Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Oké. Hallo.
Let op. We kunnen draaien.
Zijn jullie klaar? -Ja.
hier is een verhaaltje dat ik moet bekennen
over drie brutale gasten die je wel zult kennen
het is een lange historie
die begon met Ad-Rock -MCA
en mij -Mike D
Wie is je favoriete Beastie Boy?
Ik herken me wel een beetje in hen allemaal.
MCA blijft me wel bij.
Mike D.
Ad-Rock is een enorme inspiratie.
Als je een band zo lang volgt...
...voel je je soms meer met die en dan weer met die verbonden...
...in de loop van je leven.
Ik hou het meest van Mike D.
Hij is heel grappig, maar op een subtiele manier.
Wat is je favoriete Beastie Boys-clip ooit?
Die van mij is een fitnessfilmpje dat nooit is uitgebracht.
Bel nu het nummer op je scherm.
Voor mij was MCA de leider. Hij hield ze bij elkaar.
Hij verzint al die maffe dingen.
MCA heeft zeker een grote rol gespeeld.
Een invloedrijk iemand met een groot hart.
Ik vond altijd dat Ad-Rock dat coole vertegenwoordigde.
Dit woord is wat in onbruik geraakt tegenwoordig...
...maar het past me wel, en deze gasten ook.
Het is macho.
We zijn gewoon heel macho.
Hij is zo genadeloos direct.
We zijn geen groot muzikaal talent...
...dus proberen we allerlei andere dingen uit.
Yauch.
Ik wil even 'Hoe gaat-ie?' zeggen tegen mijn oma.
Voor mij draait het allemaal om de basgitaar.
Yo, wacht, blijf nog even zitten.
We zijn nog niet klaar.
Toe maar.
Hun muziek heeft zoveel invloed gehad.
De soundtrack van mijn leven.
Het is de soundtrack van ons leven.
Veel bands gaan uit elkaar...
...en komen dan weer samen.
Maar zij bleven bij elkaar, het hele avontuur lang.
ik kan er niet tegen het komt niet gelegen
het is één grote keet dit Watergate
het loopt niet zo lekker als ik hier zit
en in je kristallen bol zie ik het ook niet
dus terwijl jij het je rustig afvraagt
blijft er iets wat aan me knaagt
o mijn God, wat een blamage
ik zeg je, het is sabotage
Hoe gaat-ie?
Brooklyn.
Hé, hoi.
Nou...
Hallo allemaal.
Ik ben Adam.
En ik ben Mike.
Ook wel bekend als Michael Diamond of Mike D.
En wij zijn de Beastie Boys uit New York.
Vanavond vertellen we jullie het verhaal van drie jochies...
...die bevriend raakten...
...en samen dertig jaar lang de meest idiote dingen deden.
We doen wat we kunnen met zijn tweeën, want een van ons is er niet meer.
Adam Yauch...
...ook wel bekend als MCA.
Hij stierf in 2012 aan kanker.
En sinds Adams dood zijn we geen band meer.
Het voelde niet goed om door te gaan zonder Yauch...
...want de band was ooit zijn idee.
Dus ook al is Yauch er niet bij...
...we denken voortdurend: Wat zou Yauch doen?
Maar bedenken wat Yauch zou doen, is best lastig...
...want hij was nogal onvoorspelbaar.
Met hem wist je het nooit, maar daarover later meer.
Hier zijn de Beastie Boys.
Altijd met het nieuwste op modegebied.
Wanneer je ze niet op de rode loper ziet zijn ze wel bij een show in Parijs.
Kijk die witte dreadlocks.
De Beastie Boys zijn terug na zes jaar afwezigheid.
Wat lang geleden.
Wat hebben jullie uitgespookt? Goed jullie te zien.
Het klinkt misschien gek...
...maar we waren gevangen door de verschrikkelijke sneeuwman.
HOOFDSTUK 1
Wat we hier gaan doen, is teruggaan.
Een heel eind. Terug in de tijd.
Voor een raar kind uit een, sorry mam, raar gezin, is alles best raar...
...en ook best eenzaam.
Op een dag hoorde ik The Clash.
Niet alleen vond ik hun muziek te gek...
...ik wist nu ook dat er anderen waren zoals ik.
Ik moest ze gewoon zoeken.
De eerste vreemde vogel vond ik op school.
Hij heette John Berry.
Op een middag zagen we in The Village Voice een advertentie...
...voor een band die we goed vonden, de Bad Brains.
De Bad Brains traden op...
...in de Botany Talk House.
Dus we gaan naar die club...
...en er is bij elkaar maar zo'n 15 man...
...allemaal volwassenen.
Maar er was één jongen van onze leeftijd.
Hij zag er cool uit.
Hij droeg zo'n lange, tweedehands trenchcoat...
...en legerkistjes.
Hij had zelfgemaakte buttons op zijn jas...
...en hij heette Adam Yauch.
Ik ontmoette Yauch, Mike en John Berry bij de Misfits in 1982.
Of bij de Circle Jerks...
...maar ik vind de Misfits beter, dus hou ik het op de Misfits.
Mijn vrienden en ik hoorden...
...dat er wat lui rondhingen in de dames-wc.
Dus wij daar naar binnen...
...en troffen er een groepje supercoole punks aan.
Eentje bleek ik ook te kennen, Jill Cunniff.
We hadden in dezelfde klas gezeten.
Via haar kwam ik binnen.
Ook herkende ik nog iemand anders.
Kate Schellenbach.
Zij kwam uit dezelfde buurt als ik.
Kate was echt heel cool.
En ze was een stuk slimmer dan wij.
Ze hield van meer intellectuele, meer Europees aandoende muziek.
Sorry dat ik je onderbreek, maar om nu te zeggen dat ze slimmer was...
Oké, er was niet veel voor nodig.
Het zegt niet zoveel. -Ze was het wel.
Inderdaad.
Dus, ze hield van coole bands, zoals Kraftwerk.
En ze woonde met haar moeder in een loft op 14th Street.
Het was een grote, open verdieping...
...en in het midden stond haar drumstel.
Mijn eerste punkvriend was Dave Scilken. Hij...
Dat is hem, links. En rechts sta ik.
Dus, met mijn beste schoolvriend...
...was ik buiten aan het basketballen.
Ineens zien we een maffe gast met stekels en een trenchcoat...
...die met een synthesizer over straat loopt.
Wij eropaf.
Hij was jonger dan wij.
Hij zat in de zesde klas en was aan het spijbelen.
Moet je nagaan.
In de zesde klas ben je elf jaar oud.
In dit tijd zaten wij meestal bij John Berry thuis...
...hoek 100th Street en Broadway.
Daar draaiden we muziek.
Begin jaren tachtig zat iedereen om ons heen wel in een bandje.
En Yauch wilde per se met ons een band beginnen.
Hij had er al een naam voor.
Beastie Boys.
Eerst bestond de band uit Kate, Adam Yauch, John Berry en mij.
De naam stond voor...
...Boys Entering Anarchistic States Towards Inner Excellence.
Het acroniem op zich sloeg nergens op.
Want Boys zat al in de naam van de band.
Dus het was absurd en dubbelop.
En het klopte niet, want de drummer was een meisje, Kate.
Ons eerste optreden was bij John Berry thuis...
...op de derde verdieping.
Yauch werd toen 17.
En hij dacht: weet je wat...
...ik geef een feest en wij gaan er spelen.
En toen we gingen spelen moest ik ineens de zanger zijn.
En ik was hartstikke verlegen.
Ik weet niet waarom ik ja zei.
Ik herinner me vooral tien tot twaalf man in een kamer...
...van vier bij zes meter of zoiets, die zo'n beetje...
...tegen elkaar aan staan te springen.
Eigenlijk waren we gewoon met vrienden lol aan het maken.
Ik zat toen niet bij de Beastie Boys.
Ik kwam erbij in 1983.
John Berry was er klaar mee. Hij stapte eruit.
Ik bracht al mijn tijd door met Mike, Yauch en Kate.
Ik sta daar, dus ik zal wel de nieuwe gitarist zijn.
We waren een hardcoreband, maar ook weer niet.
We waren net zozeer Monty Python als Black Flag.
Stel jezelf eens voor.
Ik ben Michael. Ik zit in de Beastie Boys.
Ik ben Kate. Ik ben een Steenbok en ik heb pluisjes in mijn zak.
En hier is een iets ouder, volwassener bandlid.
Hoe heet je? -Ik ben Ad, maar zeg maar Adam.
Ik ben hier gewoon op tv. Je weet wel, niks bijzonders.
Ik heet Adam, zoals je ziet op mijn riem.
Kunnen we een shot van de riem krijgen?
Hoe oud zijn jullie? Iets van 13, 14?
Zoiets. -Ja, 12, 11.
We zijn ouder geworden.
We zijn geen 15 meer.
We zijn 16.
We houden van allerlei muziek.
We luisteren naar soul en punk, en rap en reggae.
Rap was moeilijk te vinden op maxisingel.
We zochten een andere stijl.
We waren bezeten van een stomme reclame...
...voor het ijscomerk Carvel.
Hallo, ik ben een hemels wezen van Carvel uit het heelal.
Eigenlijk heet ik Cookie Puss.
Iemand kwam op het idee...
...om een stom neptelefoontje als nummer op te nemen met de titel:
Cookie Puss.
Met Carvel. -Yo, man. Is Cookie Puss er?
Wie?
Ik wil Cookie Puss spreken.
Die naam is me niet bekend.
Cookie O'Puss dan, Cookie Chick...
Dave Parsons...
...had een platenzaak in de stad, The Rat Cage.
We spijbelden van school om daar te kunnen zijn.
Dave was net een klein platenlabel begonnen.
Hij bracht Cookie Puss uit op twelve-inch.
En toen gebeurde er iets wat we nooit verwacht hadden.
Dj's begonnen in de clubs onze plaat te draaien.
Behalve onze 15 vrienden hoorden toen ook andere mensen onze muziek.
Op een dag ging ik bij een vriendin langs die een bijbaantje had.
We hoorden dat DJ Afrika Bambaataa...
...in een of andere talkshow zat ergens in het gebouw.
We flipten totaal.
We renden naar beneden, glipten bij de opnames naar binnen.
En dit gebeurde er toen.
Er is een heel leuk nummer...
...Cookie Puss van de Beastie Boys. Ken je dat?
Ja, dat ken ik wel.
Ik heb de plaat via de rock pool. Hij is gaaf.
Waarom vind jij hem goed?
Het is een grappig nummer. Ik hoorde het op de radio.
Wordt erop gescratcht en zo?
Er wordt een beetje op gescratcht.
Het is funky.
Hoofdstuk 2:
We luisteren alleen nog maar naar rap.
In 1984 kwam er een nummer uit...
...dat de toekomst van onze band voor altijd zou veranderen.
Sucker MC's van Run-DMC.
twee jaar geleden vroeg een vriend van mij om wat MC-rijmelarij
dus ik zei: dat gerijm van mij
het was okido en het klonk zo
Toen het uitkwam hoorde je Sucker MC's overal in New York.
Het klonk uit auto's...
...uit cassettedecks, uit pizzatentjes, in de hele stad.
Run-DMC was hot.
En wij wilden net zo zijn.
We bestudeerden elk nummer, alle teksten.
We bekeken elke foto, welke sneakers ze droegen...
...hun kleren, alles.
De hele dag repeteerden we al onze favoriete rapnummers.
Niet dat we een rapband of zo wilden worden.
Maar we begonnen nu wel zelf te rappen.
Volgens mij komt er nu een voorbeeld.
Daar zie je wat we toen deden als MC...
Wacht, we zijn nog niet zover. Je loopt op de zaken vooruit.
Ga ik te snel? -Draai eens terug, Spike.
Echt? -Momentje.
Zie je wel, Spike?
Wacht, dit is niet de goede plek. -De teleprompter...
Dat dacht ik al.
Daar gaan we.
Daar zijn we weer... We hebben dit geoefend.
Sorry, ik had de teleprompter niet goed gestart.
Teleprompter? Niets van gemerkt.
Dus.
Dat is altijd een goed bruggetje: 'dus'.
Inmiddels kwam er een groot optreden aan in Studio 54.
Dé Studio 54. Met sterren als Brooke Shields.
En Baryshnikov, Halston, Donna Summer.
Was dit zo'n vraag-en-antwoordding?
Niemand reageerde echt.
Trouwens, de show in Studio 54 was een wedstrijd en we verloren.
Dat optreden in Studio 54 kwam er dus aan...
...en wij wilden Cookie Puss doen.
Dat hadden we alleen nog nooit live gedaan.
We wilden het samen met een dj doen.
Onze vriend kende wel iemand van de universiteit die dat kon.
Hij wilde rapproducer worden en had alle apparatuur.
Bovendien had hij een bellenblaasapparaat.
