Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ஹலோ.
இங்கே என்ன செய்கிறாய்?
நான் வழிதவறிவிட்டேன்.
அடடா. அது நல்லதில்லையே.
நீ இங்கே எப்படி வந்தாய்?
ஹலோ.
யாருக்கு ஹலோ?
ஹலோ, கேக்.
எந்த கேக்?
அந்த கேக். அது சுவையாகத் தெரிகிறது.
பிரமாதம். அதாவது அது அற்புதமாக உள்ளது.
எனக்கு கேக் எதுவும் தெரியவில்லை.
அது...
இது ஒரு மரம்.
இது ஒரு அருமையான மரம். ஆனால் இது கொஞ்சம் கேக் போலத் தெரிந்தது.
ஆம். கேக் இல்லை. நீ வழிதவறிவிட்டாய்.
ஆம்.
ஒரு வயதான மோல் என்னிடம், ”நீ வழிதவறியபோது,
ஆற்றைப் பின்தொடர்ந்து செல், அது உன்னை வீட்டுக்குக் கூட்டிச் செல்லும்” என்றார்.
ஆனால் எனக்கு ஆறு எதுவும் தெரியவில்லை.
ஒருவேளை நீ அந்தக் கிளையில் இருந்து பார்த்தால் தெரியலாம்.
மேலே இருக்கும்போது நீ கேக்கை பார்த்தால்...
என்னை மன்னித்துவிடு.
ஓ, இல்லை. மன்னித்துவிடு.
நீங்கள் நன்றாக இருக்கிறீர்களா?
முழுவதும் என் தவறுதான்.
நான் வருந்துகிறேன்.
வேண்டாம். நன்றி. எனக்கு கொஞ்சம் கதகதப்பாக இருந்தது.
உனக்கு என்ன தெரிகிறது?
எதுவும் தெரியவில்லை.
நீ வளர்ந்த பிறகு என்னவாக விரும்புகிறாய்?
கனிவானவாக.
கனிவை விட எதுவும் சிறப்பானது இல்லை.
அது அனைத்திலும் இயல்பாகவே இருக்கும்.
நாம் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டிய அழகு நிறைய உள்ளது.
ஆம். நிறைய உள்ளது.
நன்றாக இருக்கிறாயா?
மன்னித்துவிடு. ஆம், நன்றாக இருக்கிறேன்.
இல்லை, நாம் அந்த ஆற்றைத் தேட வேண்டும் என நினைத்தேன்.
கடவுளே. இது ஏறுவது கடினமாக உள்ளது.
இது நன்றாக உள்ளதா?
நான் உனக்கு சிரமம் கொடுக்க விரும்பவில்லை.
-பரவாயில்லை. -ஓ. நன்றி.
அங்கே என்ன உள்ளது?
அதுதான் காடு.
அதைப் பார்த்து பயப்படாதே.
பார். எனக்கு ஆறு தெரிகிறது.
இரு. என்ன?
நான் பயப்படாதே என்றுதான் சொன்னேன், அதை நோக்கிப் போகச் சொல்லவில்லை.
கடவுளே.
உனக்குப் பிடித்த பொன்மொழி எதுவும் உள்ளதா?
ஆம்.
என்ன அது?
முதல் முறை நீ வெற்றியடையவில்லை எனில், கொஞ்சம் கேக் சாப்பிடு.
புரிகிறது. அது வேலை செய்யுமா?
ஒவ்வொரு முறையும் வேலை செய்யும்.
நாம் எந்தப் பக்கத்தைப் பின்தொடர வேண்டும் என அந்த வயதான மோல் கூறினாரா?
நான் அவரிடம் அதைக் கேட்கவில்லை.
நம் வெளிப்புறத்தை மட்டும் பார்க்க முடிகிறது, ஆனால் கிட்டத்தட்ட அனைத்துமே
உள்ளே நடப்பது விசித்திரமாக உள்ளதல்லவா?
அங்கே எதுவும் உள்ளதா?
இங்கே இருட்டுகிறது.
நாம்...
நல்ல யோசனை.
நாம் நாளை நமது பயணத்தைத் தொடங்கலாம்.
என்ன அது?
நாம் குறைவாக பயந்தால் நாம் எப்படி இருப்போம் என நினைத்துப் பார்.
எனக்குத் தெரிந்த பெரும்பாலான வயதான மோல்கள் தங்கள் பயம் சொல்வதைக் கேட்காமல் கனவுகள்
சொல்வதைக் கேட்டிருக்கலாம் என விரும்புகின்றனர்.
நீ எதைப் பற்றி கனவு காண்கிறாய்?
வீட்டைப் பற்றி.
அது எப்படி இருக்கும்?
எனக்கு நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை.
ஆனால் எனக்கு ஒரு வீடு தேவை எனத் தெரியும்.
கடவுளே. நல்ல பசியில் இருக்கிறது.
ஆம்.
ஒன்றுமில்லை. அந்த நரி போய்விட்டது.
என்ன சத்தம் அது?
எனக்குத் தெரியவில்லை.
