Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Ωραία ιδέα. Μ' αρέσει.
Θα τα πούμε στο γραφείο,
για να μου πεις αν υπάρχουν εναλλακτικές
ή αν έχεις κάποια άλλη ιδέα. Εντάξει;
Τέλεια. Τα λέμε αργότερα. Γεια.
1: ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΣΤΟ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ
2: ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΣΕΛΙΔΑΣ 3: ΝΑ ΒΑΨΩ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ
Ελίζα;
Ναι;
Μπορείς να έρθεις πάνω;
Έρχομαι.
Τι τρέχει;
Τα σκέφτηκα όλα.
-Άκουσέ με. -Εντάξει, αλλά πρέπει να φύγω σε λίγο.
Κόρνερ δικό μας, το εκτελεί ο Ρουσέτι. Εντάξει;
Είμαστε όλοι εδώ, στην περιοχή πέναλτι,
παραταγμένοι σαν τρένο.
-Είναι εφικτό; -Φυσικά.
Φεύγει η μπάλα. Ο Ρούλο πάει στο ένα δοκάρι,
Ο Τσιοντέλι στο άλλο. Οι δυο κεντρικοί μπλοκάρουν τους αμυντικούς,
και ποιος μένει μόνος στην περιοχή του πέναλτι;
-Ο Τασέλι. -Ο Τασέλι.
Που δεν είναι καλός με τα πόδια, αλλά κάνει τις καλύτερες κεφαλιές.
Δεν είμαι πανέξυπνος;
-Δεν θα το περιμένουν. -Φυσικά.
-Σκοράρουμε και σηκώνω το κύπελλο. -Είσαι τρελός;
-Το Κύπελλο Ιταλίας! -Άσε με κάτω!
Αν νικήσουμε, θα σου πάρω δώρο. Τι θέλεις;
Ξέρεις τι θέλω, σ' το έχω πει. Να καθαρίσεις. Γιατί δεν το κάνεις σήμερα;
Έχω προπόνηση.
Το βράδυ.
Γιατί δεν βάζουμε το μωρό σ' εκείνο το δωμάτιο;
Εκείνο βλέπει στον δρόμο κι αυτό στον κήπο.
Μπορεί να έρχεται να χαζεύει όποτε θέλει.
Έλα! Συγγνώμη, αλλά είναι όλα τα πράγματά μου εδώ.
Το μωρό δεν μπορεί να καταλάβει όλο το σπίτι.
Γιατί τα αναβάλλεις πάντα όλα;
Η ζωή συνεχίζεται, όλα αλλάζουν, δεν είναι κακό.
Άσε να αποφασίσω εγώ και θα μου πεις πώς σου φαίνεται.
-Έχεις δίκιο. -Ναι; Ευχαριστώ.
Θα αποφασίσεις για κάτι άλλο.
-Εντάξει. -Για την ώρα,
καθάρισε τους τοίχους, για να βάψω το σαββατοκύριακο.
Να πω "εντάξει";
Εντάξει, λοιπόν.
Ευχαριστώ.
Πρέπει να φύγω.
-Είπες πέντε λεπτά. -Πέρασαν.
Καλή δουλειά!
Δεν τα παρατάς ποτέ;
Μου είπατε ότι ο κος Τζιοβάνι ήταν καλός, αλλά μου φέρθηκε άδικα.
Γκατζίμ, γιατί απολύθηκες;
Είπε ότι είμαι αργός, αλλά κάνω περισσότερα από τους άλλους.
Εντάξει. Άκου τι θα κάνουμε…
Θα βρούμε δουλειά, έστω μερικής απασχόλησης,
για να μπορείς να ζήσεις.
Όταν βρεθεί κάτι πιο σταθερό, θα σου πω. Εντάξει;
Εύρεση Εργασίας, παρακαλώ;
Ναι, εμείς είμαστε.
Πάρε.
Είμαστε ανοιχτοί 9:00-13:00 και 16:00...
Πάρτε μια βαθιά ανάσα.
Κρατήστε την.
Εκπνεύστε.
-Μισό λεπτό. -Υπάρχει πρόβλημα;
-Ελίζα, συγγνώμη για την αναμονή. -Πώς είναι το μωρό;
Είχες μια μικρή αποκόλληση πλακούντα,
αλλά υπάρχει αρκετό υγρό, ο πλακούντας είναι στη σωστή θέση
και η αιμορραγία έχει ήδη σταματήσει.
Ηρέμησε, είναι μια χαρά η μικρή.
-Είναι κορίτσι; -Ναι, δεν σου το είπαν;
Όχι.
-Είναι κορίτσι. -Θεέ μου!
Κορίτσι ήθελα.
Κοριτσάκι.
Δυστυχώς, όμως, υπάρχει ένα πρόβλημα.
Αφορά εσένα.
Επαναλάβαμε το υπερηχογράφημα...
δύο φορές και ζήτησα να πραγματοποιηθεί βιοψία.
Βιοψία;
Υπάρχει... υποψία όγκου.
Διαλέξατε, κυρία;
-Κυρία; -Αυτό.
ΧΡΩΜΑΤΑ
Αλλά θα δω την κόρη μου, έτσι;
Θα γνωρίσω την κόρη μου;
Χρειάζεστε κάτι άλλο;
Όχι.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ 21/08/2001 ΑΝΝΑ
Γεια σου, Άννα!
Ένα, δύο και...
Μπράβο!
....και χρόνια πολλά
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Άννα!
Τι περιμένεις;
Να σε βοηθήσει ο παππούς;
Σταμάτα.
Έλα, τράβηξέ το.
Δεν θέλω.
Θέλεις να το τραβήξουμε μετά οι δυο μας;
Ξέρω ήδη τι είναι.
Κι εγώ ξέρω,
αλλά τα παιδιά νομίζουν ότι η μαμά σου σού πήρε ντουλάπα.
Πιστεύω, όμως,
ότι αν το τραβήξουμε, θα πρασινίσουν από ζήλια.
-Καλά. -Εντάξει.
Και…
Έλα, Άννα, παίξε μας κάτι.
Κάθισε, Άννα Μπανάνα.
Μπορώ να παίξω λίγο;
Φυσικά και μπορείς, Λορέντζο. Έλα.
Γιατί δεν μας παίζετε κάτι μαζί;
Άννα! Έλα εδώ αμέσως!
Δεν ζήτησα πιάνο. Δεν το θέλω!
Σ' ευχαριστώ πολύ, Αλμπέρτο, και συγγνώμη.
Δεν πειράζει. Μην ανησυχείς. Όλα εντάξει.
Είσαι σίγουρος ότι δεν θες να της μιλήσουμε;
Άντε πάλι! Είπε ότι δεν χρειάζεται κάτι. Μην επιμένεις άλλο.
Σε παρακαλώ, μην την μαλώσεις.
Θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα.
Η καημενούλα, ήταν πολύ δυνατή όλον αυτόν τον καιρό.
Ήταν δυνατή, ναι.
Κι εσύ ήσουν δυνατός.
-Η Ελίζα θα ήταν περήφανη για σένα. -Έλα, πάμε.
Η μικρή είναι μόνη της.
Άννα;
Άννα; Έλα μέσα.
Άννα, έλα μέσα, είναι επικίνδυνο! Δώσε μου το χέρι σου. Έλα!
Άννα, γιατί φέρεσαι έτσι;
Δεν θέλω άλλα δώρα από τη μαμά.
Άκου...
Η μαμά...
πήγε ένα μεγάλο ταξίδι.
Δεν σε πιστεύω.
Δεν είναι η απόσταση που το κάνει μεγάλο...
αλλά ο χρόνος.
Ναι.
Έχει πεθάνει.
Έλα στον μπαμπά.
ΕΛΙΖΑ ΓΚΑΛΙ
Τι κάνεις;
Ανάποδη κατάδυση.
Είσαι σίγουρη; Δεν έχω κάνει από εδώ.
Μου το είπε ο Ρομπέρτο. Μπορούμε.
Πάμε!
Πόδια.
-Τι σκατά κάνει; Αντζέλικα! -Χέρια.
Άννα!
-Ένα... -Σταματήστε!
-Κορίτσια! Αντζέλικα! -Δύο!
-Τρία! -Σταματήστε!
Θεέ μου!
-Πώς είναι; -Καλά, δόξα τω Θεώ.
Θα μπορούσε να σπάσει την πλάτη της... Και η κόρη σου το ίδιο.