Wacht, wat zei je, Ad-Rock? Een bellenblaasapparaat?
Jazeker, Mike D. Een bellenblaasapparaat.
Dus wij naar zijn studentenhuis om kennis te maken.
Maar er wordt opengedaan door een langharige hardrocker...
...met een paar leren handschoenen met een rits, heel eng.
Dit moest iemand anders zijn.
Hij opent de deur van zijn piepkleine studentenkamertje.
En het staat er vol met een enorm PA-systeem...
...en draaitafels en drumcomputers.
En jawel, dames en heren, een bellenblaasapparaat.
Dus wat doen we?
We huurden hem meteen in.
Dit is Rick Rubin.
Op het eerste gezicht pasten Rick en wij niet echt bij elkaar.
Hij komt van Long Island en wij uit New York City.
En Rick hield van allerlei andere dingen waar wij niets mee hadden.
Zoals worstelen en heavy metal.
En dat vonden wij nogal sukkelig.
Rick leek een stuk ouder dan wij en...
De timing van die foto kan beter.
Ik bedoel... -Met die...
Zeggen we nog iets over die kabelbox? Ik bedoel...
Iedereen denkt er nu aan, toch?
Dat was toen heel geavanceerd.
Ze hebben een kabelbox, een telefoonsysteem. Ik bedoel maar.
Waarom is het niet meer zoals toen? Met een pakje sigaretten...
...en een volle asbak naast je bed?
Ja toch?
Rick leek veel ouder dan wij en ook een stuk volwassener.
En hij had geld.
Maar hij had vooral zelfvertrouwen.
Wat hij ook deed, dat moest je doen.
En dat werkte aanstekelijk.
Je kon niet met Rick omgaan...
...zonder mee te gaan in zijn enthousiasme.
Zo kwamen we bij worstelen.
Soort van.
En we gingen heavy metal waarderen. -Absoluut.
Absoluut.
Binnen een week vonden we...
...die gozer met die handschoenen niet meer sukkelig...
...maar de coolste gast ooit.
Hij werd lid van onze vaste crew.
Hij werd een soort maffe, coole oudere broer.
En zijn kamer werd ons hoofdkwartier.
Onze nieuwe Rat Cage.
We gingen niet meer naar school, maar hingen elke dag bij Rick.
We luisterden platen, gingen uit naar een club.
We aten bij Cozy Soup 'n' Burger.
En dan praatten we over de avond en de muziek...
...en alle muziek die we ooit samen gingen maken.
Na het optreden in Studio 54 hadden we een dj.
Dus dachten we: wat maakt 't uit. We gaan gewoon rappen in onze show.
Rick kwam bij de band en werd DJ Double R, natuurlijk.
Onze eerste shows met Rick deden we de helft als hardcoreband.
Dan gingen we het podium af en deden de andere helft als rapband.
B-E-A -S-T-I-E
wij zijn de vier Beasties we hip-hoppen, zonder te stoppen
ik ben master Adam Yauch -en Slop the Rock
met Mike D -Katie Schellenbach
we hip-hoppen, zonder te stoppen
je rockt op de beat tot je erbij neervalt
Oké, je weet het nu wel.
Je hebt nu wel...
Je hebt nu wel een idee.
De meeste rappers hebben hun tekst op een papiertje, toch?
Zo gaat dat toch?
Het is één ding om met je vrienden...
...de hele dag Sucker MC's te rappen.
Op een podium met een publiek je eigen teksten rappen...
...dat was iets anders.
We hadden het toen niet zo door, maar...
...hoe vaker we bij Rick waren en Rick imiteerden...
...hoe minder tijd we met Kate doorbrachten.
En hoe minder tijd Kate met ons doorbracht.
Onze vrienden snapten denk ik niet...
...waarom we altijd bij Rick zaten.
Tja, een band moet ook eten.
Rond deze tijd produceerde Rick zijn eerste echte rapnummer, It's Yours...
...voor de rapper T La Rock.
Tot die tijd werd muziek voor rapplaten meestal door een band gespeeld.
Het moest funky klinken en gladgestreken...
...zodat het op de radio kon.
It's Yours was alleen maar een rapper en een drumcomputer.
Het klonk rauw en punk.
Dus op een avond...
...had Rick een afspraak met Russell Simmons in Danceteria.
We wisten niet waarover het ging...
...maar we moesten en zouden ze bespioneren aan de bar.
Want deze Russell was niet alleen de manager van Run-DMC...
...hij was ook de broer van DJ Run.
Hij was niet zomaar iemand...
...die via via iemand kende in de rapwereld.
Russell wás de rapwereld.
Hij was het hart van de rap-industrie.
Toen Russell vertrok, hielden we het niet meer.
We renden naar Rick van:
'Vertel ons alles.
Wat zei die Russell?
Vertel ons waarover jullie het hadden.'
We waren enthousiast.
Dat is heel goed.
En zo praatten we toen we 16 waren.
Rick vertelde dat Russell niet geloofde...
...dat It's Yours van iemand was van wie hij nog nooit had gehoord...
...die bovendien wit was.
Ze hadden een klik...
...en smeedden een plan voor een platenlabel, Def Jam.
Wacht eens even.
Leg die telefoon neer en let op.
Jam staat voor plaat.
Def staat voor definitief.
Definitief de beste platen die je vandaag kunt kopen.
het is definitief het is Def Jam
En tussen die plannen door vertelde hij Russell over ons.
'Ik heb drie witte rappers.
Ze zitten nog op school.
Het zijn punkrockers, maar ze houden nog meer van hip-hop.
Ze luisteren alleen maar naar rap.'
Russell Simmons zag in een witte rapband meteen mogelijkheden.
En binnen een paar dagen zaten we bij hem op kantoor.
We verwachtten een enorm duur kantoor...
...maar het bleken twee kleine kamertjes te zijn.
Maar het coole was...
...dat in een van die kamertjes Kurtis Blow zat, de King of Rap.
Hij is bij Russell op kantoor en leert breakdancen.
Hij probeert rond te tollen op zijn hoofd.
En dat niet alleen, maar...
Kent iemand hier de groep Full Force?
Nou, hij is omringd door die gasten van Full Force...
...die kijken hoe hij leert breakdancen.
We willen alleen maar zeggen: het was een bizar tafereel.
Qua zelfvertrouwen...
...viel Rick in het niet bij Russell.
Bij hem in de buurt...
...geloofde je gewoon alles wat hij zei.
In 1984 gaf niemand iets om rap.
Het was nauwelijks op de radio.
Maar Russell verkocht het overal aan iedereen.
'Run-DMC wordt de grootste ster van onze generatie.'
'Rick Rubin wordt de Phil Spector van de rap.
Beastie Boys?
Die witte b-boys worden de grootste band ter wereld.'
Goed.
Even pas op de plaats.
We waren net begonnen met rappen.
We waren hooguit gemiddeld.
Maar Rick en Russell geloofden in ons en dat gaf zelfvertrouwen.
En zo gingen we ons eerste rapnummer opnemen.
Het heet Rock Hard.
We hebben betere momenten gekend.
Maar we waren gek op rapmuziek en wilden dolgraag rapper worden.
We wilden dolgraag Run-DMC worden.
de eerste witte b-boys, we hebben visie
er is niks mis met je televisie
Russell Simmons schreef dat.
En hij hield niet op over hoe geweldig het was...
...en hoe b-boy en punk en alles.
Ook wilde hij ons laten zeggen:
ik speel drum en laat mijn gitaar blèren
niet zomaar b-boys, we zijn echte sterren
En wij gingen daarin mee.
Want hij was dé man van de rap.
Dan staat Kurtis Blow daar gewoon te poppen en locken.
Dat is best hip om te kunnen zeggen.
Dus draai het geluid maar op.
Mike D, Ad-Rock en MCA
binnenkort zeg je met ons mee
deze jongens hebben pit
ze gaan helemaal los scoren hit na hit
na hit, na hit...
shit
Ik zou graag Rick en Russell de schuld geven van de kwaliteit...
...maar we doen het echt zelf.
Wij schreven en rapten zelf de teksten.
Ze wilden van ons een rap-karikatuur maken van een jaren tachtig-metalband...
...maar dan met Adidasschoenen en trainingspakken en zo.
En wij gingen er helemaal voor.
Zeker weten.
Echt wel.
Maar er werd besloten dat Kate uit de band moest worden gezet.
Ze paste niet bij onze nieuwe imago van stoere rappers.
Hoe zielig is dat?
Toen de Beastie Boys begonnen, hadden we vooral meiden als vrienden.
De allercoolste meiden.
Het is pijnlijk dat we hen hebben laten vallen.
Misschien zou Kate uiteindelijk zelf wel weg zijn gegaan...
...maar het is heel jammer hoe het is gelopen.
Tot dan toe was de band eigenlijk één grote grap.
Het was leuk om te doen.
Het doel was elkaar aan het lachen maken.
Maar nu hadden Rick en Russell grootse plannen met ons.
Als Rick de coole grote broer was...
...dan was Russell die geschifte oom.
We brachten elke avond samen door.
We gingen naar clubs, dronken screwdrivers, brass monkeys.
We waren een soort gestoorde familie.
Als je jong en dronken bent, en Russell Simmons vertelt je...
...dat je de grootste rapband aller tijden gaat worden...
...dan ga je dat op een gegeven moment ook geloven.
En toen gebeurde er allerlei lijpe zooi.
Spike.
Sorry. Ik had een seintje moeten krijgen...
Het was toch een flauwe grap. Ga verder.
Komt het nog of niet?
Vanavond niet.
Dit is de laatste show. Wanneer komt het dan?
Het staat niet in de computer.
Misschien vinden we het vanavond nog.
Ik ga ervoor zorgen.
Het is dus een stem die zegt: 'Lijpe zooi'.
En dan komt er een animatie die mijn vriend Max Tannone heeft...
Wisten jullie dat we het voorprogramma van Madonna waren?
Echt. In de eerste show van Madonna...
Lijpe zooi.
Ik heb hem.
In ieder geval...
Russell Simmons wordt gebeld door Madonna's manager, Freddy DeMann.
Hij vraagt of Run-DMC in het voorprogramma wil...
...van haar allereerste tour.
Russell zegt: 'Ja, ze vragen twintig mille per avond.'
Zegt Madonna's manager: 'Nee, bedankt.'
Een paar uur later belt hij terug en vraagt:
'Willen The Fat Boys dan met Madonna op tournee?'
En hij zegt: 'The Fat Boys kunnen niet, ze hebben het te druk.'
Hij was niet de manager van The Fat Boys.
'Maar,' zei hij...
...'de Beastie Boys doen het wel voor 500 dollar.'
En voor we het wisten...
...zitten we in het Four Seasons Hotel in Seattle...
...als voorprogramma van Madonna.
Weet je nog?
Voor de tournee hadden we een briljant plan.
Hoe konden we een gedenkwaardige indruk maken?
Ons microfoontalent ging het niet worden.
Het idee was dat we zo lomp en grof mogelijk zouden zijn.
Yo, hou je vast Detroit, Philadelphia, Cincinnati, LA.
We komen eraan.
Als we gewoon zouden opkomen...
...om de twee nummer te spelen die we kenden...
...want meer hadden we niet...
...en zeggen: 'Bedankt allemaal en tot ziens'...
...zou dat niemand bijblijven.
We moesten onvergetelijk worden.
Onvergetelijke klootzakken.
Wij zijn echte rocksterren.
Iedereen komt voor Madonna...
...en om ons geven ze niks.
Hier kwam het worstelen van Rick van pas.
We moesten van die worstelschurken worden...
...die zo langs de ring in de camera schreeuwen.
We hebben geen clip gemaakt, want als we dat zouden doen...
...moeten ze MTV veranderen in Beastie TV.
Want dat is dan het enige wat ze dag en nacht uitzenden.
'De Beastie Boys. Een van de beste bands van nu.' Daar staat het.
Ik verspil er verder geen woorden aan.
Dit is niet aan jullie besteed.
Einde interview.
Hartelijk bedankt.
En dus...
...ging ik tijdens de tour elke avond...
...naar voren en hield een speech.
Ik ben koning Ad-Rock.
Ik ben de fucking koning van het Kings Theatre.
Wij zijn de Beastie Boys...
...we zijn hier om de concurrentie te verslaan.
Hierna mogen jullie de tent met de grond gelijk maken.
Want jullie stellen geen reet voor.
Vergeet niet wie Adam stond uit te schelden.
Het was een soort haat-liefdeverhouding.
Wij haatten hen, zij haatten ons. Het was net liefde.
Het eerste wat we deden toen we weer thuis waren...
...was aan iedereen die het maar wilde horen, vertellen:
'Yo, we waren op tournee met Madonna.'
Het was de meest te gekke ervaring ooit.
Nu we weer thuis zijn, is het officieel.
