Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
-Ωραία. -Εντάξει. Γεια.
Περιμένετε. Ξεκινάμε.
-Έτοιμοι; -Ναι.
Αυτή είναι μια ιστορία Που πρέπει να σας πω
Για τρία κακά αδέρφια Που ξέρετε πολύ καλά
Ξεκίνησε πολύ παλιά
-Με τον Ad-Rock -Τον MCA
-Κι εμένα -Τον Mike D
ΘΕΑΤΡΟ KINGS Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ BEASTIE BOYS
Ποιος είναι ο αγαπημένος σου;
Ταυτίζομαι εν μέρει με όλους.
Μου ταιριάζει ο MCA.
Ο Mike D.
Ο Ad-Rock με εμπνέει πολύ.
Όταν τους ακούς τόσα χρόνια,
περνάς φάσεις που νιώθεις πιο κοντά σε κάποιον,
αναλόγως την περίοδο.
Έχω αδυναμία στον Mike D.
Έχει πολλή πλάκα, αλλά με διακριτικό τρόπο.
Ποιο βίντεο κλιπ τους είναι το αγαπημένο σου;
Ένα βίντεο γυμναστικής που δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
Καλέστε τον αριθμό που βλέπετε στην οθόνη!
Ο MCA ήταν ο αρχηγός. Τους κρατούσε ενωμένους.
Αυτός σκεφτόταν όλα τα τρελά.
Ο MCA ήταν πολύ σημαντικός για τον κόσμο.
Επηρέαζε πολλούς, είχε μεγάλη καρδιά.
Πάντα πίστευα ότι ο Ad-Rock ήταν ο ορισμός του κουλ.
Υπάρχει μια λέξη που δεν χρησιμοποιείται πολύ πια,
αλλά νομίζω ότι ταιριάζει και σε εμένα και στα παιδιά.
Είναι το "μάτσο".
Είμαστε μάτσο.
Είναι πολύ ειλικρινής. Είναι ακραία ειλικρινής.
Δεν έχουμε πολύ μουσικό ταλέντο,
οπότε σκεφτήκαμε να δοκιμάσουμε διάφορα.
Ο Γιάουκ.
Θέλω απλώς να πω "Πώς πάει;" στη γιαγιά μου.
Το πιο σημαντικό είναι το μπάσο για μένα.
Περιμένετε, καθίστε μισό λεπτό.
Δεν τελείωσε ακόμη.
Πάμε!
Η μουσική τους επηρέασε πολύ κόσμο.
Είναι το σάουντρακ της ζωής μου, θα έλεγα.
Είναι το σάουντρακ της ζωής μας.
Πολλά συγκροτήματα διαλύονται
και ενώνονται πάλι στο τέλος.
Αυτοί έζησαν μαζί όλη την περιπέτεια.
Δεν αντέχω Ξέρω ότι το σχεδίασες
Θα το εξηγήσω, όλο αυτό το Γουοτεργκέιτ
Δεν μπορώ να ροκάρω όταν είμαι εδώ
Γιατί η γυάλινη σφαίρα σου Δεν είναι ξεκάθαρη
Όσο κάθεσαι κι αναρωτιέσαι γιατί
Έχω αυτό το αγκάθι στα πλευρά μου
Θεέ μου, είναι οφθαλμαπάτη
Σας το λέω, είναι σαμποτάζ
Ναι!
Εντάξει.
Πώς είστε;
Μπρούκλιν!
Γεια σας.
Λοιπόν...
Γεια σας.
-Γεια σας. Εγώ είμαι ο Άνταμ. -Γεια σου, Άνταμ.
Κι εγώ ο Μάικ.
Γνωστός κι ως Μάικλ Ντάιαμοντ ή Mike D.
Κι είμαστε οι Beastie Boys από τη Νέα Υόρκη.
Λοιπόν, απόψε θα σας πούμε την ιστορία τριών παιδιών
που γνωρίστηκαν, έγιναν φίλοι
κι έκαναν διάφορα τρελά μαζί για πάνω από 30 χρόνια.
Θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, γιατί ένας από εμάς δεν είναι εδώ.
Ο Άνταμ Γιάουκ...
γνωστός κι ως MCA.
Πέθανε το 2012 από καρκίνο.
Όταν πέθανε ο Άνταμ, πάψαμε να είμαστε συγκρότημα.
Ήταν πολύ περίεργο να έχουμε συγκρότημα χωρίς τον Γιάουκ,
γιατί το συγκρότημα ήταν δική του ιδέα εξαρχής.
Παρότι ο Γιάουκ δεν είναι εδώ μαζί μας,
πάντα σκεφτόμαστε "Τι θα έκανε ο Γιάουκ;"
Αλλά είναι πολύ δύσκολο να φανταστούμε τι θα έκανε όντως,
επειδή ήταν πολύ απρόβλεπτος.
Ήταν χαρακτήρας μπαλαντέρ, αλλά θα το συζητήσουμε μετά.
Οι Beastie Boys έφτασαν.
Πάντα μέσα στη μόδα.
Όταν δεν είναι σε κόκκινο χαλί, είναι στις πασαρέλες του Παρισιού.
Δείτε τα λευκά ράστα.
Οι Beastie Boys επιστρέφουν μετά από εξαετή απουσία.
Παιδιά, πέρασε πολύς καιρός.
Τι κάνατε; Χαίρομαι που σας βλέπω.
-Γεια! -Ξέρω ότι ακούγεται κάπως αστείο,
αλλά μας αιχμαλώτισε ο Μεγαλοπόδαρος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
"Αυτό που θα κάνουμε είναι να πάμε πίσω.
Πολύ πίσω στον χρόνο".
ΜΑΪΚΛ ΝΤΑΪΑΜΟΝΤ, 15
Αν γεννήθηκες παράξενος, συγγνώμη, μαμά, από παράξενους γονείς, είναι παράξενο.
Αλλά νιώθεις και μοναξιά.
Μια μέρα άκουσα Clash.
Όχι απλώς αγάπησα τη μουσική τους,
αλλά όταν τους άκουσα κατάλαβα ότι υπάρχουν κι άλλοι παράξενοι εκεί έξω.
Απλώς έπρεπε να τους βρω.
Βρήκα τον πρώτο παράξενο στο σχολείο.
Τον έλεγαν Τζον Μπέρι.
Ένα απόγευμα είδαμε μια διαφήμιση στην εφημερίδα Village Voice.
Ήταν για ένα συγκρότημα που λατρεύαμε, τους Bad Brains.
Και οι Bad Brains θα έπαιζαν
σε ένα μέρος που λεγόταν Botany Talkhouse.
Πήγαμε στο κλαμπ
και υπήρχαν όλα κι όλα 15 άτομα.
Και ήταν όλοι ενήλικοι.
Αλλά υπήρχε ακόμα ένα παιδί της ηλικίας μας.
Φαινόταν πολύ κουλ.
Φορούσε μια μακριά καπαρντίνα, σαν να ήταν μεταχειρισμένη,
φορούσε αρβύλες,
είχε χειροποίητα κουμπιά στην καπαρντίνα
και τον έλεγαν Άνταμ Γιάουκ.
ΑΝΤΑΜ ΓΙΑΟΥΚ, 16
Εγώ γνώρισα και τους τρεις τους σε συναυλία των Misfits το 1982.
ΑΝΤΑΜ ΧΟΡΟΒΙΤΣ, 15
Ίσως έπαιζαν οι Circle Jerks,
αλλά προτιμώ τους Misfits, οπότε θα πω ότι έπαιζαν αυτοί.
Λοιπόν, εγώ και οι δύο φίλοι μου ακούσαμε
ότι κάτι παιδιά τα λέγανε στις γυναικείες τουαλέτες.
Πήγαμε εκεί
και βρήκαμε ένα τσούρμο πολύ κουλ, πανκ παιδιά της ηλικίας μας να τα λένε.
Κι αναγνώρισα κάποια, τη Τζιλ Κανίφ.
Πηγαίναμε δημοτικό μαζί.
Οπότε, αυτή ήταν το κονέ μου.
Αναγνώρισα ένα παιδί ακόμα,
την Κέιτ Σέλενμπαχ.
Μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά.
Η Κέιτ ήταν φοβερή.
Και ήταν και πιο έξυπνη από εμάς.
Και άκουγε, δεν ξέρω, πιο ψαγμένη ευρωπαϊκή μουσική...
Συγγνώμη που διακόπτω, αλλά όταν λες ότι ήταν πιο έξυπνη...
-Είναι πολύ έξυπνη... -Δεν ήταν δύσκολο.
-Δεν λέει κάτι. -Αλλά ήταν.
-Είναι γεγονός. -Σωστά.
Άκουγε Kraftwerk, για παράδειγμα.
Ζούσε σε ένα λοφτ στην 14η οδό με τη μητέρα της.
Ήταν ένα παλιό, ενιαίο λοφτ
και στη μέση είχαν τα ντραμς της.
Ο πρώτος πανκ φίλος μου ήταν ο Ντέιβ Σκίλκεν. Και...
Είναι αυτός στα αριστερά. Εγώ είμαι δεξιά.
Οπότε, εγώ κι ο κολλητός μου στο γυμνάσιο
παίζαμε μπάσκετ στο σχολείο
κι είδαμε ένα τρελό παιδί με μαλλιά καρφάκια και καπαρντίνα,
που περπατούσε στον δρόμο κουβαλώντας ένα συνθεσάιζερ.
Έπρεπε να πάμε να του πιάσουμε κουβέντα.
Ήταν πιο μικρός από εμάς.
Πήγαινε στην έκτη και είχε κάνει κοπάνα.
Ας το αναλογιστούμε λίγο.
Είσαι 11 χρονών όταν πας στην έκτη.
Εκείνη την εποχή αράζαμε κυρίως στο διαμέρισμα του Τζον Μπέρι
στην 100ή οδό και Μπρόντγουεϊ.
Εκεί παίζαμε μουσική.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80 όλοι ήταν σε κάποια μπάντα.
Ο Γιάουκ μάς πίεζε να φτιάξουμε συγκρότημα.
Είχε ήδη βρει το όνομα.
Beastie Boys.
Στο συγκρότημα αρχικά ήμουν εγώ, η Κέιτ, ο Άνταμ Γιάουκ και ο Τζον Μπέρι.
Το όνομα σήμαινε
"Αγόρια σε Αναρχική Κατάσταση προς την Εσωτερική Υπεροχή".
Το ακρωνύμιο δεν βγάζει κανένα νόημα,
γιατί το "αγόρια" είναι ήδη στον τίτλο του συγκροτήματος.
Το όνομα είναι γελοίο, πλεοναστικό
και ανακριβές, επειδή η ντράμερ ήταν κορίτσι, η Κέιτ.
Η πρώτη μας συναυλία ήταν στο σπίτι του Τζον Μπέρι,
εκεί όπου ζούσε, στον τρίτο όροφο.
Ο Γιάουκ έκλεινε τα 17.
Είπε "Ξέρετε κάτι;
Θα κάνω πάρτι και θα παίξουμε".
Όταν ανεβήκαμε να παίξουμε, αποφασίστηκε να είμαι ο τραγουδιστής.
Ήμουν τρομερά ντροπαλό παιδί.
Δεν ξέρω γιατί συμφώνησα.
Αυτό που θυμάμαι είναι 10 ή 12 παιδιά σε ένα δωμάτιο
με εμβαδόν τέσσερα επί έξι μέτρα περίπου.
Χοροπηδούσαν το ένα πάνω στο άλλο.
Ουσιαστικά, ήταν μια παρέα που περνούσε καλά.
Εγώ δεν ήμουν στους Beastie Boys τότε.
Μπήκα το 1983.
Ο Τζον Μπέρι δεν γούσταρε πια και τα παράτησε.
Τότε έκανα παρέα με τον Μάικ, τον Γιάουκ και την Κέιτ.
Κι αφού υπήρχα, έγινα ο νέος κιθαρίστας.
Ήμασταν χάρντκορ συγκρότημα, αλλά δεν ήμασταν κιόλας.
Ήμασταν σαν τους Monty Python και σαν τους Black Flag μαζί.
Συστηθείτε.
Ναι. Εγώ είμαι ο Μάικλ. Είμαι στους Beastie Boys.
Με λένε Κέιτ, είμαι Αιγόκερως κι η τσέπη μου έχει χνούδια.
Ας περάσουμε σε ένα πιο ώριμο μέλος της μπάντας.
-Πες μας πώς σε λένε. -Με λένε Αντ, αλλά λέγε με Άνταμ.
Απλώς βγήκα στην τηλεόραση. Ξέρεις, τα γνωστά.
Με λένε Άνταμ, το λέει και η ζώνη μου.
Πάρε τη ζώνη του Άνταμ.
Πόσων χρονών είστε; Γύρω στα 13 ή 14;
-Περίπου. -Ναι. Δώδεκα, έντεκα.
Έχουμε μεγαλώσει κάπως.
Δεν είμαστε πια 15.
Είμαστε 16.
Ασχολούμασταν με κάθε είδους μουσική.
Ακούγαμε σόουλ, πανκ, ραπ και ρέγκε.
Δύσκολα έβρισκες ραπ, δεν υπήρχαν πολλά 12ιντσα τότε.
Αλλά θέλαμε να αλλάξουμε στιλ.
Είχαμε πάθει εμμονή με ένα βλακώδες διαφημιστικό
για τα παγωτατζίδικα Carvel.
Γεια, είμαι ουράνιο πλάσμα του Καρβέλ από το διάστημα.
Με λένε Μπισκοτόφατσα.
Κάποιος σκέφτηκε την εξυπνάδα
να ηχογραφήσουμε ένα τραγούδι τηλεφωνική φάρσα με το όνομα
"Cooky Puss".
-Καρβέλ εδώ. -Έλα, φίλε. Ο Μπισκοτόφατσας είναι εκεί;
Ποιος;
Θέλω να μιλήσω στον Μπισκοτόφατσα, φίλε.
Όχι. Λάθος κάνετε.
Τον Μπισκοτόμπιρα. Τον Μπισκοτο...
Ένας τύπος, ο Ντέιβ Πάρσονς,
είχε δισκοπωλείο στο κέντρο, το Rat Cage.
Κάναμε κοπάνα και πηγαίναμε κι αράζαμε εκεί.
Τότε ο Ντέιβ ξεκίνησε μια μικρή δισκογραφική.
Έβγαλε το "Cooky Puss" σε 12ιντσο βινύλιο.
Και συνέβη κάτι που δεν είχαμε διανοηθεί ποτέ.
Οι DJ άρχισαν να παίζουν τον δίσκο μας στα κλαμπ.
Και άλλοι άνθρωποι, εκτός από τους 15 φίλους μας, μας άκουσαν.
Μια μέρα πήγα να δω μια φίλη σε μια ευκαιριακή δουλειά που έκανε.
Κι ακούσαμε ότι ο DJ Afrika Bambaataa
ήταν σε μια εκπομπή ή κάτι τέτοιο σε κάποιον όροφο του κτηρίου.
Και τρελαθήκαμε.
Τρέξαμε και τρυπώσαμε στο τηλεοπτικό στούντιο.
Και μετά έγινε αυτό.
Αναρωτιέμαι... Μου αρέσει πολύ
το "Cooky Puss" των Beastie Boys. Αναρωτιέμαι αν το ξέρετε.
Ναι, το έχω ακούσει.
Έχω τον δίσκο. Είναι δυνατό.
Ωραία.
Σου αρέσει; Γιατί;
Έχει πολλή πλάκα. Το άκουσα στο ραδιόφωνο.
Έχει σκρατσαρίσματα και τέτοια;
Ναι, έχει λίγο σκρατσάρισμα.
Είναι φάνκι.
Δεύτερο κεφάλαιο.
"Το μόνο που κάνουμε είναι να ακούμε ραπ".
Το 1984 βγήκε ένα τραγούδι
που θα άλλαζε την πορεία μας για πάντα.
Το "Sucker MC's" από τους Run-DMC.
Πριν από δυο χρόνια ένας φίλος μου Μου ζήτησε να πω MC ρίμες
Είπα τη ρίμα που θα πω και τώρα
Η ρίμα ήταν φοβερή Και πήγαινε έτσι
Το "Sucker MC's" έπαιζε παντού στην Νέα Υόρκη μόλις βγήκε.
Το άκουγες από αμάξια,
από κασετόφωνα, από πιτσαρίες, σε όλη την πόλη.
Οι Run-DMC ήταν και γαμώ!
Θέλαμε να γίνουμε σαν αυτούς.
Μελετήσαμε κάθε κομμάτι, κάθε στίχο.
Κοιτούσαμε κάθε φωτογραφία, τι παπούτσια φορούσαν,
τα ρούχα τους, όλα.
Μελετούσαμε κι επαναλαμβάναμε τα αγαπημένα μας τραγούδια όλη μέρα.
Δεν είναι ότι νιώθαμε ότι θα γίνουμε ραπ συγκρότημα,
αλλά τότε αρχίσαμε να γράφουμε δικές μας ρίμες.
Θα σας δείξουμε ένα μικρό παράδειγμα.
Θα δείτε σε ποιο επίπεδο ήμασταν στο μικρόφωνο ως MC.
Όχι ακόμη. Πήδηξες κάτι. Πάμε πίσω.
-Πήδηξα κάτι; -Γύρνα από την άλλη, Σπάικ.
-Αλήθεια; Εντάξει. -Καλά. Διάλειμμα.
Βλέπεις, Σπάικ;
-Είμαστε σε λάθος μέρος. -Το οτοκιού...
-Εντάξει. Νόμιζα... -Εντάξει.
-Αυτό ήταν. -Περίμενε.
Επιστρέψαμε. Κάναμε πρόβες, αλήθεια.
Συγγνώμη. Τα σκάτωσα με το οτοκιού.
Οτοκιού; Ούτε που το είχα προσέξει!
Τέλος πάντων.
Ωραίος τρόπος να αλλάζεις θέμα. "Τέλος πάντων".
Εκείνη την εποχή ετοιμάζαμε συναυλία στο Studio 54.
Περίμενε. Στο Studio 54. Ξέρετε, αυτό με την Μπρουκ Σιλντς.
Ναι. Αυτό με τον Μπαρίσνικοφ, τον Χάλστον, την Ντόνα Σάμερ.
Δεν ξέρω αν περίμενες αντιδράσεις από το κοινό.
-Κανείς δεν αντέδρασε. -Δεν ξέρω. Τέλος πάντων.
Υποσημείωση για το Studio 54. Ήταν διαγωνισμός συγκροτημάτων και χάσαμε.
Θα δίναμε συναυλία στο Studio 54
και θέλαμε να παίξουμε το "Cooky Puss".
Δεν το είχαμε ξαναπαίξει ζωντανά, αλλά...
σκεφτήκαμε να έχουμε έναν DJ μαζί μας.
Ένας φίλος μάς είπε ότι ήξερε έναν φοιτητή που ήταν και DJ,
ήθελε να γίνει παραγωγός ραπ και είχε τον κατάλληλο εξοπλισμό.
Και το πιο σημαντικό, είχε μηχανή για σαπουνόφουσκες.
Περίμενε. Τι είπες, Ad-Rock; Μηχανή για σαπουνόφουσκες;
Ναι, φίλε. Ακριβώς αυτό, Mike D. Μηχανή για σαπουνόφουσκες.
