Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ทุกการกระทำของคุณ
อาจทำให้ใครบางคนหัวเสียได้
อย่าไปสนิทกับใครโดยไม่ระวังมากเกินไป
และอย่าท้าทายความคิดของพวกเขา
ทำแบบนั้น แล้วคุณจะไม่ทำให้ใครต้องเจ็บ
หรือต้องเจ็บเพราะใคร
ที่คุณอาจเคยทำให้เขาเจ็บ
สุดท้ายคุณก็จะปกป้องตัวเองได้
นี่คือคติประจำใจในการดำเนินชีวิตของผม
การใช้กำลังทหารให้ได้มาซึ่งความสงบ…
เพราะอย่างนั้น
ครั้งแรกที่ผมเจออากิโยชิ ฮิซาโนะ
ผมถึงหัวเราะเยาะเธออยู่ในใจคนเดียว
ขอโทษนะคะ ขอถามหน่อยได้ไหมคะ
เดี๋ยวผมจะให้ถามทีหลังนะ
ถามตอนนี้เลยก็ได้
ฉันคิดว่าโลกนี้ไม่จำเป็นต้องมีความรุนแรงเลยค่ะ
อะไรนะ
ความรุนแรงเคยแก้ปัญหาอะไรได้เหรอคะ
ตราบใดที่มีมนุษย์อยู่ ก็ย่อมมีความขัดแย้ง
ความรุนแรงอยู่เบื้องหลังความสงบเสมอ
มันไม่ถูกนะคะ
ให้ความสงบอยู่เบื้องหลังความสงบ ก็ไม่เห็นจะผิดตรงไหน
ใครๆ ก็ต้องการความสงบ
แม้แต่ระหว่างเกิดสงคราม
ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้ที่ทุกคนจะเห็นตรงกันนะคะ
เธอคือสิ่งที่คุณจะเรียกว่าผู้ยึดมั่นอุดมการณ์
ผมอึ้งมากที่เจอ
คนที่มั่นใจมากเกินไปอย่างโง่ๆ และไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรในโลกนี้เลย
ดังนั้นถ้าทุกคนต้องการความสงบจริงๆ
เราก็ยุติสงครามได้
ถ้ามันง่ายขนาดนั้น
ก็ไม่ต้องมีวิชานี้แล้วล่ะ
แต่ว่า…
น่าเสียดายที่หมดเวลาแล้ว วันนี้พอแค่นี้แหละ
ที่ผมมองดูเธอก็เพราะอยากสนุกกับการได้เห็น
ใครบางคนโมโหหลังจากที่ ความคิดโง่ๆ ของตัวเองถูกปฏิเสธ
แต่ผมก็ต้องแปลกใจ
เธอดูเจ็บปวด
ผมมั่นใจว่า
สีหน้าของเธอในตอนนั้นดึงดูดผม
แต่ที่บอกว่าดึงดูด
ผมหมายถึงว่ามันอยู่ในระดับ
ของการได้ยินเสียงเพลง ที่แตกต่างออกไปเล็กน้อยบนท้องถนน
เสียงที่ไม่เกี่ยวข้องกับผมเป็นแค่เสียงรบกวน
ที่กลมกลืนไปกับฉากหลัง
มาคนเดียวรึเปล่า
หืม
นายเรียนวิชาเมื่อกี้กับฉันไม่ใช่เหรอ ฉันก็มาคนเดียว ขอนั่งด้วยได้ไหม
ฉันเหรอ
ใช่ ได้ไหม
ได้สิ นั่งเลย
ไม่ต้องเป็นทางการมากก็ได้ นายอยู่ปีหนึ่งเหรอ
เดี๋ยวนะ หรือว่านายเป็นรุ่นพี่
ฉันอยู่ปีหนึ่งนั่นแหละ
ค่อยยังชั่ว ตกใจหมดเลย
นึกว่าฉันแกว่งเท้าหาเสี้ยนซะแล้ว
ฉันชื่ออากิโยชิ ฮิซาโนะ นายชื่ออะไรเหรอ
ฉันชื่อทาบาตะ
ทาบาตะอะไรเหรอ
คาเอเดะ
คาเอเดะที่แปลว่าใบเมเปิลใช่ไหม
ใช่
คาเอเดะกับอากิโยชิ เกี่ยวกับฤดูใบไม้ร่วงทั้งคู่เลย
มีวิชาไหนของนายที่น่าสนใจบ้างไหม
ก็ไม่ค่อยมีนะ
แล้วชมรมล่ะ
ฉันว่าจะไม่เข้าชมรมอะไรเลย
อย่างนี้นี่เอง
ฉันเลือกไม่ถูกว่าจะเข้าชมรมไหนดี
ฉันสนใจชมรมสหประชาชาติจำลองนะ
นายจะได้รับบทเป็นผู้แทน และมีการโต้วาทีเหมือนสหประชาชาติเลย
เช่นเรื่องภาวะโลกร้อนหรือปัญหาสิ่งแวดล้อม
นายอยากไปดูชมรมนี้กับฉันไหม
ไม่ล่ะ
โทษทีนะ
มันไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอก
โทษทีนะ ฉันคงฟังดูเหมือน พยายามชวนนายเข้าลัทธิสินะ
ฉันต้องไปแล้วล่ะ วิชาต่อไปฉันเรียนค่อนข้างไกลน่ะ
โอเค แล้วเจอกัน
อืม เจอกัน
คงไม่ได้เจอกันแล้วล่ะ
คนแบบเธอที่สามารถคุยกับใครก็ได้
คงหาคนคุยด้วยที่ดีกว่าได้อย่างรวดเร็ว
เธอจะลืมผมไปเพราะเธอแค่คุยกับผม
เพราะผมเป็นคนเดียวที่อยู่แถวนั้น
อรุณสวัสดิ์
นั่นคือสิ่งที่ผมคิด
อรุณสวัสดิ์ ไม่ยักรู้ว่านายก็เรียนวิชานี้เหมือนกัน
อะไรนะ
ขอถามหน่อยได้ไหมคะ
ได้สิ
ยังไงเธอก็จ่ายค่าเทอมตั้งแพงนี่นา
ฉันเชื่อว่าสงครามจะยุติ ถ้าทุกคนวางอาวุธลงพร้อมๆ กันค่ะ
เรื่องนั้นมัน…
เป็นอุดมคตินะ ไม่ใช่ความจริง
แล้วเราไม่ควรมุ่งมั่น เพื่อทำให้อุดมคติเป็นจริงเหรอคะ
พวกเขาจะแก้ปัญหา…
เธอไม่ได้เป็นแค่คนที่น่าขายหน้า
แต่เธอคือของจริง เป็นคนที่คุณยุ่งเกี่ยวไม่ได้เด็ดขาด
ผมจะหลีกเลี่ยงเธอยังไงดี
ฉันเคยอ่านหนังสือมา
ตอนนี้ผมตัดสินใจแล้ว…
(ห้องบรรยาย)
ว่าจะวิ่งหนี
ทาบาตะ!
กำลังจะไปโรงอาหารรึเปล่า
คาเอเดะ
เหม่อทำไม ไม่กินเหรอ
เปล่า…
ฉันกินอยู่
กว่าผมจะรู้ตัวก็ผ่านไปแล้วหนึ่งเดือน
ผมไม่ใช่คนแบบที่จะสามารถ
ผลักไสใครออกไปจากผมได้
ผลลัพธ์ก็คือ
คนเริ่มซุบซิบเรื่องผมด้วย
ฉันกังวลจริงๆ ว่าจะเลือกไม่ได้ว่าจะเข้าชมรมไหน
อืม
แล้วสหประชาชาติจำลองเป็นไงบ้าง
มันไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดไว้น่ะ
ฉันไปนั่งฟังมาสิบกว่าชมรมแล้วนะ
สิบเลยเหรอ
ใช่ ฉันไม่เหมาะกับชมรมไหนเลยสักชมรม
หรือฉันกำลังถูกปฏิเสธอยู่นะ
เธออยากทำอะไรล่ะ
ฉันอยากทำให้โลกน่าอยู่ขึ้น
ถ้าเธอต้องการแบบนั้นก็ตั้งชมรมเองเถอะ
อะไร
เถอะน่า มาทำด้วยกันเถอะ
มาทำอะไรที่เราทั้งคู่ยอมรับได้กันเถอะนะ
เรากำหนดกิจกรรมชมรมให้กว้างๆ เลยก็ได้นะ
แต่ฉันอยากทำอะไรแบบเป็นชิ้นเป็นอัน
อย่างน้อยเราก็ต้องมีภารกิจนะ
และอะไรที่ไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำเลย
ฉันไม่ชอบทำตัวเด่นน่ะ
ถ้าอย่างนั้น เราก็ทำให้มันเป็นเหมือนชุมชนลับก็ได้
ชุมชนลับเหรอ อะไรน่ะ
ก็เราทั้งคู่สามารถเสนอความมุ่งมั่นใฝ่ฝันให้กันได้
มุ่งมั่นใฝ่ฝันอะไร
มุ่งมั่นที่จะเป็นคนที่ฉันอยากเป็นไง
เธอพูดอะไรแบบนั้นแล้วไม่รู้สึกอายได้ไงนะ
ใครๆ ก็คิดแบบนั้นทั้งนั้นแหละ
แต่ฉันไม่คิดแบบนั้น
ใครๆ ก็มีรูปแบบที่ตัวเองอยากเป็นทั้งนั้นแหละ
เหมือนคติพจน์หรือสาระสำคัญไง
สาระสำคัญเหรอ
ใช่ เหมือนสาระสำคัญของชีวิตพวกเขาน่ะ
เช่น การไม่โกหกหรือโอ้อวด นายต้องมีอะไรแบบนั้นนะ
เช่น การไม่กินทิ้งกินขว้างหรือทิ้งขยะเรี่ยราด
ผมไม่แน่ใจว่าจะบอกเธอได้รึเปล่า
สิ่งที่ผลักดันผม
คือความคิดที่ว่า
ผมจะได้ชีวิตที่สงบสุขคืนมา ทันทีที่ทำให้เธอรังเกียจผมได้อย่างเต็มที่
อย่าสนิทกับใครมากเกินไป
และอย่าท้าทายความคิดของพวกเขา
การทำแบบนั้น เธอจะไม่ทำให้ใครต้องเจ็บ
หรือต้องเจ็บเพราะใครที่เธอเคยทำให้เขาเจ็บ
ผมมั่นใจว่าอากิโยชิต้องรู้สึกรังเกียจแน่ๆ
หลังจากที่ได้ยินแบบนั้น
ใจดีจัง
อะไรนะ
นั่นหมายความว่า นายไม่อยากทำให้ใครเจ็บใช่ไหมล่ะ
ฉันว่าการคิดแบบนั้นมันเจ๋งมากเลย
ตั้งชื่อชุมชนลับของเราว่าอะไรดีนะ
เฮ้ย!
