Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
LIMERICK, IRLANDIA. ROK 1913
Dokąd idziemy?
Chodź, Angelo.
A co z owieczkami?
Tato, zaśpiewać ci moją piosenkę?
Żegnaj, Angelo.
Tato.
Pożegnaj się z tatą.
Bezpiecznej podróży.
Pa.
Pa, tato.
WIGILIA BOŻEGO NARODZENIA
Ojcze nasz,
któryś jest w niebie…
DWA LATA PÓŹNIEJ
I…
Jest coś jeszcze, mój Jezusku.
Pan McGinty spodziewa się cielaczka!
W zasadzie to nie on, a jego krowa.
Mama mówi, że pan McGinty się niepokoi, bo nie stać go na weterynarza.
Może szepniesz słówko temu na górze,
żeby wszystko poszło dobrze?
Zrobisz to?
Dziękuję, mój Jezusku.
Pochwalić ci się czymś?
Mama robi mi wielką,
świąteczną
niespodziankę!
Angela.
Przepraszam.
Tak między nami,
myślę, że to może być lalka
ze sklepu Hartigans!
Angela!
Nie widziałam piękniejszej lalki.
Złote włosy, oczy zielone jak rzeka Shannon.
I jest tak słodka jak ty.
Angela.
Co masz z włosami?
Co to za kołtuny? Dziś je umyjesz.
Od kilku dni mama ma paskudny nastrój.
- Tylko sprząta, szoruje i się awanturuje. - Idziesz?
Ruchy.
Do zobaczenia, Jezusku.
Pa, Józefie. Pa, Maryjo.
Pa, owieczko. Pa, osiołku.
Umyte.
Lalka!
Fakt, ładna.
Może dostaniesz rękawiczki.
Wchodźcie. Zamienię słówko z panią Blake.
To ty.
Słyszałam o niespodziance.
Świąteczna niespodzianka.
Będę wdzięczna. Mała oniemieje.
Oszaleje z radości.
Udawajmy, że w coś gramy.
Jeśli księżniczka tego sobie życzy.
Nie słuchaj tego głupca.
Wydaje mi się, czy widziałam wścibski warkoczyk czmychający do domu?
- Nie. - Nie?
Może?
- Czemu zawsze jestem głupcem? - A kim chcesz być, Pat?
- Nie księżniczką. - Aggie może nią być.
„Jestem księżniczka Aggie!”
- Nie zbliżaj się do niej! - Maryjo i Józefie.
Nie słyszę własnych myśli.
Królowo, księżniczka żąda opowieści.
Idź posprzątać pokój.
Ruchy.
Chodź. Królowa nie jest w nastroju.
- Znowu. - Pat.
Jest Wigilia.
Wszyscy dostaniecie coś miłego.
A teraz posprzątajcie.
Ciągle sprzątanie.
Zaczekajcie.
Na opowieść zawsze jest czas.
Chodźcie. Siadajcie.
Opowieść!
Gotowi?
Dawno, dawno temu,
w odległej krainie…
W Australii?
Dawno, dawno temu w Australii
żył wielki, tłusty król i chuderlawy nędzarz.
Pewnego dnia spotkali magicznego dżina.
Dżin był w cudownym nastroju, więc zaoferował im po jednym życzeniu.
Dla każdego po jednym?
Oczywiście król krzyknął:
„Pragnę posiąść całe złoto świata!”.
Potem przyszła kolej na życzenie nędzarza.
Ten stanął w rogu, odwracając się od króla i dżina.
Zamknął oczy.
„Pragnę…
Pragnę…”.
Czego pragnął nędzarz?
Wiele lat później król i nędzarz znów się spotkali.
Od tego złota król postradał rozum.
Było w jego skarpetkach,
butach,
pod poduszką.
Ale nędzarz był najszczęśliwszym człowiekiem świata.
Króla zżerała ciekawość.
Czego, na Boga, pragnął nędzarz?
Król prosił i prosił:
„Powiedz.
Powiedz.
No powiedzże”.
