Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — ORYGINALNY FILM ANIME
Official YIFY movies site: YTS.MX
Chcę ci pomóc. Chcę usłyszeć, jak mówisz „kocham cię”.
Gdzie jestem?
Co to za miejsce?
Gdzie się wszyscy podziali?
Zgubiłaś się?
Miyo...
Mogłabyś powiedzieć ojcu, że chcesz mieszkać ze mną?
Codziennie byłybyśmy razem.
Chce się z nią ożenić, prawda?
Możliwe. Ona już z nami mieszka.
- O rety. - Ani jednej ryby.
- Jesteś samolubna. - Miyo...
Nie winię cię. Masz prawo być zła!
Są rzeczy, które zrozumiesz, gdy będziesz starsza...
To nie mów mi takich, których nie rozumiem!
Miyo! Poczekaj!
Nienawidzę go.
Nienawidzę tego głupiego świata.
Oby się skończył.
KOCIA LATARNIA
Maski?
Witaj. Chcesz którąś przymierzyć?
Yori!
Cześć!
Hej. Co tam?
Jak zwykle nie w sosie!
- I jak zawsze olśniewająca! - O czym ty mówisz?
O co chodzi?
- Potrzymaj mi torbę! - Nie powinnaś...
- Moja starsza siostra jest okropna. - Serio?
Udało się!
Pchnięcie wschodzącego słońca!
Odczep się wreszcie.
To wyraz miłości!
Hinode, poczekaj!
- Poczekaj, Hinode! Hinode! - Nie mogę czekać.
To było szalenie seksowne!
Słyszałaś? Powiedział: „Nie mogę czekać”.
To brzmiało bardzo sugestywnie!
Jak: „Czy mogę cię pocałować?”. „Poczekaj”. „Nie mogę czekać”.
- I nasze spojrzenia się spotkały! - Hej!
- Co?! To super! - I co dalej?
Już nic, niestety...
Usłyszałam seksowny głos Hinode.
Teraz już mogę umrzeć. Rozumiesz?
- Ani trochę. - Hinode, powinieneś być milszy dla Muge.
Właśnie.
- Szepnij jej... - Nie słuchaj ich.
coś tym swoim seksownym głosem i...
To bolało! Co z tobą?
Milcz! Zamknij się!
Hej, Hinode! Mogę nagrać twój głos na swój telefon?
Będę go słuchać przed snem, żeby mieć piękne sny.
Nic dziwnego, że zwą ją Muge, Miss Ultra Gapowata i Enigmatyczna.
„Nie mogę czekać”, tak powiedział.
To smutne.
Co takiego?
On nie jest zainteresowany, a ty nie odpuszczasz. To dołujące.
Rozumiem. Mimo to...
Żadna dziewczyna nie jest z nim tak blisko jak ja. To czyni mnie wyjątkową.
Mówisz jak stalkerka...
Czemu zależy ci właśnie na Hinode?
Tyle razy cię zbywał, a teraz po prostu ignoruje.
- Yori! - Co?
Chcesz wiedzieć?
Pamiętasz, jak padało podczas festiwalu?
Tego, na którym nie mogłam być?
Tamtego dnia... Siedzieliśmy przytuleni. Tylko my dwoje.
Było tak cicho. Nawet nie słyszeliśmy trwającej zabawy.
Jakby wszystko wokół zniknęło.
To prawda.
Na świecie jest tyle rzeczy, których nie znoszę i nie potrzebuję.
Ale jeśli po tej chwili już nic by mnie nie czekało...
Tego bym nie chciał.
Nie wiedziałam, że jesteś takim romantykiem!
Bardzo bym tego nie chciał.
To łaskocze!
Śmiejesz się jak małe dziecko.
Miałam dosyć całego świata, ale teraz wiem, że nie jest taki zły.
Bo poznałam Hinode.
Muge!
- Twój lód! - Weź się w garść!
Fantazje mylą ci się z rzeczywistością!
Mój lód też przepadł...
To smutne i wcale mi się nie podoba!
Ziemia do Muge! Wracaj tu!
Ale naprawdę tak było. Czemu nie wierzysz...
Nie wiedziałam, że nie lubisz kotów.
To zależy od czasu, miejsca i kota.
Na razie, Yori!
Pamiętaj, żeby jutro znowu być moją przyjaciółką.
Nie bądź niemądra. Na razie.
Pa!
Miyo!
- Dzień dobry... - Nic ci nie jest?
O rety! Schudłaś?
- Nie, wcale... - Sama skóra i kości!
Nie schudłam...
Nawet nie wiesz, jak mi ciebie żal.
- Ale nie ma potrzeby, bo... - Ona daje ci jeść?
Oczywiście.
Mieszka z wami, prawda?
Zmusza cię do jedzenia potraw, których nie lubisz?
- Raczej nie... - Miyo.
- Ojej! Dzień dobry! - Dzień dobry.
Do widzenia, Miyo.
- Muszę już iść. - Do widzenia.
Ludzie w jej wieku nie mogą się powstrzymać od wtykania nosa.
Już jestem, pani Kaoru.
Dzień dobry, Miyo.
Kinako!
Jutro też ma być słonecznie.
Wywietrzę materac, więc...
- Proszę się mną nie przejmować. - Będzie bardziej miękki.
Nie trzeba! Sama to zrobię.
- Proszę się nie kłopotać. - To nie kłopot.
Kinako!
Już jestem, Kinako.
Chyba trzeba je chować od małego, żeby cię polubiły.
W lodówce są lody.
Dzięki, ale już jadłam.
Tak?
Proszę się poczęstować, pani Kaoru. Wziąć sobie i Kinako.
Dobrze...
- Dam ci znać, jak będzie obiad. - Dobrze!
Kinako, chcesz coś na ząb?
Wiem, że chce być miła, ale powinna po prostu dać mi spokój.
Mam własne plany.
Gdzie to jest?
Mam własne plany.
Bezguście.
Yumi.
Pomóż mi chociaż z praniem.
Muszę?
Już jestem.
Cześć.
Kento?
Hop!
Wyjaśnij mi, dlaczego tego nie przekazałeś?
Chcesz pójść do liceum Ichi, tak?
Jeszcze się zastanawiam.
Bądź poważny. Liczymy, że nas utrzymasz.
Oczekujesz, że syn wykarmi rodzinę? To staromodne.
Ty nic nie dajesz z siebie.
- Już jestem, tato. - Okej...
Jeśli chcesz iść do dziadka, najpierw odrób lekcje.
Nie mam nic zadane.
- Mamo, masz ogromne majtasy. - Cicho!
Taro?
Jeszcze jej nie ma?
Taro?
Taro.
Pachniesz słońcem.
Hinode...
Ken?
Co robisz?
Ona ma tyle spraw na głowie.
Nie przejmuj się.
Jesteś bystrzejszy niż ja.
Rozumiem, dlaczego Sachiko wiąże z tobą duże nadzieje.
Ja uważam, że jesteś super, dziadku.
Praca zawsze odzwierciedla nasze serce.
Tak jest...
Jesteś głodna?
Mogę skorzystać z twojej kuchni?
