Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX — FILM ORYGINALNY
MIASTO MELILLA GRANICA MAROKA Z UNIĄ EUROPEJSKĄ
Romeo 30 do bazy.
Kolumna uchodźców schodzi z góry Gurugú,
zmierzając w stronę Melilli.
Nie ruszajcie go!
Nie trząście płotem!
Jestem uchodźcą!
- Jestem uchodźcą politycznym! - Dość! Ściągniemy cię.
Mam dokumenty.
Trzymaj mnie!
Spójrz, jestem uchodźcą!
Moje dokumenty!
Nie!
Pomóżcie mi!
Uchodźca polityczny z Konga!
Ruchy! Na górę!
Zaplątałem się
w drut. Przetnij w tym miejscu.
Przytrzymam,
a ty tnij.
Nie możecie tu być!
Odejdźcie!
Ruchy!
Nie trząście płotem!
Przestańcie, kurwa!
- Romeo 20 do bazy. - Tu baza. Słyszę cię.
Przyślijcie wsparcie.
Uchodźcy z ośrodka pomagają im przejść.
Puszczaj!
Nie ruszaj się!
Przestańcie!
Uspokójcie się, kurwa!
Nie szarpcie! Stójcie w miejscu!
Miguel! Jesteś cały?
Nie oddycha.
Jestem cały.
Dzwoń do bazy.
REZERWAT FAUNY DJA KAMERUN
Przyspiesza.
Fakt.
Nie. Bardziej w lewo.
Tam nie.
- Bo? - To święty teren.
- Objedziemy go. - Tędy!
Musimy go objechać.
Ile to zajmie?
Pół godziny.
- Zabiją go. - Musimy ominąć święty teren.
Kurwa mać.
Uważaj na wyboje.
Teraz moja kolej.
Już późno, mama będzie zła.
Obiecałaś, Ali!
Obiecałaś.
Spadamy!
Znalazłem rower.
Wieśniacy?
Widziałem go już.
- Gdzie? - W Mboumie.
Jedziemy.
Chodź, szybko!
Uciekli.
Motocykle są za szybkie.
Dajmy mięso wieśniakom.
To nie targ mięsny.
- To rower kłusowników? - Nie wiem.
Wrzuć go do bagażnika.
To pewnie jakichś dzieci.
I tak się dowiemy.
MBOUMA KAMERUN
Ty powiesz o tym Kato.
Jak teraz dojadę do Avebe?
- To twoja wina. - Nieprawda.
- Nie chciałam tam jechać. - Adú ma sześć lat. Słucha cię.
- Jesteś starsza. - Kazałaś mi uczyć go
- jeździć na rowerze. - We wsi.
Nie po wertepach.
To był Kimba.
- Co? - Słoń, którego zabili,
nazywał się Kimba.
Pewnie nagrał to uchodźca z ośrodka.
- To wszystko? - Nie wiem, minęło parę dni.
Ci z pomocy dla uchodźców złożyli skargę.
Zajebiście.
Sędzia wniesie o dostęp
do monitoringu.
A co nagrała kamera?
Nic nie widać. Próbowałem go ściągnąć z płotu.
Czeka nas sąd?
Najpierw musimy pogadać
z komendantem, ale to nic.
Bo było tak…
jak w raporcie. Spadł i zmarł. Koniec.
Nie ma innych nagrań?
Niby jakich?
Jak bijesz go pałką.
Jaką pałką, Mateo?
Adú!
Chodź tu.
No chodź.
Podejdź.
Śmiało.
Siadaj.
Chodź, Adú.
Adú…
Wiesz, że przyjaźnię się z twoim ojcem?
Nie, monsieur Neko.
Opiekuję się twoją rodziną.
Kto dał twojej mamie
kanistry na wodę?
Pan, monsieur Neko.
Mój przyjaciel z Mengueme potrzebuje roweru,
by przewozić maniok na targ.
Pomyślałem o tym,
który należy do Kato.