யாருக்காவது காயம்பட்டுள்ளதா?
இருக்கலாம்.
நாம் போய் பார்க்கலாமா?
நல்ல யோசனை. நான் உன்னை கதகதப்பாக வைத்திருக்க, இங்கேயே இருக்கிறேன்.
சரி. நன்றி.
அது அந்த நரி.
அது மாட்டிக்கொண்டுள்ளது.
கடவுளே.
ஜாக்கிரதை.
நான் பயப்படவில்லை.
நான் இந்தப் பொறியில் சிக்கிக்கொள்ளவில்லை எனில்,
உன்னைக் கொன்றுவிடுவேன்.
நீ அந்தப் பொறியிலேயே இருந்தால்,
நீ இறந்துவிடுவாய்.
அருமையாகச் செய்தாய்.
நாம் சில விஷயங்களுக்கு எப்படி ரியாக்ட் செய்கிறோம் என்பது நமது அற்புதமான சுதந்திரங்களில் ஒன்று.
இனிமையான காலை.
நாம் சென்று...
அச்சச்சோ. நீ உருளுகிறாய்.
நீ ஸ்னோபால் போல இருக்கிறாய். இல்லை, மோல் பால் போல.
ஸ்னோ மோல். உருளுவதை நிறுத்து.
கடவுளே.
அடக் கடவுளே, இல்லை. ஆறு இருக்கிறது. ஜாக்கிரதை!
என் கையைப் பிடித்துக்கொள்.
ஐயோ. அந்த நரி.
இல்லை!
இல்லை.
நன்றி.
அந்த நரி மீண்டும் வருகிறது. அது நம்முடன் வருகிறது என நினைக்கிறாயா?
அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்.
அதுவும் வழிதவறியிருக்கலாம்.
அனைவரும் சில நேரம் வழிதவறியதாக உணர்வார்கள் என நினைக்கிறேன். நான் உணர்கிறேன்.
எனக்கு வீடு எப்படி இருக்கும் எனத் தெரியும்.
-அப்படியா? -ஆம்.
அதில் சுவர்கள், கூரை, கதவுக்கு மேலே ஒரு மணி, எல்லா ஜன்னல்களிலும் கேக் இருக்கும்.
அது ஒரு கேக் கடை என நினைக்கிறேன்.
அது ஒருவித வீடு இல்லையா?
நாம் கேக் கடையில் வசிக்க முடியாது.
ஏன் முடியாது?
வீடு என்பது கதகதப்பாகவும்,
கனிவாகவும் லைட்களுடனும் இருக்கும் இடம்.
ஹலோ.
நீ இங்கே நீண்ட நேரமாக இருக்கிறாயா?
அப்படித்தான் தோன்றுகிறது.
நீ வழிதவறிவிட்டாயா?
இல்லை.
நாங்கள் வழிதவறிவிட்டோம், ஆனால் எங்களிடம் ஒரு திட்டம் உள்ளது.
அந்த மரங்களின் மீதுள்ள பனி, கேக் மீதுள்ள கிரீம் போல உள்ளது.
உனக்கு கேக் பைத்தியம் பிடித்துள்ளது.
நண்பர்களுடன் எதுவும் செய்யாமல் இருப்பது, எதுவும் செய்யாமல் இருப்பது இல்லை, சரியா?
ஆம்.
அதைப் பார்.
நான் மிகவும் குட்டியாக இருக்கிறேன்.
ஆம், ஆனால் நீ பெரிய வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்துகிறாய்.
நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்?
நாங்கள் கேக்கைத் தேடுகிறோம்.
அப்படியா?
இல்லை. நாங்கள் வீட்டைக் கண்டறிய ஆற்றைப் பின்தொடர்கிறோம்.
அது எவ்வளவு தூரத்தில் உள்ளது.
எங்களுக்குத் தெரியாது.
எனில் போகலாம்.
உன்னால் எவ்வளவு வேகமாக ஓட முடியும்?
நான் சிறப்பான தடகள வீரன் என்று சொல்ல முடியாது,
ஆனால் நான் குழி தோண்டும் போட்டியில் ஒருமுறை வென்றுள்ளேன்.
உன்னிடம் கேட்கவில்லை.
ஓ, சரி. நான்... அடடா.
நீ விழுந்துவிட்டாய்.
ஆனால் நான் இருக்கிறேன்.
மன்னித்துவிடு.
அது ஒரு விபத்து.
அது என் தவறுதான். நான் கையை விட்டுவிட்டேன்.
கடவுளே. மன்னித்துவிடு.
இல்லை. காரணத்துடன் தான் கண்ணீர் வரும்.
அவை உனது பலம், பலவீனம் இல்லை.
என்னைவிட அதிகமாக நீ என்னை நம்புகிறாய் என நினைக்கிறேன்.
நீயும் நம்புவாய்.
வாழ்க்கை கடினமானது...
ஆனால் நீ நேசிக்கப்படுகிறாய்.
பாருங்கள். லைட்டுகள்.
அது வீடு போல தெரிகிறது.
ஆம். இல்லையா?