Θες να φύγει από την ομάδα;
Το έκανε επίτηδες.
Δεν έχω επιλογή.
Ήσουν προπονητής, το ξέρεις.
Σήμερα έχει γενέθλια.
Δεν είναι εύκολη μέρα.
Μην καπνίζεις στο αμάξι.
-Από πότε; -Από σήμερα.
Τι σκατά έβαλες, γιρλάντες;
Δεν είμαι έξι χρονών.
Έλεγα...
να καλέσεις τη φίλη σου από την ομάδα στο πάρτι, τι λες;
-Τουλάχιστον να ζητήσεις συγγνώμη. -Δεν είναι φίλη μου.
Έχεις καμία φίλη;
Θα ήθελα πολύ να μάθω.
Κοίτα ποιος μιλάει!
Όχι, μείνε εδώ και άκουσέ με.
Νομίζεις ότι μόνο εσύ πονάς;
Εμένα με σκέφτηκες; Τον παππού και τη γιαγιά;
Μπορούσες να φτιάξεις τη ζωή σου. Είχες χρόνο.
-Προσπάθησα. -Αλλά καμία δεν ήταν σαν τη μαμά.
-Μη μιλάς για τη μαμά... -Ούτε εσύ αντέχεις άλλο!
Κάθε χρόνο με αυτά τα χαζά δώρα, γιατί;
-Γιατί η μαμά ήθελε... -Δεν είναι εδώ!
-Ποτέ δεν ήταν. -Τι θα κάνεις;
-Θα είσαι θυμωμένη για πάντα; -Καλύτερα από το να πιστεύω σε φαντάσματα.
Άκου, θα μπεις στο σπίτι, θα τους χαιρετίσεις όλους,
θα ανοίξεις το τελευταίο δώρο της, θα χαμογελάς
και θα φας τούρτα, κατάλαβες;
Σαν μια μεγάλη ευτυχισμένη οικογένεια.
Ναι.
Σαν μια μεγάλη ευτυχισμένη οικογένεια.
Γεια σου, αγάπη μου!
Τι έπαθε ο μπαμπάς σου;
Έλα.
-Έλα, σβήσε το τσιγάρο και... -Παράτα με κι εσύ!
-Πού πας; -Εξαρτάται.
Εσύ πού πας;
Είναι ένα μαγαζί με καλή μπίρα εδώ κοντά, πάμε;
-Σύμφωνοι. -Μπες μέσα.
Αγάπη μου, είμαι ακόμα στη συνάντηση με τον πελάτη,
θα αργήσω να γυρίσω στο σπίτι. Μη με περιμένεις. Σ' αγαπώ. Γεια.
-Επ. -Όλα καλά;
Ναι, μόλις βρήκα ένα κέρμα στο πάτωμα, φέρνει καλοτυχία.
Δεν έχει ωραίο χρώμα, μα σου ορκίζομαι ότι έχει τέλεια γεύση.
Πόσων χρονών είσαι;
-Εσύ; -Μάντεψε.
Σαράντα.
Τριάντα εννέα.
Θα γίνω 40 την επόμενη εβδομάδα.
Πώς το κατάλαβες;
Έχεις το πρόσωπο 40χρονου.
Εντάξει. Ωραία.
Σήμερα έχω τα γενέθλιά μου.
Πρέπει να το γιορτάσουμε. Έλα.
-Δεν υπάρχει κάτι να γιορτάσουμε. -Γιατί όχι;
Γιατί σαν σήμερα πέθανε η μητέρα μου.
Σήμερα;
Όχι...
Όταν γεννήθηκα.
Δεν πρόλαβε ούτε να με δει.
Αλλά…
στα γενέθλιά μου,
πάντα με περιμένει ένα χαζό δώρο της.
Κάνεις πλάκα, έτσι;
Δεν το πιστεύω.
Κάτσε. Είσαι...
Η μαμά σου ήταν η Ελίζα, η γυναίκα του Αλέσιο.
Ποιος είσαι εσύ;
Είμαι ο Άλτερ, σε λένε Άννα, έτσι;
Ο Αλέσιο ήταν ο προπονητής μου.
Έχω έρθει στο σπίτι σου πολλές φορές, ήρθα και σε κάποια γενέθλιά σου.
Τρελό κέφι, έτσι;
Ξέρει ο πατέρας σου ότι είσαι εδώ;
Ενηλικιώθηκα σήμερα, εντάξει; Δεν χρειάζεσαι άδεια για να με γαμήσεις.
Να σε γαμήσω; Σοβαρά μιλάς; Τι λες; Αποκλείεται!
-Έλα, θα σε πάω σπίτι. -Μη μ' ακουμπάς!
Να τηλεφωνήσω τον μπαμπά σου;
Κάνε ό,τι σκατά θες.
Θα του τηλεφωνήσω.
Τι κάνεις;
Τηλεφωνώ στον μπαμπά σου!
Γεια σου, Αλέσιο; Πώς είσαι; Ο Άλτερ είμαι.
Όχι...
Άννα!
Άννα...
Άννα, σταμάτα!
Άννα, όχι!
Το ποδήλατό μου! Τι Κάνεις;
-Σταμάτα! -Σταμάτα, γαμώτο!
Σταμάτα!
Τι σκατά κάνει;
Σταμάτα!
Πού στο διάολο πας;
Είσαι καλά;
Μ' ακούς; Είσαι καλά;
Από πού ήρθες; Δεν σε είδα.
Προσπάθησα να σταματήσω.
Μπορείς να σηκωθείς;
Είσαι καλά, έτσι;
Ναι, μια χαρά.
Γιατί πέρασες έτσι; Θα μπορούσα να σε είχα σκοτώσει!
Σου έκανα νόημα.
Τι νόημα; Δεν βλέπεις ότι έχει σκοτάδι;
Μόνο αυτό μου έλειπε.
-Πάμε στο νοσοκομείο. Έλα. -Όχι. Καλά είμαι.
-Δεν μπορώ να σε αφήσω εδώ. Έλα. -Όχι στο νοσοκομείο.
-Πού με πας; -Πάμε στο σπίτι μου, για την ώρα.
Δεν είναι μακριά. Μετά, θα δούμε.
-Εδώ μένεις; -Ναι.
Έλα!
Γρήγορα!
-Τι συμβαίνει; -Ζαλίζομαι.
Έλα, προχώρα ευθεία. Πέρνα μέσα.
Θα σου φέρω λίγο νερό.
Ορίστε.
Να στεγνώσουμε τα μαλλιά σου.
Να το πάρω εγώ.
Σε πονάει;
Δώσε μου ένα λεπτό.
ΜΑΪΟΣ 2001
-Είσαι έγκυος; -Ναι.
Πώς σε λένε;
Ελίζα. Κάθισε.
Για να δω.
Τι είναι αυτό;
Είναι ασετόν. Συγγνώμη!
-Σε τσούζει. -Εσύ τι λες;
Ελάτε.
Έτσι, εντάξει; Από εδώ.
ΘΕΛΟΥΜΕ 11 ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ
Ελίζα!
Ποιος είναι αυτός;
Γεια σου!
Αφού δεν θα έχουμε φιλάθλους, θα εμψυχώνουμε μόνοι μας τους παίκτες.
-Πολύ όμορφο. -Γεια σου, Ελίζα.
-Γεια.
Παιδιά, τελειώσαμε για σήμερα. Να κοιμηθείτε νωρίς.
-Καληνύχτα. -Γεια.
Γεια σου, αγάπη μου.
Τι έχεις;
Χτύπ...
Χτύπησα ένα κορίτσι.
Τι πράγμα;
Καλά είναι. Έτσι νομίζω τουλάχιστον.
-Πώς το νομίζεις; -Μόνο γρατζουνιές έχει.
-Την πήγες στο νοσοκομείο; -Όχι. Είναι στο σπίτι.
Στο σπίτι;
Εσύ είσαι καλά;
-Καλά είμαι. -Εντάξει.
Γεια.
Χαίρω πολύ. Είμαι ο Αλέσιο.
Άννα.
Πώς είσαι; Είσαι καλά;
Πονάει το χέρι σου;
Σε ξέρω από κάπου;
Δεν νομίζω.
-Μου φαίνεσαι... -Πρέπει να πάω στην τουαλέτα.
-Των καλεσμένων είναι κάτω. -Προτιμώ την άλλη.