Mój przyjaciel da wam dobrą cenę.
Nie.
Co nie?
Coś nie tak?
Zgubiliśmy go.
Co się stało?
Powiesz mi?
Tak? O co chodzi?
Co?
Nie, jadę po nią do Jaunde.
Tak, na lotnisku.
Nie taksówką. Niech zaczeka.
Zaszczepiła się?
Szczepionki.
Nie pytałeś?
Wiem, że nie ma dwunastu lat.
Jasne.
Dobra, na razie.
Impreza?
To jego urodziny.
Twoje?
Najlepszego.
Dzięki Bogu!
Myślałem, że opijacie śmierć słonia.
- Nie rób tego. - Czego?
Straciliśmy cztery w dwa miesiące, więc powiedz.
Co takiego?
Co was tak cieszy.
Alkohol, tańce, śmiechy…
A straciliśmy najważniejsze zwierzę w parku.
Nie jesteś moim szefem.
Zbieram pieniądze na ten park.
Ale nie jesteś moim szefem.
Mógłbyś okazać choć trochę żalu.
Gdybyś lepiej
podchodził do wieśniaków, może pomogliby z kłusownikami.
Martwy słoń to zwłoki, nie mięso.
Może w Hiszpanii, tu nie.
Komu służysz?
Wieśniakom? Kłusownikom?
Twojemu rządowi? Mnie? Bo nie wiem.
Spierdalaj.
Dobrze słyszę?
To ja ci płacę.
Znasz swój problem, Gonzalo?
Myślisz, że te słonie należą do ciebie. Że jesteś ich zbawcą, aniołem stróżem.
Ale nie jesteś.
Jesteś samolubem beczącym nad losem zwierząt.
Tylko zwierząt.
I przez to jesteś nieszczęśliwy.
Bardzo nieszczęśliwy!
A teraz wypierdalaj. Nikt cię tu nie zapraszał.
Puśćcie go.
Daj mu odejść.
Zostaw go.
NAZWISKO: MBALUKU TATU OBYWATELSTWO: KONGIJSKIE
PROTESTUJĄCY KONTRA WOJSKO PRZED BIUREM KOMISJI WYBORCZEJ.
SPRZECIWIAJĄ SIĘ ODROCZENIU WYBORÓW W BENI I BUTEMBO.
Ty!
Adú, uciekaj!
Uciekaj!
Uważaj!
Zabiję cię, suko!
Mamusiu.
Chodźmy.
Musimy pogadać.
Jadę do Jaunde po córkę.
- Pokażę rower policji. - Nie możemy tak dłużej.
- No i? - Musimy porozmawiać.
Wrócę za dwa tygodnie.
Nie chcemy już z tobą pracować.
Ani ja, ani reszta strażników.
- Nie ty decydujesz. - Mylisz się.
Byłem wczoraj w Biurze Ochrony Przyrody w Jaunde,
odbiorą ci pozwolenie.
Pozwolenie?
Tak. Tak będzie najlepiej.
Zjarałeś się?
Mówię poważnie.
Nikt cię tu nie lubi, Gonzalo.
Będę za dwa tygodnie.
Nie bądź głupi.
Ali, czy mamie nic nie będzie?
- Nie chcę o tym mówić. - Dlaczego?
Myślenie o mamie nam teraz nie pomoże.
Co teraz zrobimy?
Odwiedzimy ciocię Leke.
Od niej zadzwonimy do taty.
Zabierze nas do Hiszpanii.
JAUNDE KAMERUN
Mama mówiła, że zginął kolejny słoń.
I że drony ułatwiłyby wam pracę.
Wiesz, ile kosztuje dron? I jak wielu byśmy potrzebowali?
- Jesteś bogaty. - Ja?
Twój dziad był hrabią!
Nie, poślubił wdowę po hrabi. Nie mam z tym nic wspólnego.