Καλά.
Πήγαμε στο δωμάτιό του στην εστία να τον συναντήσουμε.
Φτάνουμε, και ανοίγει την πόρτα ένας μαλλιάς χεβιμεταλάς
με κάτι δερμάτινα γάντια με φερμουάρ, και φρικάραμε.
Δεν μπορεί να ήταν εκείνος.
Ανοίγει την πόρτα του μικρού δωματίου του
και έχει μέσα ένα τεράστιο σύστημα PA,
πικάπ και drum machine.
Και ναι, κυρίες και κύριοι, μια μηχανή για σαπουνόφουσκες.
Οπότε, τι κάνουμε;
Τον προσλάβαμε με τη μία.
Είναι ο Ρικ Ρούμπιν.
Αρχικά φαινόταν ότι δεν ταιριάζαμε με τον Ρικ Ρούμπιν.
Είναι από το Λονγκ Άιλαντ, ενώ εμείς από τη Νέα Υόρκη.
Επίσης, ο Ρικ ασχολούνταν με διάφορα που δεν μας ενδιέφεραν.
Όπως η πάλη και η χέβι μέταλ.
Όλα αυτά μας φαινόταν λίγο χαζοβιόλικα.
Ο Ρικ φαινόταν πολύ μεγαλύτερος μας και...
Λοιπόν...
Να πούμε για αυτήν τη φωτογραφία.
-Δηλαδή... -Με...
Να πω για το κουτί της καλωδιακής ή όχι; Δηλαδή...
Όλοι δεν το σκεφτήκατε;
Αυτό ήταν πολύ μπροστά εκείνη την εποχή.
Έχουν καλωδιακή, τηλέφωνο με πολλές γραμμές. Δηλαδή...
Πού πήγαν αυτές οι εποχές, που είχες ένα πακέτο τσιγάρα
κι ένα τασάκι γεμάτο αποτσίγαρα δίπλα στο κρεβάτι;
Καλά δεν τα λέω;
Ο Ρικ φαινόταν πολύ πιο μεγάλος από εμάς και κάπως πιο ώριμος.
Και είχε λεφτά για να πληρώνει διάφορα.
Αλλά το πιο βασικό ήταν η αυτοπεποίθησή του.
Με ό,τι καταπιανόταν ήταν η νέα τάση.
Αυτό μπορεί να γίνει μεταδοτικό.
Αν έκανες παρέα μαζί του,
ενθουσιαζόσουν με ό,τι τον ενθουσίαζε.
Αρχίσαμε να κάνουμε πάλη.
Περίπου.
-Κι ασχοληθήκαμε με τη χέβι μέταλ. -Απολύτως.
-Απολύτως.
Σε μία μόνο εβδομάδα πάψαμε να νομίζουμε
ότι ο τύπος με τα γάντια ήταν χαζοβιόλης
και σκεφτόμασταν "Είναι ο πιο φοβερός τύπος".
Ήταν συνέχεια στην παρέα.
Έγινε κάτι σαν τον περίεργο, κουλ, μεγαλύτερο αδερφό.
Το δωμάτιό του έγινε το νέο αρχηγείο μας.
Το νέο Rat Cage μας.
Αντί να πηγαίνουμε σχολείο, πηγαίναμε κι αράζαμε στο δωμάτιό του.
Ακούγαμε δίσκους και μετά πηγαίναμε σε κάποιο κλαμπ.
Μετά τρώγαμε κάτι στο Cozy Soup 'n' Burger.
Μετά μιλούσαμε για τη βραδιά και τη μουσική,
και τη μουσική που θα φτιάχναμε μαζί κάποια μέρα.
Μετά από το Studio 54 είχαμε DJ.
Είπαμε "Δεν γαμιέται; Ας ραπάρουμε κι ας το βάλουμε κι αυτό στη συναυλία".
THE KITCHEN, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Οπότε, ο Ρικ μπήκε στο συγκρότημα κι έγινε ο DJ Double R.
Στις πρώτες συναυλίες με τον Ρικ τη μισή ώρα παίζαμε χάρντκορ
και στο δεύτερο μέρος ήμασταν ραπ συγκρότημα.
-B-E-A -S-T-I-E
Είμαστε τέσσερις Beastie Ροκάρουμε στη σκηνή
-Εγώ είμαι ο Άνταμ Γιάουκ -Ο Slop the Rock
-Με τον Mike D -Κέιτι Σέλενμπαχ
Χιπ χοπ, μη σταματάς
Κουνήσου στον ρυθμό Μέχρι να πέσεις κάτω
Εντάξει, νομίζω, ξέρετε...
Πήρατε...
Πήρατε μια ιδέα.
Οι πιο πολλοί ράπερ έχουν γραμμένους τους στίχους σε χαρτάκια.
Έτσι δεν γίνεται;
Είναι αλλιώς να αράζεις με φίλους
και να ραπάρεις το "Sucker MC's" όλη μέρα.
Αλλά αν είσαι στη σκηνή με κοινό από κάτω και ραπάρεις δικές σου ρίμες,
είναι πολύ διαφορετικό.
Δεν το καταλάβαμε, αλλά όσο περνούσε ο καιρός
κάναμε πιο πολύ παρέα με τον Ρικ, του μοιάζαμε όλο και πιο πολύ,
και είχαμε ξεκόψει με την Κέιτ.
Μάλλον η Κέιτ είχε ξεκόψει πιο πολύ από εμάς.
Νομίζω ότι οι φίλοι μας απορούσαν
που βγαίναμε συνεχώς με τον Ρικ.
Ένα συγκρότημα πρέπει να φάει.
Εκείνη την εποχή ο Ρικ έβγαλε το πρώτο του ραπ κομμάτι, το "It's Yours",
για τον ράπερ T La Rock.
Μέχρι τότε η μουσική στους ραπ δίσκους παιζόταν από κάποιο συγκρότημα.
Και ακουγόταν φάνκι και χαλαρή,
για να βγει στο ραδιόφωνο.
Αλλά το "It's Yours" είχε μόνο έναν ράπερ κι ένα drum machine.
Ήταν ακατέργαστο και με πανκ ήχο.
Κι ένα βράδυ
ο Ρικ είπε ότι θα πάει να γνωρίσει κάποιον Ράσελ Σίμονς στο Danceteria.
Δεν ξέραμε τι θα συζητούσαν,
αλλά θέλαμε τρελά να τους κατασκοπεύσουμε στο μπαρ.
Αυτός ο Ράσελ δεν ήταν απλώς ο μάνατζερ των Run-DMC,
αλλά και αδερφός του DJ Run.
Δεν ήταν ένας τύπος
που ήξερε έναν τύπο που ήξερε κάποιον που είχε σχέση με τη ραπ.
Ο Ράσελ ήταν η ραπ.
Ήταν το επίκεντρο όσων γίνονταν στη ραπ.
Μόλις έφυγε ο Ράσελ είχαμε τρελαθεί.
Τρέξαμε στον Ρικ και του είπαμε
"Ρικ, πες τα μας όλα.
Τι σου είπε αυτός ο Ράσελ;
Πρέπει να μας πεις ακριβώς ό,τι είπατε".
Εννοώ ότι είχαμε κατενθουσιαστεί.
Αυτό είναι καλό.
Έτσι μιλούσαμε στα 16 μας.
Ο Ρικ μάς είπε ότι του Ράσελ τού φαινόταν απίστευτο
ότι το "It's Yours" το έγραψε κάποιος που δεν είχε ξανακούσει
και ήταν και λευκός.
Ο Ρικ είπε ότι τα βρήκαν
κι ότι σχεδίαζαν να ανοίξουν δισκογραφική, την Def Jam.
Μισό λεπτό.
Πρόσεξε, κλείσε το τηλέφωνο και δες αυτό.
Το "Jam" σημαίνει δίσκος.
Το "Def" είναι συντομογραφία του "Απόλυτος".
Απολύτως ο καλύτερος δίσκος που μπορείς να αγοράσεις σήμερα.
ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ DEF JAM
Ο απόλυτος δίσκος
Και μέσα σε όλα αυτά ο Ρικ μίλησε στον Ράσελ για μας.
"Άκου. Έχω τρεις λευκούς ράπερ.
Πάνε ακόμα λύκειο.
Παίζουν πανκ ροκ, αλλά λατρεύουν τη χιπ χοπ.
Όλη μέρα ακούνε ραπ".
Ο Ράσελ Σίμονς αμέσως είδε τη δυναμική ενός λευκού ραπ συγκροτήματος.
Σε λίγες μέρες πήγαμε να τον συναντήσουμε στο γραφείο του.
Νομίζαμε ότι θα είχε μεγάλα, εντυπωσιακά γραφεία,
αλλά φτάνουμε και βλέπουμε δύο δωματιάκια όλα κι όλα.
Αλλά το καλό είναι
ότι στο ένα δωμάτιο είναι ο Κέρτις Μπλόου, ο Βασιλιάς της Ραπ.
Είναι στο γραφείο του Ράσελ και προσπαθεί να μάθει μπρέικ ντανς.
Προσπαθεί να στριφογυρίσει με το κεφάλι για κάποιον λόγο.
Κι όχι μόνο αυτό, δεν ξέρω...
Ξέρει κανείς εδώ τους Full Force;
Γύρω του είναι τα μέλη των Full Force
και τον βλέπουν να μαθαίνει μπρέικ ντανς.
Θέλουμε να πούμε ότι είδαμε μια τελείως σουρεάλ σκηνή.
Ως προς την αυτοπεποίθηση,
ο Ράσελ ήταν στο επόμενο επίπεδο από τον Ρικ.
Αν ήσουν κοντά του,
δεν γινόταν να μην πιστέψεις όλα τα φοβερά που έλεγε ότι θα συμβούν.
Το 1984 κανείς δεν νοιαζόταν για τη ραπ.
Μετά βίας ακουγόταν στο ραδιόφωνο.
Αλλά ο Ράσελ την προωθούσε όπου κι αν πήγαινε.
"Οι Run-DMC θα είναι το συγκρότημα της γενιάς μας.
Ο Ρικ Ρούμπιν θα γίνει ο Φιλ Σπέκτορ της ραπ.
Οι Beastie Boys;
Είναι λευκοί και θα γίνουν το μεγαλύτερο συγκρότημα στον κόσμο".
Εντάξει.
Ας το πάμε πιο αργά για λίγο.
Μόλις είχαμε ξεκινήσει να ραπάρουμε.
Ήμασταν μια μετριότητα.
Αλλά ο Ρικ κι ο Ράσελ πίστεψαν σε εμάς κι αποκτήσαμε αυτοπεποίθηση.
Και κανόνισαν να ηχογραφήσουμε το πρώτο μας ραπ κομμάτι.
Λέγεται "Rock Hard".
Δεν ήταν η καλύτερη στιγμή μας στο μικρόφωνο.
Αλλά, ξέρετε, λατρεύαμε τη ραπ και θέλαμε σαν τρελοί να γίνουμε ράπερ.
Θέλαμε σαν τρελοί να γίνουμε Run-DMC.
"Οι πρώτοι λευκοί, δεν το μετανιώνουμε.
Δεν υπάρχει πρόβλημα με την τηλεόρασή σου".
Το έγραψε ο Ράσελ Σίμονς.
Έλεγε ότι πρέπει να το πούμε, επειδή ήταν φοβερό,
πολύ μπρέικ ντανς, πανκ και όλα αυτά.
Επίσης, ήθελε πολύ να πούμε
"Μπορώ να παίξω ντραμς, μπορώ να παίξω κιθάρα.
Χορεύουμε μπρέικ ντανς κι είμαστε ροκ σταρ".
Και το κάναμε.
Φίλε, εσύ είσαι αυτός που ξέρει από ραπ.
Ο Κέρτις Μπλόου χορεύει χιπ χοπ στο γραφείο σου.
Αν λες ότι θα είναι φοβερό και τρομερό,
εντάξει, δώσε ένταση.
Mike D, Ad-Rock και MCA
Δεν πέρασε καιρός που είπες
Αυτά τα παιδιά κάτι έχουν
Ξεφεύγουν Ξέρεις, τους αρέσει να ξεσαλώνουν
Να ξεσαλώνουν...
Μουνιά
Θέλω να κατηγορήσω τον Ρικ και τον Ράσελ για την ποιότητα του τραγουδιού,
αλλά εμείς βγήκαμε και τα είπαμε.
Γράψαμε και είπαμε όλους τους υπόλοιπους στίχους.
Μας ήθελαν σαν καρτουνίστικη ραπ εκδοχή μέταλ συγκροτήματος της δεκαετίας του '80,
αλλά με παπούτσια Adidas, αθλητικές φόρμες και τέτοια.
Και το δεχτήκαμε απολύτως.
-Ακριβώς. -Έτσι δεν είναι;
Σοβαρά.
Αλλά κάποια στιγμή αποφασίστηκε ότι πρέπει να διώξουμε την Κέιτ,
επειδή δεν ταίριαζε στην ταυτότητα του άγριου ράπερ.
Πόσο μαλακία είναι αυτό;
Όταν ξεκινήσαμε τους Beastie Boys είχαμε πιο πολλές φίλες απ' ό,τι φίλους.
Τα πιο κουλ κορίτσια.
Ντρεπόμαστε όταν σκεφτόμαστε ότι τις απογοητεύσαμε.
Δηλαδή, γαμώτο, μπορεί η Κέιτ να άφηνε το συγκρότημα τελικά,
αλλά έγινε με πολύ χάλια τρόπο.
Μέχρι τότε το συγκρότημα ήταν σαν ανέκδοτο.
Κάτι που κάναμε επειδή είχε πλάκα.
Ο στόχος μας ήταν να γελάμε.
Αλλά ο Ρικ κι ο Ράσελ είχαν μεγάλα σχέδια για εμάς.
Αν ο Ρικ ήταν ο μεγάλος αδερφός,
ο Ράσελ ήταν ο τρελαμένος θείος.
Κι αρχίσαμε να βγαίνουμε μαζί κάθε βράδυ.
Πηγαίναμε στα κλαμπ και πίναμε κοκτέιλ.
Ήμασταν σαν αστεία, κατεστραμμένη οικογένεια.
Όταν είσαι νέος και μεθυσμένος, και ο Ράσελ Σίμονς σού λέει
ότι θα γίνεις το μεγαλύτερο ραπ συγκρότημα όλων των εποχών,
το ακούς και αρχίζεις να το πιστεύεις.
Και μετά συνέβη κάτι τρελό.
Σπάικ.
Συγγνώμη για αυτό. Υποτίθεται ότι εδώ θα ακουγόταν...
Τέλος πάντων, ήταν αποτυχημένο αστείο. Συνεχίστε.
Θα συμβεί ή δεν θα συμβεί;
Όχι απόψε.
Είναι η τελευταία παράσταση. Πότε θα γίνει;
Δεν το ανεβάσαμε στο μηχάνημα.
Ίσως το έχουμε πριν τελειώσει η βραδιά.
Θα το βρω.
Είναι μια φωνή που λέει "Και γαμώ τις φάσεις".
Κι έχει και ανιμέισον. Ο φίλος μου ο Μαξ Τανόν έκανε... Καλά.
Ξέρετε ότι παίζαμε πριν από τη Μαντόνα στην πρώτη περιοδεία της;
Ναι, το κάναμε. Ανοίγαμε τη συναυλία...
Και γαμώ τις φάσεις.
Το 'χω.
Τέλος πάντων.
Μια μέρα καλεί τον Ράσελ ο μάνατζερ της Μαντόνα, ο Φρέντι ΝτεΜαν.
Τον ρωτάει αν θέλουν οι Run-DMC να παίζουν πριν από τη Μαντόνα
στην πρώτη της περιοδεία.
Ο Ράσελ είπε "Ναι, θα παίρνουν 20 χιλιάρικα τη φορά".
Ο μάνατζερ της Μαντόνα είπε "Ευχαριστώ, δεν θα πάρω".
Ο μάνατζερ της Μαντόνα ξανακαλεί τον Ράσελ κάνα δίωρο μετά και λέει
"Ράσελ, μήπως θέλουν να παίξουν με τη Μαντόνα οι Fat Boys;"
Κι είπε "Φίλε, οι Fat Boys έχουν άλλα, δεν μπορούν να παίξουν".
Ο Ράσελ δεν είχε ποτέ τους Fat Boys.
Και του είπε "Όμως,
έχω τους Beastie Boys και θα παίξουν με 500 δολάρια".
Και ξαφνικά
είμαστε στο Σιάτλ, στο ξενοδοχείο Four Seasons,
έτοιμοι να ανοίξουμε συναυλία της Μαντόνα.
Το θυμάσαι αυτό;
Πριν ξεκινήσει η περιοδεία, σκεφτήκαμε κάτι καταπληκτικό.
Τι θα τους έκανε όλους να μας θυμούνται;
Δεν θα ήταν η μαεστρία μας στο μικρόφωνο.
Σκεφτήκαμε ότι θα πρέπει να είμαστε όσο πιο αγενείς και απαίσιοι γίνεται.
Ακούστε καλά, Ντιτρόιτ, Φιλαδέλφεια, Σινσινάτι, Λος Άντζελες.
Ερχόμαστε στην πόλη σας.
Αν ανεβαίναμε
και παίζαμε τα δύο τραγούδια που ξέραμε,
μόνο αυτά είχαμε τότε,
και λέγαμε "Ευχαριστούμε. Καλό σας βράδυ",
ποιος θα νοιαζόταν;
Θέλαμε να μείνουμε αξέχαστοι.
Αξέχαστοι βλάκες.
Είμαστε πραγματικοί ροκ σταρ.
Όλοι είχαν πάει για να δουν τη Μαντόνα.
Δεν τους ενδιαφέραμε καθόλου.
Κι εδώ κόλλησε η πάλη του Ρικ.
Ήθελε να είμαστε οι κακοί της πάλης
που ουρλιάζουν στην κάμερα στην άκρη του ρινγκ.
Δεν έχουμε γυρίσει ακόμα βίντεο κλιπ, επειδή, μόλις το κάνουμε,
δεν θα λέγεται MTV, αλλά Beastie TV.
Μόνο αυτό θα δείχνουν όλη μέρα κι όλη νύχτα.
"Οι Beastie Boys, ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα". Εδώ.
Νομίζω ότι χαραμίζω το σάλιο μου.
Δεν είσαι σε θέση να καταλάβεις.
Η συνέντευξη τελείωσε.
-Ευχαριστώ πολύ. -Κι εγώ.
Έτσι...
Έτσι, κάθε βράδυ στην περιοδεία της Μαντόνα,
έβγαινα μπροστά κι έβγαζα λόγο κάπως έτσι.
Είμαι ο βασιλιάς Ad-Rock.
Είμαι ο γαμημένος ο βασιλιάς στο Kings Theatre.
Είμαστε οι Beastie Boys.
Κανείς δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί.
Όταν φύγουμε από εδώ, μπορείτε να κάψετε το κτήριο.
Γιατί είστε όλοι σκουπίδια.
Έχετε κατά νου ότι ο Άνταμ έβριζε αυτό το κοινό.
Ήταν μια σχέση αγάπης και μίσους.