โมไอเหรอ
ชุมชนลับโมไอ ไม่เลวเนอะ
เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
ชุมชนลับเหรอ น่าอายชะมัด
นี่มันอะไรวะเนี่ย
ช่วยโลกเหรอ ยายนี่เอาจริงเหรอเนี่ย
“เป็นคนที่คุณอยากเป็น” เลี่ยนจนขนลุกเลย
(เป็นคนที่คุณอยากเป็น! มาเข้าชมรมและเปลี่ยนโลกกัน)
เราคือโมไอ มาเข้าชมรมเรานะคะ!
บ้าชะมัดเลย
ชุมชนลับโมไอจะเปลี่ยนโลก!
ผมยังจำรอยยิ้มของอากิโยชิได้อยู่เลย
ถึงแม้ว่า
เธอจะไม่ได้อยู่ในโลกนี้แล้วก็ตาม
พวกเราที่โมไอแห่งนี้จะเปลี่ยนโลกค่ะ
เราเชื่อมต่อกับผู้คนที่ทำงานอยู่แนวหน้าของสังคม
เพื่อนำตัวเราไปสู่ระดับใหม่
กรอกเอกสารนี้นะคะ
(สามปีต่อมา)
และนี่เอกสารยืนยันอาชีพ
- โอเค ยินดีด้วยกับตำแหน่งที่เสนอให้นะคะ - ขอบคุณครับ
คุณได้เป็น
คนที่คุณอยากเป็นหรือยังคะ
คุณจะสามารถเปลี่ยนโลกได้อย่างแน่นอน
ด้วยการมีปฏิสัมพันธ์ อย่างมีความหมายกับบุคคลจากบริษัทต่างๆ
ไม่ใช่แค่กับศิษย์เก่าของโรงเรียนคุณเท่านั้น
ฉันกำลังจะเริ่มแล้วนะ อากิโยชิ
มาเข้าร่วมกับเราสิคะ
และเปลี่ยนโลกและเปลี่ยนตัวคุณเอง
เป็นคนที่คุณอยากเป็น
- ดื่ม - ดื่ม
ในช่วงเวลานี้ของปีหน้า พวกเราก็จะใส่สูทกันแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลย เป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำ
ยังไงก็เถอะ วันนี้เรามาที่นี่เพื่อกินและดื่มกัน
พวกเขามากันแล้ว
นั่นพวกโมไอนี่
หวัดดี!
ฉันว่าพวกโมไอมานั่งเล่นที่นี่แน่เลย นายอยากไปที่อื่นไหม
ไม่มีทาง เราจะดื่มไปเรื่อยๆ จนกว่าพวกมันจะไป
ฉันไม่ยอมแพ้เจ้าพวกนั้นหรอก
ทำเป็นมาบอกให้เราเป็นคนที่เราอยากเป็น พวกมันก็เป็นแค่ชมรมหางานแหละวะ
พวกมันก็แค่เชื่อมโยงเครือข่ายเพื่อเข้าบริษัทดีๆ
เลียแข้งเลียขาไอ้คนใส่สูทพวกนั้น
แต่พวกมันเที่ยวไปที่นั่นที่นี่ ทำตัวอย่างกับเป็นตัวแทนโรงเรียนงั้นแหละ
พวกมันก็แค่ชมรมก๊งเหล้า
ก็แค่ชมรมกากๆ เท่านั้นแหละ
ฟังนายพูดเข้าสิ โทสุเกะ
ฉันพูดจริงๆ นะ ใครๆ ก็พูดแบบนั้น
ไอ้พวกปากว่าตาขยิบขี้เก๊กพวกนั้น ฉันทนพวกมันไม่ได้จริงๆ
งั้นอยากเล่นงานพวกมันไหมล่ะ
เป็นความคิดที่ดี
เรามาทำลายพวกมันให้เป็นความทรงจำที่ดี ครั้งสุดท้ายของเราในมหาวิทยาลัยดีไหม
ไม่ ฉันพูดจริงๆ นะ
ฉันกำลังคิดทำลายโมไอจริงๆ
หมายความว่าไง
ประเด็นคือ จริงๆ แล้วฉันเป็นคนก่อตั้งโมไอ
อะไรนะ
พูดให้ถูกกว่านั้นก็คือ มันคือฉันกับคนอีกคน
ฉันก่อตั้งมันกับเพื่อนอีกคนที่ไม่อยู่ที่นี่แล้ว
ไม่อยู่ที่นี่แล้วเหรอ
เธอตายไปแล้ว
- ดื่ม! - ดื่ม!
ฉันโคตรหงุดหงิดเลย
ฉันเคยคิดว่าฉันคงทำอะไรสักอย่างได้ เพื่อเป็นการระลึกถึงเธอ
ฉันจะทำลายชมรมโมไอปัจจุบัน
และสร้างมันขึ้นใหม่อย่างที่มันควรจะเป็น
เข้าใจแล้วล่ะ
ฉันชอบนะ ฉันจะช่วยนาย
จริงเหรอ
ฉันชอบเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว
ทีมเล็กๆ ลุกขึ้นสู้กับความชั่วช้าอันยิ่งใหญ่
รู้ไหม
ฉันชักจะตื่นเต้นแล้วล่ะ
- เจ๋งเลย! - เจ๋งเลย!
ผมอยากทำให้คำโกหกของอากิโยชิเป็นเรื่องจริง
ทำอุดมคติของอากิโยชิ
ให้เป็นความจริง
เร็วเข้า มันอยู่ตรงนี้
รอเดี๋ยวสิ
แน่ใจนะว่าเราทำแบบนี้ได้
ไม่เป็นไรหรอกน่า ยังไงพวกเขา ก็ไม่คิดจะใช้มันมาสักพักอยู่แล้ว
(โมไอ)
เสร็จแล้ว!
นับจากวันนี้ นี่คือฐานทัพลับของโมไอ
ฐานทัพลับเหรอ
ใช่ ชุมชนลับก็ต้องมีฐานทัพลับสิ ใช่ไหม
มาฉลองช่วงเวลาที่สำคัญนี้กันดีกว่า
มีบางอย่างที่ผมลืมถามอากิโยชิ
(ความปรารถนาของโมไอ)
ผมอยากรู้ว่าคนแบบไหนที่อากิโยชิอยากเป็น
รูปนี้เป็นไง
ผมมั่นใจว่ามีคนหลายรูปแบบ
ที่เธออยากเป็น
- นี่ - ขอบใจ
มีเรื่องที่เธออยากทำมากเกินไป
ขมมาก!
อะไร เอาจริงดิ
เพราะอย่างนั้นผมถึงได้มั่นใจ
ขมมาก!
คนจ้องพวกเราใหญ่แล้ว
อากิโยชิ
เชื่อจริงๆ ว่าสักวันหนึ่งเราจะสามารถ
ยุติสงครามด้วยตัวเราได้
ถึงจุดหนึ่ง
แม้แต่ผมเองก็เริ่มเชื่อว่า อุดมคติไร้เดียงสาพวกนั้นก็ไม่เลวเท่าไหร่
โมไอแมนมาแล้ว!
ความรุนแรงไม่เคยแก้ปัญหาอะไรได้
มามุ่งมั่นสร้างความสงบกันเถอะ
โลกจะได้
สงบสุขกว่าที่ผ่านมามากขึ้นนิดหนึ่ง
(โรงละครโรงอาหารเด็ก)
- อากิโยชิ - ว่าไง
เธอคิดว่าสุดท้ายแล้วโมไอควรทำอะไรเหรอ
อะไร นายก็รู้นี่
ทำให้โลกสงบสุข กำจัดสงครามให้สิ้นซาก ทำลายการแบ่งแยกเชื้อชาติ
ฉันได้ยินเธอพูดแบบนั้นมาเป็นร้อยครั้งแล้ว
ว่าแต่นั่นคืออะไรเหรอ
อะไร
ที่เหยียบแต่เส้นสีขาวน่ะ
นายไม่รู้เหรอ
ถ้านายเหยียบแต่เส้นสีขาว ความปรารถนาของนายจะเป็นจริง
เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่ฉันข้ามทางม้าลาย
โลกก็สงบสุขขึ้น
ต่อให้เป็นงานอาสาสมัครท้องถิ่น
ถ้านายทำสิ่งที่ทำได้รอบตัวนาย
แม้แต่นายหรือฉันก็สามารถเปลี่ยนโลกได้
ว่าไหม
ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
ไม่จริงหรอก
เพราะฉะนั้น…
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉันล่ะก็
นายต้องสานต่อภารกิจของโมไอนะ
หมายความว่าไงเนี่ย
อะไรเนี่ย
ผมยังไม่เคยได้สานต่อภารกิจ
ที่อากิโยชิมอบหมายให้ผมเลย
ไม่เจอกันตั้งนาน
อรุณสวัสดิ์
ฉันเปล่าจริงๆ นะ
- สาบานได้ - เย่!
พวกนายมันห่วยแตก
คาเอเดะ!
ไง
(ข้อมูลงานโมไอ)
“พบกับความรู้และความคิดสร้างสรรค์
ฝึกฝนตัวเอง
ด้วยการปฏิสัมพันธ์กับ สมาชิกของสังคมที่อยู่แนวหน้า”
การพบปะเพื่อแลกเปลี่ยนเหรอ ก็แค่การสร้างเครือข่ายงานนั่นแหละ
มันคือการนัดกลุ่มที่ต่ำทราม ระหว่างบริษัทต่างๆ กับโมไอน่ะ
การรวมตัวกันที่น่าขยะแขยง ที่เต็มไปด้วยผลประโยชน์ส่วนตัว
มีข่าวลือแย่ๆ เกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนของโมไอ
วิธีโจมตีพวกมันที่เร็วที่สุด น่าจะเป็นการแพร่ข่าวลือพวกนั้นออกไป
เราจะหาหลักฐานและแฉพวกมันซะ
ใช่
เราแทรกซึมงานแลกเปลี่ยนของพวกมันได้ไหม
โอเค ฉันไปเอง เพื่อนร่วมชั้นของฉันคนหนึ่งอยู่ในโมไอ
ฉันจะถามพวกเขา มันจะน่าสงสัยน้อยกว่า
นายมีเพื่อนร่วมชั้นอยู่ในโมไอด้วยเหรอ
เธออยู่ปีสาม แต่จริงๆ แล้วเธอไม่เคยเข้าร่วมกิจกรรมหรอก
ผู้หญิงเหรอ เดี๋ยวนะ นี่นายจีบเธอยู่รึเปล่า
เปล่าซะหน่อย
นายจีบเธอจริงด้วย
เฮ้ย หมอนั่นแตะไหล่เธอ
- ทุเรศชะมัด - บาย
ฉันรู้จักเธอจากที่ทำงาน เธออยู่ปีหนึ่ง
- จริงเหรอ - เออ
รุ่นพี่ก็อยู่ชมรมโมไอเหมือนกันเหรอคะ
เปล่า พวกเราไม่ได้อยู่ชมรมโมไอหรอก
อ้อ นี่คาวาฮาระ นี่โทสุเกะเพื่อนฉัน
- หวัดดี - หวัดดีค่ะ
อันที่จริง
โทสุเกะแอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งในโมไออยู่
พวกเราเลยมาดูเธอน่ะ ใช่ไหม
อะไรนะ
อ๋อ ใช่
โมไอเป็นยังไงเหรอคะ
หืม
ฉันได้รับเชิญและเพิ่งได้ฟัง การนำเสนองานของพวกเขา
มันไม่ใช่พวกลัทธิประหลาดใช่ไหม
ฉันก็ไม่ค่อยรู้เหมือนกัน
แต่ได้ยินว่ามันมีประโยชน์ในการหางานนะ
ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ ทุกคนก็บอกฉันแบบนั้น
แต่มันน่าเศร้านะคะที่ต้องเข้าชมรมเพื่อหางาน
ตกลงว่าฉันแอบชอบสาวเหรอเนี่ย
ให้ตายสิ ฉันรำคาญคนแบบนั้นชะมัด
ชักจะขึ้นแล้วว่ะ
หวังว่านายจะไปได้สวยกับเธอนะ
บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้คิดอะไรกับเธอ
เหรอ
(งานแลกเปลี่ยนโมไอ)
รุ่นพี่โทสุเกะ!