Nędzarz uśmiechnął się i rzekł: „W porządku. Powiem ci”.
„Zapragnąłem…
Zapragnąłem…”.
Czego?
Najpierw posprzątajcie.
Mamo!
Do dzieła. Dom musi lśnić.
Był najszczęśliwszy na świecie.
Może zażyczył sobie…
Tom? Myślisz, że z mamą w porządku?
Od kilku dni
jest jakaś nerwowa.
Co roku jest to samo. Tęskni za tatą.
Boże Narodzenie, Nowy Rok, twoje urodziny.
Ciężko jej tu, gdy tata jest w pracy.
Ty pierwsza.
Tęsknię za śpiewaniem tacie.
Twoja kolej. Za czym tęsknisz?
Za jego zapachem. Pachniał końmi.
Końmi?
Chodzi mi o zapach siodła.
Ciepły i…
skórzany.
A ty?
Za jego śmiechem.
Gdy się z nami bawił.
A mama?
Za czym ona może tęsknić?
Kiedyś powiedziała…
Aggie je tatusia!
Ostrożnie, Aggie.
A ty tęsknisz za tatą?
- Pan. - Tata.
Pan.
- Tom? - Tak, mamo?
Pomóż mi z węglem.
Mama tęskni za tatą.
Pat tęskni za tatą.
Tom tęskni za tatą.
Ja za nim tęsknię.
Wiem, co zrobimy!
Dokopiemy się do Australii, żeby ściągnąć tatę na święta.
Nie mów mamie.
Wiecie, ile to potrwa?
Całe lata.
Co robicie z moim ogródkiem?
Nic.
Róbcie bałagan gdzie indziej.
Co…?
Chodu!
Mój cudny ogródek…
Co knujecie?
Nic.
Możemy pooglądać witryny?
Dobra. Nie plączcie mi się pod nogami.
- Nie spóźnijcie się. - Jasne.
Poważnie. Macie tu być punkt piąta.
Dobrze.
Nie ujdzie wam to płazem!
Wiem, gdzie mieszkacie!
Kto potrafi dobrze kopać?
Ten pan z kościoła.
Zawsze kopie dziury za kościołem świętego Józefa.
Albo pies Jacka White’a.
Głęboko się dokopaliśmy?
Jakoś na głębokość buta?
Może Tom miał rację.
Dokopanie się do Australii potrwa lata.
Nawet z pomocą Frankiego i psa Jacka.
Nie zdążymy ściągnąć taty na święta.
Skoro nie w dół, to w którą stronę pójdziemy?
Sprawdźmy na mapie!
Witaj, prezencie!
Wkrótce poznasz mojego tatę!
Jabłko w polewie?
Wielkie jak moja głowa.
Myślisz, że tego pragnął nędzarz?
Cóż, mnie uszczęśliwiają.
Tego byś sobie życzył?
Poprosiłbym o słonicę z książki Timmy’ego Quinna.
Czy ta słonica mieszka w Limerick?
Nie wyglądała na taką.
Bo nikt nie trzymałby słonicy w Limerick.
Zamarzłaby tu na kość.
Musiałbyś dać jej płaszcz, czapkę i rękawiczki.
- Czego chciałaby Aggie? - Mnóstwa przytulasów.
- A Tom? - Płaszcza.
- Mama? Taty! - Taty!
A czego pragnąłby tata?
Być z nami w domu.
Potrzebujemy tej mapy.
Znacie zasady.
Są czyste. Naprawdę.
Pokażcie.
BIBLIOTEKA
W porządku.
Pamiętajcie.
Na pocztówkach od tatusia
Australia wygląda jak pies do góry nogami.
Chyba leży daleko.
Irlandia…
Irlandia.
A gdzie Limerick?
Gdzieś…
Gdzieś tu.
A Australia?
Czekaj. Cofnij.
Tu.
Gdzie jest tata?
„Grong… Grong”.
„Łulumulu.
Mulułulu”.
Pat, cicho.
- To niedaleko! - Naprawdę?
Tylko cztery strony.
