‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎มีคนอยู่สามประเภท
‎คนชั้นบน
‎คนชั้นล่าง
‎คนที่ร่วง
‎ชั้น 48
‎- ของหลุม ‎- ใช่
‎ของหลุม
‎แล้วก็เพิ่งจะต้นเดือน
‎ดังนั้นคำถามก็คือ
‎เราจะได้กินอะไร
‎ก็เห็นอยู่ เป็นของเหลือจากชั้นบน
‎- ชั้นบนอะไรกัน ‎- ก็เห็นอยู่ ชั้น 47
‎ผมชื่อโกเรง
‎ช่วยอยู่ในฝั่งของนายด้วย
‎โกเรง
‎คุณได้ชื่ออะไรมา
‎อ๋อใช่
‎ควรรู้จักชื่อของกันและกัน
‎เราจะใช้เวลาด้วยกันอีกนาน
‎หรือก็ไม่แน่
‎ใครจะไปรู้
‎ฉันชื่อตรีมากาซี
‎คุณตรีมากาซี ‎คุณรู้ไหมว่าหลุมนี้มันทำงานยังไง
‎ก็เห็นอยู่ มันมีเพื่อการกิน
‎บางครั้งมันก็ง่ายมาก
‎ที่เหลือก็ยากมาก
‎แล้วแต่ชั้นที่นายอยู่
‎โชคดีนะ ชั้น 48 น่ะดี
‎ชั้นล่างเรามีคนเยอะไหม ‎เดี๋ยวนะ อย่าเพิ่งบอก
‎ก็เห็นอยู่สินะ
‎อีกหน่อยจะมีน้อยลง
‎- นี่ ข้างล่างได้ยินผมไหม ‎- อย่าร้องหาพวกเขา
‎- ทำไมล่ะ ‎- เพราะพวกเขาอยู่ชั้นล่าง
‎คนชั้นบนไม่ตอบเราหรอก
‎- ทำไมล่ะ ‎- เพราะพวกเขาอยู่ชั้นบน ก็เห็นอยู่
‎คุณรู้ คุณเห็นไปทุกอย่างเลย ‎คงอยู่ที่นี่มานานแล้วสินะ
‎หลายเดือน หลายเดือนมากๆ
‎และบอกอีกครั้ง ชั้น 48 น่ะดี
‎คิดว่าตัวเองโชคดีเถอะ
‎เราจะได้อยู่ในชั้นที่ดีแบบนี้ ‎นานเท่าไหร่
‎หนึ่งเดือน อย่างต่ำ
‎จากนั้นก็จะได้รู้กัน
‎และฉันจะไม่ตอบคำถามอะไรอีก
‎พูดแล้วมันเหนื่อย
‎โดยเฉพาะเมื่อฉันต้องให้ข้อมูล ‎มากกว่าจะได้ข้อมูลเพิ่ม
‎เห็นอยู่ ไม่ยุติธรรม
‎ดังนั้นต่อไปนี้
‎ฉันจะให้ข้อมูลกับนาย ‎มากเท่ากับที่นายให้ฉัน
‎ไฟแดงดับแล้ว ไฟเขียวติดแล้ว
‎ผมเพิ่งให้ข้อมูลกับคุณ ‎จะให้ยุติธรรม คุณก็ต้องตอบผม
‎ทำไมไฟสีแดงถึงดับ
‎นี่มันอาหารเหลือนี่
‎เห็นชัดสุดๆ ‎จนฉันไม่ต้องพูดว่า "ก็เห็นอยู่"
‎มันน่ารังเกียจ
‎เอาละ
‎สันนิษฐานว่าข้างบนมี 47 ชั้น ‎หนึ่งชั้นมีสองคน
‎เราก็กำลังกินของเหลือจากคน 94 คน
‎ไม่ต้องกังวลหรอก
‎อีกหน่อยคนชั้นบนจะมีน้อยลง
‎- นายไม่กินเหรอ ‎- ผมไม่หิว
‎อีกหน่อยก็หิว
‎ทำไมถึงมีคนน้อยลงล่ะ
‎ฉันจะไม่พูดว่าก็เห็นอยู่ ‎เพราะมันไม่เป็นแบบนั้น
‎กว่าฉันจะเข้าใจก็ตอนอยู่ชั้นแปด
‎ไวน์
‎ชั้นบนต้องมีมุสลิมกับพวกไม่ดื่มแน่
‎แอลกอฮอล์ไม่ค่อยหลุดมาชั้นล่างหรอก
‎นายไม่กินจริงๆ เหรอ
‎เก็บไว้ทีหลัง
‎คุณทำแบบนั้นทำไม
‎คนชั้นล่างจะได้กิน
‎แล้วถ้าชั้นบนทำบ้างล่ะ
‎พวกเขาคงทำไปแล้วแหละ
‎ไอ้พวกชั่ว
‎- ร้อนจังนะ ‎- เดี๋ยวร้อนกว่าเดิม
‎ร้อนกว่าเหรอ
‎เราจะลุกไหม้จนกลายเป็นเถ้าถ่าน
‎เหรอ ทำไมล่ะ
‎เพราะนาย
‎อุณหภูมิจะสูงขึ้นอย่างไม่จำกัด ‎เว้นแต่ว่า...
‎- เว้นแต่อะไร ‎- นายกำจัดแอปเปิลลูกนั้น
‎เรามีสิทธิ์กินอาหาร ‎เฉพาะตอนแท่นอยู่ชั้นของเรา
‎ถ้านายเก็บอะไรไว้ ‎อุณหภูมิจะร้อนขึ้นจนตัวเราไหม้
‎หรือหนาวจนเราแข็งตาย
‎แล้วแต่ครั้ง
‎บ้าจริง
‎คุณเข้าใจไหม
‎อะไรครับ
‎คุณเข้าใจไหมว่า เมื่อเข้าไปแล้ว ‎คุณต้องอยู่นานเท่าที่เราตกลงกัน
‎งั้นผมก็ได้รับเลือกแล้ว
‎ยังหรอก
‎ของผมเป็นหนังสือได้ไหม
‎เป็นอะไรก็ได้ที่คุณต้องการ
‎(นวนิยายดอนกิโฆเต้)
‎ผมอยากบอกคุณว่าทำไมผมมาที่นี่
‎เพื่ออะไร
‎เพื่อคุณจะได้บอกผมว่า ‎ทำไมคุณถึงมาที่นี่
‎ก็เห็นอยู่
‎ผมอยากเลิกบุหรี่และอ่านดอนกิโฆเต้
‎มีคนบอกผมว่า นำของติดตัว ‎มาได้หนึ่งชิ้น ผมเลยนึก...
