Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL BELGESELİ
Benim yaptıklarımı yapmayın.
Sadece düşman edinirsiniz.
Zorlukları alt edebilecek misiniz? Bilmiyorum.
Mental olarak güçlü müsünüz? Bilmiyorum.
Benim gibi mi olmak istiyorsun? Saçma. Ben değilsin.
Benim gibi olmak ve yaptıklarımı yapmak istiyorsan
hazır ol.
Nico bir film yapacak olsa
Harry Potter'dan daha fazla bölümü olurdu.
Ya da Star Wars gibi olurdu.
Sonu başlangıç ama aslında başlangıç da son değil.
Yine golü atıyor!
Anelka boşluğu buldu.
Pekâlâ... Che.
-Che. -Che.
O dürüst bir adam. Daima arkanızda. Güvenilebilir biri.
İşte futbol dünyasını sarsan 17 yaşındaki oyuncu.
Nicolas Anelka, bana göre atlanmış bir futbolcu.
Nico farklı biri. Onu ya seversiniz ya da ondan nefret edersiniz.
Nico istemediği zamanlarda kendini iyi biri olmaya zorlamaz.
Anelka'nın bu yaptığı sportmenlik dışı.
Açıkça ifade ettiği üzere,
"Fransa formasını bir daha giymem için dizlerime kapanması gerek."
Nico, politik doğruculuk yapamaz.
Nicolas Anelka Fransa millî takımından kovuldu
Eğer bu yaşananlar gerçekse
kesinlikle kabul edilemez.
Onu tanıyorsunuz ve o bir sürü şeyle suçlanıyor,
bu inanılmaz sinir bozucu
çünkü o, onların dediklerinin tam tersi.
Şampiyonlar Ligi mi? Burada.
Nico ağabeyim gibidir. Bana hep yol gösterdi.
Toplumumuzun tüm aşırılıkları: para, bireycilik...
Bana sorarsanız tarihteki en iyi forvetlerden biri.
Önünü iyi açtı. Sıyrıldı.
Amanın! Ne gol ama!
Nico, siktir...
DUBAI BİRLEŞİK ARAP EMİRLİKLERİ
İyi misin, oğlum?
Vakit geldi.
Okul vakti.
Vakit geldi...
Aferin!
Aferin.
Kais, saati geldi.
Saat geldi.
Tamam mı?
Emekli olacağımı hiç söylemedim...
Kimin umurunda ki?
Önemli bir şey değil.
Futbol 20 senedir hayatımdaydı. Vakti gelmişti
İşte oldu!
Oynamaya devam etme fırsatım oldu
ama bu ailemden tekrar uzak olmak demekti.
artık içimden, "Hayır, böyle mutluyum." diyordum.
"Hayat güzel. Ailem burada, çocuklarım da.
Büyürlerken onlarla olmak istiyorum ve de sakin bir hayat.
Nico bana her zaman derdi ki: "Futbolu bıraktığım gün
Dubai'ye yerleşelim, orada iyi hissediyorum.
Hava güneşli. İnsanlar hoş."
Çocuklarla vakit geçirmeyi seviyoruz,
bir aile olarak.
Al bakalım, oğlum.
-Vakit geldi -Gidiyoruz.
Neler yaptığını kariyerinin sonunda anlıyormuşsun.
Ya gururlusundur ya da aklındaki düşünce:
"20 senedir kurban gibi davrandım, bir koyun gibi.
Ki bunu düşünmeyi pek istemiyorum.
Düşünmüyorum da.
Ailem kamu sektöründe çalıştı.
Annem Rambouillet Lisesi'nde çalışıyordu.
Babam da Versailles LEA'da.
Zor durumda değildik ama zengin de sayılmazdık, yani...
Annem ve babam sıkı çalışmak zorundaydı.
Açıkçası, müthiş bir çocukluk geçirdim.
Banliyölü olmaktan gurur duyuyorum.
TRAPPES FRANSA
Tüm vaktimizi birlikte geçirirdik. Dışarıda, içeride.
Okul da vardı tabii. Filmler, müzikler. Futbol maçları vardı.
Gerçekten yakındık.
Okula giderken aynı sınıfta olduğumuz için onu evinden alırdım.
İşte yeşillik.
Yeşil dediğin budur.
Bizim sahalarımızda maç bitmezdi ama çim çok azdı.
Bizim Prensler Parkı'mız.
Çimlerin donduğu geceler olurdu.
Biz "Yeter, hadi eve gidelim." derdik.
Saha maç yapılmayacak hâle gelirdi. Ama o durmazdı. Oynamak isterdi.
Yaş farkı gözetmeksizin o sahada kim varsa,
Nico hepsiyle oynamıştır.
NICOLAS ANELKA, TRAPPES FC KULÜBÜ
Sekiz yaşındayken oynamaya başladım.
Karim ve Sami'yleydim.
Onlar eve giderken onlara ben sıradan bir futbolcu olmayacağım,
yıldız olacağım derdim.
Delilikti. Abartıyordu.
Karnaval için bile futbolcu olarak giyinmişti.
Anladınız mı yani?
Dostum, başka kostüm bul falan derdim. Yok, illa futbolcu.
Zorro olarak gidecek hâlim yoktu...
Ağabeyim gibi olmak istediğim için futbol oynamaya başladım.
O benim rol modelimdi. Ben onu takip ettim
ve o, o yaştayken ne yapıyorsa ben de onu yapmak istedim.
Futbol âşkı benden mi geliyor bilmiyorum
ama...
...benim tek istediğim onun gelişimine ön ayak olup,
bir futbolcuya evrilmesine ve büyük oyuncu olmasına yardım etmekti.
Bunu gerçekten istiyordu, yeteneği vardı ama Clairefotaine seçmelerinde
benim yakaladığım şansı yakalayamadı.
13 yaşındayken evden ayrıldım.
On yaşındasın, neredeyse 11.
Yani, düşün, iki buçuk sene sonra
evden ayrılıyorsun, artık burada kalmıyorsun.
Ben Clairefontaine'e gittim.
-Kiminle kaldın? -Bir...
Eğitim merkezi gibi bir yerdi.
Bir binanın içinde,
13 yaşında bir sürü çocuk ve hepimiz birlikte yaşıyorduk.
INF en iyinin en iyisidir.
INF o zamanlarda dünyadaki en iyi futbol akademisiydi.
Bu futbol akademisine girmek isteyen 500 tane falan çocuk olurdu.
Sadece 23 tanesi seçilirdi. Bu yeteneklisiniz demekti.
Hadi!
Oraya 20 tane çocuğu koyuyorlar.
Profesyonel futbolcu olacaklarını söylüyorlar.
Ama o 20 çocuktan sadece iki üç tanesi bunu başarıyor.
Yani, amele pazarı mantığı gibi.
Eğitim merkezi dediğiniz yer savaş alanı.
Acıma yok, aynı hayalleri paylaşan arkadaşlarını yenmek zorundasın.
Buna 14, 15, 16 yaşındayken hazır değilsen...
...başarabileceğini pek sanmıyorum.
Yakala!
Yardıma git...
Evet!
Ben ikinci yıla başlıyordum, o da ilk senesindeydi.
Kafeteryada otururken insanlar sürekli konuşur.
"Bu sene giren çocuk çok iyi!"
Nico çok gelişmişti.
Onu küçük kardeşim gibi görmedim, beni de ağabey gibi gördüğünü sanmam.
Biz sadece birbirimizle rekabet etmeye çalıştık.
Benim için, o en yetenekli isimdi.
En yetenekli. Doğuştan.
Ama dikkat...
Beklentileri karşılamak zorundasın, bu 13 yaşındayken de zor.
Beni en çok etkileyen, yaşadığı değişimlerdi diyebilirim.
Onu ne zaman görsek
biraz daha gelişiyor ve üst seviye bir atlete dönüşüyordu.
NICOLAS ANELKA 16 YAŞINDAYKEN PSG'NİN PROFESYONEL KADROSUNA ALINDI
Yedek takımda oynarken profesyonellere katıldım.
Profesyonel değildim ama profesyonellerle idman yapıyordum.
O dönemde kadro, George Weah, Ginola,
Bravo, Bernard Lama... Efsane PSG kadrosu.
Katıldığı kulüp UEFA Kupa Galipleri Kupası sahibi bir kulüptü.
O yaştaki oyuncular form tutsunlar diye ikinci sınıf kulüplere gönderilirler
ama o Avrupa'nın en iyi kulüplerinden birine katılmıştı.
O tarz futbolu bilmiyordum, bu yüzden işi öğrenmem gerekti.
Samir Amirèche'den büyük destek aldım.
Mahalleden arkadaşlarıyla idman yapar gibi profesyonellerle çalışıyordu.
Çok rahattı, topla koşmak onun yeteneğiydi.
Profesyonellerle oynarken tüm gücünüzle oynarsınız.
Motive edicidir. Herkes hırslı.
23'le 27 yaş arasındalar, yani tecrübeliler.
Başarılı olmak istiyorsan
senden daha iyisi olduğunu düşünemezsin.
Bazı çocuklardan duyuyorum: "Evet, o harika birisi!"
Kafayı yemişler. Öyle konuşurlarsa başaramayacaklar.
Ben asla "Şu adam benden iyi." demem.
Öyle olsa bile. İmkânı yok.
PARİS FRANSA
Bitime 20 dakika kala
Loko'nun yerine Anelka oyuna giriyor.
Neden ona odaklanıyoruz?
Çünkü PSG'ye göre geleceğin yıldızı o.
Bu büyük bir baskı. Herkesin sizi izlediğini biliyorsunuz.
Arkadaşlarınız sizi izliyor.
Bugün çocuğum 16 yaşında.
Nico, o yaştayken Prensler Parkı'nı ayağa kaldırıyordu.
Çok gururlanmıştık.
İLK PROFESYONEL GOL
PSG'ye ayağı alıştığı zamanlarda onu takdir ediyordum.
Zeki, hızlı, çevik biriydi.
Beni en çok etkileyen şey,
arkadaşımın o seviyede oynayabilecek kadar iyi olmasıydı.
En üst seviyedekilerle oynuyordu... Ve yeterince iyiydi.
Onun gibi bir oyuncu,
erken yaşta sahaya çıkan ve olgunluğa erişen biri...
Şüphesiz ki futbol dünyası ondan çok bahsedecekti.
Yetenek avcılarımı onu izlemeye gönderdim.
Tam olarak as kadro ile genç takımın arasında bir seviyedeydi.
Kıymeti bilinmiyor gibi hissetmiş olabilir.
Hayal kırıklığına uğramıştı.
Onunla buluştum ve ona teklifimi sundum:
"Arsenal'e gelmek ister misin?" O da "Evet. dedi.
Futbol ve Anelka meselesi.
İşte futbol dünyasını sarsan 17 yaşındaki oyuncu.
İngiliz kulübü Arsenal ile sözleşmeye imza attı.
Anelka kendisini bir anda büyük bir hukuki savaşın içinde buldu.
Fransa düzenlemelerine göre 17 yaşındaki acemi
ilk sözleşmesini yetiştiği kulüp, PSG ile imzalamalıydı.
Ama oyuncunun çevresi ve Arsenal ekibi
Bosman kuralını ve AB içindeki serbest dolaşım hakkını gerekçe gösterip
bu zorunluluktan kurtuldu.
Biraz endişeliydik çünkü bunu yapan...
Fransız futbol sistemini delen ilk bizdik.
Fransa futbolu cephe oluşturuyor, oyuncu yetiştirme politikaları tehlikede.
Bir başka Anelka meselesi daha yaşanmasın diye
Fransa Ligi ve UEFA bu sorunu çözüyor.
Bu durumu bir an önce çözüp gerekli hukukî yaptırımları bularak
genç oyuncuları 22 ya da 23 yaşına kadar burada tutmalıyız.
