Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bip-bip!
Śmietku!
Jedźmy!
Dalej!
Hej! Już są!
Cześć, Śmietku.
Cześć!
- Cześć, Staś. - Cześć!
- Ale dziś będzie zabawa! - Tak!
Święta Śmieciarki.
Gotowe?
Prawie. Jeszcze kilka.
Bez lampek nie będzie Mikołaja.
Bez obaw. Do wieczora będzie gotowe.
Cześć, Śmietku.
Mogę iść się pobawić?
Jasne.
Śmietku, cieszysz się na jutro?
Naprawdę? Bo ja bardzo.
Bo przecież jutro jest Gwiazdka.
Co? Chwila!
Wiesz, czym jest Gwiazdka?
Co?
Śmietku, to najcudowniejszy dzień w roku!
A co z Donkiem, Walterem i Moną?
Oni wiedzą, co będzie jutro?
Co będzie jutro?
- Dzień śmieci? - Pranie?
Dzień po dzisiaj?
To wczoraj! Chwila… jutro!
Chłopaki! To Boże Narodzenie!
Muszę przyznać, że to dla mnie coś nowego.
O nie. Jest gorzej, niż myślałem.
Muszę was wprowadzić w temat.
Dobrze. To jest Gwiazdka.
Tak…
- Dobra… - To Święty Mikołaj!
W Wigilię przynosi wszystkim prezenty.
Chwilunia. Zwolnij.
Ten facet daje prezenty bez żadnego powodu?
Tak! Niesamowite, prawda? Patrzcie!
Lata z dachu na dach!
Nie, to prawda!
Stasiu.
Ale jak latają te małe łosie?
Och! To są renifery.
Mikołaj używa chyba magicznego pyłu.
- Rozumiem. - To ma sens.
Schodzi przez komin i zostawia prezenty!
Jak ten plecak.
Załatwił mi go rok temu.
Co za hojność.
Nieźle. Ale dlaczego to robi?
Kogo to obchodzi? Jak go sprowadzić do nas?
Śledzi wszystkie dobre uczynki
i przyjdzie, jak jesteś na jego liście.
Wszyscy byli mili w tym roku?
Tak.
Cóż, był ropuch, którego mogłam trochę zbesztać.
Ale to był łobuz.
Myślę, że poza tym byłam miła.
Och, Stasiu! Byłem taki niegrzeczny!
To ja przewróciłem w zeszłym tygodniu twoje śmieci!
Umierałem z głodu i…
Już to mówiłeś. To się nie liczy.
Och! Świetnie!
To był wypadek. To się nie liczy.
Donek?
Od czego zacząć?
Zaczniemy od stycznia zeszłego roku.
Było zimno, szukałem miejsca na drzemkę…
Jedliście kiedyś kredkę? Błękitna nie smakuje jak jagoda…
Drzwi były otwarte, więc musiałem wejść i stałem…
I powiedziałem: „Nie szturchaj mnie”.
I na koniec dzisiejszy poranek.
Tarzałem się w czymś brązowym. Nie wiem, co to było.
Powąchacie? Mam kawałek.
Wielkie nieba.
Nie wiem, czy to wszystko jest złe.
To raczej rzeczy, które robią szopy.
Tak! No właśnie, jestem tylko sobą.
- Donku… - Serio?
Co? To prawda.
Chyba wszyscy jesteście na liście.
O rajusiu!
Więc… teraz prezenty! Co?
Jeszcze nie.
Jak nie będzie ozdób, Mikołaj nie przyjdzie.
Leśny Fort musi wyglądać tak!
To mnóstwo pracy, ale wiem, że damy radę!
Wtedy będą prezenty?
Cokolwiek chcemy?
Lepiej uwierz!
Prezenty!
Do roboty!
Śmietku, ty przywieź choinkę.
Pozostali mają znaleźć dekoracje.
„Gwiazdka”, na trzy. Raz, dwa, trzy…
Gwiazdka!
- Tak! - Tak!
Ale ciężkie!
Tak!
Może coś większego…
To będzie wspaniałe drzewko!
Tak.
Ładnie.
- Dam radę. - Tak!
Nieźle!
Proszę, daj mi!
To dla Mikołaja!
Wpadłeś!
Tak!
Uwaga, włączam.
Brawo, tak!
Tak! Udało mi się!
Tak, to jest Boże Narodzenie!
Brawo, chłopcy!
- Żołędzie to miły akcent. - Dziękuję, Donku.
Ale moim ulubionym jest drzewko.
Jest idealne!
I jeszcze jedno.
Najważniejsze.
Musimy spisać listę rzeczy, które chcecie na Gwiazdkę,
żeby Mikołaj wiedział, co przynieść.
Nie podglądaj!
Skończyliście?
- Ja tak! - Dziękuję.
Gotowe.
- Też chcesz śmieci? - Stasiu.
Bumerang, spoko.
Dobra lista.
Dobra, to chyba wszyscy.
Mikołaj przyjdzie wieczorem?
Sprawdźmy wszystko jeszcze raz.