‎นายสมัครใจมาที่นี่เหรอ
‎หกเดือนแลกกับใบรับรอง ใช่แล้ว
‎ใบรับรองเหรอ
‎นายหมายความว่าไง
‎งั้นฉันต้องได้สองใบ
‎ฉันจะติดอยู่ที่นี่หนึ่งปี
‎ทำไมคุณถึงมาที่นี่ล่ะ
‎ไอ้หมอนี่ได้ แต่เราอด
‎ฉันขอแนะนำให้นายหลบ
‎- วันนี้นายก็ไม่กินเหรอ ‎- เห็นอยู่ว่าไม่
‎เสียของ
‎นายไม่สมควรได้อยู่ชั้นนี้
‎คุณยังไม่บอกว่าทำไมคุณมาที่นี่
‎บอกผมเถอะน่า
‎ก็ได้ แต่นายต้องสัญญาว่า ‎จะไม่แย่งใช้คำว่า "เห็นอยู่"
‎ฉันอยู่ที่บ้าน กำลังดูผู้ชายมีเครา ‎มาโฆษณาที่ลับมีด
‎เขาว่า "ซามูไรแมกซ์ลับมีดได้ทุกชนิด ‎ทั้งมีดธรรมดาและมีดฟันเลื่อย
‎ดูมีดนี่สิ
‎มันทื่อจนหั่นฟองน้ำไม่ขาด
‎พอใช้ซามูไรแมกซ์ จะหั่นอิฐก็ยังได้ ‎ได้แม้กระทั่งพื้นผิวที่แข็งที่สุด"
‎แล้วมันก็ทำได้
‎จากนั้นแม่บ้านหลายคนก็โผล่มา
‎และอ้างว่าซามูไรแมกซ์ ‎เปลี่ยนชีวิตของพวกเธอ
‎"เราปอกมะเขือเทศยังไม่ได้
‎และขนมปังของเรา ‎ก็แตกเป็นเศษเล็กเศษน้อย
‎ซามูไรแมกซ์เปลี่ยนชีวิตเรา" ‎พวกเธอพูดกันแบบนั้น
‎บอกตามตรง ฉันไม่เคยปอกมะเขือเทศนะ
‎แล้วฉันก็ซื้อขนมปังแผ่น
‎ฉันไม่เห็นว่าใครจะต้องหั่นอิฐ ‎ด้วยมีดทำครัวเลย
‎แต่มันทำให้ฉันฉุกคิด
‎ทำไมไม่ลับมีดบ้างล่ะ
‎ชีวิตฉันแย่ ‎เพราะฉันไม่ลับมีดหรือเปล่า
‎เพราะฉันไม่ใส่ใจรายละเอียดเหรอ
‎- รายละเอียดน่ะ โกเรง ‎- คุณซื้อมันไหม
‎- ก็เห็นอยู่ ฉันซื้อมา ‎- แล้วไงต่อ
‎คุณลับมีดแล้วไปปาดคอคนเหรอ
‎หลังสั่งซื้อ ฉันก็ดูโฆษณาอันต่อไป
‎ก็เห็นผู้ชายไว้เคราคนเดิม ‎กับแม่บ้านกลุ่มเดิม
‎ทายสิว่าพวกเขาขายอะไร
‎มีดบ้าที่หั่นอิฐได้ ‎และก็ไม่มีวันทื่อ
‎เป็นการหั่นอิฐไป ลับมีดไป
‎นายรู้ไหมมันมีชื่อว่าอะไร
‎- ซามูไรพลัส ‎- นายก็ซื้อเหรอ
‎- เปล่าๆ ‎- เห็นอยู่ว่าพวกเขาหัวเราะเยาะฉัน
‎เพราะรายละเอียด
‎รายละเอียดทำให้ฉันสติแตก
‎ฉันคว้าโทรทัศน์ของฉัน
‎เหวี่ยงมันออกนอกหน้าต่าง
‎และมันหล่นใส่คนต่างด้าวผิดกฎหมาย ‎ที่ขี่จักรยานอยู่
‎ฉันผิดเหรอที่หมอนั่นตาย
‎เขาไม่ควรมาอยู่ตรงนั้นด้วยซ้ำ
‎คุณถูกส่งมาที่นี่เพราะฆ่าคนเหรอ
‎ฉันต้องเลือก ‎ระหว่างแผนกจิตเวชกับหลุม
‎ฉันเลยมาที่นี่
‎แต่พวกเขาไม่เสนอใบรับรองให้ฉัน
‎ที่นี่มีอยู่กี่ชั้น
‎ฉันไม่รู้ อย่างน้อยก็ 132 ชั้น ‎เพราะฉันเคยไปอยู่
‎มี 132 ชั้น
‎และยังมีชั้นล่างกว่านั้น
‎- ชั้นล่างแบบนั้นอาหารเหลือเท่าไหร่ ‎- ไม่เหลือ
‎คุณอยู่ไม่รอดหรอก ‎ถ้าอดอาหารหนึ่งเดือน
‎ฉันไม่ได้บอกว่าฉันอดกินนี่
‎บอกแค่อาหารลงไปไม่ถึง
‎และนายสามารถอดอาหาร ‎ได้เกินหนึ่งเดือน
‎แต่ถ้าได้ชั้นล่างสองรอบติดกัน ‎นายก็ซวยแหละ
‎เราต้องติดต่อกับพวกชั้นบน
‎เพื่ออะไร
‎พวกเขาต้องแบ่งสำหรับทุกคน
‎พวกเขาจะบอกชั้น 46
‎แล้วชั้นนั้นจะบอกชั้น 45 ต่อๆ ไป
‎เป็นคอมมิวนิสต์เหรอ
‎ผมมีเหตุผล แบ่งให้ทุกคนสิยุติธรรม
‎พวกชั้นบนไม่ฟังคอมมิวนิสต์หรอก
‎งั้นเราเริ่มจากชั้นล่าง
‎นี่ คุณที่ชั้น 49 น่ะ
‎คราวหน้า ‎เหลือไวน์ให้เราเยอะกว่านี้ พวกเวร
‎เอาไวน์ไป ไอ้เวร
‎พวกชั้นล่างก็คือชั้นล่าง โกเรง
‎- เดือนหน้าพวกเขาอาจอยู่บน ‎- ใช่ และพวกเขาจะฉี่ใส่เรา
‎ไอ้พวกชั่ว
‎ผมเลือกหนังสือมา
‎คุณล่ะ เลือกอะไรมา
‎เห็นอยู่