ไง
ขอโทษที่รบกวนเธอแบบนี้นะ
ไม่เป็นไร ยังไงก็ถึงเวลา ที่ฉันต้องเริ่มหางานแล้วล่ะ
แต่ฉันนึกว่ามีคนเสนองานให้รุ่นพี่แล้วซะอีก พี่จะหางานที่ดีกว่าเหรอ
ฉันแค่คิดถึงอนาคตน่ะ
สร้างเครือข่ายให้มากขึ้นก็ไม่เสียหายอะไรนี่
สร้างเครือข่าย…
(ทาบาตะ คาเอเดะ)
(เธอตรงสเป็คนายเลยนี่)
รุ่นพี่ เราควรไปกันแล้วนะ
ใช่
- โอเค - ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณมากครับ
(ฉันอยู่ข้างในแล้ว งานนี้คุณภาพสูงโคตรๆ)
ยินดีต้อนรับทุกท่าน
สู่งานแลกเปลี่ยนโมไอครั้งที่ 12
การเงิน การค้า สื่อ
ตั้งแต่ผู้ผลิตไปจนถึงรัฐบาล
สมาชิกของชุมชนเราที่ทำงานอยู่ในแนวหน้า
และนักศึกษาทั้งหมดจาก 13 มหาวิทยาลัย
ที่แบกอนาคตของญี่ปุ่นเอาไว้บนบ่า
ที่โมไอ เราเรียกงานแบบนี้ว่า “แรงเสียดทานตามลำดับชั้น”
และผมอยากให้นักศึกษาทุกท่าน ได้สัมผัสมันด้วยตัวเอง
ฟังผมพูดพึมพัมๆ สิครับ
เอาล่ะ มาเริ่มกันเลยดีกว่า
เริ่มการแลกเปลี่ยนได้!
ธุรกิจมักจะพูดว่า “ยินดีต้อนรับ” รู้ไหมว่าทำไมเราทำแบบนี้
ผมเชื่อว่าสิ่งสำคัญคือการยืดหยุ่น
นั่นจะ…
คุณต้องมีความคิดที่แน่วแน่
ไม่งั้นคุณจะทำหลายอย่างพร้อมกันไม่ได้ เมื่อสังคมเรียกร้อง
สิ่งสำคัญคือคุณปรับตัวได้ดีแค่ไหน
ผมเข้าใจที่คุณพูดนะ
ความรู้สึกของคุณสำคัญเสมอ
นี่ผมเข้าใจไปเองหรือว่าทุกคน กำลังบอกว่าสิ่งที่สำคัญสำหรับคุณ
คือสิ่งที่บริษัทเสาะหาอยู่
สิ่งสำคัญคืออย่าเป็นแค่ฟันเฟือง
ให้คิดว่ามันคือมิตรภาพที่มีความหมาย
เข้าใจแล้ว คุณคิดว่าไง
อะไร ฉันเหรอคะ ฉัน…
(พวกมันโคตรขี้เก๊กเลย น่ารำคาญชะมัด)
ได้ข่าวว่าเขาได้สาวไปอีกคนแล้วนะ
อีกแล้วเหรอ ให้ตายสิ
งานแลกเปลี่ยนพวกนี้เป็นแค่ที่จีบสาวสำหรับเขา
เขาใช้ปาร์ตี้บาร์บีคิวล่อสาว
- อะไรนะ - นี่เธอไม่รู้เหรอ
เขาชวนสาวๆ จากงานแลกเปลี่ยนไปกินบาร์บีคิว
แล้วก็มีอะไรกับพวกเธอ
ทุเรศสุดๆ เลย!
เขาจะเสนอว่าจะโทรหารุ่นพี่ที่รู้จัก
และล่อลวงพวกเธอ แล้วทิ้งพวกเธอ
เลวสุดๆ เลย!
ใช่ เลวจริงๆ
นี่ เห็นผู้หญิงที่งานแลกเปลี่ยนไหม
ใครเหรอ
คนที่สวยๆ น่ะเหรอ
ใช่! หล่อนต้องเป็นคนต่อไปแน่ๆ!
อี๋
หล่อนต้องเป็นสเป็คเขาแน่ๆ
เท็น…
(สุดยอดบาร์บีคิว!)
นี่ รู้จักคนชื่อเท็นไหมครับ
เท็นเหรอคะ เท็น…
อยู่นั่น
เอาล่ะครับ
เราจะเริ่มครึ่งหลังกัน หลังจากพัก 15 นาทีนะครับ
หัวข้อของครึ่งหลังคือ “เป็นคนที่คุณอยากเป็น”
มาคุยเรื่องที่น่าตื่นเต้นนี้กันนะครับ
(เท็นเจ๋งสุดยอด)
(มาเอกาวะ โทสุเกะ)
เริ่มการติดตามล่ะนะ
รับทราบ
โอเค
วันนี้ทำดีมาก คุณคาวาชิมะ
- ขอโทษที่รบกวนครับ - ไม่มีปัญหาเลย
ตื่นเต้นเหรอ
- นายอยู่นี่เอง - ไม่เจอกันตั้งนาน!
นายมาด้วย ขอบใจนะ
นายน่าจะไปดูการอภิปรายนะ
ขอโทษครับ ขอโทษ
ขอโทษครับ ขอตัวนะครับ
ทำดีมาก
ขอโทษนะครับ ขอโทษที่ทำให้รอ
ผมโอคาโมโตะจากพาราโฮม
คุณโอคาโมโตะ
(เฉพาะผู้ได้รับอนุญาตเท่านั้น)
จะแอบเข้าไปล่ะนะ
ขอโทษนะครับ
มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า
คือ…
พิธีกรอยู่ไหม
ตอนนี้เท็นประชุมอยู่ด้านหลังน่ะ
ฉันขอรอที่นี่ได้ไหม
ต้องขอโทษด้วย นี่สำหรับสมาชิกโมไอเท่านั้น
ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเท็นจริงๆ น่ะ
เข้าใจนะ แต่…
- ฉันรู้จักสมาชิกคนหนึ่ง - นายรอข้างนอกได้ไหม…
รุ่นพี่
ทำอะไรอยู่คะ
ปง
ว่าไงคะ
ฉันอยากคุยอะไรกับเท็นหน่อยน่ะ
พี่กำลังสร้างเครือข่ายเหรอ พี่นี่เป็นคนมุ่งมั่นจริงๆ
เอ่อ…
ฉันชื่อฮอนดะ อยู่ปีสามค่ะ แต่ฉันไม่เคยมาร่วมกิจกรรมเลย
เธอเป็นสมาชิก งั้นผมจะรอเขากับเธอนะ
ไม่ยักรู้ว่ารุ่นพี่จะขยันขันแข็งขนาดนี้
นึกว่าเกลียดเรื่องแบบนี้ซะอีก
ไม่หรอก ฉันก็เกลียดมันจริงๆ แหละ
แต่มันอาจจะมีประโยชน์ เมื่อฉันออกไปสู่โลกแห่งความจริงน่ะ
(รายชื่อพันธมิตรทางธุรกิจของโมไอ)
เข้าใจแล้วล่ะ…
นายเป็นใครนะ
อ้าว! ปง!
ไม่เจอกันตั้งนาน!
ไม่เจอกันนานเลย
มางานแลกเปลี่ยนพวกนี้บ่อยๆ หน่อยสิ
- ฉันจะพยายามนะ - โอเคนะ
เอาล่ะ นี่…
ได้ยินว่านายอยากคุยกับฉัน
ใช่
เรื่องอะไรเหรอ
ขอบคุณนะ!
ไม่คิดเลยว่างานแลกเปลี่ยนจะเจ๋งขนาดนี้
แรงเสียดทานตามลำดับชั้นใช่ไหม สุดยอดเลย ฉันชื่อมาเอกาวะ โทสุเกะ อยู่ปีสี่
ขอบคุณนะ แล้วอยากคุยเรื่องอะไรเหรอ
ก็อยากจะขอบคุณน่ะ
รุ่นพี่
การสร้างเครือข่ายไง
ใช่ เรื่องนั้นแหละ การสร้างเครือข่าย
ฉันอยากสร้างเครือข่ายและ…
เฮ้ย นี่มัน…
ใช่แล้ว
ฉันอยากสร้างเครือข่าย การสร้างเครือข่ายเนี่ย…
นึกแล้วเชียว
ดูสิ! ฉันก็มีเคสมือถือแบบนี้เหมือนกัน
เราเหมาะกันจริงๆ!