A w Wigilię, gdy zawisną wszystkie skarpety…
dekoracje migotały…
a choinka świeciła…
Mikołaj przyleciał swymi saniami
i dostarczył prezenty wszystkim dzieciom.
Koniec.
I niedźwiedziom, szopom, szczurom i śmieciarkom.
Chyba zapomnieli o tym w książce. Prawda, Stasiu?
Nie wiem.
Że co?
Ten mały szop nie ma prezentu.
Donku, bez obaw, podzielę się z tobą swoim.
Jesteś misiem, nie dzieckiem.
Nic nie dostaniemy.
Do śmieciarek pewnie też nie przychodzi.
Więc nie będziemy mieć Gwiazdki?
Na to wygląda.
Ten cały Mikołaj brzmiał podejrzanie.
Facet latający w saniach, który przynosi prezenty bez powodu?
Jest prawdziwy, obiecuję!
Może ty poprosisz Mikołaja, żeby nas odwiedził?
Cóż…
- Nigdy go nie spotkałem. - Co?
Zabiorę moją skarpetę.
Wybacz.
Już dobrze, Stasiu. To była miła myśl.
Śmietku, ty mi wierzysz, prawda?
Mikołaj istnieje.
Chciałbym ci to udowodnić.
O nie! Nie!
Teraz na pewno nie przyjdzie.
Co to było?
Widzieliście to?
Ojej! Może to był meteoryt.
- Albo statek kosmiczny! - Albo balon.
Duży balon.
Poleciało tam!
Co to za rzeczy?
Słodkie laski?
- Dalej, chłopaki! - Tyle ich jest.
Cześć wam…
Gdzie podziały się laski?
Co to za dźwięk?
Dochodzi stamtąd.
Coś tam dzwoni.
Och! Zaczekajcie na mnie!
Małe łosie! Z opowieści!
Prezent!
Donku, nie wiemy, do kogo należy.
Ja to znalazłem!
Dobra…
Znalazłeś go, dziękuję!
Co bym zrobił, gdybym go zgubił?
Jasiu ucieszy się, że go znalazłeś.
Święty Mikołaj!
To naprawdę ty?
Oczywiście.
A ty jesteś Staś?
Tak.
Zna twoje imię?
Mówiłem, że on istnieje!
To moi przyjaciele.
Miło mi. Jestem Mikołaj.
Cześć.
Witaj, Mikołaj.
Cześć, jestem Mikołaj. To znaczy Walter.
Miło mi.
Ojej!
Mikołaj.
Wielkoludzie, mógłbyś mi pomóc?
Świetnie! Mam tu pewien problem.
I raz, i dwa, i trzy!
Zobaczmy, co się tu stało.
O to chodzi.
Naprawię to…
Albo i nie.
Niedobrze.
Tego się obawiałem.
Czego, Mikołaju?
Cóż, na tę Gwiazdkę
było więcej dobrych dzieci niż kiedykolwiek,
a to oznaczało więcej prezentów.
Ale te prezenty były zbyt ciężkie dla sań,
dlatego się rozbiliśmy.
- O nie. - O rany.
Nie to jest najgorsze.
Teraz nie mogę dostarczyć tych prezentów.
To straszne.
Więc nikt nie dostanie prezentów?
Raczej nie.
Przepraszam. Nie wiem, co robić.
Po raz pierwszy przegapię Gwiazdkę.
O rany.
Może my pomożemy!
To miłe, ale bez moich sań
nie dostarczę wszystkich prezentów
przed Bożym Narodzeniem.
Potrzebowałbym gwiazdkowego cudu: nowych sań.
Musiałyby to być…
Ogromne sanie!
Tak. Bardzo duże.
I silne, by udźwignąć prezenty.
Oczywiście.
Potrzebowałyby świateł?
Tak, ale nie wiem, skąd wezmę takie sanie.
Chyba znam kogoś, kto może ci pomóc.
Tak? Kto?
To… Śmietek!
Będzie najlepszymi saniami.
Może przewozić wszystko, jest bardzo silny
i wie, gdzie mieszkają wszyscy w mieście!
Tak, oczywiście!
Śmietku, jesteś idealny!
Silne ramiona… solidne opony…
a jak światła?
Odpowiednio jasne.
Śmietku,
będziesz dziś moimi saniami?
To znaczy „tak”?
Tak!
To na co czekamy?
Tak się cieszę!
Renifery mogą potrzebować pomocy.
Cześć, jestem Walter. To jest Donek!
- Hej! - Tak się cieszę!
Wyluzuj.
Oby się udało.
Naprzód!
Walter i Donek, ciągnijcie!
Ale ciężki.
Obym dostał… za to… coś dobrego.
To może trochę zająć.
Z wrażenia prawie zapomniałem.
Ale piękne!
Magiczny pył.
Trzymajcie się!
Fircyku! Tancerzu! Pyszałku! Złośniku!
Kometku! Amorku! Profesorku i Błyskawiczny!
Donku, Walterze! A także Śmietku!