‎มีดซามูไรพลัส
‎คุณทำแบบนั้นไม่เบื่อเหรอ
‎มันเจ๋งดี
‎ยิ่งฉันใช้มัน มันก็ยิ่งคม
‎- นั่นคนเหรอ ‎- แน่ล่ะ
‎อย่าให้เป็นคนที่ไม่ดื่มเลย
‎ไวน์เราน้อยอยู่
‎อยู่ชั้นบนนายจะกินเท่าไหร่ก็ได้
‎แต่นายก็จะไม่มีอะไรให้ตั้งตารอ
‎และมีเวลาคิดฟุ้งซ่านเยอะ
‎จะไม่มีใครทำอะไรเลยเหรอ
‎ถ้าฉันเป็นนาย ‎ฉันจะภาวนาขออยู่ชั้นกลางๆ
‎นายดูเหมือนพวกที่จะกระโดด ‎ถ้าได้อยู่ชั้นบนน่ะ
‎และนายไม่อึดพอจะอยู่ชั้นล่างหรอก
‎อึดพอจะทำอะไร
‎คืนนี้นายอ่านให้ฉันฟังสักบทได้ไหม
‎เดี๋ยวนี้ฉันนอนไม่หลับ
‎ฉันคิดถึงโทรทัศน์ของฉัน
‎คุณเคยอยู่ชั้นไหนมาบ้าง
‎ฉันตื่นขึ้นมาที่ชั้น 72
‎แล้วฉันก็ไปอยู่ชั้น 26
‎แล้วก็ 78 แล้วก็ 43
‎ชั้น 11 ชั้น 79
‎ชั้น 32 และชั้นแปด
‎เดือนก่อนฉันอยู่ชั้น 132
‎ตอนนี้ฉันอยู่นี่
‎คุณเคยอยู่กับใคร ‎ผมคาดว่าคุณคงตื่นมาเจอแต่คนเดิม
‎- คุณอยู่กับใครเหรอ ‎- ทำไมนายถึงคิดอย่างนั้น
‎คุณบอกว่าเดือนหน้าเราก็อยู่ด้วยกัน ‎คุณเคยอยู่กับใคร
‎ไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือ ‎คุณมีมีดที่ยิ่งใช้ยิ่งคม
‎แล้วเพื่อนร่วมห้องของคุณก็หายไป ‎ในชั้นที่แทบไม่มีอาหาร
‎คุณดูท่าทางไม่อดโซ
‎ข้อสรุปมันเห็นอยู่
‎นายสัญญาแล้วว่าจะไม่ใช้คำนั้น
‎ส่วนคุณก็เห็นอยู่ว่า ‎ละเมิดบัญญัติประการที่ห้า
‎และเห็นอยู่ว่าคุณกินเพื่อนร่วมห้อง
‎ไม่ต้องสนใจเธอ กินซะ
‎- เธอบาดเจ็บไหม ‎- ไม่ร้ายแรงหรอก
‎ใช่ไหม มิฮารุ
‎คุณรู้จักเธอเหรอ
‎เธอลงมาทุกเดือน
‎- มาทำไมล่ะ ‎- เธอตามหาลูกชายอยู่
‎มีเด็กอยู่ในหลุมด้วยเหรอ
‎ไม่เป็นไรนะ
‎แหมๆ
‎อยากเก็บเธอไว้สักสองสามวันใช่ไหม
‎ฉันก็นึกว่านายเป็นหนุ่มแสนดี
‎ผมอยากจะช่วยเธอ
‎ฉันกำลังช่วยเธออยู่
‎อยู่ในหลุม ทุกคนมีสิทธิ์เลือก
‎เธอเลือกจะลงมา
‎นายรู้ไหมว่าคนสวยนี่ทำอะไรทุกเดือน
‎ก่อนลงมา เธอจะฆ่าเพื่อนร่วมห้อง
‎เพื่อเพิ่มโอกาสที่เธอ ‎จะได้อยู่กับลูกในเดือนถัดไป
‎ศพที่นายเห็นตกลงมา ‎คงเป็นเพื่อนร่วมห้องเธอ
‎ฉันไม่ได้ฆ่าใครที่ชั้น 132
‎เพื่อนร่วมหลุมของฉันอยู่ครบกำหนด
‎เขาคงเอาใบรับรองออกไปโลดแล่นแล้วล่ะ
‎แปดวันต่อมา มีศพหล่นลงมา ‎ขณะที่แท่นอยู่ชั้นเรา
‎เรากินเนื้อมนุษย์
‎แต่เราไม่ได้ฆ่าใคร
‎นี่!
‎อย่ายุ่งกับเธอ ไอ้พวกชั่ว
‎พวกเขาเก็บเธอไว้แค่วันสองวันแหละ ‎อย่าไปยุ่งเลย
‎คืนนี้อ่านให้ฉันฟังสักบทนะ...
‎เอาสิ กระโดดเลย
‎ตกไปแค่หกเมตรเอง
‎คุณอยากฟังบทไหนล่ะ
‎บทแรกสิ ก็เห็นอยู่
‎ให้ตายสิ!
‎"ที่ไหนสักแห่งในลามันชา ‎ที่ที่ฉันไม่ใส่ใจจะจดจำ
‎ไม่นานนี้เคยมีสุภาพบุรุษคนหนึ่ง ‎กับทวนที่วางบนชั้น
‎มีโล่เก่าแก่ มีม้าแก่ผอมๆ ‎และสุนัขเกรย์ฮาวนด์"
‎นายเชื่อในพระเจ้าไหม
‎ถามทำไมเหรอ
‎ถ้านายเชื่อ ภาวนาให้เราที
‎ได้กลิ่นไหม
‎มันคือแก๊ส
‎อีกไม่กี่วินาที พวกเขาจะให้เราหลับ
‎พรุ่งนี้เราจะตื่นมาบนชั้นอื่น
‎ฉันชอบนายนะ โกเรง
‎ฉันไม่คิดว่านายจะอยู่ได้นาน
‎แต่ฉันชอบนาย
‎นายมีจิตใจดี
‎ฉันเหลือเวลาที่นี่สองเดือน
‎เมื่อฉันออกไป ‎ฉันคาดว่าจะได้ใบรับรอง
‎และนั่นไม่ใช่รายละเอียดเล็กน้อย
‎คุณเชื่อในพระเจ้าไหม
‎เดือนนี้ฉันเชื่อ
‎นายหลับลึกเลยนะ โกเรง
‎ไม่!