Paris onu oynatmıyordu.
O ise "Oynamayı hak ediyorum, yeteneğim var." dedi.
PSG'ye baş kaldıran
ve hareket çeken ilk oyuncu oldu.
VAHŞİ TRANSFERLER
Herkes bundan bahsediyordu.
PSG oyuncu yetiştirme programının sembol ismi
kapıyı çarpıp çıkmıştı.
Bosman kuralını sembolik hâle getirdi.
Serbest oyuncular ve bireyler.
Eğitim merkezlerindeki gençler için yolu açtı.
Evet, bunu ona ödettiler çünkü o bunu diyen ilk kişiydi:
"İstediğimi yaparım, Avrupa kuralları böyle."
Kafamda zaten Arsenal'deydim. İmzamı yeni atmıştım.
PSG'den ayrılmayı gerçekten istedim. Buna şüphe yok.
ANELKA ARSENAL'E GİDİYOR
Sadece dâhiler gerçekten kendine inanır.
Tıpkı resim yapmak gibi. Van Gogh ve diğerleri.
Eğer bir dâhinin kendine inancı yoksa sanatını ortaya koyamaz.
Bu kolay bir şekilde kendini beğenmişlik olarak görülebilir
çünkü kendi sanatınızı dayatıyorsunuz.
Thierry Henry gibi insanlar hiçbir zaman kendilerini, yeterli bulmaz.
Bunu demek güçlü bir karakter ister. Tamam, beni oynatmıyor musunuz?
Bakın ne yapacağım. Benim İngiltere'ye gidecek gücüm var.
Gencim ama korkmuyorum.
Diğer forvetlerle aynı mevkide olacaktım...
Ben de bunu istedim.
LONDRA İNGİLTERE
Bir aydan uzun süren konuşmalar ardından
17 yaşındaki Nicolas Anelka, dün gece İngiliz kulübü Arsenal'e transfer oldu.
Eurostar'a binişimi hatırlıyorum.
Kolay değildi, bu...
Ama yaptığım bir seçimdi ve bunu üstlenmeliydim.
İngiltere'ye gitmeyi tercih etmiştim ve geri dönemezdim.
Arsenal'e geldiğinde
içinde Ian Wright, Ray Parlour ve Tony Adams gibi kıdemlilerin de yer aldığı
karizmatik bir futbolcular grubunun içine düşmüştü.
Bu o meşhur Arsenal.
Oyunun itici güçlerinden biri, temellerinden biri,
İngiliz futbolunun kemiklerine işlemiş bir kulüp
Dünya'nın dört bir yanında tutkulu taraftarları olan
büyük bir kulüp.
Başlarda onun için pek kolay olmadı çünkü İngiliz doğasına bırakılmış
tam bir Paris çocuğuydu.
Her şey yeniydi: Takım arkadaşlarım, konuşulan dil...
Pat'in orada olması şanstı.
Pat Vieira.
Daha ehliyeti yoktu, o yüzden onu ben alırdım.
İdmana birlikte giderdik. Sonra da onu evine bırakırdım.
Ona yakınlaşmaya çalıştım
çünkü Fransa'yı bırakıp yabancı bir kulüpte oynamaya başlayınca
yönünüzü kaybedersiniz.
Fransız futbolundan çok farklıydı. Çok fazla darbe, çok fazla temas vardı.
Adapte olmak zorunda kaldım. Oyunumu biraz değiştirmeliydim.
Savaşa hazır değildim...
İşleyişi yedek takımla öğrendim.
Geldiğinde büyük bir oyuncu olduğunu düşünüyordu,
çoğu gencin düştüğü bir hata
Ama benim gözümde olgunluk ve fiziksel yeterlilik olarak eksikti.
Topu çok kaybediyordu. Pervasız bir oyunu vardı.
İlk birkaç ay hiç oynamadım. Birkaç maçta 10-15 dakika kadar.
Harika değildi.
İnsanı şüpheye düşürüyor. Verdiğiniz kararı sorguluyorsunuz.
DERBY İNGİLTERE
Sonra son maç geldi, şampiyonluk maçı.
Derby Country'le deplasman maçı.
Herkes otobüste. Nicolas Anelka yok.
Hoca beni bekliyordu. Beni almaya geldi.
Kapısını çaldım. Beni içeri aldı
ve içeri girdiğimde bavulunu topluyordu!
"Ne yapıyorsun?" dedim.
-O da... -Gelmek istemiyorum.
Hoca benimle konuştu, "Çaba gösterirsen sonucunu alırsın." dedi.
20 dakika, yarım saat sonra falan...
...onu ikna etmeyi başardım.
Maç başladı.
Beş ya da on dakika sonra sanırım Paul Merson sakatlandı.
Hoca arkasını döndü ve "Hadi, oyuna giriyorsun." dedi.
Bergkamp...
Maçta iki tane asist yaptım.
Küçük bir dokunuş. Top geçti...
Ve bu da üçüncü gol!
Harika bir maç çıkardı!
Maçın Adamı seçildim.
Maçı kazandık,
duşunu aldı ve önceki günlerin aksine bu sefer gülümsüyordu.
Her şey birden oturdu.
Bir forvet zihnen güçlü olsa bile buna ihtiyaç duyar.
Hocanızın yanında olduğunu bilmelisiniz.
Zor zamanlarda yanında duracak ve son maç ortalama olsan bile seni oyuna alacak.
Arsène, yanımdaydı.
Sadece bunu bilmek yetiyor, elinden geleni yapıyorsun ve başarıyorsun
çünkü mantaliten değişiyor.
Anelka...
Ne gol ama!
Nicolas Anelka'nın kulübündeki ilk golü!
Anelka, karşısında Jaap Stam.
Top hâlâ Anelka'da! Üç sıfır.
Ian Wright'ın yerine geçiyordu,
Arsenal futbol kulübünün
kumaşına işlemiş, tüm Arsenallilerin de kalbinde yer etmiş biri.
Anelka...
Müthiş bir gol!
Manchester United'ın 13 puan gerisindeydik.
Onları yakalayacağımızı kimse düşünmüyordu.
Petit... Batty atağı durdurmaya çalışıyor.
Top Nicolas Anelka'da ve başarıyor!
Altı ay içinde tamamen değişti.
Blackburn maçıydı.
Kaleciye kadar ilerledi,
kendisiyle özdeşleşmiş o hareketini yaptı, neredeyse dizini burkuyordu.
Ardından aldatma adımını da attı ve kaleci resmen sersem etti.
Görünmez gibiydi.
Kedi gibi.
Hem güçlü hem de esnek birisi.
Top hâlâ Anelka'da.
O Manchester maçını hep hatırlayacağım.
Arsenal buraya, tüm kupalarda oynadığı son 18 maçta
tek yenilgi ile geliyor.
Kafa kafaya bir maçtı. Kazanmak zorundaydık.
Topu Marc Overmars'a çevirdim.
Top Overmars'da.
Bu sefer atıyor!
Manchester'ı 1-0 yendik...
Manchester'da.
Şampiyonluk yarışında bahisler hâlâ açık.
Arsenal tekrar yarıştaydı,
karşılarında güçlü bir Machester United vardı
ve bu onun sayesinde olmuştu, sahada baskıyı hissetmemesi sayesinde.
Şampiyonluk maçı Highbury'deydi.
Top Adams'ta!
Tony Adams, maçın kaderini belirledi
Buna inanır mıydınız?
Son düdük!
Şampiyon Arsenal!
Özel bir şeydi.
Ama gerçek şu ki 19 yaşınızdayken bunu fark etmiyorsunuz.
Ne yaptığınızı fark etmiyorsunuz.
Klasik ikili hem ligi hem de kupayı kazanmaktır.
İngiliz bir taraftar İngiliz bir oyuncu,
hatta İngiliz sporlarından anlayan herhangi biri bunu bilir,
hedef budur, zirve budur.
FA CUP FİNALİ
Vieira...
Anelka... Ofsayt yok...
Anelka... İyi vuruş!
Şampiyon olduk. FA Cup finalinde gol attım.
Bu en büyük rüyaydı.
ARSENAL FC ÇİFTE KUPA 1997/98
Dünya Kupası'nda oynayabileceğimi düşünüyordum.
Altı tane fazla. Biz 22 oyuncu bekliyorduk.
Aimé Jacquet, Haziran başındaki Dünya Kupası için
28 kişilik bir liste oluşturdu, bu listeyi 22 kişiye düşürecek.
FRANSA 1998 DÜNYA KUPASI'NA EV SAHİPLİĞİ YAPIYOR
NICOLAS ANELKA 28 KİŞİLİK LİSTEDE
AMA TEKNİK DİREKTÖR AIME JACQUET ALTI KİŞİYİ ELEMEK ZORUNDA
Bazı oyuncuların kadroya giremeyeceğini biliyorduk.
Aimé bunu açıklamıştı.
Fazladan altı oyuncu seçmişti
ama son bir liste oluşturması gerekiyordu.
Dün Jacquet için zor bir gündü.
Akşamüstü, idman sonrasında sahada tek başına volta attı.
Yani, neredeyse yalnız, onu bekleyen 20'den fazla oyuncu vardı.
19 yaşında Fransa takımında olmak harika
ama Dünya Kupası gibi büyük bir etkinliği kaçırmak üzücü olurdu.
Fransız formasını giymek bir onurdu, evet.
Ama her zaman bir aması oldu.
Bir sorun var gibi hissediyordum.
O gün, Thierry ile odamdaydım.
Telefon çaldı ve aşağı inmemi istediler.
Aşağı indim ve hocanın odasına gittim.
Sanırım gelen ikinci ya da üçüncü kişiydim. Sıraya girdik.
Koç her oyuncuya sebebini açıkladı.
Neden çağırılmadıklarını
ve neden Dünya Kupası macerasına katılamayacaklarını.
Bana geldiğindeyse "Senin için normal." dedi.
"Senin için normal."
Ve sonra devam etti.
Tercihler zor olabilir. Hatta zalim bile olabilir.
Ama zalim bir dünyada yaşıyoruz.
Bir gence hiçbir açıklama olmadan
"Senin için normal" demenin nasıl bir etkisi olacağını
düşündüklerini sanmıyorum.
Eğer zihnen zayıfsanız bu kariyerinizi bitirebilir.
Clairefontaine'deydik, masa tenisi oynuyorduk
ve o sırada Nico'nun valizleriyle aşağıya indiğini gördük.
Gayet sakin ve rahattı.
"Büyütecek bir şey yok. Artık ehliyet alacak vaktim var." dedi.
Kendi kendime, "Bu herif manyak!" demiştim.
Tepkisi beni afallattı.
İşte o zaman, "Nico Anelka diğerlerinden farklı,
özellikle de benden." dedim.
Ayrılan oyuncuları gördüm. Bazılarının gözleri dolmuştu.
Düşünsenize, bir buçuk ay sonra dünyanın tepesindesiniz
ve onlar da TV'den izleyip:
"Galiba hayatımın en önemli gününü kaçırdım." diyor.
Fransa milli takımı dünya şampiyonu oluyor!
Tarihi bir gece...
Dün geceden beri Fransa'da yaşananları
anlatabilecek en hafif kelime "tarihi" olabilir.
Zidane! Zidane!
CUMHURBAŞKANI ZIDANE
Bir milyondan fazla insan Paris'te toplandı.
Kendinden geçmiş bir halk, tam bir delilik.
Bu insanı güçlendiriyor çünkü bunu adaletsizlik olarak görüyorsunuz.
Yani, bunu aşmak zorundasınız.
Geri dönmek için iki kat çalışmalısınız
çünkü kazanan bir takımda yer edinmek zordur.
8 AY SONRA, NICO ANELKA FRANSA ADINA İKİ TANE TARİHİ GOL ATTI
LONDRA İNGİLTERE
Lilian Thuram orta sahayı geçiyor. Zidane'a pas veriyor.