Dobrze, zróbmy sobie przerwę.
To twój szczęśliwy dzień, Taro.
Lubisz, jak Ken ci gotuje, co?
Nigdy nie czyści sobie futra ani nie ostrzy pazurów.
Dziwna kotka.
I jaka groźna!
Jesteś reinkarnacją Taro, prawda?
Inni też ją pewnie karmią. Zrobi się gruba.
Lubię pulchne koty.
Oczywiście nie mogą być spasione.
Już idziesz, Taro?
Pewnie musi odwiedzić inne domy.
Psiakość!
O rety! To było niesamowite!
„Już idziesz?” Ojej! On jest cudowny!
O, nie!
Czekaj...
Kotek! Mamo! Jaki śliczny!
Co? Czemu mi nie powiedziałeś, że Taro tu była?
Kupiłam jej coś dobrego.
Jesteś tu jeszcze? Taro?
Nawet się nie przywitała z właścicielką. Niedobra!
To nie jest nasz kot. I to ja ją znalazłem, nie ty.
W ten deszczowy dzień, podczas festiwalu?
Opuściłeś wtedy korepetycje i mama się wściekła.
Będę już leciał!
Okej. Dzięki za dzisiaj.
Dziękuję!
Cicho bądź.
Nic nie mówię.
Tamtego dnia...
FESTIWAL TENNO
Dobrze. W takim razie nie pójdę.
To strata pieniędzy.
Wszystko mi jedno.
Wcale mi nie zależy na korepetycjach. Muszę kończyć.
Tamtego dnia spotkałem Taro.
Byłoby lepiej, gdybym jako kot nie musiała korzystać z toalety.
Nie dam ci się, bury kocurze!
Ach, to tylko ty.
Powinnaś pójść do domu Hinode.
Tam spędzisz z nim więcej czasu.
Nie ma mowy! Muszę wytrzeć pupę.
Koty nie używają papieru.
Myjemy się językiem. Ekologicznie.
Obrzydliwość!
Musisz być bardziej otwarta.
Powinnaś się cieszyć kocim życiem. Inaczej wiele stracisz.
Znakomicie się bawię!
Poważnie?
W takim razie zatrzymaj maskę i w zamian oddaj mi swoją ludzką twarz.
- Co? - Przecież już ci nie jest potrzebna.
Wykluczone.
Sprzedaję kocie maski ludziom, którzy chcą być kotami.
A ludzkie maski kotom, które chcą być ludźmi. Taką mam pracę.
Czeka cię wspaniałe kocie życie.
Nie idź za mną!
Pozbądź się nudnej ludzkiej twarzy. Ciesz się kocim życiem!
Zniknął.
O co mu chodzi? „Ciesz się kocim życiem”, akurat.
Sprzyjam ci.
Powinnaś powiedzieć Hinode, kim Taro jest naprawdę.
Powiedz mu, że przez cały czas to byłaś ty, Muge.
Przestanie być taki oschły i zakocha się w tobie po uszy.
Wykluczone. Nie zrobię tego.
Przede wszystkim on mi nie uwierzy. A nawet gdyby,
może znienawidzić Taro.
Jako Taro zbiorę więcej informacji,
a potem wykorzystam je, by zbliżyć się do niego jako Muge.
Jeśli to jest twój plan, raczej słabo się sprawdza.
Cicho! Zamknij się!
Wiesz co? Sam jesteś podejrzany!
Nie bierzesz pieniędzy za handel maskami.
Co z tego masz?
Utylizuję, odzyskuję i recyklinguję!
Kłamiesz!
Co?
Poczekaj, co?
Gotowane ziemniaki!
Lubisz je, prawda, Miyo?
Szeroko buzia!
- Hej! - Szeroko!
- Jakie pyszne! Uwielbiam je! - Poważnie?
Miyo, weź gotowane ziemniaki. Lubisz je, prawda?
Trochę mdłe?
Wcale nie. Pychota.
Tak jest zdrowiej. Smakuje jak wytworne danie.
Naprawdę?
Dobrze mówię, Miyo?
Nie jadłam wytwornych dań.
Młodzi wolą tłuste mięso i mocne przyprawy.
Będziesz gruba.
Hinode mówi, że woli, jak jestem pulchna.
Kim jest Hinode? To twój chłopak?
Nie twoja sprawa.
Zatem to prawda. Jaki jest?
Wiedziałaś o tym, Kaoru?
Nie...
Powinnaś go zaprosić i przedstawić Kaoru!
Co?
Obie jesteście kobietami. Z tobą będzie jej łatwiej o tym rozmawiać.
Z Kaoru możesz pogadać o wszystkim.
Jest w twoim wieku czy starszy?
Kto komu wyznał uczucia?
To nie jest mój chłopak.
Nie wstydź się.
Dajcie mi wszyscy spokój. To nie jest mój świat.
Właśnie!
Poślubię Hinode...
i jak najszybciej się stąd wyniosę!
A żeby tak się stało...
nie mogę przepuścić takiej okazji.
Kocham go. Nie tylko mnie przygarnął,
ale dał żeńskie imię, Taro.
Tak nazywała się jego dawna suczka. Jest bardzo lojalny.
I mądry, chociaż się tym nie chwali.
Taro!
Wiem, jaki jest naprawdę.
Przykro mi, że kiedy jestem Muge, nie zwraca na mnie uwagi.
Ale dla Taro jest taki słodki.
Kocham cię, Taro.
Zawsze pachniesz słońcem.
Hinode!
Ja... Tak naprawdę...
Co jest?
Nie potrafię.
Brak mi odwagi, by powiedzieć mu, że jestem Muge.
Jesteś szczęściarą, Taro.
Co się stało, Hinode?
Jak mogę ci pomóc?
Muszę zrobić lunch na jutro.
Sam szykuje sobie lunch?
Chcę go spróbować.
Hinode! Pchnięcie wschodzącego słońca!
Daj spokój, Muge.
Pora na lunch.
Proszę, 50 jenów.
Dzisiaj tata przygotował mi lunch.
Zatem masz pewnie kulki ryżowe.
Tak.
Szczęściara!
Żartujesz? Szczęka mi wypadnie, gdy będę je jadła.
A wodorosty są zawsze rozmoczone.
Miss Ultra Gapowata i Enigmatyczna. Namolna, grubiańska dziewucha.
Skąd u niej ta obsesja na punkcie Hinode?
Nie wiem.
Zaczyna mnie wkurzać.
Żal mi Hinode. W końcu to Muge.
- Właśnie. - O co im chodzi?
Niech sobie gadają, mam to w nosie.
À propos Hinode, ostatnio jest z siebie bardzo zadowolony.
Tak sądzisz?
Chodzi cały dumny i blady.
Co?
Ma lepsze oceny. Jakiś absurd!
Pewnie ściągał na testach.
Wcześniej uczył się jak ja...
Muge? Co chcesz zrobić?
- Jedzonko! - Dziękuję za posiłek.
Nie rób tego!
Muge! Uspokój się! Powstrzymajcie ją!
Co powiedziałeś o Hinode? Cofnij to!