แต่นายพูดถูกนะ โทสุเกะ
ฉันอยากฟังความเห็นนายเรื่องการสร้าง เครือข่ายอีก ข้อมูลติดต่อหน่อยได้ไหม
ได้สิ
เอ๊ะ
ทาบาตะ
นึกแล้วว่าต้องเป็นนาย
ไม่เจอกันตั้งนาน
มาทำอะไรที่นี่เหรอ
- อยากเข้าไปในงานแลกเปลี่ยนไหม - ไม่ เดี๋ยวฉันต้องไปที่อื่นต่อ
โอเค
ขอตัวนะ
ได้
ผมจะไม่มีวันยกโทษให้กับ
สิ่งที่พรากอากิโยชิไปจากโลกนี้เด็ดขาด
ผมรู้ว่าถ้าเราสามารถเริ่มต้นใหม่ได้…
เอาล่ะ โอเค
- ขอบใจนะ ช่วยได้มากเลย - ไม่เป็นไรค่ะ
แบบนี้ไล่อีกาไปได้แน่ๆ
ใช่ค่ะ
เอาล่ะ กลับไปทำงานกันได้แล้ว
ทุกคนลงมา กลับไปทำงานกันเถอะ
มีอะไรที่ฉันควรระวังรึเปล่าคะ
แค่หมั่นมีปฏิสัมพันธ์กับพวกเขาก็พอ
พวกเขามีปัญหาในการปรับตัว ให้เข้ากับโรงเรียนน่ะ
พวกเขาสามารถเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ได้
ค่ะ
เอาล่ะ
สุดยอดเลย!
เธอทำได้ดีมากเลยนะเนี่ย
มารดน้ำกันด้วยดีกว่า ฉันจะไปเอาน้ำมาให้นะ
ดังนั้นถ้าเธอทำแบบนั้น
เอกซ์จะเท่ากับหนึ่ง
อะไรเนี่ย ไม่เข้าใจเลยสักนิดเดียว
ฉันจะไม่มีวันเข้าใจสมการหลายชั้นได้เลย
ดูเวลาสิ เลิกติวได้แล้วล่ะ
ทำได้ดีมาก
นั่นอะไรน่ะ
- นี่เหรอ - ใช่
พี่นี่ว่างเนอะ
ใช่
คนจะว่าพี่ว่าไร้ค่าได้นะ
พี่ต้องมีประโยชน์เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้
อะไรนะ
ครูสมัยมัธยมต้นของฉันพูดแบบนั้น
“ถ้าเป็นแบบนี้ เธอจะกลายเป็นคนที่ไร้ค่า”
ถ้าเป็นอย่างนั้น
นักศึกษาทุกคนที่มีเวลาก็ไร้ค่ากันหมดแหละ
นี่ พวกพี่มีชื่อว่าโมไอใช่ไหม
ใช่
พี่ทำอะไรในโมไอเหรอ
ก็…
เราจะเปลี่ยนโลกน่ะ
อะไรนะ
การติวหนังสือให้ฉันเปลี่ยนโลกไม่ได้หรอกนะ
เปลี่ยนสิ
ฉันรู้ว่าโลกจะเปลี่ยน
น่ารำคาญชะมัด
(โมไอ)
เด็กๆ จากโรงเรียนทางเลือกส่งของพวกนี้มา
โอ้โฮ!
มันฝรั่งลูกใหญ่มาก
สุดยอดเลย
มะเขือเทศ
แตงกวาใหญ่มาก
(แด่ชุมชนลับโมไอ)
(ฉันเก่งสมการหลายชั้นแล้วนะ)
นี่คือก้าวแรกของโมไอ ในการมุ่งมั่นเพื่อทำให้โลกสงบสุข
อร่อยจัง
อร่อยมาก!
ขอโทษนะ ขอเข้าไปหน่อยได้ไหม
ได้สิ
ทางนี้
ฉันเริ่มคิดว่าฉันไม่มีวันแก้ปัญหาของโลกได้เลย
ถ้ามัวแต่เก็บตัวอยู่ในห้องแล็บ
ตะโกนบอกให้พระจันทร์ทำอะไรสักอย่าง
อ้อ
แต่พระจันทร์มีมนตร์วิเศษที่แปลกนะ
- ทำไมพระจันทร์… - เอ่อ วากิ…
- วากิซากะ - คุณวากิซากะ
คุณอยู่ที่ห้องแล็บของบัณฑิตวิทยาลัยเหรอ
ใช่
แล้วไงอีก
ฉันเรียนปริญญาโทสาขาสังคมสงเคราะห์อยู่น่ะ
แต่ฉันกำลังตกต่ำ
แล้วฉันก็เห็นสิ่งที่พวกเธอทำกัน
ฉันคิดว่ามันใช่เลย
รู้ไหม
ฉันเริ่มคิดว่าการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเมื่อเราสนุก
โมไอจะเปลี่ยนโลกค่ะ
แต่ถ้าเป็นแบบนี้มันจะไม่เปลี่ยนหรอก
ถ้าอยากเปลี่ยนโลกจริงๆ
พวกนายต้องมุ่งมั่น…
ที่จะเป็นองค์กรที่ใหญ่ขึ้น
พวกนายต้องแสดงตัวเอง
ให้โลกภายนอกเห็น
จะตะโกนใส่พระจันทร์ก็ยังได้
ฉันจำทุกครั้งที่ฤดูร้อนมาถึงได้
ผู้หญิงคนนั้นถูกปลาฉลามกิน
ผู้หญิงที่น่าสงสารคนนั้น
บนชายหาดนั้นที่มีคลื่นกระเซ็นสีขาว
เธอทิ้งรองเท้าแตะสีแดงของเธอไว้
ผู้หญิงคนนั้นถูกปลาฉลามกิน
ผู้หญิงที่น่าสงสารคนนั้น
บนทะเลสีคราม
พระอาทิตย์ตกดิน
เธอถูกปลาฉลามกินจริงเหรอ
ไม่มีใครรู้เลย
ฉันจำทุกครั้งที่ฤดูร้อนมาถึงได้
ผู้หญิงคนนั้นถูกปลาฉลามกิน
ผู้หญิงที่น่าสงสารคนนั้น
ในความเงียบนั้น…
ได้แล้ว โทษทีนะ ทาบาตะ
ฮึบ
โทษทีนะ
ให้ตายสิ
ไม่คิดเลยว่างานจะเยอะขนาดนี้
แต่ฉันดีใจที่ฉันมานะ ฉันรู้สึกขอบคุณพวกนายจริงๆ
ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย อากิโยชิทำทั้งหมดน่ะ
เธอเจ๋งจริงๆ
มันเติบโตขึ้นเรื่อยๆ
ฉันมั่นใจว่าโมไอต้องเติบโตขึ้นเรื่อยๆ แน่นอน
ผักมาแล้ว
ขอบคุณค่ะ
- มาเลย - เครื่องดื่ม แน่ใจนะว่าไหว
- ไหวสิ - จะปล่อยล่ะนะ
- ไหวไหมเนี่ย - ช่วยด้วย!
ขอบคุณนะ
ขอบคุณมาก
- ฉันผัดให้ไหม - ช่วยหน่อยนะ
เรามีเครื่องดื่มเย็นๆ ด้วยนะ
(หมี่ผัด)
ขอบคุณมากค่ะ
คาเอเดะ
นายก็ควรกินบ้างนะ ฉันว่ามันอร่อยใช้ได้เลย
โอเค เดี๋ยวฉันกิน
อาจารย์โอฮาชิ
วงเธอเจ๋งมากนะ
เมื่อกี้สุดยอดเลย ฉันอึ้งมากเลย
แต่ส่วนที่ดีที่สุดคือ
การได้เห็นเธออยู่บนเวทีและสนุก
ฉันโล่งอกมากเลยนะ
อร่อยดี
นายคิดยังไงกับโมไอเหรอ
หมายความว่าไง
มีหลายอย่างเปลี่ยนไป ตั้งแต่คุณวากิซากะเข้ามาน่ะ
เธอจะไม่ไปโรงเรียนเหรอ
ทุกคนในชั้นรอให้เธอกลับไปอยู่นะ
เธอไม่ต้องกังวลหรอกนะ
ฉันจะคอยเฝ้าดูเธอเอง
เธอจะหนีตลอดไปไม่ได้นะ
เธอต้องเปลี่ยนแปลง
เรามีคนมากขึ้น กิจกรรมของเราเพิ่มขึ้น
และคนที่โรงเรียนก็ได้ยินเรื่องของเรามากขึ้น
ดูเหมือนว่าเธอกำลังสนุกนะ
นั่นไม่ใช่ประเด็นซะหน่อย
ฉันกำลังสงสัยว่าโมไอ คือสิ่งที่่นายอยากให้มันเป็นรึเปล่า
นี่คือสิ่งที่เธอต้องการจริงๆ เหรอ
เธออยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้นะ
ฉันพูดแบบนี้ก็เพื่อตัวเธอเองนะ
เราสร้างโมไอมาด้วยกัน
ดังนั้นถ้านี่ไม่ใช่สิ่งที่นายคิดไว้
ฉันก็อยากให้นายบอกฉัน
เธอก็รู้ว่าทุกอย่างจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ได้
ถ้านายไม่ชอบที่เป็นแบบนี้
ฉันก็ยินดีเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ นะ
ฉัน…
เธอต้องเปลี่ยนนะ
เธอต้องเปลี่ยนตัวเอง
ไม่!
นิชิยามะ!
ฉันไม่ได้เกลียดมันหรือรู้สึกอะไรแบบนั้นหรอก
อะไรนะ
ถ้าเธอโอเคกับมัน
ฉันก็โอเคเหมือนกัน
นิชิยามะ!
เดี๋ยวก่อน!
เดี๋ยวก่อน รอเดี๋ยว!
นิชิยามะ!
เดี๋ยวก่อน หยุดนะ
นิชิยามะ! ลุกขึ้นมา
ทำอะไรน่ะ
นิชิยามะ!
เธอต้องพยายามนะ!
เธอจะต้องใช้ชีวิต
อยู่กับคนที่เรียกเธอว่าคนไร้ค่า
เธอต้องการแบบนั้นเหรอ
คาเอเดะ!
คาเอเดะ เป็นอะไรรึเปล่า
โอ๊ย…
คาเอเดะ!
ใครก็ได้ ใครก็ได้ช่วยด้วย!
- โอเครึเปล่า - โอเค
ไปเอาชุดปฐมพยาบาลมา
- เป็นอะไรรึเปล่า - ไม่เป็นไร
หมอนั่นสมควรโดนอัดจริงๆ
แต่เธอเปลี่ยนโลกด้วยความรุนแรงไม่ได้นะ
น่ารำคาญชะมัด
เฮ่อ
- พี่ไม่ต้องไปเหรอ - อะไร
เดี๋ยวคนอื่นก็คาบไปกินหรอก
อีกทีนะ
พี่ชอบเธอไม่ใช่เหรอ
เธอเป็นแค่เพื่อนน่ะ
หรือฉันคิดว่าเหมือนเพื่อนร่วมงานมากกว่า
แล้ว…
โลกเปลี่ยนไปบ้างไหม
เรามีสมาชิกมากขึ้น
โมไอกำลังเปลี่ยนโลกอย่างมั่นคง
เข้าใจแล้วล่ะ แปลว่าโลกกำลังเปลี่ยนไปสินะ
ฉันว่าฉันคงอยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้หรอก
เธอไม่ต้องรีบร้อนก็ได้นี่
วิทยาลัยก็ยังไม่ได้ช่วย ให้ฉันค้นพบอะไรเหมือนกัน
พี่ก็เลยยังมีเวลาว่างแบบนั้นไง
ใช่ มีเวลาว่างมากมายขนาดนั้น แต่ฉันก็ยังคงไร้ค่า
คาเอเดะ!