‎ใจเย็นๆ
‎อย่าตกใจไป
‎ตำแหน่งเราไม่ดี นายเข้าใจหรือยัง
‎นายหนุ่มกว่าและแข็งแรงกว่าฉัน
‎นายอาจไม่ทำร้ายฉัน ‎ในวันนี้หรือพรุ่งนี้
‎แต่นานวัน นายก็จะมองฉันเปลี่ยนไป
‎ความหิวทำให้บ้า
‎ในกรณีนั้น ถ้าไม่กินก็จะถูกกิน
‎เห็นอยู่ว่าฉันไม่อยากฆ่านาย
‎เนื้อนายจะเน่าเร็ว
‎และเราจะไม่มีอาหารเลย
‎ฉันจะไม่ทำให้นายพิการเดี๋ยวนี้ด้วย
‎สัปดาห์แรกยังทนหิวได้อยู่
‎นายเคยกินหอยทากไหม
‎อย่าทำนะ ขอร้อง
‎คนชั้นสูงเรียกมันว่าเอสการ์โก
‎มันเป็นที่ต้องการในหลายประเทศ
‎แต่เราต้องคุมอาหารมันก่อนเอามากิน ‎นานเจ็ดถึงสิบวัน
‎ดังนั้นอย่าเพิ่งกลัวไป
‎ได้ยินพวกเขาไหม
‎เสียงกรีดร้องของพวกที่ตื่นมา
‎และพบว่าตัวเองอยู่ไหน
‎อย่าทำนะ
‎คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ ตรีมากาซี
‎มิตรภาพของเราจะเสื่อมอย่างช้าๆ
‎สุดท้ายเราจะไม่เชื่อใจกัน
‎ซึ่งจะก่อให้เกิดความขัดแย้ง ‎และอาชญากรรม
‎ฉันรู้ ฉันเจอมากับตัว
‎แกมันไอ้ฆาตกร
‎เปล่า ฉันแค่กลัว
‎ทำแบบนี้ฉันไม่ได้สนุก หอยทากของฉัน
‎ฉันไม่ใช่หอยทาก
‎ฉันขอโทษ ฉันทำใจง่ายกว่า ‎เมื่อคิดว่านายเป็นหอยทาก
‎ล้างคราบของนาย
‎เห็นไหม ฉันมีความรู้สึกนะ
‎ดูนั่นสิ
‎ไม่เหลือแม้กระดูก
‎ฟังนะ หอยทากของฉัน
‎นายถูกมัด ส่วนฉันอยู่ปกติดี
‎นายมีหนังสือ ส่วนฉันมีซามูไรพลัส
‎เห็นอยู่ว่านายไม่อยู่ในสถานะ ‎ที่จะเรียกร้อง
‎แต่ถ้านายให้ความร่วมมือ
‎ฉันจะให้โอกาสนายมีชีวิต
‎แกจะหวังให้ฉันรอดได้ยังไง ‎ถ้าตัดอวัยวะฉัน ไอ้เลว
‎ฉันจะทำเท่าที่ทำได้ ฉันสัญญา
‎อีกแปดวัน ฉันจะเฉือนเนื้อออกมา
‎ฉันจะพยายามรักษาแผลนายทุกครั้ง
‎และแบ่งส่วนของนายให้กิน
‎เนื้อฉันเองเหรอ
‎คิดเอาตัวเองรอดแล้วช่วยฉัน
‎ฉันหวังว่านายจะได้สติในไม่ช้า
‎เราจะได้อ่านดอนกิโฆเต้ด้วยกันต่อไป
‎เอาละ การตายของคนคนนั้น ‎อาจเป็นอุบัติเหตุก็ได้
‎แต่นี่ไม่ใช่
‎จะเป็นความผิดแกล้วนๆ ‎ที่ฉันตาย ไอ้เวร
‎เปล่า คนชั้นบนต่างหากที่ทำ
‎มีคน 340 ที่เป็นคนผิดก่อนหน้าฉัน
‎เราดื่มน้ำก็อยู่รอดนะ ตรีมากาซี
‎นายอาจจะรอด
‎แต่ฉันแก่แล้ว
‎ฉันต้องมุ่งมั่น ‎กับการออกไปในสองเดือน
‎ถ้าฉันต้องอยู่รอด ‎แล้วเราลงชั้นล่างอีก จะทำยังไงล่ะ
‎- นายเข้าใจแล้วใช่ไหม ‎- เห็นอยู่ว่าไม่
‎- คืนนี้นายจะอ่านให้ฉันฟังไหม ‎- เห็นอยู่ว่าไม่
‎ถ้าอย่างนั้นก็ถือว่าเข้าใจ
‎พูดแล้วมันเหนื่อย
‎แกเหนื่อยตอนหุบปากหรอก ไอ้เวร
‎ถึงเวลาแล้ว หอยทากของฉัน
‎ฉันพยายามจะอ่าน
‎แต่ฉันอ่านไม่ได้
‎คำมันผสมปนเปไปหมด
‎สติฉันเลอะเลือน
‎จะดีต่อนายที่สุด ถ้าเราเริ่มวันนี้
‎ไม่อย่างนั้นฉันรับประกันไม่ได้ ‎ว่างานจะเรียบร้อย
‎ฉันอยากให้รู้ว่า เป็นความผิดแก
‎ไม่ใช่คนข้างบน
‎ไม่ใช่สถานการณ์
‎ไม่แม้แต่ฝ่ายดูแลระบบ
‎แค่แก
‎นายพูดว่านายสะอาดแล้วก็ได้ หอยทาก
‎ทั้งข้างในและข้างนอก
‎นายไม่มีความโกรธแค้นด้วยซ้ำ
‎ไม่ต้องห่วง ‎ฉันจะตัดส่วนเล็กๆ สองสามชิ้น
‎ฉันจะไม่ยุ่งกับจู๋นาย
‎นายพร้อมไหม
‎ขอบคุณ
‎ลูกชายคุณชื่ออะไร
‎กิน...
‎หรือถูกกิน
‎แกบังคับให้ฉันทำ
‎เปล่า
‎ฉันไร้ทางสู้ แต่นายหั่นฉันเป็นชิ้น
‎นายไม่ได้เคารพฉัน ‎แบบเดียวกับที่ฉันเคารพนาย
‎ก็เห็นอยู่
‎ตายไปแล้วแกก็ยังพูดคำนั้นอีก
‎กลิ่นแก๊ส
‎แล้วแกก็ไม่มีจริง
‎อาจจะใช่
‎ใครสนล่ะ ตอนนี้เราเหมือนกันแล้ว
‎เราต่างเป็นฆาตกร
‎เพียงแต่ฉันเป็นผู้เจริญกว่านาย
‎- ไปซะ ‎- ไม่ ฉันไม่มีวันไป
‎ฉันผูกพันกับนายแล้ว ฉันอยู่ในตัวนาย
‎แต่นายก็ผูกพันกับฉัน
‎หอยทาก
‎พูดแล้วมันเหนื่อย
‎เห็นไหม ฉันพูดถูก
‎รามเสสที่สอง มานี่ลูก
‎มันแค่กำลังต้อนรับคุณ คนเถื่อน
‎ฉันชื่ออิโมกิรี ส่วนนี่รามเสสที่สอง
‎เอาสัตว์เลี้ยงเข้ามาในหลุมได้เหรอ
‎ฉันไม่มาที่นี่หรอกถ้าไม่มีมัน โกเรง
‎นำหมาไส้กรอกเข้ามาในนี้ ‎ไม่เข้าท่านะ คุณผู้หญิง
‎มันจะเป็นไส้กรอกกว่าหมา
‎ฉันนึกว่าคุณจะเมตตาสัตว์กว่านี้ ‎คุณเลือกเอาหนังสือมา
‎ไม่เคยมีใครขอเอาหนังสือมาเลย
‎พวกเขาขอของทุกแบบ ปืน หน้าไม้
‎มีด คบเพลิง
‎ไม้กอล์ฟ ไม้เบสบอล
‎- แม้แต่จักรยานออกกำลัง ‎- คุณรู้ชื่อผมเหรอ
‎คุณสูบบุหรี่ได้นะ
‎- เริ่มกันเลยไหม ‎- ครับ
‎ย่อยกลูเตนหรือแลกโตสได้ไหม
‎ได้ครับ
‎คุณแพ้อาหารทะเล ถั่ว หรือผลไม้ไหม