Πώς το ξέρει;
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙ
-Να πάω να δω τι κάνει; -Πού να ξέρω;
Ηρέμησε.
-Δεν έγινε τίποτα. -Έχω ξυπνήσει από τις 7 το πρωί.
Είμαστε νηστικοί και έχουμε μια ξένη στο σπίτι.
Γεια σου.
Το δείπνο δεν είναι έτοιμο, αλλά αν πεινάς...
έχουμε αυτά.
Όχι, ευχαριστώ.
Είναι πεντανόστιμα. Είναι η σπεσιαλιτέ του καταστήματος.
Αλήθεια.
Είναι καλό.
Αν μας πεις πού μένεις, θα σε πάμε σπίτι.
Δεν μένω εδώ.
Και τι κάνεις εδώ;
Ήρθα...
να βρω τη μητέρα μου.
-Θα σε πάμε εκεί. -Όχι!
Γιατί...
είναι στο νοσοκομείο.
Μπήκε σήμερα και...
Λυπάμαι γι' αυτό.
-Έχεις κάπου να κοιμηθείς; -Αυτήν τη στιγμή, όχι.
Ο πατέρας σου;
Ταξιδεύει πολύ…
Τελευταία ξέρω ότι ήταν στην Αφρική.
-Στη Νότια Αφρική. -Μάλιστα.
Ήταν παλιά εκεί, μπορεί να μην είναι τώρα πια.
Ναι. Το νερό βράζει.
-Να την αφήσουμε να κοιμηθεί εδώ; -Τι; Όχι.
Μπορείς να την πας στο Μπελαβία;
Στο Μπελαβία; Ελίζα, φαίνεται λίγο χαμένη.
Είναι επικίνδυνο να φύγει.
Κάνε ό,τι θες.
Την βόλεψα στον καναπέ.
Εντάξει.
Θα την πάω στο νοσοκομείο το πρωί.
Όχι, πρέπει να φύγεις στις οκτώ.
Θα την πάω πριν τη δουλειά.
ΕΛΙΖΑ 10
Σκέφτηκα ότι αφού δεν μπορείς να έρθεις...
ίσως μου φέρεις τύχη αν το φοράς εδώ.
Τι έπαθες;
Είπα κάτι κακό;
Όχι, τίποτα.
Έλι...
με κάνεις να ανησυχώ.
Είναι υπέροχη. Θα τη φορέσω.
Άκου, Έλι...
για τις μέρες που θα λείπω
γιατί δεν ζητάς βοήθεια από κάποιον;
Τι βοήθεια;
Με όλα.
Με το αυτοκίνητο, με τα ψώνια.
Δεν θέλω να σε αφήσω μόνη.
Δεν χρειάζομαι βοήθεια.
Δεν είπα αυτό.
Πέρνα λίγες μέρες με μια φίλη σου,
με την Πατρίτσια, με τη Μαριάννα, όποια θες.
Αλέσιο, σε παρακαλώ.
Γιατί; Είπα κάτι κακό;
-Έχω ήδη απαντήσει. -Έχεις ήδη απαντήσει.
Ας πάρουμε την ξαδέλφη σου.
Θα σταματήσεις; Αν θέλω, θα της τηλεφωνήσω. Αρκετά.
Καλημέρα.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
-Έφτιαξα καφέ. -Ευχαριστώ.
Εντάξει. Θα μείνω εδώ, δεν θα πάω.
Τι λες;
Ναι, Ελίζα, δεν έχει νόημα να πάω
αν είναι να σκέφτομαι εσένα κάθε στιγμή.
Είσαι έγκυος!
Θα πάρω τον Μάουρο να με αντικαταστήσει.
Τον Μάουρο; Είναι ο τελικός. Δεν σε αντέχω όταν κάνεις έτσι.
-Δύο μέρες είναι. -Δεν σου φαίνεται πολύ;
Μπορεί να με βοηθήσει αυτή. Θέλεις να μείνεις εδώ για λίγο;
-Αυτή; -Ναι. Είπες όποια θέλω.
-Έχεις δίπλωμα οδήγησης; -Φυσικά και έχει.
Τι κάνεις;
Βάλε ταχύτητα!
Βάζω ταχύτητα.
Έτσι.
Άσ' το. Θα οδηγήσω εγώ.
-Το αμάξι μου είναι αλλιώς. -Ναι.
Πού πάμε;
Σε πάω στη μητέρα σου στο νοσοκομείο.
Εγώ δεν ήταν να σε πάω στη δουλειά;
Σ' ευχαριστώ, αλλά δεν χρειάζομαι βοήθεια.
Έχεις χρήματα;
Αντίο, λοιπόν.
Συγγνώμη για χθες.
Ελίζα.
Είσαι έγκυος;
Είμαι η Κάρλα.
Με λένε Κάρλα Καπιτάνι, είμαι διερμηνέας και μου βρήκες δουλειά.
Η Κάρλα, φυσικά.
Δεν δουλεύω εκεί πια. Διδάσκω αγγλικά σε σχολείο.
Θυμάσαι που περίμενα μια καρέκλα;
Όχι, δεν θυμάμαι, δυστυχώς.
Ήρθε.Τι κάνεις εδώ; Έχεις κι εσύ τον Μέγα Μπάσταρδο;
Ποιον, συγγνώμη;
Τον Μέγα Μπάσταρδο, τον βασιλιά των απρόσκλητων.
Τον έχω εδώ... Έναν χρόνο τώρα.
Λυπάμαι.
Τι να κάνεις; Του αρέσουν.
Δεν μπορώ να πω ότι τον κατηγορώ με τέτοιο στήθος!
Μπορεί να βαρεθεί το δικό μου τότε!
Πόσο καιρό το ξέρεις;
Από χθες, αλλά νιώθω ακόμα μπερδεμένη.
Δεν το έχω πει σε κανέναν.
Έλα να το κάνουμε τώρα.
-Γεια σας. -Γεια.
Βλέπω νέα πρόσωπα.
Ναι, αλλά η φίλη μου προτιμά να μη μιλήσει ακόμα.
Καλώς, όπως θέλεις.
-Πού χάθηκες, Κάρλα; -Σου έλειψα;
Προέκυψε κάτι στη δουλειά.
Με έναν μαθητή.
Τι συνέβη;
Κοιμήθηκα μαζί του!
Μπράβο!
Ήταν τουλάχιστον ενήλικος;
Από την ικανότητα του στη γλώσσα, θα έλεγα ναι.
Όλα συμβαίνουν σε αυτήν.
Ωραία.
Είναι αυτός που μας είχες πει;
Όχι, είναι άλλος. Ήταν κάτι που δεν το περίμενα.
Και πάλι νιώθω ψυχολογική στήριξη.
Για την ακρίβεια, εσάς σκεφτόμουν όλη την ώρα.
Φυσικά.
Ναι;
-Συγγνώμη. -Κανένα πρόβλημα. Ψάχνεις κάποιον;
Η μητέρα μου νοσηλεύεται σ' αυτό το νοσοκομείο, έχει όγκο.
Μου είπαν να έρθω στην ομάδα σας.
Φυσικά. Έλα, κάθισε.
Πώς σε λένε;
-Άννα. -Άννα.
Ποια είναι η μητέρα σου;
Μπήκε στο νοσοκομείο χθες.
Είναι στην εντατική.
Και ο πατέρας σου; Είσαι μόνη σου;
Πώς; Πού θα κοιμηθείς;
Δεν ξέρω.
Αν πεινάς, ο άντρας μου έχει μια πιτσαρία στην περιοχή.
-Εμείς έχουμε μπαρ. -Οι γονείς μου έχουν δωμάτιο.
Μπορώ να ρωτήσω, αν θες.
Ήρεμα, κυρίες μου, μην την τρομάζετε.
Δεν έχεις κανέναν εδώ;
Όχι, αλλά δεν χρειάζομαι κάτι.
Θα είμαι μια χαρά αν βρω δουλειά για τα έξοδά μου.
Δουλεύει σε γραφείο εργασίας.
Γιατί δεν το είπες στον Αλέσιο;
Πώς είπες ότι σε λένε;
-Άννα. -Επίθετο;
Τζιρότο.
Έχεις ταυτότητα;
Μάλλον την άφησα στο σπίτι.
Δεν έχεις δίπλωμα;
-Όχι. -Πόσων χρονών είσαι;
Δεκαεπτά. Όχι, συγγνώμη.