พระจันทร์ผู้ยิ่งใหญ่!
โปรดมอบความเข้มแข็งให้ฉันด้วย!
ฟังผมนะ!
พระจันทร์ผู้ยิ่งใหญ่!
นี่!
ถ้าได้ยินผมก็ช่วยตอบด้วยนะ!
ได้ยินฉันไหม
รอแป๊บนะ
จะไปแล้วเหรอ ฉันอยากคุย…
เออใช่ ได้ข่าวว่าเธอมีแฟนนี่
นายรู้แล้วเหรอ แปลกใจไหม
ฉันคิดอยู่แล้วล่ะว่ามันต้องเกิดขึ้น
แค่นั้นเองเหรอ
ไม่หรอก ฉันก็แปลกใจแหละ
ฉันแปลกใจที่เธอสนใจเรื่องแบบนั้นด้วย
นายคิดว่าฉันเป็นยังไงเหรอ
อืม
โอเค ไปล่ะ
นั่นคือคำสนทนาสุดท้าย…
ที่ผมได้พูดกับเธอ
การหางานเป็นแบบนี้เหรอ
ฉันจะตายก่อนขึ้นปีสี่ด้วยซ้ำ!
ดูบริษัทพวกนี้ที่พวกมันข้องเกี่ยวสิ
ฉันตื่นเต้นจนหัวใจแทบระเบิดเลยนะเนี่ย
เป็นการค้นพบที่สุดยอดจริงๆ
และฉันได้รับเชิญไปกินบาร์บีคิวกับเท็นด้วย
- จริงเหรอ - งานนี้ไม่เกี่ยวกับโมไอ เพราะฉะนั้นนายไปได้
ใช่แล้ว
อะไร
โอเค ฉันจะไปด้วย
อยากชวนปงไปด้วยไหม
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่บอกเธอหรอก ว่านายมีใจให้เธอ
บอกแล้วไงว่าไม่ได้คิดอะไร เธอมีแฟนแล้วด้วย
แฟนที่บ้านเกิดน่ะ
อ๋อเหรอ
แต่นั่นแหละ เรื่องบาร์บีคิวของเท็นน่ะ
ดูเหมือนจะมีอะไรไม่ชอบมาพากลสุดๆ เลย
หมอนั่นชวนสาวๆ ที่ส่องไว้ที่งานแลกเปลี่ยนไป
และฉันได้ยินมาว่ามันทำทุกอย่าง ที่มันต้องการกับพวกเธอ
จริงเหรอ ไอ้เท็นนี่มันชั่วจริงๆ
สำหรับมัน โมไอเป็นแค่ที่สำหรับล่อลวงผู้หญิง
โมไอต้องโดนเล่นงานหนักแน่ๆ ถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป
เพราะฉะนั้นเราจะถ่ายคลิปเป็นหลักฐานกัน
หนึ่ง สอง ดื่ม!
ดื่ม!
เย่!
ดื่ม!
คอยดูนะ ฉันจะกินให้พุงกางเลย
จริงๆ นะ!
ฉันอยากรู้ว่ามันเล็งใครไว้
ไม่สำคัญสำหรับสัตว์อย่างมันหรอก
- โอ้… - อ๊ะ รุ่นพี่ทาบาตะ
พี่มางานแบบนี้ด้วยเหรอ
ฉันก็แปลกใจที่เจอเธอที่นี่เหมือนกัน
ฉันเข้าชมรมโมไอแล้วล่ะ
เข้าแล้วเหรอ
มีบางคนที่ทำงานเพื่อชุมชนจริงๆ ซึ่งเป็นเรื่องดีน่ะ
อ๋อ
เธอรู้จักโทสุเกะแล้ว นี่ปง รุ่นน้องของเขา
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันก็อยู่ชมรมโมไอเหมือนกัน ถึงจะไม่เคยร่วมกิจกรรมก็เถอะ
ฉันชื่อคาวาฮาระ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
โทสุเกะ ปง พวกนายมากันด้วย
นี่ ฉันขอแนะนำให้รู้จักกับคาเอเดะ เขาเรียนเศรษฐศาสตร์กับฉัน
- หวัดดี - ฉันชื่อเท็น
ขอบใจที่มานะ
คนมาเยอะมากนะ
ฉันรู้จักคนเยอะน่ะ
ขอข้อมูลติดต่อหน่อยได้ไหม เผื่อส่งข้อความไปคราวหน้า
ขอตอนงานเลิกมันยุ่งน่ะ
นายโอเครึเปล่า
ได้สิ ไม่มีปัญหาหรอก
นี่ของฉัน
โอเค
ขอบใจนะ
- เรียบร้อย - ขอบใจนะ
ถ้ามีอะไรคราวหน้า ฉันจะบอกนายนะ
ฮัลโหล เท็นพูดครับ
จริงเหรอ โอเค เดี๋ยวฉันไปรับ
โอเค เจอกัน
โทษที เดี๋ยวฉันมานะ
บ๊ายบาย
คนแบบเขามีอยู่จริงๆ
เวลาที่เราชอบเข้าสังคมขนาดนั้น จริงๆ แล้วมันไม่ดีนะ
ฉันรู้ว่ามันร้อน!
อ้ำ!
นั่นคือฮาเร็มที่เขาลือกันสินะ
ฉันรู้ว่ารูปนั้นไม่ดี สัญญานะว่าจะลบมัน
ยูกะ ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
อ๋อ ได้สิ
ไปกันเถอะ
ยิ้มหวาน!
เย่ เย่!
มาดูกัน
ถ่ายได้ไหม
สองคนนั้นไม่ได้อยู่กับรุ่นพี่เหรอคะ
ฉันแยกตัวออกมาแล้วล่ะ
น่ารักจัง!
เฮ้ย!
เรียนอยู่ปีอะไรเหรอ
ไม่นะ! นี่รุ่นน้องของคนรู้จักของฉันนะ
อะไรเนี่ย
- เธอไม่ชอบคนแบบนั้นหรอกใช่ไหม - ขอบคุณนะคะ
ไม่เป็นไร เธอไม่ต้องเป็นทางการ กับฉันมากก็ได้นะ
ฉันไม่ชอบอะไรแบบนั้นหรอก
ให้ฉันช่วยนะ
ขอบใจนะ
การแลกเปลี่ยนเป็นไงบ้าง ดูเหมือนว่าเธอได้พูดเยอะเลยนี่
ฉันดีใจที่ฉันไปที่นั่น
ฉันว่าฉันเห็นภาพชัดเจนแล้วล่ะว่าฉันอยากทำอะไร
ฉันอยากทำงานในวงการสื่อจริงๆ
ดีแล้วล่ะ
ฉันจะแนะนำเธอให้รู้จักกับคนที่มีเส้นสายนะ
เธอถามพวกเขาเรื่องนั้นได้
จริงเหรอ ไชโย
รู้ไหม
ฉันอยากทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อเธอนะ
เอาแล้ว! ถ่ายต่อไปนะ!
อ้าว เท็น
เห็นรุ่นพี่โทสุเกะกับรุ่นพี่ทาบาตะไหม
ปง!
ไม่นะ ไม่เห็นเลย
โทสุเกะเหรอ
- เฮ้ย! - อะไรๆ
อะไรๆ
อุ๊ย นี่ฉันมาขัดจังหวะอะไรรึเปล่า
ต้องขอโทษด้วยนะ
เป็นอะไรของเธอเนี่ย…
เกิดอะไรขึ้น
พยายามอีกทีสิ เท็น! ขอร้องล่ะ!
เอาเลย…
- เฮ้ย! มันลงมือแล้ว! - ฉันชอบเธอนะ ออกไปกันเถอะ
แจ๋วเลย!
เดี๋ยวก่อน…
ขอโทษนะ
- อะไรน่ะ - ฉันชอบคนอื่นแล้วล่ะ
เดี๋ยวก่อนสิ
พวกเขาจะมาทางนี้เหรอ
- ไม่เป็นไร ถ่ายต่อไป - งั้นฉันจะรอเธอนะ
- ไม่เป็นไร - ขอโทษนะ!
- เดี๋ยวก่อน! - จริงเหรอ
เดี๋ยวก่อน!
คือว่า…
โคตรทุเรศเลย…
เวลาฉันชอบใคร ฉันลืมตัวทุกที
ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ และทำให้พวกเธอตกใจหนีไป
ปัญหาของฉันแม่งคืออะไรวะ
บอกตรงๆ ฉันแปลกใจนะ
แปลกใจเหรอ ไม่เอาน่า
ทุกคนคิดว่าฉันเป็นเสือผู้หญิง
แต่ฉันคบกับผู้หญิงที่ฉันไม่ชอบไม่ได้หรอก
ฉันจะไม่อยากคบเลย
แต่การที่คนที่เราชอบไม่ชอบเรา…
มันเศร้านะ
เท็น
นายเข้าใจฉันใช่ไหม โทสุเกะ
ใช่
เท็น!
ไอดอลของนายบอกว่าจะมา!
ในที่สุดอากิโยชิก็มาแล้ว
พวกนายเคยเจออากิโยชิรึยัง
อากิโยชิเหรอ
ประธานโมไอน่ะ ฉันจะแนะนำให้รู้จักเอง
จะไปไหนน่ะ เฮ้ย อาเคเดะ
นั่นเธอใช่ไหม คนที่…
ใช่ เธอนั่นแหละ
- นี่ - รุ่นพี่โทสุเกะ!
ประเด็นคือ
จริงๆ แล้วฉันเป็นคนก่อตั้งโมไอ
ฉันก่อตั้งมันกับเพื่อนอีกคนที่ไม่อยู่ที่นี่แล้ว
ไม่อยู่ที่นี่แล้วเหรอ
เธอตายไปแล้ว
อากิโยชิ ฮิซาโนะ
เธอพรากโมไอที่แท้จริงไปจากผม
คุณเป็นคนที่คุณอยากเป็นหรือเปล่า
อากิโยชิหลอกผม
เธอบอกอะไรผม
ชุมชนลับโมไอจะเปลี่ยนโลก!
คนโกหก!
อุดมคติงั้นเหรอ เปลี่ยนโลกงั้นเหรอ
คนโกหก!
คนโกหกๆๆ
คนโกหก!
คนเดียวที่ทำให้คำโกหกของอากิโยชิเป็นจริงได้…
คนเดียวที่ทำแบบนั้นได้…
คือผมเท่านั้น
(โมไอ)
(วากิซากะเจ๋งสุดๆ เลย!)
(สำหรับชุมชนลับโมไอ)
(เป็นคนอย่างที่คุณอยากเป็น!)