Tylko cztery? Dojedziemy tam pociągiem.
I to w godzinę.
Ściągniemy go do domu.
Daj jeszcze spojrzeć na Łulumulu.
Skończ się wygłupiać.
- Chyba ty. - Pat.
- Daj mi książkę. - Nie, ty daj.
ATLAS ŚWIATA
Odłożę ją na miejsce.
Czemu w bibliotece trzeba być cicho?
Gdybyśmy czytali na głos, każdy usłyszałby te opowieści.
Nawet ci, co nie potrafią czytać. Pan McGinty!
Panie McGinty!
- Spodziewa się pan cielątka? - Świętego cielątka?
Świętego? Mamie krówce się nie spieszy.
Nie spieszy? Nic jej nie będzie?
Jak Bóg da. Właśnie z nim rozmawiałem.
Wierzę.
Jak nazwie pan cielątko?
Jak je nazwę? No tak.
Jakżeby inaczej.
Skarpetek.
Nazwiemy go Skarpetek.
Niech będzie Skarpetek.
Skarpetek.
- Mama mówi, że nie ma pan na weterynarza. - Pat!
Przepraszam, panie McGinty.
Pat musi nauczyć się trzymać język za zębami.
Nic się nie stało.
Wasza mama ma rację, jak zawsze. Nie śmierdzę groszem.
Wizyta weterynarza to równowartość trzech krów.
Lepiej sprawdzę, co u niej.
Jak wrócimy, zadzwonimy do Skarpetka!
Przekażę mu.
Świąteczny Skarpetek.
Wszędzie rozpoznam
stukot tych małych stópek.
- Dzień dobry. - Dobry.
Czemu włóczycie się po mieście w Wigilię?
Wykonujemy tajną misję.
A czy ta tajna misja
jest zbyt tajna, byście mi o niej powiedzieli?
Wielkie dzięki.
Robimy mamie niespodziankę i na święta ściągniemy tatę z Australii.
Pojedziemy pociągiem.
Do Australii?
Dzięki ci, dobry człowieku.
Dwa bilety do Australii
Bilety?
Ile kosztuje bilet do Australii?
Całkiem sporo, paniczu.
Wszystkie pieniądze świata
Dziękuję.
Chodź. Mam plan.
Wesołych Świąt.
Czego życzę i wam.
Nie ma mowy.
Potrzebujemy pieniędzy na bilet.
- A może… - Nie, Pat.
Równie dobrze mogę wejść tam sama.
Świetnie.
Ruszaj.
Otóż to.
Tchórz.
Nie jestem żadnym…
tchórzem.
To nie ona zabrała Jezuska…?
Czy słyszysz dzwonków dźwięk? To święta zbliżają się
Radość, życzliwość i uciecha
Uwielbiam świąteczny czas
Zabawę na śniegu
Skarpetki na ścianie
- Łańcuch na choince i życzliwość… - Pinta na rozgrzewkę.
Nadeszła pora już
Wojna wzywa mnie
Gdy wrócę, będziemy razem znów
Razem — ty i ja
Nadejdzie taki dzień Nie pytaj czemu tak
Na nic twój płacz
Miejsce dla mnie w swym sercu miej
Wrócić w nie chcę
Miłość dla mnie w swym sercu miej
Mój śnie
Rok temu opuściłem dom
Jest coraz gorzej wciąż
Co dzień mi dodaje sił
O nas razem myśl
Chcę wciąż uciec stąd
Wojna to brutalne zło
Miejsce dla mnie w swym sercu miej
Wrócić w nie chcę
Miłość dla mnie w swym sercu miej
Mój śnie
Nie szczędźcie grosza, chłopcy.
Kupimy bilet.
Pojedziemy pociągiem.
Ściągniemy tu tatusia!
Święta matko Maryi!
Jak nie kopiecie dziur, to na mnie wpadacie.
Przepraszamy, pani Blake.
Co tam knujecie?
Robimy mamie niespodziankę.
Niespodziankę, co?
Ano.
To chyba dzień niespodzianek.