Δεκαοκτώ.
Δεν επιτρέπεται εδώ.
Μάλιστα!
Γίνεται μια εκδήλωση στο γκολφ κλαμπ απόψε.
Μην τη χάσουμε.
Παντρεύεται ο γιος του προέδρου.
Η ομάδα τροφοδοσίας είναι πλήρης, αλλά ίσως χρειαστούν ένα άτομο.
Τι νούμερο φοράς;
Δεν ξέρω.
Σήκω.
Το μικρότερο θες, νομίζω.
Έχεις άλλα παπούτσια;
Δεν κάνουν αυτά;
Δεν ταιριάζουν, όχι.
Και τι θέλουν;
Σαν τα δικά σου;
Ναι, κάτι τέτοιο.
Εντάξει, ας αλλάξουμε.
Θα σου τα ξαναφέρω.
Φοβάσαι ότι θα τα κλέψω;
Ευχαριστώ.
Τη δουλειά μου κάνω.
Ναι, αλλά δεν σου είναι εύκολο.
Ούτε για εσένα.
Ζήτησα ξενοδοχείο χωρίς τηλεοράσεις στα δωμάτια,
για να κοιμηθούν νωρίς,
και έχουν τεράστιες τηλεοράσεις.
Δεν είναι μικρά παιδιά.
Φυσικά.
Φόρεσες τη φανέλα;
Φυσικά. Τη φοράω τώρα.
Τέλεια, ευχαριστώ.
Νιώθω πιο κοντά σου.
Τι άλλο;
Ετοιμαζόμουν για ύπνο.
Εντάξει. Σε αφήνω, τότε. Καληνύχτα.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
Ευχαριστώ.
Μπορούσες να μου τα δώσεις αύριο.
Τελείωσες κιόλας;
Ναι, τελειώσαμε. Να περάσω;
Τα παπούτσια μου.
Πάω να τα φέρω.
Πώς πήγε;
Καλά.
Η γνωστή ιστορία.
-Προβλήματα; -Όχι.
Μισώ τους γάμους.
Όλοι όμορφοι και χαμογελαστοί...
Εκνευρίζομαι.
-Έχεις φάει; -Όχι.
Πεινάω. Μπορώ να φτιάξω ένα τοστ;
Δεν πήγα για ψώνια.
Έχω ψαροκροκέτες στην κατάψυξη.
-Όχι, σιχαίνομαι το ψάρι. -Εντάξει.
Δεν υπάρχει κανένα μαγαζί για φαγητό εδώ γύρω;
Υπάρχει, αλλά χρειάζεσαι αμάξι.
-Μπορείς να με πας; -Όχι.
Σε παρακαλώ!
Όχι.
Άφησέ το αυτό.
-Τι λέει; -Δώσ' το μου.
-Δώσ' το μου! -Αν με πας για φαγητό.
Όχι!
Ποιος κορνάρει;
Τι κάνει;
Δεν τρως πατάτες;
Τις θέλεις;
Αν σου αρέσει κάτι πολύ, το τρως στην αρχή ή το κρατάς για το τέλος;
Το κρατάω.
Δεν έχουμε απολύτως κανένα κοινό.
Ευτυχώς!
Δώσε μου τις πατάτες σου.
Κατέβα από εκεί. Έλα. Δεν μπορώ ούτε να κοιτάξω.
Το σάντουιτς είναι χάλια. Έχει απαίσια γεύση.
Σου είπα ότι ήταν όλα κλειστά, τι περίμενες;
-Γιατί δεν πήγες να ζήσεις αλλού; -Πού δηλαδή;
Σίγουρα το έχεις σκεφτεί.
Όχι; Εντάξει.
Το σκέφτηκα κάποτε.
Ήθελα να πάω στο Λονδίνο.
Γιατί δεν έφυγες;
Το βρήκα! Δεν μιλάς αγγλικά;
Κοίτα, πολλοί μαθαίνουν τη γλώσσα εκεί.
Δεν είναι αυτό. Δεν μπορούσα να ζήσω στο Λονδίνο.
Είναι πολύ μεγάλη πόλη. Καλύτερα εδώ.
Τι σου αρέσει εδώ τόσο πολύ;
-Δεν έχει τίποτα. -Πώς το ξέρεις;
Το καταλαβαίνω.
Βασικά, έχεις πολλές επιλογές εδώ.
-Όπως; -Όπως...
Να έρθεις εδώ.
Εδώ;
Για να κάνεις τι;
-Τι λες; -Αποκλείεται!
Με ποιον; Με τον Αλέσιο;
Εδώ έμεινα έγκυος.
Εδώ την κάνατε;
Όχι, αυτήν.
Ήταν πριν από τρία χρόνια, αλλά το έχασα.
Κι αυτήν;
Αυτήν...
Στο γκαράζ.
-Στο γκαράζ; -Ναι, στο γκαράζ.
Γαμώτο!
-Τι έγινε; -Ξέχασα το μπουφάν μου.
-Φόρεσε το δικό μου. -Τα κλειδιά του σπιτιού είναι εκεί.
Θεέ μου!
Εντάξει. Θα βρούμε λύση. Μην ανησυχείς. Έλα.
-Ταυτότητα, παρακαλώ. -Φυσικά.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Χρειάζομαι και της κόρης σας.
Φυσικά.
Δεν την έχει εδώ.
Δεν την έχει γιατί κλειδωθήκαμε απ' έξω.
Εντάξει.
-Δωμάτιο 24. Στον δεύτερο. -Ευχαριστώ.
Το πρωινό σερβίρεται 7:00-10:00. Το ασανσέρ είναι δεξιά.
Η κόρη σας πήγε από τις σκάλες.
-Γεια. -Πού έμαθες να βουτάς έτσι;
Έκανα μαθήματα.
-Μπες. Το νερό είναι υπέροχο. -Δεν μπορούμε. Είναι αργά.
Ποιος νοιάζεται; Έλα!
Όχι, βγες έξω!
-Θα ουρλιάξω. -Όχι!
Μπες μέσα!
Έλα!
Εντάξει, έρχομαι.
Θες βοήθεια;
Όχι, τα καταφέρνω.
-Είναι κρύο! -Δεν είναι!
Είναι πολύ κρύο!
-Παραδέξου ότι είναι ωραία. -Είναι υπέροχα.
Δεν ξέρεις να κολυμπάς;
Όχι, επιπλέω.
Κοίτα, μπορώ κι εγώ.
Μπράβο!
Με βοηθά η μικρή.
Είναι υπέροχα.
Δεν είναι άσχημα.
Τι συμβαίνει;
Κινήθηκε.
-Τι; -Κινήθηκε!
-Το ένιωσες; -Ναι!
Θεέ μου!
Θεέ μου.
Είναι τρελό.
Νιώσε τη να κινείται.
Θέλω να ουρήσω.
Τρελάθηκες;
Πλάκα κάνω!
Δεν ξέρεις πόσο δύσκολο ήταν να βρω ένα μπουκάλι νερό.
ΝΑ ΒΑΨΟΥΜΕ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΚΟΥΝΙΑ
ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΜΕ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΜΠΕΪΜΠΙ ΣΙΤΕΡ
-Ορίστε. Έγινε. -Ευχαριστώ.
-Αυτά είναι για πέταμα; -Κι αυτά.
Αυτό;
Είναι από μια συναυλία που πήγα.
Γιατί τα πετάς;
Δεν θα δώσει σημασία σε μια παλιά μπλούζα.
Θα της αρέσει.
Ναι;
Φέρ' την τότε.
Άκου, σκεφτόμουν τα μαθήματα κατάδυσης που είπες.
Αν της τα έκανα δώρο;
-Τι εννοείς; -Αν της έκανα δώρο μαθήματα κατάδυσης.
-Μην το κάνεις. -Όχι;
-Συγγνώμη, αλλά γιατί όχι; -Δεν την ξέρεις.
-Δεν ξέρεις αν θα της αρέσει. -Την φαντάζομαι.
Πώς την φαντάζεσαι;
Πώς τη φαντάζομαι;
Με ξανθά μαλλιά...
Τα καστανά μάτια του Αλέσιο...
Κυρίως είναι όμορφη μέσα της.
Μέσα της;
Ναι, είναι δυνατή, αποφασισμένη.
Είναι θετική. Ειδικά αυτό.