(ล่อลวงผู้หญิงที่งานแลกเปลี่ยน)
(มาเข้าชมรมโมไอที่เห็นแก่ตัวกันเถอะ)
ฝีมือใครเนี่ย
เลวจริงๆ
มันก็แค่กระดาษน่ะ
ก็แค่รูปภาพ
แต่คนจะเอาเรื่องแบบนี้ไปทำตามกันนะ
แล้ววันหนึ่งมันก็จะกลายเป็นเรื่องจริง
แต่เรื่องพวกนี้มันไม่จริงใช่ไหมล่ะ
งั้นเราก็ไม่มีอะไรต้องกลัวนี่
เอาล่ะ ทุกคน มาเก็บกวาดกันเถอะ
โอเค
โอเค รวบรวมมาไว้ตรงนี้ให้หมดเลย
ถุงขยะ
- คาวาฮาระ - คะ
มีขยะไหม เอามาใส่รวมกันเลย
หวัดดีคุณหมึกยักษ์!
ทำอะไรอยู่ตรงนั้นเหรอ
- หวัดดี - หวัดดี
- อยากกินทาโกยากิไหม - มันคือทาโกยากิ!
นี่ ทำอะไรมันน่ะ
ขอโทษนะ ฉันฝีมือห่วย แต่ฉันตั้งใจทำเต็มที่เลยนะ
โอเค
มิซูกิ! ไม่เจอกันตั้งนาน!
รอเดี๋ยวนะ
กินนี่สิ
อะไรเหรอ
นี่อะไรเหรอ เละเชียว
กินล่ะนะ
อร่อยผิดคาดแฮะ
โล่งอกไปที
อ้อ
วันนี้พวกเราจะเล่นคอนเสิร์ตกัน แวะไปดูนะคะ
นี่วงฉันเอง
(วงไร้ค่าแสดงสด)
วงไร้ค่า
ฉันจะไปดูแน่นอน
วันนี้เขามารึเปล่าคะ
พี่ที่ไร้ค่าคนนั้นน่ะ
เราไม่ได้ทำงานด้วยกันแล้วล่ะ
ฉันกำลังคิดว่าจะเข้าวิทยาลัย
หลังจากเรียนจบมัธยมปลายน่ะค่ะ
เยี่ยมเลย
ฉันเป็นไอ้ขี้แพ้ที่ขาดเรียนไปสามปี
ไม่รู้จะทำได้รึเปล่า
แต่ฉันคิดว่าฉันจะพยายาม เปลี่ยนโลกด้วยเหมือนกัน
อืม
- แล้วเจอกันนะ - จ้ะ
ฉันทำเสียอีกแล้ว
ไม่เป็นไร ไหนดูซิ
ขอโทษนะ
นี่ ทำไมเธอถึงไม่มีแฟนล่ะ คาวาฮาระ
นั่นสิ ทำไมนะ
ฉันคิดว่าเธอจะเจอหนุ่มๆ ในโมไอเยอะซะอีก
ฉันว่ามันต้องมีคนแบบนั้นนะ
ฉันควรไปร่วมงานของโมไอให้มากขึ้นแล้วล่ะ
โมไอไม่ได้มีไว้หาแฟนนะ
ใช่ไหม คาวาฮาระ
ได้ข่าวว่าเธอมีปัญหานี่
เรื่องที่มีใบปลิวเต็มไปหมดเลยน่ะ
ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ
พวกที่หัวเราะเยาะคนอื่น ทั้งที่ตัวเองงอมืองอเท้าน่ะไร้ค่าสุดๆ
โมไอมีอากิโยชิอยู่ทั้งคน
อากิโยชิเหรอ ใครแล้วนะ
ประธานชมรมโมไอน่ะ เธอเป็นคนก่อตั้งโมไอด้วย
ก่อตั้งเหรอ
เธอเป็นคนยังไงเหรอ
เธอคิดจริงๆ ว่าเราสามารถเปลี่ยนโลกได้
โลกเหรอ
ถ้าทุกคนเป็นคนที่ตัวเองอยากเป็น
และทำสิ่งที่ดี อากิโยชิเชื่อว่าสักวันหนึ่ง
สงคราม การแบ่งแยก และความยากจนจะหมดไป
ฉันคิดว่าจริงๆ แล้วการอุทิศตน ให้กับความคิดที่ไร้เดียงสาแบบนั้นมันเจ๋งดี
คนแบบเราใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยไปวันๆ ได้
เพราะว่าโลกนี้มีคนแบบเธออยู่
คาเอเดะ โทรศัพท์นายน่ะ
โอเค
- รับสายได้นะ - อะไร ไม่ล่ะ
พวกโทรมาขายของน่ะ
(อากิโยชิ ฮิซาโนะ)
ทะแม่งๆ นะ ฉันว่าแฟนเก่าโทรมาแหงๆ
ไม่ใช่หรอกน่า
รู้ไหม
เมื่อไม่นานมานี้ ผู้ชายคนนี้ไปเที่ยวกับเท็นมาด้วยนะ
อะไรนะ
เราแค่ดื่มด้วยกันไม่กี่ครั้งเอง
ฉันปฏิเสธไม่ได้น่ะ
เสือผู้หญิงพวกนี้เข้ากันได้ดีจริงๆ
ฉันไม่ใช่เสือผู้หญิงนะ
เดี๋ยวนะ เท็นก็ไม่ใช่เสือผู้หญิงเหมือนกันนะ
เขาอาจดูเหมือนเสือผู้หญิง แต่เขาเป็นคนมุ่งมั่นมากเลยล่ะ
อ้อ ทานสิ
เธอไม่ค่อยได้ทานอะไรเลยนี่
ขอบคุณค่ะ
ทำไมรุ่นพี่ถึงชอบพูดจาเป็นทางการตลอดเลย
มันทำให้รู้สึกห่างเหินกับรุ่นพี่
เนอะ
ฉันไม่ขัดข้องหรอก
รู้ไหม ถ้าเลิกเป็นทางการปุ๊บ ก็จะเห็นความแตกต่างเลยล่ะ
เร็วเข้า ลองดูหน่อยสิ
ขอโทษนะ ฉันต้องรีบ ไปขึ้นรถไฟขบวนสุดท้ายแล้วล่ะ
ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ
จะกลับแล้วเหรอ คาวาฮาระ
รุ่นพี่ทาบาตะ จะพูดกับฉัน แบบเป็นทางการต่อไปก็ได้นะคะ
เอ๊ะ
เหตุผลที่
รุ่นพี่พูดจาเป็นทางการก็เพราะ นั่นคือระยะห่างที่รุ่นพี่ประเมิน
ฉันคิดว่าการที่คนเราจะเว้นระยะห่างกัน มันไม่ใช่เรื่องผิดอะไรหรอกค่ะ
ไม่ผิดหรอก
ไม่ผิดจริงๆ ฉันก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน
ใช่
แต่รุ่นพี่กำลังกดดันอยู่นิดๆ อยู่รึเปล่า
หัวเราะกับทุกคนตลอดเวลางั้นเหรอ
ฉันไม่ได้กดดันอะไรเลยนะ
มันก็มีตัวฉันในแบบที่ดื่มและหัวเราะ…
และมีตัวฉันในแบบที่มีรักทางไกลที่จริงจัง…
ฉันเองก็แตกต่างจากคนอื่นโดยสิ้นเชิงเหมือนกัน
ฉันมั่นใจว่าตัวฉันมีอยู่ 100 แบบเลยล่ะ
แต่ทุกแบบล้วนเป็นตัวฉันจริงๆ
คราวนี้ฉันทำให้เสียบรรยากาศจริงๆ
แล้วฉันจะไปขอโทษนะคะ
ขอโทษทั้งรุ่นพี่ปงและรุ่นพี่โทสุเกะเลย
ฉันว่าสองคนนั้นไม่ติดใจอะไรหรอก
ฉันคงอิจฉาน่ะ
รุ่นพี่ปงสามารถยอมรับตัวเอง ได้หลายด้านเหลือเกิน
ฉันมันหัวรั้นมากน่ะ
ฉันยึดติดกับความคิดที่ว่า ตัวตนที่แท้จริงของฉันคือใคร
ส่งแค่นี้ก็พอแล้วล่ะค่ะ
โอเค โชคดีนะ
(ข้อความเสียง อากิโยชิ ฮิซาโนะ)
ไม่ได้คุยกันตั้งนาน นี่อากิโยชินะ
คือว่า… เมื่อวันก่อนฉันเจอมิซูกิ
จากโรงเรียนทางเลือกพาเหรดน่ะ
เธอบอกว่าเธอจะเข้าวิทยาลัยล่ะ
และวงใหม่ของเธอชื่อว่าวงไร้ค่า
ฉันอยากคุยอะไรกับนายหน่อย ทาบาตะ
ฉันอยากให้นายติดต่อมานะ บาย
“ทาบาตะ” เหรอ
(ไม่มีข้อความ)
กลับมาแล้วครับ
คาวาฮาระโอเครึเปล่า
โอเค แล้วนายล่ะ
เธอหลับไปแล้วเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
เรื่องอากิโยชิน่ะ
เธอโกหกเรื่องก่อตั้งชมรมนะ
ฉันคิดว่าเธอต้องพูดแบบนั้น เพราะเธอขโมยมันไปจากเรา
อย่างนี้นี่เอง
ฉันก็ว่างั้นแหละ
ฉันจะเอานั่นไปวางตรงนี้เอง
โอเค
เยี่ยมเลย จดหมายขยะอีกแล้ว
ฉันไม่เคยไปประชุมข้อมูลธุรกิจอะไรพวกนี้ด้วยซ้ำ
บางทีพวกเขาอาจจะขาย ที่อยู่อีเมลของพวกนักศึกษาดีๆ ก็ได้
นักศึกษาดีๆ รึเปล่าฉันก็ไม่แน่ใจ แต่มันก็เป็นไปได้
นี่ โทสุเกะ นายเริ่มได้จดหมายขยะมากขึ้น ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ
อะไรนะ
ประมาณหนึ่งเดือนที่แล้วมั้ง
เฮ้ย นั่นมัน…
ช่วงงานแลกเปลี่ยนไม่ใช่เหรอ
อะไรนะ
ฉันก็เริ่มได้จดหมายขยะ ตั้งแต่ไปปาร์ตี้บาร์บีคิวของเท็น
หรือมันหมายความว่า…
(รายชื่อพันธมิตรทางธุรกิจของโมไอ)
(จดหมายขยะ)
ใช่แน่นอน
เท็นขายที่อยู่อีเมลของเราให้บริษัทต่างๆ
พวกเขาต้องได้เงินหรือข้อเสนองาน เป็นการแลกเปลี่ยนแน่ๆ เลย
เอาจริงดิ
ต้องมีรายการข้อมูลของทุกคนอยู่แน่ๆ
ถ้าเราหาหลักฐานว่ามันถูกขายไปได้
เราทำลายโมไอได้แน่นอน
แต่จะหาได้ไงล่ะ
ฉันจะถามบริษัทต่างๆ ที่ส่งข้อความขยะมาโดยตรง
ถามเหรอ
ถ้าฉันใช้ชื่อของเท็น
และบอกว่าฮาร์ดไดรฟ์เสีย และเราทำรายชื่อหายไป
ก็จะมีคนส่งกลับมาให้เราได้นะ
จะมีคนโง่ขนาดนั้นเหรอ
มีคนที่โง่ขนาดนั้นเลยล่ะ!
