.
"சாங் ஃபார் ஆர்பன்ஸ்" ஒருவருடைய பயத்தை
சந்தேகங்களை, காலங்களை மேற்கொள்வது பற்றியது.
தங்களுக்கென ஒரு இடத்திற்காக போராடுவதைப் பற்றியது.
ஒரு சிறுவனாக, 1972ல் என்னைப்பற்றி நான்
உயர்வாகவே நினைத்தேன், வளர்ந்துவரும் பாதுகாப்பின்மையிலும்.
நான் ஒரு அனுபவமிக்க கிடார் வாசிக்கும் இளைஞன்,
அதனாலேயே செய்யவேண்டிய வேலை எனக்கு இருப்பதாக உணர்ந்தேன்,
விரட்டிட பலபேய்கள், மீட்டெடுக்க ஒரு உலகம்
என் உலகம், அது எதுவாக இருந்தாலும்...
அந்நேரத்தில் நான் உலகில் வாழ்வது ஒரே காரணத்திற்கென உணர்ந்தேன்:
என் விதியை சந்தித்து, சண்டையிட்டு, வெற்றி பெறுவது.
மேடையில் ஏறி வாழ்க்கைகளை மாற்றுவது,
என்னால் முடிந்தால்.
என் பதின்வயதில் அநாதை ஆனதால் உணர்வுப்பூர்வமாக
என்னுள் இருக்கும் கைவிடப்பட்ட உணர்வை ஜெயிப்பேன்,
எனக்கென ஒரு வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டிருந்தேன், கொஞ்சம் உதவியுடன்,
எனக்கென ஒரு இடத்தை.
இப்போது குழுவின் கூட்டாட்சி என்பது இப்போ என் பெயரிலேயே இருக்கிறது,
அதற்கென பொறுப்பும் நம்பகத்தன்மையையும் நானே ஏற்கிறேன்.
இது முடிந்துவிடும்.
ஏனென்றால், நான் இளைஞனாய், உறுதியாய் வெற்றியை தேடினேன், அது தேவையாய் இருந்தது.
22 வயது இளைஞனாக இருந்தேன்.
ஸ்டூடியோவில் மற்றொரு அருமையான நாள்.
வலிமைமிகு ஈ ஸ்ட்ரீட் பேண்டுக்கு வாழ்த்துகள்.
பாதி முடிச்சாச்சு.
அதிகமென நினைக்கிறேன்.
அருமை.
பயணியர் இரயில்கள், சரக்கு இரயில்கள் இருந்தன,
அவை ஃப்ரீஹோல்ட் வழியாக 50களில் வந்தன.
நீண்ட கோடை மதியங்களில்,
அவை வந்தால் அதில் நகர் நீளத்திற்கு பயணிக்க காத்திருந்தோம்,
அல்லது எங்கள் காசுகளை தண்டவாளத்தில் போட்டு
அவை நசுங்கி சூடா இருக்கும் போது எடுத்துக்கொள்வோம்.
மரணத்தைப் போலவே அந்த ரயில்களும் திடீரென வந்து போயின.
பல ஐரிஷ், இத்தாலிய குடும்பத்தினர் உள்ள சமூகம் ஆதலால்
சிறுவயதிலேயே மரணம் எனக்கு சகஜமாகிவிட்டது.
ஆறு அல்லது ஏழு வயதில் பெற்றோருடன் செல்ல எதிர்பார்க்கப்படுவோம்
பெற்றோரின் கைகளை பிடித்தபடி, இறுதிச்சடங்கு நடக்கும் இல்லத்தின்
கதவுகள் வழியே, மக்கள் நிறைந்த அறையைத் தாண்டி சவப்பெட்டியை அடைய.
அங்கே முழங்காலிட்டு மரணத்தை ஒரு கண நேரம் நேரே பார்ப்போம்.
பெற்றோரோ, சோகமாக மற்றவரிடம் பேசுவர்.
அப்புறம்,
ஏதோ சாதித்த உணர்வுடன் வீட்டுக்கு வருவோம்...
நம் இளைய ஆன்மாவை நிறைத்தபடி.
வீடு வந்ததும், கட்டில் அருகே முழங்காலிட்டு சொல்வோம்,
"உறங்கப்போகிறேன் ஆண்டவரே, என் ஆன்மாவை பாதுகாத்திடும்
விழிக்கும் முன்னர் நான் மரித்தால்
ஆண்டவரே என் ஆன்மாவை எடுத்துக்கொள்ளும்."
"விழிக்கும் முன்னர் நான் மரித்தால்."
அந்த வரியை நான் பொருட்படுத்தியதே இல்லை.
