Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
I WEWNĄTRZ KŁAMSTWO KRĘGI ZATACZA
Jak się masz, ciociu Eleanor?
Witaj, Mabel. Cóż za piękny dom.
Poczytamy razem w ogrodzie?
Mabel!
Idę, mamo!
Kiedy przyjadą, tato?
Lada moment.
To mili ludzie?
Nie.
Co za…
Przyjechali, Penny.
Cholera!
Mnóstwo tu błota, Raymond.
Zmoczyłam sobie nogi.
Kolejna dziewczyna.
To Isobel.
Nic nie widzę.
Zaczekaj na swoją kolej, Georgie. Za tłoczno tutaj.
- Ile masz lat? - W czerwcu skończę dziewięć.
Mała jesteś na swój wiek.
Chce ją ciocia potrzymać?
Nic, zimno mi.
Może kanapkę?
Nie.
- Kanapkę? - Nie.
Sama uszyłaś te zasłony?
Tak.
Moją kołdrę i chustę Isobel też.
Biedne dzieci.
Czy to nie komoda Mayhew?
Owszem.
Zamieniła splendor ogrodu zimowego
na ten szary zakątek świata.
- Jakże upadliśmy. - Należała do mojego ojca.
Tego bezużytecznego pijaka!
Zawsze jęczał.
O pieniądzach, o długach.
Nieustannie. Przegrał wszystko.
Oprócz komody Mayhew.
A ty, Raymondzie, miałeś świetną edukację i możliwości.
Szokuje mnie, że wciąż żyjesz w tej nędzy.
Jesteś taki sam jak twój ojciec.
To słabość.
Dobranoc, Isobel.
To bardzo dziwni ludzie, prawda?
Są nieco inni, ale to rodzina.
Idzie twój ojciec.
Jest smutny?
Rano nic mu nie będzie. Musi trochę odetchnąć.
Do diabła!
Ty żałosna świnio!
Spójrz na siebie.
Eleanor miała rację.
Penny!
Jestem głodny.
Stało się coś wspaniałego.
Cud!
O czym ty mówisz? Co się stało?
Wszystko się zmieniło.
Wszystko.
Wina, Penny!
Wina?
Wolałabym, byś po prostu mi powiedział.
Może obudzimy tatę?
Nie, musi się wyspać.
Dzień dobry. Mam na imię Thomas.
Przychodzę w imieniu pracodawcy, Van Schoonbeeka,
by omówić warunki umowy.
Umowy?
Wczoraj w nocy pani mąż rozmawiał z moim pracodawcą.
Zawarli umowę.
Z kim?
Panem Van Schoonbeekiem. To uznany architekt.
Zaoferował, że zbuduje dom dla państwa rodziny.
Przykro mi, nie stać nas na taki wydatek.
Męża musiało nieco ponieść.
Źle pani zrozumiała. To podarek.
Mój pracodawca nabył ziemię wokół państwa chaty.
To tutaj zbuduje dom.
Po zakończeniu budowy przekaże wam ziemię, jak i dom.
Jest jeden warunek.
Musicie opuścić to lokum i zamieszkać w domu.
To wszystko? Nie chce nic w zamian?
Pieniądze to dla niego nie problem.
To wielki artysta.
Pragnie jedynie satysfakcji twórczej.
Był znajomym mojego ojca.
Powiedział, że wszyscy będą nam zazdrościć.
Będziemy niczym światło na wzgórzu.
Pan Van Schoonbeek to dość niecierpliwy człowiek.
Potrzebujemy państwa pisemnej zgody już dziś.
W porządku.
Świetnie.
Kiedy zacznie się budowa?
Myślę, że już zaczęli.
Pan Van Schoonbeek nie próżnuje.
Jesteśmy na miejscu.
Chodźcie.
Nie do wiary.
Przepiękny.
Dzień dobry, panie Thomasie.
- Przywiózł pan swoje rzeczy. - Tylko trochę.