ครับ ฮัลโหล
ฉันได้รายชื่อมาจากบริษัทแล้ว พวกเขาส่งกลับมาให้
เอาจริงดิ
นายอยู่บ้านรึเปล่า
อยู่
เดี๋ยวฉันไปหา
โง่ชะมัด
รุ่นพี่ทั้งสองคน…
โง่ชะมัด
ไง
- มาเร็วจัง - ขอโทษนะ
มีคนที่โง่ขนาดนั้นจริงๆ
เขาส่งรายชื่อกลับมาให้อย่างสุภาพ
ดูนี่นะ
ฮะ โอเค
(เรื่องรายชื่อ)
ดูสิ
(มหาวิทยาลัยบันชู)
(มาเอกาวะ)
มีชื่อนายด้วยเหมือนกัน
(ทาบาตะ)
ชื่อฉันด้วย
เท็นขายข้อมูลส่วนตัวมาตลอด
เราทำลายโมไอได้ ถ้าเราเปิดโปงเรื่องนี้ทางอินเทอร์เน็ต
เข้าใจแล้ว
อะไร
นี่ คาเอเดะ
นายคิดยังไงถ้าจะ…
หยุดมันไว้แค่นี้
อะไรนะ
ฟังนะ ฉันเข้าใจความรู้สึกนายนะ
เพื่อนนายตาย และโมไอก็ถูกพรากไปจากนาย
เดี๋ยวนะ เป็นอะไรไปเนี่ยโทสุเกะ
ฉันเชื่อว่าเท็น…
ไม่คิดว่าตัวเองทำอะไรผิดหรอก
เขาแค่อยากช่วยให้ทุกคนได้ข้อเสนองาน
แต่นั่นไม่ได้ทำให้เรื่องนี้ถูกต้องนะ
อีกอย่าง เขาก็รับเงิน หรือข้อเสนองานจากพวกเขาจริงๆ
แต่การเอาเรื่องนี้ไปแฉในอินเทอร์เน็ตมัน…
อะไร
นี่เท็นเกลี้ยกล่อมนายเหรอ
พูดอะไรของนายเนี่ย
พวกเขาปั่นหัวนายและนายไม่สามารถหักห้ามใจ…
จากรุ่นน้องขี้เหงาผู้มีรักทางไกลได้
ไหนบอกว่าไม่สนใจเธอไง
ปงน่ะ…
แกล้งหลับเก่ง
เธอรู้ว่าเราพยายามทำลายโมไอกัน
เธอบอกว่าพวกเรามันโง่
โง่ตรงไหน
เท็นเป็นคนดีนะ
อะไรนะ
ฉันคิดอะไรบางอย่างได้น่ะ
ฉันเคยคิดว่าการที่คนพูดว่า
“เป็นคนที่คุณอยากเป็น” หรือ “เปลี่ยนโลก” มันน่าอาย
แต่ฉันคิดได้ว่าฉันมันแย่กว่านั้นอีก
เพราะสิ่งเดียวที่ฉันทำคือ หัวเราะเยาะพวกเขาจากข้างนอก
อะไรเนี่ย
ฉันไม่เข้าใจเลย
เกิดอะไรขึ้น
หมายความว่าไง
นายบอกว่าโมไอถูกขโมยไปจากนาย
แต่อากิโยชิทำอะไรนายเหรอ
นายไม่มีทางเข้าใจอะไรเกี่ยวกับเราหรอก
นี่ คาเอเดะ ทำไมไม่ลองคุยกับอากิโยชิดูล่ะ
นายอาจจะ…
เปลี่ยนวิธีมองสิ่งต่างๆ ก็ได้นะ
(โมไอขายข้อมูลนักศึกษาให้บริษัทต่างๆ เพื่อเงินหรือข้อเสนองานงั้นหรือ)
(อะไรคืออุดมคติของคนที่ ตีสนิทคนอื่น ปฏิเสธพวกเขา)
(และทำให้พวกเขาเจ็บ)
(โพสต์)
(ดูกิจกรรมเกี่ยวกับโพสต์นี้)
(เอาจริงดิ อะไรวะเนี่ย)
- คืออะไรเนี่ย - อยากรู้จริงๆ ว่าข้อมูลของฉันมูลค่าเท่าไหร่
- อย่างนี้นี่เอง - พวกเราถูกขาย
น่าอาย
(โมไอจบเห่แล้ว ไชโย!)
(น่าขายหน้าจริงๆ)
แม่เจ้า!
พวกแกชั่วมาก
นี่แอปหาคู่เหรอ
- ฉันขอลาออก แต่คงสายไปแล้ว - สู่สุคตินะ
โลกเปลี่ยนไปจริงๆ
นี่คือคนที่คุณอยากเป็น
แน่นอนว่านักศึกษาขี้เก๊กพวกนี้…
ฉันถึงได้เกลียดพวกเขาไง
(ชมรม “โมไอ” ของมหาวิทยาลัยบันชู ขายข้อมูลส่วนตัวของนักศึกษา 4,000 คน)
(อากิโยชิ ฮิซาโนะ)
(หล่อนอยู่นี่เอง!)
(อากิโยชิ ฮิซาโนะ โทรไปด่าได้ที่นี่)
(อากิโยชิ ฮิซาโนะเป็นประธานใช่ไหม ฉันเคยไปงานแลกเปลี่ยนด้วย)
(อากิโยชิโผล่หัวมาหน่อยไหม!)
(แถลงการณ์ของโมไอ เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น)
(อากิโยชิ ฮิซาโนะ ประธานชมรม จะแถลงการณ์)
(การประชุมซักถามโมไอ เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น)
ทาบาตะ…
คุยกันตอนนี้ได้ไหม
เอ่อ…
วันก่อนฉันโทรไปหา นายได้ฟังข้อความของฉันไหม
ไม่
อ้อ
นายได้ข่าวไหม
โมไอกำลังลำบากล่ะ
มีปัญหานิดหน่อย
ฉันกำลังจะรายงานทุกคน
อืม
ฉันจะพูดตรงๆ เลยละกันนะ
นายไม่ได้บังเอิญมาที่นี่หรอกใช่ไหม
นายเป็นคนโพสต์เรื่องนี้ใช่ไหม
ฉันเหรอ
ใช่
ฉันจะทำแบบนั้นไปทำไม
ฉันไม่รู้
แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
พูดอะไรของเธอเนี่ย
หลังจากเห็นข้อความนี้ ไม่มีทางที่ฉันจะไม่รู้หรอก
(อะไรคืออุดมคติ…)
เห็นปุ๊บก็จำได้เลย
(ปฏิเสธพวกเขา และทำให้พวกเขาเจ็บ)
อะไร
สาระสำคัญของชีวิตนายไง ทาบาตะ
สมมติว่าเป็นฝีมือฉันจริงๆ แล้วไงเหรอ
แล้วไงเหรอ
ลองเอาใจพวกเขามาใส่ใจเธอดูบ้างนะ
สมัยที่เราไม่ยุ่งกับใครเลย
ไม่มีใครให้ความเห็นอะไรเราเลย
แต่แล้วเธอก็เริ่มเหลิงอย่างน่ารังเกียจ
ทำตัวสูงส่งและยิ่งใหญ่
ใครๆ ก็รำคาญโมไอ
ตอนนี้ก็เลยมีคนทำแบบนี้ ก็แค่นั้นเอง
บางทีนี่อาจเป็นโอกาสที่ดีนะ
เธอสามารถปฏิรูปเพื่อเป็นโมไอที่เหมาะสมได้
ปฏิรูปหมายความว่าไง
โมไอที่เหมาะสมคืออะไร
นั่นคือเหตุผลที่นายทำแบบนี้เหรอ
ใช่แล้ว
ฉันทำเองแหละ ฝีมือฉันทั้งหมด
เธอคือคนที่โกหก
โกหกเหรอ
ไหนล่ะที่ว่าจะเปลี่ยนโลก
แล้วการกำจัดสงครามล่ะ
แล้วการเป็นคนที่เธออยากเป็นล่ะ
เธอพูดถึงอุดมคติทั้งหมดนี้
แล้วสามปีที่ผ่านมาโมไอทำอะไรบ้าง
สิ่งเดียวที่เธอทำก็คือการตั้งกลุ่ม ที่เต็มไปด้วยพวกขี้ประจบสอพลอขึ้นมา
เธอหลอกทุกคนด้วยอุดมคติของเธอ
พูดอะไรของนายน่ะ
ฉันกำลังบอกว่าโมไอบ้าไปแล้ว
นายต่างหากที่บ้าไปแล้ว
- รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา - รู้สิ
ทำไมนายถึงเป็นแบบนี้เนี่ย
ฉันต่างหากที่ต้องพูดประโยคนั้น! เธอทิ้งอุดมคติของเธอไปแล้ว
ฉันเปล่านะ!
ฉันไม่ได้ทิ้งอุดมคติของฉันไปเลย
ฉันอยากเปลี่ยนโลก ฉันอยากให้ทุกคนมีความสุข
สงคราม การแบ่งแยก และความยากจน ยังควรถูกกำจัดไป
งั้นก็เลิกเสียเวลากับชมรมหางานของเธอได้แล้ว
การอยากได้สิ่งเหล่านั้นมันไม่พอหรอกนะ
เพื่อให้ได้สิ่งที่นายต้องการมา
นายต้องมีวิธีการและแนวทางด้วย!
ฉันก็ยังอยากได้สิ่งเหล่านั้นอยู่นะ
แล้วเธอทำอะไรสำเร็จแล้วบ้างล่ะ
การช่วยหางานของเธอ มันทำให้โลกเปลี่ยนไปยังไงบ้างเหรอ
เธอชวนไอ้พวกโง่เข้ามาและตัดฉันออกไป เมื่อเธอไม่ต้องการฉันแล้ว
ตัดนายออกเหรอ
หมายความว่าไงเนี่ย
เธอเขี่ยฉันทิ้ง!
นายออกไปเองนะ
เธอก็ไม่รั้งฉันเลย!
ฉันถามนายแล้วถามนายอีกนะ!