Zidane topu kontrol etti, Anelka'ya veriyor... Anelka! Gol!
Nicolas Anelka, Arsenalli futbolcu, perdeyi açıyor!
Nicolas Anelka, Wembley'de İngiltere'ye gol atan
ilk Fransız oyuncu oluyor.
Dugarry'den Zidane'a. Zidane'dan Dugarry'e.
Dugarry ceza sahasında.
Cristophe Dugarry içeriye kesiyor ve ikinci gol!
Nicolas Anelka ikinci golü atıyor, Wembley'de Fransa 2-0 önde.
Tarihi bir an. İnanılmaz!
Çok iyi. Harika.
Bu gece de gösterdiği gibi çok yetenekli biri.
Umarım Fransa'yla uzun süre devam eder.
Birdenbire bir oyuncu çıkıp
Zidane'la sahada bağlantı kurmuştu.
Hepimiz, "Vay canına!
En azından beş altı sene daha zaferler kazanacağız." demiştik.
TRAPPES'IN EVLADI... ....VE İNGİLTERE KRALI
Şahsen, Dünya Kupası'nı kaldıran takımda olmayı tercih ederdim ama hayat işte.
Bu aşmanız gereken bir şey, ben de aştım.
DUBAI BİRLEŞİK ARAP EMİRLİKLERİ
Hayatımda başardıklarım, futbolda başardıklarım...
Hepsi gayet güzel ama en önemli şey ailedir.
-Hangisi? -Hangisi ne?
Beni iyi yetiştiren ebeveynlerim olduğu için şanslıydım
bu yüzden ben de aynısını yapmaya,
kendi çocukluğumu onlara sağlamaya çalışıyordum.
Saha var mı diye bakalım.
Beni oynarken fazla görmediler.
Onları maçlara pek götürmezdim. Zorlamak istemedim.
İzle. Bu şekilde... Dokun.
Aynen öyle! Tekrar.
Futbolcu olmalarını istemedim çünkü zor bir iş
ve yeteneğiniz de olmalı.
İkisi de futbol oynuyor. Kais biraz daha ciddi.
Kahil'se eğlencesine.
Onları antrenmana götürmeyi seviyor, onları beklemek, maçlara gitmek...
Birkaç teknik hareket öğren. Antrenmanda hiç görmedim.
Sıfır.
Nasıl antrenman yaparsan öyle oynarsın.
Eğer antrenmanda kötüysen maçta da kötü olursun.
Bu böyledir.
Eğer antrenman dışında çalışmazsan, eğer fazlasını yapmazsan
kötü olursun, iyi bir şey yapamazsın.
Hepsi bu.
Bana hiç "Futbolcu olacağım." deme. Futbolcular gerçek oyunculardır.
Bu gerçek bir iş.
MADRİD İSPANYA
Anelka, Premier Lig'den ayrılma isteğini dile getirdi.
Spor haberlerinde Fransız golcü Anelka'nın Real Madrid'e transferi konuşuluyor.
Real Madrid onunla iletişime geçmişti.
Juventus da ilgileniyordu.
İki buçuk sene sonunda Arsenal beni satmak istemedi.
Belirli sayıda gol atıyordum.
Ama benim için daha iyi bir kulübe katılmanın vakti gelmişti.
Roma takımı Lazio 200 milyon frank teklif etti,
Torino takımı Juventus ise 300.
Ama görüşmeler olumlu sonuçlanmadı.
Anelka'nın şahsi çevresi aç gözlü olarak görüldü.
Ağabeylerinden tavsiye alması çok eleştirildi.
Nasıl olduklarını bilmiyordum.
Aksiyomlarının hareket noktası maddi miydi
yoksa onun kariyer gelişimine mi odaklanıyorlardı bilemiyorum.
Paramla ağabeyim ilgilenebilirdi çünkü o bir muhasebe profesörüydü.
Ve diğer ağabeyim de PFC için oynuyordu, o zaman Üçüncü Lig'delerdi.
Yani, neden kariyerim için bir başkasından yardım isteyeyim ki?
Banliyölerden ya da sokaklardan geliyorsanız
size aşiret derler, tarikat derler.
Ama sokaklardan gelmiyorsanız bir ailesinizdir.
Neden "aşiret"?
Nicolas PSG'den ayrılmak istediğinde gerçekleşebilmesi için o kadar uğraştık ki
insanlar aşiret demeye başladı.
Aşiretler kapalı ve serttir.
Ama bu bizi daha güçlü yapan şey oldu.
Futbol piyasasının gelecekteki halini sembolize ediyorlardı.
Anelka ailesi, sanki bir aile marketi işletir gibilerdi
Etrafları boğazına kadar para içinde olan büyük süpermarketlerle çevriliydi.
Kardeşleri tarafından manipüle edildiği söyleniyordu.
Ama Anelka kendi kararlarını 20 yaşında vermeye başladı.
Paris'te oynamadığı için İngiltere'ye gitme kararı aldı.
Abileri ondan kalmasını istese de Arsenal'den ayrılma kararı aldı.
Real Madrid dünyadaki en iyi kulüplerdendir
ve eğer onlar peşinizdeyse para önemli değildir.
Çünkü, o zamanlarda bile yedi veya sekiz Şampiyonlar Ligi kazanmışlardı,
bir numaralardı.
-Dikkat et! -Nicolas!
Hadi.
Madrid çılgınlıktı. Çok fazla basın, çok fazla taraftar.
Dikkat et.
Hadi.
Bu Real Madrid'in en pahalı transferi.
Amacımız kulübün futbol geleceğini güvence altına almak.
220 milyon frankla zamanın en pahalı transferiydi.
Mbappe ve Neymar'ı üst üste koyun.
Benim için bu kadar çok insan geleceğini tahmin etmiyordum.
Ama böyle karşılandığım için çok mutluyum.
Real Madrid'e katıldığımda yıldız olmanın ne demek olduğunu anladım.
Ve bundan nefret ettim.
Anelka ilk idmanına çıktı ve yeni takım arkadaşlarıyla tanıştı.
Tamamen dolu Ciudad Deportiva tesislerinde heyecan yarattı.
Basın toplantısından sonra soyunma odasına gittim.
İçeriye girince oturdum ama oyuncular bana gelip
Orası benim yerim demeye başladı. "Ah, pardon, buraya oturayım mı?"
Evet, evet, otur dediler.
Başka bir oyuncu gelip orası benim yerim dedi. En az 20 kere.
İlk idmanında takım çantası bulamadı.
Düşünsenize Neymar PSG'ye geliyor ve takım çantası yok.
Kıyasıya rekabet vardı.
Neden orada olduğumu sorguladım.
Husumet çıkacak diye düşünüyordum.
O gün yaşadıklarım bir kâbusun başlangıcıydı.
Bugünün en çok konuşulanlarında...
Herkes Anelka'nın ilk maçını heyecanla bekliyor.
Futbol adına hayal kırıklığı oluşturmamalı.
İlk andan itibaren çok fazla baskı vardı.
Bunu anlıyordum, İspanyol basınında, MARCA'da
her gün ya adımı ya da fotoğrafımı görüyordum.
La Liga'nın en pahalı transferi için sıradan bir başlangıç.
Geçen sene Arsenal'de 18 gol attı ama La Liga'da henüz ses yok.
Sahada işler pek iyi gitmiyordu.
Çünkü özel hayatım yoktu. Bir şey yapamıyordum.
20 yaşınızdasınız. Dışarı çıkamıyorsunuz.
Ne yaparsanız yorum yapıyorlar.
Aldığınız her şey ertesi gün gazetelere çıkıyor.
Gazeteciler dışarıdan çekim yaptığı için evinin etrafını çevirdik.
Berbattı. Her birimiz için.
Kendini eve kapatıyordu.
Biz bile... Perdeler kapalı oturuyorduk.
Dayanılmazdı.
Panik atak dahi geçirdim, daha önce başıma gelmemişti.
Manyak gibi bağırıyordum.
Futbolu bırakacağını falan düşünür olmuştum.
ANELKA DEPRESYONDA
ANELKA ACI ÇEKİYOR ANELKA SAHTEKAR MI?
Real Madrid'e girince sizden çok şey bekliyorlar.
Medya sizden açık olmanızı bekliyor. Ama ben açık değildim.
Belki de en ağır konu buydu
çünkü takımda pek kabul edilmemiştim.
Sahada ortalamaydım.
Medya benim yanımda değildi.
MADRİD İSPANYA - MARCA OFİSLERİ
MARCA'nın ofisine davet edildim.
Oraya onlara malzeme vermek için gittim. Çünkü çok konuşmuyordum.
Gazeteci fotoğraf çekmek için: "FIFA oynar mısınız?" diye sordu.
Oynadım ve oyunda gol attım. Atletico'ya karşıydı sanırım.
Ertesi günün manşeti: "Anelka sonunda gol attı...
...oyun konsolda."
İLK DERBİSİNDE... İLK GOLÜNÜ ATIYOR
Bu bir basın tuzağıydı. O zamanlar anlamamıştım.
Geçmişe bakınca... Evet, batırmışım
ama bu kadar acımasız olacaklarını düşünmemiştim.
Ondan sonra, "Tamam, güzel. Demek öyle." diye düşündüm.
Size bir şeyler verecektim, ki normalde konuşan biri değildim.
Size doğru bir adım attım ve siz de bana tokat attınız.
Sorun yok. Eliniz boş kalacak."
BREZİLYA KULÜPLER DÜNYA KUPASI
TAKIMA KATILMASINDAN 5 AY SONRA
NICOLAS ANELKA REAL MADRID ADINA HENÜZ GOL ATAMAMIŞTI
Kulüpler Dünya Kupası için Brezilya'ya gidip tüm o baskı ve medyadan uzak olmak,
neredeyse kimse tarafından tanınmıyor olmak yeni bir anlayış kattı.
Brezilya gibi bir ülkede
Romario gibi bir futbol efsanesiyle birlikte en iyi forvet olmak...
İşte buna varım.
Dokuz numarayken rekabete ihtiyaç duyarsınız.
En iyinizi ortaya koymak için...
...insanların size güvenmesi gerekir.
MADRİD İSPANYA
Bu hafta Barca-Real Madrid maçı haftası.
Maçların maçı olarak bilinen bir maç.
Top Morientes'te. Madrid gole yakın...
-Gol. Anelka atıyor. -Anelka atıyor!
Gol attım, oldukça mutluydum.
Real Madrid golü atıyor. Los Blancos için çok önemli bir gol!
Bir sonraki maçta, ortalamaydım.
Ondan sonra beni kenara aldılar.
Ben de bir gün idmana gittim ve "Konuşmamız lazım." dedim.
"İdmandan sonra konuşuruz." dediler.
Ben de, "Hayır, önce konuşacağız." dedim.
"Hayır, idmandan sonra konuşacağız." diye tutturdular.
Verdikleri tepkiyi... Kötü buldum.
"Tavrınız kötü. Kötü tavır sırası bende, diye düşündüm.
Sadece konuşmak isterken savaş başlatmış oldum.
Banliyö mantalitesindeydim, futbol uysallığından uzaktım.
Tamam. Çarpışalım.
Madrid'li oyuncu Nicolas Anelka'dan şaşırtıcı bir açıklama.
Fransız oyuncu birdenbire...
...takım arkadaşlarıyla idmana çıkmayı reddetti.
İdmana gitmeyince Real Madrid'in başkanlarından biri beni aradı.
Konuştuk ve bana, "Yarın idmana gelirsen iyi olur." dedi.
"Ona yarın bakarız." dedim.
Dün idmana çıkmayı reddetmişti.
Bugün ise saat 11'de Ciudad Deportiva'da olmalıydı.