Dom jest umeblowany.
Pan Van Schoonbeek zaprojektował wszystko sam.
Niektóre meble są w rodzinie od pokoleń.
W pełni rozumiem. Znajdziemy im bezpieczne miejsce.
Proszę za mną.
Co za sufity.
Ciekawy kolor.
Ten korytarz prowadzi do salonu, biblioteki, garderób,
pokoju rekreacyjnego i dla gości.
Schody w zachodniej części.
A tutaj mamy pokój do kontemplacji.
Można tu odpocząć po ciężkim dniu.
Rany. Cóż za kominek.
I ta kanapa!
Nie ma zasłon?
Maszyna do szycia!
Cudownie, prawda?
Wspaniała tkanina.
Naprzeciwko znajduje się jadalnia.
Codziennie będziemy dostarczali dania do wyboru.
Pójdę już. Miłego dnia.
Dziękujemy.
Pyszne!
Prawda? Nie muszę już gotować.
Gotowania to strata czasu.
Kto to zrobił?
Nasza służba.
Spójrzcie.
Pięknie.
Isobel jest zmęczona, mamo.
Dzięki, Mabel.
Chodź.
Dobranoc, mamo.
Dobranoc, tato.
Dobranoc.
Pa, pa.
Spójrz!
Nasz dom.
Chodźmy, Isobel.
To ktoś…
Nie tylko ja.
Panie Thomasie!
Co stało się ze schodami?
Dzień dobry.
Pan Van Schoonbeek wprowadza drobne poprawki.
Tymczasowe zejście umieścił w pokoju rekreacyjnym.
Dziękuję.
Witaj, mamo.
Mamo?
Mamo!
Musiałam zasnąć.
Chodź, Isobel.
Widziałam mężczyznę za oknem. Nie mamy już widoku na zewnątrz.
Mam mnóstwo pracy.
Poszukaj ojca, a ja zobaczę, co ze śniadaniem.
Ale mamo!
Nie dotykaj tego, Isobel.
Dzień dobry.
Właśnie się wprowadziliśmy.
Tato!
Mabel! Spójrz.
Nasz dom!
- Co oni robią? - Potrzebują materiałów.
Pan Thomas.
Dobry wieczór. Pan Van Schoonbeek ma prośbę.
Jaką?
Chce, by przyjęli państwo ten podarunek.
Rany.
Proszę się zastanowić.
Zaczekam.
Niesamowite.
Świetnie.
Nie za krzykliwe?
W żadnym wypadku. Niech sam pan zobaczy.
Cudowne.
Tak, i nowoczesne.
Cieszy mnie to.
Pan Van Schoonbeek uszył je,
by dopełniły jego wizję.
Oboje wyglądacie głupio.
Mabel!
Czemu mówisz coś takiego?
Masz przeprosić.
W tej chwili.
Przepraszam.
Nienawidzę tego domu!
Żałuję, że tu zamieszkaliśmy.
Czemu nie śpisz, Isobel?
Dokąd idziesz?
Wracaj!
Wracajmy do domu. Nie powinniśmy tu być.
Isobel!
Ostrożnie!
Zaczekaj, idę.
Chcesz tam wejść?
Nasz dom.
Moje książki.
I domek dla lalek!
„Pewnego dnia księżniczka Esme obudziła się
i odkryła, że wszyscy w królestwie zasnęli.
Czasami wydawało jej się, że to ona śpi,
a inni byli przebudzeni”.
- Jesteś głodna, co? - Trochę.
Co tu się stało?
Pan Van Schoonbeek jest bardzo zadowolony z pani pracy.
- Panie Thomasie. - Tak?
Wie pan, co się stało z kominkiem?
Nie mogę go rozpalić.
Rozumiem.
Mam coś, co się panu przyda.
Moje stare krzesło.
Owszem, przechowaliśmy je.
Zastanawialiśmy się, czy jeszcze się przyda?