Masz wielkie mieszkanie w Madrycie,
- w Londynie, dom w Maroku… - I dwie
byłe żony, córkę, która wpada w kłopoty…
Gdyby każdy z twoich obserwujących dał euro…
Od kiedy obchodzą cię słonie?
Ty mnie obchodzisz.
Jeśli to prawda,
to nie susz mi głowy, skoro już tu jesteś.
Nie prosiłam o to.
W Madrycie było mi dobrze. Dostałam pracę.
Jaką pracę?
W parku rozrywki.
Mogę dać ci radę?
- Proszę. - Skorzystaj z tej podróży. Zmień coś.
Jasne.
Ali…
Chce mi się pić.
Odpoczniemy za 20 minut.
Adú!
Ali, proszę.
Adú!
Adú.
Przestań!
Ali, przestań.
Co byś zrobiła?
Co bym zrobiła?
Co byś zrobiła, gdybym umarł?
Szła dalej.
Wyślemy paru policjantów, poszukają właściciela roweru.
I co zrobią? Zgłoszą kłusowników?
Spróbujmy.
- A może strażnicy parku? - Nie ufam im.
- Oni tobie też. - Komu wierzysz?
Nie przedłużą ci pobytu.
- To opinia rządu? - Traktujesz ludzi jak gówno.
- Szału nie robią. - Starają się.
- Nie. Kabila to idiota. - Nie tylko on
się skarżył.
I jesteś jego doradcą, nie szefem.
Tak mówię wszystkim, którzy tu przychodzą. Uważaj.
Mają dość rozkazujących im białych.
- Słonie w rezerwacie giną. - Zabili też
goryle Diane Fossey.
Skończysz jak ona.
Nie pomożesz mi.
Wracaj do Hiszpanii.
Nie chcę.
- Mam znajomości w rezerwacie Samburu. - Samburu…
Samburu to zoo.
Więcej nie mogę.
Jesteś z ONZ-u. Możesz wszystko.
Jeśli zostaniesz, zabiją cię. Nie ja będę winna.
Adú, pospiesz się!
Szybko!
- Co jest? - Jest ciężarówka, chodź.
Adú.
Próbuję być zabawny.
Gdzie mieszkasz?
Czasem w Kamerunie.
A czasem po prostu podróżuję…
Wszyscy tam są tak przystojni?
Myślisz, że jestem przystojny? Zostań matką moich dzieci.
Cześć.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Pa.
Powiedział tylko, że jedyny ślad po słoniach, jaki widział,
to ich gówno na drodze.
Co palisz?
Tytoń.
Tytoń?
Powąchaj.
To nie Hiszpania. Za jointa wsadzają na 15 lat.
To tytoń. Przysięgam.
Czyj to rower?
Leżał w dżungli.
Fajny. Mogę go zatrzymać?
- Po co? - Miałabym
pamiątkę z Afryki.
Jak wpłacisz 50 euro na rezerwat Dja.
Pięćdziesiąt?
To tyle co gram koksu w Madrycie.
Ty nic nie kumasz, tato.
Denerwujesz się? Weź diazepam.
A wyglądam?
Nie wiem.
Chodźmy.
Jest świetny.
Są praktycznie identyczne.
Słucham?
Oświadczenia. Twoje i kaprala.
Bo tak było.
Gdy szturmują ogrodzenie, zawsze jest bałagan.
Tak jest.
I… sporo nerwów, napięcia.
W akademii nie uczą ściągania ludzi z płotu.
Zgadza się.
Zeszłej nocy obrzucono wapnem czterech funkcjonariuszy.
Wiem, panie komendancie.
Ciebie też?
Nie.
Jak ci na imię?
Mateo, panie komendancie.
Wielu chciałoby nas zdyskredytować.
Nie rozumieją naszej pracy.
Szukają szczegółów,
błędów, by nas atakować.
Rozumiesz, o co mi chodzi?
Było nas trzech. Zrobiliśmy, co się dało.