Ama onun yerine Fransız medyasına röportaj verip
görüldüğü gibi bahçesinde futbol oynadı.
Lorenzo Sanz'ın ve Real Madrid'in başı büyük dertte.
Yine tüm suçu bana yüklediler, oysa tek istediğim şey
beni yalnız bırakmaları ve futbola odaklanmama izin vermeleriydi
ve ben de Real Madrid'de oynayabilecek kadar yetenekli olduğumu gösterecektim.
Ne zaman bir güç çekişmesi olsa Nicolas yanlış taraftaydı.
Greve başladı.
"Antrenman yapmayacağım. Açıklama bekliyorum." dedi.
Ama onlar açıklama yerine, "İdmandan sonra konuşuruz." dedi.
Bu da onun ünlü cümlesiyle sonuçlandı: "Darty'de televizyon satmayı yeğlerim."
Onu takdir ediyorum.
O bir atletten önce, bir insan.
Eskiden sürekli tekrarladığı bir şey beni güldürürdü.
"Ben Trappes'lı bir adamım."
NICOLAS ANELKA 45 GÜN UZAKLAŞTIRILDI VE 350.000 EURO CEZA ADI
BU VAKTİNİ EVİNE, TRAPPES'A GİDEREK DEĞERLENDİRDİ.
Paris'i görmeyeli baya olmuştu.
Döndüğüm için mutluyum.
Ailemi ve arkadaşlarımı görüp biraz eğleneceğim.
O düzgün biri.
Dürüst.
Vefalı.
Sadakat sahibi.
Bazen aşırıya kaçabiliyor çünkü fevri birisi,
Canını sıkan şeyi içine atan herkes gibi.
Sonra patlayınca da bazen istemedikleri şeyleri yapıyorlar.
Sonuç olarak da göz ardı ediliyorlar.
NICOLAS ANELKA ÖZÜR DİLEDİKTEN SONRA ANTRENMANLARA BAŞLADI
Tekrar idmana başlamak zordu çünkü oyuncular bana tavır almışlardı.
Sahada üstüme oynuyorlardı ama ben İngiltere'den gelmiştim.
Fiziksel mücadeleye alışıktım.
Sahada küçük kavgalar ve atışmalar oluyordu
ama ondan sonra her şey rayına oturdu.
MADRİD İSPANYA
Büyük bir Şampiyonlar Ligi maçı. Bayern Munich, Real Madrid karşısında.
Çeyrek finaller özeldir, çünkü herkes izler.
Her şeyi değiştirebilirsiniz, dalgayı tersine çevirebilirsiniz.
Top Anelka'ya geliyor, doğru noktada
ve Real Madrid golü atıyor!
Şampiyonlar Ligi kadrosuna alınmak da büyük bir tatmin yaratmıştı.
Bayern karşısında iki maçta da skora etki etti
ve bunu berbat bir kondisyonla yaptı çünkü iki ay öncesine kadar
herkes onu yedek kulübesinde oturtuyordu
ŞAMPİYONLAR LİGİ ÇEYREK FİNAL İKİNCİ MAÇ
MUAH
ÖPÜCÜK
ANELKA'NIN BÜYÜK GECESİ
ŞAMPİYONLAR LİGİ FİNALİ
Paris'teki İspanyol futbolu şölenine hoş geldiniz!
Şamoiyonlar Ligi finali!
Top Nicolas Anelka'da...
Anelka yine arkasını dönüyor...
Top Michel'e geliyor, şimdi de Morientes'te! Gol!
Neredeyse bitti. Real Madrid Avrupa şampiyonu olacak!
24 Mayıs 2000!
Madrid için tarihi bir gün! İşte bu! Bitti!
Nicolas Anelka, sahayı terk ederken Real Madrid socio'ları
onun adını bağırıyorlardı, kupa seremonisi esnasında da öyle.
Artık "Sekiz Kupa" Madrid'de!
Real Madrid'in 8. Şampiyonlar Ligi kupasında payım var.
Bundan gurur duyuyorum.
Evvela, kolay bir durum değildi.
Futboldan ziyade kişisel bir şeydi de.
Tatlı bir intikam oldu.
Real Madrid'de çok bir şey yapmadım.
Daha fazlasını yapmak isterdim ama fırsatım olmadı.
Ben de iyi değildim. Çok şey yaşandı.
Pişmanlık duyduğum şeyler oldu. Sonradan anladım ki
Real Madrid'de oynamak istiyorsanız
fedakarlık yapmalısınız ama ben bunu anlamak için çok gençtim.
Söylememem ya da yapmamam gereken şeyler vardı.
Ama bir şeyi ilk defa siz yapıyorsanız,
bilemiyorsunuz.
Kariyerimin başlarıydı. Belki de çok erkenmiş.
O anın kıymetini bilemedim, kendi kıymetimi.
Mesela, bir daha o kupayı kazanamayacağımın.
Sanırım 30 yaşında anlıyorsunuz.
Şampiyonlar Ligi'nin idrak ediyorsunuz.
Zor olduğunu biliyorsunuz ve herkesin onu istediğini.
20 yaşındayken aldığınız haz ise çok farklı.
Bunun ne olduğunu bilmiyorum.
Ama bunu biliyorum.
Biraz paslanmış ama...
Evet.
Şampiyonlar Ligi mi? İşte burada.
Real Madrid. 2000-2001, sanırım.
Tebrikler.
Hayır, 1999-2000'di.
-Öyle mi? -Evet.
-1999-2000 mi? -Evet.
Ben de 2002-2004'te kazandım.
İki sene üst üste.
HAZİRAN 2000'DE NICOLAS ANELKA FRANSA'YLA İLK BÜYÜK MAÇINA ÇIKIYOR:
AVRUPA KUPASI
Şampiyonlar Ligi'ni yeni kazanmıştım.
Fransa kadrosuna geri girdiğim için mutluydum.
FRANSA - DANİMARKA 11.06.2000
1998'de, evimizde kazandık. Dünya şampiyonuyduk.
Evinizde Dünya Kupası kazanmak harikadır ama devamını getirmelisiniz.
Ve forvette Paris banliyösünden
ve Clairefontaine'dan gelen iki tane genç vardı.
Top Anelka'ya geliyor. Kontrol etti, döndü...
Thierry Henry maça dengeyi getiriyor.
Ortalama bir formdaydım.
Maç üstüne maç oynayacak kadar dayanıklılığım yoktu.
Çok fazla maça çıktı ama finalde yoktu
ve insanlar da aslında yedek olan Pires ve Wiltord'u hatırlıyor.
ROTTERDAM HOLLANDA
Avrupa Şampiyonası finali başlıyor.
Fransa, İtalya karşısında.
Duvar pası. Pires pasını veriyor, Trezeguet vuruyor!
Evet!
Trezeguet!
Altın gol!
İnanılmaz!
Bana göre Euro 2000 zirveydi.
Küstah olmak istemem ama yenilmezdik.
İyi oynadığınızda iyi hissediyorsunuz.
Kötüyseniz ve iyi oynamadıysanız...
Ben bir futbolcuyum.
Oraya eğlenmek için gitmedim.
Sahada performans sergilemek için gittim. Ve sergileyemedim.
Evet, yer aldım ama herhangi bir katkım olmadı.
Eğer o unvanı kaldırabilecek olsam, kesinlikle kaldırırdım. Hiç düşünmeden.
Onun için kazanmak değil, nasıl kazanıldığı önemliydi.
O rol yapmayı beceremez, ya mutludur ya değildir.
O olduğu gibi bir. Kendisi gibi davranır. Ben de tam tersiyim.
Üzgün olsam bile hemen gülebilirim.
Evet, onunla gençken tanıştım. 19 yaşındaydı.
Ben ondan büyüğüm. 21 yaşındaydım.
Gençtik. O futboluna düşkündü, ben de dansıma düşkündüm.
Tam büyük Arsenal-Madrid transferi döneminde tanışmıştık,
o yüzden benim için biraz...
Neler olduğunu pek bilmiyordum.
Onu ziyarete gittiğimde dışarıda bir ton gazeteci vardı.
On yıldan fazladır birlikteyiz.
Eşinizle partner ve arkadaş olmak önemlidir.
Eğer tüm hayatınızı beraber geçirmek istiyorsanız,
arkadaşlık ve sevgi bağlarınız yoksa o iş yürümeyecektir.
Bence tüm ilişkilerin temeli bu.
Evet!
Güzel! Bizde. Evet!
Karşılık veremediğini biliyoruz.
Üstüne git. Bu onun zayıf noktası.
Ayağını böyle koy.
Gönder.
Aferin. İşte böyle!
Bunu hiç hayal etmezdim. İlerliyorum, bir ailemiz var,
büyüyen çocuklar ve bir aile hayatı.
Güzel!
Bırak!
Evet, büyüdük.
Çocuklar çok özel.
Hayatınızı değiştiriyorlar.
Artık kendiniz için değil, onlar için yaşıyorsunuz.
Öpücük alabilir miyim?
Kumlu öpücük mü?
Onlara her gün, "Seni seviyorum." diyebilmek harika
çünkü bunu unutmalarını istemiyorum.
Büyüdüklerinde onların da bana "Seni seviyorum" demesini istiyorum.
-İyi misin? -Evet.
Çünkü kendi ebeveynlerimle mesela...
Birbirimize seni seviyorum diyemezdik.
Anneme, ya da babama.
Ben sadece...
Düşünüyorum ama açıklaması zor.
Karışık.
Belki de küçüklüğümden beri eksikliğini duyduğum bir şeydi.
Ve...
...tam da bu sebepten ötürü bir şeyleri faklı yapmak...
...istedim.
Çocuklarıma hissettiklerimi ve düşündüklerimi açıkça göstermek istedim
böylece onlar da bana karşı kendilerini tutmayacaklardı.
Ve umarım ki onlar da kendi çocukları olduğunda
aynısını yaparlar çünkü çocuğunuza onu sevdiğinizi söyleyince...
...onların da "Seni seviyorum" demesi çok güzel.
Bundan daha güzel bir şey olamaz.
ANELKA 35 MİLYON EURO KARŞILIĞINDA REAL MADRİD'DEN AYRILIP PSG'YE DÖNDÜ,
ZAMANIN EN BÜYÜK FRANSIZ TRANSFERİ,
KARIŞIK GEÇEN BİR BUÇUK SEZONDAN SONRA İNGİLTERE EKİBİ LIVERPOOL'A KATILDI.
LIVERPOOL İNGİLTERE
Nicolas Anelka Liverpool'a indikten sonra
İngiliz basınını fethetti.
Liverpool, tarihi bir kulüp, The Beatles'ın şehri.
Şehirlerin en güzeli olmayabilir ama kendine has bir atmosferi var...
Ve hocaları da Fransız'dı. Gérard Houllier.
Heskey, topu Murphy'e bırakıyor.
Anelka!
Liverpool ayakta!
Liverpool'a gittiğinde bana: "Siktir, Doug, aradığımı buldum." dedi.
Her şey mükemmeldi: şehir, ruh...
Taraftarlar beni gördüğüne mutluydu, ben de orada olduğuma.
Nicolas Anelka! Evet!
İngiliz futbolu harika. Tam bana göre. Hayatta olduğumu hissettiriyor.
Michael Owen... Anelka'yı arıyor...
Oyunumda hissediyordunuz. Normal bir yaşantı sürebiliyordum.
Beşinci gol!
Benim için mükemmel kulüptü. Ayağa kalkmama yardım edebilirdi.
Anelka ligdeki ilk golünü atıyor...
Ama sezonun sonunda...
Hiçbir şey olmadı.
Liverpool'la tekrar anlaşma şansım olmadı.
İyi maçlar çıkarıyordum, benimle ilgilenen takımlar vardı.
Nicolas Anelka için bir hayal kırıklığı daha.