‎เท่าที่รู้ไม่มีครับ
‎รู้ใช่ไหมว่าภายในนั้น ‎ไม่อนุญาตให้สูบบุหรี่
‎ครับ ผมรู้
‎การสัมภาษณ์ต้องมีช่วงเงียบเหรอ
‎คุณอึดอัดเหรอ
‎เปล่า
‎อาหารโปรดของคุณล่ะ
‎ผมไม่รู้
‎ช่วยนึกหน่อยค่ะ
‎ทำไมคุณถึงอยากรู้ล่ะ
‎เราจะเพิ่มลงในเมนู
‎งั้นผมได้รับเลือกเหรอ
‎ยังหรอก
‎เอสการ์โก
‎หอยทากน่ะเหรอ
‎- ใช่ ‎- ดี
‎- คุณพาผมออกไปได้ไหม ‎- คุณก็รู้ ฉันทำไม่ได้
‎กี่คนแล้วที่คุณส่งมาที่โสโครกนี้ ‎ก่อนคุณจะมาซะเอง
‎ถ้าฉันจำไม่ผิด คุณสมัครใจมาที่นี่
‎และไม่มีใครส่งฉันมา
‎ฉันเลือกที่จะมา
‎แล้วคุณไม่รู้เหรอว่าที่นี่มีคนตาย
‎เราชอบเรียกมันว่า ‎ศูนย์ดูแลตัวเองแนวตั้งมากกว่า
‎มีทั้งหมดกี่ชั้น
‎มี 200 ชั้น
‎มี 200 งั้นเหรอ
‎มีอาหารไม่พอถึง 200 ชั้นนะ
‎ถ้าทุกคนกินเท่าที่จำเป็น
‎มันก็จะเหลือถึงชั้นล่างสุด
‎- อยู่ในนี้ไม่ง่ายเท่าไหร่ ‎- ใช่ ไม่ง่าย
‎อยู่ข้างนอกก็ไม่ง่าย
‎แต่สุดท้ายก็ต้องเกิดอะไรสักอย่าง ‎กับศูนย์ดูแลตัวเองฯ
‎สิ่งที่ทำให้เกิดจิตสำนึก ‎เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม
‎ศูนย์ดูแลตัวเองฯ ‎จิตสำนึกเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม
‎หลุมบ้านี่มันสร้างมา ‎เพื่อการนั้นเหรอ
‎การเปลี่ยนแปลงมันไม่ได้เกิดขึ้นเอง ‎คุณผู้หญิง
‎นั่นอาจเป็นสาเหตุที่คุณมา
‎ผมรอดออกไปก็พอใจแล้ว
‎อร่อยไหม ถูกใจแกล่ะสิ
‎ที่ป้อนหมานั่น ต่อชีวิตคนได้เลยนะ
‎เอาละ
‎ฉันกับหมาจะกินวันเว้นวัน ‎นั่นคืออาหารส่วนของฉัน
‎เด็กสักคนอาจตายได้
‎หลุมนี้ไม่มีคนอายุต่ำกว่า 16 ปี
‎มีอย่างน้อยหนึ่งคน
‎หลุมนี้ไม่มีคนอายุต่ำกว่า 16 ปี
‎ฝ่ายดูแลระบบเคร่งมาก
‎อรุณสวัสดิ์ คุณผู้ชายทั้งสอง
‎กรุณาฟัง
‎ฉันแยกอาหารส่วนของคุณไว้
‎กรุณากินส่วนของคุณ
‎และเตรียมจำนวนเดียวกันนั้น ‎สำหรับคนข้างล่าง
‎อะไรยายแก่ เราเคยอยู่ชั้น 88 ‎และแทบเอาตัวไม่รอด
‎ฉันเข้าใจ แต่เราต้องรับผิดชอบ ‎คนที่โชคร้ายในเดือนนี้
‎คุณได้รับแคลอรีมากพอให้อยู่รอดได้
‎ทุกท่านคะ ขอร้อง
‎จิตสำนึกเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม
‎เป้าหมายของที่แห่งนี้ ‎อาจตรงข้ามกับที่คุณคิด
‎จิตสำนึกเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม ‎จะเตือนพวกนั้น
‎ให้ป้องกันเรื่องแบบนี้ ‎ตั้งแต่ข้างนอก ว่าไหม
‎- เตือนใครเหรอ ‎- คิดว่าใครล่ะ
‎ฝ่ายดูแลระบบไง
‎ใช่สิ คุณคิดว่าฝ่ายดูแลระบบ ‎ทำผิดทุกอย่าง
‎ฉันทำงานให้พวกเขามา 25 ปี
‎และคุณได้รับสิทธิพิเศษบางอย่าง
‎- หมายความว่าไง ‎- คุณเลือกเพื่อนร่วมห้องได้
‎ผมเลือกไม่ได้
‎ทุกท่าน ฉันเข้าใจว่าพวกคุณหิว ‎และไม่ได้ฟังคำของฉัน
‎พวกคุณจำเป็นต้องกิน ‎เฉพาะเท่าที่ฉันแบ่งไว้ให้
‎และแบ่งปริมาณเดียวกันนั้น ‎ให้กับชั้น 35
‎อย่ายุ่งกับเรา!
‎เราจะกินให้หนำใจ
‎สุดท้ายพวกเขาจะเข้าใจ
‎คุณสติดีอยู่หรือเปล่า
‎ทุกท่าน ขอร้องเถอะ กินส่วนของคุณ ‎และแบ่งแบบเดียวกัน...
‎ทุกท่านคะ ขอเถอะ
‎กินส่วนของคุณและแบ่งไว้สองที่...
‎ทุกท่าน ขอร้องเถอะ
‎กินส่วนของคุณและแบ่งไว้สองที่...
‎ทุกท่านคะ ขอร้อง ‎กินส่วนของคุณและแบ่งไว้สองที่...
‎ทุกท่านคะ ฉันแบ่งส่วนของพวกคุณไว้
‎และอีกสองส่วนสำหรับชั้น 35 ‎เพื่อช่วยอำนวยความสะดวกให้
‎เตรียมสองที่...
‎ขอร้องเถอะ นี่ 15 วันแล้ว
‎ฉันขอร้องให้คุณทำตามที่ฉันแนะ
‎ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคนชั้นล่างคุณ ‎กำลังล้มตายกัน
‎คุณไม่เข้าใจเหรอ คนกำลังตายกัน
‎ฟังให้ดี ไอ้พวกสวะ
‎ทำอย่างคุณผู้หญิงบอก ‎ไม่งั้นฉันจะขี้ใส่อาหารพวกแกทุกวัน
‎แล้วฉันจะป้ายให้เลอะข้าวทุกเม็ด ‎พวกแกได้ยินไหม
‎พวกแกจะต้องกินขี้ทุกวัน
‎ส่งต่อไปให้พวกเศษสวะข้างล่างแก ‎ชัดเจนไหม
‎ดี
‎ดูท่าทางได้ผล
‎ก็เห็นอยู่
‎มันไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดไว้
‎ฉันอยากทำให้พวกเขาคล้อยตาม
‎พวกเขาคล้อยตาม
‎- ด้วยขี้เหรอ ‎- ได้ผลกว่าการเห็นประโยชน์ส่วนรวม
‎ถ้าเพียงแต่เราทำให้คนชั้นบน ‎คล้อยตามได้
‎ไม่ พวกเขาไม่ฟังผมหรอก
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะผมส่งขี้ขึ้นไปข้างบนไม่ได้
‎ช่วยด้วย ช่วยผมหน่อย
‎ไม่เป็นไรนะ
‎คนนี้คือแม่ของเด็ก
‎หมอน
‎หมอน!