Nie o to pytam.
Nie popełniliśmy błędu.
Nie zabiorą się ze wszystkim.
Wóz jest przepełniony.
Nie ma miejsca na każdy bagaż.
- Ich ojciec mówił… - On…
jest w Hiszpanii. A my zajmujemy się tym tutaj.
Mogą zabrać jedną torbę.
Będziecie mogli dzwonić raz w tygodniu.
Nie zgub numeru do ojca
i opiekuj się bratem.
Cholera!
Co ci policjanci mu robią?
Co się dzieje?
…do Hiszpanii.
Paryż?
Rozmawialiśmy… Cholera!
Zmiana planów.
- Co? - Polecicie do Paryża.
Samolotem?
Macie szczęście.
Musicie wejść po kołach.
Po kołach?
Złapiecie się kabli.
Jak już wejdziecie,
szukajcie przedziału dla psów.
Jakich psów?
Europejczycy latają z psami, ale trzymają je pod pokładem.
To bezpieczne?
Jak najbardziej.
Ubierzcie się ciepło.
W przestworzach jest bardzo zimno.
Wóz albo przewóz.
- Tata płacił… - Za podróż do Maroka.
A my wysyłamy was do Paryża! Wyrządzamy wam przysługę.
Nie chcesz lecieć? To zostań.
Tylko tyle mogę zrobić.
Wybierzcie duży.
Wylatuje co wieczór. Do Paryża.
Powodzenia!
Co jest?
Nie chcę tam wchodzić.
- Czemu? To tylko hałas. - Nie, nie tylko.
Co chcesz zrobić?
Nie wiem.
- Co robisz? - Ja lecę.
A ty?
Wrócisz na wieś?
Nie.
Co się dzieje?
Ali, zimno mi.
Załóżmy ciuchy.
Szybko!
Masz, załóż to.
Nadal mi zimno.
Spokojnie, Adú.
Siadaj koło mnie. Ogrzejemy się.
Jak długo będziemy lecieć?
Chwilę.
Ali.
Ali, obudź się!
Ali.
Ali, obudź się!
Alika, obudź się!
Alika!
Ali!
Alika!
LOTNISKO IM. LÉOPOLDA SÉDARA SENGHORA
Co tu robisz?
Co tu robisz? Tu nie wolno wchodzić.
Nie wiesz tego?
Idę spać.
Odbiło ci?
Co?
- Co to ma być? - Tato,
jest sztuczny.
- Plastikowy. Z imprezy. - Co?
Z imprezy
w hotelu.
Trzeba się integrować.
Brałaś coś?
- Słucham? - Masz przekrwione oczy.
Bo nie spałam.
Sandro, wiesz, gdzie jesteś?
Albo czemu ci to dali?
- Tak. Jestem też dorosła. - Gdybyś była,
nie musiałbym za tobą ganiać.
Od kiedy? Od trzech miesięcy? Sześciu?
- Odkąd ci odbiło. - Więc wcześniej było OK?
Nie będziesz mnie traktować jak matki.
Czyli jak? Nie było cię tam!
Mateo.
Cześć. Paloma z pomocy dla uchodźców.
- Nie dziś. - Chodzi o sprawę Tatou.
Możemy porozmawiać?
- Powiedziałem… - Tylko pięć minut. To ważne.
Piękny widok.
Dziadek tu mieszkał.
- Jesteś z Melilli? - Nie.
Z Madrytu, ale mam wojskową rodzinę…
- Ja też. - Naprawdę?
Mam wielu przyjaciół w Gwardii.
Nie chcę nikomu niszczyć kariery.
Wiem, że jesteś
- pod ogromną presją. - Miało być pięć minut.
Mamy zeznania imigrantów, którzy tam byli.
Mówią, że okładaliście Tatou pałkami po głowie.
A o tym, że Tatou prawie zabił mojego dowódcę?
Czy ty właśnie
usprawiedliwiłeś czyny kaprala?