We zijn een rapband.
Echt?
Een high five?
Het komt allemaal weer terug.
Op een avond regelt Russell een optreden in de club The Encore...
...in het voorprogramma van Kurtis Blow, King of Rap.
Dus we kijken elkaar aan en zeggen:
'In het voorprogramma van Kurtis Blow? Gaaf.'
Dat is trouwens een letterlijk citaat.
Dan weten jullie dat.
Het publiek in The Encore is helemaal zwart.
Wij zijn de enige witten daar.
En we vonden het een goed idee...
...om er zo uitgedost in een limo heen te gaan.
Wat is er zo grappig?
Ja, we dragen een durag op ons hoofd.
Dus...
Dus toen we in The Encore ons nummer Rock Hard wilden spelen...
...zetten ze al het licht aan.
Tl-licht, als in een supermarkt.
En het publiek begon naar ons te schreeuwen:
'Yo, Menudo's. Wat is dit?'
'Menudo, ik hou van jullie.'
Ze noemden ons 'Menudo'.
Het was meer 'Menudo's' meervoud.
Ja.
Dus die look lieten we snel voor wat het was.
Hoofdstuk 3:
Het nummer dat alles veranderde.
HOOFDSTUK 3 HET NUMMER DAT ALLES VERANDERDE
We gingen anders componeren.
Dus niet een gitaar met een couplet en dan een refrein.
Aankloten werd ons creatieve proces.
Het ging ongeveer zo.
We liepen over straat.
Zo...
Zo liepen we over straat.
Hoe gaat-ie?
We hebben geoefend.
We liepen dus over straat.
En we deden om de beurt stukjes van platen...
...en onzin die we grappig vonden.
Een van ons zei iets uit een nummer dat we goed vonden:
'Hold it now.'
En dan zei de ander: 'Dat kan een nummer worden.
Hij zegt: "Hold it now" en dan komt Slick Rick met:
"Hit it".'
En de ander: 'En dan komt:
"Hey, Leroy".'
En dat wordt het nummer.
Dan gingen we met dat simpele, stomme idee de studio in...
...en maakten er een nummer van.
yo, Leroy
wacht even
en gaan
Adam zat dan als een gek...
...op zijn DX-drumcomputer te slaan.
Als hij helemaal bezeten was, rukte hij de koptelefoon...
...van zijn hoofd, gooide hem weg en riep:
'Jongens, moet je horen.'
Nee, dat was jij, Mike.
Ik praatte meer zo.
Nou ja, hij maakte...
Ik geef je een compliment, Adam.
Hij maakte een opzwepende, swingende beat.
Toen Yauch en ik dat hoorden, dachten we: shit.
Maar toen dat 808-ritme eronder werd gezet...
...werd alles anders.
wacht even
en gaan
We waren met zijn drieën op onszelf aangewezen.
We maakten muziek en genoten ervan.
In plaats van iemand anders na te doen...
...zoals bij Rock Hard...
...waren we nu onszelf.
Of eigenlijk een fantasieversie van onszelf.
Rick kwam langs en we lieten het hem horen.
En hij werd helemaal gek. Hij zei:
'Niets meer aan doen.
Dit is geweldig. Ik wil het aan Russell laten horen.
We moeten dit uitbrengen.'
We waren buiten onszelf.
Rick mixte het tot het groter en professioneler klonk.
Die 808 van hem was bizar.
Zo.
Je kon de achterruiten horen rammelen van de auto's langs de oostkust.
Het heeft ook menig PA ontregeld.
We leerden verschillende elementen die we mooi vonden...
...zoals beats, samples en scratches, samen te brengen in een nummer.
In een nieuwe stijl.
Maar vooral vonden we onze eigen stem.
ik ben aan het rillen als ik zit te chillen
met m’n zakken vol geld raak ik nooit uitgeteld
met voldoende pils en een handvol pillen
weet ik de honger wel te stillen
ik kom net uit de cel had me laten verlinken
hoe laat is het? tijd om te drinken
Russell en Rick brachten Hold It Now, Hit It uit op Def Jam.
Het werd gedraaid in allerlei mixshows en in clubs...
...wat veel voor ons betekende.
Ons nummer werd gedraaid naast nummers als Rock the Bells van LL Cool J...
...en Peter Piper van Run-DMC, nummers die we goed vonden.
We hadden een optreden in Philadelphia.
En we speelden daar de plaat.
Toen we Hold It Now deden ging iedereen uit zijn dak...
...de hele club.
Dat was best indrukwekkend.
Ik ben 19 jaar oud.
Ik heb wat geld.
Rappers weten wie ik ben.
We komen gratis clubs in.
We krijgen consumptiebonnen, praten met meisjes.
We worden dronken.
We klooien wat aan, schrijven teksten op servetjes.
We lachen ons kapot.
En dan gaan we de studio in en maken een nummer van die onzin.
Nieuwe avond, nieuw nummer.
vier en drie en twee en één -alles goed?
ik heb de mic, waar gaan die sukkels heen? -wat je zegt
ik ben met Ad-Rock en Mike D en jij niet
en heb meer poen dan Picasso blauw en groen
mijn rap is rauw en mijn rap is glad
ik had je wel verwacht op mijn lat
B-E-A-S-T-I-E
We zijn voortdurend nummers aan het schrijven en opnemen.
En Russell brengt alles uit op single.
We brachten Paul Revere uit. -Een klapper.
We brachten New Style uit, dit nummer.
Klapper.
Op een gegeven moment komt Russell naar de studio en zegt:
'Jullie zijn de beste rapband ooit.
Jullie moeten een heel album maken.'
En terwijl we dat aan het doen zijn, wonen Adam en ik...
...nog steeds in een aftands appartement.
Zoals dat gaat als je 19 bent.
Maar Yauch verhuisde naar een mooi, nieuw huis in Brooklyn Heights.
Hij woonde daar gratis...
...omdat hij de conciërge was van het gebouw.
Echt.
Dus als je verwarming stuk ging, kwam Yauch hem repareren.
Hij was totaal niet gekwalificeerd...
...maar hij deed alles op intuïtie.
Op een avond gingen Mike en ik bij hem langs.
Hij had een taperecorder op de keukentafel opgesteld.
Maar het was geen cassettedeck.
Het was een bandrecorder met 1/4 inch-band.
We wisten niet dat hij die had.
Ik sta ernaar te kijken...
...en probeer erachter te komen wat het eigenlijk is.
De band van de ene spoel...
...gaat niet gewoon naar de andere spoel...
...maar loopt via een microfoonstandaard...
...naar een andere microfoonstandaard.
Dan loopt de band om een stoel...
...en naar de tweede spoel.
Adam en ik staan ernaar te kijken en denken:
dit is zeker een goocheltruc of zo.
Yauch staat op en drukt op de afspeelknop.
De drumbeat...
...van When the Levee Breaks van Led Zeppelin begint.
Maar in plaats van het hele nummer hoorde je het intro steeds opnieuw.
Dj's deden dit wel met twee platen op draaitafels.
Maar op spoelen had ik het nog nooit gezien.
Het geluid en het beeld hadden iets magisch.
Yauch zei dat hij had gehoord...
...dat Jimi Hendrix en Sly Stone ook tapeloops maakten.
Waar had hij dat gehoord?
Je had nog geen YouTube of Google.
We namen de creatie mee naar de studio...
...en maakten het nummer Rhymin & Stealin.
Ali Baba en de veertig rovers
kwelend en stelend en rijmend en stropend...
Dus terwijl wij werkten aan Licensed to Ill...
...produceerde Rick Rubin het nieuwe album van Run-DMC, Raising Hell.
Hun versie van het nummer van Aerosmith, Walk This Way...
...was een gigantische hit op radio en MTV.
En Run-DMC was ineens wereldberoemd.
Die zomer van 1986 gingen ze op tournee.
Russell zette ons in het voorprogramma.
Wij moeten in de Raising Hell-tour...
...iedereen opwarmen voor de optredens.
Dus zetten we de boel op stelten...
...zodat het publiek losgaat.
Tegen de tijd dat ze in Miami waren, waren ze zo groot geworden...
...dat ze van een basketbalarena naar een honkbalstadium verhuisden.
Joe Perry en Steven Tyler van Aerosmith werden ingevlogen...
...om dat ene nummer te doen.
Het moest wel een enorm spektakel worden.
ze swingt met de jongens op het ritme mee
en haar voeten schieten omhoog...
En nu naar het grote moment dat Aerosmith bij Run-DMC het podium op komt...
...om die hit te spelen die op de hele planeet op één staat.
Ze komen op en het publiek raakt buiten zichzelf.
Maar ineens staat er nog iemand op het podium.
Yauch.
Yauch had toevallig een basgitaar bij zich.
En het leek Jam Master Jay van Run-DMC wel grappig...
...als hij dat hitnummer met hen en Aerosmith zou meebassen...
...op het podium in een honkbalstadium in Miami.
En Yauch leverde een meesterlijke prestatie.
Die gasten van Aerosmith waren totaal verbijsterd.
'Wie is die vieze zatlap op het podium?
En waarom speelt hij bas bij ons?'
Het hele nummer lang...
...probeerde Yauch rug aan rug te spelen...
...met Joe Perry, die daar niets van moest hebben.
En het gaat van...
Uiteindelijk joeg Yauch hem achteruit rennend het hele podium over.
En wij stonden met zijn allen opzij...
...te kijken, te joelen en te lachen. We vonden het geweldig.
Het was niet alleen te gek om te touren...
...en met Run-DMC op te trekken...
...hen elke avond bezig te zien, was ook heel leerzaam.
Het was alsof we op rapcursus waren.
ja allemaal, we stoppen niet ga door, laat ze versteld staan
goed...
ik heb niks te bewijzen
let op ik wil alleen maar de vloer opeisen
we drinken pinten, halve liters flessen, blikjes en hele gieters
tussen de draaitafels hou je...
mijn naam is Run en mijn spel is wild
luister naar mijn teksten want ze zijn niet mild
ik ben DMC en hij staat naast mij
dus pak die mic...
Toen we thuiskwamen...
...bleek Rick onze hele plaat afgemixt te hebben.
Het was wel vreemd dat wij daar niets van wisten.
Yauch hield zich altijd bezig met de technische kant van de opnames.
Hij zal er wel de pest over in gehad hebben.
Maar wat Rick had gedaan was onvoorstelbaar.
Hij had onze bizarre rapnummers...
...opgepoetst, aangedikt, gepolijst en geschikt gemaakt voor de radio.
Het waren echte liedjes geworden, de grap was eraf.
brass monkey, die aap is funky
brass monkey-junkie die aap is funky
brass monkey
Hoofdstuk 4:
We hadden het eerder over een nummer waarna alles anders werd.
En dat was ook min of meer zo.
Maar dit is het nummer dat echt alles veranderde.
Leuk om te weten, we waren bijna klaar met Licensed to Ill.
Maar Russell vond hem te kort.
Dus moesten we nog één nummer hebben.
Yauch en zijn vriend Tom Cushman hadden nog een band, Brooklyn.
Zij hadden het nummer Fight For Your Right (To Party).
En Yauch dacht:
Waarom gebruiken we dat nummer niet voor de Beastie Boys?
Dat nummer was een grap...
...om corpsballen en andere feestbeesten op de hak te nemen.
Zulke lui hadden we nog nooit in het echt gezien...
...maar we staken er graag de draak mee.
Het idee was dus om met een beetje van dit...
...en een beetje van dat...
Een beetje hiervan.
Een half kopje daarvan.
Mix alles door elkaar.
En dan krijg je...
vecht voor je recht
om te feesten
Toen ging alles ineens heel snel.
Voor ons gevoel kwam de volgende dag onze plaat uit.
De videoclip kwam uit.
Die was overal.
Ik zat gewoon thuis mijn cornflakes te eten.
En ik zie hem wel vijf keer per uur op MTV voorbijkomen.
Iedereen keek toen naar MTV.
En wij waren er de hele tijd op.
Onze clip die we bij een vriend thuis hadden gemaakt, zag je nu...
...gewoon tussen Michael Jackson, Prince en Tina Turner.
Echt lijpe zooi, dus.
Dus van beroemd...
Lijpe zooi. -Toe nou.
We gingen van beroemd binnen ons eigen buurtje...
...naar bekend in de underground hip-hopwereld...
...naar op straat herkend worden toen Licensed to Ill uitkwam.
Overal waar ik kwam begonnen mensen te gillen:
'Yo, Mike D.'
'Hoe gaat-ie, homey?'
Met Yauch en mij ook. We liepen op straat...
...iemand herkende ons en riep:
'Yo, Mike D.'
Echt gebeurd.
Dus we waren best vol van onszelf.
Zo'n twee maanden later...
...gingen we als hoofdact op onze eerste tour door heel Amerika.