- Co? Oszalałaś? - Co ona....?
Muge?
Co?
Muge!
Co z tobą?
Kiedy jestem kotem, to o wiele łatwiejsze.
- Krew! Leci mi krew! - Oszalałaś?
To moja kwestia!
Co?
Hinode zawsze...
On naprawdę ciężko pracuje!
- Przestańcie mówić o nim kłamstwa, bo... - Muge!
Nic ci nie jest?
„Nic ci nie jest?”.
- Chodź, idziemy. - Nie.
Czuję się świetnie.
Martwiłeś się o mnie?
Powinnaś pójść do pielęgniarki.
- Ależ to drobiazg, naprawdę... - Chodź.
Dobrze.
Nie musisz tego robić. Sama posprzątam.
Weź połowę mojego lunchu.
Co? Chwila. Naprawdę?
To... gotowane ziemniaki!
Nie wiedziałem, że umiesz gotować.
- Sam to przygotowałeś? - Tak.
Niesamowite!
Mój tata mógłby się od ciebie uczyć.
Jaki kolor i połysk! Na pewno są słone.
Nie narzekaj.
To był komplement. Smakują jak te mojej mamy.
Nie powinnaś była zwracać na nich uwagi.
Zgadzam się.
O mnie mogą mówić, co chcą.
Ale nie pozwolę im obrażać ciebie.
Te ziemniaki są pyszne!
- Hej! - Muge, co robisz?
Ziemniaki Hinode są...
naprawdę słone!
Powinnaś powiedzieć, że są smaczne.
„Naprawdę słone”?
Rozumiem. Okej. Zatem...
- Ziemniaki Hinode są... - Przestań!
Nie musisz tego znowu robić!
Dlaczego?
Ryż też pewnie gotuje słony.
Zamknij się!
Sprawiłam, że Hinode się śmieje?
Tylko już nie skacz z budynków.
Nie jesteś kotem.
Ta-dam!
Ma ten sam zapach.
Jedz, Hinode. Nie wstydź się. Szeroko buzia.
To mój lunch.
Miyo jest moją córką, nie twoją.
Jak możesz być tak okrutna? Nie rań jej.
Hinode skok wschodzącego słońca!
Drzwi są otwarte.
Gotowe.
Dzień dobry.
Dzięki.
Co ci się stało w nogę? Zraniłaś się?
To tylko zadrapanie.
- Ale... - Nic takiego!
- Pudełko na lunch włożę do zlewu. - Dobrze.
Cebula? Czyli będzie...
Curry? A może ziemniaki z mięsem?
Coś się stało? Masz dobry humor.
Nie. Zupełnie nic.
„Nic ci nie jest?”
Hinode.
O rety. Tak bym chciała, żeby znowu się roześmiał.
Doskonałe lądowanie.
Chyba jeszcze nie wrócił do domu.
Chyba nie mówisz poważnie!
Nie utrzymamy pracowni. Nie stać nas na nią.
Nie będziemy w stanie zapłacić pensji panu Sakaguchi.
Ale dziadek nadal może...
Nie bądź egoistą. I tak ma coraz gorszy wzrok.
Chciałbym pracować dalej, ale mama ma rację.
Jesteś pewien?
Wybacz, Kento.
Skup się na egzaminach wstępnych.
Jeśli chcesz skorzystać z pieca, musisz się pospieszyć.
Naprawdę zamykamy pracownię?
Tak.
- A co z panem Sakaguchi? - Odejdzie.
Poważnie?
Mam pomysł.
Pan Sakaguchi mógłby poprowadzić zajęcia z ceramiki.
W mieście i tak jest za dużo takich kursów.
To nic nie da.
Co?
Jeśli on będzie instruktorem, zgłoszą się wszystkie dziewczęta w mieście.
- I ja też. - Wniosek odrzucony.
Zlituj się!
Hinode...
Pyszna wieprzowina słodko-kwaśna.
Naprawdę?
Cebula potrafi wzbogacić lub zepsuć danie.
Dlaczego jest taka dobra?
Ma intensywny smak. Jak lubisz.
Cieszę się, że ci smakuje.
Hinode był taki smutny.
A ja nie mogę mu pomóc. Ani jako Muge , ani jako Taro.
Wieprzowina była naprawdę dobra. Coś okropnego!
Taro!
Co to? Zraniłaś się w nogę?
Tak.
Nic ci nie jest?
Zupełnie jak ona.
Żałuję, że nie jestem tak bezpośredni jak ona.
Chciałbym nadal zajmować się ceramiką, ale wiem, że pracownia ma kłopoty.
Chciałbym im powiedzieć, że ja ją poprowadzę
Ale brak mi pewności siebie... więc nic nie mówię.
Nie wiem, jak dziadek to robi.
W jego dłoniach glina przybiera różne kształty i kolory.
Zawsze chciałem być taki jak on.
Ale nie umiałem tego powiedzieć...
Muge, będąc na moim miejscu, na pewno by to zrobiła.
Hinode. Jestem taka jak ty.
Nie mówię tego, co chciałabym powiedzieć.
Jesteś cudowny, Hinode!
Kiedyś chciałam, żeby świat się skończył.
Ale teraz... kiedy cię poznałam...
kiedy zakochałam się w tobie, świat wydaje mi się piękny.
Tak bardzo... chcę ci pomóc.
Chcę usłyszeć, jak mówisz „kocham cię”.
Muszę lepiej poznać arkana ceramiki.
Moje obecne wyroby nie są niczym szczególnym.
Muszę pójść do liceum Tonomori.
Powiem mamie o swoich planach.
Chodź, Taro.
Wyznałaś mu prawdę?
Jasne, że nie!
Rozumiem. Zatem nigdy mu nie powiesz.
A może...
zostaniesz kotem na zawsze?
W życiu! Jako kot nic nie mogę dla Hinode zrobić.
Jako człowiek też nie możesz.
- To nie... - Nieprawda?
Czyżby?
Jako kotka będziesz cały czas przy nim!
Będziesz mogła go obserwować, będziesz spać, jeść, spać,
robić kupę, spać...
Czyż to nie wspaniałe?
Hinode też będzie szczęśliwy.
Zamknij się!
Na świecie jest tyle rzeczy, których nie znoszę i nie potrzebuję.
Ale jeśli po tej chwili już nic by mnie nie czekało...
Tego bym nie chciał.
Bardzo bym tego nie chciał.
To łaskocze!
Dobrze.
Coś jest nie tak. Czy mój pokój odwiedzała pani Kaoru?
Jej buty tam są. Musiała wyjść przez okno.
O tej porze? Bez butów?
- Psiakość. - Ostatnio się wymyka.
Co robimy? To nie w porządku, żebym ja ją rugała.
Wiem, jak się czujesz.
Czekaj? Co?
Miyo?
Słucham?
Wychodziłaś gdzieś?
Chciałam, byśmy razem napili się herbaty, ale nie było cię w pokoju.
- Ja... byłam na dachu. - Co?
Czasem człowiek chce poczuć powiew wiatru na twarzy.
Dobranoc!
- Tak. - Dobranoc.
Hinode Wschód Słońca jest...