Niczego nie usprawiedliwiam. To fakt.
Faktem jest też, że Tatou nie żyje.
Zaczęli obrzucać nas wapnem. Krwią, odchodami…
Czasem jest nas trzech na ich setkę.
Wiem o tym.
Za namową twoich kolegów porozmawiałam z prasą.
Każdy ma to gdzieś.
- Nagłówki mówią o Tatou. - Nie.
Mylisz się.
Nagłówki mówią o funkcjonariuszach, którzy zabili imigranta.
Nikogo nie zabiliśmy.
Jesteś pewien?
Wezwiemy jego przyjaciół, by złożyli oświadczenia.
Już powiedziałem prawdę.
Mateo,
zadaj sobie jedno pytanie:
czy to ma się powtórzyć?
- Dzięki. - Do widzenia.
Do widzenia.
Dzień dobry.
Jak to robisz?
Z tymi piłeczkami?
Magia.
- Magia? - Tak.
Jak się nazywasz?
Massar.
A ty?
Adú.
Nielegalnie, a ty?
Nielegalnie?
Ja nielegalnie.
Fałszywy paszport.
A ty?
Ja w tym.
Nad kołem.
W środku?
Sam?
- Sam? - Nie,
z siostrą.
Aliką.
Możesz biec?
Chodź.
WOLNOŚĆ DLA CASAMANCE
Carmen.
- Jak tam? - A u ciebie?
Dobrze.
To moja córka, Sandra.
Dzień dobry.
Miło mi.
Tata dużo o tobie mówi.
Serio?
Same dobre rzeczy.
Prawda?
Wrócę za dwie godziny.
- Może kawy? - Jak wrócę.
Słuchaj się. Nie znam mądrzejszej babki.
Który rękaw podwinąć?
Najpierw porozmawiamy.
- Dobrze. - Chcesz kawy?
- Nie wpłynie na wynik testu? - Skądże.
Więc pomieszkasz z tatą.
Aż do lata.
I co myślisz?
O Afryce czy o tacie?
Nie wiem, co ci powiedział…
ale nie mam problemu
- z dragami. - Nie?
Nie.
Była słabo, ale teraz jest OK.
Groziło ci więzienie.
Tak powiedział?
Brałam MDMA i marihuanę, ale one nie uzależniają.
Jako lekarz wie pani o tym.
A kokainy nie?
Pieprzycie się?
- Co? - Pieprzycie się?
Żebym wiedziała, kiedy o mnie gadacie.
Byliśmy w związku, ale to było dawno temu.
Nie wiedziałam, że jeździ tu od tak dawna.
Niewiele o nim wiesz, prawda?
Ty musiałaś pojawić się…
po Brigitte, prawda?
Ojciec świetnie się dogaduje z byłymi.
Nawet, kurwa, z mamą.
Mimo że zostawił ją, gdy miałam…
sześć lat.
Początkowo tego nie rozumiałam. „Facet rozpierdala swoje związki
i dogaduje się z eks.
Dogaduje się z byłymi i słoniami”.
To dobry człowiek.
Jest cyniczny.
Nie.
Ile wam płaci?
Gdzie tu cynizm?
W Hiszpanii
był ostatnio 15 lat temu, bo ma problemy podatkowe.
Bo wolał przeznaczać te pieniądze na pomoc humanitarną.
Wiesz, kim on jest?
Wprawnym kupcem.
- Kupił was wszystkie. - Jasne…
Poza tobą.
Tak.
- Taka jesteś mądra? - Nie, bo mu nie wierzę.
Przejrzałam go.
- Jesteśmy gotowi. - Doskonale.
Zaczynamy?
Wciągnęłam wczoraj parę linii.
To wszystko, odkąd tu jestem.
Chcą pieniędzy.
Pieniądze. Rozumiesz?
Nic nie mam.
Wiem.
Ale bez pieniędzy nie dotrzemy do Maroka.