Dus wat deden we?
We namen Dave Scilken, Cey en DJ Hurricane...
...en al onze vrienden mee.
Onze plaat verkocht als een trein.
En toen werd alles wel echt anders.
Beroemd zijn in je eigen stad is één ding.
Maar in een winkelcentrum in Missoula, Montana...
...is iets heel anders.
Dus voordat de tour begon...
...wilde Russell dat we iemand spraken...
...over wat we op het podium wilden.
Dus om hem te dollen, zeiden we:
'We willen een drie meter hoge sixpack Budweiser waarop de dj staat.'
We willen een kooi met een gogodanseres.
We willen een grote doos...
...waar een pik van zeven meter uit komt.
Makkie. Geen probleem. -Echt?
En voor we het wisten...
...komen we voor ons eerste optreden in Missoula, en staat hij daar.
Mike D, wop it up.
We wopten het op. We waren behoorlijk opgewonden.
We hadden geen idee wie er op af zouden komen.
We dachten niet dat die corpsballen...
...die we hadden bespot, zouden komen.
Maar ze blijken Fight for Your Right (to Party) geweldig te vinden.
En weet je? Daar genoten wij weer van.
Dus kom maar door met die fles. We gaan ons bezatten.
Alles wat Russell had voorspeld, gebeurde nu echt.
Hij dook steeds op de gekste plekken op om ons eraan te herinneren:
'Ik heb het toch gezegd.
Jullie worden beroemder dan Cap'n Crunch.'
De shows werden steeds groter.
De ene avond duizend man, de volgende tweeduizend.
Chicago, Atlanta... -Miami.
München.
Houston.
Shows, hotels, afterparty's, after-afterparty's.
We hebben de tijd van ons leven, er is geen houden meer aan.
Licensed to Ill is nu officieel...
...het snelst verkopende debuut in de geschiedenis van het label.
Hier zijn... -De Beastie Boys.
Heel goed.
druk het gaspedaal in vals metaal heeft nooit zin
de motor wordt heter dan een kokende ketel
In 1987 veroveren de Beastie Boys Amerika.
op locatie tourend door de natie
de Beastie Boys hebben altijd vakantie
Hoe kennen jullie elkaar? Van de kunstacademie?
nu ga je wat beleven je geld of je leven
ik reis van oost naar west om de meisjes te laten beven
na een lange dag werken van een uur of tien
moet je de Beastie Boys in de Garden Cold komen zien
Maar intussen gebeurde er iets geks.
Die feestbeesten die we hadden bespot waren we nu zelf geworden.
We knallen onze koppen tegen elkaar.
Hoe gaat-ie, MTV?
Wij zijn de Beastie Boys.
Nummers die we als grap hadden geschreven kwamen in een ander licht te staan.
We hadden een nummer op onze eerste plaat...
...dat een stomme, ironische grap voorstelde...
...maar zo grappig was het niet.
Dit was de tekst van dat nummer.
Meisjes voor de afwas.
Meisjes om mijn kamer op te ruimen.
Meisjes om mijn was te doen.
Meisjes, en in de badkamer. Meisjes.
We wisten niet zo goed wat een grap was en wat niet.
Het was allemaal nogal vaag.
De grenzen begonnen te vervagen.
Toen ik even vrij was, belde ik mijn vrienden niet eens...
...want ik wist niet meer hoe ik met ze moest praten.
Ik herkende mezelf niet meer.
Ik weet nog dat ik Kate Schellenbach zag in een deli...
...en niet eens gedag zei.
Misschien zag ze me niet.
Maar als ze me zag...
...had ze een heel andere versie van me gezien.
Ik stond achter in de zaak bij de koelafdeling...
...zij rekende voorin iets af...
...en stond met haar vriendin lol te maken.
Ik voelde me denk ik opgelaten...
...over hoe ik was veranderd.
Over veranderingen gesproken...
Ik wil ook nog even sorry zeggen tegen mijn broer, Matthew...
...omdat ik hem 'Money' noemde...
...als hij een gesprek probeerde te voeren.
Ik zei dan: 'Yo, money. Geen idee, money.'
En hij: 'Waar ben je mee bezig? Ik zit gewoon te praten.'
Dus.
Sorry, Matthew. Dat was lullig.
Dat brengt ons bij Hoofdstuk 5: Lullen in een doos.
HOOFDSTUK 5 LULLEN IN EEN DOOS
Onze plaat verkocht als een gek en de shows werden steeds wilder.
Met veel drank en vloeken.
In het zuiden wilden ze ons verbieden wegens onzedig gedrag.
Na een optreden moesten we er stiekem in een busje vandoor...
...naar een andere staat om niet gearresteerd te worden.
De Britse pers was er...
...en die schreven van alles over ons.
Tegen de tijd dat we in Engeland op tournee gingen...
...gingen er allerlei verhalen rond...
...die op de voorpagina's verschenen.
STERREN BESPOTTEN STERVENDE KINDEREN
Ze dachten dat we een stelletje maniakken waren.
Trouwens, dat hebben we niet gedaan.
WE HATEN ENGELAND JA, DAT ZIJN DE BEASTIE BOYS
Ik vind het wel leuk dat ze zeggen: 'Horrible Horovitz'.
Dat is leuk, maar...
Jammer dat dat niet is blijven hangen.
Horrible Horovitz? -Het is een goeie naam.
Het parlement kwam zelfs bijeen...
...om te bepalen of we het land wel in mochten.
WEGWEZEN BEASTIES
Maar echt.
In elke stad waar we kwamen ontstond er een sfeer van:
'Wij kunnen er anders...
ook wat van hier.'
Dus toen we in Liverpool kwamen voor ons laatste optreden...
...was het publiek woest.
BEASTIES IN RAZENDE REL
Meteen tijdens het eerste nummer van onze show in Liverpool...
...begonnen ze met spreekkoren en ons te bekogelen.
Dat werd een complete hagelbui van bierblikjes...
Jezus, Mike. Toe nou.
Een complete hagelbui van bierblikjes en flessen.
Halverwege de show knepen we ertussenuit en reden terug naar Londen.
BEASTIE BOYS VLUCHTEN VOOR BLIKJESREGEN
Dan denk je dat we het even rustig aan zouden doen.
De bui even laten overwaaien.
Maar nee hoor.
We gingen meteen door naar Japan.
En na de tour door Japan...
...begon alles weer van voren af aan in de VS.
Aan één stuk door.
Zonder te stoppen.
Russell zei: 'Jullie gaan weer touren...
...heel veel geld verdienen en blije rocksterren worden.'
'Oké, Russell, als jij het zegt.'
Hij was tenslotte de manager.
Als hij zegt dat we op tournee gaan dan doen we dat.
We stelden geen vragen.
We dachten dat het zo moest zijn.
Maar we waren te jong om te kunnen zeggen...
...dat we een hekel kregen aan onze eigen nummers.
En dat voelt echt klote.
Yauch was de eerste aan wie je merkte dat hij dit niet wilde.
We hadden onder elkaar best lol.
Maar de show was inmiddels niet meer dan...
...een show.
Gewoon een trucje.
We waren allemaal bekaf.
We misten onze familie.
We misten thuis.
We misten dingen als naar een broodjeszaak gaan.
We misten wie we ooit waren.
Al die onzin die we uitkraamden, die danskooi...
...al dat bier en die lul in die doos.
Het begon nogal gênant te worden.
We raakten opgebrand.
Als een steekvlam. De Beastie Boys waren...
...van een geinige aangeschoten gast met een lampenkap op zijn kop...
...een lelijke zatlap geworden die je zo snel mogelijk kwijt wilt.
Het was als die film met Bill Murray, Groundhog Day...
...waarin hij steeds dezelfde dag moet herbeleven.
In onze film was het die achterlijke pik...
...die aan het eind van elke show de lucht in ging.
Maar wij hadden die doos gebouwd en wij waren die lullen die erin zaten.
We wilden de show zo snel mogelijk achter de rug hebben...
...zodat die stomme pik weer terug de doos in kon en wij ervandoor konden.
Hoe is het met de Beastie Boys?
Eind 1986 brachten ze Licensed to Ill uit...
...een van de succesvolste debuutalbums ooit.
Maar er kwam geen vervolg en ze zijn hun eigen weg gegaan...
...na hun tour met Run-DMC afgelopen najaar.
Mike D en MCA spelen nu in bands in en om New York.
En Ad-Rock werkte in Los Angeles aan zijn filmdebuut.
Je bent nieuw op Sherman, toch?
Ja, afgelopen zomer ben ik hierheen verhuisd.
Naar dit fantastische huis.
Zullen we de auto wassen?
Nu?
Goed, dus...
In die film speelde ik na de Licensed to Ill-tour.
Hij heet Lost Angels en hij is vreselijk.
Niet opzoeken, alsjeblieft.
Niet opzoeken en niet gaan kijken.
Alsjeblieft.
Dus...
Het laatste jaar van de tour...
...voelde alsof een tornado me uit mijn huis in New York had gerukt...
...me kotsend de wereld over had gesmeten en me in Hollywood liet vallen.
Toen werd ik gecast voor die film.
Ik was 22, had geen idee wat er gebeurd was.
Ik had Adam en Mike maanden niet gesproken.
Niet dat we ruzie hadden of zo...
...maar we hadden voor het eerst niet zo'n zin om samen te zijn.
We moesten gewoon even afstand nemen.
Yauch was in New York druk bezig met die andere band, Brooklyn.
Ik was in LA voor die film.
En Mike was...
Mike, wat deed jij?
Eerlijk gezegd zat ik enorm aan de drugs.
O, juist.
Ikzelf was op de loop voor van alles.
Mijn moeder was overleden, net voor Licensed to Ill uitkwam.
De kans om te ontsnappen en iemand anders te worden...
...kwam op het perfecte moment.
Na de tour bleef ik weglopen voor mijn gevoel.
Op een dag kwam ik na het filmen terug in mijn hotel...
...en de receptionist zei...
...dat er een pakje voor me was.
In mijn kamer ligt een enorme doos, van Yauch.
Ik open de doos en er zit nog een doos in.
En daarin weer een doos, enzovoort.
En daarin zat een plastic zak met koffieprut.
En in die prut zat een cassettebandje.
Het was de demo voor zijn band Brooklyn.
Het is heel gek als je iemand jarenlang dagelijks spreekt...
...en dan ineens maandenlang niet meer.
Dus het was supercool dat hij dat stuurde.
Hij deed het om contact te maken als vriend.
Het zette me wel aan het denken.
Misschien was daar nu mee bezig.
Was hij klaar met de Beastie Boys, waren we geen band meer.
Inderdaad, we waren geen band meer. Yauch was ermee opgehouden.
Hij vertelde het ons pas een paar jaar later.
Hij was het zat om dat dronken feestbeest te zijn.
Yauch zei dat Russell niet wilde luisteren.
Hij wilde hem ervan overtuigen dat alles oké was...
...dat hij weer moest gaan touren...
...zijn bierblikje met water vullen en daarmee rond spetteren...
...en de rest van de komedie.
Voor Yauch was het toen klaar.
Hij zei tegen Russell: 'Ik stop ermee.'
Dus tijdens dat hele circus kregen we ineens geen royalty's meer.
We verdienden geld met optredens...
...grote shows, zoals in Madison Square Garden.
Maar we kregen niets voor de multiplatina-hit Licensed to Ill.
Die plaat van een stel vrienden...
...die hem samen met enorm veel lol hadden gemaakt...
...die uren hebben zitten lachen...
...in koffietentjes, clubs, studio's en taxi's, op studentenkamers en feestjes.
Maar om de een of andere reden...
...besluit het platenlabel verdomme dat ze ons niet gaan betalen.
Rick en Russell. Onze vrienden. Def Jam.
We zaten vanaf het begin bij hen.
Het succes van Def Jam was ook ons succes en andersom.
Want we waren vrienden.
Volgens Russell kwamen we ons contract niet na.
Want we werkten nog niet aan een nieuwe plaat voor Def Jam.
Russell wilde een Fight for Your Right (to Party), deel twee.
Toen Russell ons contracteerde...
...dachten we dat hij in ons geloofde.
Maar hij bleek gewoon drie witte rappers op MTV te willen krijgen.
Het had iedereen kunnen zijn.
Goed, terug naar mij. Los Angeles.
Ik ben daar dus bezig met dat project.
Zeg Spike, mag ik even?
Kunnen we nog even zien hoe Adam het zwembad in duikt?
Nee, kunnen we niet... -Kan dat?
En dan een paar keer achter elkaar.
Een paar keer maar.
Ik ben nog nooit een zwembad in gereden.
Dat is duidelijk.
Maar als ik dat zou doen...
...en wanneer ik de auto het water in voel gaan...
...reageer ik denk ik niet alsof ik een orgasme krijg.