Nie chcę się kryć się za pustymi słowami.
Wolę usłyszeć od Hinode gorzką prawdę.
To nie brzmi dobrze.
Po co komuś Miyo Sasaki?
Miyo Hinode... Popatrzmy razem na wschód słońca.
Uczyłaś się w nocy? To do ciebie niepodobne.
Myślałam o swoim życiu.
- Cześć! - Hej.
- Cześć. - Hej.
- Cześć. - Cześć!
Co jest?
Co się dzieje?
- Hinode? - O co chodzi?
To dla ciebie!
- Co? - Co?
DO KENTO HINODE
Czy to list, panno Muge?
Nie twoja sprawa!
Liścik miłosny?
- Oddawaj! - Niibori!
- Mam go! - Muge!
Panno Muge, tutaj!
- Czas na wyznanie! - Przestań!
Może przeczytam na głos?
Ta-dam!
- Dość tego! - Naprawdę to przeczytasz, Bannai?
Poszła na całość! Ależ to żałosne.
„Do Hinode. Ilekroć cię widzę, ogarnia mnie uczucie szczęścia”.
- Bannai! - „Hinode Wschód Słońca to nie gra słów”.
Oddawaj!
„To odzwierciedlenie moich uczuć. Ty jesteś moim wschodem słońca”.
- To nie jest list do ciebie! - Oddaj go!
- Oddaj! - „Hinode Wschód Słońca
jest wtedy, gdy słońce wznosi się ponad horyzont
- i ogrzewa moją duszę”. - Przestań!
Oddaj mi go!
Skąd taka desperacja?
Czyżbyś czuła się zawstydzona?
A czego mam się wstydzić? Nie kpij z moich uczuć!
I jak? Przyjmiesz jej miłosne wyznanie?
Panie Wschód Słońca?
Hinode...
Co?
Dlaczego?
Czas na wyznanie!
Zamknij się!
Chciałam cię tylko pocieszyć.
Jestem taka jak ty. Też nie umiem mówić o tym, co czuję.
- Więc... - Nie jestem taki jak ty!
Dla mnie to krępujące.
Pomyślałaś o moich uczuciach? Przeczytał to przy wszystkich.
Nie cierpię takich nachalnych ludzi jak ty.
Ale... gdybym powiedziała ci to prywatnie...
Daj mi spokój! Nie słyszałaś? Nienawidzę cię!
Nienawidzisz mnie?
Naprawdę cię nienawidzę.
Rozumiem.
Aż tak bardzo, tak?
Muge?
Szkoda.
Muge!
Zdychaj!
Mówiłam, żebyś dała sobie z nim spokój!
To ja powinnam teraz płakać.
Zapomnij o nim.
Co? Nie mogę.
Zrób to albo koniec z naszą przyjaźnią.
Tego też nie chcę.
- Yori? - Jesteś taką idiotką!
Miyo? Jesteś tam?
- Jestem. - Napijesz się herbaty?
Nie, dziękuję.
Mogę wejść?
Co? Chwileczkę!
Proszę.
Nie mogę pić herbaty. Odchudzam się.
Miyo...
Czy przeze mnie czujesz się niezręcznie?
Co? Zabrzmiało jak tekst z opery mydlanej!
Oczywiście, że nie. To niedorzeczne!
Czemu tak się uśmiechasz? Stale to robisz.
Zmuszasz się, by udawać kogoś, kim nie jesteś?
- Miyo, ja... - Co za egoistka.
Co? Egoistka...
Wszyscy jesteście samolubni. Myślicie tylko o sobie.
Miyo?
I co z tego, że zmuszam się do uśmiechu?
Chcę, to tak robię.
Macocha? I co z tego?
Wiedzieliście z tatą, że wcale mnie to nie ucieszy!
Staram się, jak mogę, żeby było miło, czyż nie?
A teraz...
mam się nie uśmiechać, bo to nieszczere?
- Tylko o to ci chodzi, prawda? - Miyo!
Tylko mi nie mów o mamie.
Zostawiła mnie i sobie poszła!
A teraz mówi, że chce ze mną mieszkać?
Mam w nosie mamę, tatę i ciebie!
Guzik mnie obchodzicie!
Nie potrzebuję was!
- Miyo! - Miyo!
Stój!
Wracaj!
Miyo!
Już mi wszystko jedno.
Pani Kaoru, Kinako, tata, mama...
Jest mi obojętne, czy mnie nienawidzą.
Zależy mi tylko na Hinode.
Jestem głupia. Yori miała rację.
To, że podzielił się ze mną lunchem, nic nie znaczyło.
Wyrwałam się z tym listem.
A teraz on mówi, że mnie nienawidzi.
Dlaczego?
Chcę, by powiedział „kocham cię”.
Hinode Wschód Słońca jest wtedy,
gdy słońce wznosi się ponad horyzont i ogrzewa moją duszę.
Gdy jestem przy tobie, w środku czuję ciepło i miękkość.
Wiem, że inni ludzie czują podobnie.
Nawet jeśli sprawy nie idą po twojej myśli, nie wiń się...
Jestem taka jak ty. Też nie umiem mówić o tym, co czuję.
Dlaczego to powiedziała?
Nigdy jej nie mówiłem o swoich kłopotach.
Nie jest trochę późno na wizytę?
Pamiętasz, jak stanęłaś na talerzu? Zostawiłaś odcisk łapki.
Dziadek był zachwycony.
„Nie jestem taki jak ty...”
Zapach słońca.
Jej zapach.
Nie wygląda na kogoś, kto ma problemy z wyrażaniem uczuć.
Zaraz. Co?
Kocham cię!
Czemu tego nie dostrzegłem?
„Kocham cię”.
Zatem gdybym była Taro, kochałby mnie?
Hinode Wschód Słońca.
Zawsze marzyłam o tym, by obejrzeć wschód słońca z Hinode.
To jest...
No tak. To dom Hinode.
Co? Psiakość! Jak późno! Nie zdążę do szkoły!
Ale przecież jestem kotem. Nie muszę do niej iść.
Handlarz masek!
Świat pięknieje, kiedy jesteś kotem.
Wszystko się układa.
Sam jestem kotem, więc wiem, co mówię. Możesz mi wierzyć!
Mam dość.
To znaczy?
Już nie chcę być Miyo.
Tak? To bardzo dobrze.
Mam dość.
- Dzięki! - Co to?
Twoja ludzka twarz.
Schodzi, kiedy na pewno nie chce się wrócić do ludzkiej postaci.
Teraz już będziesz kotem.
Co? Nie mogę być znowu człowiekiem?
Możesz, ale tylko jak włożysz tę maskę!
I musisz to zrobić, zanim na dobre staniesz się kotem.
Pełna transformacja zajmie jeszcze trochę czasu.
Kiedy nastąpi, zabiorę cię w cudowne miejsce,
by uczcić ten moment.
Poczekaj, nie jestem...
Żegnaj, Muge.
Fukase, Hinode, chodźcie ze mną.
GABINET DYREKTORA
Uciekła z domu?
Wiesz coś o tym?
Nie...
- Ty jesteś Hinode? - Tak.