Jestem głodny.
Massar.
Massar!
Mamy pieniądze.
Jak to zrobiłeś?
- Magia. - Magia?
NAWAKSZUT MAURETANIA
Jebany złodziej!
Nie! Zostaw go!
Zostaw go, to mój przyjaciel!
Złodziej.
Massar…
Nic ci nie jest?
Magia.
Skrajni prawicowcy wyszli na ulice.
Flamandzcy ekstremiści w samym sercu Unii
symbolicznie ściągnęli niebieską flagę wspólnoty,
która zapewniała najdłuższy
i najbardziej dostatni okres pokoju w historii,
tym razem pod pretekstem paktu migracyjnego…
Powiedzmy, jak było.
A jak było?
Próbowaliśmy go ściągnąć, ale stawiał opór.
Nie możemy przeczyć zeznaniom.
Nie wysłano
nam wsparcia.
Tylko czekają, aż się wyłamiemy.
No i?
I co z tego?
Nico.
Nic się nie stało.
- Wezwą świadków. - Proszę bardzo.
Ich słowo przeciw naszemu.
A nagranie?
Widać tylko, jak próbujemy go reanimować.
Wiesz, co nas zniszczy? Strach.
Paranoja. Zwątpienie.
Śledczy chcą nas sprowokować.
Obstajemy przy swoim, oddalą sprawę.
Massar…
Co to jest?
- Co? - Co masz na plecach?
Słońce.
Słońce?
Rok temu
opuściłem Somalię.
Pieszo.
Nie umrzesz, prawda?
Nie.
Umrzeć?
Nie.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Przestępstwa podatkowe przedawniają się po 10 latach.
Może zamiast do Maroka, pojedziemy do Hiszpanii?
Nie mam problemów w Hiszpanii.
W Kamerunie też, a musieliśmy wiać.
Nie musieliśmy. Pożarłem się z kierownictwem rezerwatu
i postanowiłem odejść.
- Pożarłeś się. - To przez mój temperament.
Masz go po mnie.
Przysporzy ci kłopotów.
Dlatego chcę pomóc.
Póki co sprzedałeś mi rower za 50 euro.
- To była darowizna. - Jak tam chcesz.
Trochę ze sobą pomieszkamy, więc spróbujmy się…
Nie wiem…
- Dogadać? - Dogadać.
Jak przyjaciele?
Jak przyjaciele.
Dobra.
AL-HUSAJMA MAROKO PÓŁNOCNE
Ja pierdolę!
Niezły lokal.
Nie jest źle.
To Jerôme Neto. Zabity w Ngorongoro w Tanzanii.
Kłusownik dostał 25 dolarów za jego kły.
Pokój masz na górze. Samir przyniesie walizki.
- Dobrze. - Czekaj.
To narkotest.
Moczowy, jak paski na cukrzycę.
Test?
Carmen poleciła. To lepsze niż igły.
A co z naszą przyjaźnią?
Przyjaciele opiekują się sobą.
Każdego ranka?
Chcesz zarobić?
Pieniądze?
Myjemy tam.
Czekolada.
Czekolada?
Czekolada, do jedzenia. Dla ciebie.
Dla mnie?
Zostaw to.
Wsiadaj.
Magia?
- Co? - Magia?
Tak, magia.
No chodź.
Proszę.
Dobra? Pobawimy się?
Smakuje? Pobawimy się.
Pobawmy się.
Lubisz się bawić?
Co? Lubisz?
Co robisz?
Chodź tu!
Co robisz?
Massar!
Adú!
Massar!
Chodź, pomóż mi!
Chodź.
Zaczekaj.
- Pieniądze. - Chodu!
Koniec z tym.
Ale ty tak robisz.
To co innego.
Dlaczego?
Jesteś dzieckiem.
Też chcę czarować.
W Somalii…
kazali mi tańczyć.
Umalowali mnie…
jak dziewczynę.
Dlaczego?