Τι εννοείς θετική;
-Για παράδειγμα, δείχνει εμπιστοσύνη. -Άρα είναι ανόητη;
Όχι, είναι αλτρουίστρια.
Δεν πατά επί πτωμάτων για να πάρει αυτό που θέλει.
Και την κάνουν ό,τι θέλουν;
Έτσι βλέπεις τη ζωή;
Τι θες, κόρη ή κούκλα;
Δεν θέλω να είναι αυθάδης, όπως εσύ.
Δεν θα είναι ούτε φωτοτυπία της μητέρας της.
Παρακαλώ;
Καλημέρα.
Τι εννοείς ότι έφυγε;
Όχι, δεν μου είπε τίποτα.
Ντρέπομαι πολύ.
Δεν θα επαναληφθεί. Ευχαριστώ. Συγγνώμη και πάλι.
Είσαι κι εσύ ψεύτρα!
Ήταν από τη δουλειά σου, είπε ότι έφυγες χωρίς να πεις λέξη.
-Γιατί είπες ψέματα; -Τι σε νοιάζει; Δική μου δουλειά ήταν.
Δική σου; Ποιος την βρήκε; Ποιος εγγυήθηκε για σένα;
Ξέρεις πόσο δούλεψα για να κερδίσω την εμπιστοσύνη των πελατών μου;
Γιατί ασχολείσαι με τους πελάτες; Έχεις όγκο!
Ήταν μαλάκες.
Δεν ήθελα να πάω γιατί η μαμά μου είναι άρρωστη.
Το ποδόσφαιρο είναι χαζό άθλημα.
Βάζεις έναν στόχο,
σ' όλη τη σεζόν προσπαθείς να τον πετύχεις,
εξετάζεις όλα τα σενάρια, υπολογίζεις τις πιθανότητες,
μελετάς τους αντιπάλους, και στο τέλος
μπαίνει ο ηλίθιος ο Τασέλι.
Ο χειρότερος αμυντικός στον κόσμο.
Που είναι στην ομάδα σου...
Αλέσιο.
-Ο Τάσελι, που στα κόρνερ... -Αλέσιο.
-δεν μένει... -Αλέσιο!
Τι έγινε;
Τις προάλλες πήγα στο νοσοκομείο επειδή αιμορραγούσα.
-Έχει κάτι το μωρό; -Είναι κορίτσι.
-Αλήθεια; Κορίτσι; -Καλά είναι.
Είναι μια χαρά. Όχι, εγώ έχω...
Τι;
Έχω...
Έχω έναν όγκο.
Έχω καρκίνο του μαστού.
Γιατί δεν μου το είπες νωρίτερα;
Είχες τον τελικό.
Εξέτασα τη μαγνητική
και, δυστυχώς, επιβεβαιώνω τη διάγνωση των συναδέλφων μου.
Έχει μεταστατικό τριπλά αρνητικό καρκίνο.
Η κλινική μας εφαρμόζει ένα πειραματικό πρωτόκολλο,
που έχει παρουσιάζει αυξημένη αποτελεσματικότητα σε κάποιες περιπτώσεις.
Πότε μπορούμε να ξεκινήσουμε;
Το συντομότερο.
Στην περίπτωσή σας, η θεραπεία θα πρέπει να αναβληθεί για μετά την εγκυμοσύνη.
Εκτός αν αποφασίσετε να κάνετε έκτρωση.
Μας ζητάτε να διαλέξουμε ανάμεσα στη ζωή της κόρης μας και τη δική μου;
Όχι, απλώς σας αναφέρω τις επιλογές.
Και με αυτό το πρωτόκολλο...
ποιο είναι το ποσοστό ανάρρωσης;
Σε τέτοιες περιπτώσεις, απλώς...
επιβραδύνεται η εξέλιξη.
Όσο περισσότερο μπορούμε.
Τι εννοείτε...
"επιβραδύνεται η εξέλιξη";
Αυτός ο τύπος καρκίνου δεν θεραπεύεται.
-Είναι γνώμη σας. -Σε παρακαλώ, Αλέσιο.
Ποιος είσαι εσύ;
Πώς αποφασίζεις εσύ ποιος ζει και ποιος πεθαίνει
φορώντας μια χαζογραβάτα;
Πρέπει να τον εμπιστευτώ;
-Κάθισε. -Φεύγουμε. Έλα.
Ναι.
Ναι, εντάξει.
Εντάξει, θα σε πάρω απόψε.
Είναι καλός, έτσι;
Γιατί ο άλλος το πρωί... Δεν θέλω να τα θυμηθώ πάλι!
Θα της δώσω χαιρετίσματα.
Ο Μάουρο ήταν.
Θα μας κλείσει ραντεβού στο Νιγουάρδα,
-είναι καλό νοσοκομείο. -Να τα πούμε αργότερα;
Ναι, συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Πόνταρες σε λάθος άλογο.
-Μη λες βλακείες, Ελίζα. -Συγγνώμη.
Μη λες βλακείες. Πόνταρα στο καλύτερο άλογο!
Κατάλαβες; Στο καλύτερο άλογο στον κόσμο.
Θυμάσαι τι μας είπε ο γιατρός όταν προσπαθούσαμε για παιδί;
-Αυτό ήταν διαφορετικό. -Θυμάσαι;
Ότι πάντα μπορείς να το κάνεις. Πάντα!
Κι αυτό το αποδεικνύει!
-Δεν θα τη δω να μεγαλώνει. -Σταμάτα!
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Καλύτερα να μην είχα μείνει έγκυος.
Στη δουλειά, όλοι ξέρουν ότι είμαι άρρωστη,
αλλά κανείς δεν λέει τίποτα.
Προσποιούνται.
Ίσως για να νιώθω φυσιολογικά.
Αλλά με κάνουν να νιώθω πιο άρρωστη.
-Είναι καλύτερα να προσποιούνται. -Ναι.
Δεν ακούς τα "Θα τα καταφέρεις".
"Πρέπει να βασιστείς στον εαυτό σου".
"Συνέχισε να παλεύεις!"
Αυτό είναι το καλύτερο!
Ίσως πρέπει να το αναφέρεις εσύ στους συναδέλφους σου.
Ίσως δεν μπορείς γιατί ντρέπεσαι.
Όλοι εδώ νιώθουμε ντροπή.
"Γιατί σε μένα;
Τι λάθος έκανα;
Η κακή διατροφή; Το παθητικό κάπνισμα; Τα τρία σολάριουμ που έκανα πρόπερσι;
Το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος.
Είμαστε απλώς χαμένοι.
Κανείς δεν είναι χαμένος, Κάρλα.
Ούτε καν εσύ.
Έχεις τα νεύρα σου;
Ο μαθητής μου σταμάτησε τα μαθήματα.
Εσύ, Ελίζα; Μίλησες με την οικογένειά σου;
Ο Αλέσιο δεν μπορεί να το αποδεχτεί.
Ίσως ούτε εγώ μπορώ.
Μα αν δεν έχω παρά λίγους μήνες ζωής ακόμα…
δεν έχω χρόνο για χάσιμο.
Έχω ένα σωρό πράγματα να κάνω.
Τα έχω σημειώσει όλα.
Ίσως να είναι πολλά,
κάποια θέλω να τα κάνω οπωσδήποτε.
Όπως;
Θέλω να αφήσω στην κόρη μου δώρα. Για τα γενέθλιά της.
Ξέρω ότι θα είναι λίγο τυχαία,
ειδικά εκείνα που θα πάρει όταν μεγαλώσει,
αλλά σκέφτηκα ότι ίσως μπορείτε να με βοηθήσετε.
Ποιος από εσάς έχει παιδιά;
Δεν είναι λίγο νωρίς;
Μόλις το έμαθες άλλωστε.
Κυρίες μου, δεν ζήτησε τη γνώμη μας.
Είναι επιλογή της και τη θεωρώ λογική.
Ζητά τη βοήθειά μας.
Έγραψα στη διαθήκη ότι τα αφήνω όλα στη γάτα μου.
Σε μια γάτα;
Σε μια γάτα.
Συγγνώμη.
-Γεια σου, Ελίζα. Πώς μπορώ να βοηθήσω; -Ψάχνω κάποιον,
μια ασθενή που νοσηλεύεται.
Δεν μου επιτρέπεται...
Εντάξει. Πες μου. Όνομα;
Το όνομα του συζύγου είναι Τζιρότο.
Τζιρότο…
Εισήχθη στις 21 του μήνα.