அந்த நரி பேசவேயில்லை.
இல்லை. அது நம்மிடம் இனிமையாக உள்ளது.
உண்மையில்...
சொல்வதற்குச் சுவாரஸ்யமாக
பெரும்பாலும் என்னிடம் எதுவுமில்லை எனத் தோன்றும்.
உண்மையாக இருப்பது எப்போதும் சுவாரஸ்யமானதுதான்.
நீ கூறியதிலேயே துணிச்சலான விஷயம் எது?
“உதவி”.
உதவி கேட்பது என்பது விட்டுவிடுவது இல்லை.
அது விடாமல் பிடித்துக்கொள்வது.
சில நேரம், “உங்கள் அனைவரையும் நேசிக்கிறேன்” எனச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
ஆனால் அது கடினமாக உள்ளது.
அப்படியா?
ஆம், அதனால் நான், “நாம் அனைவரும் இங்கே இருப்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சி” என்பேன்.
சரி.
நாம் அனைவரும் இங்கே இருப்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சி.
நாம் அனைவரும் இங்கே இருப்பதில் எங்களுக்கும் மகிழ்ச்சி.
நாம் என்ன செய்வது? அது சரியாகப்படவில்லை.
கடவுளே, எனக்கு இது பிடிக்கவில்லை.
பிரச்சினைகள் கட்டுப்பாடின்றி இருப்பதாகத் தோன்றும்போது,
அருகில் உள்ள, நீ நேசிக்கும் விஷயத்தில் கவனத்தைச் செலுத்து.
அது எனக்குப் பிடித்துள்ளது.
இந்தப் புயல் கடந்துவிடும்.
ஓ, இல்லை. அந்த லைட்டுகள் எங்கே? அவை எனக்குத் தெரியவில்லை.
நாம் நீண்ட தூரம் போக வேண்டும் எனத் தோன்றுகிறது.
தெரியும். ஆனால் நாம் எவ்வளவு தூரம் வந்துள்ளோம் பார்.
என்னால் இதைச் செய்ய முடியாது என நினைக்கிறேன்.
நான் ஒரு வீட்டைக் கண்டுபிடிக்கப் போவதில்லை.
சில நேரம்,
நமது மனது நம்மை ஏமாற்றும்.
நீ சிறப்பானவன் இல்லை, இது பயனற்றது என அது உன்னிடம் கூறலாம்.
ஆனால் நான் இதைக் கண்டறிந்துள்ளேன்:
நீ நேசிக்கப்படுகிறாய், நீ முக்கியமானவன்,
மேலும் வேறு யாராலும் கொடுக்க முடியாததை நீ இந்த உலகத்துக்குக் கொடுக்கிறாய்.
அதனால் பொறுமையாக இரு.
நீ நன்றாக இருக்கிறாயா?
நான் உங்களிடம் ஒன்று கூறவில்லை.
என்ன?
என்னால் பறக்க முடியும்.
உன்னால் பறக்க முடியுமா?
ஆம். ஆனால் அது மற்ற குதிரைகளைப் பொறாமைப்படச் செய்வதால், பறப்பதை நிறுத்துவிட்டேன்.
உன்னால் பறக்க முடிந்தாலும் முடியாவிட்டாலும் நாங்கள் உன்னை நேசிக்கிறோம்.
எங்களுடன் இணைந்துகொள்.
நான் இங்கேயே இருக்கிறேன். நன்றி.
தயவுசெய்து வா.
பார். அதோ உள்ளது.
நீ கண்டுபிடித்துவிட்டாய்.
அது வீட்டைப் போல தானே இருக்கிறது?
சரி, நம் பயணம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது.
ஆம்.
நன்றி.
குட்பை.
எப்போதும் நினைவில் வைத்துக்கொள்...
உன்னிடம் போதுமான ஆற்றல்கள் உள்ளன.
நீயாக இருக்கும்போதே.
நாம் அனைவரும் இங்கே இருப்பதில் மகிழ்ச்சி.
நாம் அனைவரும் இங்கே இருப்பதில் எனக்கும் மகிழ்ச்சி.
குட்பை.
நான் உங்களை மிகவும் மிஸ் பண்ணப் போகிறேன்.
இல்லை.
வீடு என்பது எப்போதும் ஓர் இடமாக இருக்காதுதானே?
இது கதகதப்பாக உள்ளது.
மிகவும் கனிவாகவும் உள்ளது.
அந்த நட்சத்திரங்களைப் பாருங்கள்.
என்னைப் பற்றி எல்லாம் உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஆம்.
இப்போதும் என்னை நேசிக்கிறீர்களா?
உன்னை அதிகமாகவே நேசிக்கிறோம்.
அதனால்தானே இங்கிருக்கிறோம், இல்லையா?
கேக்குக்காகவா?
நேசிப்பதற்காக.
நேசிக்கப்படுவதற்காகவும்.
THE BOY, THE MOLE, THE FOX, AND THE HORSE என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது
நூலாசிரியர் சார்லி மேக்கஸி
தமிழாக்கம் நரேஷ் குமார் ராமலிங்கம்