Het ging er wel heet aan toe.
Wat kan ik ervan zeggen?
Goed, ik was dus in Hollywood.
Ja, oké.
Ik ben dus in Hollywood op zo'n groot Hollywood-feest.
Ik hang wat rond bij het zwembad, zoals dat daar gaat.
En dan hoor ik te gekke muziek ergens vandaan komen.
'Wat is dat?' Ik probeer te ontdekken waar het vandaan komt...
...dus loop wat rond om erachter te komen.
Champagne? -Dank je, Mike D.
Zo loop ik op Hollywood-feestjes.
Donnie Wahlberg? Alles goed?
Kan ik dit meenemen?
Dus ik volg het geluid...
...en kom bij een cassettespeler.
En bij die cassettespeler staan Matt Dike...
...en de Dust Brothers.
Zij hadden die muziek gemaakt.
Ik vond het zo goed dat ik de volgende dag Adam en Mike belde:
'Jullie moeten naar LA komen en deze gasten ontmoeten.'
En ze kwamen.
Ik wist niet hoe het zou zijn als ze kwamen.
We hadden elkaar een paar maanden niet gezien.
Maar toen ze er waren voelde het weer als vanouds.
We childen en beluisterden die muziek.
Dus al die andere dingen die we deden, dat was prima.
Yauch met zijn band Brooklyn, ik met de film, Mike met zichzelf.
Maar ik voelde wel weer...
...dat Beastie Boys onze bestemming was.
Voor mij.
We namen bewust de beslissing om door te gaan.
Zonder manager, producer of platenlabel om ons te commanderen.
Alleen wij, met zijn drieën.
Dus...
Het komt niet zo vaak voor dat je beseft dat er een nieuw hoofdstuk aanbreekt.
Hoofdstuk 6: Een nieuw hoofdstuk.
HOOFDSTUK 6 EEN NIEUW HOOFDSTUK
De muziek van de Dust Brothers was ongelooflijk goed.
We raakten geïnspireerd om weer een plaat te maken.
Maar om door te kunnen gaan als band...
...moesten we toch met platenlabels om tafel.
Een ervan was Capitol Records.
Dus we spreken de grote directeur en hij zegt:
'Jullie deden niets op Licensed to Ill. Erken het maar.
Het was het werk van Rick en Russell.
Jullie zijn hun creatie.'
Toch willen ze de gok met ons wagen.
Ook al was de kans klein, misschien kwamen we wel met...
...Fight for Your Right (to Party), deel twee.
We schamen ons inmiddels voor dat nummer...
...maar niet zo erg dat we het niet willen inzetten voor een contract.
Het platencontract is binnen, nu nog een manager.
De reden dat we voor deze manager kozen, was niet de allerslimste.
We namen hem omdat hij Kenny Rogers en Lionel Richie managede.
En dat vonden we grappig.
Een flauwe grap is niet altijd...
...de beste basis voor je financiële toekomst.
Toch?
Ook hadden we een groots plan.
Als we nu eens met zijn allen in één huis gingen wonen...
...dan kunnen we echt veel gedaan krijgen.
Dus met het geld van ons nieuwe, dikke platencontract...
...huurden we een superduur, luxe huis in de Hollywood Hills.
En niet zomaar een huis.
Dit was een soort museum van de jaren zeventig.
Het was een soort mix van Harten 2 en Love Boat en...
...de pub uit Three's Company.
Dit was één grote advertentie voor Harten 2.
Het was geweldig.
Het huis was trouwens van Alex en Madilyn Grasshoff.
Precies. -Klein detail.
In dat huis was een afgesloten kast.
En als je een jaar of twintig bent...
...en je bent nieuwsgierig en superhigh, en er is een afgesloten kast...
...wat doe je dan?
Je trapt hem open, toch?
Je wilt weten wat erin zit.
In die kast hangen alle...
...prachtige outfits van Madilyn Grasshoff uit de jaren zeventig.
Dus...
Er waren kamerjassen van suède patchwork.
Satijnen jumpsuits.
Allemaal even magnifiek.
Bontmutsen, aparte spencers.
Wat zouden jullie doen? Ontbijten...
...in je ouwemannenkleren...
...of uit ontbijten gaan in zo'n outfit?
Dit is het huis waar we woonden. Dat is Mike.
Je ziet er prachtig uit.
Dank je, Adam.
Als je een zwembad hebt zonder brug, dan heb je iets verkeerd gedaan.
Mijn kamer was niet in het huis.
Het was een soort zijkamertje ergens daarbuiten.
En in het zwembad zat een raampje...
...dat uitkeek op mijn kamer en van mijn kamer in het zwembad.
En eens in de paar dagen, om 6.00 uur 's morgens...
...werd ik wakker van een gebonk...
...en dan zag ik dit.
Yauch kwam zeggen: 'We gaan ontbijten.'
Elke dag stonden we op in dat bizarre Grasshoff-huis...
...gingen ontbijten...
...en dan naar Matt Dike en de Dust Brothers in de studio.
Matt Dike was dj.
Hij had duizenden platen in zijn appartement.
En hij was cool.
We wilden gewoon weten wat hij wist.
De Dust Brothers studeerden computerwetenschappen.
E.Z. MIKE WEEGSCHAAL
EZ Mike was dj.
John was een computergenie.
En wij hadden nog nooit een computer in een opnamestudio gezien.
We werden helemaal gek van samplen.
het komt bij elkaar
SHAKE YOUR RUMP, REGIE NATHANIEL HÖRNBLOWÉR
Met de Dust Brothers ging er een nieuwe creatieve wereld voor ons open.
We legden laag op laag...
We stopten elk nummer vol met tekst en samples en grappen.
We namen twee, drie dingen...
...en mixten ze tot een soort collage.
We vonden echt dat we op een hoger niveau bezig waren.
ik flikflooi als een pooier ik heb een boot, die is mooier
niks mis met mijn been zo sleept een b-boy als een schooier
gearresteerd op het carnaval omdat ik op een kar sprong
MCA heeft een sik als een geitenjong
‘oe, oe’, ik ben een discobal
MCA, help me voor ik val
Op een avond in het Grasshoff-huis...
...draaide Yauch keihard mixen van wat we aan het doen waren.
We keken uit over de fonkelende lichtjes van Los Angeles onder ons...
...en we waren behoorlijk stoned.
En Yauch zegt tegen me: 'Dit is vet.'
En ik antwoordde eloquent: 'Ja, dit is best wel bijzonder, gast.'
En dat was het ook.
Dit was de tijd dat Yauch creatief losging.
Zonder Rick en Russell in de buurt deden we alles zelf.
Een band moet namelijk meer doen dan nummers schrijven en uitbrengen.
Zoals fotoshoots, persfoto's en zo.
Na Licensed to Ill...
...wilden we niet meer zo'n fotosessie...
...met iemand die we niet kenden.
Dus Yauch had het idee om zelf de foto's te maken.
Je sluit zo'n knijpdingetje aan op de camera...
...en je neemt onze...
Zoals hier.
Leuke foto van jou, Mike.
Dank je.
Toen moesten we een albumhoes maken en Yauch zegt:
'Simpel, we nemen een panoramafoto...
...en dat wordt de cover.'
We zitten daar dus elke dag bij elkaar.
En Yauch wist dat soort dingen altijd en wij zeiden altijd:
'Oké, cool.'
'Hoe weet hij dat allemaal? Hoe kan dat?'
Normaal als je een plaat uitbrengt...
...krijg je van het dure platenlabel een dure regisseur.
Maar wij zijn inmiddels nogal paranoïde.
We vertrouwden niemand, dus Yauch zegt:
'We vragen mijn oom...
...de legendarische Zwitserse filmmaker Nathaniel Hörnblowér.
Hij komt ons helpen.
Hij gaat al onze videoclips regisseren.'
MATERIAAL UIT LOOKING DOWN THE BARREL OF A GUN
REGIE NATHANIEL HÖRNBLOWÉR
Yauch gaf zijn oom de eer...
...voor de experimenten en de regie.
Maar Yauch was de drijvende kracht.
In de clip Looking Down the Barrel of a Gun...
...zie je ons in Madilyn Grasshoffs kleren.
We gingen gewoon in haar kleren...
...wat rondrijden en filmden onszelf.
Dus bedankt, Madilyn, voor de spullen.
SHADRACH, REGIE NATHANIEL HÖRNBLOWÉR
geef het aan de armen en ik zeg altijd dank
ik heb meer verhalen dan Salinger kan dragen
ik ben de titelhouder -en jij de uitdager
Hörnblowér was er vaak...
...wat wel cool was, want hij was de oom van Yauch...
...maar hij was alcoholist. Ik kan het niet anders zeggen.
Hij lustte wel een slokje.
Dus wij doen ons ding en...
...op de bank ligt een gekke ouwe Zwitser, buiten westen.
Hier kregen we mee te maken met die oom van Yauch.
Dit is wel wat komisch voor me.
Ik sta meestal niet aan deze kant van de camera.
Liever sta ik erachter.
Je hebt wel de juiste outfit.
Dit is onze traditionele klederdracht.
Je kunt er grappen over maken...
...maar als jij ergens in een pak rondloopt...
...is dat misschien grappig voor mij.
Misschien lach ik je nu wel uit.
Tussen alle wiet, ontbijtjes en feestjes door...
...weten we de plaat en het beeldmateriaal af te krijgen.
Dit dus.
We waren opgewonden.
We hadden de plaat af en waren er trots op.
Mensen zouden hem kopen, beluisteren...
...en merken dat we meer waren dan die...
...Fight for Your Right (to Party)-gasten.
Je zou denken dat we na de breuk met Def Jam hadden ingebonden.
Maar nee.
We waren uitgelaten.
Wij zijn de Beastie Boys voor Yo! MTV Raps.
Jongen.
meisje, luister gauw
Mike D houdt van jou
In de aanloop naar de release...
...deden we veel interviews.
We waren klaar voor Madison Square Garden...
...om de hele boel op te blazen.
Capitol Records ging er helemaal in mee.
Ze waren nog enthousiaster dan wij.
De Beasties zijn niet...
RELEASEFEESTJE PAUL'S BOUTIQUE
...een door iemand anders bedacht concept.
Het uitzonderlijke succes van hun eerste album, Licensed to Ill...
...was geen toevalstreffer.
Gerespecteerde rappers...
...van Eazy-E tot MC Hammer tot Public Enemy...
...erkennen deze jongens als authentiek.
Hun muziek is vet origineel.
Ze hebben het.
Genoeg gepraat.
Laten we de vlag hijsen.
Opgepast, Batman.
Deze zomer zul je de Beasties overal tegenkomen.
En toen, op 25 juli 1989...
...terwijl de hele wereld wacht...
...komt onze nieuwe plaat, Paul's Boutique, uit en...
...gebeurt er niets.
Krekels.
Hoofdstuk 7: Krekels.
De nummers kwamen niet op de radio. De clip kwam niet op MTV.
Geen optredens. Het maakte niemand iets uit.
Ze waren ons vergeten.
Het voelde als een kapsel dat je als kind had...
...en heel cool vond, maar waar je je nu voor schaamde.
Je deed alsof het nooit gebeurd was.
Ik was heel verrast...
...dat Paul's Boutique het toen niet beter deed...
...want toen we eraan werkten...
...vond ik het veel beter dan Licensed to Ill.
Terwijl we ermee bezig waren dacht ik steeds:
Dit klinkt zoveel beter.
Ik had gedacht dat deze het veel beter zou doen.
En toen dat niet zo was: tja, je kunt het nooit weten.
Dus ik probeer er niet meer naar te raden.
Het kon niemand iets schelen dat we een plaat hadden uitgebracht.
Niemand, behalve onze goede oude vriend, Don Cornelius.
Beasties.
Hoe gaat het, heren?
Hoe gaat-ie, Don?
Hallo.
Hoe gaat-ie, man?
Hoe gaat-ie, Don?
Jij ook, broeder.
Zeg, wat is de 'Don Cornelius'?
Dat heb je zelf bedacht, man.
Jij bent de man.
We wilden even zeggen dat we al eerder in deze show zaten...
...en er al naar kijken sinds we...
...dat weten veel mensen niet, sinds we klein waren.
Zo lang al.
Weet je, ik heb de Soul Train-albums hier.
Als je in de buurt bent...
...moet je altijd langskomen, oké?
Oké.
De Beastie Boys.
Je bedreigde Don Cornelius. Je zat in zijn...
Kan ik dat nog eens zien?
Weet je, ik heb de Soul Train-albums hier.
Waarom, Mike?
Ik draag ook een of andere bloes.
Je weet niet eens hoe je een overhemd draagt.
We zien eruit als vier mensen uit vier verschillende bands.
Ik wil je er wel even op wijzen, Adam...
...niet om vervelend te doen...