Liverpool menajeri Gérard Houillier
Nicolas Anelka'yı gelecek sezonda takımda tutmama kararı aldı.
Satın alma opsiyonlu olarak bizde forma giymesine rağmen
abilerinin başka bir kulübe transfer olması için uğraşmaları hoşuma gitmedi.
Tasvip etmediğim bir davranıştı. Sportmenliğe aykırıydı.
O açık kapı sizin içindi. Liverpool içindi.
Ve ben de Liverpool'la anlaşmak istediğimi defalarca dile getirdim.
Ben istedim ama hiçbir şey olmadı.
Liverpool taraftarları kalmak istemediğimi düşündü ama hayır.
Durum bu değildi. Kalmak istediğimi bilmeliler.
Yaşanan olaylar benim için çok üzücüydü bir dönemi ifade ediyor.
Çünkü, açık konuşacağım,
orası birçok şey başarabileceğim bir kulüptü.
Büyük şeyler.
İşler futbolla alakasız bir şekilde ters gitti.
Daha çok kültürel bir fark gibiydi.
Nico aykırı biridir.
İhtiyatlı olması onu soğuk biri gibi gösterebilir.
Bazıları küstahlık olarak yorumlayabilir.
O yılmayan biri, oldukça güçlü bir kişiliği var,
özellikle de kendi fikirlerini başkalarına aşılarken.
Kolektif düşünceye ve hatta hiyerarşiye bile karşı çıkardı.
MANCHESTER İNGİLTERE
Futbol haberleri; Nicolas Anelka'nın istatistikleri düşmeye devam ediyor.
PSG iki Manchester kulübüyle de temasta,
20 milyon euro'dan az bir transfer bedeli konuşuluyor.
Liverpool'daki iyi istatistiklerime ve performansıma rağmen
ilgilenen kimse yoktu, kapılar kapanmıştı.
Manchester City'ye imza attım ve "İşte, buradasın." dedim.
Başka kimse seni istemedi. Elinden geleni yap.
Fowler... Wright-Phillips... Nicolas Anelka!
Machester City kazanıyor!
Gérard Houllier tarafından reddedilen Nicolas Anelka'nın cevabı!
Birçok gol attım, iyiydim. Menajer Kevin Keegan'la tanıştım,
iyi bir ilişkimiz oldu, ilerleme kat ettim.
Sizden daha düşük seviyedeki oyuncuların olduğu bir takımda gol atmalısınız.
Dikkat çekmek için bir şeyler yapıp,
"O bu takıma ait değil" dedirtmek lazım.
Nicolas Anelka'nın sorunu,
genç yaşta başarılı olan diğer gençlerle aynı.
18,19, 20 yaşınızdayken bir yıldızsanız
çok az şeyle tatmin olabilirsiniz.
Belki de çevresi cesaretini kırdı.
Ama harika bir kariyeri oldu. Adil olalım.
Ama bana sorarsanız, kalbimin derinliklerinden,
"Sizce daha fazlasını yapabilir miydi?" hiç şüphesiz evet derdim.
NICOLAS ANELKA 2002 DÜNYA KUPASI'NA ÇAĞIRILMADI
BİRKAÇ AY SONRA
YENİ TEKNİK DİREKTÖR JACQUES SANTINI MANCHESTER'DA ONUNLA BULUŞTU
Yine çok fazla drama yaşanıyordu.
O dönemde, Jacques Santini beni görmeye gelmişti,
United maçıydı, derbi maçı.
Harika bir oyun oynadım. Gol attım. 3-1 kazandık sanırım.
...Manchester City atağı, top Anelka'ya geliyor!
Jacques Santini soyunma odasında yanıma gelip
"Eğer seni bir dahaki takıma seçmezsem, bu seni tanımadığım içindir" dedi.
Dostum, o zaman gelip beni izleme.
Eğer beni tanımıyorsan, ben PSG'de oynadım. Arsenal'de oynadım.
Real Madrid'de oynadım. Liverpool'da oynadım.
Beni tanımadığını mı söylüyorsun?
Hayır. Bana gelip bunu söyleyemezsin. Bunu kötü algıladım.
Beni tekrar aradığında beni yalnız bırakmasını söyledim.
Nicolas Anelka, Fransa Milli Takımı'nın çağrısını reddetti.
Santini Fransız Stadyumu'nda çarşamba günü Yugoslavya'ya karşı oynanacak maça çağırdı
ama Manchester City'li oyuncu bunun dayatılan bir tercih olduğunu söyledi.
Beyanatı:
"Fransa formasını bir daha giymem için dizlerime kapanması gerek."
Fransa takımındaki geleceğini yok etti.
Ona güvenmediğimizi düşünüyorsa
Nicolas Anelka kararını vermiştir,
bu karar sadece onu ilgilendiriyor, takım arkadaşlarını ya da menajeri değil.
Herkes ondan bir yalanlama ya da özür beklerken,
o sessiz kaldı.
Çünkü o güçlü biri ve davasını bırakmıyor.
Bir şey yapmayı kafaya koyduğunda onu yapar.
Ve insanlar bunu anlamıyor.
Nicolas Anelka genelde menajerleriyle sorun yaşayan bir oyuncu olarak algılanır.
O ihtilafların adamı.
Ve kariyerindeki en büyük skandal İngiltere'de orta sıralara oynayan
bir kulüp olan West Bromwich Albion için forma giyerken gerçekleşti.
BIMINGHAM İNGİLTERE
Tanıdığım bir menajerleydim, Steve Clarke.
Chelsea'de beraberken iyi biriydi, neden olmasın diye düşündüm.
İlk maç geldi.
Heyecanla bekliyorduk. Kendi sahamızdaydı.
70. dakikada maç 0-0'dı. Steve Clarke beni oyundan aldı.
Takımın yıldızı bendim.
Sezon öncesi tüm golleri ben atmıştım.
Beni oyundan çıkararak, forvet bir şey yapmadığı için
maç şu anda 0-0 devam ediyor mesajını veriyordu.
Saygısızlık ve güven eksikliği göstergesiydi.
34 yaşınızdayken bir hoca ilk maçta böyle bir şey yapıyorsa...
Onunla konuşmayı bıraktım.
"Oyunu böyle oynayacaksan tamam" dedim.
Beni kullanmadı.
Olanlar oldu.
Akıllı çocuğu oynarsanız bazen canınız sıkılır.
Beş maç, beş yenilgi.
Ciao.
WEST BROMWICH KAYBETTİ CLARKE KOVULDU
Tekrar takımdaydım, Clarke gittikten sonraki ilk maçta gol attım.
Ben de o kutlamayı yaptım.
İnsanlar bunu bilmiyor çünkü Steve Clarke hakkında konuşmak istemedim
ama quenelle hareketini yaptığımda bu onun içindi.
"Buradayken beni kullanmadın.
Sen gittin ve bak işte, oynadım ve golümü attım.
Al bunu.
Güneş görmeyen yerine sok."
Maç esnasında meşhur quenelle selamlamasını yaptı.
Dieudonné'un meşhur ettiği bu selamlama...
Bir isyan jesti mi?
Nazi selamıyla bir alakası var mı?
Anti-Semitik bir hareket mi?
Birmingham'da yaşıyordum, Fransız televizyonum yoktu.
İnternet vardı ama hiç fark etmedim.
Neler olduğunu bilmiyordum.
Dieudonné, Anti-Semitik biri. François Hollande bunu biliyor.
Mauel Valls'ı destekliyor.
İçişleri Bakanı komedyenin gösterilerini yasaklamak istiyor.
ANTİ-SEMİTİZM DIEUDONNE'UN İŞİ
Takip ettiğim birkaç gazeteci: "Quenelle işareti yaptı." dedi.
West Brom da bunun farkına vardı.
İK çalışanları bu işin büyüyeceğini anladı.
ISKARTA
Bu olaylara kadar, İngilizler Dieudonné'u hiç duymamıştı
ya da quenelle'i.
Olay yine de manşetlere taşınmıştı,
sürekli tek bir şey söyleniyordu: "şok edici."
Anti-Semitik bir işaret yapmakla suçlandığımda
bunu reddettim çünkü durum bu değildi.
Bana kalsa tam tersiydi.
Bu yüzden şaşkındım...
Ama insanları suçlamak iyidir.
Tamam, öyle olsun.
Bunu bana ispatlayın.
İngiliz futbolunda Futbol Federasyonu'nun
birçok derdi vardı, sahada yaşanan sorunlar,
oyuncular arası ırkçı tacizler.
Federasyon aksiyon almak zorundaydı.
Dün Nicolas Anelka'ya yaptırımlar uygulandı,
aldığı beş maçlık uzaklaştırma ve 100.000 euro'luk ceza
İngiliz Futbol Federasyonu tarafından onaylandı.
İki gün duruşmalara gittik.
Karar: Ben Anti-Semitik değilim ama işaret öyle.
Beş maçlık uzaklaştırma ve ceza aldım.
Sebebini hepimiz biliyoruz. Bir yaptırım olmalıydı.
Ama aslında suçlu değildim.
Yahudi halkıyla en ufak bir sorunum olmamıştı.
Attığım golden sonra neden Yahudi halkını düşüneyim ki?
Neden?
Ona ceza vermek biraz abartıydı.
O hareketi bir sinagogun
ya da bir Holokost anıtının önünde yapmamıştı.
Bunu kendileri söyledi. Ben Anti-Semitik değilim.
Anti-Semitik değilsem dava kapanmıştır.
Hayatımı hep tam gaz yaşadım. Hep yüzde 200 verdim.
Gerçekleri konuşmayı severim ve bunu bu meslekte edinmedim.
Ben kendim olmayı tercih ediyorum.
Bizim gibi fazla yok ama en azından kimin kim olduğu belli.
Burası benim kumsalım.
Büyük annem 100 metre ötede yaşardı. Eskiden buraya oynamaya gelirdik, yüzmeye.
Burada maç yapardık.
Parisliydik. Orada sahil falan yok.
Buraya gelip kuzenlerini ve aileni görmek
kapının hemen önünde okyanus olması çok özel bir şeydi.
Artık kullanılmıyor.
Burası mutfaktı.
Fırın hâlâ burada.
Yemekleri burada yapardı.
Burası benim büyük annemin eviydi.
Martinique'e ne zaman dönsem buraya gelirdim.
Olağandışı şeyler yaşadık. Biz derken, ailemi kastediyorum.
Abilerim, ebeveynlerim ve buraya gelen tüm kuzenlerim.
Unutmayacağımız ya da açıklayamayacağımız şeyler.
Çocuklarım iyiydi, ben de hoşnuttum
çünkü 20-30 yıl önce yaşadıklarım hakkında bir fikir edinmişlerdi.
Yaşadıklarımı anlamalarını istiyordum.
Onlar da Batı Hint Adaları'ndan.
Üç senelik aranın ardından takıma tekrar davet edilen
Trappes'lı oyuncu, tekrar Fransa için oynamak gurur verici dedi.
Bu güzel bir hikâye: Raymond Domenech, o zamanlar bir senedir menajerdi.
2005 Kasım ayında onu Martinique'deki sembolik değere sahip maça çağırdı.
Bu Costa Rica maçıydı.
Tarihi bir maçtı çünkü Fransa daha önce hiç Batı Hint Adaları'nda maça çıkmamıştı.
Elbette ailem de oradaydı, baskıyı hissediyordum.
Baskı vardı çünkü Batı Hint Adalılar sert ve eleştireldir.
İyi bir iş çıkarmalıydım.
Bunu hiç beklemiyordum.
-Hiç. -Ah, evet, gerçekten.
Her şey bitti sanıyorduk, ben bile
"En başından beri yaşadığı onca sıkıntı ve hayal kırıklığından sonra...
-Ve verdiği demeçler. -...onu takıma bir daha almazlar, dedim.
Vieira topu alıyor...