Τους μισούσαμε, μας μισούσαν. Όπως στην αγάπη.
Μόλις γυρίσαμε από την περιοδεία, το πρώτο που κάναμε
ήταν να λέμε σε όποιον καθόταν να μας ακούσει
"Άκου. Κάναμε περιοδεία με τη Μαντόνα".
Ήταν ό,τι καλύτερο είχε συμβεί.
Και έχουμε γυρίσει κι είναι επίσημο.
Είμαστε ραπ συγκρότημα.
Σοβαρά;
-Το κολλήσαμε; -Ναι.
Ναι, είναι πάλι της μόδας, Άνταμ.
Ένα βράδυ ο Ράσελ έχει κανονίσει να παίξουμε στο κλαμπ Encore.
Θα ανοίγαμε τον Κέρτις Μπλόου, τον Βασιλιά της Ραπ.
Οπότε κοιτιόμαστε και οι δύο και λέμε
"Άκου, ανοίγουμε τον Κέρτις Μπλόου; Φίνα!"
-Οπότε... -Αυτό είπε, κατά λέξη.
-Να το ξέρετε. -Ναι.
Στο Encore υπάρχει ένα πλήθος μαύρων ράπερ.
Είμαστε οι μόνοι λευκοί τύποι.
Και κρίνουμε ότι είναι καλή ιδέα
να φτάσουμε με λιμουζίνα, ντυμένοι έτσι.
Πού είναι το αστείο;
Ναι, στο κεφάλι φοράμε μπαντάνες.
Οπότε...
Όταν ανεβήκαμε στη σκηνή του Encore για να παίξουμε το "Rock Hard",
άναψαν όλα τα φώτα στο μαγαζί.
Λάμπες φθορισμού, λες και ήμασταν σε σουπερμάρκετ.
Κι όλο το κοινό άρχισε να μας φωνάζει.
"Μενούδος, τι λέει;"
"Μενούδο, σας αγαπώ".
Ναι, μας έλεγαν "μενούδο".
Νομίζω ότι έλεγαν "μενούδος", στον πληθυντικό.
Ναι.
Ξεχάσαμε πολύ γρήγορα αυτό το στιλ.
Τρίτο κεφάλαιο.
"Το τραγούδι που άλλαξε τα πάντα".
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
Αρχίσαμε να γράφουμε τραγούδια κάπως διαφορετικά.
Δεν γράφαμε με μια κιθάρα, κουπλέ, ρεφρέν.
Ήμασταν δημιουργικοί με μαλακίες.
Γινόταν κάπως έτσι.
Μάικι.
Περπατούσαμε στον δρόμο.
Έτσι...
Γεια.
Έτσι περπατούσαμε στον δρόμο.
-Πώς είσαι; -Πώς πάει, φίλε;
Κάναμε πρόβες.
Περπατούσαμε στον δρόμο
και παίζαμε με κομμάτια από δίσκους
και βλακείες που μας φαίνονταν πολύ αστείες.
Κάποιος θα έλεγε έναν στίχο από κάποιο τραγούδι που μας άρεσε, όπως...
Περίμενε.
Κι ο άλλος έλεγε "Αυτό πρέπει να γίνει τραγούδι.
Θα λέει 'Περίμενε' και ο Σλικ Ρικ θα λέει..."
Δώσε!
Και κάποιος έλεγε "Και μετά να λέει..."
Άκου, Λιρόι!
Κι αυτό θα είναι το τραγούδι.
Και...
Μετά πηγαίναμε στο στούντιο με αυτήν την απλή και ηλίθια ιδέα
και την κάναμε τραγούδι.
Άκου, Λιρόι!
Περίμενε.
Δώσε!
Ο Άνταμ ήταν εκεί και πατούσε κουμπάκια μανιασμένα
στο DX drum machine.
Κι όταν τρελαινόταν, έβγαζε τα ακουστικά,
τα πετούσε από το κεφάλι του, τα έριχνε στο πλάι κι έλεγε
"Ακούστε, παιδιά. Έχω αυτό".
Όχι. Αυτό το έκανες εσύ, Μάικ.
Εγώ έκανα αυτό.
Τέλος πάντων, έκανε ένα...
Σε παινεύω, Άνταμ.
Έφτιαχνε ένα φοβερό μπιτ.
Αλλά όταν το άκουγα εγώ με τον Γιάουκ λέγαμε "Γαμώτο".
Αλλά όταν το ακούγαμε με το μπιτ του 808,
άλλαζαν όλα.
Περίμενε.
Δώσε!
Κάναμε ό,τι θέλαμε.
Κάναμε μουσική και το λατρεύαμε.
Αντί να προσπαθούμε να μοιάσουμε σε κάποιον άλλο,
όπως κάναμε στο "Rock Hard",
τώρα ήμασταν ο εαυτός μας.
Ή μια φαντασιακή εκδοχή του εαυτού μας.
Ο Ρικ πέρασε από το στούντιο και του το παίξαμε.
Και τρελάθηκε τελείως. Μας είπε
"Παιδιά, μην αλλάξετε τίποτα.
Είναι τέλειο. Θέλω να το παίξετε στον Ράσελ.
Πρέπει να κυκλοφορήσει".
Εκπλαγήκαμε, αλλά είχαμε ενθουσιαστεί.
Ο Ρικ το μίξαρε και το έκανε να ακούγεται πιο επαγγελματικό.
Έκανε τον ήχο του 808 να ακούγεται τρελός.
-Έτσι. -Έτσι.
Το άκουγες να δονεί τα τζάμια στα αυτοκίνητα στην Ανατολική Ακτή.
Επίσης, ανατίναξε πολλά μεγάφωνα.
Βρήκαμε πώς να συνδυάζουμε διάφορα στοιχεία που μας άρεσαν,
μπιτ, σαμπλ, σκρατσάκια, και να τα κάνουμε τραγούδια.
Ένα νέο στιλ.
Αλλά το σημαντικό ήταν ότι βρήκαμε τον ήχο μας.
Χαλαρώνω άγρια όταν αρχίζω να χαλαρώνω
Όταν γεμίζω τις τσέπες μου Με ένα μασούρι δολάρια
Πίνω μπίρες στο περβάζι του παραθύρου
Όταν πίνω όσο μπορώ Χαλαρώνω στο λεπτό
Μόλις γύρισα στο σπίτι Βγήκα έξω με εγγύηση
Τι ώρα είναι; Ώρα να αγοράσουμε μπίρες
Ο Ράσελ κι ο Ρικ κυκλοφόρησαν το "Hold It Now, Hit It" με την Def Jam.
Άρχισε να ακούγεται σε εκπομπές και στα κλαμπ.
Ήταν σημαντικό για εμάς.
Παίζεται μαζί με τραγούδια όπως το "Rock the Bells" του LL Cool J,
το "Peter Piper" των Run-DMC, τραγούδια που αγαπούσαμε.
Παίζαμε στη Φιλαδέλφεια
και φτάσαμε και βάλαμε τον δίσκο.
Βάλαμε το "Hold It Now" και τρελάθηκαν όλοι,
όλο το κλαμπ.
Ήταν φοβερό συναίσθημα. Σκεφτόμουν "Να πάρει".
Οπότε, είμαι 19 χρονών.
Έχω κάποια λεφτά στην τσέπη.
Οι ράπερ ξέρουν ποιος είμαι.
Μπαίνουμε τζάμπα στα κλαμπ.
Μας κερνάνε ποτά. Μιλάμε με κορίτσια.
-Μεθάμε. -"Ο Ad-Rock".
Γράφουμε στίχους σε χαρτοπετσέτες.
Πεθαίνουμε στα γέλια.
Και πάμε στο στούντιο και φτιάχνουμε ένα τραγούδι με όλα αυτά.
Το άλλο βράδυ, άλλο τραγούδι.
Τέσσερα, και τρία, και δύο, κι ένα Τι γίνεται;
Όταν παίρνω το μικρόφωνο οι βλάκες τρέχουν Σοβαρά!
Είμαι με τον Ad-Rock και τον Mike D
Έχω πιο πολύ κύρος Κι από τις μπογιές του Πικάσο
Έχω σκληρές ρίμες Κι έχω επιδέξιες ρίμες
Δεν απορώ που είσαι στον πούτσο μου
B-E-A-S-T-I-E...
Ηχογραφούμε συνεχώς, γράφουμε τραγούδια.
Κι ο Ράσελ δεν σταματά να τα βγάζει ως σινγκλ.
-Βγάζουμε το "Paul Revere". -Τρελό χιτ.
Βγάζουμε το "New Style", αυτό το τραγούδι.
Τρελό χιτ!
Και κάποια στιγμή ο Ράσελ έρχεται στο στούντιο και λέει
"Είστε το καλύτερο ραπ συγκρότημα όλων των εποχών.
Θα βγάλετε κανονικό δίσκο".
Όσο συμβαίνει αυτό, ο Άνταμ κι εγώ
ζούμε ακόμα σε ένα τραγικό διαμέρισμα.
Όπως κάνεις στα 19 σου.
Αλλά ο Γιάουκ μετακόμισε σε ένα διαμέρισμα στο Μπρούκλιν Χάιτς.
Ζούσε εκεί δωρεάν,
επειδή ήταν ο επιστάτης του κτηρίου.
-Αλήθεια είναι. -Ναι.
Αν χαλούσε το καλοριφέρ σας, θα ερχόταν ο Γιάουκ να το φτιάξει.
Δεν είχε κανένα προσόν για αυτήν τη δουλειά,
αλλά έκανε τα πάντα ενστικτωδώς.
Ένα βράδυ, αργά, πήγα με τον Μάικ από εκεί
και είχε ένα μαγνητόφωνο στο τραπέζι της κουζίνας.
Δεν ήταν κασετόφωνο.
Ήταν ένα μπομπινόφωνο
που δεν ήξερα καν ότι είχε.
Κι είμαι εκεί και το κοιτάζω καλά
προσπαθώντας να καταλάβω τι είναι αυτό το πράγμα.
Έχει την ταινία στη μία μπομπίνα
κι αντί να πηγαίνει στην άλλη μπομπίνα, όπως γινόταν κανονικά,
φεύγει από τη μία μπομπίνα, περνά γύρω από ένα μικρόφωνο
και μετά γύρω από ένα δεύτερο μικρόφωνο.
Μετά περνά από μια καρέκλα.
Και καταλήγει στην άλλη μπομπίνα.
Το κοιτούσαμε με τον Άνταμ και σκεφτόμασταν
"Είναι κάποιο μαγικό κόλπο, έτσι;"
Και σηκώνεται ο Γιάουκ και πατάει το play.
Η εισαγωγή
του "When the Levee Breaks" των Led Zeppelin παίζει.
Αλλά όχι όλο το κομμάτι, μόνο η εισαγωγή ξανά και ξανά.
Είχα δει DJ να το κάνουν με δύο δίσκους και πικάπ.
Δεν το είχα δει ποτέ να γίνεται με μπομπίνες.
Ο ήχος και το θέαμα μας μάγεψαν.
Μας είπε ότι είχε ακούσει
ότι ο Τζίμι Χέντριξ κι ο Sly Stone έφτιαχναν λούπες με ταινίες.
Πού το άκουσε;
Δεν υπήρχε YouTube και Google τότε.
Πήραμε τη δημιουργία του Γιάουκ στο στούντιο
και φτιάξαμε το τραγούδι "Rhymin' & Stealin'".
Ο Αλή Μπαμπά και οι 40 κλέφτες
Πυρπολούν, σπάνε Φτιάχνουν ρίμες, κλέβουν...
Όσο γράφαμε και ηχογραφούσαμε το Licensed to Ill,
ο Ρικ Ρούμπιν έκανε και την παραγωγή του Raising Hell για τους Run-DMC.
Η δική τους εκδοχή του "Walk This Way" των Aerosmith
έγινε τεράστιο χιτ στο ραδιόφωνο και στο MTV, έτσι;
Και οι Run-DMC έγιναν διάσημοι σε όλο τον κόσμο.
Έκαναν περιοδεία το καλοκαίρι του 1986.
Εμείς ανοίγαμε τις συναυλίες τους.
Ο ρόλος των Beastie Boys στην περιοδεία
είναι να ξεσηκωθούν όλοι και να έρθουν.
Θεωρήσαμε ότι θα κάνουμε χαμό
και το κοινό θα γουστάρει.
Είχαν γίνει τόσο διάσημοι μέχρι να φτάσουν στο Μαϊάμι,
που ήταν να παίξουν σε γήπεδο μπάσκετ, κι έπαιξαν σε γήπεδο του μπέιζμπολ.
Ο Τζο Πέρι κι ο Στίβεν Τάιλερ των Aerosmith πετούσαν από το Μαϊάμι,
για να παίξουν ένα κομμάτι μαζί τους.
Θα ήταν και γαμώ τα θεάματα.
Αρχίζει να κουνιέται Με τα αγόρια στον ρυθμό
Και τα πόδια της σηκώνονται στον αέρα...
Και σε λίγο βγαίνουν οι Aerosmith στη σκηνή μαζί με τους Run-DMC,
για να παίξουν το νούμερο ένα κομμάτι του πλανήτη.
Βγαίνουν και το πλήθος τρελαίνεται.
Αλλά υπάρχει και κάποιος άλλος στη σκηνή.
Ο Γιάουκ.
Ο Γιάουκ έτυχε να έχει ένα μπάσο μαζί του.
Και ο Jam Master Jay των Run-DMC θεώρησε καλή ιδέα
να παίξει μπάσο μαζί με τους Aerosmith για το μεγάλο κομμάτι,
στη σκηνή, σε γήπεδο του μπέιζμπολ, στο Μαϊάμι.
Κι ο Γιάουκ έπαιξε καταπληκτικά.
Οι τύποι από τους Aerosmith έμοιαζαν σαστισμένοι.
"Ποιος είναι ο μεθυσμένος βρομιάρης;
Και γιατί παίζει μπάσο μαζί μας;"
Όσο κράτησε το τραγούδι,
ο Γιάουκ έπαιζε πλάτη με πλάτη, λες κι είχε κιθάρα,
με τον Τζο Πέρι, που δεν είχε καμία όρεξη.
Κι ήταν λες και...
Ο Γιάουκ κατέληξε να τον κυνηγά στη σκηνή περπατώντας ανάποδα.
Κι όλοι εμείς ήμασταν στην άκρη της σκηνής
και βλέπαμε, ουρλιάζαμε, γελούσαμε και γουστάραμε τρελά.
Ήταν τέλεια να είμαστε σε περιοδεία,
να κάνουμε παρέα με τους Run-DMC,
και να μαθαίνουμε τόσα πολλά βλέποντάς τους κάθε βράδυ.
Είναι σαν να μαθαίναμε τι είναι η ραπ.
Ναι, παιδιά, μη σταματάτε Συνεχίστε, συνταράξτε τον χώρο
Ναι...
Δεν θα αποδείξω τίποτα
Δώστε βάση Αυτό που θέλω είναι να γίνει χαμός
Πίνουμε λίτρα και κουτάκια Και μπουκάλια και εξάδες
Ανάμεσα στα πικάπ Κράτα...
Με λένε Ραν, έχω τον τζόκερ
Άκου τις ρίμες μου, έχω πιάσει το στιλ
Είναι ο DMC κι είναι δίπλα μου
Πάρε το μικρόφωνο...
Όταν γυρίσαμε πίσω,
διαπιστώσαμε ότι ο Ρικ είχε μιξάρει και είχε ολοκληρώσει τον δίσκο.
Ήταν περίεργο που το έκανε χωρίς να το ξέρουμε.
Ο Γιάουκ ασχολούνταν πάντα με τις τεχνικές πτυχές του δίσκου.
Είμαι σίγουρος ότι στενοχωρήθηκε ή εκνευρίστηκε.
Αλλά αυτό που έκανε ο Ρικ ήταν απίστευτο.
Πήρε τα παράξενα τραγούδια μας
και τα έκανε να ακούγονται καθαρά, φοβερά, έτοιμα για το ραδιόφωνο.
Ακούγονταν σαν ύμνοι, όχι σαν ανέκδοτα.
Χάλκινη μαϊμού, φάνκι μαϊμού
Χάλκινη μαϊμού
Τέταρτο κεφάλαιο.
"Νωρίτερα αναφέραμε ένα τραγούδι που θεωρούμε ότι άλλαξε τα πάντα.
Συνέβη κατά κάποιο τρόπο.
Αλλά αυτό είναι πραγματικά το τραγούδι που άλλαξε τα πάντα".
Κάτι αστείο. Σχεδόν είχαμε τελειώσει τον δίσκο Licensed to Ill,
αλλά ο Ράσελ έλεγε ότι κάτι λείπει
κι ότι θέλουμε ένα τραγούδι ακόμα.
Ο Γιάουκ κι ο φίλος του, ο Τομ Κούσμαν, είχαν ένα συγκρότημα, τους Brooklyn.
Είχαν το κομμάτι "Fight For Your Right (To Party)".
Κι ο Γιάουκ είπε
"Ας πάρουμε το τραγούδι των Brooklyn για τους Beastie Boys".
Ήταν παρωδία.
Σαν ψεύτικος ύμνος που κορόιδευε όσους ξεσαλώνουν.
Δεν είχαμε ποτέ γνωρίσει κάποιον που πραγματικά ξεσάλωνε,
αλλά μας φάνηκε καλή ιδέα να κάνουμε λίγη πλάκα.
Η φοβερή μας ιδέα ήταν να πάρουμε λίγο από αυτό.
Λίγο από αυτό.
Λίγο από αυτό εδώ.
Και μισό ποτήρι από αυτό.
Και να τα ανακατέψουμε όλα μαζί.
Κι αυτό που παίρνεις είναι...
Πρέπει να παλέψεις για το δικαίωμα
Να παρτάρεις
Όλα γίνονταν πολύ γρήγορα.
Ήταν λες κι ο δίσκος βγήκε την επόμενη ημέρα.
Και μετά κυκλοφόρησε το βίντεο κλιπ.
Ήταν παντού.
Είμαι στο σπίτι μου και τρώω πολύχρωμα δημητριακά,
και το βλέπω να παίζει πέντε φορές την ώρα στο MTV.
Όλοι έβλεπαν MTV τότε.
Και μας έδειχναν συνέχεια.
Το βίντεο κλιπ που γυρίσαμε μόνοι μας στο διαμέρισμα του φίλου μας παίζει
ανάμεσα σε βίντεο κλιπ του Μάικλ Τζάκσον, του Πρινς και της Τίνα Τέρνερ.
Ήταν και γαμώ τις φάσεις.
Από εκεί που ήμασταν διάσημοι...
-Γαμώ τις φάσεις. -Έλα τώρα!
Εκεί που ήμασταν διάσημοι στη γειτονιά μας,
γίναμε γνωστοί στην αντεργκράουντ χιπ χοπ σκηνή
και μετά μας αναγνώριζαν στον δρόμο όταν κυκλοφόρησε το Licensed to Ill.
Όπου κι αν πήγαινα, ο κόσμος φώναζε...
"Mike D!"
"Τι λέει, φίλε;"
Το ίδιο και με τον Γιάουκ. Ήμασταν στον δρόμο,
κάποιος μας αναγνώριζε και φώναζε
"Mike D!"