- Spotykasz się z Miyo? - Co?
Miyo kiedyś o tobie wspomniała.
Odwiedzała cię?
- Nie... - Powiedz prawdę.
Nie będziemy źli.
Oni nie są parą.
Ale Miyo codziennie wymykała się z domu...
Oni nie są parą!
Wiem, bo codziennie wracam z Muge ze szkoły.
Jeśli wiesz, gdzie jest, powiedz nam.
Gdybym wiedziała...
nie byłabym taką beznadziejną przyjaciółką.
Proszę wybaczyć...
Dziękuję.
Czego chcieli? Chodzi o Muge?
Tak... Uciekła z domu.
Serio?
Bannai i Niibori tym razem musieli jej zaleźć za skórę.
Nie wiem.
Przez takich frajerów nie uciekłaby z domu.
Tak sądzisz?
Przyjaźnicie się od podstawówki.
Dla ciebie to nie jest Miss Ultra Gapowata i Enigmatyczna. Ty ją znasz.
Pójdę jej poszukać!
- Teraz? - Co?
- Isami, powiedz nauczycielom... - Nie!
- Nie! Sama jej poszukam! - Co ty...
- Nie możesz jej szukać! - Co?
- Co się dzieje? - Nie!
- Isami? - Dopiero przyszedłem!
Już wracamy do klasy!
Rozumiem. Nie wiedziałem o jej sytuacji rodzinnej.
Mama ją zostawiła, kiedy Miyo była w podstawówce.
Przez to koledzy z klasy odsunęli się od niej.
Wcześniej się przyjaźniłyśmy.
Nie chciała, by przez to dokuczali również mnie i...
No tak... Przypuszczam, że tak bywa.
Przypuszczasz?
Yori!
Yoriko wraca do domu z nami. Prawda?
Mówi, że cię nie potrzebuje, Miss Ultra Gapowato i Enigmatyczna.
- Pewnie mama powiedziała ci to samo. - Chodź, Yoriko.
Okej...
To boli!
Odbiło ci? Czemu to zrobiłaś?
Powiem o tym pani!
To jest nękanie!
Wcale was nie potrzebuję! Ani Yori, ani mamy!
Nikogo nie potrzebuję! Nikogo!
Poczekaj!
Muge, poczekaj!
Ja cię potrzebuję!
Może ty mnie nie, ale ja potrzebuję ciebie!
Muge!
Wybacz mi!
Poczekaj!
Przepraszam! Muge!
Wtedy zrozumiałam, że...
Muge tylko robi odważną minę. Udaje, że wszystko jest w porządku...
nawet gdy czuje się bardzo zraniona.
Mówiłeś poważnie, że nienawidzisz Muge?
Co?
Jeśli naprawdę tak czujesz, musisz ją ignorować.
Co?
Nie rozbudzaj w niej nadziei.
Ja...
Co? Zaraz! Nic nie mów!
Muszę mieć pewność. Tak naprawdę lubisz Muge?
Bo jeśli tak, najpierw musisz to powiedzieć jej, nie mnie.
Cóż, właściwie jej nie nienawidzę.
PUBLICZNE GIMNAZJUM TOKONAME
Przyjaciółka nazwała Miyo „Muge”.
To jej przezwisko.
Nie wiedziałam. Jej mama o tym wie?
- O rety... - O co chodzi?
Odwiedzi nas.
Zaraz, to motocykl mamy.
Mówiłam, żebyś jej kupił smartfon!
Po co poszliście do szkoły?
Zastanowiliście się, co jej koledzy pomyślą o waszym związku?
Uznaliśmy, że mogą wiedzieć, gdzie jest.
To trzeba było do nich zadzwonić! Nie wiecie, z kim się przyjaźni?
Ja nie wiem.
I to ma być ojciec?
Nie poszła do pani, pani Miki?
Co pani sugeruje?
Miyo jest...
Przy pani nie może być sobą!
Jest zbyt uprzejma, by zdobyć się na szczerość wobec pani.
Siłą wtargnęła pani w jej życie i w tę rodzinę.
Rozumie to pani?
A pani rozumie, co czuła,
gdy pani ją opuściła?
Słucham?
Ile bólu jej pani sprawiła...
- Hej? - Za co to?
Chcę znowu być jej matką! A ty stoisz mi na drodze!
Hej, przestańcie!
- Chcę, żeby Miyo... - Co, u licha!
To nie jest dobry moment na pożegnanie...
Muge...
Gdzie jesteś?
Yori?
Wszędzie cię szukam, Fukase.
Przepraszam.
Znalazłaś Sasaki?
Nie...
Jej rodzice muszą się tym zająć.
- Wracaj do szkoły. - Dobrze.
Gdzie Hinode?
Poszedł szukać Miyo na dworcu.
Chwila, Hinode mnie szuka?
Serio?
Tyle wiemy. Zdaję sobie sprawę, że się o nią martwicie,
ale sprawą muszą się zająć dorośli.
Kento powinien niedługo wrócić.
Musisz naprawdę...
Nie zrozumiałam, dziadku.
Mógłbyś powtórzyć?
Przepraszam, ale nie wiem, co ci dać do jedzenia.
Już jestem, dziadku!
Dzień dobry.
Mama jeszcze nie wróciła?
Taro?
Muszę jeszcze wyjść.
Usprawiedliwisz mnie przed mamą?
Jasne.
Może tobie uda się ją odszukać, Taro.
Następny, proszę.
Dokąd ona poszła?
Zaraz... Czy to znaczy, że wszyscy mnie szukają?
Nic o niej nie wiedziałem.
Gdzie zwykle spędza czas? Co lubi? O czym myśli?
Nie miałem pojęcia, z czym musi się mierzyć.
Przy mnie zawsze była wesoła i uśmiechnięta. Robiła to dla mnie.
W porównaniu ze mną jest wspaniała i silna.
To wyraz miłości!
Rozumiem.
Bałem się, że zobaczy, kim naprawdę jestem. Nikim.
Hinode...
Muszę ją przeprosić. Ona wróci, prawda?
Jesteś niezwykły, Hinode. Wiem, że tak jest.
Dbasz o swoją rodzinę. Jesteś lojalny wobec przyjaciół.
Dobrze traktujesz zwierzęta.
Właśnie dlatego... cię kocham!
Muge...
Tak?
Powinienem był...
Co?
Jej list... gdybym tylko...
Nie rozumiem, co mówi.
Czyli naprawdę zamieniam się w kota.
Wszystko zepsułam.
Powinnam była mu powiedzieć, by o mnie zapomniał, nim stałam się kotem.
Chcę znowu być człowiekiem.
Cześć!
Cześć.
Hinode!
Cześć!
Cześć...
Wróciła już trzy dni temu, a nie wykonała
ani jednego pchnięcia wschodzącego słońca.
Tak...
Coś jest z nią nie tak.
Nadal przeżywa tę historię z listem?
Przeprosiłeś ją?
Tak.
O rety, jaki śliczny! Skąd się tu wziąłeś?
Widziałam go na mieście.
Patrzy na nas!
- Jakie oczka. - Chodź tu, kiciu!