Nie wiem, czy jest mi jeszcze potrzebne.
Mamy tu wiele pięknych krzeseł.
Owszem.
Wiem, co z nim zrobić.
W razie potrzeby w piwnicy jest dużo więcej mebli.
W piwnicy, w porządku.
Dziękuję, panie Thomasie.
Posłuchaj. Ktoś tam jest.
Tata!
To tata!
Pomóż nam! Nie wiemy, dokąd iść!
Jesteśmy głodne.
Tato!
- Musimy jakoś zejść na dół. - Szybko.
Zgubiłyśmy się. Nie możemy znaleźć schodów.
Tu nie ma żadnych schodów!
Znów wszystko zmienił!
Dłużej nie wytrzymam.
Jestem tylko aktorem.
Daje mi scenariusz!
Muszę robić i mówić wam różne rzeczy!
Już nie mogę!
Nie wiem, dokąd iść. Zgubiłam się.
Mama?
Mój domek dla lalek.
Mabel.
Moja córeczka.
Tato!
Mamo.
Uciekaj, Mabel. Szybko!
Uciekaj, Mabel!
Proszę!
Mabel…
ratuj Isobel.
UTRACONA JEST PRAWDA, KTÓREJ WYGRAĆ SIĘ NIE DA
NA SPRZEDAŻ
Słyszysz mnie, Derek?
Tak.
Posłuchaj.
Przez zmienne warunki remontu oraz ograniczenia finansowe
musiałem zwolnić ekipę budowlaną.
Dostarcz kuchnię jak najszybciej.
Sam ją zmontuję.
Oczekuję jednak zwrotu pieniędzy.
Choćby przy kolejnym zleceniu.
Choć tyle mi się należy.
Tak.
Byłoby szkoda tej współpracy.
Na tym zakończmy, dobrze?
PILNE NIEZAPŁACONE
Świetnie.
Jasne, w porządku.
Ciężka rozmowa. Do usłyszenia.
PIEKARNIK
INTELIGENTNE OŚWIETLENIE
MOTORÓWKI
DRUKUJ
DO ZROBIENIA: TELEFON DO PIEPRZONEGO BANKU
Tak.
Nie.
Chcę pomówić z Ericą Stephens z działu pożyczek biznesowych.
Ericą Stephens.
Pożyczek…
Mam nawet 25 osób zainteresowanych kupnem za gotówkę.
Zawsze mówię, że w życiu nie ma nic pewnego,
ale w tym przypadku, jestem pewien,
że po prezentacji zadzwonię z dobrymi wieściami.
Zadzwonię.
Obiecuję.
Sarah Arnold, starsza ekonomistka Economics Foundation.
Witaj, Sarah.
Dzień dobry.
To jednak nie jest zbyt dobry dzień.
Ogłosiliście dziś recesję.
Jakie znaczenie ma oficjalne ogłoszenie recesji?
Co to oznacza? Na czym się to opiera?
Recesja techniczna, bo tak to się nazywa,
oznacza spadek PKB w dwóch kwartałach.
Obecnie PKB spadło o rekordowe 20%.
To największy kwartalny spadek,
odkąd urząd statystyczny zaczął zbierać dane w 1955 roku.
To znacznie pogarsza sprawę, prawda?
LODÓWKA OSTROŻNIE
No dobra.
Buziaki.
Tak!
Tak jest.
Tak jest!
Zdjęcie doszło?
Cudowne, co?
Gadałem z Derekiem. Oszczędziłem 3000 funtów.
Kazałem mu spieprzać.
Wczoraj trzy kolejne osoby zapisały się na prezentację.
Wyślę ci kilka pomysłów na hotel na Malediwach.
Zasługujemy, nie?
Oczywiście, kochanie.
Oczywiście. Pa, tęsknię.
Usuwanie gniazd os i pszczół.
Zwalczanie wiewiórek. Pluskwy. Zwalczanie pcheł.
Usuwanie kretów i królików. Mrówki, karaluchy i inne owady.