Dla przyjemności.
Co to znaczy?
Jedz.
Dalej! Ruchy!
Dalej!
Szybko, zamykamy.
Proszę się ruszać!
Śmiało.
Ruchy!
Dalej!
Ruszajcie się!
Dalej!
Chodź.
Ponad 42 zabitych w protestach przeciw cenzusowi wyborczemu w Kongu
Co się dzieje?
Zbieraj się.
- Puszczaj! - Idziemy!
- Sandra. - Zostaw mnie.
Tu jest pełno dilerów!
Mam to gdzieś!
Zgrywasz durną turystkę?
Ja tylko tańczyłam!
Nikt nie wpada tu tańczyć.
Co cię obchodzi, czy tańczę, palę, czy się rucham?
Co ty myślisz?
Że wystarczy opłacić prawnika i kazać
sikać mi na test?
Wracamy do domu.
To nie mój dom.
Sandro…
Dzień dobry.
Za tydzień muszę jechać do Nadoru.
Na rozmowę o pracę.
Jaką?
W rezerwacie przyrody w Mozambiku.
Polecisz z Melilli do Madrytu.
Poinformowałem twoją matkę.
I już? Tak po prostu?
Masz rację.
Jesteś dorosła.
A naszej relacji…
nie naprawi ani prawnik, ani testy.
Nie, chodziło mi o…
Dobrze wiem, o co ci chodziło.
I pewnie masz rację.
Więcej zrobić nie mogę.
Gorzej, nie wiem jak.
To smutne.
Smutne?
Że nie wiesz.
Próbowałem. Naprawdę.
Byśmy się zaakceptowali.
- Dogadywali jak przyjaciele. - Nie jesteś
moim kumplem.
A tatą.
PAŁAC SPRAWIEDLIWOŚCI
- Witam. - Dzień dobry.
- W porządku? - Tak.
Chodźmy.
Zaczekamy, aż nas wezwą.
Cześć.
- Cześć. - Dzień dobry.
- Długo tu jesteście? - Nie.
- Spóźniliście się. - Fakt.
Jest jakieś opóźnienie.
GÓRA GURUGÚ MAROKO PÓŁNOCNE
Kiedy ruszamy?
Musimy zaczekać.
Nie mamy forsy.
Podwiń bluzkę.
Do góry.
Długo je masz?
Te pęcherze.
Od paru miesięcy.
Otwórz usta.
A te rany?
Od trzech dni.
Musisz jechać do szpitala.
Nic mi nie będzie.
Nie, musisz tam jechać.
Masz za bardzo osłabioną odporność.
Nie mam dokumentów.
Nieważne.
To nagły wypadek.
Muszą cię zbadać.
Nie.
Massar!
Wszystko gra?
Musimy iść.
Nie przeskoczymy płotu.
Nie będziemy skakać.
Tato.
- Czemu pakujesz walizki? - Ruszamy z samego rana.
Ale tam są moje rzeczy.
Są na łóżku.
Spoko.
W drogę.
Lodowata!
Co?
Co ci mówiłem?
Powiedz.
- „Oddalą sprawę”. - I oddalili.
A nie mówiłem, Mateo?
Oddalili, kurwa!
Żeby było jasne, doszło do tragedii.
- Jasne. - Ale chcę powiedzieć…
- że mieliśmy ciężko. - Fakt.
Jebać. Za sprawiedliwość.
- Tak! - Za Javiego i Miguela.
Ale naszym przełożonym to nie wystarczy.
- Przenoszą mnie do Malagi. - Co?
Bez jaj!
Jakbym był jakimś podejrzanym.
- Pieprzone media. - W rzeczy samej.
Ale wiesz co? Jebać ich.
Jestem spełniony i szczęśliwy,
bo Javi i Mateo wciąż tu są.
Wasze zdrowie, kompani.
- Zgadza się. - Jebać to.
- Z werwą, bohaterowie! - Żebyś wiedział.