‎ไม่เป็นไรนะ
‎เอาละ โอเคแล้ว
‎หนาว
‎- อะไรนะ ‎- หนาวมาก
‎เธอหนาว คลุมตัวเธอหน่อย
‎เรียบร้อย
‎ฉันก็หนาวเหมือนกัน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เจ้าหมาบ้า มานี่นะไอ้เวร
‎มันคาบของบางอย่างมา เอามานะ
‎ฉันเกลียดแก
‎อีเวร
‎- ฉันเกลียดแก ‎- นี่
‎อะไรกัน อะไร
‎นั่นสำหรับลูกเธอ
‎งั้นเหรอ ไม่บอกไม่รู้
‎ฉันไม่ใช่แม่คน
‎นี่อาหารของวันนี้เหรอ
‎เจ๋งไปเลย พวก
‎ฉันเลือกผู้หญิงคนนั้นสิบเดือนก่อน ‎เธอตัวคนเดียว
‎เธอไม่มีพ่อแม่ ไม่มีลูก
‎อาหารโปรดของเธอคือบิบิมบับ
‎เธอเป็นนักแสดงหนัง เธอเลือกอูคูเลเล
‎เธออยากเป็นเหมือนมาริลิน มอนโร ‎ในหนังเรื่องนั้น
‎เธอมาที่หลุมนี้คนเดียว
‎คุณได้ยินถูกแล้ว โกเรง
‎มาคนเดียวลำพัง
‎เธออยากเป็นมาริลิน มอนโรฉบับเอเชีย
‎อีนั่น...
‎เล่นอูคูเลเลด้วยตาตี่ๆ
‎ตอนนี้มันกลายเป็นฆาตกร ‎ตามหาลูกที่ไม่มีอยู่จริง
‎จิตสำนึกเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม
‎ห่อด้วยขี้
‎ที่นี่ไม่เหมาะกับหนอนหนังสือ
‎ฉันทำงานให้ฝ่ายดูแลระบบมา 25 ปี
‎ฉันส่งผู้คนมาลงขุมนรกนี้อยู่แปดปี ‎โดยที่ไม่รู้ตัว
‎เพราะว่าฉันไม่รู้
‎ฉันสาบานเลยว่าฉันไม่รู้
‎คุณเชื่อฉันไหม โกเรง
‎คุณไม่เชื่อใช่ไหม
‎ฉันต้องการให้คุณเชื่อฉันตอนนี้
‎มองฉันสิ โกเรง ‎ฉันสู้กับมะเร็งมาสามปี
‎ในวันที่รู้ว่าตัวฉันต้องตาย
‎ฉันก็มาที่นี่เพื่อช่วย
‎แต่คุณรู้อะไรไหม
‎ฉันไม่สนใจอีกแล้ว
‎ฉันไม่สน
‎ฉันไม่สนใจอะไรอีกแล้ว
‎คนบ้าที่ไหนเอาหนังสือมาที่นี่
‎คนบ้าที่ไหนเอาหนังสือโง่ๆ มาที่นี่
‎ปาฏิหาริย์สุดๆ ไม่มีคนกินหอยทาก
‎คุณไม่กินเหรอ
‎ผมจะเหลือไว้บ้างละกัน
‎อิโมกิรี ทำไมคุณไม่กินอะไรเลย
‎วันนี้เป็นตารามเสสที่สองกิน
‎นี่วันสุดท้ายแล้ว คุณควรกินนะ
‎ผมไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เราจะอยู่ที่ไหน
‎นายจะไม่ปล่อยเธอลงมาเหรอ
‎เธอเป็นเพื่อนนายนะ
‎นายจะกินเธอไหม
‎แน่นอน ฉันถึงได้แขวนคอตายไง
‎ถ้ากระโดดก็คงง่ายกว่าเยอะ ‎เหมือนคนอื่นๆ
‎แต่ฉันอยากทิ้งของขวัญไว้ให้คุณ
‎ร่างกายของฉัน
‎ได้โปรด กินฉันซะ
‎ย่อยแล้วขับถ่ายออกมา ‎เป็นขี้สำหรับไถ่บาป
‎จำไว้นะ ‎เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมหรือขี้
‎จะปิดหูตัวเองเพื่ออะไร
‎เราอยู่ในหัวนาย ไอ้โง่
‎คุณเรียกเขาว่าไอ้โง่เหรอ ไอ้สวะ
‎คุณกำลังพูดกับพระมหาไถ่นะ
‎พระมหาไถ่แห่งขี้ แต่ก็ยังเป็นนักบุญ
‎- กินฉัน โกเรง ‎- ยายแก่บ้าพูดถูก
‎มันเป็นโอกาสอยู่รอดเดียวของนาย
‎จริงด้วยโกเรง กรีดเนื้อฉัน กินฉันซะ
‎ผู้ไถ่บาป
‎"บอกความจริงแก่ท่านว่า
‎ถ้าท่านไม่กินเนื้อ ‎และดื่มโลหิตของบุตรมนุษย์
‎ท่านก็ไม่มีชีวิตในตัวท่าน
‎ผู้ที่กินเนื้อและดื่มโลหิตของเรา
‎ก็มีชีวิตนิรันดร์
‎และเราจะให้ผู้นั้นฟื้นขึ้นมา ‎ในวันสุดท้าย
‎เพราะว่าเนื้อของเราเป็นอาหารแท้
‎และโลหิตของเราก็เป็นของดื่มแท้
‎ผู้ที่กินเนื้อและดื่มโลหิตของเรา
‎ผู้นั้นก็อยู่ในเรา
‎และเราอยู่ในเขา"
‎อาเมน
‎เอานี่ไป โกเรง
‎ใช้ซามูไรพลัส แล้วจะเหมือนหั่นเนย
‎เอาเลย
‎หู หน้า คาง
‎หน้าอก ซี่โครง เนื้อข้างติดมัน
‎สีข้าง มือ ข้อนิ้ว
‎ไหล่ โคนขา
‎เนื้อตะโพก เนื้อติดกระดูก
‎เฮ้ย ไอ้พวกเวรข้างบน
‎เร็วเข้า ฉันรู้ว่านายอยู่ข้างบน ‎ตอบฉันสิ
‎ฉันชื่อบาฮารัต ฉันดีใจเป็นบ้า ‎นายตื่นหรือยัง
‎นายเห็นชั้นของเราไหม
‎ชั้นหก เพื่อนเอ๋ย
‎ฉันดีใจสุดๆ
‎คราวนี้ฉันได้ออกไปแล้ว
‎ชั้นห้า ตอบฉันหน่อย
‎- อะไร นายอยากขึ้นมาเหรอ ‎- ใช่ ฉันอยากขึ้น
‎- เพื่ออะไร ‎- เพื่ออะไร
‎เพื่อออกจากรูนรกนี่ไง
‎- นายเชื่อในพระเจ้าไหม ‎- ฉันเชื่อ
‎ใช่ ฉันเชื่อในพระเจ้า
‎แต่เชื่อพระเจ้าองค์ไหนล่ะ
‎องค์หนึ่งเดียวนั้น
‎พระเจ้าแท้จริงหนึ่งเดียว
‎เขาบอกว่าเขาเชื่อในพระเจ้า ‎องค์เดียวกับเรา
‎เถอะน่า ฉันแค่ขอผ่านทาง ฉันสัญญา
‎พระเจ้าตรัสกับฉัน ‎ท่านอยากให้ฉันออกไปจากหลุม
‎เขาบอกว่าพระเจ้าตรัสกับเขา
‎พระองค์ตรัสว่าไงเหรอ
‎ว่าดวงวิญญาณที่เมตตาทั้งสองนั้น ‎จะช่วยพาฉันออกจากที่นี่
‎ได้ยินไหมที่รัก ฉันว่าเขาหมายถึงเรา
‎และตรัสว่าพวกเขาจะได้รับรางวัล
‎พระเจ้าจะให้รางวัลเรายังไง
‎ด้วยชีวิตนิรันดร์
‎ชีวิตนิรันดร์เชียวนะ
‎ไม่แย่เลยสำหรับการช่วยคนผิวดำ
‎เร็วเข้า ให้ฉันขึ้นไป
‎เอาละ เหวี่ยงเชือกมา
‎ขอบคุณ ผู้ร่วมศรัทธา พระเจ้าจงเจริญ
‎เจอกันข้างนอกนะ ฉันดีใจจัง ‎ได้เชือกแล้วนะ
‎ช่วยด้วย
‎ช่วยฉันด้วย
‎ไอ้พวกชั่ว!