Jak wyglądają mrzyki?
Jakie są rodzaje mrzyków?
Co to są mrzyki?
Jakie zniszczenia powodują mrzyki?
Jak pozbyć się mrzyków?
Mrzyki to uporczywe szkodniki,
które zjadają dywany, ubrania i wszystkie tkaniny.
Bardzo trudno się ich pozbyć.
KWAS BOROWY
Po zauważeniu ich śladów, larw oraz brązowych odchodów,
zareaguj jak najszybciej.
Larwy mrzyków powodują największe…
Dobra!
No dalej!
Tak. Podoba wam się?
Podoba wam się? No dalej!
Już po was!
Po was, jasne?
Macie!
Tak!
Do licha.
Cholerne…
PRZEPISY NA PRZEKĄSKI
To ja, złotko.
To najważniejszy dzień w moim życiu.
Pomyśl o mnie, może zmów modlitwę.
Będę wdzięczny.
Halo?
No dalej.
Tak jest!
ZAKUPY SPOŻYWCZE Z DOSTAWĄ
Co?
Nie.
Co?
Proszę mnie posłuchać!
Mam zakupy kogoś innego.
Organizuję wydarzenie z przystawkami i szampanem.
A dostałem makaron instant i energy drinki!
Chryste!
Dzień dobry.
Witam.
Co? O Boże!
- Chamonix zeszło na psy. - Jak w supermarkecie.
Powierzchnia mi odpowiada, ale rozkład jest dziwny.
Prawda?
Tato, spójrz.
Rety.
Isobel.
Dobra.
Według mnie jadalnia to serce tego domu.
Można tu odprężyć się po długim dniu.
W wygodzie i luksusie. To prawdziwy pokój rodzinny.
Przypominam, że wyposażenie podlega negocjacji.
Myślę, że cenią państwo doskonałość,
a dokładnie z tym macie tu styczność.
Łatwo wyobrazić sobie, jak wychodzimy na taras
i popijamy wieczorną lampkę wina.
Do tego może jakieś przekąski.
Może pan zamknąć drzwi?
- Przekąskę? - Nie, dziękuję.
Chodźmy, kochanie.
Weź się w garść.
No dalej.
Dobra.
No dobra.
Tak jest!
Cudowna elegancja, prawda?
Śmiało, bawcie się dobrze.
Nazywam tę kuchnię „światową.”
W jej zaprojektowaniu i budowie wzięło udział wiele krajów.
Na pewno zauważyliście szary wzór na wyspie.
To ostatni marmur z włoskiego regionu Carrera.
Coś wyjątkowego.
Tu mamy zaś marmur Galala z Egiptu.
Aż czuć ogrom jego historii, prawda?
Niemal słyszę Egipcjan.
Eleganckie szafki skandynawskie wyprodukowano w Niemczech.
Finezyjne, ale i wytrzymałe.
Oświetlenie w całym domu
może być sterowane komórką lub asystentem wirtualnym
i ustawione w dowolnym kolorze.
Ale największy atut nie tylko tej kuchni,
ale i całego domu,
to coś, bez czego nie da się nic żyć.
Pewnie zauważyliście problem z cateringiem,
za co przepraszam.
Ale nawet bez kurczaka,
jako dowód tego, kim jesteśmy lub kim chcemy być,
wszyscy dostrzeżemy majestat
tego wyjątkowego sprzętu kuchennego.
Piekarnika Châteaux Rôtisserie.
To chyba jakiś problem z Wi-Fi.
Jesteśmy zachwyceni tym, co zrobił pan z tym domem.
Tak?
Bardzo.
Czy w wyższą cenę wliczone są meble?
Tak.
Cudownie.
Możemy o coś zapytać?
Oczywiście. O wszystko.
Kanapy powite są tkaniną krepa?
Musiałbym sprawdzić broszurę.
Jakiej izolacji budynku pan użył?