Έχει συμβεί.
Νιώθαμε ότι το 'χαμε.
Περίπου δύο μήνες αργότερα
ο Ράσελ μάς στέλνει στην πρώτη μας περιοδεία στην Αμερική.
Και τι κάναμε;
Πήραμε τον Ντέιβ Σκίλκεν, τον Σέι, τον DJ Hurricane
κι όλους τους φίλους μας μαζί.
Ο δίσκος μας πουλούσε τρελά.
Και τότε αρχίσαμε να νιώθουμε τη διαφορά.
Ήμασταν διάσημοι στην πόλη μας,
αλλά το να είσαι διάσημος στη Μοντάνα
είναι κάτι τελείως διαφορετικό.
Πριν ξεκινήσει η περιοδεία,
ο Ράσελ Σίμονς μάς έφερε έναν περίεργο τύπο,
για να συζητήσουμε τι θέλαμε στη σκηνή.
Για να σκάσουμε πλάκα με τον τύπο, είπαμε "Λοιπόν, άκου,
θέλουμε μια εξάδα Budweiser τριών μέτρων για βάση του DJ".
-"Εντάξει". -"Θέλουμε ένα κλουβί με χορεύτρια".
-"Εντάξει". -"Ένα μεγάλο κουτί
με ένα πέος οκτώ μέτρων που θα βγαίνει από μέσα στο τέλος".
-"Αυτό είναι εύκολο". -Εντάξει;
Και ξαφνικά
πήγαμε στη Μιζούλα της Μοντάνα για την πρώτη συναυλία. Δείτε.
Mike D, κάνε χαμό.
Κάναμε χαμό. Ήμασταν κατενθουσιασμένοι.
Δεν ξέραμε ποιος θα ερχόταν να μας δει.
Δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ ότι αυτοί που παρτάρουν ασταμάτητα
και τους κοροϊδεύαμε θα έρχονταν.
Αλλά τελικά αγάπησαν το "Fight For Your Right (To Party)".
Και ξέρετε κάτι; Μας άρεσε να μας αγαπούν.
Οπότε, φέρε να πιούμε. Ας γίνουμε λιώμα!
Ό,τι είχε πει ο Ράσελ ότι θα συμβεί συνέβαινε πράγματι.
Εμφανιζόταν σε κάποια τυχαία πόλη της περιοδείας για να μας το θυμίσει.
"Βλέπετε; Το είχα πει.
Θα γίνετε πιο γνωστοί από τον παππού στα Quaker".
Κάθε συναυλία ήταν και πιο εντυπωσιακή.
Χίλια άτομα απόψε, 2.000 αύριο.
-Σικάγο, Ατλάντα... -Μαϊάμι.
Μαϊάμι.
-Μόναχο. -Μόναχο.
Χιούστον.
Συναυλίες, ξενοδοχεία, άφτερ πάρτι, πάρτι μετά τα άφτερ πάρτι.
Περνούσαμε γαμάτα και γινόμασταν ακόμη πιο διάσημοι.
Το Licensed to Ill είναι επισήμως
ο πρώτος σε πωλήσεις δίσκος πρωτοεμφανιζόμενων της εταιρείας.
-Είναι οι... -Beastie Boys.
Το βρήκες.
Πόδι στο πετάλι Ποτέ ψεύτικο μέταλ
Η μηχανή καίει πιο πολύ κι από βραστήρα
Το 1987 οι Beastie Boys θα κατακτήσουν την Αμερική!
Στην περιοχή Κάνουν περιοδεία σε όλη τη χώρα
Οι Beastie Boys πάντα σε διακοπές
Πού γνωριστήκατε; Στη σχολή Τζούλιαρντ;
Δεν κάνω πλάκα Σου παίρνω τα λεφτά
Από ακτή σε ακτή Βλέπω τα κορίτσια να χορεύουν
Ενώ εσύ είσαι στη δουλειά Εννιά με πέντε
Οι Beastie Boys είναι στο Garden Και γίνεται χαμός
Αλλά κάτι περίεργο συνέβαινε με όλα αυτά.
Κοροϊδεύαμε όσους πάρταραν ασταμάτητα και γίναμε ακριβώς αυτό.
Ας χτυπήσουμε τα κεφάλια μας.
Τι τρέχει, MTV;
-Είμαστε οι Beastie Boys! -Ναι!
Τραγούδια που είχαν γραφτεί ως αστεία πήραν καινούργια διάσταση.
Για παράδειγμα, είχαμε ένα τραγούδι στον πρώτο μας δίσκο
που υποτίθεται ότι ήταν ένα χαζό, ειρωνικό αστείο,
αλλά ομολογουμένως δεν ήταν πολύ αστείο.
Θα σας πω τους στίχους του τραγουδιού.
"Κορίτσια, πλύντε τα πιάτα.
Κορίτσια, καθαρίστε το δωμάτιό μου.
Κορίτσια, πλύντε μου τα ρούχα.
Κορίτσια. Και στο μπάνιο, κορίτσια".
Δεν ξέραμε τι ήταν αστείο και τι όχι εκείνη την εποχή.
Ήταν όλα πολύ θολά.
Κάπως είχαν θολώσει τα όρια.
Είχα διάλειμμα από την περιοδεία, αλλά δεν τηλεφωνούσα στους φίλους μου,
γιατί δεν ήξερα τι να κάνω μαζί τους πια.
Δεν αναγνώριζα τον εαυτό μου πλέον.
Μια φορά θυμάμαι πως είδα την Κέιτ Σέλενμπαχ σε ένα παντοπωλείο
και δεν τη χαιρέτησα.
Μπορεί να μη με είδε. Δεν ξέρω.
Αλλά αν με είδε,
είδε μια πολύ διαφορετική εκδοχή μου.
Ήμουν στο βάθος του μαγαζιού, δίπλα στα ψυγεία,
εκείνη ήταν στο ταμείο και πλήρωνε.
Γελούσε και περνούσε καλά με τον φίλο της.
Νομίζω πως δεν τη χαιρέτησα, επειδή ντρεπόμουν
που είχα αλλάξει τόσο πολύ.
Μιας και λέμε για αλλαγή,
θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη στον αδερφό μου, τον Μάθιου,
για εκείνη τη φορά που έλεγα μόνο "λεφτά"
ενώ προσπαθούσαμε να συζητήσουμε σοβαρά.
Του έλεγα "Ναι, λεφτά. Δεν ξέρω, λεφτά".
Μου έλεγε "Τι στα σκατά κάνεις; Σου μιλάω".
Τέλος πάντων.
Μάθιου, συγγνώμη. Μαλακία μου.
Κι έτσι περνάμε στο πέμπτο κεφάλαιο. "Πέη σε κουτί".
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 ΠΕΗ ΣΕ ΚΟΥΤΙ
Ο δίσκος μας πουλούσε σαν τρελός και στις συναυλίες γινόταν χαμός.
Πολύ αλκοόλ και πολλές βρισιές.
Στον Νότο ήθελαν να απαγορευτούμε για άσεμνη συμπεριφορά.
Αναγκαζόμασταν να μπαίνουμε σε φορτηγάκι μόλις τελειώναμε
και να αλλάζουμε πολιτεία, για να μη μας συλλάβουν.
Ο βρετανικός τύπος μάς παρακολουθούσε
κι έγραφαν διάφορα για εμάς.
Μέχρι να πάμε στην Αγγλία για περιοδεία,
είχαν κατασκευάσει διάφορες ιστορίες
και τις έκαναν πρωτοσέλιδα σε εφημερίδες.
ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ ΑΡΡΩΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Περίμεναν πραγματικά ότι θα δουν κάποιους παρανοϊκούς.
Ειλικρινά, δεν το κάναμε αυτό. Να ξέρετε ότι αυτό δεν συνέβη.
ΜΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ ΝΑΙ, ΑΥΤΟΙ ΟΙ BEASTIE BOYS
Μ' αρέσει αυτό. Γράφουν "'Απαίσιος' Χόροβιτς".
-Μου άρεσε αυτό, αλλά... -Ναι.
Είναι κρίμα που δεν σου κόλλησε.
-"Απαίσιος" Χόροβιτς; -Είναι ωραίο.
Συνεδρίασε το κοινοβούλιο
για το αν μας επιτρέπεται η είσοδος στη Βρετανία.
ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΤΕΙΤΕ
Αλήθεια.
Σε κάθε πόλη της περιοδείας το κοινό ανέπτυσσε μια στάση τύπου
"Μαλάκες, δεν είστε τίποτα
σε σχέση με εμάς εδώ".
Μέχρι να φτάσουμε στην τελευταία συναυλία στο Λίβερπουλ,
το κοινό είχε ξεφύγει.
ΟΙ BEASTIES ΣΕ ΤΑΡΑΧΕΣ
Με το πρώτο τραγούδι στη συναυλία στο Λίβερπουλ,
το πλήθος άρχισε να λέει γηπεδικά συνθήματα και να πετάει πράγματα.
Και μετά τα κουτάκια μπίρας έπεφταν βροχή...
Θεέ μου, Μάικ. Έλα τώρα.
Τα κουτάκια και τα μπουκάλια μπίρας έπεφταν βροχή.
Στη μέση της συναυλίας την κάναμε και γυρίσαμε στο Λονδίνο.
ΚΟΥΤΑΚΙΑ ΕΦΕΥΓΑΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ
Μετά από όλα αυτά θα περιμένατε να χαλαρώσουμε λίγο.
Για να ηρεμήσουν λίγο τα πράγματα.
Αλλά δεν το κάναμε.
Μετά από όλα αυτά κάναμε περιοδεία στην Ιαπωνία.
Μετά από την Ιαπωνία
επιστρέψαμε στις ΗΠΑ και ξανακάναμε περιοδεία.
Κανένα διάλειμμα.
Δεν σταματήσαμε.
Ο Ράσελ έλεγε "Θα ξανακάνετε περιοδεία.
Θα βγάλετε πολλά λεφτά. Θα είστε ευτυχισμένοι ροκ σταρ".
"Εντάξει, Ράσελ. Ό,τι πεις".
Εκείνος ήταν ο μάνατζερ.
Αν έλεγε "Ξεκινάτε περιοδεία", αυτό κάναμε.
Δεν προβληματιζόμασταν και πολύ.
Νιώθαμε ότι αυτό έπρεπε να κάνουμε.
Αλλά δεν ήμασταν αρκετά ώριμοι για να εκφράσουμε
ότι τα τραγούδια μας είχαν αρχίσει να μη μας αρέσουν.
Είναι χάλια συναίσθημα.
Ο Γιάουκ ήταν ο πρώτος που άρχισε να δυσανασχετεί.
Δεν είναι ότι δεν περνούσαμε καλά ως φίλοι,
αλλά οι συναυλίες ήταν πια μόνο αυτό.
Συναυλίες.
Ένα τέχνασμα.
Είχαμε κουραστεί όλοι.
Μας έλειπαν οι δικοί μας.
Μας έλειπε το σπίτι μας.
Μας έλειπε να πάμε στο παντοπωλείο να πάρουμε ένα σάντουιτς.
Μας έλειπε αυτό που ήμασταν παλιά.
Όλες οι βλακείες που λέγαμε, το κλουβί με τη χορεύτρια,
οι μπίρες και το πέος στο κουτί.
Είχαμε αρχίσει να ντρεπόμαστε με όλα αυτά.
Τα είχαμε παίξει.
Ξαφνικά, οι Beastie Boys δεν ήταν
οι αστείοι, μισομεθυσμένοι τύποι με τα καπελάκια,
αλλά οι βλαμμένοι μεθύστακες που θέλεις να διώξεις από το σπίτι σου.
Σαν την ταινία με τον Μπιλ Μάρεϊ, τη Μέρα της Μαρμότας,
στην οποία ζει ξανά και ξανά την ίδια μέρα.
Στη δική μας ταινία, ήταν το πέος, γαμώτο,
που πετιόταν στον αέρα στο τέλος κάθε συναυλίας.
Το θέμα ήταν ότι εμείς φτιάξαμε το κουτί και είχαμε κολλήσει μέσα του.
Σκεφτόμασταν "Πώς θα τελειώσουμε γρήγορα,
ώστε να ξαναμπεί το πέος στο κουτί και να κατέβουμε από τη σκηνή, γαμώτο;"
ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Τι απέγιναν οι Beastie Boys;
Στο τέλος του 1986 κυκλοφόρησαν το Licensed to Ill,
έναν από τους πιο επιτυχημένους δίσκους.
Δεν έβγαλαν νέο δίσκο κι ακολουθεί ο καθένας τον δρόμο του
μετά το τέλος της περιοδείας τους με τους Run-DMC.
Ο Mike D και ο MCA παίζουν σε συγκροτήματα στη Νέα Υόρκη.
Ο Ad-Rock είναι στο Λος Άντζελες για την πρώτη του ταινία.
Μόλις ήρθες στο Σέρμαν, έτσι δεν είναι;
Ναι. Πέρυσι το καλοκαίρι.
Σε ένα φοβερό σπίτι.
Θα με βοηθήσεις να πλύνω το αμάξι;
Τώρα;
Εντάξει.
Εντάξει, λοιπόν...
Έπαιξα σε αυτήν την ταινία μετά από την περιοδεία μας.
Λέγεται Χαμένοι Άγγελοι κι είναι απαίσια.
Μην την ψάξετε.
Μην την ψάξετε και τη δείτε.
Σας παρακαλώ.
Τέλος πάντων...
Τον τελευταίο χρόνο της περιοδείας
ένιωθα ότι με είχε σηκώσει ανεμοστρόβιλος από τη Νέα Υόρκη,
με είχε γυρίσει σε όλο τον κόσμο και με έριξε με το κεφάλι στο Χόλιγουντ.
Και τότε με διάλεξαν για αυτήν την ταινία.
Ήμουν 22 χρονών και δεν καταλάβαινα τι είχε γίνει.
Είχα κάνα δυο μήνες να μιλήσω στον Άνταμ και τον Μάικ.
Δεν είχαμε τσακωθεί για κάτι,
αλλά, για πρώτη φορά, δεν θέλαμε να κάνουμε παρέα.
Θέλαμε να χωρίσουν οι δρόμοι μας για λίγο.
Ο Γιάουκ ήταν στη Νέα Υόρκη κι ασχολούνταν με τους Brooklyn.
Εγώ ήμουν στο Λος Άντζελες για την ταινία.
Κι ο Μάικ ήταν...
Μάικ, εσύ τι έκανες;
Για να είμαι ειλικρινής, πειράματα με πολλά και διάφορα ναρκωτικά.
Σωστά.
Εγώ προσπαθούσα να ξεφύγω από τα πάντα.
Η μητέρα μου είχε πεθάνει λίγο πριν κυκλοφορήσει το Licensed to Ill.
Η ευκαιρία να ξεφύγω και να γίνω κάποιος άλλος
δεν μπορούσε να εμφανιστεί σε καλύτερη στιγμή.
Συνέχισα να δραπετεύω από τα συναισθήματά μου.
ΑΝΤΑΜ ΧΟΡΟΒΙΤΣ, 22
Μια μέρα μετά το γύρισμα γύρισα στο ξενοδοχείο
και στη ρεσεψιόν μού είπαν
ότι είχαν στείλει ένα δέμα στο δωμάτιό μου.
Ανεβαίνω και βλέπω ένα τεράστιο κουτί. Ήταν από τον Γιάουκ.
Ανοίγω το κουτί κι έχει μέσα ένα άλλο κουτί.
Κι άλλο κουτί, κι άλλο κουτί, κι άλλο κουτί.
Και μετά είχε μια μεγάλη σακούλα με κόκκους καφέ.
Μέσα σε όλα αυτά υπήρχε μια κασέτα.
Ήταν το ντέμο των Brooklyn.
Είναι παράξενο, όταν μιλάς σε κάποιον καθημερινά,
ξαφνικά να μην έχεις νέα του δυο μήνες.
Ήταν ωραίο που μου έστειλε κασέτα με τη μουσική του.
Το έκανε για να έχουμε επαφή ως φίλοι.
Αλλά κοντοστάθηκα μια στιγμή.
Σκέφτηκα ότι ίσως αυτό έκανε πια.
Ίσως τελείωσε με τους Beastie Boys, δεν έχουμε συγκρότημα πια.
Τελικά, κατά κάποιον τρόπο, δεν είχαμε, επειδή ο Γιάουκ είχε παραιτηθεί.
Σε εμάς το είπε δυο χρόνια αργότερα.
Είχε βαρεθεί να είναι μεθύστακας στα πάρτι.
Ο Γιάουκ είπε ότι ο Ράσελ δεν τον άκουγε,
ότι προσπαθούσε να τον πείσει πως όλα ήταν καλά
κι ότι έπρεπε να κάνει περιοδείες,
να βάζει νερό σε κουτάκια μπίρας, να τα τινάζει παντού
και να κάνει έναν σκασμό βλακείες.
Ο Γιάουκ δεν το ήθελε πια αυτό.
Κι είπε στον Ράσελ "Παραιτούμαι".
Μέσα σε όλα αυτά, πάψαμε να πληρωνόμαστε για τα πνευματικά δικαιώματα.
Βγάζαμε χρήματα από τις συναυλίες,
μεγάλες συναυλίες, όπως στο Madison Square Garden,
αλλά δεν παίρναμε τίποτα από τον πλατινένιο Licensed to Ill.
Τον δίσκο που έφτιαξαν κάποιοι φίλοι,
που πέρασαν τέλεια όσο τον έφτιαχναν,
που πέρασαν άπειρες ώρες γελώντας
σε καφετέριες, κλαμπ, στούντιο, δωμάτια, ταξί και πάρτι.
Ξαφνικά, για κάποιον λόγο,
η δισκογραφική αποφασίζει να μη μας πληρώνει.
Ο Ρικ κι ο Ράσελ. Οι φίλοι μας. Η Def Jam.
Ήμασταν μαζί τους από την αρχή.
Νομίζαμε ότι η επιτυχία τους ήταν δική μας και το ανάποδο.
Ήμασταν όλοι φίλοι.
Ο Ράσελ είπε ότι είχαμε παραβιάσει το συμβόλαιο,
επειδή δεν είχαμε ξεκινήσει να ηχογραφούμε νέο δίσκο.
Ο Ράσελ ήθελε ένα δεύτερο "Fight For Your Right (To Party)".
Όταν υπογράψαμε με τον Ράσελ, θεωρούσαμε ότι πιστεύει σε εμάς.
Αλλά, τελικά, ήθελε τρεις λευκούς ράπερ για το MTV.
Θα μπορούσαν να είναι οποιοιδήποτε.
Τέλος πάντων. Γυρνάμε σε εμένα. Λος Άντζελες.
Είμαι εκεί και δουλεύω σε ένα πρότζεκτ.
Σπάικ, κάνε μου μια χάρη.
Μπορούμε να ξαναδούμε τον Άνταμ να πέφτει στην πισίνα;
-Όχι, δεν... -Να το ξαναδούμε;
Παίξ' το μερικές φορές συνεχόμενα.
Μερικές φορές.
Δεν έχω ρίξει ποτέ αμάξι σε πισίνα.
-Φυσικά. -Εντάξει.