Mam kłopoty.
Dodając „ing”, utworzymy rzeczownik odczasownikowy.
Co nam mówi pierwszy przykład? Sasaki?
Chwileczkę... „Nie cierpię suchego ryżu”.
- Co? - Nie jestem pewna...
Śmieją się z jej żartu.
Muszę z tym coś zrobić. Ta fałszywa Muge jest...
Hej, handlarzu masek!
Pokaż się! Handlarzu masek!
Co?
Już jestem!
Miyo? Yoji, Miyo wróciła!
Co? Miyo!
Wróciłaś! Nic ci nie jest? Tak się martwiłem!
Ktoś chciał cię skrzywdzić?
- Jesteś przemoczona. - Nic mi nie jest.
Przeziębisz się.
Proszę. Zaraz przygotuję kąpiel.
Zjemy, jak tylko...
Ojej, nic nie...
Dziękuję.
Uczucia innych ludzi są dla nas tajemnicą.
Możemy się ich tylko domyślać.
Nie należy zakładać, że ktoś je odgadnie.
Na razie.
Okej, cześć!
Co? Muge, poczekaj!
Zupełnie zapomniałam, że mieliśmy wracać razem.
Wszystko w porządku?
Jasne.
Hej, Hinode, myślę, że zostanę dzisiaj u ciebie na noc.
Co?
O czym ty mówisz?
Przyjdę do ciebie, dasz mi jeść i razem pójdziemy spać.
- Co? - Co?
Oszalałaś?
To jakiś żart?
- Nie mogę? - Jasne, że nie!
Co z tobą?
A ja się o ciebie martwiłem.
Chodź, Isami.
Muge...
Ona naprawdę jest Miss Ultra Gapowata i Enigmatyczna.
Podziwiam cię, że tak długo się z nią przyjaźnisz.
- Dzięki. - Na razie.
Odtrącił mnie.
A czego się spodziewałaś?
Cóż.
Cześć.
Hej, kotku.
Co? Rozumiem, co mówisz!
Nadal jestem pół kotem, pół człowiekiem.
Jesteś Kinako, tak?
Bingo.
Posłuchaj...
Chciałabym znów być człowiekiem.
Oddaj mi moją twarz!
Nie rozumiem, co mówi Hinode.
Bo zmieniasz się w prawdziwego kota.
Nie martw się. Spełnię twoje marzenie.
Ja umówię się z Hinode.
Poczekaj, na pewno tego chcesz?
Hej, Kinako!
Szczerze mówiąc, wolę być kotem.
To dlaczego...?
Zrobiłam to dla niej.
Dla kogo? Mówisz o pani Kaoru?
Ona dała mi szczęście.
Chcę się jej odwdzięczyć.
Ludzie żyją dłużej niż koty.
Moje dni dobiegają końca.
A chcę, by Kaoru była szczęśliwa, nawet kiedy Kinako zabraknie.
Ty będziesz żyła jako kot, a ja dostanę twoje życie.
Zajmę twoje miejsce jako córka Kaoru.
Nie... Nie!
Chcę być z Hinode...
Teraz już za późno.
Razem z handlarzem masek
dzielimy się długością twojego życia po połowie. Tak to działa.
Nie... Jak to odkręcić?
Gdzie jest handlarz masek?
Zwykle jest po drugiej stronie.
Drugiej stronie? Jak się tam dostać?
Jako kot powinnaś ją widzieć.
Co to? Ścieżka?
Jeśli ją widzisz, twoja przemiana się dopełnia.
Poczekaj!
Nie mogę się doczekać festiwalu!
Festiwalu?
ZAGINĄŁ KOT WABI SIĘ KINAKO, MA 12 LAT
Wybacz mi, Kaoru...
Co to?
Jaka ładna brama Torii. Specjalna dla kotów?
Chcę znowu być Miyo.
Nie. Nie da rady.
Handlarz masek!
Po co wracać do nędznego ludzkiego życia?
Umyj się jak porządny kot i pozwól, by Hinode się tobą zaopiekował.
Gdzie jest „druga strona”? I co to za „festiwal”? Co...
Kinako mi o nim powiedziała. To ona zabrała moją twarz.
W dniu letniego festiwalu staniesz się prawdziwym kotem.
Letniego festiwalu?
Co?
Poczekaj! Ja...
Chcę znowu być człowiekiem!
Chcę wyznać Hinode, co do niego czuję.
Jako kot powinnaś ją widzieć.
Co! Co to?
Co...
Co?
Co to jest, u licha?
Muszę tam wejść.
DZWONI: YORIKO FUKASE
Jak się z tego korzysta?
- Chyba ten. - Halo?
Cześć!
Już przywykłaś do telefonu?
Jeszcze nie...
Jak ty się uchowałaś? Dzwonię w sprawie festiwalu...
Festiwal...
Telefonował do mnie Isami.
Razem z Hinode proszą, byśmy im towarzyszyły.
Na festiwalu, tak?
Co masz zamiar zrobić?
Chyba pójdę z panią Kaoru.
Serio? A twoja mama?
Nie zna mojego numeru telefonu.
Rozumiem...
Pani Kaoru, wszystko w porządku?
Miyo. Wychodzisz?
Nie.
Kinako wciąż nie ma.
Nigdy wcześniej nie znikała na tak długo.
Jeśli o mnie zapomniała, trudno.
Oby tylko ktoś się nią zaopiekował.
Pójdę jej poszukać.
Kaoru!
Pani Kaoru...
Kinako...
nigdy by o pani nie zapomniała.
Przy pani jest szczęśliwa.
Kocha panią.
Mam nadzieję. Dziękuję.
Kaoru...
Rozumiem.
I tak powinieneś przyjść.
- Dobrze. Do zobaczenia. - Na razie.
Hej, Kento.
Chodźmy razem na festiwal. Mógłbyś też zaprosić pana Sakaguchi.
Idę z kumplem.
Ale możesz zaprosić pana Sakaguchi.
A potem mu powiesz, że nie możesz iść.
Sama go zaproś.
Serio? Cóż, poproszę dziadka...
Muge z nami nie idzie?
Co ty wyprawiasz?
Muszę cię o coś zapytać.
O co? Wejdź od frontu.
Co do mnie czujesz?
- Co masz na myśli? - Podobam ci się?
Co?
O czym ty mówisz? Co cię ostatnio napadło?
Kiedyś nigdy byś o to nie zapytała.
Wiedziałam. Przejrzałeś mnie.
Co?
Wiesz, że nie jestem prawdziwą Muge.
Przestaniesz wreszcie się drażnić...
Co...
„Co...”
O ile dobrze rozumiem, nie chcesz już być Muge, tak?
Popełniłam błąd.
Jako Muge nie zastąpię Kinako.
Nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo Kaoru kocha Kinako.
Czyli Taro jest Muge...
To dlatego obie pachną słońcem.
Kocham cię!
Szkoda, że nie wiedziałem o tym wcześniej.
Żal mi jej.
Ma nieodpowiedzialną mamę. Nic dziwnego, że wolała być kotem.
Musiało być jej ciężko.