‎สวะโสมม!
‎มันขี้ใส่ฉัน
‎ขอเชือกจากพระเจ้าสิ
‎เชือกฉัน
‎ไม่นะ
‎เราไม่เป็นไร ต้องคิดบวก
‎ซวยสุดๆ
‎ห้า ห้าชั้น
‎ไม่มีทางใกล้เท่านี้อีก
‎แค่ห้าชั้นเอง
‎นายปรับตัวได้ดีนะ หอยทากของฉัน
‎ฉันทำร้ายนาย
‎ยายแก่บ้านั่นฆ่าตัวตาย
‎คราวนี้นายก็ได้พักฟื้นที่ชั้นนี้
‎กินได้เท่าที่นายต้องการ
‎แล้วอีกหนึ่งเดือนนายก็ออกไป
‎พร้อมกับใบรับรอง
‎เห็นไหม มันก็ไม่ยากนัก
‎ทุกอย่างขึ้นกับนายแล้ว
‎นายเท่านั้น
‎การเปลี่ยนแปลง ‎มันไม่ได้เกิดขึ้นเอง คุณผู้หญิง
‎นั่นอาจเป็นสาเหตุที่คุณมา
‎ช่วยพาฉันลงไป
‎มาดัดแปลงอาวุธกัน
‎เราจะขึ้นบนแท่นแล้วแจกอาหาร ‎แค่พอกินในแต่ละชั้น
‎อะไรนะ
‎ฉันทำโดยลำพังไม่ได้
‎แต่ร่วมมือกัน เราทำได้
‎ร่วมมือกันแล้วเรามีหวัง บาฮารัต
‎เดือนหน้าฉันจะพยายามขึ้นไปใหม่
‎ก็จะมีไอ้เวรบางคน ‎ไม่ให้นายผ่านอีกแหละ
‎ลงไปคือฆ่าตัวตาย
‎ถ้าเรานำอาหารลงถึงไปชั้นล่างสุด ‎เราก็จะทำลายกลไกของหลุม
‎ไม่มีกลไกอยู่ในหลุมหรอก
‎หลุมก็คือหลุม
‎หลุมมันก็คือคุก
‎เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันลึกแค่ไหน
‎ตอนฉันอยู่ชั้น 202 ‎ฉันเฝ้านับทุกวินาที
‎ที่แท่นใช้เวลาในการกลับขึ้นมา
‎มันอาจไม่แม่น ‎แต่พอคำนวณจากเวลาที่มันหยุด...
‎มันต้องมีประมาณ 250 ชั้น
‎- มี 250 เหรอ ‎- มี 250 ชั้น
‎แล้วถ้านายคิดผิดล่ะ
‎ถ้าอาหารเราหมด ‎แล้วเราลงไม่ถึงชั้นล่างสุดล่ะ
‎เราก็จะอยู่บนแท่นแล้วกลับขึ้นมา
‎อย่างที่นายต้องการ
‎- ลงไป ‎- เพื่อกลับขึ้นมาใหม่
‎มีแต่คนบ้าที่จะไปจากชั้นหก
‎หรือคนบ้าสองคนที่ดีใจสุดๆ
‎พวกแกดูโง่จัง
‎ขอให้พวกแกตายทั้งคู่ ไอ้เวร
‎แก ถอยไป
‎ถอยไปจากแท่น!
‎อะไรวะ บาฮารัต
‎ใจเย็น เราแค่ผ่านมา
‎- เราจะให้ส่วนของนายแล้วก็ไป ‎- ไม่
‎- ไม่เหรอ ‎- ไม่
‎ช่วง 50 ชั้นแรกได้กินทุกวัน
‎เราจะเริ่มจากชั้น 51
‎พวกนี้เป็นเพื่อนฉัน ‎สองเดือนก่อนพวกเขาให้ฉันไต่ขึ้น
‎เมื่อวานพวกเขากินแล้ว ‎พรุ่งนี้ถึงได้กิน
‎พวกเขาอดอาหารได้หนึ่งวัน
‎บ้าไปแล้ว ฉันอยู่ชั้นเจ็ด ‎ฉันมีสิทธิ์จะสวาปาม
‎เดือนที่แล้วฉันเกือบตายที่ชั้น 114
‎ตอนนั้นนายอยู่ไหน ไอ้เวร
‎งั้นนายควรจะเข้าใจ
‎นายเป็นใคร พระมหาไถ่เหรอ
‎นายมาไถ่บาปให้เราเหรอ
‎พระมหาไถ่ให้ขนมปังกับปลาเป็นทวี ‎ไม่ใช่ริบไปจากเรา
‎พระเจ้า บาฮารัต
‎ฉันไม่นึกว่านายจะทำแบบนี้
‎นายเป็นใคร ทาสของคนขาวเหรอ
‎แก! ไปยืนที่มุม!
‎ไป ไม่งั้นแกตาย!
‎ไปยืนที่มุม แล้วอย่าขยับ!
‎ไปยืนที่มุม อย่ามาลองดี!
‎วางลง ทิ้งลง!
‎หมอบลง!
‎ขยับไป ไม่งั้นฟาด!
‎เข้ามาใกล้ๆ มีตายแน่!