Αλλά θέλω να πιστεύω ότι αν το έκανα,
όταν το αμάξι θα έπεφτε στην πισίνα,
η αντίδρασή μου δεν θα θύμιζε σεξουαλική, οργασμική εμπειρία.
Δεν ξέρω, παιδιά, είναι πολύ σέξι.
Δεν ξέρω τι άλλο να πω.
Τέλος πάντων, ήμουν στο Χόλιγουντ.
Εντάξει!
Είμαι στο Χόλιγουντ σε ένα μεγάλο πάρτι.
Κάθομαι δίπλα στη πισίνα, όπως κάνεις στα πάρτι στο Χόλιγουντ.
Κι ακούω να παίζει μια φοβερή μουσική από κάπου.
"Τι είναι αυτό;" Προσπαθώ να καταλάβω από πού έρχεται η μουσική.
Τριγυρίζω στο πάρτι και προσπαθώ να την εντοπίσω.
-Σαμπάνια, κύριε; -Ευχαριστώ, Mike D.
Έτσι περπατάω στα πάρτι του Χόλιγουντ.
Ντόνι Γουόλμπεργκ, τι κάνεις;
Το ήπιατε;
Ακολουθούσα τον ήχο, για να δω από πού έρχεται,
κι έφτασα σε ένα κασετόφωνο.
Στο κασετόφωνο βρίσκω τον Ματ Ντάικ
και τους Dust Brothers.
ΜΑΤ ΝΤΑΪΚ DUST BROTHERS
Λένε ότι αυτοί έγραψαν τη μουσική.
Ήταν τόσο υπέροχη, που την επόμενη μέρα κάλεσα στον Μάικ και τον Άνταμ κι είπα
"Πρέπει να έρθετε στο Λος Άντζελες. Πρέπει να μιλήσουμε μαζί τους".
Και ήρθαν.
Δεν ήξερα πώς θα πήγαινε η συνάντηση,
επειδή δεν είχαμε βρεθεί για κάποιους μήνες.
Αλλά όταν ήρθαν νιώθαμε όπως θα έπρεπε.
Αράξαμε μαζί, ακούσαμε μουσική.
Ό,τι άλλο κάναμε ήταν καλό, έτσι;
Ο Γιάουκ με τους Brooklyn, εγώ την ταινία, ο Μάικ ήταν ο Μάικ.
Αλλά θυμήθηκα
ότι αυτό που έπρεπε να κάνουμε ήταν να είμαστε οι Beastie Boys.
Για μένα.
Και πήραμε μια πολύ συνειδητή απόφαση για το μέλλον.
Κανείς μάνατζερ, κανείς παραγωγός, καμιά δισκογραφική δεν θα αποφάσιζε.
Μόνο εμείς οι τρεις.
Οπότε...
Λίγες φορές στη ζωή σου συνειδητοποιείς ότι άλλαξες κεφάλαιο.
Έκτο κεφάλαιο. "Νέο κεφάλαιο".
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 ΝΕΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Η μουσική που έγραφαν οι Dust Brothers ήταν απίστευτη.
Μας ενέπνευσε να κάνουμε καινούργιο δίσκο.
Αλλά η αλήθεια ήταν ότι για να είμαστε συγκρότημα
έπρεπε να μιλήσουμε με τις δισκογραφικές.
Μία από αυτές ήταν η Capitol Records.
Πήγαμε να γνωρίσουμε τον επιτυχημένο πρόεδρο και μας λέει
"Δεν κάνατε τίποτα στο Licensed to Ill. Ας είμαστε ειλικρινείς.
Ο Ρικ κι ο Ράσελ τα έκαναν όλα.
Δικό τους δημιούργημα είστε".
Αλλά ήθελαν να ποντάρουν σε εμάς,
παρότι δεν είναι πολύ πιθανό να τους δώσουμε
ένα νέο "Fight For Your Right (To Party)".
Ντρεπόμαστε για αυτό το τραγούδι,
αλλά όχι τόσο που να μην το αξιοποιήσουμε για να κλείσουμε συμβόλαιο.
Κλείνουμε συμβόλαιο, αλλά χρειαζόμαστε μάνατζερ.
Και διαλέγουμε μάνατζερ όχι και με τα πιο έξυπνα κριτήρια.
Τον διαλέγουμε επειδή μανατζάρει τον Κένι Ρότζερς και τον Λάιονελ Ρίτσι.
Μας φάνηκε αστείο.
Τα ηλίθια αστεία δεν είναι πάντα
ό,τι καλύτερο για το οικονομικό σου μέλλον.
Σωστά;
Επίσης, είχαμε μια φοβερή ιδέα.
Αν ζούμε όλοι στο ίδιο σπίτι,
θα κάνουμε πολλά πράγματα.
Πήραμε όλα τα λεφτά από το νέο παχυλό συμβόλαιό μας
και νοικιάσαμε ένα πανάκριβο, κυριλέ σπίτι στο Χόλιγουντ Χιλς.
Αλλά όχι ένα τυχαίο σπίτι.
Ήταν σαν μουσείο της δεκαετίας του '70.
Έμοιαζε με το Χαρτ και Χαρτ σε συνδυασμό με το Πλοίο της Αγάπης
και το μπαρ από το Three's Company.
Φίλε, η αναφορά στο Χαρτ και Χαρτ ήταν πολύ καλή.
Ήταν φοβερό.
Το σπίτι ανήκε στον Άλεξ και τη Μάντελιν Γκράσχοφ.
-Ακριβώς. -Μια λεπτομέρεια.
Μέσα στο σπίτι υπάρχει μια κλειδωμένη ντουλάπα.
Και, ξέρετε, όταν είσαι 20 χρονών,
έχεις περιέργεια, έχεις μαστουρώσει και υπάρχει μια κλειδωμένη ντουλάπα,
τι κάνεις;
Ρίχνεις μια κλοτσιά και την ανοίγεις.
Θέλεις να δεις τι έχει.
Στην ντουλάπα είναι όλα τα σύνολα της Μάντελιν Γκράσχοφ
από τη δεκαετία του '70.
Δηλαδή...
Ναι.
Σουέντ παλτό με πάτσγουορκ.
Σατέν φόρμες.
Όλα είναι λαμπερά και υπέροχα.
Γούνινα καπέλα. Ιδιαίτερα γιλέκα.
Θα προτιμούσατε να τρώτε πρωινό
με τα ρούχα του Όσκαρ Μάντισον
ή να πηγαίνετε για πρωινό έτσι;
Σε αυτό το σπίτι μέναμε. Αυτός είναι ο Μάικ.
Είσαι θαυμάσιος.
Ευχαριστώ, Άνταμ.
Αν έχεις πισίνα, αλλά δεν έχει γέφυρα, έχεις κάνει μαλακία.
Το δωμάτιό μου δεν ήταν μέσα στο σπίτι.
Υπήρχε ένα δωμάτιο στο πλάι. Ήταν κάπου εδώ.
Η πισίνα είχε ένα μικρό παράθυρο
που έβλεπε στο δωμάτιό μου κι από το δωμάτιο φαινόταν η πισίνα.
Μέρα παρά μέρα, στις 6:00 π.μ.,
άκουγα έναν έντονο κρότο,
ξυπνούσα κι έβλεπα αυτό.
Ήταν ο Γιάουκ που έλεγε "Πάμε για πρωινό".
Οπότε, ξυπνούσαμε κάθε μέρα σε αυτό το τρελό σπίτι των Γκράσχοφ,
τρώγαμε πρωινό
και βρίσκαμε τον Ματ Ντάικ και τους Dust Brothers στο στούντιο.
Ο Ματ Ντάικ ήταν DJ.
Είχε χιλιάδες δίσκους στοιβαγμένους στο διαμέρισμά του.
Ήταν ωραίος τύπος.
Δεν ξέρω. Θέλαμε να μάθουμε ό,τι ήξερε.
Οι Dust Brothers σπούδαζαν Πληροφορική στο κολέγιο Κλερμόντ.
E.Z. MIKE ΖΥΓΟΣ
Ο EZ Mike ήταν DJ.
Ο Τζον ήταν ειδικός στους υπολογιστές.
Δεν είχαμε ξαναδεί υπολογιστή σε στούντιο ηχογράφησης
και τρελαθήκαμε με τα σαμπλ.
Είναι το κομμάτι
SHAKE YOUR RUMP ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΝΑΘΑΝΙΕΛ ΧΟΡΝΜΠΛΟΟΥΕΡ
Οι Dust Brothers μάς άνοιξαν έναν ολόκληρο καινούργιο κόσμο.
Προσθέταμε συνεχώς διάφορα.
Κάναμε τα κομμάτια όσο πιο πυκνά γίνεται, με στίχους, σαμπλ, αστεία.
Παίρναμε δύο ή τρία πράγματα
και τα δέναμε με τρόπο που το τραγούδι ήταν σαν κολάζ.
Νομίζαμε ότι είχαμε περάσει σε άλλο επίπεδο.
Είμαι γαμάτος Έχω βάρκα για να τρώω γαρίδες
Δεν έχει κάτι το πόδι μου Κουτσαίνω από το μπρέικ ντανς
Με συνέλαβαν στο καρναβάλι Επειδή πήδηξα στο άρμα
Ο MCA έχει μούσι σαν κατσίκα
Ώρα για ντίσκο
MCA, θα σας δέσω όλους
Ναι.
Θυμάμαι ένα βράδυ στο σπίτι των Γκράσχοφ
που ο Γιάουκ έπαιζε μιξαρίσματα αυτών που κάναμε πάρα πολύ δυνατά.
Κοιτούσαμε τα τρεμάμενα φωτάκια του Λος Άντζελες
και ήμασταν πολύ μαστουρωμένοι.
Ο Γιάουκ γυρνά και μου λέει "Είναι γαμάτο".
Κι εγώ απάντησα πολύ κομψά "Ναι, είναι πολύ ξεχωριστό, φίλε".
Όντως ήταν.
Εκείνη την εποχή ο Γιάουκ ελευθερώθηκε δημιουργικά.
Χωρίς τον Ρικ και τον Ράσελ, κάναμε τα πάντα μόνοι μας.
Ένα συγκρότημα δεν γράφει τα τραγούδια και τα κυκλοφορεί.
Χρειάζονται φωτογραφήσεις και διάφορα.
Μετά από το Licensed to Ill
το τελευταίο που θέλαμε να κάνουμε ήταν φωτογράφηση
με κάποιον άγνωστο.
Ο Γιάουκ είχε μια ιδέα. Είπε "Θα φωτογραφηθούμε μόνοι μας.
Παίρνεις αυτό το μαραφέτι και το βάζεις στην κάμερα.
Και μετά παίρνουμε..."
Αυτό εδώ.
Ωραίος είσαι εδώ, Μάικ.
Ευχαριστώ.
Μετά έπρεπε να φτιάξουμε εξώφυλλο. Φυσικά, ο Γιάουκ λέει
"Εύκολο. Θα πάρουμε αυτήν τη μηχανή και θα βγάλουμε φωτογραφία 360 μοιρών.
Αυτό θα είναι το εξώφυλλο".
Ακούστε κάτι. Ήμασταν μαζί κάθε μέρα, πάντα.
Πώς γίνεται ο Γιάουκ να ξέρει τόσα πράγματα κι εμείς να λέμε
"Ωραία ιδέα".
"Πώς στον διάολο το ξέρει αυτό; Είναι πολύ παράξενο".
Επίσης, όταν βγάζεις δίσκο,
η φοβερή εταιρεία σού δίνει έναν φοβερό σκηνοθέτη.
Εμείς, όμως, ήμασταν τρελαμένοι σε εκείνη τη φάση.
Δεν εμπιστευόμασταν κανένα. Ο Γιάουκ είπε
"Όχι. Θα φέρουμε τον θείο μου,
τον θρυλικό Ελβετό σκηνοθέτη Ναθάνιελ Χορνμπλόουερ.
Θα έρθει και θα μας βοηθήσει.
Θα σκηνοθετήσει όλα τα βίντεο κλιπ".
ΠΛΑΝΑ LOOKING DOWN THE BARREL OF A GUN
ΝΑΘΑΝΙΕΛ ΧΟΡΝΜΠΛΟΟΥΕΡ
Ο Γιάουκ είπε ότι ο θείος του
έκανε τη σκηνοθεσία.
Αλλά ο Γιάουκ ήταν η κινητήριος δύναμη.
Στο "Looking Down the Barrel of a Gun",
είμαστε εμείς με ρούχα της Μάντελιν Γκράσχοφ.
Μια μέρα φορέσαμε διάφορα ρούχα της,
μπήκαμε στο αμάξι και τραβούσαμε τους εαυτούς μας.
Ευχαριστούμε, Μάντελιν, για τη χάρη.
SHADRACH ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΝΑΘΑΝΙΕΛ ΧΟΡΝΜΠΛΟΟΥΕΡ
Δώσ' το στους φτωχούς Και πάντα λέω ευχαριστώ
Γιατί έχουν πιο πολλές ιστορίες Από τον Τ.Ν. Σάλιντζερ
-Έχω τον τίτλο -Κι είσαι αυτός που προκαλεί
Ο Χορνμπλόουερ ήταν συχνά μαζί μας.
Αυτό ήταν καλό, επειδή ήταν ο θείος του Γιάουκ,
αλλά ήταν μεθύστακας, Μάικ, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω.
Του άρεσε το κρασί.
Κάναμε τα δικά μας και ξαφνικά είχαμε
έναν περίεργο, γέρο Ελβετό να λιποθυμάει στον καναπέ.
Κοιτάξτε. Αυτό έπρεπε να αντιμετωπίσουμε με τον θείο.
Ναι, είναι λίγο παράξενο για μένα,
γιατί δεν έχω συνηθίσει να είμαι από αυτήν την πλευρά της κάμερας.
Προτιμώ να είμαι πίσω από την κάμερα.
Ντύθηκες κατάλληλα για τον ρόλο.
Έτσι ντυνόμαστε στη χώρα μου.
Μπορείς να κοροϊδεύεις,
αλλά κι εγώ μπορώ να σε κοροϊδεύω που φοράς κοστούμι.
Μπορεί να μου φαίνεται αστείο, εντάξει;
Ίσως σε κοροϊδεύω τώρα.
Με κάποιον τρόπο, μεταξύ χόρτου, πρωινών και πάρτι,
τελειώσαμε τον δίσκο και όλα τα άλλα και τα παραδώσαμε.
Έτσι.
Ήμασταν ενθουσιασμένοι.
Ήμασταν περήφανοι για τον δίσκο που ολοκληρώσαμε.
Ο κόσμος θα τον αγόραζε, θα τον άκουγε
και θα έβλεπε ότι δεν ήμασταν μόνο
το "Fight For Your Right (To Party)".
Νομίζετε ότι θα μας προσγείωνε η εμπειρία με την Def Jam.
-Όχι. -Αλλά όχι.
Πετούσαμε στα σύννεφα.
Τι γίνεται; Εδώ Beastie Boys για το Yo! MTV Raps.
Φίλε!
Κορίτσι μου, ξέρεις ότι είναι αλήθεια
Ο Mike D σε έχει ερωτευτεί
Μόλις κυκλοφόρησε ο δίσκος,
δίναμε πολλές συνεντεύξεις.
Θα παίζαμε στο Madison Square Garden
και θα κάναμε χαμό.
Και η Capitol Records γούσταρε.
Ίσως γούσταρε πιο πολύ κι από μας.
Οι Beasties δεν είναι...
ΠΑΡΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ
κατασκεύασμα κάποιου άλλου.
Η απίστευτη επιτυχία του πρώτου τους δίσκου Licensed to Ill
δεν ήταν τυχαία.
Αυτό που ακούμε από ράπερ που εκτιμά ο κόσμος,
από τον Eazy-E, τον MC Hammer και τους Public Enemy,
είναι ότι αυτοί οι τύποι είναι αληθινοί.
Η μουσική τους είναι πολύ φρέσκια.
Έχουν αυτό που θέλετε.
Τέρμα τα λόγια.
Ας σηκώσουμε τη σημαία.
Μπάτμαν, πρόσεχε.
Οι Beasties θα είναι στα πόδια σου αυτό το καλοκαίρι.
Και στις 25 Ιουλίου 1989...
Ενώ όλος ο κόσμος περίμενε...
Ο νέος μας δίσκος Paul's Boutique κυκλοφορεί και...
τίποτα.
Ακούγαμε τους γρύλους.
Έβδομο κεφάλαιο. "Οι γρύλοι".
Κανένας σταθμός δεν παίζει τον δίσκο. Το MTV δεν παίζει το βίντεο κλιπ.
Καμία εκπομπή. Κανείς δεν νοιάζεται.
Προχώρησαν παρακάτω.
Σαν να ήμασταν κούρεμα που έκαναν στο γυμνάσιο
και τους φαινόταν ωραίο, αλλά τώρα ντρέπονται
και θέλουν να ξεχαστεί ότι συνέβη.
Θυμάμαι που είχα εκπλαγεί
που το Paul's Boutique δεν τα πήγε καλύτερα όταν βγήκε,
επειδή, όσο το δουλεύαμε, ένιωθα
ότι ήταν πολύ καλύτερο από το Licensed to Ill.
Όσο δουλεύαμε το Paul's Boutique, σκεφτόμουν
"Θα είναι πολύ καλύτερο.
Φαντάζομαι ότι θα πάει πολύ καλύτερα".
Κι όταν δεν συνέβη έλεγα "Μάλιστα, ποτέ δεν ξέρεις".
Πλέον δεν προσπαθώ καν να μαντέψω.
Κανείς δεν νοιαζόταν που είχαμε βγάλει δίσκο.
Κανείς, εκτός από τον παλιό, καλό μας φίλο Ντον Κορνίλιους.
Beasties.
Τι κάνετε, κύριοι;
-Τι λέει, Ντον; -Καλά.
-Γεια. -Γεια, Ντον.
-Τι γίνεται, φίλε; -Τι γίνεται;
-Τι γίνεται, Ντον; -Καλά.
-Ναι. Ωραία. -Ειρήνη.
Και σε εσένα, αδερφέ.
Φίλε, τι εννοείται "όπως ο Ντον Κορνίλιους";
-Ντον Κορνίλιους. -Εσύ το δημιούργησες.
-Αυτός είσαι. -Ντον Κορνίλιους.
Φίλε, θέλουμε να πούμε ότι έχουμε έρθει και παλιά στην εκπομπή,
αλλά την παρακολουθούμε...
Ξέρεις, πολλοί δεν το καταλαβαίνουν, από τότε που ήμασταν παιδιά.
Τόσο πολύ καιρό.
Έχω τους δίσκους του Soul Train εδώ.
Όποτε έρχεστε στην πόλη,
να περνάτε από εδώ, εντάξει;
-Εντάξει, φίλε. -Ναι.
Οι Beastie Boys!
Απείλησες τον Ντον Κορνίλιους. Πήγες...
Να το ξαναδείξουμε;
Έχω τους δίσκους του Soul Train εδώ.
Γιατί, Μάικ;
Φοράω κάτι σαν πουκαμίσα, φίλε.
Δεν ξέρεις πώς να φοράς ένα πουκάμισο.
Φαινόμαστε σαν τέσσερα άτομα από διαφορετικά συγκροτήματα.