...maar het lijkt wel of je gaat overgeven op de schouder van DJ Hurricane.
Dat ziet er niet goed uit.
Ik ging óf in slaap vallen óf huilen.
Ik moet mijn verontschuldigingen aanbieden aan Don Cornelius.
Want ik ben onnodig agressief tegen hem.
Ik weet niet wat ik had gerookt, maar blijkbaar wil je ervan...
...je beste vriend in zijn maag stompen...
...en hem een knietje geven.
Een agressieve bijwerking.
Jezus, Mike. Dat is nogal specifiek.
Het heette denk ik Steven Seagal, wat ik toen rookte.
Jongens...
...even terzijde: in 1988 gingen we naar een optreden van Jimmy Cliff.
We staan superstoned ergens achteraan...
...en midden in die show...
...het was buiten, in de zomer, stopt hij het nummer en zegt: 'Nu...
...wil ik op het podium een groot acteur uitnodigen...
...Steven Seagal.'
Het klonk meer als:
'Nu komt er een écht goede acteur.'
Jij moest het accent doen.
En daar komt die Steven Seagal in een complete ninja-outfit...
...begint op de timbalen te rammen en is weer weg.
En weet je wat, Adam?
Wat een lijpe zooi was dat.
LIJPE ZOOI
Dat is toch niet grappig?
Het had eruit moeten blijven.
Ja, we knippen het eruit.
Dus we waren nogal in de war toen.
Absoluut.
We hadden al onze moeite en tijd en enthousiasme ergens in gestoken...
...en dan niets dan krekels.
Ik had wel een deuk opgelopen.
We verwachtten dat Paul's Boutique zou exploderen.
Maar hij kwam en hij ging. Dat was ontnuchterend.
Yo, hoe gaat-ie? Met Mike D.
O hallo, vriend.
Met Bill Harper, je boekhouder.
O, shit. Alles goed, gab?
Ik moet wat zaken met je bespreken.
Jullie financiële plaatje is wat veranderd.
Jullie geld is op.
Wat?
Kijk, vriend Mike D, jullie zijn naar LA verhuisd...
...hebben een idioot huis gehuurd met een zwembad met een brug...
...kochten belachelijk dure auto's...
...gaven miljoenen dollars uit aan waanzinnig dure studio's.
Dat was voor werk.
Jullie spendeerden 4200 dollar per week aan amandelmelk.
Ook voor werk.
Weet je wat er dan gebeurt? Dan ga je failliet.
Shit, Bill. Dat is klote.
Inderdaad.
Ik moet ophangen.
Ik heb Donny Osmond op de andere lijn.
Deze periode noemen we Paul's Beproeving.
Maar het goede nieuws is...
...we hebben een contract bij Capitol.
Dus of ze het nu leuk vinden of niet...
...ze moeten ons geld geven voor een nieuwe plaat.
We moesten het wel iets rustiger aan doen.
We hadden al dat geld verspild...
...aan de opnames voor Paul's Boutique in die luxe studio's.
Dus we dachten: barst maar.
We nemen het geld voor de plaat, bouwen een eigen studio...
...en besparen een hoop geld.
We vonden een oude balzaal van de Elks Lodge in Atwater...
...een rustig deel van Los Angeles...
...waar nooit iets gebeurt.
We bouwden een rudimentaire studio met een basketbalnet...
...en Yauch maakte een skateschans.
We wilden meer onze eigen muziek gaan spelen...
...al wisten we niet meteen wat dat inhield.
We trokken uit het Grasshoff-huis.
We vonden goedkopere woonruimtes.
Yauch woonde zelfs in een blokhut.
Echt.
We deden zeker een stapje terug.
Maar zoals altijd wilden we doen wat we altijd deden.
Muziek maken, rondhangen, aanklooien.
Maar nu wilden we het anders doen.
In plaats van muziek te samplen...
...waarom gingen we niet zelf spelen?
Waarom konden we niet proberen te klinken als The Meters?
Eerst klonk het nergens naar.
Als punkgitarist probeer ik jazz en soul te spelen.
Het was niet best.
Mike was wel oké op de drums. -Dank je.
Maar Yauch had een contrabas gekocht...
...en kon er als een wonder op spelen.
Ik weet niet of je het ooit hebt geprobeerd...
...maar dat is echt moeilijk.
De nieuwe praktijk was nu dat we elke dag naar het clubhuis gingen...
...om muziek te maken met onze vrienden Money Mark en Mario C.
We hadden Mario C ontmoet tijdens Paul's Boutique.
Hij was de technicus van Dust Brothers...
...en we vroegen hem ons te helpen met de studio.
Uiteindelijk bleef hij, om muziek met ons te maken.
Toen we in dat idioot dure huis in Hollywood zaten...
...had Mike zijn auto in de prak gereden tegen de poort.
Echt.
Maar Mario kende een timmerman, Mark Nishita...
...die de boel kwam maken.
Maar volgens Mario speelde hij ook heel goed keyboard.
Dus toen we in onze nieuwe studio gingen spelen...
...vroegen we hem erbij om ons geluid op te funken.
Ietsje harder.
Dat is Yauch op bas. Ik op gitaar.
Moet je die gitaar horen, Adam.
Die break.
Dat is een lekker hihat-ritme, Mike.
Mark speelt het orgel. We krijgen het onder de knie.
Dat duurde ongeveer een jaar en we waren gelukkig.
We leerden onze instrumenten bespelen en verknipten samples.
We maakten beats die we tof vonden.
We maakten muziek die we echt leuk vonden.
Het enige probleem was dat we niets afmaakten.
Zodra er gezongen moest worden...
...werden we verlegen.
In onze gemoedstoestand...
...wisten we niet echt meer wat onze stem was.
Hoe moest onze zang klinken?
We waren rappers, onze eerste albums waren rap-albums.
Maar waarover moesten we rappen?
We voelden ons niet meer...
...degenen die Licensed to Ill of Paul's Boutique maakten.
Maar we wisten niet waar we nu stonden.
Op een ochtend was ik thuis...
...en werd gewekt door een ongebruikelijk telefoontje.
De vader van een vriend belde huilend.
Dave Scilken bleek...
...te zijn gestorven aan een overdosis.
Hij was twintig.
Ik had nog nooit eerder zo'n goede vriend verloren.
Mensen verder weg, maar nog nooit zo dichtbij.
Dit voelde echt anders.
David Scilken.
We gingen terug naar New York voor de uitvaart.
Zeg eens dag, Dave. -Hoi.
Het was zo verdrietig.
Dit is Dave Scilken. Dit is Shadi One.
Daarna belandden we in een bar...
...zo gaat dat als er een vriend dood gaat.
Dan drink je bier en vertel je verhalen over hem.
We voelden ons wel wat opgelaten...
...met al die oude vrienden van toen.
We dachten dat ze alleen maar die party-jongens zouden zien...
...en ons ermee zouden pesten.
Maar zo ging het niet met Kate en de anderen.
We zaten bij elkaar en misten Dave.
Het betekende veel meer voor ons dan we doorhadden.
Er was een reden dat we bevriend waren.
Die reis ontstond er een nieuwe band met New York.
Het voelde goed om iedereen weer te zien.
brengt zichzelf om het leven en
hoe kan ik nu nog vrienden maken
Hoe treurig ook...
...we gingen terug naar ons clubhuis in LA.
Ik weet niet of het door het weerzien kwam...
...of door de veranderingen, maar we hadden inspiratie gekregen.
Ineens gingen we dingen afmaken.
JIMMY JAMES, REGIE NATHANIEL HÖRNBLOWÉR
Het gaf ons het gevoel dat we...
...ons ding moesten blijven doen.
In onze muziek konden we alles kwijt waar we van hielden.
Ons album kon een mixtape zijn van allerlei muziek...
...met allerlei geluiden, gesprekken of samples...
...en alles wat we leuk vonden.
Als je 22 bent, weet je niet waar je met je gevoel heen moet.
We konden niet verwoorden wat we voelden.
Maar als je al die gevoelens hebt...
...en niet weet wat je ermee moet...
...kun je ze kwijt in wat je maakt.
mensen, hoe gaat het een nieuwe dag breekt aan
voor moeder aarde hoor het kraaien van de haan
er sluimert al zo lang een groot verlangen
maar nu schijnt te zon dus laat de luifels niet hangen
dit is een soort formele dedicatie
we schreeuwen om veel inspiratie
een goed gevoel is alles wat ik wilde
rondhangen, aanklooien en wat chillen
mijn liefde rondstrooien in alle hoeken van het land
ik spring op het podium neem de mic in mijn hand
dit is wie ik ben ik ben geen toneel aan het spelen
en als je me wilt afzeiken kan me dat geen reet schelen
We dachten gewoon: fuck it.
Ik bedoel...
We maken wat we leuk vinden.
The Clash heeft ook punk, reggae en rap op hun platen...
...waarom wij niet?
Waarom geen stonersong naast een rapnummer...
...naast een hardcorenummer?
Dit is Time for Livin'.
We wilden experimenteren met alles wat we konden.
We bespeelden instrumenten en sampleden dat weer.
Dat hadden we nog nooit gedaan.
En bij dat experimenteren hoorde ook zingen.
Dat was ook nieuw.
Maar we dachten: kan ons het schelen.
er komt iets aan het oppervlak
overal brandt vuur
maar het is allemaal een illusie
Dit nummer heet Something's Got to Give.
Yauch schreef de tekst over verandering en groei.
En dat was logisch want Yauch onderzocht toen alles.
Er was geen grens die hij niet wilde verkennen.
Zoals mij om 4.30 uur 's morgens bellen om te zeggen:
'Moet je deze duiven horen.'
Ik zeg: 'Gast, ik sliep.'
Maar daar ging het niet om.
Hij stond open voor transformatie.
Hij reisde de wereld over...
...ging snowboarden vanuit helikopters, rondtrekken in Nepal.
Wat het ook was, hij ging het uitzoeken.
Film, boeddhisme, muziek...
...mensen ontmoeten uit allerlei kringen.
als je voelt wat ik voel dan is dit een meesterwerk
PASS THE MIC, REGIE NATHANIEL HÖRNBLOWÉR
wat er door mijn hoofd gaat komt tijdens het lopen naar buiten
echte gevoelens worden zichtbaar zo wil ik me uiten
Na twee jaar ondergedoken te hebben gezeten in ons clubhuis...
...maakten we onze plaat af: Check Your Head.
Hoofdstuk 8: De plaat die alles veranderde.
We waren opgetogen over Check Your Head...
...en wilden optreden, dus vonden we een nieuwe manager, John Silva.
Als we volgens hem serieus wilden gaan touren...
...moesten we aan de bak, in zoveel mogelijk clubs spelen...
...en van daaruit toewerken naar grotere zalen.
Hij was eerlijk.
En hij had gelijk, want niet veel mensen gaven toen nog iets om ons.
Hij is nog altijd onze manager.
Dus...
Goed nieuws, de ploeg was klaar om op tournee te gaan.
Slecht nieuws, het werd flink aanpoten.
ik rol uit bed naar de keuken is een expeditie
maak voor mezelf een kopje ambitie
ik geeuw en rek probeer weer leven te krijgen in mijn lijf
ik spring onder de douche mijn bloed begint te stromen
en op straat begint het verkeer op gang te komen
met mensen met een baan van negen tot vijf
een baan van negen tot vijf wat een manier van leven
alles lukt maar net het is puur nemen en niets geven
ze maken gebruik van je hoofd en je krijgt nooit de eer
je wordt er gek van maar morgen doe je het weer
Vijf jaar geleden stonden we nog in Madison Square Garden.
Ja. -En nu spelen we in clubs.
Je zou denken dat we ervan baalden, maar die stap terug was heel leuk.
Ook al waren er soms maar een paar honderd man...
...de tent was wel vol.
Het publiek was heel anders dan in '87.
Licensed to Ill was arenarock.
Naar de shows in '92 kwamen net zulke maffe types als wij.
Mensen met wie iets hadden.
We speelden voor mensen...
...met wie we bevriend konden zijn.
Maar wat die nieuwe versie van onze band precies inhield...
...daar kwamen we pas na een jaar touren een beetje achter.
Pas tegen het eind van de Check Your Head-tour...
...durfde ik mezelf als muzikant te zien.
Na een jaar touren gingen we weer de studio in.
We vonden het zo leuk om samen muziek te maken...
...waarom stoppen?
Het was alsof Check Your Head en Ill Communication één ding waren...
...en wij gewoon maar doorgingen.
We konden elke avond niet wachten om de studio in te gaan.
Al onze vrienden kwamen langs.
We hadden natuurlijk een basketbalveld en een halfpipe.
En bergen apparatuur.
Dus de tofste mensen kwamen langs.
Q-Tip speelde basketbal en nam een couplet op voor Get It Together.
Christian Hosoi en Jason Lee kwamen skaten.