‎บาฮารัต
‎ผมขอโทษครับ
‎ลงมาเดี๋ยวนี้ ทั้งสองคนเลย
‎พวกนายเหยียบอาหารอยู่ พวกโง่
‎นี่ใครกัน
‎ผู้ปราดเปรื่อง
‎ฉันไม่ได้สอนอะไรนายเลยเหรอ
‎คุณครับ เรากำลังพยายามนำอาหาร ‎ไปแจกแก่ทุกชั้น
‎มันก็ดีอยู่หรอก
‎ดีอยู่ แต่มารยาทขั้นพื้นฐานมาก่อน
‎เกลี้ยกล่อมก่อนใช้กำลังปราบ
‎แล้วถ้ากล่อมพวกเขาไม่ได้ล่ะ
‎งั้นก็ใช้กำลัง แต่ให้พูดคุยก่อน
‎อย่างไรก็ตาม
‎ใครข้างบนเราที่จะรู้เรื่อง ‎หากพวกนายทำสำเร็จ
‎ฝ่ายดูแลระบบ
‎ฝ่ายดูแลระบบไม่มีมโนสำนึก
‎แม้จะมีโอกาสอยู่น้อยนิด
‎ที่พวกคนงานบนชั้นศูนย์ ‎จะมีมโนสำนึกบ้าง
‎สารของพวกนายก็ควรส่งถึงคนพวกนั้น
‎แล้วนายจะทำได้ยังไง
‎ด้วยสัญลักษณ์
‎เราต้องการอาหารจานหนึ่ง
‎อาหารจานหนึ่งที่ตกแต่งสวยงาม
‎มันควรกลับไปถึงชั้นศูนย์ในสภาพดี
‎นึกถึงสีหน้าพวกเขาดูสิ
‎ตอนที่หลุมส่งอาหารสภาพดีกลับคืนมา
‎ต้องอย่างนั้นพวกเขาถึงได้รับสาร
‎ปันนาค็อตตา
‎ดูแลปันนาค็อตตา ‎ประหนึ่งชีวิตพวกนายฝากกับมัน
‎ปันนาค็อตตาคือสารที่จะส่งไป
‎เพื่อนๆ
‎ฉันขอความกรุณาให้พวกนาย ‎ยืนห่างจากแท่น
‎เราอยากจะเชิญพวกนาย
‎ทำการประท้วงอย่างสันติ
‎เพื่อเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้น ‎โดยไม่มีย้อนกลับอีก
‎มันจะสร้างบรรทัดฐานที่สำคัญ...
‎นายพูดบ้าอะไรอยู่ ของ่ายๆ
‎- เราขอให้พวกนายอดหนึ่งวัน ‎- หนึ่งวันเหรอ
‎ใช่
‎เพ้อเจ้อ
‎สำคัญที่ตัวสาร
‎- เดี๋ยว! ‎- ถอยไป!
‎- อีกไม่กี่ชั้นเอง ‎- ใช่
‎ถอยไป!
‎เพื่อนๆ เราไม่อยากมีเรื่อง ‎เดี๋ยวเราก็ไป
‎เราจะมอบอาหารส่วนของนายให้ ‎แล้วก็จะไป
‎- เขากำลังจะตาย ‎- ไม่หรอก ถ้านายดูแลเขา
‎ยังไงเขาก็ตายอยู่ดี
‎ฉันจะเอาหมอนกดหน้าเขา
‎กินซะ แล้วหยุดเพ้อเจ้อ
‎ฉันจะผ่าท้องเขาแล้วกินอาหาร ‎ที่นายมอบให้เขา
‎แย่แล้ว
‎มิฮารุตื่นขึ้นมาที่ชั้นนี้แน่ๆ
‎- แม่เด็กน่ะเหรอ ‎- เด็กนั่นไม่มีอยู่จริง
‎ซวยแล้ว
‎บ้าจริง
‎บ้าจริง บ้าจริง!
‎แท่นไม่หยุด
‎นั่นหมายความว่า ‎มีชั้นมากกว่าที่นายคิด
‎เวรแล้ว
‎แท่นจะไม่หยุดถ้าไม่มีคนรอดชีวิต
‎เวร เวรแท้ๆ
‎มิฮารุ มิฮารุ!
‎เธอตายแล้ว
‎ไม่นะ
‎เธอตายแล้ว
‎ไปที่แท่นกันเถอะ
‎ไปเร็ว
‎แท่นน่ะ
‎ถอยไป!
‎อดทนไว้
‎ไม่เหลืออะไรแล้ว
‎เรายังเหลือปันนาค็อตตา
‎ปันนาค็อตตาคือสาร
‎ไม่มีใครแล้ว
‎แท่นหยุดแล้ว
‎นี่ต้องเป็นชั้นล่างสุด
‎เตรียมพร้อม เราจะขึ้นไปแล้ว
‎เด็กนี่
‎ไม่นะ
‎อย่านะ อย่า
‎ไม่นะ บ้าจริง
‎โยนปันนาค็อตตาไป
‎- โยนปันนาค็อตตาไป ‎- ไม่
‎โยนปันนาค็อตตาไปสิ
‎ไม่
‎เดี๋ยว
‎มันไม่ร้อน
‎ไม่หนาว
‎นั่นเด็กผู้หญิง
‎เธอหิว
‎แบ่งให้เธอบ้าง
‎ไม่
‎ปันนาค็อตตาคือสาร
‎"คนดีที่โหดเหี้ยม ‎จะเป็นตัวอย่างชั้นยอดของความชั่ว
‎และคนรวยที่ใจดำจะเป็นเพียงยาจก
‎การถือครองทรัพย์ ‎ไม่ทำให้ผู้มั่งมีสุขใจ
‎เขาสุขใจจากการใช้จ่าย
‎ไม่ใช่การใช้จ่ายตามใจปรารถนา
‎แต่เป็นการรู้จักใช้จ่ายให้ดี"
‎"ตามใจเขา"
‎ฉันชอบฟังนายอ่านนะ
‎"รู้จักใช้จ่ายให้ดี"
‎นายใจกล้าที่กวาดของมากมาย ‎จากชั้นหกได้ หอยทากของฉัน
‎- ฉันไม่ได้ทำแบบนั้น ‎- แล้วอะไรต่อ
‎นายจะกินคนผิวดำไหม
‎ทำไมไม่กินเด็กสาวล่ะ
‎เด็กนั่นมีพรสวรรค์นะ นายไม่เห็นเหรอ
‎รามเสส
‎รามเสสคือสาร
‎รามเสสที่สองคือสาร
‎รามเสส
‎ตื่น
‎เด็กสาวคือสาร
‎เธอคือสาร
‎บาฮารัต
‎"เราฝ่าอุปสรรคไปด้วยกัน ‎เราเดินบนเส้นทางเดียวกัน
‎เรามีโชคและชะตาที่เหมือนกัน"
‎การเดินทางของนายจบแล้ว หอยทากของฉัน
‎ยังหรอก
‎ฉันต้องขึ้นไปกับเด็ก
‎แต่นายไม่ใช่สาร
‎แต่ฉันเป็นผู้ถือสาร
‎ตัวสารไม่ต้องการผู้ถือสารหรอก
‎อย่าเรียกฉันว่าหอยทากอีก
‎อย่าพูดคำของฉันอีก
‎เธอจะรอดไหม
‎เธอคือสาร
‎คำบรรยายโดย รัฐธรรมนูญ แก้วงาม