Εντάξει.
Στις 21...
Γεια!
Μπορώ να περάσω;
Φυσικά.
Ήμουν στο νοσοκομείο.
Σ' έψαχνα και μου είπαν ότι η μητέρα σου δεν είναι εκεί.
Δεν ήταν ποτέ. Δεν υπάρχει.
Γιατί με έψαχνες;
Πες μου πρώτα γιατί λες ψέματα.
Πού είναι η μητέρα σου;
Δεν την έχω γνωρίσει.
Έφυγε όταν γεννήθηκα.
Ο πατέρας σου;
Το 'σκασες;
Σου είπα, είναι στην Αφρική.
Άννα!
Ο μπαμπάς μου είναι χαμένος,
εντάξει;
Δεν έχουμε τίποτα να πούμε.
Δεν μπορώ να γυρίσω στο σπίτι.
Το έσκασες. Δώσε το τηλέφωνό του. Θέλω να του μιλήσω.
Λοιπόν; Ποιο είναι το πρόβλημα;
Ξέχνα το.
Ο ΜΠΕΡΕΤΙΝΙ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ
Είναι στη φυλακή!
Αυτό είναι το πρόβλημα.
Περίμενε.
Σου έχω μία δουλειά.
Θα σε προσλάβω εγώ.
Αλλά τέλος τα ψέματα,
οι βρισιές και οι τσακωμοί.
Τι πρέπει να κάνω;
Βοήθησέ με να διαλέξω τα δώρα της.
-Τι; -Δεν ζήτησα τη γνώμη σου.
Γιατί εγώ;
Είπες ότι δεν θα γίνει σαν εμένα.
Θέλω κάποιον που δεν θα συμφωνεί μαζί μου
επειδή πεθαίνω.
Θα με βοηθήσεις;
Αυτό;
-Όχι; -Σταμάτα.
Τι λες γι' αυτό;
Μπα!
Τα ντραμς είναι καλύτερα.
-Τα ντραμς; -Ναι, το πιάνο είναι βαρετό.
Ντραμς για κορίτσι;
Γιατί όχι;
Σταμάτα!
Δώσ' τα μου. Καημένε Αλέσιο. Αυτό είναι βασανιστήριο.
Ενώ το πιάνο όχι!
Να περνά ώρες μπροστά στα πλήκτρα όταν όλοι οι φίλοι της θα παίζουν έξω;
Στην αρχή, πρέπει να δείξεις αφοσίωση, αλλά μετά σε παθιάζει.
Στα οχτώ σου;
Μέχρι να παθιαστεί, θα της έχεις καταστρέψει τη ζωή.
Να της το δώσω όταν μεγαλώσει;
Όχι!
Λέω να πάρεις τα ντραμς.
Έχουν και έκπτωση.
Με έπεισες. Ντραμς.
-Θα φέρω τις τσάντες. -Ας ξεφορτώσουμε.
Γεια.
Πού ήσουν; Ήταν κλειστό το τηλέφωνο.
Συγγνώμη, τέλειωσε η μπαταρία.
Μας έφεραν ένα ποδήλατο.
Αγοράζουμε πράγματα για το μωρό.
Γεια.
-Τι κάνει αυτή εδώ; -Με βοηθά.
-Θα με βοηθήσεις; -Ναι.
Απ' το πρωί προσπαθώ να σε βρω.
Κατάφερα να επισπεύσω το ραντεβού στο νοσοκομείο για αύριο.
-Αύριο; -Αύριο!
Γιατί δεν χαίρεσαι;
Έχω ραντεβού σε έναν παιδικό σταθμό.
Ήθελα να πάμε μαζί.
-Ελίζα, γιατί το κάνεις αυτό; -Τι κάνω;
Εξαφανίζεσαι, ψωνίζεις... Δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε μαζί;
-Θέλεις; -Φυσικά.
-Βοήθησέ με! -Αυτό δεν κάνω;
Όχι, Αλέσιο!
Μου μιλάς για νοσοκομεία και γιατρούς ενώ εγώ σκέφτομαι το μέλλον μας!
-Πώς το σκέφτεσαι; Αγοράζοντας ποδήλατα; -Πες μου όταν θα έχεις καλύτερη ιδέα.
Δεν θα έρθεις για φαγητό;
Όχι.
Καπνίζεις;
Εσύ τι λες;
Μου δίνεις ένα;
Πώς είναι;
Όχι καλά.
Αλλά είναι δυνατή.
Πάντα ήταν.
Αυτή είναι η δυνατή.
Θέλαμε πολύ αυτό το μωρό.
Θα παντρευόμασταν του χρόνου.
Και τώρα...
Τώρα που πλησιάζει η στιγμή,
είμαι μόνος.
Δεν θα είσαι μόνος.
Θα έχεις την κόρη σου.
Μπορείς να με φανταστείς με ένα μικρό κορίτσι;
Τι θα κάνω;
Κι εσύ είσαι δυνατός.
Δεν νομίζω.
Μου είπε ότι είσαι.
Αλήθεια;
Το είπε αυτό;
Περίπου.
-Αλλά... -Αλλά;
Να της το δείχνεις πού και πού.
Υπάρχουν πολλές εναλλακτικές στις μέρες μας.
Χθες, διάβασα για ένα γραφείο κηδειών που μετατρέπει την τέφρα σε διαμάντια.
-Ναι, μπορείς να φτιάξεις δαχτυλίδι... -Αηδία!
Νιώθω ήδη κλειστοφοβικά.
Γιατί να μην αποτεφρωθώ;
Προτιμώ την παραδοσιακή ταφή.
Όλα το ίδιο δεν είναι τελικά;
Λοιπόν, τα λέμε την επόμενη Τρίτη.
Μην ξεχάσετε να κάνετε την εργασία σας!
-Ωραία. -Ποια εργασία;
Λόγοι να χαμογελάς και τέτοιες χαζομάρες.
Έχω άλλες προτεραιότητες, Θεού θέλοντος.
Δεν ξέρεις πόσες φορές σκέφτηκα
"Θα πάρω έξι μήνες άδεια και θα ξεκινήσω αγγλικά".
Τα αγγλικά είναι πάντα καλή ιδέα, γλυκιά μου.
Δεν θέλω να το μετανιώσει κι εκείνη.
Είσαι υπεύθυνη μητέρα.
Μπορώ να σε βοηθήσω να βρεις φροντιστήριο. Θα ήθελα να...
Θα ήθελα να τη διδάξεις εσύ.
Τα 12 είναι καλή ηλικία; Είναι αργά; Ίσως στα 10 να είναι καλύτερα. Τι λες;
Δεν ξέρω ούτε αν θα ζω του χρόνου.
-Τι εννοείς; -Άκου…
Είσαι γενναία.
Αλήθεια.
Μα εγώ δεν είμαι.
Συγγνώμη.
Θα σου πω πληροφορίες για το φροντιστήριο.
Γεια.
-Τι κάνεις; -Εσύ τι λες;
Στάζει παντού.
Ξέρω τι κάνω.
Γεια.
Θέλει δουλειά ακόμα.
Θα περάσουμε τη δεύτερη στρώση.
Πες μου...
πού θέλεις να πάει αυτό;
Σκέφτηκα, δεν ξέρω, ίσως να το βάλουμε εκεί.
Τι έχεις;
Όχι, θα λερωθείς με χρώμα. Όχι! Θα λερωθείς.
Ευχαριστώ πολύ!
Σου αρέσει;
Άλλη μία στρώση θέλει.
Όχι. Έλα!
Είναι εδώ η Άννα.
Σταμάτα! Θα λερωθείς.
Πώς είναι;
Υπέστη σοβαρή διάσειση. Βρίσκεται σε τεχνητό κώμα.
Σε κώμα;
Μην ανησυχείτε, είναι προληπτικό μέτρο για να επιβραδύνουμε την πίεση.
Ανταποκρίνεται καλά.
Αν τα αποτελέσματα είναι θετικά, θα τη συνεφέρουμε σύντομα.
Πού ήσουν εσύ;
Σιγά, ήρεμα.
Τι συμβαίνει; Είναι όλα εντάξει;
Ναι, τώρα είναι.
Πόσο έγκυος είσαι;
Τι εννοείς πόσο έγκυος; Οχτώ μηνών.
Οκτώ μηνών;
Άννα, είσαι σίγουρα καλά;
Ψαλίδι μαλλιών;
Θέλω κι εγώ.