Nie wyobraża sobie, że ktoś mógłby ją pokochać.
Nawet właśni rodzice.
Dlatego tylko ty możesz ją ocalić.
Proszę cię.
Ocalić ją? Ja?
Dasz radę, Hinode.
Chcesz się mną posłużyć.
Wyspa Kotów?
Tak. Święte drzewo dzisiaj się przebudzi.
Jego moc na zawsze zamienia ludzi w koty.
Trudno to ogarnąć.
- Daj mi rękę. - Dobrze...
Nie puszczaj.
To Wyspa Kotów. jest po drugiej stronie mostu.
Jakiego mostu?
Nie martw się. Ja go widzę.
Co? Jak to?
Tam coś jest.
Spadniesz, jeśli mnie puścisz.
Gdybyś był kotem, widziałbyś most.
Za dużo wrażeń!
Hinode się spóźnia.
Tak.
Przez deszcz i tak nici z festiwalu.
Tak.
- Może zamiast tego pójdziemy do kawiarni? - Zaraz, to...?
To Yori.
Halo?
Muge, gdzie jesteś?
Na moście.
Co? Widziałam panią Kaoru.
W taką ulewę szukała swojej kotki. Nawet nie miała parasola.
Ach, tak.
Jesteś sama?
Nie, z Hinode.
Co?
Kto kogo zaprosił?
Chyba ja jego.
Nic więcej nie mów! Brawo! Trzymam kciuki!
Jutro mi wszystko opowiesz.
Tak. Muge to szczęściara.
O czym ty mówisz?
Hej, zwolnij
Co to za miejsce?
Wszyscy są kotami, a słońce nigdy nie wschodzi.
Nie ma czasu. Muszę go odnaleźć!
Przepraszam, szukam handlarza masek.
Handlarz masek? A co to takiego?
- Coś smacznego? - Zjedz coś, zanim pójdziesz.
Tak! Mamy pyszne dania!
Ze świeżutkich szczurów!
Nie, dziękuję.
Na pewno? Są naprawdę smaczne.
Niech mi ktoś pomoże, proszę! Gdzie znajdę handlarza masek?
Handlarzu masek!
Handlarzu masek! Gdzie jesteś?
- Hej, panienko... - Kto? Ja?
- Jesteś półczłowiekiem, prawda? - Co?
Zabrano ci twarz, co?
Słyszałeś o handlarzu masek?
Błagam. Gdzie go znajdę?
Muszę się z nim zobaczyć. Zrobię, co zechcesz.
LUDZKO-KOCI BAR
Chodź.
Mamy nowego, koledzy.
Ja...
Zatem... to jest Wyspa Kotów?
I wszyscy w tym barze kiedyś byli ludźmi?
Zgadza się.
Też chcesz być kotem?
Musiałaś mieć straszne życie jako człowiek!
Ludzie są okropni, prawda?
To lekka przesada.
- Hej, ty. - Tak?
Jeśli chcesz znowu być człowiekiem,
powinnaś stąd iść jak najszybciej.
Ale jako kot nie mogę rozmawiać z ludźmi.
Muszę komuś powiedzieć, co czuję.
- Więc... - To co tu jeszcze robisz?
Jak handlarz masek odbierze ci długość życia, utkniesz tu na zawsze.
Nigdy nie wrócisz do ludzkiej postaci.
To... byłby kłopot.
- To ludzie? - Nie widziałem ich od wieków.
- Wracają wspomnienia. - To człowiek-kot?
Uważaj na głowę.
- Za późno. - Przepraszam.
Przepraszam!
Tu go nie ma.
Może ta?
Dobrze, a teraz zrób salto.
Co to za miejsce?
Teraz je widzę. To znaczy, że jestem kotem...
Tylko łapy? Dlaczego?
Skąd mam wiedzieć?
Witajcie!
Ty pewnie jesteś Hinode.
- Handlarz masek! - „Handlarz masek”?
Posłuchaj! Chcę oddać tę twarz Muge.
- Więc... - Co takiego?
Zatem nie chcesz połowy długości jej życia?
W takim razie ja ją wezmę. Zgadzasz się, prawda?
Nie, chwileczkę!
Mam pytanie. Nie żałujecie, że zostaliście kotami?
Ja tak, ale nie ma się co nad tym rozwodzić.
To jeszcze bardziej dołujące.
Uciekliśmy.
Wszyscy uciekliśmy od problemów.
To prawda.
Ja na przykład...
uciekłam od matczynych obowiązków.
Wątpiłam, czy daję swoim dzieciom miłość, na jaką zasługują.
Czułam, że one wiedzą, jak bardzo jestem nieporadna.
Więc uciekłam.
Ja też. Nie umiałem kochać ani być kochanym.
Dusiło mnie poczucie zagubienia i niepewności, więc skapitulowałem.
My oswoiliśmy się ze swoją sytuacją,
ale ty masz przed sobą całe życie.
Powiedz swojemu ukochanemu, co czujesz.
Potrafisz to zrobić!
- Dzięki! - Wielka szkoda!
Co?
Hinode już nie jest w ludzkim świecie.
- Co? - Zamknąłem go w swoim sklepie.
Co? Czemu to zrobiłeś?
Przyszedł tu cię szukać.
Co? Kłamiesz.
Hinode nawet nie wie, że jestem Taro.
Ta kotka, która dostała twoją twarz... Kinako, czy tak?
Przyszła z nim, więc pewnie wie to od niej.
Kinako z nim przyszła?
Tak jest!
Że też nie mogli trochę poczekać.
Wkrótce będziesz prawdziwym kotem.
Hinode mnie szukał? Dlaczego?
Nie pozwólmy, by popsuł nasze plany.
Czym prędzej chodźmy do Miejsca Obietnicy.
Dość.
Ona jest jeszcze dzieckiem.
Dzieci mają więcej lat przed sobą. Więcej niż ty!
Zabiorę je wszystkie!
Musimy uratować tego Hinode.
Chodźmy do sklepu.
Tak. Dziękuję. Wam wszystkim!
- Szybko! - Dobrze!
Hinode jest ci szczególnie bliski, prawda?
- Tak. - Przyszedł po ciebie.
- Nie jestem pewna. - Musi być bardzo odważny.
Ani drgną.
To tu.
Jest tam kto?
Otwórz drzwi, proszę!
- Hinode. - Proszę!
Bardzo dziękuję...
Taro! Nie, zaraz. Jesteś Muge, prawda?
Rozumiem, co mówisz!
Twoje ręce...
Włożyłem maskę, ale nie zmieniłem się w kota.
Tylko moje ręce...
Cały ty.
Co to znaczy?
Oddam ci twoją twarz.
Kinako!
Możesz znowu być Miyo Sasaki.
Nareszcie!
Co?
Dlaczego?
Muge!
Poczekaj!
Niedobrze. Święte drzewo zaraz się przebudzi.
- Ruszajmy! - Tak!
- Nie mogę nadążyć! - Szybko!
Pospiesz się!
Szybciej nie mogę!
Dzięki.
Czemu nie zmieniła się w dziewczynę?