Włókien naturalnych?
To mieszkanka wełny, papieru i bawełny.
Świetnie.
Przepraszam na chwilę.
Do widzenia. W razie czego będę…
Wyśmienite dywany.
Ocieplone i wygodne.
W porządku?
Zabawne buty.
Proszę je zdjąć.
Tak, racja.
Możemy zobaczyć pokazową sypialnię?
Oczywiście, jest tam.
W razie czego, będę na dole.
Jesteśmy bardzo zainteresowani.
Bardzo mnie to cieszy.
Niesamowicie zainteresowani.
Tak!
Gdzie ten gnojek?
No chodź.
Chryste!
Zmiatajcie.
Uciekajcie.
Halo?
Co robicie?
Chcieliśmy się położyć.
Jak to? Spać tu?
W końcu to sypialnia.
Jesteśmy niezwykle zainteresowani domem.
Jasne.
Możemy poprosić o dwie filiżanki herbaty?
No to…
dobranoc.
Spokojnych snów.
BANK NIEODEBRANE (47)
Jezu, Erica.
Powiedz w banku, że mam kupca.
Tak, dziękuję. Wiem, to świetnie.
W tej chwili idę na spotkanie z ich notariuszem.
Słucham? Jaki to notariusz?
Sprawdzę. Zaraz oddzwonię.
BRAK SYGNAŁU
Ciężko obsłużyć naszą telewizję.
Mogę spojrzeć.
Ma pan więcej przystawek?
Niestety nie.
Prezentacja się zakończyła.
Jesteśmy niezwykle zainteresowani domem.
Co to dokładnie znaczy?
Może moglibyśmy przejść już do negocjacji?
- Zdecydowanie. - Tak?
Zaproście tu swojego notariusza.
Tak zrobimy. Zaprosimy ich na jedzenie.
Świetnie.
Jeśli znajdzie się jakieś jedzenie.
To idealny przykład czarnej pleśni na ścianie.
To ściana zewnętrzna.
Liczne plamy widać na jej powierzchni,
na oknie, a nawet na poddaszu.
Najczęściej ma kolor czarny, ale czasami też biały.
Nigdzie się nie wybierają.
To jakiś obłęd.
Bo nie miałem do kogo zadzwonić!
Nie rozłączaj się. Włożyłem w ten dom wszystkie pieniądze.
Wiesz to, złotko.
Dobrze. Nie będę cię już tak nazywał, kochanie.
Cholera!
To oczywiste, że nie chcecie kupić domu.
Myślicie, że zostaniecie tu bez końca?
A ja mam dawać wam jedzenie i picie?
Nie!
Dzwonię na policję! W tej chwili.
Dzwonię.
Chciałbym zgłosić… Sam nie wiem co.
Włamanie, ale bez włamania.
Wejście i odmowę wyjścia.
Wzięcie domu na sprzedaż za zakładnika.
To pogmatwane.
Przyślijcie kilku policjantów na Van Schoonbeek Lane.
Szybko poszło. Są na górze w łazience.
Ma pan dentystę, dr. Jafriego?
Tak. Coś mu się stało?
Boże! Nic mu nie jest?
Przekazał nam, że cały czas pan do niego dzwoni.
I co z tego?
Opowiada mu pan o swoim życiu,
co nie jest jego sprawą, jako pana dentysty.
Jasne.
Spoufala się pan
i okazyjnie nazywa „kochaniem” lub „złotkiem”.
Zgadza się, ale to nieważne.
W mojej łazience są dwie osoby, które nie chcą opuścić domu.
Kolejny telefon do dr. Jafriego skończy się pozwem.
Rozumie pan?
Pozwem? Wracajcie tu!
Nie zrobiłem nic złego. O czym wy mówicie?
Kim jesteście?
Nie przejmujcie się mną.
Bardzo chcą zobaczyć nasz dom.
- Wasz dom? - To nasza rodzina.
Wasza rodzina?