Χμ... Δεν ξέρω.
Τι θα πει "Χμ... Δεν ξέρω";
Είναι το τελευταίο δώρο, θέλω να είναι ιδιαίτερο.
Δεν θα το βρεις ποτέ έτσι.
Εσύ; Τι λες;
Τι δώρο να της πάρει για τα 18α γενέθλια;
Άννα, μπορείς να μου δώσεις το πράσινο βάζο;
-Αυτό; -Ναι.
Ευχαριστώ.
Είναι πικρό. Τι είναι;
Το μυστικό μου συστατικό.
Πόσα πράγματα έφερες;
Θα ήρθαν οι γονείς σου.
Κι εγώ έτσι νομίζω.
Eίναι τo κάτι άλλo.
-Έχω ισχιαλγία! -Τσακώνονται;
Όχι, η μητέρα σου βασανίζει τον πατέρα σου.
Θα βοηθήσω με τις αποσκευές.
Βλέπεις αν έκαψε το λάδι;
Φυσικά.
Ναι.
Τώρα θα τα τηγανίσουμε.
Κάτσε να το πάρω εγώ.
Είναι βαρύ.
Δοκίμασε εσύ.
Δεν είναι δύσκολο.
Παίρνεις ένα μήλο...
και το βάζεις στο κουρκούτι, πρώτα τη μία μεριά
και μετά την άλλη, άσ' το να στραγγίξει.
Μετά το ρίχνεις στο λάδι.
Έτσι.
Ένα... δύο.
Και στο λάδι. Πρόσεχε μην καείς.
Παίρνεις ένα μήλο,
το βάζεις στο κουρκούτι
και μετά το ρίχνεις στο λάδι.
Έτσι.
Παίρνεις ένα μήλο...
Το αφήνεις να στραγγίξει. Έτσι.
Και το βάζεις στο λάδι.
Έτσι.
Ήρθαμε!
Να περάσουμε;
Εδώ είμαστε, μαμά.
Γιατί μαλώνατε;
Μαλώναμε εμείς;
Ποτέ!
Μη με κάνετε να νιώθω χειρότερα.
-Βλέπεις; Χάρηκες τώρα; -Εγώ;
Είμαι η Τερέζα, χάρηκα.
Αυτή είναι η Άννα.
Είμαι ο Αλμπέρτο, ο άντρας της Τερέζα.
Γύρισα.
Απόψε θα πιούμε αυτά!
Όχι, εμείς θα τα πιούμε,
γιατί εσύ φεύγεις,
-δεν θα κοιμηθείς με τη νύφη. -Το ξέρω.
Το ξέρω!
Ποια νύφη;
Τι εννοείτε;
Οι νέοι δεν τα καταλαβαίνουν αυτά!
Στην οικογένειά μας,
η νύφη και ο γαμπρός δεν μπορούν να κοιμηθούν μαζί
τη νύχτα πριν τον γάμο.
Χειροκροτήστε τους νεόνυμφους!
-Πάμε μέσα; -Φυσικά.
Με συγχωρείτε.
Έχω λίγο άγχος.
Ίσως και επειδή η γυναίκα μου μ' αφήνει να μιλήσω μετά από 40 χρόνια,
και δεν ξέρω πια πώς να το κάνω!
Ακόμα κι αν ο στρατηγός Ντάλα Πάλια ήξερε πώς να μιλά στους στρατιώτες!
Όχι! Γύρισε πάλι στον Αφρικανικό Πόλεμο.
Όταν γεννήθηκες, Ελίζα,
ήμουν 26 χρονών
και νόμιζα ότι ήξερα τα πάντα.
Αλλά...
τελικά εσύ μας έμαθες τόσα πολλά πράγματα,
και εξακολουθείς να το κάνεις.
Η μητέρα σου κι εγώ...
σ' αγαπάμε πάρα πολύ.
Είναι... Είναι κάτι...
που δεν σου το λέμε
γιατί δεν είμαστε τόσο διαχυτικοί σαν άνθρωποι στην οικογένεια.
Είμαστε οικογένεια βατράχων.
Αλλά ξέρεις πολύ καλά
ότι σ' αγαπάμε σαν τρελοί
και πάντα θα σ' αγαπάμε.
Συγχαρητήρια.
Συγχαρητήρια και σ' εσένα, Αλέσιο.
Πίστεψέ με, είσαι ο πιο τυχερός άντρας στον κόσμο.
Μπράβο!
Κυρίες και κύριοι,
με συγχωρείτε, την προσοχή σας, παρακαλώ. Θέλω να πω δύο πράγματα.
Ελίζα, Αλέσιο, δεν θα πω κάτι απρεπές.
Πολύ.
Θέλω να κάνω πρόποση με το δεύτερο ποτήρι κρασί
σε αυτό το ζευγάρι...
σ' αυτήν την ομάδα,
για την επιμονή, την αποφασιστικότητα και την αγάπη σας.
Ευχαριστώ που ανήκω στην οικογένειά σας.
Είστε ό,τι πιο κοντινό στη μονογαμία έχω ζήσει ποτέ.
Υπόσχομαι ότι θα είναι το μόνο!
Ας πιούμε, ας χορέψουμε και ας αγαπηθούμε!
-Στους νεόνυμφους! -Στους νεόνυμφους!
Τι έγινε;
Λερώθηκε.
Πώς το έκανες αυτό;
Λίγο αίμα είναι.
Θέλω να ξαπλώσω λιγάκι.
-Θα έρθω μαζί σου. -Εντάξει.
Αναμνήσεις:
1, τις κρατάς για πάντα,
2, σε κάνουν να αποζητάς το παρελθόν, 3, γαντζώνεσαι από αυτές όταν στενοχωριέσαι,
4, προετοιμάζουν το μέλλον;
-Προετοιμάζουν το μέλλον. -Εντάξει.
Το αγαπημένο σου φόρεμα είναι φθαρμένο:
1, αγοράζεις ένα ίδιο,
2, σκέφτεσαι τις υπέροχες στιγμές που πέρασες φορώντας το,
3, το πας για επιδιόρθωση;
-Το πάω για επιδιόρθωση. -Εντάξει.
-Δεν αντέχω άλλη μία ώρα. -Έλα, συγκεντρώσου.
Πρέπει να το τελειώσουμε.
Λοιπόν...
Όταν συμβαίνει ένα απρόσμενο γεγονός:
1, ξέρεις πώς να το αντιμετωπίσεις,
2, ζητάς τη βοήθεια κάποιου που ξέρει περισσότερα,
3, όποιος το προκάλεσε και ευθύνεται, πρέπει να το διορθώσει;
Το δεύτερο.
Θα ζητούσες βοήθεια; Αποκλείεται! Όχι.
Το πρώτο, "Ξέρεις πώς να το αντιμετωπίσεις".
Θα 'θελα!
Εσύ;
-Το τρίτο. -Δηλαδή;
"Όποιος το προκάλεσε, πρέπει να το διορθώσει".
-Τι θα κάνεις μετά; -Ορίστε;
Μετά...
Όταν δεν θα είμαι εδώ.
Τι θα κάνεις; Το έχεις σκεφτεί;
Έλα, μία ερώτηση έμεινε.
-"Συνειδητοποιείς..." -Το σκέφτηκα εγώ.
Μπορείς να δουλεύεις για μένα.
Να της δίνεις τα δώρα.
Θα της τα εξηγείς κιόλας.
Γιατί όχι;
Μπορεί να της τα δώσεις εσύ.
Επειδή ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω;
-Ας δούμε τι θα πουν οι γιατροί σήμερα. -Ναι.
Αποφάσισα τι θα της πάρω για τα 18α γενέθλιά της.
Θέλεις να μάθεις;
Τι όμορφο!
Τι έπαθες;
Δεν σου αρέσει;
Δεν θα είναι στη μόδα σε 18 χρόνια.
Τουλάχιστον...
θα είναι η πιο πρωτότυπη από όλες στο πάρτι της.
Ποιο πάρτι;
-Δεν θα κάνει πάρτι. -Γιατί όχι;
Δεν έχει σημασία.
Πάντα πίστευες ότι αυτό με τα δώρα είναι χαζό, έτσι δεν είναι;
Το έκανες επειδή με λυπάσαι.
Δεν είναι έτσι.
Τότε, γιατί;
Επειδή είμαι η κόρη σου.
Δεν είναι αστείο.