Thierry Henry kenarda, Anelka'ya pas veriyor ve gol!
Fransa eşitliği yakalıyor!
Anelka dönüş maçında gol attı, tam üç buçuk sene sonra.
Harikaydı. Fransa formasını giymeyeli baya olmuştu.
Batı Hint Adaları'na dönmek, gol atıp ailemi görmek...
Gerçekten özeldi.
İnsanlar, Nicolas Anelka goller attıktan sonra
yaklaşmakta olan 2006 Dünya Kupası'na çıkacak olan Fransa takımındaki
yerini geri kazandığını düşünmeye başlamıştı.
Ama yine, 1998 ve 2002'den sonra,
Anelka için yeni bir hayal kırıklığı oldu, Anelka takıma çağırılmadı.
Bunlar aşmanız gereken engeller, ben aşacağımı biliyordum.
Sahada elimden geleni yapmaya çalıştım ve fena da değildim...
Özellikle de tüm kariyerim boyunca maruz kaldığım baskıya rağmen.
Kalbinden geçeni yapmalısın.
Ne zaman bir şey yapsam ihtiyatlı davranırım, candan davranırım.
Ben böyle olmayı seviyorum. Böyle davranmayı.
Futbol dışında ne yaptığımdan pek bahsetmem.
Sessiz kalmayı seviyorum.
Fark edilmemeyi.
Her ne kadar zor olsa da içimden bir parça...
"Tanrı bu Dünya'da ve Tanrı yaptıklarını görüyor." der.
Sizi kimse yargılamamalı,
iyi niyetli olsa bile. İnsanlar tarafından yargılanmanıza gerek yok.
Tanrı ne yaptığınızı biliyor ve eğer iyiyseniz ödülünü alacaksınız.
2004'TEN 2008'E KADAR
NICOLAS ANELKA FENERBAHÇE SK ARDINDAN DA BOLTON FORMASI GİYDİ
Nicolas Anelka mevsimlik işçiye dönüşüyor.
Sekiz senede altı kulüp. Bugün ise Türkiye'de Fenerbahçe'ye imza attı.
Anelka!
Bu adam oynatılmayacağını duyunca Arsenal'e gitmiş birisi.
Aynısı yaşandığında Real Madrid'e gitmiş biri.
Türkiye'de ne yapacak?
Kulübe duyulan obsesif bağlılık ve sürekli baskı
bana Real Madrid'i hatırlatmıştı.
FENERBAHÇE SK SPORTİF DREKTÖRÜ
Her zaman bir şey kanıtlamak zorundaydı. Sert biri olduğunu.
Anelka! Ne gol ama!
LONDRA İNGİLTERE
Nicolas Anelka, tekrar üst seviye bir kulübe dönüyor.
Fransız forvet, Bolton'dan ayrılıp
bir başka İngiliz kulübü Chelsea'ye gitti.
21 milyon euro civarlarında bir transfer.
Chelsea'nin iki İngiltere şampiyonluğu vardı.
Chelsea, Şampiyonlar Ligi'ndeydi.
Bu yüzden birileri beni arayıp Chelsea seninle ilgileniyor deyince
arayışında olduğum kulübe katılmak istedim.
Arsenal'deki o aile hissi ve sıcaklığı yoktu.
Bir tarihi ve geleneği yoktu.
Çoğu insan için kazançlı bir iş yerinden ibaretti.
Soğuk denebilecek karakteri aslında Chelsea'ye tam uyuyordu
ve uydu da.
Anelka, Afrika Kupası'na katılan Drogba'nın yerine oynayacak.
Afrika Kupası'ndaydım, her maçı takip ediyordum.
Diğer oyuncuları arayıp onun takıma alışmasına yardım etmelerini istiyordum.
Mavilerin güçlü bir forvete ihtiyacı vardı ve Anelka'yla
Chelsea, tam olarak da umduğunu buldu.
Anelka ise kendisini Premier Lig'de ifade edebiliyordu
ve de Şampiyonlar Ligi'nde.
MOSKOVA RUSYA
Tüm dünyadaki futbol hayranları için izlenmesi gereken bir maç,
iki İngiliz ekibinin mücadele edeceği
Şampiyonlar Ligi finali bu gece Moskova'da oynanacak.
Bence dünyadaki en iyi kadrolardan birine sahiptik.
Chelsea kazanmayı çok istiyordu.
On binlerce Manchester taraftarı kazanmayı istiyordu.
1-1. Maç penaltılara gitti.
Çok büyük bir andı.
Dünyadaki en iyi oyuncuların birçoğu sahada.
Rooney var, Carrick, Ronaldo...
Tüm dünya izliyor...
Duraksadı... Ve Cech, Ronaldo'nun penaltısını kurtarıyor!
Dua ediyordum.
John'un kritik penaltıyı kaçırdığını görünce
ve sonra da o yaşanınca, "Bu felaket." dedim.
John-John penaltıyı atsa maçı bitirebilirdi tabii ki.
Ama maç bitmemişti.
Henüz yenilmemiştik.
Öne doğru çıkarken pek mutlu görünmüyor.
Yürürken gergin olduğunu anlayabiliyordum.
Gerginliğini hissediyordum.
Kaçırdığımda, maç bitti. Kulübün kaderini mühürledim.
Ayrıca Rusya da takım başkanının memleketi.
Acı vericiydi. Gerçekten.
Ne yazık ki mücadeleci biriyseniz
yenildiğiniz maçları unutmazsınız.
Kaybettiğiniz finalleri. Kafanızda kalır. Sizi damgalar.
O penaltıyı kaçırmak kendimi hain gibi hissettirmişti.
Orada olmamam gerekirdi.
Sezon ortasında gelip o penaltıyı kaçırmak beni öldürdü.
Chelsea'deki kariyerimi de öldürdü diyebiliriz.
Ondan sonra iyi bir şeyler yapsam da olmadı.
Bir türlü aşamadım. Bugün bile bunu geride bırakamadım.
Gerçek Nico bu işte.
Onu her gün gören insanlar bu Nico'yu tanıyor.
İnsanlar onun nasıl birisi olduğunu bilmiyor.
CHELSEA FUTBOL KULÜBÜ
Hep canımı acıttı, hep de acıtacak.
O yenilgi bizi bir araya getirdi.
Kenetlendik.
Daha güçlü bir şekilde dönmüştü.
Anelka kendi sahasından çıkıyor.
Önünü iyi açtı. Sıyrıldı...
Amanın! Ne gol ama!
Nicolas Anelka, Altın Ayakkabı ödülünü almak için
maç boyunca bir fırsat bekliyordu.
Ronaldo'nun önüne geçti artık.
Ama bir forvete göre yaşlıydı.
Chelsea, orta sahasındaki paslaşma yapısı
onun için biraz fazla düzenliydi.
Ve o sezonun büyük bir kısmında oynayamadı.
Chelsea FC için büyük bir gün!
Premier Lig kupası Bridge'e geri dönüyor.
NICOLAS ANELKA GÖRÜNTÜLERİ
Chelsea o sezon hayranlık uyandırıyordu birçok kupa aldılar
ve büyük bir seriye imza attılar.
Moskova'nın acısını çıkardıklarını görebiliyordunuz.
30 yaşına bastı.
Bu artık başarı yaşıdır.
En azından, bir futbolcu için 28-30'larındayken...
...en formda olduğun yaştır.
DUBLIN İRLANDA
Spor haberleriyle başlıyoruz, Fransa'nın Dublin'deki galibiyetiyle.
Dünya Kupası ilk ön eleme play-off'larında Fransa 1-0 kazandı.
Gol, ikinci yarıda Nicolas Anelka'dan geldi.
Fransa'nın turnuvaya katılma şansı var ama her şey
Çarşamba günü oynanacak rövanş maçında belli olacak.
Dünya Kupası sonrasında emekli olmayı planlıyordum.
Yani katılamazsak bu benim son maçım olacaktı.
Titi'nin de son maçı olacaktı.
"Bu son maçımız olabilir." falan dedik.
"Manyaklık. Kazanmak zorundaydık yoksa her şey bitecekti."
Ve sonra Titi'nin şu meşhur olayı yaşandı...
Karambolde topa eliyle müdahale etti ve pozisyon...
...William'ın golüyle son buldu.
Elemeyi geçtiğimiz gün,
hep birlikteydik ve gayet mutluyduk
ama ertesi gün ya da sonraki gün sıkıntılar başladı.
Henry'nin eli.
Bir hentbol oyuncusu gibi bir müdahale. Alkışlanacak bir şey değil.
Fransa elemeyi geçince
medyanın Thierry Henry'e davranma şeklini gördüm.
Fransa'yı üst tura çıkardı ve linç yedi.
Onu savunan kimse olmadı.
Dünya Kupası'na elini uzatmak için tek şans var.
Les Bleus Güney Afrika'ya gidiyor.
Bu konuda mutlu değilim.
Vicdanım rahat değil.
Belki diğer ülke basınları ona zorluk çıkarabilirdi
ama Fransa basını?
Biraz destek bekliyorduk.
Ama tam tersiydi.
Herkes katliam istiyordu.
O ülkesi için, ulusu için, takımını Dünya Kupası'na
taşımak için kendini kurban etti ve onlar onun suratına tükürdü.
Kişisel anlamda hiç kolay olmadı.
Ama yani başa çıkmak zorundasınız.
Bunu yapan Vata olunca sorun yok.
18 NİSAN 1990 BENFICA LISBON - OLYMPIQUE MARSİLYA
Maradona olunca Tanrı'nın Eli.
Thierry Henry oluncaysa... Cehennem ateşinin eli.
Fransa elemeyi zor geçti.
Hocalarının yeterliliği yakın zamanda sorgulanmaya başlayacaktı.
Bazı oyuncular kariyerlerinin sonuna geliyordu.
Her şey en ufak sorunda patlayacak bir noktaya doğru ilerliyordu.
LONDRA İNGİLTERE
Dünya Kupası'ndan iki ay önce, hoca Nico'yu Londra'da görmeye geldi.
Pasta bile yedik. Dün gibi hatırlıyorum.
Sahadaki pozisyonumdan bahsettik.
Nico'yla konuşma şekli... "Siktir, onu gerçekten tanıyor." dedirtmişti.
Hoca onun forveti olmasını istedi ve Nico da,
tamam, forvetin olurum ama oynama şeklimi biliyorsun.
Eğer ileride duracak birini istiyorsan
bu ben değilim dedi.
DÜNYA KUPASI'NDAN İKİ HAFTA ÖNCE
Fransa Millî Takımı Afrika kıtasında, Tunus'a inişini gerçekleştirdi,
ikinci ısınma maçları burada oynanacak.
Tunus'ta bir antrenman kampı vardı, aile üyeleri ve arkadaşlar izleyebiliyordu
ve Nico davet etmişti.
Bunu söylemem onu sıkar mı bilmiyorum
ama bunu söylemeliyim çünkü insanlar bilmeli.
Bırakmak istiyordu. Takımdan ayrılmak.
Dostluk maçlarına çıktık, topa dokunmadım. Hiç, sıfır.
Aramızda otomatik refleksler yoktu.
Kötüydü.
Afrika'daki Dünya Kupası'na vardığımızda
sahada güven vermedikten ya da gol atıp sahada bir şey yapmadıktan sonra...
Doğru hissettirmiyordu.
Pat Evra ve Titi Henry vardı. Masada oturuyorduk.
Bana ayrılmak istediğini söyledi. Bir şeylerin yanlış gideceğini.
Ben de ona, "Nico, aptal olma." dedim.
Bana, "Pat, yemin ederim, bir şeyler olacak." dedi.
Sonunda kalmaya ikna oldum ama evet...
Fransa'nın son ısınma maçı henüz yeni bitti.
1-0'lık yenilgileri bir hayal kırıklığıydı ve endişe uyandırıcıydı.