To bardzo mili ludzie.
Mieszkali tu kiedyś.
Kurwa!
Dość już tego, słyszycie?
Gdzie to jest?
Poprosimy o herbatkę, dobry człowieku.
Żaden problem, szkodniki.
Jasne. Gotowi?
Herbatkę, tak?
BANK POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Pora wracać do domu.
WITAJ W DOMU!
POSŁUCHAJ JESZCZE RAZ I SZUKAJ SŁOŃCA
WYNAJEM MIESZKAŃ
PLAN REMONTU
WYNAJEM MIESZKAŃ
NAPRAWA SKRZYPIENIA NAPRAWA ZASŁON
Tapeta, mieszkanie numer trzy.
KLEJ DO TAPET
Nie znowu!
O nie!
Nie!
Dzień dobry, Rosa.
Już popołudnie.
Jasne.
Wiesz, jaki dzień?
Środa?
- Dzień czynszu. - Wciąż to robimy?
Tak!
Kiedy ostatnio zapłaciłem?
Pieniędzmi?
Dwanaście tygodni temu.
Szmat czasu.
Tak.
Znowu mam brązową wodę pod prysznicem.
Jasne.
Nie chciałem nic mówić, ale wydaje się dziwna.
Wiem, zepsuła mi klej do tapet.
Czuję to na ręce.
Gdybyś mi zapłacił, miałabym pieniądze,
by kupić sprzęt i naprawić rury.
- Zapłacę rybą. - Dość już ryb.
Wciąż musisz jeść, a ryby mają dużo…
Elias! Na litość boską, po prostu zapłać mi czynsz.
Dobrze.
Pójdę wysuszyć futerko.
Śmiało.
Przykleić deskę do deski.
Hej.
Jen.
Jen!
Dzień dobry!
Już trzecia.
Wkrótce będzie czwarta, a potem piąta!
Tak to działa.
Już od wielu lat nie liczę czasu.
Jasne. Komu to potrzebne?
Ale dziś jest dzień czynszu, prawda?
Tak, czekam z niecierpliwością.
Proszę, kryształ obsydianu.
Usuwa blokady emocjonalne
i wspiera współczucie,
by odnaleźć swoje prawdziwe „ja”.
Mam ich już dziesięć, a wciąż zero pieniędzy.
Jedzmy.
Wiedziałam, że będzie ciężko.
Sama skala remontu jest wielka.
Ale każdego dnia widzę potencjał tego domu.
Brakuje tylko najemców.
Wszyscy odeszli.
- Wiem. - Przez zalanie.
Zostałam ja i Elias.
Mówię o dobrych najemcach.
Płacących pieniędzmi, a nie rybami i kamieniami.
Kryształami.
Nic za nie nie kupię.
Ale wyrównasz energię czakr.
To nie naprawi elektryki i całej reszty.
Możesz spróbować.
Nie zaszkodzi.
Zawsze uwielbiałam ten dom.
To oddanie.
Myślałam, jak cudownie by było.
Jasne.
Odświeżyłabym go i restaurowała za czynsz najemców.
Z czasem wszyscy by się wynieśli.
A dom byłby skończony i…
wspaniały.
Zasługuje na to.
Potrzebuję tylko odpowiedniego…
wsparcia.
Po prostu nie mam wsparcia.
Mówiłam ci o moim partnerze duchowym?
To znaczy? O chłopaku?
To nie jest adekwatne określenie.
No dobra. Co z nim?
- Przyjeżdża jutro! - Ma pieniądze?
Poznałam go osiem lat temu na nauce śpiewu tybetańskiego.
Łączyliśmy się poprzez projekcję astralną.
To nie ma kasy.
Nie sądzę. Ale to prawdziwy cud.
Iście niebiańska siła.
Nie działam charytatywnie i jasno mu to przekażę.
- Na pewno ci się przyda. - Nie wątpię.
Mam pewien problem z prysznicem.
O co chodzi?
Wydaje dziwne odgłosy, a woda znów jest brązowa.
Mam cię.
CZYNSZ
Cześć.
Co jest?
Cudownie!
To było niesamowite!
Taka moja namiastka Tybetu.
Nie klaszczcie.
Ja tylko przekazuję tę melodię.
Niczym portal do niezwykłej muzyki.
Niezwykłego tańca.
Jestem tylko posłańcem.
- Od jak dawna podróżujesz? - Od zawsze.
Od zawsze, moje dziecko.
Lecz z każdą sekundą podróż staje się krótsza,
bo zbliżam się już
do syntezy niebiańskiej łaski.
Mówi o mnie.
Przywiozłem ci ziemskie dary, aniele.
Dla oczyszczenia, wygnania niezgody
i odzyskania równowagi nad swym ciałem.
Jak ci na imię?
Przepraszam.
Rosa, to Cosmos.
Jak długo planujesz tu zostać?
Ja nigdy nie planuję.
Moje życie to chwile wyrwane z wiatru.
- Co ty pleciesz? - Masz sporo pokojów.
Dom jest wielki.
Podróżnika nie mogą krępować takie ziemskie mury.
Śpię na powietrzu.
Jasna kocimiętka.
Co za dzień.
Przygotuję strawę z ogródka.
- Możesz się rozejrzeć. - Z chęcią.
Fajnie tu.
Wyczuwam negatywną energię.
Tak, to ode mnie.
Troszczysz się o Jen. Jestem ci za to wdzięczny.
Troszczę się o swój dom.
Kiedy go opuścisz?
Wyruszę, gdy opadnie mgła.
Zapewne. Czas pokaże.
Powinnam pobrać opłatę za namiot.
Opłatę?
Pieniądze to tylko fizyczne nominały w postaci monet i banknotów.
Dokładnie tak.
Żyję z handlu wymiennego.
I cóż takiego oferujesz?
Umiejętności.
To, co tutaj widzisz, to ostateczne marzenie.
Po ulewach najemcy odeszli, więc muszę znaleźć nowych.
Takich, którzy będą płacić.
Mam już pełno farby i tapet.
Zacznij od korzeni.
Zgadza się.
Ogrzewanie, elektryka.
Mam problem z brązową wodą z kranów.
Musisz zadbać o duszę domu, by uwolnić jego potencjał.
Tak!
Ożywić jego czakrę.
Może zacznijmy od hydrauliki?
To nieco inwazyjne.
Chcę najpierw poznać dom
poprzez drobne prace stolarskie.
Na górnym piętrze trzeba wymienić deskę.
Idealnie. Zacznę jutro.
Tak!
To znaczy dziękuję.
Będzie świetnie.
Przebudzenie będzie piękne, Rosa.
Piękne.
Tak.
- Twoja kolej. - Nie.
Chodź.
Dobrze.
Chodź, Rosa!
Co jest?
Co się dzieje, u licha?
Ktoś tu za dużo wypił. Połowa dnia za nami!
- Co tam robisz? - Korzystam z dnia!
Istna miazga.
Nie!
Nie.
Woda wciąż jest brązowa!
O nie!
Nie taki był mój plan!
Zapomniałeś, o czym mówiliśmy?
Znów wyczuwam negatywną energię.
Zdemolowałeś korytarz!
Naprawiliśmy go.
Wyrwałeś wszystkie deski!
By zbudować łódź.
Przecież masz już łódź!
- Ta będzie dla mnie. - Właśnie.
Boże! Co było w tym winie?
Wypij duszkiem, trochę cierpkie.
Mam mniej inwazyjne rozwiązanie.
Świetnie.
Potrzebuję miętę, kapustę, dwie fiolki,
bęben, by symbolizował serce oraz tamburyn dla pozy.
Wynocha z mojego domu!
Tak! Wykorzystaj tę siłę!
Chryste!
Rozbieraj tę łódź.
Wszystkie te deski mają wrócić do domu.
- Serio? - Tak, serio.
Psujesz wszystko, co próbuję naprawić!
To tylko kilka desek.
To cały korytarz.
Jak ktoś ma wejść do pokoju, jeśli nie będzie korytarza?
Co ty w ogóle robisz?
Cosmos obiecał pomóc mi odejść.
Co?
Mieszkasz tu za darmo. Czemu chcesz odejść?
Bo każdy odchodzi.
Jutro dom zaleje.
Dobra! Zabieraj je!
Rozwalę twój pokój i naprawię korytarz sama.
Nie możesz tu zostać.
Mogłam wywalić cię dawno temu.
Czynsz w rybach!
Ściągnę kogoś lepszego od ciebie i Jen
i dokończę ten dom!
Śmiało! Odejdź!
Dziękuję.
Pa!
Czemu się nie pożegnał?
Pożegnaliście się wcześniej.
Nie.
Nie sądziłam, że odejdzie.
Potrzebował tylko odrobiny wsparcia.
Nic tam na niego nie czeka.
Nic nie czeka na tych, którzy nie chcą znaleźć.
To będzie twoja wina, jeśli umrze.
Już od dawna chciał odejść.
Nigdy mi nie mówił.
- By cię nie skrzywdzić. - Gadanie!
I tak nie był mi potrzebny. Cholerny głupiec.
Co to ma być?
To?
Uznałem, że przyda ci się, gdy opadnie mgła.
O czym ty mówisz?
To dźwignia. Pociągnij.
Pozwoli ci się wyzwolić.
Po prostu włóż w to trochę siły.
Zamilcz, ty obłąkańcu!
Rozbierz to! Wszystko niszczysz!
Żegnaj, Rosa.
Dziękuję, że dałaś mi pierwszy dom. Zostawiam dwa prezenty.
Twój przyjaciel, Elias.
W porządku?
Nie wiedziałam, że rysuje.
Nie?
Zjemy razem lunch?
Ostatni raz, nim odejdę.
Kiedy odchodzisz?
Cosmos powiedział, że później.
- Może rankiem. - Nie chcę go widzieć.
Zjedzmy we dwie. Ostatni posiłek.
Co powiesz?
Dobrze.
Nie mam zbyt wiele.
Woda podmyła cały ogród.
Czemu nie mówisz o powodzi?
Nie ma o czym.
Wiem, że jesteś zajęta projektem.
Po prostu odpłyniecie bez planu?
Tak.
Nie znajdziesz takiego domu.
Znajdę inny.
- Czas ruszyć dalej. - Dokąd?
Nie wiemy. Przekonamy się.
Czego tak naprawdę chcesz?
Naprawić dom.
Stworzyć dom pełen dobrych wspomnień.
Walczę o to już od wielu lat.
Nie bój się być kimś innym.
Na litość boską.
Pomyśl o tym, co zrobiłaś dobrego.
Miłuj przeszłość, ale podróżuj dalej.
Gadasz jak ten obłąkaniec.
- Chce pomóc ci ruszyć dalej. - Nie zna mnie.
Nikt mnie nie zna.
Teraz.
Nie bój się.
Co? Co masz na myśli?
Jen?
Gdzie jesteś?
Co się dzieje?
Jen?
Halo?
Jen? Jest tu ktoś?
Gdzie jesteś?
Zaczekaj!
Nie odchodź.
Halo?
Nie!
Jen?
Dość! Nie!
Nie!
Elias?
Żegnaj, Rosa.
Co?
Rosa!
Jen?
Jen!
Dołącz do nas!
- Nie mogę! - Chodź!
Nie dotrę do was!
Wracajcie!
Proszę!
Chcę odejść.
Proszę.
Pozwól mi odejść.
WYNAJEM MIESZKAŃ
Dasz radę!
Chodź, Rosa!
Tak!
Brawo!
Cześć!
Dobra.
Napisy: Krzysztof Zając