Θα ήθελα να αναφέρω, Άνταμ,
χωρίς να σε προσβάλω,
αλλά φαίνεται ότι ετοιμάζεσαι να ξεράσεις στον ώμο του DJ Hurricane.
Δεν είσαι πολύ καλά.
Ήμουν έτοιμος να κοιμηθώ ή να βάλω τα κλάματα.
Πρέπει να ζητήσω συγγνώμη στον κύριο Ντον Κορνίλιους,
επειδή ήμουν αδικαιολογήτως επιθετικός μαζί του.
Μάλλον αυτό που είχα καπνίσει είναι από αυτά που σε κάνουν...
να κοιτάς τον κολλητό σου και να θες να του ρίξεις γροθιά
και κλοτσιά στα μπαλάκια.
Κάποια επιθετική ποικιλία.
Θεέ μου, Μάικ. Ήταν πολύ γλαφυρό.
Νομίζω ότι αυτό που είχα καπνίσει λεγόταν Στίβεν Σιγκάλ.
Παιδιά.
Μια υποσημείωση. Το 1988 πήγαμε να δούμε τον Τζίμι Κλιφ να παίζει.
Ήμασταν εντελώς μαστουρωμένοι κάπου στο βάθος
και στη μέση της συναυλίας...
Ήταν καλοκαίρι, έπαιζε έξω. Σταματάει το τραγούδι και λέει "Και τώρα
θέλω να φέρω στη σκηνή έναν εξαιρετικό ηθοποιό.
Τον κύριο Στίβεν Σιγκάλ".
Το είπε κάπως έτσι.
"Και τώρα ο εξαιρετικός ηθοποιός!"
Με τζαμαϊκανή προφορά.
Και βγαίνει ο Στίβεν Σιγκάλ ντυμένος νίντζα,
χτυπάει τα τύμπανα και φεύγει.
Και ξέρεις κάτι, Άνταμ;
Ήταν και γαμώ τις φάσεις.
Γαμώ...
ΓΑΜΩ ΤΙΣ ΦΑΣΕΙΣ
Γαμώ τις φάσεις.
Μήπως δεν είναι αστείο; Δεν ξέρω... Δεν είναι αστείο.
Καλά κάναμε και το κόψαμε.
Ναι. Αυτό νομίζω. Να κοπεί.
Είναι ξεκάθαρο ότι ήμασταν χάλια τότε.
Ξεκάθαρα.
Αν βάζεις όλη σου την προσπάθεια και τον ενθουσιασμό σε κάτι,
και ακούς γρύλους...
Ένιωθα λίγο ράκος.
Ήμασταν όλοι έτοιμοι να γίνει χαμός με το Paul's Boutique.
Η στιγμή ήρθε κι έφυγε, κι αυτό μας προσγείωσε κάπως.
Φίλε, Mike D εδώ. Τι γίνεται;
Γεια σου, φίλε μου.
Ο Μπιλ Χάρπερ είμαι, ο λογιστής σου.
Τι λέει, φίλε; Πώς τα πας;
Πρέπει να συζητήσουμε κάποια πράγματα.
Όπως φαίνεται, η οικονομική σας κατάσταση άλλαξε.
Φαίνεται ότι δεν έχετε άλλα λεφτά πια.
Τι;
Φίλε μου, πήγατε στο Λος Άντζελες, μετακομίσατε εκεί,
νοικιάσατε αυτό το σπίτι με τη γέφυρα στην πισίνα,
αγοράσατε πανάκριβα αυτοκίνητα,
ξοδέψατε εκατομμύρια σε πανάκριβα στούντιο.
Για τη δουλειά μας.
Ξοδεύετε 4.200 δολάρια για γάλα αμυγδάλου την εβδομάδα.
Για τη δουλειά.
Και ξέρεις τι έγινε; Μείνατε απένταροι.
Γαμώτο, Μπιλ. Μαλακία.
Ναι, είναι.
Πρέπει να κλείσω.
Με καλεί ο Ντόνι Όσμοντ.
Αποκαλούμε αυτήν την περίοδο Καθαρτήριο.
Αλλά τα καλά νέα είναι
ότι έχουμε υπογράψει συμβόλαιο για πολλούς δίσκους,
οπότε, είτε τους αρέσει είτε όχι,
έπρεπε να μας δώσουν λεφτά για να κάνουμε κι άλλο δίσκο.
Αλλά έπρεπε να μαζευτούμε λίγο.
Ξοδέψαμε τόσα λεφτά
ηχογραφώντας το Paul's Boutique σε κυριλέ στούντιο.
Σκεφτήκαμε "Γάμησέ το.
Θα πάρουμε τα λεφτά για τον δίσκο, θα φτιάξουμε δικό μας στούντιο
και θα κάνουμε οικονομία".
Βρήκαμε έναν χώρο που παλιά ήταν λέσχη στο Ατγουότερ,
την ήσυχη πλευρά του Λος Άντζελες,
όπου δεν συνέβαινε τίποτα.
Φτιάξαμε ένα στοιχειώδες στούντιο με καλάθι του μπάσκετ,
κι ο Γιάουκ έφτιαξε ράμπα για σκέιτ.
Θέλαμε να αρχίσουμε να παίζουμε πάλι τη μουσική μας,
ακόμη κι αν δεν ξέραμε τι σήμαινε αυτό.
Φύγαμε από το σπίτι των Γκράσχοφ.
Νοικιάσαμε πιο φτηνά μέρη.
Ο Γιάουκ ζούσε σε ξύλινο σπιτάκι.
Αλήθεια.
Μαζευτήκαμε πολύ.
Αλλά, όπως πάντα, θέλαμε να κάνουμε ό,τι κάναμε πάντα.
Μουσική, παρέα και μαλακίες.
Αλλά τώρα θέλαμε να το κάνουμε διαφορετικά.
Αντί να παίρνουμε σαμπλ από κομμάτια που μας αρέσουν,
γιατί να μην παίζουμε εμείς μουσική;
Γιατί να μην προσπαθήσουμε να ακουγόμαστε σαν τους Meters;
Στην αρχή ήμασταν άθλιοι.
Ήμουν πανκ κιθαρίστας και προσπαθούσα να παίξω τζαζ και σόουλ.
Δεν πήγαινε καλά.
-Ο Μάικ ήταν αξιοπρεπής στα τύμπανα. -Ευχαριστώ.
Ο Γιάουκ πήγε και πήρε ένα ακουστικό μπάσο,
και ως δια μαγείας ήξερε να παίζει.
Δεν ξέρω αν έχετε δοκιμάσει ποτέ να παίξετε τέτοιο πράγμα,
αλλά είναι πολύ δύσκολο.
Η νέα μας καθημερινότητα ήταν να μαζευόμαστε
και να παίζουμε μουσική με τον Money Mark και τον Mario C.
Γνωρίσαμε τον Mario C όταν ετοιμάζαμε το Paul's Boutique.
Ήταν ο μηχανικός των Dust Brothers
και του ζητήσαμε να μας στήσει το στούντιο.
Και καταλήξαμε να τον πείσουμε να μείνει να γράψουμε μουσική μαζί.
Όταν μέναμε σε εκείνο το πανάκριβο σπίτι στο Χόλιγουντ,
ο Μάικ χτύπησε το αμάξι του στην καγκελόπορτα.
Αλήθεια.
Ο Μάριο είχε έναν φίλο που ήταν ξυλουργός, τον Μαρκ Νισίτα,
και ήρθε να τη φτιάξει.
Ο Μάριο είπε ότι ήταν και πολύ καλός στα πλήκτρα.
Όταν φτιάξαμε το στούντιο κι αρχίσαμε να παίζουμε,
του ζητήσαμε να έρθει για να έχουμε πιο φάνκι ήχο.
Δυνάμωσέ το λίγο.
Αυτός είναι ο Γιάουκ στο μπάσο. Εγώ παίζω κιθάρα.
Άκου την κιθάρα, Άνταμ.
Άκου το σόλο.
Έπαιζες μοτίβα στα χάι χατ, Μάικ.
Ο Μαρκ ήταν στα πλήκτρα και αρχίζουμε να οργανωνόμαστε.
Αυτό κράτησε για κάνα χρόνο. Ήμασταν πανευτυχείς.
Μαθαίναμε να παίζουμε τα όργανά μας, μαζεύαμε σαμπλ,
φτιάχναμε μπιτ.
Παίζαμε μουσική που μας άρεσε πολύ.
Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι δεν τελειώναμε κανένα τραγούδι.
Όταν έπρεπε να βάλουμε φωνητικά σε ένα τραγούδι,
ήμασταν διστακτικοί.
Νιώθαμε ένα παράξενο κενό,
δεν ξέραμε ποια ήταν η φωνή μας.
Πώς έπρεπε να μοιάζουν τα φωνητικά;
Νομίζουμε ότι είμαστε ράπερ, επειδή είχαμε κάνει δύο ραπ δίσκους.
Αλλά για τι θα ραπάρουμε;
Δεν νιώθαμε πως ήμασταν αυτοί
που έκαναν το Licensed to Ill ή το Paul's Boutique.
Αλλά δεν ξέραμε τι είχαμε γίνει.
Μια μέρα ήμουν στο σπίτι
και με ξύπνησε ένα τηλεφώνημα που δεν έμοιαζε με κανένα.
Ο πατέρας ενός φίλου έκλαιγε στο τηλέφωνο.
Ο πατέρας του φίλου μας Ντέιβ Σκίλκεν
είπε ότι ο Ντέιβ πέθανε από υπερβολική δόση.
Ήταν 20 χρονών.
Δεν είχα χάσει ξανά τόσο κοντινό φίλο.
Κάποιους πιο περιφερειακούς, αλλά όχι τόσο κοντινό.
Αυτό ήταν πολύ διαφορετικό.
Ντέιβιντ Σκίλκεν.
Γυρίσαμε όλοι στη Νέα Υόρκη για την κηδεία του Ντέιβ.
-Πες γεια, Ντέιβ. -Γεια.
Ήταν θλιβερό.
Αυτός είναι ο Ντέιβ Σκίλκεν. Ο Shadi One.
Μετά καταλήξαμε όλοι σε ένα μπαρ.
Αυτό κάνεις όταν πεθαίνει ένας φίλος.
Παίρνουν όλοι μπίρες, κάθονται και λένε ιστορίες για εκείνον.
Νιώθαμε αμηχανία
βλέποντας φίλους από τα παλιά.
Νομίζαμε ότι έβλεπαν τους τύπους του "Fight For Your Right (to Party)"
και θα ήμασταν σαν ηλίθιοι.
Αλλά δεν συνέβη αυτό με την Κέιτ και τους άλλους.
Ήμασταν μαζί και μας έλειπε ο Ντέιβ.
Σήμαινε πιο πολλά και για τους τρεις μας από ό,τι νομίζαμε.
Υπήρχε λόγος που όλοι αυτοί ήμασταν φίλοι.
Όλο το ταξίδι μάς συνέδεσε με τη Νέα Υόρκη.
Ήταν όμορφο που τους ξαναβρήκαμε όλους.
Σκοτώνει τον εαυτό του
Πώς να κάνω φίλους τώρα;
Με όλη αυτήν τη θλίψη,
γυρίσαμε στο στούντιο στο Λος Άντζελες.
Δεν ξέρω αν ήταν που είδαμε τους φίλους μας
ή που αλλάξαμε πορεία, αλλά μας ήρθε η έμπνευση.
Και ξαφνικά αρχίσαμε να ολοκληρώνουμε διάφορα.
JIMMY JAMES ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΝΑΘΑΝΙΕΛ ΧΟΡΝΜΠΛΟΟΥΕΡ
Και νιώσαμε ότι πρέπει
να συνεχίσουμε αυτό που κάναμε.
Η μουσική μας θα έχει ό,τι μας αρέσει,
ο δίσκος μας μπορεί να είναι μια μίξη διάφορων ειδών μουσικής,
με όποιους ήχους, λόγια, σαμπλ
και ό,τι νομίζαμε ότι είχε πλάκα.
Όταν είσαι 22 χρονών, δεν ξέρεις τι να κάνεις με τα συναισθήματά σου.
Δεν μπορούσαμε να εκφράσουμε μεταξύ μας πώς νιώθαμε.
Αν έχεις τόσα συναισθήματα
και δεν ξέρεις τι να τα κάνεις,
τα διοχετεύεις σε αυτό που φτιάχνεις.
Παιδιά, τι κάνετε; Ξημερώνει καινούργια μέρα
Για τη μάνα γη Είναι ένα νέο πρωινό
Εδώ και καιρό Νιώθουμε μια λαχτάρα
Αλλά τώρα ο ήλιος λάμπει Ας μαζέψουμε την τέντα
Πρόκειται για κάτι Σαν επίσημη αφιέρωση
Βγαίνει μια κραυγή Για την έμπνευση
Το μόνο που θέλω να κάνω Είναι να είμαι καλά
Να ξεφύγω και να κάνω χαβαλέ με τη ζωή
Να στείλω αγάπη Σε κάθε γωνιά του κόσμου
Ανεβαίνω στη σκηνή Και αρπάζω το μικρόφωνο
Δεν παίζω κάποιον ρόλο Είμαι αυτός που είμαι
Αν πας να με προσβάλεις Δεν μου καίγεται καρφί
Σκεφτόμασταν "Γάμησέ τα όλα".
Δηλαδή...
Θα κάνουμε ό,τι μας αρέσει.
Αν οι Clash έχουν πανκ, ρέγκε και ραπ τραγούδια στους δίσκους τους,
γιατί όχι κι εμείς;
Γιατί να μην έχουμε ένα κομμάτι στόουνερ μαζί με ένα κομμάτι ραπ
κι ένα κομμάτι χάρντκορ;
Αυτό είναι το "Time for Livin'".
Θέλαμε να πειραματιστούμε και να κάνουμε ό,τι μαλακία μπορούσαμε.
Παίζαμε τα όργανά μας και παίρναμε σαμπλ.
Δεν το είχαμε ξανακάνει.
Ενώ πειραματιζόμασταν, επιτρέψαμε στους εαυτούς μας να τραγουδάμε.
Δεν το είχαμε ξανακάνει.
Είπαμε "Δεν γαμιέται; Ας δοκιμάσουμε".
Κάτι ανεβαίνει στην επιφάνεια
Υπάρχει φωτιά παντού
Αλλά είναι όλα μια παραίσθηση
Αυτό είναι το "Something's Got To Give".
Ο Γιάουκ έγραψε τους στίχους, μιλά για την αλλαγή, την ωρίμανση.
Είναι λογικό. Εκείνη την περίοδο ο Γιάουκ εξερευνούσε τα πάντα.
Ήθελε να ξεπεράσει κάθε όριο.
Με καλούσε στις 4:30 π.μ. κι έλεγε
"Ηχογραφώ περιστέρια. Να το ακούσεις".
Κι έλεγα "Φίλε, κοιμάμαι".
Δεν μιλάμε για αυτό τώρα.
Λέω ότι μεταμορφωνόταν πλήρως.
Γυρνούσε τον κόσμο,
έβγαινε από ελικόπτερα κι έκανε σνόουμπορντ, πήγαινε στο Νεπάλ.
Ό,τι τον ενδιέφερε πήγαινε και το εξερευνούσε.
Ταινίες, Βουδισμό, μουσική...
Γνώριζε κόσμο όλων των ειδών παντού.
Αν νιώθεις ό,τι νιώθω Τότε είναι ένα μουσικό αριστούργημα
PASS THE MIC ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΝΑΘΑΝΙΕΛ ΧΟΡΝΜΠΛΟΟΥΕΡ
Αυτό που περνάει από το μυαλό μου Βγαίνει στα βήματά μου
Δείχνω πώς πραγματικά νιώθω Με τα λόγια μου
Περάσαμε δύο χρόνια κλεισμένοι στο στούντιό μας
και τελειώσαμε τον δίσκο Check Your Head.
Όγδοο κεφάλαιο. "Ο δίσκος που άλλαξε τα πάντα".
Είχαμε ενθουσιαστεί με το Check Your Head.
Θέλαμε να δώσουμε συναυλίες. Βρήκαμε άλλο μάνατζερ, τον Τζον Σίλβα.
Μας είπε ότι αν θέλαμε σοβαρά να κάνουμε περιοδεία,
θα έπρεπε να στρωθούμε και να παίξουμε σε άπειρα κλαμπ,
και να κάνουμε πολλή δουλειά μέχρι να ξαναπάμε σε μεγαλύτερους χώρους.
Ήταν ειλικρινής μαζί μας.
Και είχε δίκιο, γιατί εκείνη την εποχή δεν ασχολούνταν κανείς μαζί μας.
Είναι ακόμη ο μάνατζέρ μας.
Οπότε...
Τα καλά νέα είναι ότι είχαμε την ομάδα για να κάνουμε περιοδεία.
Τα κακά νέα, ότι έπρεπε να δουλέψουμε τρελά.
Ξεγλιστράω από το κρεβάτι Σκοντάφτω στην κουζίνα
Μου βάζω μια κούπα φιλοδοξία
Χασμουριέμαι και τεντώνομαι Προσπαθώ να ζωντανέψω
Μπαίνω στο ντους Και το αίμα αρχίζει να κυλά
Βγαίνω στον δρόμο κι όλα φρακάρουν
Από τύπους σαν κι εμένα Που δουλεύουν 9:00 με 5:00.
Δουλειά 9:00 με 5:00 Τι τρόπος να ζεις;
Με το ζόρι τα βγάζεις πέρα Όλοι σου παίρνουν, δεν σου δίνουν
Χρησιμοποιούν το μυαλό σου Και δεν αναγνωρίζουν τι αξίζεις
Είναι αρκετό Για να τρελαθείς αν αφεθείς
Πέντε χρόνια νωρίτερα παίζαμε στο Madison Square Garden.
-Ναι. -Και τώρα παίζουμε σε κλαμπ.
Θα νομίζετε ότι ήταν θλιβερό, αλλά τελικά έχει πλάκα και να πέφτεις.
Παίζαμε για μερικές εκατοντάδες άτομα, αλλά οι συναυλίες ήταν γεμάτες.
Το κοινό ήταν διαφορετικό από αυτό του 1987.
Το Licensed to Ill ήταν αρένα ροκ.
Οι συναυλίες του 1992 ήταν γεμάτες με περίεργους τύπους σαν εμάς.
Με κόσμο που μας ταίριαζε.
Παίζαμε για κόσμο με τον οποίο θα θέλαμε να κάνουμε παρέα.
Αλλά ακόμα ψάχναμε ποια θα είναι η νέα εκδοχή μας.
Μετά από έναν χρόνο συναυλιών, αρχίσαμε να ξέρουμε τι κάναμε.
Για πρώτη φορά, όταν τελείωσε η περιοδεία του Check Your Head,
θεωρούσα πια με σιγουριά τον εαυτό μου μουσικό.
Κάναμε περιοδεία για έναν χρόνο και μετά αρχίσαμε να ηχογραφούμε πάλι.
Περνούσαμε υπέροχα όταν ήμασταν μαζί και όταν παίζαμε μουσική,
γιατί να σταματήσουμε;
Ήταν λες και το Check Your Head και το Ill Communication ήταν ένας δίσκος.
Συνεχίζαμε ασταμάτητα.