W głębi duszy boi się, że znów doświadczy bólu i cierpienia.
Teraz wszystko zależy od ciebie.
Jak tak dalej pójdzie, Hinode też zmieni się w kota.
Albo półkota! Nieważne!
Jestem bardzo zadowolony!
Hinode? Hinode!
Muge!
- Hinode! Nie! - Hej! Zachowuj się!
Przestań!
Muszę znów być dziewczyną!
Co?
Musisz lepiej dbać o swoje życie!
Bo teraz ono należy do mnie!
Hej! Wracaj tu!
Co się dzieje?
Hinode nie powinien tu być! Musi wracać!
Chce się uczyć ceramiki. Chce być jak swój dziadek!
Hinode! Tutaj!
Muge!
Hinode!
Przepraszam, to unosi się do góry?
Co? Tak.
Mogę się zabrać?
Jasne!
Unosi się?
Droga wolna!
- Unosi się? - Ruszaj!
Hinode!
Hinode! Nie!
Wracaj!
- Serio? - Co?
Muge!
Hinode!
Dasz radę, Hinode!
Wracajmy do domu, Muge.
Ja...
Hinode, ja...
Przepraszam.
Za co?
Nie jestem zbyt bystry.
Uzmysławiam sobie, kto mi sprzyja,
kto mnie wspiera, dopiero gdy go zabraknie.
Zawsze taki byłem.
Ja...
Wszystko zrozumiałem, gdy dowiedziałem się, że jesteś Taro.
To ty zawsze rozweselasz mnie w szkole.
Serio? Naprawdę tak uważasz?
Dlatego muszę się zmienić! Muszę...
Powinieneś zostać taki, jaki jesteś.
Handlarz masek!
Twoją długość życia też zabiorę...
- w ramach rekompensaty. - Puść go!
Witajcie w Miejscu Obietnicy.
Stąd już nie ma wyjścia.
Wkrótce zamienicie się w kota i półkota.
A ja przejmę długość waszych żyć!
Jeszcze tylko trochę! Tylko trochę!
Będę miał wasze życia! Jestem szczęśliwym kotem!
Koty są szczęśliwe na wieki!
Jeśli wyjdziemy stąd...
a świata nie będzie...
Nie...
Wszystko mi jedno.
Ale nie chcę, żebyś zniknęła, Muge.
Ja też!
Nie chcę, żebyś zniknął, Hinode.
Co jest? To boli!
- Au! Nie! Ty... - Przywróć Muge jej dawną postać!
- Jak to cofnąć? - Hinode!
- Mów! - Ona nie chce być dziewczyną!
- Chcę! - Twoja twarz nie chce!
Powrót do ludzkiej postaci nic nie zmieni.
Nieprawda!
Kiedy znów będziemy ludźmi...
Poprawimy się!
Tak! Poprawimy się!
Święte drzewo się przebudziło.
- Moje ciało... - Co się dzieje...
A teraz wybaczcie...
- Co to? - Bardzo ładnie!
- Teraz wezmę twoje życie i... - Nie!
Nie! Moje życie!
Stój! Zatrzymaj się!
- Poczekaj! - Zabieram Muge ze sobą!
Jak możesz jej to robić?
- Nie zrobiła nic złego! - Chodź tu!
- Chodź! - To nie jej wina, że cierpi!
Nie...
To wszystko przeze mnie!
Muszę coś zrobić albo będę tego żałować!
Chcę odwzajemnić jego uczucia!
Nie tylko Hinode!
Pani Kaoru, taty, mamy...
Nigdy im nie powiedziałam, co do nich czuję!
- Poddaj się! - Ja...
Nienawidzę tego miejsca!
Chcę wrócić! Pozwól mi wrócić!
- Musimy wrócić! - Hinode!
Zachowuj się albo rozerwę cię na strzępy!
Co jest?
Mówiłem, żebyś z nimi nie zadzierał.
Ty!
Brać go.
Nie! Przestańcie!
Wybaczcie zwłokę.
Dziękuję.
Uratowali nas.
- Muge... - Hinode!
Chcę więcej się o tobie dowiedzieć.
Hinode...
Na przykład o pchnięciu wschodzącego słońca.
Robisz szalone rzeczy.
Ale chcę cię lepiej poznać.
Nie tylko wtedy, gdy się uśmiechasz, ale też gdy jesteś zła.
I kiedy masz rozkapryszoną minę.
Jesteś pewien? Jak mnie pokochasz, znając moje najgorsze wady?
I chcę ci powiedzieć, tej w ludzkiej skórze...
że cię kocham.
I chcę znów zobaczyć, jak się uśmiechasz.
Ja też.
Chcę usłyszeć twój śmiech.
Chcę ci powiedzieć...
że cię kocham.
Nie chcę czekać na miłość. Chcę ci powiedzieć, co czuję.
Wróćmy... razem.
Tam, gdzie nasze miejsce!
Ty też wracaj do swojej pani i dbaj o nią.
Tak zrobię. Ruszajmy!
- Tak! - Tak!
Dziękujemy wam za wszystko!
Dziękujemy!
Żegnajcie!
Uważajcie na siebie.
Hinode, Kinako, dziękuję wam.
Przysporzyłam wam wielu trosk.
Nie tylko nam.
Fukase i Isami bardzo się martwili, gdy uciekłaś.
Bannai i Niibori też, chociaż próbowali tego nie okazywać.
Twoi rodzice bardzo się o ciebie bali.
Może o tym nie wiesz, ale wielu osobom na tobie zależy.
Od wszystkich się odwróciłam.
Od pani Kaoru, taty, mamy...
Wmówiłam sobie, że ich nie potrzebuję. Że się nie liczą.
Teraz... wiem, że się myliłam.
Spróbuję też ich polubić.
Znowu mam ludzką postać!
Ja też!
Mam nadzieję, że ci po drugiej stronie też mogą być szczęśliwi.
Tak.
Muge... kocham cię.
Ja ciebie też. Bardzo cię kocham, Hinode!
Już jestem.
Dzień dobry...
Kinako!
Tak się cieszę, że wróciłaś!
Teraz Kinako mnie lubi.
No, chodź...
Ja...
Chcę się zajmować ceramiką.
Zatem piec nie wyląduje w szopie.
Dziękuję.
Też coś...
Kocham cię...
Ale ja...
Jestem zaręczony...
Przykro mi...
O rety...
Poczekaj!
Trzymaliście się za ręce?
Powiedziałaś mu, że go kochasz?
On też cię kocha?
Tak się cieszę!
Dzięki.
Do zobaczenia!
Do zobaczenia...
Cześć!
- Cześć... - Cześć...
Miłego dnia!
Hej...
O co ci chodzi?
O nic.
Przestań się gapić!
Nie przeszkadzajcie sobie.
Między nami nic nie ma, okej?
Skoro tak mówisz.
Naprawdę!
Skoro tak mówisz.
Hinode Wschód Słońca...
Pchnięcie!
KONIEC
Hinode Wschód Słońca jest wtedy,
gdy słońce wznosi się ponad horyzont i ogrzewa moją duszę.
Napisy: Malgorzata Siemionkowska Sobczak