- Co teraz? - Idę zapalić.
Masz skręta?
Znajdzie się.
Dzięki.
Nie pijesz?
Zaczynam o dziesiątej.
Był więźniem politycznym.
Co?
Tatou.
W Kongu.
Protestował przeciw cenzusowi wyborczemu.
Skąd to wiesz?
Z internetu.
- Gazety, blogi… - Szukałeś informacji?
Wiesz, jaki jest problem z Afryką?
Wszyscy wyjeżdżają.
Nauczyciele, politycy, pielęgniarki…
A jeśli wyjadą wszyscy, kto to wszystko naprawi?
Mój dziadek, który był komuchem,
powtarzał, że gdyby Francja odgrodziła Pireneje,
Franco nie umarłby w łóżku.
- To dwie różne rzeczy. - Wcale, że nie.
Dla Afrykanów ten płot to wiadomość.
„Nie chcemy was tu.
Nie macie tu wstępu”.
A wiesz, co znaczy naprawdę?
Jaki niesie przekaz?
„Rozwiążcie własne problemy”.
Tu skręcamy?
Nie, dalej.
Bo nas zobaczą.
Bolą mnie stopy.
Zimno mi.
Płyń.
Ruszaj się.
Płyń.
Dalej.
Już blisko.
Jeszcze trochę.
Massar!
Adú!
Massar!
Tutaj!
Tu jestem! A ty gdzie?
Tutaj!
Massar!
Adú! Gdzie jesteś?
Tutaj!
Adú!
Tu jestem, proszę!
Massar.
Tu jestem!
Adú!
- Massar, gdzie jesteś? - Adú!
Adú!
Massar.
Adú.
Mamy żywego!
Gdzie kamizelka?
Tam, na rufie!
Chodź tu, mały.
- Dasz radę sam? - Tak.
Chodź tu.
Mateo, chodź!
Idę!
Już dobrze. Nic ci nie będzie.
- Znacie się? - Tak!
Adú, jesteś cały?
Udało się nam!
- Myślałem, że utonąłeś. - Nic z tych rzeczy.
GWARDIA CYWILNA
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Adú i Massar, zgadza się?
Chodźmy.
Powodzenia!
Dalej już nie pójdę.
Pobyt w Hiszpanii dobrze by ci zrobił.
Jeśli pytasz…
Musisz zapytać.
Potrzebujesz czegoś, dzwoń.
Dobrze.
Sandra!
Zadzwoń.
Tak.
Jasne.
POLICJA NARODOWA
Proszę ze mną.
Jasne.
Dziękuję.
Śmiało.
Dokumenty.
Coś się stało?
Proszę położyć tam torby.
Skąd pani wraca?
Z okolic Tetuanu.
Tam kupiła pani rower?
Nie, dostałam go w Kamerunie.
W Kamerunie?
Pomieszkiwałam tam.
Sama?
Nie, z ojcem.
Jest sztuczny.
Kupiłam go na targu w Jaunde. Mają tam tego masę.
Rozumiem…
Musiało wypaść z plecaka.
José.
To mojego taty. On…
ratuje słonie.
Halo?
Tato.
Wszystko gra?
Odpowiedz.
Tak.
Jesteś pewna?
Tak.
Cieszę się.
To Massar.
Wysiadaj.
W czym rzecz?
Co się dzieje? Dlaczego stoimy?
Słyszysz mnie?
Kazałem ci wysiąść.
Jedziemy do ośrodka dla uchodźców.
Ty zostajesz.
Massar!
Puszczaj!
Massar!
Adú!
Massar!
Adú!
Massar!
Adú!
Massar!
Adú!
OŚRODEK DLA MŁODOCIANYCH UCHODŹCÓW
RASIZM – ZNACZENIE
W 2018 roku ponad 70 milionów osób opuściło swoje domy
w poszukiwaniu lepszego świata.
Połowę z nich stanowiły dzieci.