Bir ısınma maçı kaybettik diye işleri karıştırmanın sırası değil.
Ben de herkes gibi hayal kırıklığı yaşadım ama düşünüyorum da
"Dünya kupası bugün değil. 11'inde başlıyor."
O anda haklıydı.
Menajer oydu. Kararı o verecekti.
Kararlarını savunurken ölebilirdi. Haklıydı.
Onunla diyalog kurmaya çalıştık.
O sisteme bağlı kalmak istedi. Sonra da olanlar oldu.
CAPE TOWN GÜNEY AFRİKA
Saat sabah 05:45 ve buradayız. Les Bleus Güney Afrika'da.
Orada, Afrika'da olmaktan memnundum.
Vive la France!
Tarihi bir dönemdi.
KNYSNA FRANSA TAKIM KAMPI
Hepimiz çok iyi anlaştık. Bir araya gelip büyük bir şey başarmak istedik.
Burası Hint Okyanusuyla Atlantik Okyanusunun buluştuğu yer.
Ve burası Dünya'nın sonu.
Sağlıklı bir takımdı.
Kahvaltı yarın sabah sekizde!
Şerefe, William!
Atmosfer harikaydı. Çok eğlendik.
İyi akşamlar, ilk haberimiz FIFA Dünya Kupası'nın başlamasıyla ilgili.
Fransa'nın ilk maçı haberlerden hemen sonra yayınlanacak.
Tecrübemize güveniyorduk, olağanüstü oyuncalarımızın olduğuna,
her konuda ayrıcalıklı oyuncular.
Eğer bir takım olarak çalışabilirsek büyük şeyler başaracaktık.
Urguay ve Fransa 0-0 berabere kaldı.
Kaleyi bulan üç şut vardı ve bir sürü pozisyon kaçtı.
Bütüne bakıldığında, Gourcuff, Govou ve özellikle Anelka
dün gece beklenenin altında kaldı.
Nicolas Anelka konusunda beni en çok sıkan şey tavrıydı.
Pozisyonu santrafor olmalı.
Ama o orta saha gibi oynayıp topu almak için geri dönüyordu.
Talimatlara uymuyordu.
Çözüm benden gelmeliydi, takım arkadaşlarımdan değil.
Bu yüzden geri dönüp orta sahadan topu alarak
çözüm aramaya başlamalıydım.
Önde beklemek benim için çözüm değildi.
Sadece arkada olanların kurbanı olmaktı.
Ve sahada kurban olmaktan nefret ederim.
Performansımın kötü olduğunu biliyordum ama bir şey yapamadım.
Fransa'nın başlangıç maçı dördüncü sıradaki
Uruguay'a karşıydı.
Fransa kötü bir maç çıkarmadı. 0-0 sonuçla şansları devam ediyordu.
Yenilgi kabul edilemez. Galibiyet şiddetle tavsiye edilir.
Fransa mümkünse bu gece gol atıp
Meksika karşısındaki ikinci maçlarını kazanmalı.
Soyuma odasına giderken hayal kırıklığı içindeydim. İçimden...
"Topu almıyorum, çözüm bulmuyorum." diyordum.
İyi oynamıyoruz. Durum 0-0. Hâlâ gol atmadık.
Birdenbire hoca soyunma odasına geldi ve beni adımla çağırdı.
Beni adımla çağırınca...
birikmiş hayal kırıklığının da etkisiyle...
Birdenbire ağzımdan çıktı...
Hoşuma gitmemişti.
Sanki suçlu benmişim gibi beni adımla çağırması.
Sanki bir numaralı halk düşmanıymışım gibi.
Sanki benim suçummuş gibi.
Saldırı olarak algıladım.
Nico'yu tanıyorum: orada saatlerce oturabilir
ve ondan çıt bile duymazsınız.
Ama evet, tıpkı herkes gibi, eğer onu köşeye sıkıştırırsanız...
Büyük bir hataydı. Sinirli olduğumu bilmeliydi.
Patlamak üzere olan bir volkan olduğumu bilmeliydi.
Oyuncular sahaya çıkarken telefonum çaldı ve "Nico" yazıyordu.
"Neden arıyor ki?" dedim.
Açınca, "Evet, beni çıkardı. Boş ver" dedi.
Başka bir şey demeden bir sorun olduğunu anladım.
Anelka Meksika maçının ikinci yarısında oynamadı.
İlk yarıda çok iyi olmadığı için bunu garip karşılamadık.
Fransa, Meksika'ya 2-0 kaybetti.
İçinde olması zor bir durumdu ama turnuvada kalmak için
Güney Afrika'yı iki farkla yenmeleri lazımdı.
Geminin fırtınaya doğru ilerlediğini anlayabiliyordunuz.
Öyle de oldu. Ama biz sadece sportif bir fiyasko bekliyorduk.
Bir sorun yaşandığında bir yaptırım uygulanır.
Ve bu nedir? Saha. Oyun dışısın.
Eğer gerçekten bir sorun varsa
bu sorunu oyuncuyla çözebilirsin, onu ertesi gün odana çağırabilirsin
ya da sonraki gün ya da düşünmeye fırsat bulduğunda.
Bunların hiçbiri olmadı.
Anelka'yla olan geçmişimi bilen Canal+'daki bir yönetici beni aradı
ve bana gazeteciler arasında bir dedikodu döndüğünden bahsedip
Meksika maçının devre arasında Nicolas Anelka'yla Raymond Domenech'in
tartışıp tartışmadığını sordu.
Hiçbir fikrim yok dedim.
Nicolas Anelka'ya şaka olsun diye
Raymond Domenech'le aranızı düzelttiniz mi diye bir mesaj attım.
Anında cevap verince şaşırmıştım:
"LOL. Sen nereden biliyorsun?"
Ben de şöyle cevap verdim:
"Bak, L'Équipe'in yarınki manşeti.
Telefonuma baktım ve...
"Bir saniye, ne?" dedim.
Böyle mi yazacak? Ciddi misin, şaka mı yapıyorsun?
Hayır, dedi. "Bu yarınki L'Équipe manşeti."
İyi akşamlar. Bu akşamki ilk haberimiz:
Fransa futbol takımı yine skandallarla çalkalanıyor.
L'Équipe'in manşetinde Anelka'nın Domenech'e sarf ettiği bir cümle var.
Güney Afrika'daki herkes Anelka meselesini konuşuyor.
Domenech'e hakaret etti.
O gece neler yaşandı ve sonrasında ne oldu?
İddialara göre Domenech Anelka'ya pozisyon değiştirip daha az savunma
yapmasını söylemiş.
Anelka da onu edepsizce başından savmış.
Söylenti Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy'e ulaştı.
Bu sabah medyada geçen haberler eğer doğruysa...
Bu kesinlikle kabul edilemez.
SAYISIZ RİCAMIZA RAĞMEN GÜNLÜK SPOR GAZETESİ L'ÉQUIPE
VE EDİTÖRLERİ BİZE RÖPORTAJ VERMEYİ REDDETTİ.
AYRICA NICOLAS ANELKA'YI İÇEREN İLGİLİ MANŞETİN
KULLANIMINI DA YASAKLADILAR.
Eğer hocanın annesine hakaret ederseniz...
Bu her gün haberini yapabilecekleri bir şey değil.
Olayı bir üst seviyeye taşıdılar.
Şampiyonlar Ligi'ne kıyasla bu Gezegenler arası Lig gibi kalıyor.
Yani, geri dönüşü yok. Tam bir çılgınlıktı.
Ve yani, kurbanlar bizdik.
İlk kurban bendim ama diğer oyuncular da rehin alınmıştı.
"Neler oluyor?" diyorlardı, herkes onları arıyordu.
İnsanlar bunun gerçekliğini sorguluyordu, neler olduğunu falan.
Tam bir delilikti.
L'Équipe o başlığı yayımladığında
Nicolas'ı bulup menajerinden ve arkadaşlarından
özür dilemeye hazır olup olmadığını öğrenmek istedik.
Ve tüm bunların arasında...
Kaotik ve baş döndürücü olaylar arasında...
Bu savaş alanında...
Tamamen ayık ve...
...bu noktaya nasıl gelindiği konusunda
öfkeli ve tiksinmiş birini buldum.
Hikâyenin kendi tarafını açıkladı, artısını eksisini,
soyunma odasında...
...Raymond'a nasıl çıkıştığını.
Bir öfke krizi olmadığını.
Bu... Nicolas Anelka'yı tanırsanız,
onun boşa sinirlenecek birisi olmadığını bilirsiniz. Bir şeylerin birikmesi lazım.
Benim için en önemli olan şey takımdı ve işleri yoluna sokmaktı
böylece Dünya Kupası'na odaklanacaklardı,
o soyunma odasında olanlara değil.
Pat Evra ve Eric Abidal hocayı aradı ve o da aşağı geleceğini söyledi.
Onu bekledik.
Ama hoca gelmedi.
Hoca kaçmıştı. Maalesef. Bunu böyle anlatmak gerek.
Oteldeki herkes onun Nicolas Anelka'yla
buluşmasını bekliyordu.
Fransa Millî Takımı Knysna'da antrenman için sahaya çıkıyor.
Gözlerimiz Nicolas Anelka'yı arıyor ama Fransız forvet ortalarda yok.
Fransa Federasyonu oyuncuyu, hocasına hakaret edip özür dilemediği için
Dünya Kupası'ndan alarak eve gönderdi.
Başkan, Nicolas Anelka'yı takımdan atma kararı aldı.
Bu sözler kesinlikle kabul edilemez ve hocanın kendisi de bunları doğruladı.
Beni tanıyan insanlar basında çıkan şeyleri söylesem
kabul edeceğimi bilirlerdi.
Ben yaptığım ve söylediğim her şeyi kabul ederim.
"SİKTİR GİT, AŞAĞILIK OROSPU ÇOCUĞU!"
L'ÉQUIPE 19 HAZİRAN 2010
Soyunma odasında yanındaydım, ve o sırada...
...o gazetede yazanların hiçbirini söylemedi.
Kendisiyse bu suçlamalara hiçbir şey demedi.
Medyanın bizim için işe yaramaz demesi sorun değil.
Bizim felaket olduğumuzu, bir grup sahtekar olduğumuzu söylediler.
Ama o kelimeleri oraya yazmak, bu fazla ileri gitmektir!
Sabah, gazeteyi almaya gittim. Her yerde bitmişti.
Büyük bir yankı uyandırdı.
Fotoğraflara baktığınızda kavga eder gibi görünüyorduk.
Ama aslında o uzaktaydı ve ben de oturuyordum.
Konuşuyorduk.
Toplam 10 saniye sürdü.
Knysna yaşanan en büyük medya fiyaskosuydu.
Gazetecilerin hepsi tüm vaktini aynı barda geçiriyordu.
Ne pahasına olursa olsun bir şeyler bulma çabaları vardı.
Konu ben olunca alışılmışın dışına çıktılar.
Öyle hakaretler içeren bir ön sayfa mı?
Bu olağandışı.
Bir daha yaşanmayacak.
O GECE OYUNCULAR OTELDE BULUŞTU.
Hepimiz otelde buluştuk.
Biraz sohbet ettik ve onlara durumun ne kadar üzücü olduğunu anlattım.
"Tek yapmanız gereken sahaya odaklanmak. Sadece bir maç kaldı."
"Eğer kazanırsak..." Böyle konuşuyordum.
"Eğer maçı kazanırsak elemeyi geçiyoruz."
Onlar da bana, "Evet ama bu doğru değil, buna katılmıyoruz." dedi.
"Senin için bir şeyler yapmak istiyoruz. Bir tavır koymak."
"Ne isterseniz yapın" dedim.
"Ama ben bu gece gidiyorum."
O anda, ben de oradayken karar aldılar.