“แบบนี้โอเคจริงๆ เหรอ”
นายไม่พูดอะไรเลย ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ
นั่นก็เพราะเธอไม่แม้แต่จะพยายามเข้าใจน่ะสิ
เธอไม่เข้าใจก็เพราะ เธอไม่เคยพยายามจะคิดถึงฉันเลย
แม้แต่เวลาที่ฉันอยากคุย ก็มีคนห้อมล้อมเธอตลอด
เธอมัวแต่ยุ่งอยู่กับชีวิตรักของเธอ
เธอไม่ใส่ใจเลย
อะไร
เดี๋ยวก่อนนะ
อย่าบอกนะ…
ว่านายเคยชอบฉัน
อะไรนะ
นายก็เลยทำแบบนี้น่ะเหรอ
เปล่านะ ไม่ใช่อยู่แล้ว
ทุเรศ
ที่บอกว่าปฏิรูปหมายความแบบนี้น่ะเหรอ
นายหึงเพราะฉันเริ่มเดตกับคนอื่น นายเลยทำแบบนี้งั้นเหรอ
อย่ามาดูถูกฉันนะ ฉันจะไม่…
เป็นเหตุผลที่งี่เง่ามาก!
นายมันเลวจริงๆ
นายทำให้ฉันรู้สึกรังเกียจนาย!
ตอนนั้นฉันไม่น่าคุยกับเธอเลย
เธอคอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ฉันอยู่ได้ ในตอนที่ไม่มีใครต้องการเธอ
ตอนนั้นฉันไม่น่าคุยกับเธอเลย
เธอที่ไม่มีเพื่อนสักคน…
เธอที่ใครๆ ก็หัวเราะเยาะใส่
เธอที่ไม่มีใครยอมให้เข้าชมรม
ฉันไม่น่าเปิดใจให้เธอเลย
ไม่งั้นสี่ปีของฉัน
คงไม่ต้องทนทุกข์แบบนี้
เกิดอะไรขึ้นกับอุดมคติของเธอเหรอ
ช่วยทุกคนงั้นเหรอ เธอทำทุกอย่างเพื่อตัวเองต่างหาก!
เธอแค่หลอกใช้ฉันเพื่อประโยชน์ของตัวเธอเอง
มันอาจจะเป็นใครก็ได้
แต่เพราะบังเอิญฉันอยู่ตรงนั้น
มันอาจจะเป็นใครก็ได้
ไม่…
ก็อาจจะจริงน่ะแหละ
ชีวิตฉันคงดีกว่านี้ถ้าไม่รู้จักเธอ
ฉันว่าทุกคนก็รู้สึกแบบนี้
(การประชุมซักถามโมไอ เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น)
เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ที่เกิดขึ้น
และกิจกรรมอื่นๆ ของเราในปีนี้
ทางโรงเรียนกับฉันจะหารือกัน
ทิศทางของงานของปีสาม
จะถูกกำหนดจากการหารือครั้งนี้
ในส่วนของอนาคต…
ทางโรงเรียนกับฉันจะหารือกัน
ในส่วนของอนาคต…
เอ่อ…
ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ…
เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ฉัน… คิดมาสักพักแล้ว
ว่าจะบอกทุกคนว่าอะไร
โมไอเริ่มต้นจากสมาชิกแค่สองคน
เป็นเหมือนสถานที่ที่เราเจอกับเพื่อน
เป็นเหมือนข้ออ้างเพื่อมานั่งเล่นกัน
นั่นคือทีมของเรา
ฉัน…
ฉันรักโมไอ
มันเป็นสถานที่…
ที่สนุกและสำคัญมากสำหรับฉัน
และฉันเชื่อว่าเมื่อโมไอเติบโตขึ้น
และผู้คนกลายเป็นคนที่พวกเขาอยากเป็น
ฉันคิดจริงๆ ว่าโลกจะเป็นที่ที่น่าอยู่ขึ้น
แต่ว่า
นั่นเป็นแค่ความพอใจของฉันเอง
ฉันเริ่มคิดว่าฉันนี่แหละ ที่เป็นคนที่ทำให้โลกมัวหมอง
ฉันรู้ว่าฉันมันไร้เดียงสา
แต่ว่า…
ฉันขอโทษ
ฉันจะยุบชมรมโมไอค่ะ
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
โอ๊ย…
ทาบาตะ
รู้ไหมว่าอากิโยชิอยู่ไหน
อะไรนะ ทำไมเหรอ
ฉันอยากขอโทษน่ะ
ฉันเป็นคนทำให้เธอต้องยุบชมรมโมไอ
ฉันเป็นคนโพสต์เรื่องนั้นเอง
โคตรทุเรศเลยนะนั่น
แต่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอากิโยชิอยู่ที่ไหน
จริงอยู่ว่าเราเคยคบกัน แต่เราก็เลิกกันหลังจากนั้นหนึ่งปี
ฉันเลยไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหนเหมือนกัน
เจอแล้ว
นายทำแบบนั้นทำไม
ทำให้เธอต้องยุบชมรมโมไอน่ะ
ฉันคิดว่าเธอทำร้ายฉัน
คิดว่าอากิโยชิ
หลอกใช้ฉันเพื่อประโยชน์ของตัวเธอเอง
พอหลอกใช้ฉันเสร็จก็เลิกคบกับฉัน
นั่นแหละเหตุผล
แต่ว่านะ ทาบาตะ
คนเราต่างก็มีชีวิตอยู่โดยใช้คนอื่น เพื่อประโยชน์ของตัวเองทั้งนั้นแหละ
อย่างเพื่อนหรือคนรัก
รุ่นพี่ รุ่นน้อง
พวกเขาเข้าไปตีสนิทคนที่เหงา เมื่อพวกเขารู้สึกเหงา
แล้วก็
ในช่วงเวลาที่ลำบาก
พวกเขาก็ต้องการใครสักคนอยู่เคียงข้าง
เราทุกคนต่างก็มีชีวิตอยู่
โดยใช้คนอื่นแบบนั้นแหละ
และถึงแม้ว่า…
จะทำไปเพื่อผลประโยชน์
แต่ในตอนนั้นนายก็เป็นที่ต้องการนะ
นายควรรู้สึกว่ามันเพียงพอแล้ว
ถึงแม้ว่า…
ฉันยังโตไม่พอที่จะรู้สึกแบบนั้นได้จริงๆ ก็เถอะ
ฉัน…
ฉันควรทำยังไงดี
ฉันไม่รู้จริงๆ
ตอนนั้นฉันแค่…
อยากอยู่ตรงนั้นตลอดไป
(ผมเป็นคนที่กดดันให้โมไอต้องถูกยุบ)
(ผมทำร้ายคนที่สำคัญสำหรับผม)
(ผมทำลายทุกอย่างที่คนคนนั้นรัก)
(ผมคิดว่าสิ่งที่ผมทำมันเลวทรามต่ำช้า)
(นี่ไม่ใช่คนที่ผมอยากเป็น)
โลกเปลี่ยนไปยังไงบ้างเหรอ
เธอคือคนที่โกหก
ไหนล่ะที่ว่าจะเปลี่ยนโลก
แล้วการเป็นคนที่เธออยากเป็นล่ะ
เธอหลอกทุกคนด้วยอุดมคติของเธอ
ตอนนั้นฉันไม่น่าคุยกับเธอเลย
ฉันไม่น่าเปิดใจให้เธอเลย
ชีวิตฉันคงดีกว่านี้ถ้าไม่รู้จักเธอ
ฉันคิดว่าโลกนี้ไม่จำเป็นต้องมีความรุนแรงเลยค่ะ
ฉันก็คิดว่า…
โลกนี้ไม่จำเป็นต้องมีความรุนแรงเหมือนกัน
ขอโทษนะ
(เป็นคนที่คุณอยากเป็น!)
เป็นอะไรจ๊ะ
ดูนะ
(ถ้าผมได้เป็นคนที่ผมอยากเป็น…)
(ผมไม่สามารถเป็นคนที่ผมอยากเป็นได้)
(ผมเป็นคนที่กดดันให้โมไอต้องถูกยุบ)
(โพสต์)
(น่าอายว่ะ 555)
(เลิกพยายามแย่งจุดสนใจซะทีเถอะ)
(ใครจะไปหลงเชื่อ)
(อย่าไปสนโพสต์นี้เลย)
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงสักอย่าง
เพราะไม่มีการขายข้อมูลเพื่อเงิน
ทางมหาวิทยาลัยก็เลยไม่ได้ลงโทษสมาชิกโมไอ
แข็งแรงมาก
ถึงจุดนี้มีใครมีคำถามอะไรไหม
ไม่มีนะ โอเค
ผมไม่เจออากิโยชิอีกเลย
(หนึ่งปีต่อมา)
พี่ไปกับเธอได้นะ
หนูไม่เป็นไรค่ะ
เจ้านาย! ทางนี้ๆ!
ดูสิครับ ผมทำนี่
สุดยอดเลย
ตัวการ์ตูนตัวนี้วิ่งไปชนกำแพง
แล้วหัวเขาก็โขกกำแพงและตกลงมา
สุดยอดเลย
เจ๋งมากเลยใช่ไหมล่ะ
(คาวาฮาระ ริสะ)
(ไม่เจอกันตั้งนานนะ)
รุ่นพี่ทาบาตะ!
(จากโมไอถึงโมไอ คุณเป็นคนที่อยากเป็นหรือเปล่า)
มีหลายคนที่รู้สึกเหมือนฉัน
ที่ไม่สามารถปล่อยให้มันจบแบบนั้นได้
พวกเราก็เลยตั้งชมรมกันขึ้นมา
ตามสบายนะคะ
(ความพยายามในการเก็บขยะ)
คุณหมึกยักษ์!
ทำอะไรอยู่ตรงนั้นเหรอ
- หวัดดี - หวัดดี
ฉันทำเสียอีกแล้ว
ไม่เป็นไร! ไหนดูซิ
ขอโทษนะคะ
โลกสามารถเปลี่ยนแปลงได้
เห็นไหม แบบนี้ไง
แค่หมุนไปรอบๆ ดูสิ!
ดีมากเลยใช่ไหมล่ะ
แบบนี้
ถ้าผมเป็นคนแบบที่ผมอยากเป็น
โลกจะเปลี่ยนไปรึเปล่า
ไม่มีทางที่ผมจะเปลี่ยนโลกได้เลย
ผมก็เป็นตัวผม ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย
ผมไม่อยากเจ็บ
แน่นอน ผมกลัว
แต่…
ผมต้องลองอีกครั้ง
ผมอาจถูกมองข้าม
หรือถูกปฏิเสธ
แต่ผมไม่สนถ้าผมถูกมองข้าม
หรือถูกปฏิเสธ
ถ้ามันเป็นอย่างนั้น
ผมก็แค่ต้อง…
เจ็บอีกครั้ง
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล