NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W 1717 roku morzami Karaibów rządziła Latająca Banda.
„Czarny Sam” Bellamy.
Wywiesić czarną flagę!
Edward Thatch.
Daj znać Hornigoldowi. Pytaj, czy atakować.
I Benjamin Hornigold.
Za Nassau! Nową piracką republikę!
Ze swojej bazy na Bahamach piraci ukradli fortunę
najbogatszym imperiom w Europie…
Ostatnia szansa. Gdzie są klejnoty?
Hornigold, jesteś kapitanem! Powstrzymaj go!
…i zakłócili lukratywny handel niewolnikami.
Jednak w Anglii zbierało się na burzę.
Piraci!
Piraci na morzach!
To uzbrojona po zęby bestia.
Czarę przelało przejęcie uzbrojonego statku niewolniczego,
Whydah.
Piraci uderzali brytyjskich kupców tam, gdzie bolało:
po kieszeniach.
Mają zginąć!
Pojawił się tępiciel piratów.
Panowie, kapitan Woodes Rogers.
Chcący zniszczyć Latającą Bandę z Karaibów.
LONDYN 1717
Straciłem 500 niewolników.
To fortuna.
I jakiś obrzydliwy pirat śmieje mi się w twarz.
Nie jesteś sam.
Kompania Mórz Południowych straciła dwa statki.
Przybyły listy z Jamajki, Bostonu, Charlestonu.
Piraci niszczą handel.
Gdy piracka republika zyskiwała na sile, obawy w imperium,
zwłaszcza w Londynie, rosły.
Bo piraci zaczęli destabilizować nie tylko handel,
ale i bezpieczeństwo samych kolonii.
Obawiano się, że nie uda się obronić handlu niewolnikami,
jeśli piraci nie zostaną powstrzymani,
bo byli tak potężni na Karaibach.
Nie było innej drogi. Nie dało się opłynąć piratów.
Mamy więcej niepokojących doniesień.
Bardziej niepokojących niż kradzież moich niewolników?
Wygląda na to, że Whydah został przejęty z pomocą niewolników…
którzy zostali…
uwolnieni.
Co takiego?
Niemożliwe.
Nie według moich informacji.
Odnotowano kilka przypadków niewolników zatrudnianych przez piratów…
Piraci chętnie korzystają z tej opcji.
Mówi się, że Nassau staje się rajem dla zbiegłych Murzynów.
Gubernatorzy skarżyli się, że piractwo w Nassau
wywoływało niepokój wśród niewolników na karaibskich plantacjach.
Na wielu wyspach populacja niewolników przewyższała
liczbę mieszkańców pochodzenia europejskiego.
Bano się buntu niewolników
albo tego, że niewolnicy poczują, że mają inne możliwości.
Nadzieja była tam bardzo niebezpieczna.
Biali zadają się z dzikusami…
Kładą im głupoty do głowy.
Porozmawiam z królem.
Zwołam parlament.
Dam ci wszystko, czego potrzebujesz,
ale musisz wyplenić tego raka.
Humphry Morice był członkiem parlamentu.
Był też jednym z pierwszych gubernatorów Banku Anglii,
więc zajmował wysoką pozycję w brytyjskim społeczeństwie.
Woodes Rogers to poważny człowiek.
To doświadczony, twardy marynarz zaprawiony przez morze.
Był jedną z niewielu osób, które opłynęły świat.
Gdy wchodził do pokoju, jeszcze zanim otworzył usta, widać było,
że ten człowiek zna niebezpieczeństwo, ekscytację i przygodę.
Podczas swojej podróży dookoła świata
został postrzelony w twarz z muszkietu.
Zęby wypadły, ślizgały się po pokładzie, a on połknął coś twardego.
Nie wiedział, co to było, ale dwa miesiące później
lekarz odkrył, że Woodes Rogers połknął własną szczękę.
Woodes Rogers planował wypędzić piratów z Bahamów,
by zostać gubernatorem i przywrócić porządek w koloniach.
Ale problem stanie się jeszcze poważniejszy.
Edward Thatch i Czarny Ceasar planowali kolejny ruch.
Ich przywódca, Benjamin Hornigold, był lojalny wobec Anglików
i nie atakował ich statków.
Ludzie gadają.
Mówią…
Ale zmienił zdanie.
Przemyślałem coś.
Powiedz swojej załodze,
że nie będziemy już odpuszczać Anglikom.
Poważnie?
Nie będziemy siać zniszczenia.
Ani zabijać.
Ale od teraz…
bierzemy, co się da.
Przez ponad sto lat angielscy piraci atakowali
naturalnych wrogów Anglii: hiszpańskie lub portugalskie statki.
Od 1710 po raz pierwszy
angielscy piraci zainteresowali się brytyjskimi statkami.
Decyzja Hornigolda zmieniła zasady gry.
Jego banda szybko przejęła ogromny angielski statek,
Bonnet.
Hornigold zrobił z niego swój flagowy okręt.
Thatch też zmienił jednostkę,
gdy zobaczył inny uzbrojony statek kupiecki.
Trzymaj kurs!
Luneta!
Angielski. Rozmiar ma niezły.
Podejdź tu!
Daj znać Hornigoldowi. Pytaj, czy atakować. Szybko!
Dalej, Benjaminie.
Dalej!
No już!
Hornigold pozwolił na atak!
Hornigold, ty cudny draniu!
Załadujcie działa!
Dobyć broni!
Statek wypełniały pieniądze zdobyte na niewolnictwie.
To brytyjski statek!
Łamiecie traktaty międzynarodowe.
Marynarka was dopadnie i skończycie za kratkami.
Myślisz, że nie wiemy, że sam to ukradłeś?
Zarobiłeś to na życiu Afrykanów.
Powiedz, jak możemy ci ukraść to,
co ukradłeś nam pierwszy?
To może być zaskakujące,
ale w wielu załogach znajdowali się byli afrykańscy niewolnicy.
Niektórzy z nich byli wolni.
Kojarzę cię.
Jesteś Benjamin Hornigold.
Wiesz, że to zdrada?
Jaki Anglik atakuje swój kraj?
I zadaje się z małpami?
Małpami?
Trzymać go.
Co robisz? Jesteś kapitanem. Powstrzymaj go!
Srasz tym, co jesz.
Hornigold zadręczał się swoją nielojalnością wobec Korony.
Ale „Czarny Sam” Bellamy nie miał takich dylematów.
To uzbrojona po zęby bestia.
Bellamy właśnie przejął najwspanialszy brytyjski statek,
przewożący niewolników Whydah.
Z takim statkiem możemy wiele zdziałać.
Bellamy był nie do powstrzymania.
Ognia!
Sam Bellamy i Paulsgrave Williams
przechwycili slup dowodzony przez niejakiego Beera.
Beer trafił na pokład Whydah.
Bellamy i Williams podjęli decyzję.
Beer wydawał się porządnym gościem.
Po splądrowaniu chcieli mu oddać statek.
Ale inni się nie zgodzili.
Zagłosowaliśmy.
Co?
Przykro mi, musimy spalić twój statek.
Ale ty…
Ludzie Williamsa i Bellamy’ego przegłosowali decyzję kapitanów,
a w pirackim życiu to załoga rządzi.
Nie kontrolujesz ich?
Nie jesteś lojalny wobec Korony?
Której?
Quintor jest Holendrem.
Julian jest z Meksyku. Eric z Danii, a Williams to Szkot.
I dodam tylko: jebać tego kiełbasojada, króla Jerzego.
Wstydźcie się!
Jesteście śmieciami. Tchórze!
Kapitan Beer zapisał się w historii piractwa nie za to, co zrobił,
ale za to, co usłyszał.
Jedno z najsłynniejszych przemówień w wykonaniu pirata.
Wybacz, że zatopimy twój statek.
Ale to twoja wina.
Tacy jak ty kładą się na ziemi i pozwalają bogatym się deptać.
Nazywają nas złoczyńcami, ale różni nas tylko jedno.
Prawo pozwala bogaczom rabować biednych.
Nasza odwaga pozwala nam łupić bogaczy.
Nie lepiej być jednym z nas,
niż się do nich podkradać
i żebrać o pracę?
Sumienie nie pozwoliłoby mi złamać prawa Boga i człowieka.
Sumienie.
Cóż…
Oto co mówi mi moje sumienie.
Jestem wolnym księciem.
I mam takie samo prawo
toczyć wojnę z całym światem jak ktoś z setką statków na morzu…
czy armią 100 000 ludzi w terenie.
Żegnaj, kapitanie.
W przemówieniu do kapitana Beera
Bellamy wykłada kredo
piratów jako rewolucjonistów społecznych.
Wyobraźcie sobie, jak to musiało wyglądać dla niewolnika w XVIII wieku,
gdy widział, jak ktoś podważa władzę…
i opisuje siebie jako pana swojego losu.
Podoba mi się to.
Dokąd teraz?
Do Eastham.
Czas zobaczyć Mary.
Trzeba było puścić ten statek.
Co miałeś zrobić?
Rządzi demokracja.
Napij się.
Pomyśl, że za kilka dni wrócisz do Eastham
jako najbogatszy pirat w historii.
A twoja Mary będzie tam z tobą i pokaże ci własne łupy.
Muszę wracać na Marianne, zanim załoga zacznie rozrabiać.
Rozchmurz się, Sam. Jesteśmy bogaci, a ty wracasz do domu.
Chyba nadchodzi mgła.
Pogoda mogła opóźnić powrót Bellamy’ego do domu,
do kobiety, dla której został piratem…
Mary Hallett.
Niezamężna matka została wyrzucona przez rodzinę.
Mary Hallett znaleziono z martwym dzieckiem w stodole.
Nie zabiłam jej.
W tamtych czasach jedyną rzeczą gorszą od nieślubnego dziecka była jego utrata.
Nie zabiłam jej.
Mary Hallett, jesteś aresztowana.
Chodź ze mną.
Podejrzewano, że sama zabiła dziecko.
Ojcze.
Proszę, nie.
Mary Hallett, jesteś oskarżona o ohydną zbrodnię dzieciobójstwa.
Cotton Mather był ważną postacią w Massachusetts.
Był purytańskim kaznodzieją.
Był znany ze swoich surowych poglądów religijnych.
Przeklinam cię, Sam. Nie wróciłeś.
Rozpocząć karę.
Mary została publicznie wychłostana, uwięziona i wygnana z miasta.
Żeglarze są bardzo przesądni.
Rzucenie soli za ramię powstrzymuje diabła.
Gdy szczury opuszczają statek, czas zejść na ląd.
Gwizdanie na pokładzie przywołuje burzę.
A to był prawdziwy wróg:
pogoda.
Zdenerwuj bogów…
a ściągną cię na dno oceanu.
26 KWIETNIA 1717
Paulsgrave!
W porządku, młody.
Spotkamy się z nim rano, gdy mgła opadnie.
Luzuj żagiel.
Wieje z północnego-wschodu. Spróbujmy się wydostać z tej mgły.
Gdy flotylla Bellamy’ego płynęła wzdłuż zawietrznego brzegu przylądka,
w najgorszym możliwym momencie nadciągnęła straszna burza.
Bellamy miał nadzieję, że zdoła wyprzedzić burzę,
jakoś się wymanewrować.
Whydah Bellamy’ego
z 160 osobami i mnóstwem skarbów na pokładzie,
był ściągany ku brzegowi Cape Cod.
Fale zaczęły uderzać w statek.
Wkrótce stało się jasne, że nie ominą przylądka.
Boję się. Nie chcę utonąć!
Trzymaj się, chłopcze.
Do rana, gdy mieszkańcy przylądka przybyli zobaczyć,
co się stało podczas burzy, plaża była usiana ciałami
niemal całej załogi Whydah.
Ten, kto znalazł wrak pirackiego statku, musiał się czuć, jakby wygrał na loterii.
Zazwyczaj były pełne różnych rzeczy.
Mówimy nie tylko o złocie, ale też o rzeczach o znacznej wartości:
kości słoniowej, klejnotach, co tylko chcecie.
Ze 160 osób na pokładzie Whydah
tylko dwie przeżyły i dotarły na brzeg.
Bellamy nie był jedną z nich.
Co smutniejsze,
badania archeologiczne wykazały, że dziewięciolatek John King
również utonął i wciąż miał na sobie buty i pończochy,
w które ubrała go matka, zanim dołączył do załogi.
Historia Czarnego Sama skończyła się, gdy miał 28 lat.
W ciągu nieco ponad roku stał się najbogatszym piratem w historii.
Zrobił to z miłości do kobiety.
Ale nigdy więcej nie zobaczył Mary.
Straciła rozum…
i odtąd nazywano ją „wiedźmą z Eastham”.
Niedobitki z floty Bellamy’ego trafiły do miasta.
Tam topili smutki w alkoholu.
Ośmiu piratów z Marianne dotarło do tawerny w Eastham,
gdzie pojmał ich lokalny sędzia pokoju.
Wiedział, że to jedno z miejsc,
gdzie obcy z zagranicy mogliby zdobyć konie do ucieczki.
Zamiast tego opuścili przylądek w kajdanach.
Jeśli chodzi o Latającą Bandę w Nassau,
śmierć Czarnego Sama mocno nimi wstrząsnęła.
Wieści dotarły do Nassau kilka tygodni później.
Dowiedzieli się o katastrofie Whydah
i musieli być poruszeni.
To moja wina!
Chciałem kontynuować napady, a mogliśmy to rzucić.
Nigdy nie widzieliście tyle złota.
Byliśmy bogaci.
A teraz nie żyje.
I to moja wina.
Nic nie mogłeś zrobić.
Na szczęście minąłeś burzę i wróciłeś do domu.
Kapitan Henry Jennings przewodził konkurencyjnej załodze.
Mogę?
Przykro mi z powodu Bellamy’ego.
Był niezwykle bystry jak na kogoś o takim pochodzeniu.
Zwykli marynarze nadają się tylko do mopa i nocnika.
Prawda, Vane?
Mam wieści.
Od kupca z Bostonu…
Podobno przetrzymują tam ośmiu ludzi Bellamy’ego.
Dostali już wyroki.
Zostaną powieszeni.
Jeśli im włos z głowy spadnie,
to Bóg mi świadkiem, zrównam Boston z ziemią.
Tylko daję wam znać.
Za Bellamy’ego.
Pokój jego duszy.
Proszę.
Stawiam kolejkę.
Czemu to on nie utonął?
Złego diabli nie biorą.
Cotton Mather chciał wyplenić zło piractwa,
bezbożną przestępczość tych piratów.
Dość.
Twój koniec się zbliża.
Ludzie Bellamy‘ego zostali powieszeni jak bydło…
w największej egzekucji piratów w historii Bostonu.
O co chodzi?
Jeśli Sam mógł tak zginąć…
A miał najwięcej rozumu i szczęścia z nas wszystkich.
Żaden człowiek…
nie pokona morza.
Morze, marynarka, każdy inny drań.
Zawsze cię dorwą, to kwestia czasu.
Od dzisiaj…
będziemy pracować szybciej i więcej niż kiedykolwiek.
Będziemy postrachem statków.
Będziemy wypełniać ładownie złotem i znikać.
Zanim diabeł nas dopadnie.
Nikt nie pokona diabła.
A jeśli staniesz się diabłem?
Thatch planował największą z zemst.
Ale potrzebował więcej broni.
Okazja nadarzyła się, gdy do Nassau trafił osobliwy pirat.
Nazywał się Stede Bonnet.
Wybacz język, ale co ci tak dokurwiło?
Nieszczęsny Bonnet właśnie dostał manto od hiszpańskiego okrętu.
Thatch szukał większego, mocniejszego statku niż ten, który miał,
a Bonnet mu go dał.
To piękny statek, panie Bonnet.
Może siać postrach
w odpowiednich rękach.
Znany jako „pirat dżentelmen”, Bonnet pochodził z majętnej rodziny
i zapłacił za budowę własnego statku.
Nazwał go Zemsta.
Nadal byłbym kapitanem?
Oczywiście. Edward będzie ci pomagał.
Możesz mu powierzyć własne życie. Edward to wzór lojalności.
Co ty na to?
Idealne rozwiązanie dla Thatcha.
Bonnet potrzebował kogoś, kto nauczy go podstaw
i pokaże, jak być piratem.
Nadarzył się Thatch. To było idealne rozwiązanie.
Widziałeś nazwę statku?
Zemsta.
Urządzi wrogom piekło.
Kapitanem powinien być sam diabeł.
Szybciej!
Thatch szybko mścił się na Brytyjczykach.
Żaden statek z Bostonu nie był bezpieczny.
Ale Thatch rządził demokratycznie i sprawiedliwie.
Potrzebujemy lekarza.
Nasz załogant jest chory.
To bardzo ważne,
by kapitan traktował członków załogi poważnie i z szacunkiem.
Musiał o nich dbać, bo siedzieli w tym razem.
Jeśli się zgłosisz,
dostaniesz nagrodę.
Ale jeśli skłamiesz…
i powiesz, że jesteś urzędnikiem albo zegarmistrzem…
może nawet tancerką egzotyczną…
to każę moim ludziom cię rozebrać i ujeżdżać jak dziwkę.
Kiedy z tobą skończą…
dla rybek już nic nie zostanie.
Jak się nazywasz?
Doktor John Howell.
Johnie Howell, nasz załogant jest chory.
To wszystko dla Murzyna?
Ten człowiek jest ważnym członkiem załogi…
jak oni wszyscy.
Wierzysz, że Bóg stworzył człowieka na swój obraz, doktorze?
Tak.
Czy ten Murzyn krwawi na czerwono tak jak my?
Tak.
I ma takie same wnętrzności jak reszta?
Tak.
Cóż…
Może Bóg jest czarny.
A może jest kobietą.
A może wszyscy jesteśmy tacy sami, ale niektórzy są silniejsi, a inni słabsi.
Musimy amputować.
Ja tak nie uważam.
Jeśli go nie wyleczysz, ja stracę małą fortunę,
a ty możesz stracić życie.
Kiedy z nim skończysz…
idź do mojej kajuty.
Chciałbym omówić jeszcze jedną sprawę.
No dalej. Jesteś lekarzem, zdiagnozuj mnie.
Thatch miał objawy choroby, która była przekleństwem marynarzy.
Treponema pallidum.
Wiem, co to jest: syfilis. Masz rtęć?
Nie.
Czarnobrody cierpiał na syfilis. Nie wiem, jak miał tego uniknąć.
Piraci spędzali noce z kobietami, które kupowali lub poślubiali.
Czarnobrody musiał poślubić sporo kobiet,
może nawet 14 w różnych portach na Karaibach.
Syfilis to wyjątkowo brutalna choroba.
Zaczyna wyżerać tkanki miękkie.
Ludzie tracą nosy i fragmenty twarzy.
Jeśli komuś o tym powiesz…
zginiesz przede mną.
I będzie to powolna śmierć.
Zrobiłby wszystko, by znaleźć lekarstwo, gdyby wierzył, że to go uleczy.
Ale nie było lekarstwa.
Większość ofiar traciła rozum przed śmiercią.
Śmierć Bellamy’ego sprawiła, że Thatch pogrążył się w zemście.
Terroryzował brytyjski transport.
Stawką były same podstawy imperium.
Gdy popularność piractwa zaczęła sięgać zenitu,
stała się zagrożeniem dla imperium, a nie tylko utrapieniem.
Statki Królewskiej Marynarki Wojennej stacjonujące w Amerykach
miały mniej ludzi i broni niż piraci.
LONDYN 1717
Brytyjscy kupcy domagali się reakcji.
W końcu stracili cierpliwość do posła Humphry’ego Morice’a.
Zbankrutujemy!
Co planujesz z tym zrobić?
Panowie!
Panowie.
Dajcie nam chwilę.
Posłuchajmy, co powie pan Rogers.
Dziękuję.
Mam dla was propozycję.
Prywatną kompanię złożoną z uzbrojonych statków i żołnierzy,
która odbije morza i zakończy to łajdactwo.
Z całym szacunkiem,
piraci to świetni żeglarze.
Są dobrze uzbrojeni
i zuchwali w swojej powszechnej tendencji do nikczemności.
A jeśli twoja wyprawa nie wystarczy, by ich pokonać?
Doskonała uwaga.
Siła to za mało.
Dlatego mam inny plan.
Poprosimy króla o ich ułaskawienie.
Co?
Mają zginąć!
Utonąć! Zawisnąć! Poćwiartować ich!
Pluję na takie ułaskawienie!
Znam tych ludzi!
Znam ich.
Wyjaśnię to.
Wydają się być zjednoczeni, ale…
w każdej ścianie znajdzie się pęknięcie,
słaby punkt.
Jeśli się w nim pogrzebie, cały budynek się zawali.
Co to za słaby punkt?
Chciwość.
Rogers planował podzielić piratów.
Ułaskawienie wprowadziłoby zamieszanie i konflikty
między piratami na Bahamach.
Gdy wieści o ułaskawieniu dotarły do Nassau,
wszystkich to poruszyło.
Pamiętajmy, że wielu ludzi weszło w piractwo z desperacji.
TAK RZECZE KRÓL
Czekaj!
OBWIESZCZENIE
Złaź ze mnie!
Vane!
Czy to prawda?
Tak!
Vane!
- O co chodzi? - Idź po Hornigolda.
Już! Musimy się naradzić.
Co tu jest napisane?
To oferta od króla.
Ułaskawienie.
KRÓLEWSKIE OBWIESZCZENIE O ZWALCZANIU PIRATÓW
Ułaskawienie króla kazało piratom podjąć decyzję,
o której dotąd nawet nie myśleli.
Myśleli, że piractwo to droga bez powrotu.
Nagle dostali wybór.
Edward Thatch przeszedł metamorfozę…
Jestem Edward Thatch.
…która zapisze jego imię w historii.
Wiesz, kim jestem?
Edward Thatch.
Jestem Edward Thatch.
Można to nazwać szaleństwem lub geniuszem, ale to chyba jedno i drugie.
Wiesz, kim jestem?
Możliwe, że po pewnym czasie
syfilis zaczął mu mieszać w głowie.
Nazywam się Edward Thatch.
Na późniejszych etapach choroba zmieniała osobowość.
Stworzył dla siebie nowy wizerunek.
Stał się Czarnobrodym i przestał być Thatchem.
Jego statki zarzucą przynętę w jeziorze ognia.
Oszuka ryby.
Spłoną w morzu siarki.
Chwała mu!
Stworzył image gwiazdy rocka, zanim wynaleziono rocka.
Mocował lonty z siarką w brodzie i pasmach włosów.
Nosił trzy pasy z pistoletami i szablami.
Nie był już człowiekiem.
Był bytem, zupełnie inną postacią.
Wyglądał jak dzikus, jakby opętał go diabeł.
Uosabiał przerażającą wizję piekła i furii.
Stał się najbardziej przerażającą osobą
w zachodnim świecie.
Nazywam się Czarnobrody!
Napisy: Magdalena Adamus