என் இளைய மனதுக்கு புரிந்தது...
ஏதோ ஒரு நாள் நம் கண்களை மூடினால்
சாம்பல்நிற மாலை வானம் நம் மேல் விரிந்து...
அந்த நீண்ட நித்திய உறக்கத்தை கொண்டு வரும்.
நாம் வந்து... இது நாம் பதிவுசெய்யும் நாலாவது நாள்.
முன்பே வந்திருக்கணும். ஆனா எனக்கு ஜலதோஷம் இருந்தது.
-சொன்னேனே, "இரு. இரு. இரு." -கவலைப்படாதே. எந்நேரமும் பரவாயில்ல.
நாம் வெறுமனே... பதிவுசெய்து அதை மீண்டும் கேட்கிறோம்.
அது நல்லா இருக்கு.
கிளாரென்ஸ்
ஜேக் க்ளெமான்ஸின் முதல் அதிகாரப்பூர்வ பதிவு
-தனி ஆவர்த்தனமாக ஈ ஸ்ட்ரீட் பேண்டில். -அடடா.
அழுத்தம் ஏதுமில்லை.
நீங்க அழகாக வாசித்தீர்கள்.
இந்த பாடல்களை மீண்டும் கேட்டால், அவை அருமையானவை.
நம்பிக்கை அதிகமாகும். உங்களால் இதை செய்ய முடியும்.
-ஆமா. -சியர்ஸ்.
என் புது முதலாளிக்கு.
-ஆமா பேபி. -நம்பிக்கைக்காக கொண்டாடுவோம்.
-பிக் மேனை மறக்க வேண்டாம். -பிக் மேன்.
-பெரிய மனிதனுக்கு. -பெரிய மனிதனுக்கு.
-டேனி பெடரிசி. -டேனி.
-டேனி பெடரிசி. -டேனி பெடரிசி.
நாம் இறந்தவுடன் எங்கே போகிறோம்?
ஒருவேளை நாம எங்கேயும் போக மாட்டோம்...
அல்லது எல்லா இடத்திற்கும் போக நேரிடலாம்.
நம் ஆன்மா காற்றோடு கலந்திருக்கலாம்,
அந்த நட்சத்திரமில்லாத வானில்
ஒரு சலனமற்ற குளத்தில் விழுந்த கல்லைப்போல
அதனால் உருவாகும் அலைகளே நமது வாழ்க்கையால் நம்மால்
வாழ்க்கையில் தொடப்பட்டவர்கள்.
யாருக்குமே அந்த ஆன்மாக்கள் எங்கே, எவ்வளவு தூரம் போகும் எனத் தெரியாது.
இல்லையென்றால், வெறும் எலும்புகளும், தூசியும், ஆமைகளும் தானோ.
எனக்கு தெரியாது.
ஆனாலும் நான் நேசித்தவ்ர்களை இனிமேல்
காணமுடியாது என துக்கப்பட்டிருக்கிறேன்.
ஆனாலும், இறந்தவர்கள் முழுமையாக மறைவதில்லை.
அவர்களை வழக்கமான வீதிகளில் காண்கிறோம்,
காலியாக உள்ள கிளப்புகளில்...
மற்றும் நீண்ட நாள் முன் நள்ளிரவுகளில்.
நம் கண்களின் கடையோரங்களில் மட்டும் அவர்கள் நகர்வார்கள், நிழலாய்.
அவர்களை நம் கனவுகளில் காண்போம்.
கோரஸ்.
அவ்வளவு தான். மிக எளிதானது, இல்லியா?
நல்லா இருக்கு.
அதற்கென ஒரு மகிமை இருக்கு.
-ஸ்டீவன்? -ஆச்சு.
-எல்லாரும் குடிச்சாச்சா? -ஆச்சு.
-நாங்க எல்லாரும் குடிச்சாச்சு -சரி, நான் என்ன சொல்லட்டும்?
நாம் எல்லாரும் சாகும் வரை இதை செய்யப்போகிறோம், மக்களே.
இனியும் பயணிக்க முடியாத வரை.
-இதோ இங்கே. -நாம் எல்லாரும் சாகும் வரை.
நான் சொல்லக்கூடியது என்னவென்றால்... சிலிர்ப்பு.
மைக் முன்னே நின்று, நீங்கள் அனைவரும் பின்னே நிற்க
வரும் அந்த சிலிர்ப்பு தான் என் வாழ்வின் சிறந்தது.
பதிவில் பாடியதில் இதான் சிறந்தது. அப்படின்னு நினைக்கிறேன்...
இன்னும் நல்லா வந்திருக்கு. மனதை ஆட்கொள்கிறது.