Pani Blake.
Jakieś wieści o Skarpetku?
O cielaku pana McGinty’ego.
Nie za dobre, Angelo.
Powinien wezwać weterynarza.
Powiem tylko tyle.
Tylko się nie spóźnijcie!
- Musimy pomóc Skarpetkowi. - Nie wiemy, gdzie mieszka weterynarz.
Tylko szybko.
Do kogo powinnam udać się z chorą krową?
Szukamy weterynarza.
To ty ukradłaś Jezuska z kościoła.
To ty, prawda?
- Dorothy? - Mamo.
To ona ukradła Jezuska z kościoła św. Józefa.
Miło was poznać.
Chodź, Dorothy.
Wejdź do środka, bo ciepło ucieka.
Ogrzewałam go.
W kościele było zimno. Zabrałam Jezuska do domu, by go ogrzać.
Wy też wejdźcie.
Czy weterynarz nam pomoże?
Zapytajmy go.
Siadajcie.
To fotel taty.
Tata ma dwa fotele.
Posłuchamy muzyki?
Tylko nic zbyt żywiołowego.
Dorothy.
Es tut mir leid.
To znaczy „przepraszam”.
No, dzieci.
Co dostaniecie na święta?
Kocham święta!
Dorothy, pozwól naszym gościom mówić.
- Mama robi mi niespodziankę. - A my robimy niespodziankę mamie.
Co dostanie?
Sprowadzimy tatę do domu.
Do domu?
- Pracuje w Australii. - Próbowaliśmy wykopać…
Chciałabym się tam dokopać.
Co za przygoda. Żyje tam tyle niesamowitych zwierząt.
Kangury, misie koala, walabie.
Walabie. Sprawdzaliśmy na mapie. To całkiem niedaleko.
Skarbie.
Tato, jakie zwierzęta żyją w Australii?
Pewnie znasz je wszystkie.
Za dużo torbaczy, by wszystkie wymienić.
Skoro mowa o zwierzętach…
Tak?
- Krowa pana McGinty’ego? - Oczywiście.
Tato, Angela chciała o coś zapytać.
Dzień dobry. Krowa mojego przyjaciela jest w ciąży.
Potrzebuje weterynarza.
- Pomogę ci, tato. - Nasz tata też.
- On też może pomóc. - Świetny pomysł.
I tata będzie miał czas na zabawę ze mną.
Przepraszam.
Może się przesłyszałem. Powiedziałaś, że twój tata może pomóc?
Jest bardzo zręczny. I kocha zwierzęta.
Ten sam, który jest w Australii?
Ściągniemy go tu.
To niedorzeczne.
- Edwardzie. - Co to znaczy?
To nieistotne. Zjedzmy ciasto.
Pojedziemy tam pociągiem.
Nie mieliście kopać?
Kopanie nie wypaliło.
A pociąg wypali?
A co będzie, gdy dojedzie do wody?
Dokładnie.
Ściągniemy tu tatę.
Zrobimy tak.
Ściągnijcie tu waszego ojca, a ja pomogę tej krowie.
Zgoda.
Na pewno jest czysta?
Umyłam ją w śniegu.
Ale super!
Przepraszam za zachowanie Edwarda.
Jest strasznie przemęczony.
Przez pracę jest rozdrażniony.
Oby udało się wam z tatą.
Przynajmniej mamy ciasto na drogę.
Co on tam wie? Pewnie nigdy nie był w Australii.
I nigdy nie jechał pociągiem. A poza tym… Co?
Chciałem pokazać je ludziom w Australii.
Pokazać im zdjęcie taty, żeby wiedzieli, kogo szukamy.
Ten weterynarz miał rację.
Dokąd to?
Sprowadzimy tu tatę.
Mogę pomóc.
Ściągnąć waszego tatę do domu.
Pomóc?
Tata miał rację. Nie dojedziecie pociągiem do Australii.
Ale znam inny sposób.
Król prosił i prosił: „Powiedz.
Powiedz.
No powiedzże”.