Pędźcie wnet! Pędźcie!
Pędźcie wszyscy!
Ale super!
Nie wierzę, że to się dzieje!
Tak!
Wyżej! Lećmy wyżej.
Rany, Śmietku, to niesamowite!
Dobra robota.
- Udało się! - Tak!
To nasz Fort, Mikołaju!
Co za wspaniałe dekoracje!
Nie przegapiłbym tego!
Mono, kto jest pierwszy na liście?
Henio.
Do domu Henia!
Nic nie widzę!
Ojej!
Już prawie!
To kino! A to samolot dziadka!
Dobra, znajdźmy dobre miejsce do lądowania.
Tak!
Co za lądowanie!
Myślałem, że skorzystamy z podjazdu.
Prezent Henia jest na lewo od niebieskiego.
Weź też prezent dla Noego! Ten z błyszczącą wstążką.
Proszę!
Dziękuję.
Super!
Ciastka?
Jak mogłem nie wiedzieć o tych świętach?
Będzie ich znacznie więcej!
To będzie dobra noc.
To było super.
Prezenty na Gwiazdkę to moja ulubiona część.
Co? To twoja ulubiona część? Ponad wszystko?
O tak. Uszczęśliwia ludzi.
A ja lubię szczęśliwych ludzi.
Właśnie.
Kto jest następny na liście?
To będą… Natan i Róża.
No to ruszamy!
- Tu jest! - Dzięki!
Śmietku! Łap!
Chwileczkę.
Mikołaju, poczekaj!
Tak!
Ostatni przystanek, dom Lenki.
- Tak! - To jest to! Ostatni prezent.
- O nie! - Co się stało, Mikołaju?
To nie prezent dla Lenki… Jest twój.
Co?
Ale to już ostatni.
Musiał gdzieś spaść, gdy się rozbiłem.
Nie wierzę. Nigdy jeszcze nie zgubiłem prezentu.
Wielkie nieba.
Niech dostanie mój prezent.
Stasiu, nie mogę cię o to prosić.
W porządku.
To i tak była moja najlepsza Gwiazdka.
Skoro to od ciebie, może chciałbyś go dostarczyć.
Naprawdę?
Oczywiście. I potrzebujesz tego!
Tak!
No to skaczę.
Dzięki, Mikołaju Stasiu.
Sam bym tego lepiej nie zrobił.
Może ty poprowadzisz?
Naprawdę?
Wesołych Świąt!
Niezły start, Stasiu!
Udało nam się.
Tak!
Dobra. Teraz się zabawmy.
Tak!
Do gwiazd!
To się nazywa latanie.
Po prostu magiczne.
Ale byłem szybki. Mogę być w części reniferem.
Tak! Ja też.
Kto by pomyślał? Sanie ze śmieciarki.
Tak, dziękuję, Mikołaju.
Nie, to ja powinienem dziękować.
Uratowałeś Gwiazdkę.
A niech to.
Oby sanie wytrzymały podróż do domu.
Sprawiły ci sporo kłopotów.
Cieszę się, że się zepsuły.
Inaczej nie poznałbym was wszystkich.
Wesołych Świąt!
Wesołych Świąt, Mikołaju!
Gwiazdka!
Wesołych Świąt!
Wesołych Świąt, Olu.
Mikołaj przyniósł prezenty!
Wesołych Świąt.
Może otworzysz prezenty?
O tak!
Skąd to się wzięło?
To list od Mikołaja!
- Muszę iść do Fortu! - Dobra.
„Stasiu, spotkanie z tobą i twoimi przyjaciółmi
było najlepszym prezentem, jaki dostałem.
Donek to wyjątkowy maluch,
nawet jeśli ma problemy z zachowaniem”.
Obudź się!
„A Walter jest tak miły jak prawdziwy pluszowy miś”.
Obudź się!
„Rozumiem waszą przyjaźń”.
Patrz!
„Mona jest wręcz urocza.
Pani Mikołajowa chętnie ją pozna
i weźmie przepis na ciastka.
Nie mogę się doczekać, by odwiedzić was w przyszłym roku…
szczególnie Śmietka!
To jest super ciężarówka!
Może znów poproszę go o pomoc.
Masz wielkie szczęście, że masz tak dobrych przyjaciół”.
Śmietku!
„I jak oni są szczęśliwi, że mają ciebie”.
- Cześć! - Hej, Stasiu!
Śmietku! Przyszedł Mikołaj?
- Tak! - Tyle prezentów!
Patrz, co dostałem!
A ty, Śmietku?
Niemożliwe! Dostałem to samo. A wy?
Serowe chrupki!
To się nazywają śmieci!
Piękną torebkę, nowy aparat… i to!
- Stasiu! - Cześć!
Wesołych Świąt!
- Walter! Śmietek! - Niesamowite!
Co ty dostałeś?
„Stasiu, życzę ci Wesołych Świąt”.
Tato! Patrz!
- Patrzcie! Otwieraj. - Niewiarygodne!
Napisy: Grzegorz Marczyk