"Yarın, basınla konuşmayı bırakıyoruz."
Protesto olarak da idmana çıkmayacağız.
Bir filmin bir başlangıca, bir gelişmeye ve sona ihtiyacı vardır.
Ve bu Hollywood dışında mutlu bir son olmaz.
İkisini hatırlıyorum.
Thierry Henry Nico'nun çantasını taşıması ve Nico'nun karanlıkta kayboluşunu.
"Yazık oldu" diye düşünmüştüm.
Ayrılırken onunla park alanına kadar gittim.
Kolay değildi, zor bir andı.
Clairefontaine aklıma geldi.
O genç çocuğun gelişi aklıma geldi.
Detaylara girmeyeceğim çünkü bazı şeyler
ikimizin arasında kalmalı ama...
Zor oldu.
Gerçekten zor.
Bu son oldu. Ondan sonra Fransa takımına dönemezdim.
Ağzınızda kötü bir tat bırakıyor.
Gerçekten duygusal bir andı.
Bazen, öyle anlar vardır...
Üzücülerdir ama onları yaşamak gerekir ama açıkçası...
Bu asla unutmayacağım bir andı.
İşte böylece ayrıldım.
Planlarını biliyordum, otobüse binecekler ve inmeyeceklerdi.
Pat Evra beni aradı
ve bana: "Nico, dediğimizi yapamayacağız
çünkü çocuklar geliyor.
Fransa taraftarları.
Taraftarlara imza dağıtacağız
ve işimiz bitince de otobüse döneceğiz.
Ve sonra olanlar oldu.
"Bu ifadede: İstisnasız tüm takım oyuncularının
Anelka'nın takımdan çıkarılması konusunda Fransa Federasyonu'nun kararına
karşı olduğunu belirtiyoruz.
Takımın ricası üzerine oyuncu diyalog başlatmaya çalışmıştır
ancak maalesef ki bu çabası bilinçli bir şekilde göz ardı edilmiştir.
Sonuç olarak, Fransız Futbolundaki yüksek otoritelere
karşı olduklarını belirtmek adına
oyuncular bugünkü idmana çıkmama kararı almıştır.
İmza: Fransız oyuncular." Teşekkürler baylar. Hoşça kalın.
Televizyonda izliyordum ve insanlar beni aramaya başladı.
Sıra dışıydı, bir film gibiydi.
Açık idmana gelmelerinin tek sebebi taraftarları karşılayıp
oradan ayrılmaktı.
Ne oldu?
Kendileri anlatır.
Oyuncu onlar. Onlar anlatsın.
Jean-Louis Valentin, Federasyon Başkan Yardımcısı,
sahayı hızlıca terk etti.
Yorgun gözüyordu.
Bu gerçek bir skandal.
İstifamı sunacağım.
Birkaç metre ötede, idman koçu Robert Duverne haberleri yeni duyuyordu.
Boykot uyguluyorlar.
Neredeyse Patrice Evra'yla kavga edecek hâldeydi
ve sinirden düdüğünü fırlattı.
Hoca mektubu okuyordu.
Biri istifa etti.
İdman koçu düdüğünü fırlattı.
Ve hepsi kameralar karşısında oldu. Tam bir çılgınlıktı!
Otobüsün perdelerinin kapalı olduğu o görüntüyü görünce
biri rehine krizi yaşanıyor sandım.
Bir terörist saldırı olduğunu düşündüm.
Sorun çıkacağını biliyordum, çünkü o adamı tanıyorum.
Evet, bu yüzden çocukları uyarmıştım.
"Onunlayken dikkat edin. Özellikle de ona dikkat edin."
Çünkü tüm güç tek bir adamın elinde toplanmıştı.
Knysna'dan utanç duyuyorum.
Ama sonra: "Bu bir takım sporu.
Eğer tüm oyuncularınız bir araya gelip böyle bir şey yapıyorsa
bunun bir sebebi olmalı." diyorum.
Futbol en kişisel takım sporudur.
Herkes kendi için oynar.
İSYAN
Takım yıkılmış gibiydi, hiçbir değeri yoktu.
Toplumumuzun tüm aşırılıkları: para, bireysellik...
Ne de olsa Fransa takımının bir grup tüccardan ne farkı var ki?
PSG'deki ilk maçından sonra
Nicolas Anelka, ona karşı çıkan kimseye tahammül ettiği söylenemez.
Bu arkadaşlarına, ve Fransa taraftarlarına bir hakarettir.
Anelka bunu ilk defa da yapmıyor.
Les Bleus sevgisi hakkındaki hiçbir açıklamasını
ciddiye almıyoruz.
Biz Fransa'da bunlarla ilgilenmiyoruz.
İnsanlar Nicolas Anelka hakkında çok fazla şey yazdı,
umursamaz tavrından, kibrinden,
Les Bleus'a olan farklı tavrından, ki öyle bir şey yoktu.
Nico, tüm o karmaşanın içinde
empati gösteren az isimden bir tanesiydi.
Birkaç hafta sonra mesajlaşıyorduk.
Güney Afrika konusunu açtım ve cevabı...
"Yaşananlar için üzgünüm." oldu.
Sanki suçlu oymuş gibi konuşuyordu,
ki öyle bir şey yoktu.
Hiç alakası yoktu.
Nico'nun kimseye içini açmaması
ve her şeyi içine atıp tek başına ilgilenmeye çalışması
insana onun çektiği acıyı ve nasıl yardım edebileceğini düşündürtüyor.
Ve önemli olan da buydu.
Diğer insanların ne diyeceklerini ise zaten biliyorduk.
PARİS MİLLET MECLİSİ
Sağlık ve Spor Bakanı.
Ben de tıpkı sizin gibi bu felaketten ders çıkarabiliyorum.
Kendini gangster zannedenlerin çocukları korkuttuğu bir Fransa takımı.
Herkes olayı olduğu gibi kabul etti. O bunu yaptı, şunu yaptı.
Her şeyin tek sorumlusu oydu.
Çok acımasızcaydı.
Çocuklarımın olan biteni anlamayacak kadar
küçük yaşta olmasına seviniyordum.
Onun ebeveynleri için de zor olmuştu, çünkü ben...
Onu tanıyorum.
Ama ebeveynleri için hiç kolay olmamıştı.
İnsanların tanıdığı Nico ile Nico arasında dağlar kadar fark var.
PARİS YÜKSEK MAHKEMESİ
19 TEMMUZ 2010 NICOLAS ANELKA L'ÉQUIPE'İ DAVA ETTİ.
KAMUYA AÇIK BİR ŞEKİLDE SÖZLÜ, YAZILI
YA DA BAŞKA MEDYA ARACILIĞIYLA KİŞİYE HAKARET"
Şok edici bir ön sayfaydı.
Bunu yargıya taşımak istedim.
Bunları söyleyip söylemediğim soruldu.
"Hayır. Bunlar benim sözlerim değil." dedim.
"Beni yargılayacaksanız o başlık ve o kelimeler için yargılayın."
1 TEMMUZ 2011'DE VERİLEN HÜKÜM:
"SANSASYON YARATMAK YA DA ÇARPICI OLMAK ADINA SEÇİLEN
VE ÖN SAYFADA BULUNAN ANA MAKALE
GAZETECİLİĞE ÖZGÜ İFADE ÖZGÜRLÜĞÜ SINIFINA GİRMEKTEDİR."
"BİR DERECE ABARTMA VE HATTA PROVOKASYON İÇERDİĞİ
KABUL EDİLMİŞTİR."
Bugün, alınan bu karar sayesinde
istediğiniz kişinin ağzına kelime koyup araya da küfür ekleyebiliyorsunuz
ve bunu yaparken hüküm giymekten korkmanıza gerek yok.
Tabii, iki kişi arasında gerçekten bir hakaret geçtiyse.
Yani, bugün, gazeteciler istedikleri kişinin ağzına
herhangi bir açıklamayı
ve her ne kadar ciddi olursa olsun herhangi bir hakareti yapıştırabiliyor.
Mahkemenin aldığı içtihatla abartı yapmak yasallaştı.
8 YIL SONRA, RAYMOND DOMENECH BELGESELE KATILARAK
NICOLAS ANELKA'YLA YAŞANANLARI YENİDEN DEĞERLENDİRİYOR.
Bazı anlar vardır, soyunma odasında oyuncularla
karşı karşıya gelirsiniz.
Ama o gazetede yazanları asla söylemedi.
Devre arasında, ona "Nico, senden derine katetmeni istiyorum." dedim.
Ayakkabıları elindeydi ve arkasını döndü.
Onları yere atıp "Boktan takımına kendin bak o zaman!" dedi.
Suçlunun o olduğu düşünülüyordu ama değilmiş.
O en kolay hedefti.
Böylece, teknik direktör...
Kimse artık sonuçlardan ya da sahada olanlardan bahsetmiyordu.
Tek bir olay vardı. Anelka meselesi.
O belgeselde söyledikleri insanları şaşırttı.
Neredeyse sekiz yıl sonra o sözlerin bana ait olmadığını söyledi.
Ama bunu federasyona verdiği raporda aksşnş belirtmişti.
Sanırım basın da biliyordu ama kimse bir şey demedi.
O mahkeme kararı çıktığında,
o başlığın karalayıcı olduğu ilan edildiğinde,
bunu kimse umursamadı.
Bu konuda en ufak bir yazı yok.
Ama L'Équipe beraat etti yazdılar. Evet, bu da önemli bir nokta
ama o başlığın karalayıcı bir başlık olmasından daha önemli değil.
Eğer bu suçlamalar
Nicolas Anelka'dan başkasına yapılsa
L'Équipe ceza alırdı.
NICOLAS ANELKA BİR DAHA FRANSA İÇİN OYNAMAYACAK
69 MAÇA ÇIKMIŞ VE 14 GOL ATMIŞTI.
LONDRA İNGİLTERE
Tanrı'ya her gün şükrediyorum.
Çünkü çocuklarımın Güney Afrika'da olanları
anlamayacak kadar küçük olması benim şansımdı.
Merhaba!
Kariyerimde olanları da.
Benimle alakası olmayan şeyler söylendi.
Uydurma şeyler. Hayatım ve benim hakkımda negatif şeyler.
Abilerim ve hırslı olmaları hakkında.
Mutlu yıllar, baba!
Mutlu yıllar sana!
Bir, iki üç!
O hassas biri ama bunu göstermiyor.
Bana göre, futbolda hislerini belli etmelisin
eğer etmiyorsan insanlar sana samimiyetsiz der.
Kendisini, futbolu saran o kötü şöhretten
koruduğunu düşünüyorum
çünkü bu onun dünyası değildi, bu onun doğasında yoktu.
Ve bence bunu yaparak kendisiyle kamu arasında
bir kopukluk...
...yarattı.
KARİYERİ BOYUNCA,
NICOLAS ANELKA, HİNDİSTAN VE ÇİN DAHİL OLMAK ÜZERE 7 ÜLKEDE OYNADI.
Ben şanslıyım.
Seyahat ettim.
Çokça para kazanma şansım oldu ve hayatta istediklerimi yaptım.
31, neredeyse 32 yaşındayken biraz dinlenme vakti olduğuna karar verdim.
BUGÜN BİR ANTRANÖR OLARAK ÇALIŞIYOR
İnsanlar genelde futbolun kolay olduğunu düşünür.
İşte böyle, aferin!
Gerçekten oldukça karışık.
Baskıyla uğraşmak zor, tüm kariyeriniz boyunca en iyisini sergilemek zor.
Bir kariyer bir iki sene değildir, 15-20 sene arasında değişir.
Bu gidilebilecek en iyi yol değildi.
Ve bunu kimseye tavsiye etmem.
Ama bu benim yolum.
JEAN-PHILIPPE ANELKA ANISINA
Alt yazı çevirmeni: Mert Hadimlioğlu