Biz Markie was er vaak.
Onze oude vriendin Jill Cunniff belde...
...of we een demo wilden beluisteren van haar band Luscious Jackson.
Yauch...
Yauch zei:
'Dit is te gek. We moeten het zelf uitbrengen.'
Dus we begonnen een platenlabel, Grand Royal.
De muziek was onwijs gaaf, en wat extra bijzonder was...
...was dat Kate bij optredens van Luscious Jackson meespeelde.
Na tien jaar hebben we elkaar weer gevonden.
Dat gebeurde allemaal in onze studio, G-Son.
Op een dag liep ik binnen...
...en hoorde Yauch een te gekke baslijn spelen.
Het was zo goed, het leek wel een bestaand nummer.
Ik zei: 'Yauch, wat is dat?'
En hij: 'Het is van ons, ik heb het geschreven.'
Dus ik begin de drums erbij te spelen.
Money Mark komt erbij op het orgel.
Adam pakt zijn gitaar en begint te spelen.
We maakten een snel arrangement en namen het op.
Het was ons snelste nummer ooit...
...en ons favoriete instrumentale stuk.
Maar het bleef maandenlang...
...zonder zang op de plank liggen.
Toen de plaat bijna af was...
...moesten we nog steeds iets met dat nummer.
We probeerden er een rap van te maken...
...maar dat werkte niet.
Toen bedacht ik dat ik naar Mario C zou gaan...
...en hij zou opnemen wat ik tegen hem schreeuwde.
De tekst ging over hoe verschrikkelijk Mario was...
...en hoe hij ons altijd belemmerde en saboteerde.
Het leek me grappig om dat tegen hem...
...te schreeuwen terwijl hij het opnam.
yo, luister nu kun je niks zeggen
of met een druk op de knop me het zwijgen opleggen
maar, hé, ik ben...
Ik wilde foto's van ons nemen...
...verkleed als stillen, die donuts aten en zo.
Maar we zeiden: 'Weet je wat, we maken er een clip van.'
Spike kwam en we verkleedden ons zoals altijd.
We renden als gekken rond...
...zonder vergunning van politie of brandweer of iets.
want wat je ziet is de waarheid niet
ik geef je een goeie raad dus word niet meteen kwaad
MET NATHAN WIND ALS COCHESE
ik probeer je te zeggen, het is sabotage
VIC COLFARI ALS BOBBY, 'HET GROENTJE'
ALASONDRO ALEGRÉ ALS 'DE BAAS'
Daarmee veranderde alles opnieuw voor ons.
Die zomer stonden we als hoofdact in de Lollapalooza-tour.
We zijn in Minnesota.
We staan in een groot veld en in de verte zien we vreugdevuren...
...en het publiek wordt wild.
We komen terug voor een toegift en spelen Sabotage.
En de mensenzee raakt buiten zinnen.
Na afloop kijken we elkaar aan en zeggen:
'Wauw, we hebben onze nieuwe afsluiter.'
En het begon allemaal met Yauch die een baslijntje speelde.
We hebben allemaal wel eens meegemaakt dat een vriend...
...zomaar iets zegt of doet wat wel cool lijkt.
Maar als zoiets, wat toen niet zoveel voorstelde...
...ineens een blijvertje blijkt te zijn...
...dat gebeurt niet zo vaak.
Vorig jaar deden we een hele lading interviews...
...over het Beastie Boys Book.
De vraag die we het meest kregen...
...ging over de tekst die Yauch had geschreven voor Sure Shot.
ik wilde even iets zeggen wat ik veel eerder had moeten doen
respect voor vrouwen is een kwestie van fatsoen
aan alle moeders en zussen aan elke vrouw en meid
wil ik mijn liefde aanbieden en respect voor altijd
Toen hij dat rapte was het geen groot, gedenkwaardig moment.
Het was gewoon een van de teksten die Yauch had geschreven...
...en uitsprak toen hij de microfoon had.
En wij dachten: wauw, wat cool dat hij dat zei.
Hij sprak niet alleen heel veel mensen maar ook ons tweeën aan.
Die jaren dat we die twee platen opnamen en tourden, waren belangrijk geweest.
De band veranderde van koers.
We wilden veranderen wie we waren als mens en als vriend.
We dachten na over de wereld, niet alleen onze wereld.
Toen we zo groot waren in 1987...
...stonden we in American Bandstand en kon het ons geen moer schelen.
je wordt te laat wakker man, je wilt niet naar school
We werkten niet echt serieus aan ons ambacht.
Maar zeven jaar later, toen we Sabotage speelden op de MTV Awards...
...konden we er niet meer omheen.
Als we vroeger op festivals of op tv speelden met andere bands...
...zagen we dat als een wedstrijd.
We speelden om te winnen.
We zeiden dat half voor de grap...
...maar ook half, of eigenlijk bijna voor 100%, in ernst.
We wilden dat iedereen die ons gezien had...
...thuis zou vertellen...
...dat de Beastie Boys iedereen hadden platgespeeld.
We speelden om te winnen.
Dus toen we op die MTV Awards speelden, wonnen we.
Ja toch? -Zeker.
De 'W' van winnen.
Die 'W' hadden we binnen, mensen.
Later die avond werd Spike Jonze genomineerd...
...als beste regisseur voor Sabotage, maar won niet.
En toen ging oom Hörnblowér door het lint.
De prijs voor de beste regisseur gaat naar...
Toe maar.
R.E.M.
Dit is een schande want Spike is de regisseur die net...
Ik komt uit Zwitserland. Laat dat even duidelijk zijn.
Sinds ik klein was, droomde ik al dat Spike dit zou winnen.
En nu gebeurt er dit.
Dit is een schijnvertoning.
Ik had al de ideeën voor Star Wars en alles.
Hoofdstuk 9: Ik ga terug naar New York City.
ik heb er nu wel genoeg van
Los Angeles had ons goed gedaan.
Daar hadden we een huis met een zwembad met brug...
...een prachtige studio, maakten vrienden, maakten veel muziek...
...en werden echte muzikanten.
Maar er was alweer acht jaar voorbij gevlogen.
We waren rond de dertig en verlangden naar huis.
We misten onze familie.
Yauch was de eerste die terugging.
Hij was klaar met de wereld over stuiteren...
...hij wilde gewoon weer een New Yorker zijn.
Adam en ik gingen ook...
...om onze ware passie na te jagen...
...de astrofysica.
Maar dat werd niets.
De zomer van '96.
We zijn weer thuis als volwassen versie van de schooljongens van toen.
We doen niets dan ronddwalen, contact maken...
...rondhangen met nieuwe vrienden, nieuwe muziek beluisteren, nieuwe muziek maken.
Niet dat we nu aan het settelen waren, het was meer acclimatiseren.
Dus na een paar jaar van het gebruikelijke...
...muziek maken, eten bestellen, gein trappen, meer muziek maken...
...hebben we een plaat af.
Misschien wel onze favoriet, hij is zo experimenteel.
Hello Nasty.
En toen we ermee gingen touren, was dat onze grootste tour ooit.
Niet dat Fight for Your Right erbij verbleekte...
...maar we konden heel goed zonder.
We voelden ons bijna volwassen.
Het bier en die pik en de corpsballen waren ver weg.
Ze waren bijna uit het zicht.
We waren wat ouder geworden.
We deden afzonderlijk van elkaar andere, volwassen dingen.
We hadden serieuze relaties, een platenlabel...
...een tijdschrift, een fietsenwinkel...
...maar we leefden van...
...samen platen maken en touren en optreden.
We waren niet per se volwassener maar wel verstandiger.
Maar dat we konden terugkijken op onze fouten...
...kwam vooral door Yauch en de inzichten die hij met ons deelde.
Dat is deels waar.
We waren ook aan verandering toe.
We stimuleerden elkaar om te doen en zeggen wat we wilden.
Als Yauch het nummer Bodhisattva Vow wilde maken...
...over een boeddhistische gelofte om de wereld te verbeteren...
...dan is dat te gek.
We waren volwassen genoeg om te begrijpen...
...dat wat we maken ertoe doet...
...en mensen raakt, zowel positief als negatief.
We zijn dankbaar dat we het nog kunnen navertellen.
En gelukkig kunnen we er nu nog iets aan doen.
Op Hello Nasty staat Song for the Man, een nummer van Adam...
Waar ben je? Adam, hij hier, schreef het...
...over hoe veel mannen zich gedragen als er een vrouw voorbijloopt.
Een interviewer noemde het hypocriet...
...uit de mond van iemand die ook...
...Fight for Your Right (to Party) had gemaakt.
En toen ik zijn antwoord hoorde...
...was ik trots zijn vriend te zijn.
Hij zei zoiets van:
'Ik ben liever een hypocriet dan altijd dezelfde persoon.'
Ik ga jullie iets vertellen over...
Ik ga jullie iets vertellen uit ons boek, Beastie Boys Book.
Goed.
Het heet Het laatste optreden.
We wisten niet dat dit ons laatste optreden zou worden.
Alles verliep die dag volkomen normaal.
We stonden op Bonnaroo, een enorm festival in Tennessee.
Het was 2009.
Er zouden duizenden mensen komen...
...en wij waren de hoofdact.
We gingen vroeg want we zouden een clip opnemen...
...voor een nieuw nummer...
...met ons en de rapper Nas, onder regie van Roman Coppola.
Gek genoeg was het heel normaal dat we enorme concerten gaven...
...en door iemand als Roman werden gefilmd...
...terwijl we door een supermarkt renden in Tennessee.
Hoe vreemder het toen was, hoe normaler.
In het leven is de cirkel nooit rond.
Misschien krijg je soms een zeshoek...
...maar meestal klopte er niet veel van...
...en leek het meer op iets wat een kleuter had getekend.
Er was wel een rode draad, natuurlijk.
Yauch, Mike en ik waren nog samen.
Nog altijd lachen. Nog altijd familie.
Al Green rondde zijn optreden af op een van de vele festivalpodia...
...en zijn stem in de verte klonk vertrouwd.
Net als toen we nog op school zaten...
...en ik in mijn kamer op hen zat te wachten.
We waren daar nu zo ver van verwijderd.
De achteruitkijkspiegel was nauwelijks goed af te stellen.
Kate Schellenbach was er niet bij in Tennessee.
John Berry was er niet.
Dave Scilken, Bosco, The Captain...
...Dave Parsons, Mikes vader...
...mijn moeder, ze waren er niet.
En zoveel anderen.
We waren ons ervan bewust dat we ouder waren geworden.
We gingen een plaat uitbrengen...
...en draaiden nog volop mee.
We konden weer helemaal opnieuw beginnen.
Zo'n groot festival is wat anders dan een leuke opkomst in een club.
Maar we hadden geen idee dat het onze laatste show zou worden.
Een groot verlies in de muziekindustrie.
Adam Yauch van de Beastie Boys is na een lange strijd overleden aan kanker.
Hij stond bekend als MCA en de drie muzikanten...
...bevonden zich in de voorhoede van een beweging.
Yauch was autodidact als muzikant en later als filmmaker.
Adam Yauch, MCA, was 47 jaar.
Iedereen heeft allerlei soorten vrienden.
Je hebt die ene die een beetje een klootzak is...
...maar leuk om af en toe mee af te spreken.
Om mee te drinken en onzin te kletsen...
...maar niet om een beroep op te doen als je hulp nodig hebt...
...omdat hij onbetrouwbaar is.
En dan heb je die vriend die je soms ziet, met wie je graag optrekt...
...en altijd denkt:
Ik zou meer tijd met hem moeten doorbrengen.
Maar toch gebeurt dat niet.
En dan heb je die ware vriend...
...met wie je eindeloos kunt bellen...
...die je helpt verhuizen, je in het ziekenhuis opzoekt...
...en altijd plek voor je heeft op zijn bank...
...mocht je erom verlegen zitten.
Zulke vrienden zijn zeldzaam. Dat weten we allemaal.
Maar er is nog een zeldzamer soort vriend.
De vriend die je motiveert...
...die niet alleen zichzelf opjut...
...om bijzondere dingen te doen...
...maar iedereen erin meesleept.
En het dan ook doet.
Adam Yauch was zo'n soort vriend.
Een unieke vriend.
De vriend die dingen voor elkaar krijgt...
...die je inspireert tot grootse dingen.
Kan dit wat harder? Dit schreef Yauch voor Hello Nasty.
Rond 1990 ging Yauch naar India en Nepal, en ontmoette Tibetanen in ballingschap.
Hij wilde hun gelofte van geweldloosheid begrijpen.
Waarom vochten ze niet terug tegen een overheid...
...die je in de gevangenis smeet vanwege zwaaien met een Tibetaanse vlag?
Hij wilde meer weten.
Hij wilde helpen.
Maar dit was typisch Yauch.