Ούτε και για μένα.
Είσαι στ' αλήθεια εσύ;
Άννα.
Συγγνώμη; Τελειώσατε;
Μια στιγμή.
Υπάρχει ουρά!
Τι τρέχει; Ανησυχείς ότι αυτό το άσχημο φόρεμα δεν θα μου πάει;
Τι έπαθες;
Μαμά;
Μαμά!
-Ξύπνα! -Κυρία.
-Σήκω! -Κυρία.
Βοήθεια!
Κυρία; Καλέστε ασθενοφόρο! Πήγαινε φέρε βοήθεια!
Δεν επιτρέπεται.
-Συγγνώμη. -Μα...
Μαμά!
Όχι! Μαμά!
Όχι!
Άνοιξε.
Τι;
Η πόρτα χτυπάει.
Ποιος;
Το κορίτσι με το φόρεμα.
Η Άννα, η κόρη μας.
Αγάπη μου...
Έβλεπες όνειρο.
Ονειρευόσουν, αγάπη μου.
Χτυπάει, δεν ακούς;
Ελίζα...
έβλεπες όνειρο.
Αυτό εκεί κάνει τον θόρυβο.
Πώς ήταν;
Η κόρη μας, πώς ήταν;
Ήταν όμορφη.
Όπως εσύ.
Είχε...
σκούρα μαλλιά...
γαλάζια μάτια...
Έντονα και πολύ γλυκά.
Τι νούμερο φορούσε;
Γιατί ρωτάς;
Πήρα το δώρο.
Το φόρεμα για τα 18α γενέθλιά της.
Εκείνο που ήθελες.
Πήρα το μικρό μέγεθος, λες να της κάνει;
Όχι, πήγαινέ το πίσω.
Γιατί;
Επειδή δεν...
Δεν θα είναι στη μόδα σε 18 χρόνια.
Θα βρω κάτι άλλο.
Ηρέμησε.
-Πού είναι το σημειωματάριο; -Ελίζα.
-Ηρέμησε. -Φέρε το σημειωματάριο.
Άκου, ο γιατρός είπε να είσαι ήρεμη. Εντάξει;
Θα γεννήσεις σήμερα.
Σήμερα; Γιατί σήμερα;
Συμβαίνει κάτι;
Γεια σου, Άννα.
Ο μπαμπάς σου ήρθε να σε πάρει.
Πώς είσαι σήμερα;
Καλύτερα.
Σου έφερα ρούχα.
Έφερα τζιν, είναι εντάξει;
Ναι, μια χαρά.
-Μπαμπά; -Ναι;
Συγγνώμη.
Καλώς ήρθες στο σπίτι, αγάπη μου!
Αγκάλιασέ με!
Καλώς ήρθες.
-Παππού! -Τι σου είπα;
Αγάπη μου!
-Τσακωνόσασταν; -Ναι!
Όχι, του είπα να κατεβάσει τις γιρλάντες, αλλά...
-Άσ' τες. Είναι όμορφες. -Βλέπεις;
Έλα εδώ, ζιζάνιο!
Μου έλειψες.
Κι εμένα το ίδιο.
Θα τελειώσω το φαγητό.
Λοιπόν;
Είσαι έτοιμη;
Είσαι πανέμορφη.
Ευχαριστώ.
-Ξελόγιασες κανέναν; -Προφανώς.
Εσύ, όμως, πρέπει να κλείσεις το μαγαζί για λίγο! Σωστά, Αλέσιο;
Ναι...
Βασίσου πάνω μου.
Για τα αγγλικά.
Το 'ξερα ότι θα συμφωνούσες.
Θα με μισήσει.
Μ' αναγκάζεις να γίνω δασκάλα της.
Κανείς δεν μπορεί να σε μισήσει.
Γι' αυτό σε διάλεξα.
Συγγνώμη.
-Πρέπει να βγείτε έξω. -Φυσικά.
Καλό ταξίδι!
Μην ανησυχείς, αγάπη μου.
Συγγνώμη.
-Δεν μπορείτε να μπείτε. -Τα λέμε αργότερα.
-Περάσαμε όμορφα, έτσι δεν είναι; -Ναι.
Ναι.
Περάσαμε όμορφα.
Να τη.
Πάμε.
Έτσι...
Εντάξει, Ελίζα, να σηκωθούμε λίγο.
Μπράβο. Πολύ ωραία!
Είμαστε έτοιμοι.
Θα σου χορηγήσουμε φάρμακο με ένεση
για να είναι και το μωρό πιο ήρεμο.
-Θα μου κάνετε αναισθησία; -Ναι, από την κοιλιά και κάτω.
Θέλω να τη δω.
Φυσικά και θα τη δεις!
Πρέπει να είσαι ήρεμη τώρα.
Έτοιμοι.
Μπορώ να έχω ένα χαρτί και στιλό;
-Τώρα; -Μάλιστα.
Είναι σημαντικό.
Γιατρέ;
-Τι συμβαίνει, Ελίζα; -Πρέπει να γράψω κάτι.
-Δεν μπορούμε να το κάνουμε αργότερα; -Όχι.
Εντάξει.
"Αγαπημένη μου, Άννα,
έχω πολλές σκέψεις στο μυαλό μου.
Θέλω να σου πω τόσα πολλά.
Για τη ζωή και πώς να την αντιμετωπίσεις.
Θέλω να σου μεταδώσω το πώς σκέφτομαι και πράττω.
Να είμαι δίπλα σου τις καλές και τις κακές στιγμές.
Αλλά δεν μπορώ, έτσι το θέλησε η μοίρα.
Μπορεί να νιώθεις θυμό.
Να αναρωτιέσαι γιατί.
Γιατί σε εσένα;
Να ξέρεις ότι αναρωτιέμαι το ίδιο. Συνεχώς.
Δεν υπάρχει λόγος.
Έτσι είναι η ζωή.
Και, πίστεψέ με, δεν αξίζει να την ζεις με θυμό και στενοχώρια.
Αλλά κι επειδή είσαι πιο όμορφη όταν χαμογελάς".
Άννα, για πού το 'βαλες;
"Αυτό είναι το τελευταίο μου δώρο.
Το πρωί ονειρεύτηκα ότι τις μαγειρέψαμε μαζί...
ΤΗΓΑΝΙΤΕΣ ΜΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ
Ελπίζω να σου αρέσουν.
Χρειάζονται και λίγη αγάπη, αλλά μπορείς να τη βάλεις εσύ.
Ξέρω ότι θα σκέφτεσαι
'Κι άλλο δώρο; Έλεος!'
Αλλά δεν ξέρεις πόσο καλό έκαναν σε εμένα.
Πόση δύναμη πήρα που σκεφτόμουν το κάθε ένα.
Όσο σκεφτόμουν εσένα και τι θα σε έκανε καλύτερο άνθρωπο.
Σε ευχαριστώ, αγάπη μου.
Συγγνώμη αν κάποια δώρα δεν σου άρεσαν,
μα ήταν ο μόνος τρόπος να νιώσω κοντά σου.
Πρέπει να σε αφήσω τώρα.
Είσαι γυναίκα πια, δεν χρειάζεσαι τα δώρα μου.
Αλλά να θυμάσαι...
ότι και την πιο φωτεινή μέρα,
θα μπορείς να δεις το άστρο μου.
Σ' αγαπώ μέχρι θανάτου!
Ελίζα,
η μαμά σου".
Είμαι έτοιμη.
Γεια σου!
-Άννα; -Έλα μέσα.
Είναι το δώρο μου. Όχι ακριβώς...
Η μαμά σου το σκέφτηκε πρώτη.
Μετά το μετάνιωσε,
αλλά δεν ήθελα να το επιστρέψω.
Σου αρέσει;
Είναι πανέμορφο.
Δεν ξέρω αν είναι στη μόδα.
Και τι έγινε;
Δοκίμασέ το, γιατί τα μεγέθη ήταν διαφορετικά τότε.
Σ' ευχαριστώ.
Θα σε περιμένω κάτω.
Ήρθαν πολλοί άνθρωποι.
Έρχομαι.
Έχεις άλλα παπούτσια;
Να τη!
Έλα εδώ!
Είσαι τόσο όμορφη!
Να τη!
ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
"ΝΑ ΚΡΑΤΙΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ"
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΛΙΖΑ ΤΖΙΡΟΤΟ
Υποτιτλισμός: Δήμητρα Θεοφάνη