Τρελαινόμασταν να μπαίνουμε στο στούντιο κάθε βράδυ.
Έρχονταν οι φίλοι μας κι άραζαν.
Είχαμε γήπεδο του μπάσκετ και ράμπα για σκέιτ.
Χώρια ο μουσικός εξοπλισμός.
Έρχονταν πολλοί καταπληκτικοί άνθρωποι.
Ο Q-Tip έπαιζε μπάσκετ και ηχογράφησε μια στροφή στο "Get It Together".
Ο Κρίστιαν Χοσόι κι ο Τζέισον Λι έρχονταν για να κάνουν σκέιτ.
Ο Biz Markie ερχόταν πολύ συχνά.
Μια μέρα η παλιά μας φίλη Τζιλ Κανίφ
με πήρε για να ακούσω το ντέμο της μπάντας της, των Luscious Jackson.
Ο Γιάουκ...
Ο Γιάουκ είπε
"Είναι υπέροχο. Να ανοίξουμε δισκογραφική και να το κυκλοφορήσουμε".
Πλέον έχουμε δισκογραφική, την Grand Royal.
Η μουσική ήταν φοβερή κι αυτό που την έκανε ακόμη πιο ιδιαίτερη
είναι ότι η Κέιτ έπαιζε στις συναυλίες με τους Luscious Jackson.
Δέκα χρόνια μετά, οι ζωές μας ξανάσμιξαν.
Όλα αυτά γινόταν στον ίδιο χώρο, στο G-Son, το στούντιό μας.
Και μια μέρα άκουσα τον Γιάουκ να παίζει κάτι υπέροχο στο μπάσο.
Ήταν τόσο καλό που φαινόταν λες και ήταν ήδη τραγούδι.
Είπα "Γιάουκ, τι είναι αυτό;"
Και μου είπε "Δικό μας είναι, μόλις το έγραψα".
Κάθισα κι άρχισα να παίζω τύμπανα μαζί του.
Μετά κάθισε μαζί μας ο Money Mark κι άρχισε να παίζει πλήκτρα.
Ο Άνταμ πρόσθεσε την κιθάρα. Άρχισε να παίζει.
Το ενορχηστρώσαμε στα γρήγορα και το ηχογραφήσαμε.
Δεν είχαμε ξαναγράψει κομμάτι τόσο γρήγορα
και ήταν το αγαπημένο μας ακουστικό κομμάτι.
Αλλά έμεινε στην άκρη
για πολλούς μήνες, χωρίς φωνητικά.
Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τον δίσκο,
ξέραμε ότι έπρεπε να κάνουμε κάτι με αυτό το κομμάτι.
Δοκιμάσαμε διάφορες ιδέες για να γίνει ραπ,
αλλά δεν έβγαινε.
Και σκέφτηκα να πάω στο σπίτι του Mario C
και να με ηχογραφήσει να φωνάζω διάφορα.
Οι στίχοι έλεγαν ότι ο Μάριο είναι το χειρότερο άτομο
και ότι συνεχώς μας σαμποτάρει και μας βάζει εμπόδια.
Μου φάνηκε αστείο να κάθομαι δίπλα του
και να φωνάζω όσο ηχογραφούσε.
Άκουσέ με Επειδή δεν μπορείς να πεις τίποτα
Θα με κλείσεις Με το πάτημα ενός κουμπιού
Αλλά, άκου...
Σκέφτηκα να βγάλουμε φωτογραφίες
ως μυστικοί αστυνομικοί που τρώνε ντόνατ.
Αλλά είπαμε "Δεν γαμιέται; Ας το κάνουμε βίντεο κλιπ".
Ήρθε ο Σπάικ και μεταμφιεστήκαμε όπως κάναμε πάντα.
Τρέχαμε πάνω κάτω σαν μανιακοί
χωρίς την κατάλληλη άδεια, αστυνομία, πυροσβεστική, χωρίς τίποτα.
Επειδή αυτό που βλέπεις Ίσως δεν το καταλαβαίνεις
Και βάζουμε στοίχημα Οπότε μην ενθουσιάζεσαι ακόμη
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ Ο ΝΑΘΑΝ ΓΟΥΙΝΤ ΩΣ ΚΟΤΣΕΖ
Προσπαθώ να σου πω ότι είναι σαμποτάζ
Ο ΒΙΚ ΚΟΛΦΑΡΙ ΩΣ ΜΠΟΜΠΙ "Ο ΠΡΩΤΑΡΗΣ"
Ο ΑΛΑΣΟΝΤΡΟ ΑΛΕΓΚΡΕ ΩΣ "ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ"
Αυτό άλλαξε και πάλι τα πάντα για εμάς.
Εκείνο το καλοκαίρι θα παίζαμε στα φεστιβάλ Lollapalooza.
Οπότε, είμαστε στη Μινεσότα.
Είμαστε σε ένα τεράστιο χωράφι και βλέπουμε φωτιές στο βάθος.
Ο κόσμος έχει τρελαθεί.
Και ζητάνε να ξαναβγούμε και παίζουμε το "Sabotage".
Και βλέπεις μια τελείως τρελαμένη λαοθάλασσα.
Κατεβαίνουμε από τη σκηνή, κοιτιόμαστε και λέμε
"Έχουμε νέο τελευταίο τραγούδι".
Και σκεφτείτε ότι όλο αυτό ξεκίνησε από τον Γιάουκ που έπαιζε στο μπάσο.
Όλοι έχουμε υπάρξει σε ένα δωμάτιο με έναν φίλο
που λέει ή κάνει κάτι τυχαία και είναι ωραίο.
Αλλά όταν κάτι που δεν φαίνεται φοβερό εκείνη τη στιγμή,
γίνεται κάτι που δεν ξεχνιέται και αφήνει το σημάδι του...
Αυτό δεν συμβαίνει πολύ συχνά.
Πέρυσι δώσαμε διάφορες συνεντεύξεις
για το Beastie Boys Book που γράψαμε.
Και πολλοί μας ρωτούσαν
για τους στίχους του Γιάουκ στο τραγούδι "Sure Shot".
Θέλω να σας πω κάτι Που έπρεπε καιρό να ειπωθεί
Η έλλειψη σεβασμού στις γυναίκες Να τελειώνει
Σε όλες τις μητέρες, αδερφές Συζύγους και φίλες
Να δώσω την αγάπη μου Τις σέβομαι μέχρι τέλους
Όταν το είπε αυτό δεν θεωρήθηκε κάτι μνημειώδες.
Ήταν απλώς κάτι που έγραψε ο Γιάουκ για κάτι άλλους στίχους
και το είπε όταν ήρθε η σειρά του στο μικρόφωνο.
Και σκεφτήκαμε "Ωραίο αυτό που είπε".
Μίλησε στην καρδιά πολλών ανθρώπων, αλλά και σε εμάς τους δύο.
Αυτά τα δύο χρόνια ηχογραφήσεων και συναυλιών ήταν πολύ σημαντικά για μας.
Άλλαξε η πορεία του συγκροτήματος.
Άλλαξε το πώς θέλαμε να είμαστε ως άτομα και φίλοι.
Σκεφτόμασταν τον κόσμο, όχι τον κόσμο μας.
Όταν κάναμε επιτυχία το 1987,
πήγαμε στο American Bandstand και δεν μας ένοιαζε καθόλου.
Ξυπνάς αργά για το σχολείο Φίλε, δεν θες να πας
Δεν μας ένοιαζε πολύ η τέχνη μας.
Επτά χρόνια μετά, όταν παίξαμε το "Sabotage" στα βραβεία του MTV,
ήμασταν απόλυτα συγκεντρωμένοι.
Όταν παίζαμε σε φεστιβάλ ή εκπομπές με άλλα συγκροτήματα,
το βλέπαμε σαν διαγωνισμό.
Παίζαμε για να κερδίσουμε.
Το λέγαμε μισοαστειευόμενοι,
αλλά κατά το άλλο ήμισυ το εννοούσαμε 100% σοβαρά.
Θέλαμε όποιος δει την εκπομπή ή πάει στο φεστιβάλ
να γυρίσει σπίτι και να πει στους φίλους του
"Οι Beastie Boys τα έδωσαν όλα".
Παίζαμε για να κερδίσουμε.
Όταν παίξαμε στα βραβεία του MTV, κερδίσαμε. Έτσι, Μάικ; Όχι;
-Ναι; -Ξεκάθαρα.
Δεν πήραμε τη νίκη;
Δεν υπάρχει αμφιβολία. Την πήραμε, παιδιά.
Αλλά το ίδιο βράδυ ο Σπάικ Τζονζ ήταν υποψήφιος
ως καλύτερος σκηνοθέτης για το βίντεο κλιπ του "Sabotage", αλλά δεν κέρδισε.
Και τότε τρελάθηκε ο θείος του Γιάουκ, ο Χορνμπλόουερ.
Ο καλύτερος σκηνοθέτης βίντεο κλιπ είναι...
Πες το.
Οι R.E.M.
Είναι απαράδεκτο. Ο Σπάικ είναι ο σκηνοθέτης που...
Είμαι από την Ελβετία, εντάξει; Αφήστε με να πω κάτι σε όλους.
Από όταν ήμουν μικρό παιδί, ονειρευόμουν να κερδίσει ο Σπάικ.
Και τώρα συνέβη αυτό
και θέλω να πω σε όλους ότι πρόκειται για φάρσα.
Εγώ είχα την ιδέα για το Star Wars και για όλα.
Ένατο κεφάλαιο. "Επιστρέφω στη Νέα Υόρκη".
Νομίζω ότι αρκετά ανέχτηκα
Στο Λος Άντζελες περάσαμε μια χαρά.
Είχαμε σπίτια με γέφυρες στις πισίνες,
ένα φοβερό στούντιο, υπέροχους φίλους, γράψαμε πολλή μουσική
και γίναμε μουσικοί.
Αλλά ήμασταν εκεί οκτώ χρόνια, ο καιρός πέρασε γρήγορα.
Ήμασταν σχεδόν 30 χρονών και μας έλειπε το σπίτι.
Μας έλειπαν οι οικογένειές μας.
Ο Γιάουκ ήταν ο πρώτος που γύρισε στη Νέα Υόρκη.
Είχε βαρεθεί να γυρνάει τον κόσμο,
ήθελε να γυρίσει στη Νέα Υόρκη και να είναι Νεοϋορκέζος.
Εγώ κι ο Άνταμ πήγαμε λίγο μετά, ώστε να ακολουθήσουμε το πάθος μας,
την Αστροφυσική.
Αλλά δεν πήγε καλά.
Καλοκαίρι του 1996.
Έχουμε γυρίσει και ζούμε τα χρόνια του λυκείου ως μεγάλοι πια.
Πηγαίνουμε από δω κι από κει, γνωρίζουμε κόσμο,
κάνουμε καινούργιους φίλους, ακούμε μουσική, γράφουμε μουσική.
Δεν βολευτήκαμε. Απλώς ηρεμήσαμε.
Μετά από δυο χρόνια που κάναμε αυτό που κάναμε πάντα,
γράφαμε μουσική, παραγγέλναμε φαγητό, κάναμε μαλακίες, κάναμε παρέες,
τελειώσαμε τον δίσκο.
Ίσως τον αγαπημένο μας, γιατί είναι πολύ πειραματικός.
Hello Nasty.
Η περιοδεία μας για αυτόν τον δίσκο ήταν η μεγαλύτερη που είχαμε κάνει ποτέ.
Το "Fight For Your Right (To Party)" δεν διαγράφηκε,
αλλά τότε ήμασταν μια χαρά και χωρίς αυτό.
Είχαμε πλέον ενηλικιωθεί.
Οι μπίρες και τα πέη κι οι τύποι που παρτάρουν είχαν τελειώσει.
Δεν τους έβλεπες εύκολα πια.
Είχαμε μεγαλώσει λίγο.
Κάναμε κι άλλα πράγματα, ξεχωριστά, αυτά που κάνουν οι μεγάλοι.
Είχαμε σοβαρές σχέσεις, μια δισκογραφική,
ένα περιοδικό, ένα ποδηλατάδικο,
αλλά και οι τρεις ζούσαμε
κάνοντας δίσκους, περιοδείες και παίζοντας σε συναυλίες.
Δεν μεγαλώσαμε ακριβώς, μάλλον βάλαμε μυαλό.
Μπορούμε να πούμε ότι ο προβληματισμός για τα λάθη μας
ξεκινούσε από τον Γιάουκ και αυτά που μας θύμιζε.
Αυτή είναι εν μέρει η αλήθεια. Ήμασταν έτοιμοι να αλλάξουμε.
Ενθαρρύναμε ο ένας τον άλλο να λέμε και να κάνουμε ό,τι θέλουμε.
Αν ο Γιάουκ ήθελε να γράψει το "Bohdisattva Vow",
για έναν βουδιστικό όρκο, ώστε να κάνει τον κόσμο καλύτερο, φυσικά!
Είναι υπέροχο.
Έχουμε πια την ωριμότητα να καταλάβουμε
ότι κάνουμε και κάναμε πράγματα
που επηρεάζουν τον κόσμο με την καλή και την κακή έννοια.
Χαιρόμασταν που κρατήσαμε τόσο πολύ που μπορούσαμε να το σχολιάζουμε.
Και έχουμε την τύχη να μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό πια.
Στο Hello Nasty υπάρχει το κομμάτι "Song for the Man" που έγραψε ο Άνταμ...
Πού είσαι; Αυτός ο Άνταμ το έγραψε.
Μιλάει για το πώς αντιδρούν οι άντρες όταν περνάει μια γυναίκα.
Σε μια συνέντευξη τον αποκάλεσαν υποκριτή
και του ανέφεραν το τραγούδι
"Fight For Your Right (To Party)".
Όταν άκουσα την απάντησή του, ένιωσα περήφανος για τον φίλο μου.
Είπε περίπου
"Καλύτερα να είμαι υποκριτής, παρά να μην αλλάζω ποτέ".
Ωραία.
Θα σας πω μια ιστορία...
Θα σας πω μια ιστορία από το βιβλίο μας, το Beastie Boys Book.
Ωραία.
Λέγεται "Η τελευταία συναυλία".
Δεν ξέραμε ότι θα ήταν η τελευταία μας συναυλία.
Εκείνη τη μέρα ήταν όλα φυσιολογικά.
Παίζαμε σε ένα τεράστιο φεστιβάλ στο Τενεσί, στο Bonnaroo.
Ήταν 2009.
Χιλιάδες άτομα θα έρχονταν
κι εμείς ήμασταν το πρώτο όνομα.
Πήγαμε νωρίτερα στο Τενεσί για το βίντεο κλιπ
ενός ακυκλοφόρητου κομματιού.
Ήμασταν εμείς κι ο ράπερ Nas. Θα το σκηνοθετούσε ο Ρόμαν Κόπολα.
Ήταν παράξενο για εμάς να παίζουμε σε μεγάλες συναυλίες
και να έχουμε τον Ρόμαν να μας τραβάει με κάμερα Bolex
ενώ τρέχουμε σε σούπερ μάρκετ στο Τενεσί.
Όσο πιο παράξενο, τόσο πιο φυσιολογικό για εμάς.
Τα πράγματα στη ζωή ποτέ δεν είναι πλήρης κύκλος.
Μια δυο φορές ίσως είναι εξάγωνα.
Αλλά νομίζω ότι είναι σχεδόν πάντα παραμορφωμένα σχήματα,
σαν να τα σχεδίασε ένα νήπιο με κηρομπογιά.
Υπάρχουν κοινά νήματα.
Ο Γιάουκ, εγώ κι ο Μάικ είμαστε ακόμη μαζί.
Γελάμε. Είμαστε μια οικογένεια.
Ο Al Green τελείωνε τη συναυλία του σε μια σκηνή του φεστιβάλ.
Ένιωθα ανακούφιση ακούγοντας τη φωνή του στο βάθος.
Όπως όταν ήμουν στο λύκειο,
στο δωμάτιό μου, και τους περίμενα να έρθουν.
Αλλά απείχαμε πια πολύ από αυτό.
Αυτό που βλέπαμε πίσω μας δεν μπορούσε να αλλάξει.
Η Κέιτ Σέλενμπαχ δεν ήταν μαζί μας στο Τενεσί.
Ο Τζον Μπέρι δεν ήταν εκεί.
Ο Ντέιβ Σκίλκεν, ο Bosco, ο Αρχηγός,
ο Ντέιβ Πάρσονς, ο πατέρας του Μάικ.
Ο πατέρας του, η μητέρα μου, δεν ήταν εκεί.
Και πολλοί ακόμα.
Εγώ, ο Άνταμ και ο Μάικ είχαμε μεγαλώσει και το ξέραμε.
Ετοιμάζαμε νέο δίσκο
και συνεχίζαμε ακάθεκτοι.
Ετοιμαζόμασταν να ξεκινήσουμε από την αρχή.
Το να είσαι πρώτο όνομα σε μεγάλο φεστιβάλ δεν συγκρίνεται με μια εμφάνιση στο CBGB.
Αλλά, γαμώτο, δεν ξέραμε ότι θα ήταν η τελευταία μας συναυλία.
Τεράστια απώλεια στον κόσμο της μουσικής.
Ο Άνταμ Γιάουκ των Beastie Boys πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο.
Ήταν γνωστός ως MCA. Οι τρεις μουσικοί
ήταν από τους πρωτοπόρους του κινήματος.
Ο Γιάουκ ήταν αυτοδίδακτος μουσικός και σκηνοθέτης.
Ο Άνταμ Γιάουκ, ο MCA, ήταν 47 ετών.
Όλοι έχουμε διαφόρων ειδών φίλους.
Υπάρχει αυτός που είναι κάπως μαλάκας,
αλλά έχει πλάκα όταν κάνετε παρέα για λίγο.
Έχει πλάκα να μεθάτε και να λέτε βλακείες,
αλλά δεν τον καλείς όταν θέλεις βοήθεια,
επειδή είναι αναξιόπιστος.
Ή ο φίλος που βλέπεις πού και πού και περνάτε καλά,
και σκέφτεσαι
"Πρέπει να τον βλέπω πιο συχνά".
Για κάποιον λόγο, δεν το κάνεις.
Κι ο πραγματικός φίλος.
Αυτός που πάντα τα λέτε στο τηλέφωνο.
Αυτός που σε βοηθά στη μετακόμιση, έρχεται στο νοσοκομείο,
έχει μια μόνιμη θέση στον καναπέ για εσένα,
σε περίπτωση που τη χρειαστείς.
Αυτοί οι φίλοι είναι σπάνιοι. Το ξέρουμε όλοι.
Αλλά υπάρχει κι ένας πιο σπάνιος φίλος.
Αυτός που σου δίνει ώθηση.
Αυτός που όχι μόνο προχωράει
και κάνει φοβερά πράγματα,
αλλά λέει ότι θέλει να τα κάνουμε όλοι μαζί.
Και το κάνει όντως.
Τέτοιος φίλος ήταν ο Γιάουκ.
Φίλος που βρίσκεις μόνο μια φορά.
Αυτός που κάνει το όνειρο πραγματικότητα.
Αυτός που σε εμπνέει να πας ψηλά.
Το δυναμώνεις; Είναι ένα κομμάτι του από το Hello Nasty.