In plaats van te doneren aan een organisatie...
...begon hij er zelf een.
Het Milarepa Fonds.
Hij organiseerde het eerste Tibetan Freedom Concert.
Een gigantisch benefietconcert...
...van twee dagen in 1996 in het Golden Gate Park in San Francisco.
Het was het grootste liefdadigheidsconcert sinds Live Aid.
Het was historisch.
Honderdduizenden mensen spraken van 'Tibet vrij'...
...en droegen dat uit op hun bumperstickers.
Ze hoorden de oproep tot geweldloosheid...
...allemaal dankzij die gast van de Beastie Boys.
Wie doet er nu zoiets?
Yauch, Mike en ik hadden meer tijd met elkaar doorgebracht...
...dan met onze eigen familie.
Echt.
Dus wat betreft mijn vriend, rapper Mike D...
...ook wel Sweet Lou, ook wel Michael Louis Diamond...
...die ken ik.
Door en door.
En hij kent mij.
Maar Adam Yauch? Een mysterie.
Een raadsel.
Maak jij het af? Het gaat niet.
Een doolhof van ideeën en emoties.
Een enigma, een ongeleid projectiel.
Na een vriendschap van 35 jaar...
...wist ik nog steeds niet wat hij zou doen of zeggen.
Hij was het levende tegendeel van hoe men vond...
...dat je je moest gedragen.
Hij is die boeddhist die vertelt...
...dat hij op een afterparty was van een modeshow.
En hij is die gast van Fight for Your Right (to Party)...
...die door Nepal trekt op een of andere zoektocht.
Hij sprak politici in Washington...
...en vertelde ze over zijn bevindingen.
Hij vertelde dat hij zo werd aangetrokken door de Dalai Lama...
...omdat het zo'n grappige vent was.
Er waren natuurlijk vele andere redenen...
...waarom spiritualiteit en boeddhisme hem aanspraken.
Maar een 'grappige vent' klonk volkomen logisch uit Yauchs mond.
Want grappig is belangrijk.
Wie kan er nou elke dag met zijn twee beste vrienden werken?
Ik.
Dan ben je toch een geluksvogel.
Niet dat het altijd makkelijk was of dat het alleen maar hoogtepunten waren.
Er waren wel tijden dat twee van ons iets heel graag wilden...
...dat elke vezel in je lijf schreeuwt om het te doen.
En dat dan een van ons drieën zegt:
'Dat is voor jullie misschien cool, maar mij lijkt het niet echt wat.'
En dan ging ik naar huis om tegen iedereen te klagen.
Dan zei ik: 'Je gelooft niet wat Horovitz nou weer deed.
Ik word nog eens stapelgek van hem.'
Maar hoe we ook aan een nummer, een tekst of een idee verknocht waren...
...we waren nog meer verknocht aan elkaar.
steek de stekker er maar in Eddie Harris is er niks bij
met die rare kaas van je alsof ik zo naar Parijs rij
zo van de wereld, ik lijk wel high
ik ben helemaal weg het verhaal is fraai
wie loop je te dissen want misschien mis ik
de reden dat je grinnikt of fluistert, dus luister
in mijn hoofd neem ik ze te grazen
mijn fantasie de vrije loop ik zal ze van hun sokken blazen
laat maar stromen als een lawine
voer me maar mee, ik voel de adrenaline
ik zie alles haarscherp mijn tekst wordt geprezen
de kracht van het onderwerp van mij heb je wat te vrezen
dus, wat wil je nou?
ik ben een held met mijn geld het is niet van jou
ik zeg: ‘Hoe kom jij dan aan die wijsheid?’
ben jij erbij of gaan we terug naar de ijstijd?
dan sta je mooi in de kou
dus, wat wil je nou? -wat wil je?
zeg, wat wil je nou? -wat wil je?
Ik wil even zeggen dat ik dol ben op deze gasten.
Ik groeide met ze op, ze zijn super en ik hou van ze.
TER NAGEDACHTENIS AAN ADAM YAUCH
Mike D.
zeg me niet dat ik lachen moet
blijf even hangen en dan komt het goed
mijn nummer hou je van me tegoed
dat is mijn gedachtegoed
het draait bij mij om stijl en gloed
want zo ben ik opgevoed
van de Hudson tot de Nijl bij eb en vloed
ik loop de marathon met gezwinde spoed
je battelt met mij maar ik vermoed
mijn stijl heeft je zo onder de knoet
je bent listig als het moet
kom maar op rappen zit me in het bloed
als je mij bestrijdt heb je wel moed
op welke planeet ben jij uitgebroed?
kom maar op, ik ben puur en ongezoet
en loop je zo onder de voet
intergalactisch, planetair planetair, intergalactisch
jazz en AWOL, een team dat staat
verstoor het feest maak je eens kwaad
op het gebied van beats ben ik je kameraad
mijn koffie haal ik uit de automaat
ik moet er snel vandoor als je me even doorlaat
te zoet voor het zuur te groot voor mijn maat
stoere praat is wat ik haat
verander de wereld het is nog niet te laat
Mario C is heel kordaat
schijnt onder mijn korenmaat
blijf rappen, ik kijk hoe het gaat
Moe Dee gaf me goede raad Sticking to Themes is waar het om gaat
jaloezie leidt tot plagiaat wees je eigen fanaat
jat geen rijm, maak je eigen plaat
een andere dimensie, nieuwe hemelvaart intergalactisch, planetair
planetair, intergalactisch
we komen van de stamboom van old-school hip-hop
zorg dat je je schoenen lekker uitschopt
de woordenstroom is non-stop
de muziek staat onder spanning heeft geen uit-knop
ik doe altijd graag de wop ook wel bekend als de Flintstone Flop
Tammy D doet het als job
Beastie Boys laten de beat
droppen
toen ik graffiti maakte heette ik Slop
als mijn rap een ei is is mijn beat de dop
stap opzij als ik hak en klop
ik ben een houthakker dj Ad-Rock
als je me omver schopt krijg je een strop
ik lap je erbij als een lappenpop
je knieën trillen en je vingers doen plop
alsof je wordt geknepen door Mr Spock
intergalactisch, planetair planetair, intergalactisch
een andere dimensie
doe het
luister allemaal moet je horen
we zitten in Daytona totaal verloren
één week vakantie maar wat een strop
nog maar twee dagen voorbij en het geld is al op
we slapen in de auto want het hotel is vol
ik ontmoette een studente en mijn hoofd slaat op hol
ik zei: ‘Wat studeer je?’
ze zegt psychologie
ik zeg dat ik te zien ben op MTV
ze wil Alan ontmoeten en Martha Quinn
ik zeg dat ik MCA heet
en wel wat verzin we zitten in Daytona
om lekker los te gaan -wij zijn de Beastie Boys
MTV -Spring Break
'86
Wat is daarmee?
Vorige week was ik in Chanhassen, Minnesota met de Beastie Boys.
Ze repeteerden voor hun tour en zeiden:
'We kunnen Marky Mark wel hebben.'
Die strijd durf ik wel aan -Dan gaan we dat regelen.
Wat is daarmee?
'Het ging van: "Wij kunnen er anders ook wat van."'
Tegen de tijd... -Laat maar zitten, Mike.
Goed Brits accent was dat.
We gaan ervandoor, man. -Kom, we moeten aan het werk.
Gesnopen. Tijd voor wat zieks. -Kom.
'Another plane, another train, another bottle in the brain'...
...zo rapten de Beastie Boys in No Sleep 'Til... waar?
Eric. -Brooklyn.
Je hebt het zeker over grunge.
Grunge.
Wisten jullie dat ze bij Cozy Soup 'n' Burger...
...de burger met een ijsschep...
...uit een la met vlees...
...scheppen...
...en dat op de gril leggen?
Toen we klein waren, dachten we: Als we later groot zijn...
...nemen we ook zo'n vlees-la in ons huis.
Echt waar.
Toch? -Absoluut.
Hoe is het om te touren met de Foo Fighters en Sonic Youth?
Ik ben opgeroeid met de Foo Fighters, ik ken ze sinds...
Toen ik vier was, ging ik...
Ik zeg je... -Ze zijn gestoord.
Die jongens zijn echt van het padje af.
Sonic Youth en ik kennen elkaar al sinds de fopspeen.
Echt.
Die jongens zijn lijp. -Ik waste altijd honden met Thurston.
Die hond hebben we al gewassen.
Niet kwaad worden. -Hij is al gewassen.
Je kunt niet de rest van je leven honden wassen.
We gaan touren. Laten we een paar shows doen.
We konden niet wachten en we waren verbaasd.
Maar we waren ook...
We waren ook verbaasd dat Rick...
'En we waren ook verbaasd dat Rick... een Rus was?'
Daarom hebben we een klik. Die bands klikken gewoon.
Het is één grote kliek, snap je?
Wat vond je het leukst?
Toen wij opkwamen, dat was leuk.
Wat vind jij? -Toen deze gasten...
...King of Rock deden en wij opkwamen...
...dat was denk ik het leukst.
Ja, dan knalt het even.
Het is gewoon één hechte kliek.
Want, weet je...
Mike is zijn verstand verloren.
Wat is er aan de hand met Mike?
Je mist nog een paar schoenen.
Waar zijn de schoenen?
Ik vind geen schoenen bij deze suède broek.
Als MTV een clip signaleert die zo opvallend is...
...en de grenzen van het filmen verlegt, noemen we dat een doorbraak.
Shadrach is interessant...
...ten eerste vanwege de mooie animatie...
...en ten tweede omdat hij gemaakt is door een bandlid.
Regisseurs Jonathan Dayton en Valerie Faris filmden...
...een concert van de Beastie Boys.
En het bandlid MCA schilderde de beelden een voor een over...
...en creëerde een prachtige animatie.
Wat een werk.
Dit is de allernieuwste van de Beastie Boys: Shadrach.
Momentje, Adam.
Wacht even, sorry, Adam.
Wat? David Cross? Wat is er?
Sorry, maar... wat is dat?
Ben Stiller? Wat is er?
Hallo jongens. -Wat? Wie?
Hoe is het ermee? Hallo, Steve Buscemi.
Hallo.
Sorry, maar ik ging net krasloten kopen...
...en hoorde toevallig...
Ik werd net wakker, maar hoorde dacht ik...
Jullie hadden het toch over Paul's Boutique.
Hun nieuwste plaat heet Licensed to Kill.
Hij was na acht weken al platina.
Licensed to Kill, toch?
'Ill'.
Het is 'Ill', Joan.
O, ik heb die stomme contactlenzen in. Wacht even.
Hun album heet Licensed to Ill.
Wat een stomme naam voor een album.
Iedereen weet dat Paul's Boutique een commercieel fiasco was.
Een misbaksel. -Het was een flop.
Erger kon niet. -Niemand kocht hem.
Dat moet heel pijnlijk zijn geweest.
Een gigantisch fiasco.
Fijn dat je het nog even inwrijft. -We weten het.
Toen die boom viel in het bos hoorde niemand het.
Dus mijn vraag is: hoe gingen jullie verder?
Nee, niet zozeer hoe, maar waarom gingen jullie door als band?
Maar... -Inmiddels weten we...
...dat hij wordt geprezen als een van de belangrijkste rap-albums ooit.
Voor mij is het een soort rapversie van Pet Sounds...
...omdat het vol zit met samples en lagen...
Samples, lagen.
Hip.
Hop.
En nu zeggen jullie: 'Niemand vond er iets aan.'
En het lijkt wel alsof jullie zeggen:
'Het was niet goed, dus ik zeg dat het niet goed was.
Maar eigenlijk wil ik dat jullie het wel goed vinden.'
Je wilt dat wij ons er rot over voelen.
Maar je hebt zelfmedelijden.
Maar dat terzijde.
Zo belangrijk is het niet.
Hoi Mike, hoe gaat-ie? -Alles goed?
En vanavond... -Alles goed?
...hebben we de wereldpremière van Jimmy James.
Komt dat uit De Boefjes?
Van: 'Hoe heet je?', 'Jimmy James, nog steeds.'
Nee, het komt uit My Three Sons.
De aflevering waarin oom Charlie met een kapmes op de kinderen inhakt.
Van alle tours die we hebben gedaan...
...was Mike wel het allervaagste figuur.
Deze jongen is totaal de weg kwijt.
Hallo, ik ben Mike.
Ik zit in de band de Beastie Boys.
'Darkness at the break of noon.
Shadows over a silvery spoon.
Handmade blades, child's balloon.'
Mis de tour van de Beastie Boys niet, zomer '92.
En daarna?
Waar gaan jullie dan naartoe?
Run DMC en de Beastie Boys komen naar je toe.
IJskoud en live. Nietwaar, heren?
Wat is daarmee?
Die hond hebben we al gewassen.
Niet kwaad worden.
Ondertiteld door: Mylène Delfos.