Nędzarz uśmiechnął się i rzekł: „W porządku. Powiem ci.
Zapragnąłem…”.
Czego zapragnął?
Nie wiem. Mama nie dokończyła.
Pragnę…
żeby tata się ze mną pobawił.
Nasz tata ciągle się z nami bawił.
Nie musiał pracować?
Pracował na targu mlecznym.
- Ale przestał być potrzebny. - Dlatego wyjechał?
Tak.
Więc sprowadźmy go do domu.
Trzy bilety do Australii.
Zabawne.
Proszę do Australii.
Wyborny żart.
„Poproszę bilet do Australii”.
Robi się.
W górę.
Wysiadać.
- Tu jesteś. - Jak tam?
W porządku. Wypłynęli już?
Jeszcze pięć minut i będę mógł
zacząć święta.
Najlepszego dla ciebie, Diane i dzieciaków.
- Wzajemnie. Pójdę już. - Jasne.
Wszyscy na pokład.
Chodźcie tu, wy małe…
- Puszczaj! - Chodź tu, mała.
Sprowadź tatę!
Proszę.
Wypadło ci.
Dziękuję.
Przykro mi z powodu butów.
A mnie, że nam się nie udało.
Myślisz, że twój tata się wścieknie?
Pewnie nawet nie zwróci uwagi.
Twoja mama mówi, że jest przemęczony.
Zawsze jest przemęczony.
Matko Boska!
Ja…
- Byłam… - Dorothy.
Wszystko w porządku?
Chciała pomóc nam sprowadzić tatę.
Żeby spędził pan z nią czas.
I udało się wam?
Sprowadzić tatę do domu?
Nie.
Przystaniemy?
Nie zaśpiewałam mu mojej piosenki.
Nie zaśpiewałam mu.
Przepraszam.
Co się stało?
Nie mam dla ciebie prezentu.
Kochanie.
To nieistotne.
I… zniszczyłam ramkę.
To tylko durna ramka. Napijmy się kakao.
Jest Wigilia.
Chciał być szczęśliwy.
Nędzarz.
Tego pragnął.
Mógł mieć wszystko, ale gdy zajrzał w głąb serca,
gdy się w nie wsłuchał, od razu wiedział.
Pragnę…
Być szczęśliwa.
Spróbujcie ze mną.
I tak się nie spełni.
Spróbujcie.
Posłuchajcie głosu serca.
Tom?
Pragnę…
Pat, teraz ty.
Śmiało.
Pragnę…
Życzonko!
Jestem cała.
Angelo?
Pragnę…
Wesołych Świąt, Angelo.
Niespodzianka.
Poprosiłem o tatę. Jest tutaj!
Ja też.
Tato!
Wesołych Świąt, kochani.
Tata.
Tata!
To naprawdę ty.
To naprawdę on!
Dostałaś mój list.
Nic nie podejrzewali.
Chwila.
Naprawdę tu jesteś.
Naprawdę tu jest.
Wróciłeś. Chodź.
Mieliśmy umowę.
Teraz pomoże pan krowie pana McGinty’ego.
- Jakim cudem… - Ojcze?
- Jak ci się udało? - Pomyślałam życzenie.
To one się spełniają?
Pragnę…
W jednym miałaś rację.
Przydałaby mi się pomoc.
Więc pomóżmy tej krowie.
Chciałbym wiedzieć, o co chodzi.
Przyzwyczaisz się.
Angelo, dziękuję.
Tato, wiedziałeś o tym,
że dawno, dawno temu w Australii żył tłusty król i chuderlawy nędzarz?
Naprawdę? Przyjaźnili się?
Tato?
Zaśpiewać ci?
Miejsce dla mnie w swym sercu miej
Wrócić w nie chcę
Miejsce dla mnie w swym sercu miej
Wrócić w nie chcę
DLA PANA MCGINTY’EGO
Koniki.
Wesołych Świąt, Angelo.
Wesołych Świąt.
Wesołych Świąt…
tatusiu.
Napisy: Bartosz Zieliński