எல்லாரும் ஒரே அறையில் இருந்து வாசிப்பது என்பது
அப்படியே இசை வெளிவருவது என்பது...
உனக்கு தெரியுமே, அது...
வாழ்வின் ஆழமான அனுபவங்களில் ஒன்றாகும்.
-உங்களை சொல்ல முடியாத அளவு நேசிக்கிறேன். -நன்றி.
-சொல்ல முடியாத அளவு. -பாடலில் தொடங்கவும்.
பாடல்கள் தானே நமக்கு எல்லாமே. இல்லியா?
எனக்கு இந்த பாடல்களுக்கு கரு வரும் இடம்
நீங்கள் வாசிக்கப் போவதில் இருந்தே வருகிறதென தெரியும்.
ரொம்ப ஜாலியாக இருக்கப் போகிறோம்.
திரு. லான்டா, நீங்களும் நல்லாத்தான் செஞ்சீங்க.
சரிதான்.
இங்கே அமர்ந்து, கேட்பதே கடினமான வேலை தான்.
-நாம் செய்யலாம். -ஆமா, செய்யலாம்.
"ஏஜ்"
நள்ளிரவில் வரும் ரயிலின் ஒளியைக் கண்டு வரும் தெளிவைப்போல
முதிர்ச்சி நமக்குள் ஞானத்தையும் தெளிவையும் கொண்டு வருகிறது.
அதிசீக்கிரமே முதிர்ச்சி வருகிறது...
கொஞ்சம் தான் வாழ்க்கையில் மீதம் இருக்கு.
நட்சத்திரங்கள் ஒளிவீசும் இரவுகள், பனிப்பொழிவுகள்...
இலையுதிர்கால மதியங்கள், கோடை மழைகள் எல்லாம் கொஞ்சமே.
அதில் நீங்கள் எப்படி வாழ்கிறீர்கள், எப்படி வேலைசெய்கிறீர்கள் என்பதே முக்கியம்.
உங்கள் நண்பர்களை, குடும்பத்தினரை, காதலரை எப்படி நடத்துகிறீர்கள்.
நல்ல நாட்களில் ஆசீர்வாதம் வரும்.
அது தன் கரங்களை உன்மேல் விரித்திட
இந்த உலகத்தில் சுதந்திரமாக ஆழமாக உணர்வீர்கள்.
வாழ்வது தான் வாழ்க்கையின் பலன்.
அது தான் நீங்கள் அடுத்த காலை எழுந்திருக்க உதவுகிறது...
ஆசீர்வாதத்தை பெற புதிய வாய்ப்பை தருகிறது.
காலையில் ரொட்டியில் வெண்ணெய் தடவும் போது, தயாராகும்போது, வீடு திரும்பும் போதும்
இந்த தருணங்களை நீங்கள் எதிர்கொள்ளலாம்
இறைவனின் கரத்தை உங்கள் மேல் நீங்கள் மெலிதாக உணரும்போது.
எவ்வளவு அதிர்ஷ்டசாலிகள் என உணருவீர்கள்.
வாழ்வதால் அதிர்ஷ்டசாலிகள்,
மூச்சுவிடுவதால் அதிர்ஷ்டசாலிகளாக, அழகான, நம்பிக்கை நிறைந்த, ஆனால் கொடூரமான உலகில்.
ஏனெனில் இது தான் இருக்கிறது: வாய்ப்பு.
அன்பை பெறவும் காட்டவும் அதிர்ஷ்டம் செய்தவர்களாக உலகில் இருக்கிறோம்.
ஆக, அது உங்களை நிரப்பிடும் வரை,
வியர்வை, இரத்தம், கண்ணீர் எல்லாம் புரியும் வரை போகலாம்.
வானில் தூர நட்சத்திரங்களின் ஒளி உங்கள் கால்களில் விழும் வரை
பயணியுங்கள்.
போங்கள், இறைவன் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக.
லெட்டர் டு யூ
ஆம்.
சரி, இது தான்...
இது தான் ஜார்ஜும் நானும் எழுதிய முதல் பாடல் என நினைக்கிறேன்,
அதன் பெயர் "பேபி ஐ."
ஏதோ ஒன்று.
நான் வீட்டிற்கு போய் அதை பயிற்சி செய்யணும்.
பேட்டி, ஈவன், ஜெஸ் மற்றும் சேம்மிற்கு நன்றியும் எல்லா அன்பும்.
ஜார்ஜ் தீய்ஸ் மற்றும் தி கேஸ்டில்ஸ் ஆஃப் ப்ரீஹோல்ட், என்.ஜே. நினைவாக.
தமிழில் மொழிபெயர்ப்பு: சாயி கிரிதர்