Γύρω στο 1990 ο Γιάουκ ταξίδεψε και γνώρισε εξόριστους Θιβετιανούς.
Ήθελε να κατανοήσει τον όρκο μη βίας.
Γιατί επιλέγουν να μην παλέψουν την κυβέρνηση
που χτυπά και φυλακίζει κάποιον που κρατά μια σημαία του Θιβέτ;
Ήθελε να μάθει περισσότερα.
Ήθελε να βοηθήσει.
Αλλά επειδή ήταν ο Γιάουκ,
αντί να δώσει επιταγή σε κάποια οργάνωση,
ξεκίνησε τη δική του,
τη Milarepa Fund.
Διοργάνωσε την πρώτη συναυλία για την απελευθέρωση του Θιβέτ.
Ήταν μια τεράστια φιλανθρωπική συναυλία
στο πάρκο Γκόλντεν Γκέιτ του Σαν Φρανσίσκο το 1996.
Ήταν η μεγαλύτερη φιλανθρωπική συναυλία μετά από το Live Aid.
Αυτό που έκανε έγραψε ιστορία.
Εκατοντάδες χιλιάδες άτομα μιλούσαν για το "Ελεύθερο Θιβέτ"
κι έβαζαν αυτοκόλλητα στα αμάξια τους.
Άκουσαν την έκκληση για μη βία,
εξαιτίας αυτού του τύπου από τους Beastie Boys.
Ποιος κάνει κάτι τέτοιο;
Ο Γιάουκ, ο Μάικ κι εγώ έχουμε περάσει πιο πολύ χρόνο μαζί
απ' ό,τι με τους δικούς μας.
Αλήθεια.
Όταν πρόκειται για τον φίλο μου Mike D,
γνωστό κι ως Sweet Lou ή Μάικλ Λούις Ντάιαμοντ,
τον γνωρίζω.
Ξέρω τα πάντα.
Εξίσου καλά με ξέρει κι εκείνος.
Αλλά ο Άνταμ Γιάουκ ήταν ένας γρίφος.
Μια σπαζοκεφαλιά.
Τελείωσε εσύ, δεν μπορώ.
Ένας λαβύρινθος ιδεών και συναισθημάτων.
Ένα αίνιγμα, ο χαρακτήρας μπαλαντέρ.
Μετά από 35 χρόνια φιλίας,
ποτέ δεν ήξερα τι θα πει ή θα κάνει.
Ήταν ένα ζωντανό παράδειγμα αντιφατικών ιδεών
του πώς ή τι πρέπει να είσαι και να κάνεις.
Είναι ο βουδιστής που μου λέει
ότι χτες ήταν σε ένα άφτερ πάρτι κάποιας επίδειξης μόδας.
Είναι ο τύπος του "Fight For Your Right (To Party)"
που διέσχισε το Νεπάλ με τα πόδια αναζητώντας κάτι,
και μετά συναντήθηκε με πολιτικούς στην Ουάσινγκτον
και τους είπε τι είχε δει, τι είχε μάθει.
Κάποτε μου είπε ότι αυτό που τον τράβηξε στον Δαλάι Λάμα
είναι ότι ήταν αστείος τύπος.
Προφανώς, υπάρχουν πολλά άλλα
που τον τράβηξαν στην πνευματικότητα, την πίστη και τον Βουδισμό.
Αλλά το "αστείος τύπος" έμοιαζε λογικό να το πει ο Γιάουκ.
Είναι πολύ σημαντικό να είσαι αστείος.
Ποιος δουλεύει κάθε μέρα με τους δυο κολλητούς του;
Εγώ το έκανα.
Άρα είμαι πολύ τυχερός.
Δεν ήταν όλα εύκολα ή σπουδαία.
Κάποιες φορές δύο από εμάς ήθελαν πολύ να κάνουν κάτι,
λέγαμε με όλη μας την ψυχή "Ναι. Θα το κάνουμε"
κι ο τρίτος έλεγε
"Μπορεί να σας αρέσει, παιδιά, αλλά εμένα δεν με ψήνει και πολύ".
Γυρνούσα στο σπίτι και γκρίνιαζα σε όποιον έβρισκα.
Έλεγα "Θεέ μου. Δεν είναι δυνατόν αυτό που έκανε ο Χόροβιτς.
Θα με τρελάνει τελείως".
Αλλά όσο και να μας άρεσε ένα τραγούδι, ένας στίχος, μια ιδέα,
αγαπούσαμε ο ένας τον άλλον και την παρέα μας ακόμη πιο πολύ.
Θα με συνδέσεις Σαν να ήμουν ο Έντι Χάρις;
Τρως τυριά Λες και είμαι από το Παρίσι
Ξέρεις ότι την ακούω Νομίζεις ότι μαστουρώνω
Ξέρεις ότι είμαι φευγάτος Και θα σας πω γιατί
Πες μου αν με προσβάλλεις Ίσως δεν καταλαβαίνω
Τον λόγο που γελάς Ή ξεσαλώνεις, γι' αυτό άκου
Στο κεφάλι μου, θέλω να τους διαλύσω
Η φαντασία ξεφεύγει Και θέλω να τους απειλήσω
Σαν τσουλήθρα σε λάσπη
Μ' αρέσει να ανεβαίνω και να τσουλάω
Έχω βάθος στην αντίληψη όταν γράφω
Με σέβονται, επειδή ενοχλώ
Οπότε, τι θέλεις;
Είσαι πολύ αστείος Με τα λεφτά που σπαταλάς
Είπα "Από πού τα έμαθες αυτά;"
Νομίζεις ότι θα αντιμετωπίσεις Την αποκάλυψη όταν έρθει;
Δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις αυτό
-Οπότε, τι θέλεις; -Τι θέλεις;
Είπα, τι θέλεις;
Τι θέλεις;
Είπα, τι θέλεις;
Τι θέλεις;
Να πω ότι αγαπάω αυτά τα παιδιά.
Μεγαλώσαμε μαζί κι είναι φοβεροί. Τους αγαπώ.
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΜ ΓΙΑΟΥΚ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ BEASTIE BOYS
Mike D!
Μη μου λες να χαμογελάω
Αν μείνεις, θα αξίζει τον κόπο
Δεν μπορείς να καλέσεις τον αριθμό μου
Ίσως φταίει που είμαστε τόσο ευέλικτοι
Στιλ και προφίλ, λέω
Με γυρίζει χρόνια πίσω Όταν ακούω "Παιδί μου!"
Από τον ποταμό Χάντσον μέχρι τον Νείλο
Τρέχω στον μαραθώνιο Μέχρι το τελευταίο χιλιόμετρο
Αν μου επιτίθεσαι Θα σου την πω
Ο κόσμος λέει ότι έχω άγριο στιλ
Έχεις θράσος, έχεις πονηριά
Έλα σε εμένα, είμαι φίλος της ραπ
Αν θες να επιτεθείς, έχεις άρνηση
Ήρθες από τον Ουρανό Να ελέγξεις το στιλ μου
Έλα, δίκασε τις ρίμες μου
Πεταμένος στην εξορία
Διαγαλαξιακός, πλανητικός Πλανητικός, διαγαλαξιακός
Τζαζ και AWOL, αυτή είναι η ομάδα μας
Μπες στο πάρτι, ξεσήκωσε το σκηνικό
Όταν πρόκειται για μπιτ Είμαι δαιμονικός
Η ζάχαρη μου αρέσει με καφέ και κρέμα
Πρέπει να συνεχίσω με φουλ τις μηχανές
Πολύ γλυκός για να είναι ξινός Πολύ καλός για να είναι κακός
Το βαρβάτο στιλ δεν μου αρέσει πολύ
Προσπαθώ να αλλάξω τον κόσμο Θα καταστρώσω σχέδιο
Ο Mario C τα θέλει όλα καθαρά
Θα λάμπει σαν ηλιαχτίδα
Συνεχίστε τη ραπ, είναι το όνειρό μου
Πήρα Α από τον Moe Dee Για το "Sticking to Themes"
Από τη ζήλια έχετε τρελαθεί
Ζηλεύετε τη ρίμα και τη ρουτίνα της
Άλλη διάσταση, νέος γαλαξίας Διαγαλαξιακός, πλανητικός
Πλανητικός, διαγαλαξιακός
Ανήκουμε στο οικογενειακό δέντρο Της παλιάς χιπ χοπ
Πέτα τα παπούτσια, βγάλε τις κάλτσες
Οι ρίμες θα εξαπλωθούν σαν πανούκλα
Επειδή η μουσική είναι ζωντανή Σαν ηλεκτροσόκ
Ξέρω να χορεύω Είμαι γνωστός για τη βουτιά Φλίνστοουν
Η Tammy T έχει να κροπάρει
Οι Beastie Boys φημίζονται για το μπιτ
Πέσε
Όταν έκανα γκράφιτι Το όνομά μου ήταν Slop
Αν η ραπ μου είναι σούπα Τα μπιτ μου είναι ζωμός
Φύγε από το τραπέζι όταν αρχίζω να κόβω
Είμαι ξυλοκόπος, ο DJ Ad-Rock
Αν πας να με ξεκάνεις Θα γίνεις περίγελος
Θα σε τηγανίσω στο γουόκ μου
Τα γόνατα τρέμουν Τα δάχτυλά σου κάνουν κρακ
Σαν λαβή στον λαιμό Του Σποκ
Διαγαλαξιακός, πλανητικός Πλανητικός, διαγαλαξιακός
Άλλη διάσταση
Καν' το
Ακούστε όλοι και καθένας
Είμαστε στην Ντεϊτόνα Κι έχουμε χορό
Η μια βδομάδα των διακοπών της άνοιξης Δεν είναι αστείο
Δυο μέρες πέρασαν Και έχω μείνει άφραγκος
Κοιμάμαι στο αυτοκίνητο Το ξενοδοχείο είναι γεμάτο
Γνώρισα μια κοπέλα που παρτάρει Κι έχω σκαλώσει
Της είπα "Τι σπουδάζεις;"
Είπε ότι σπουδάζει Ψυχολογία
Της είπα ότι γουστάρω MTV Και ροκάρω στο μικρόφωνο
Είπε ότι θέλει να γνωρίσει τον Άλαν Και τη Μάρθα Κουίν
Είπα ότι με λένε MCA
Μπορώ να σε γνωρίσω Είπα ότι είμαι στην Ντεϊτόνα
-Για να γουστάρω -Είμαστε οι Beastie Boys
-MTV -Ανοιξιάτικες διακοπές
1986
Και τι τρέχει;
Την περασμένη βδομάδα ήμουν στη Μινεσότα με τους Beastie Boys.
Κάνουν πρόβες κι είπαν
"Θέλουμε Marky Mark and the Funky Bunch".
-Θέλω να τους ξεσκίσω. -Ίσως πρέπει να το κανονίσω.
Και τι τρέχει;
"Μαλάκες, δεν είστε τίποτα σε σχέση με εμάς εδώ".
-Και μέχρι... -Περίμενε, Μάικ.
Σωστή βρετανική προφορά.
Μάικ.
-Πάμε, φίλε. -Έλα, φίλε. Έχουμε δουλειά.
-Έλα, φίλε. Πάμε να τα σπάσουμε. -Πάμε.
"Κι άλλο αεροπλάνο, κι άλλο τρένο, κι άλλο μπουκάλι στο κεφάλι"
ράπαραν οι Beastie Boys στο "No Sleep 'Till" πού;
-Έρικ. -Μπρούκλιν;
-Μάλλον μιλάς για την γκραντζ. -Γκραντζ.
Γκραντζ.
Έχει προσέξει κανείς στο Cozy Soup 'n' Burger
πως όταν παίρνεις μπέργκερ έχουν σκουπ παγωτού
και κάτι σαν συρτάρι με κρέας,
και το βάζουν εκεί μέσα
και πετάνε μια μπάλα κρέας στην ψησταριά;
Το αστείο είναι ότι ως παιδιά λέγαμε "Όταν μεγαλώσουμε,
θα έχουμε συρτάρι με κρέας στο σπίτι".
-Σοβαρά. -Αλήθεια.
-Έτσι δεν είναι; -Ακριβώς.
Πώς είναι η περιοδεία με τους Foo Fighters και τους Sonic Youth;
Μεγάλωσα με τους Foo Fighters. Τους ακούω από όταν ήμουν...
Από όταν ήμουν τεσσάρων...
-Να σου πω κάτι. -Είναι παλαβοί.
Ναι, γαμάτοι τύποι.
Εγώ και οι Sonic Youth είναι σαν να λέμε το μωρό και η πιπίλα.
-Σωστά. -Όντως.
-Είναι φοβεροί. -Έπλενα σκύλους με τον Θέρστον.
Φίλε, αυτό το έχουμε πλύνει ήδη.
-Μη μου φωνάζεις. -Το πλύναμε!
Τι γίνεται; Δεν γίνεται να πλένετε σκύλους για όλη σας τη ζωή.
Ας κάνουμε περιοδεία. Πάμε να κάνουμε συναυλίες.
Είχαμε ενθουσιαστεί, ήμασταν έκπληκτοι.
Αλλά, επίσης...
Είχαμε μείνει έκπληκτοι που ο Ρικ...
"Είχαμε μείνει έκπληκτοι... Ο Ρικ ήταν Ρώσος;"
Γι' αυτό κάναμε το κλικ. Όλα τα συγκροτήματα έκαναν κλικ.
Είμαστε σαν μια μεγάλη κλίκα. Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Τι σου άρεσε πιο πολύ;
Όταν βγήκαμε ήταν ωραία.
-Τι λες; -Όταν βγήκαν αυτοί
κι έπαιζαν το "King of Rock"
ήταν το καλύτερο.
-Ναι, με τον καπνό. -Ήταν το καλύτερο...
-Μια κλίκα. -Μια δεμένη κλίκα.
Γιατί, ξέρεις...
-Ο Μάικ έχει χαζέψει τελείως. -Γαμώτο.
Τι έχει πάθει ο Μάικ;
Πρέπει να βάλεις παπούτσια, αδερφέ.
Πού είναι τα παπούτσια;
Δεν βρίσκω τα παπούτσια και το παντελόνι.
Όταν το MTV βρίσκει ένα εντυπωσιακό βίντεο κλιπ
που πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, του δίνουμε τον τίτλο του κορυφαίου.
Το "Shadrach" έχει διπλό ενδιαφέρον.
Το ανιμέισον έχει γίνει πολύ καλά
και σκηνοθεσία και ανιμέισον έγιναν από μέλος του συγκροτήματος.
Ο Τζόναθαν Ντέιτον και η Βάλερι Φάρις τράβηξαν πλάνα
των Beastie Boys σε συναυλία.
Ο MCA πήρε το υλικό και το ζωγράφισε καρέ καρέ.
Έκανε φοβερό ανιμέισον.
Δείτε τι δουλειά έκανε.
Το τελευταίο των Beastie Boys, το "Shadrach".
Μισό λεπτό, Άνταμ.
Μισό λεπτό. Συγγνώμη, Άνταμ.
-Άνταμ. -Τι τρέχει, Ντέιβιντ Κρος;
Τι... Συγγνώμη, τι είναι αυτό;
Τι τρέχει, Μπεν Στίλερ;
-Παιδιά! -Τι; Ποιος...
-Τι κάνετε; -Γεια, Στιβ Μπουσέμι.
Γεια, τι κάνεις;
Συγγνώμη. Περπατούσα στο δρόμο για να πάω να πάρω ξυστό
και άκουσα δίπλα μου...
Μόλις ξύπνησα. Νομίζω ότι σας άκουσα...
να αναφέρετε το Paul's Boutique.
Ο τελευταίος τους δίσκος λέγεται License to Kill
κι έγινε πλατινένιος μόλις σε οκτώ εβδομάδες.
License to Kill, σωστά;
-"Ill". -"Ill!"
"Ill", Τζόαν.
Θα σας πω. Φοράω τους φακούς επαφής. Μισό λεπτό.
Ο δίσκος λέγεται Licensed to Ill.
Ηλίθιος τίτλος για δίσκο.
Όλοι ξέρουν ότι το Paul's Boutique ήταν τεράστια αποτυχία εμπορικά.
-Τραγική αποτυχία. -Φιάσκο.
-Χειρότερα δεν γίνεται. -Δεν πούλησε.
Θα πρέπει να νιώσατε ντροπή.
Τεράστια, πελώρια αποτυχία.
-Ευχαριστούμε που μας το θύμισες. -Το ξέρουμε όλοι.
Όπως όταν έπεσε το δέντρο στο δάσος. Δεν το άκουσε κανείς.
Κι αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι πώς συνεχίσατε...
Όχι πώς. Γιατί συνεχίσατε να είστε συγκρότημα;
-Αλλά... -Εκ των υστέρων, όπως ξέρουμε όλοι,
τώρα θεωρείται από τους πιο επιδραστικούς ραπ δίσκους.
Απλώς λέω, Άνταμ, ότι για εμένα είναι σαν το Pet Sounds της ραπ...
...λόγω της έντονης παρουσίας σαμπλ και πολλών επιπέδων...
Σαμπλ, επίπεδα.
Χιπ.
Χοπ.
Και το σχολιάζετε και λέτε "Δεν άρεσε σε κανέναν".
Νομίζω ότι αυτό που σκέφτεστε είναι
"Δεν ήταν καλό, οπότε θα πω ότι δεν ήταν καλό.
Αλλά θέλω να νιώσετε ότι είναι καλό".
Είναι ψυχολογικό. Θέλετε να νιώσουμε άσχημα,
επειδή νιώθετε εσείς άσχημα.
Δεν θέλω να ψάξω τον λόγο.
Δεν είναι και σημαντικό.
-Μάικ, πώς είσαι, φίλε; -Τι κάνεις;
-Κι απόψε... -Τι γίνεται;
Πρώτη μετάδοση του "Jimmy James".
Ωραία.
Είναι από τα Διαβολάκια που λένε
"Πώς σε λένε;" "Τζίμι Τζέιμς. Ρώτα με πάλι. Θα σου πω το ίδιο";
Όχι, είναι από το My Three Sons.
Από το επεισόδιο που ο θείος Τσάρλι κυνηγάει με τον μπαλτά τα παιδιά.
Ως προς τις περιοδείες, σε όσες έχουμε κάνει,
νομίζω ότι το πιο παράξενο άτομο ήταν μάλλον ο Μάικ.
Είναι φοβερός, φίλε.
Γεια, είμαι ο Μάικ.
-Και... -Είμαι στους Beastie Boys.
Γεια σου, φίλε.
"Σκοτάδι το καταμεσήμερο.
Σκιές σε ένα ασημένιο κουτάλι.
Χειροποίητες λεπίδες, μπαλόνια παιδιού".
Μη χάσετε τους Beastie Boys. Κάνουν περιοδεία.
-Εντάξει! -Και μετά;
-Ναι, ρε φίλε! -Πού θα πάτε μετά;
Οι Run-DMC και οι Beastie Boys έρχονται στην πόλη σας.
Θα γίνει χαμός στη συναυλία. Έτσι, παιδιά;
-Μωρό μου! -Και τι τρέχει;
Αυτό το έχουμε πλύνει ήδη.
Μη μου φωνάζεις.
Υποτιτλισμός: Έφη Μούκα