Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪เย่
‪ฉันเอง คริสซี่
‪(ผลงานเรื่องสั้นจาก NETFLIX)
‪- น้ำเต็มอ่างหรือยัง ‪- อือ
‪- มีฟองหรือเปล่า ‪- มี
‪- ผ้าขนหนูเสริมล่ะ ‪- เสริมพิเศษ
‪งั้นไปกันเลย
‪คริสซี่ ได้เวลา…
‪- หือ ‪- คริสซี่
‪ไม่เอา ไม่อาบน้ำ
‪จับหนูไม่ได้หรอก
‪กลับมานี่นะ ยัยจานครอบน้อย
‪เอาล่ะ สาวน้อย ลูกหนีไปไหนไม่ได้แล้ว
‪กลับบ้านไปอาบน้ำอุ่นๆ กันเถอะ
‪ไม่
‪พร้อมอาบน้ำหรือยัง
‪ไม่ค่ะขอบคุณ
‪ไปเร็ว
‪คุณตามหลังเธอไว้นะ ผมจะไปดักข้างหน้า
‪ทำไมเธอไม่ไปโรงเรียนล่ะ
‪แล้วทำไมคุณไม่ไปทำงาน
‪ฉลาดถาม
‪กลับมานี่นะ
‪พ่อจะจับลูกล่ะนะ
‪ไม่ๆ
‪จับได้แล้ว จับ…
‪จับไม่ได้ซะแล้ว
‪คุณหลงกลนั่นทุกครั้งเลย
‪จับยัยหนูนั่นให้ได้เถอะ
‪กลับมานี่นะ คริสซี่
‪อีกวันที่เงียบสงบในบัมเปอร์ตันฮิลส์
‪คริสซี่
‪นี่ ช้าหน่อย
‪กลับมานี่นะ
‪ไง ไวล์เดอร์
‪ไง คริสซี่
‪อาบน้ำเหรอ
‪เวลาอาบน้ำ
‪ขอให้โชคดี
‪เช่นกันนะ โทรหาด้วยล่ะ
‪เธอหนีไปแล้วฮะ คุณซี
‪นั่นไม่ได้ช่วยเลย ฮอลลี่
‪จับหนูไม่ได้หรอก
‪เยี่ยม
‪จับเธอเร็ว ที่รัก
‪ได้ตัวแล้ว
‪อ่างเกือบเต็มแล้ว
‪เอาล่ะ คริสซี่
‪พร้อมไหม
‪ไม่ค่ะ
‪เถอะน่า ถึงตาลูกอาบน้ำแล้ว
‪จากนั้นก็พ่อ
‪อะไร ผมชอบอาบน้ำนี่นา
‪คุณน่าจะสอนให้คริสซี่ชอบอาบน้ำบ้างนะ
‪คิดว่าไง คริสซี่
‪เธอเก่งนะ
‪- คริสซี่ ‪- คริสซี่
‪(ผลงานเรื่องสั้นจาก NETFLIX)
‪สุดยอดเลย
‪- สุดยอดเหรอ ‪- ดูสิ
‪กล่องงั้นเหรอ
‪เปล่า
‪เล่นสมมติ
‪เห็นไหม
‪กล่องที่มีรูปภาพ
‪กล่องเหรอ ไม่
‪บ้านต่างหาก เข้ามาสิ
‪มืดจัง มองอะไรไม่เห็นเลย
‪แป๊บนะ
‪ดีขึ้นไหม
‪มาทางนี้สิ
‪นี่อะไร
‪ทีวี ใช้รีโมตเร็ว
‪อะไรนะ
‪เล่นสมมติ
‪ได้เวลาลงไปข้างล่างแล้ว
‪ทีนี้ สภาพอากาศโดยคริสซี่
‪ถัดไปคือทอร์นาโด
‪ฉันเป็นหุ่นยนต์
‪ปี๊บ หุ่นยนต์
‪ทอร์นาโด
‪แล้วไงต่อ
‪ก็แค่รูนี่นา
‪ไม่ใช่รู กระจก
‪- แบร่ ‪- แบร่
‪แล้วไงต่อ
‪อะไร
‪นี่อะไร
‪ภูเขาไฟ
‪ร้อน
‪เล่นสมมติ
‪เราติดอยู่ในนี้
‪นั่นทางออก
‪กระโดดกัน พร้อมไหม
‪มันพังแล้ว
‪นึกออกแล้ว
‪เรือโจรสลัด ว่าไง พรรคพวก
‪ไง พรรคพวก
‪ออกเรือได้
‪ทะเลโคลงเคลง
‪อะไรต่อ
‪ปากกาหมึกหมด
‪ไม่นะ…
‪จบแล้วล่ะ
‪นึกออกแล้ว หลับตาลงสิ แล้วสมมติให้สุดพลัง
‪ดูสิ
‪เย่ เล่นสมมติ
‪- ไปกัน ‪- เกาะแน่นๆ
‪เย่
‪(ผลงานเรื่องสั้นจาก NETFLIX)
‪ไง คาร์ลีย์
‪นี่คริสซี่ เธอดูน่ารักจัง ‪เวลาเด้งดึ๋งอยู่บนแทรมโพลีน
‪จริงเหรอ
‪แน่นอน คริสซี่ เธอน่ารักที่สุดเลย
‪แล้วเจอกันนะ
‪ฉันน่ารัก
‪ไงจ๊ะ บ๊อบบี้
‪ทำอะไรอยู่ เป่าแดนดิไลออนขอพรเหรอ
‪เธอน่ารักที่สุดเลย
‪อะไรนะ
‪ขอบคุณ
‪พยายามเข้านะหนูน้อย เธอทำได้
‪สวัสดีจ้ะ
‪น่ารักจัง
‪มีใครพลิกคว่ำหรือเปล่า
‪ดูเหมือนจะมีคนอยากให้อุ้ม
‪โฮ่งๆ
‪เจ้าลูกหมาน้อย
‪เหมียวๆ
‪น่ารักจัง
‪โฮ่งๆ
‪เหมียวๆ
‪น่ารักจัง
‪คาร์ลีย์
‪จ๊ะ แม่หนูน่ารัก
‪เพี้ยง ไม่เจ็บไม่ป่วย
‪สะอึกจงหาย
‪ไม่เจ็บไม่ป่วย
‪ไม่เจ็บไม่ป่วย ไม่สิ สะอึกจงหาย
‪น่ารัก น่ารักไปหมดเลย
‪จ๊ะ หนูน้อยน่ารัก
‪ให้ลูกอมฉันเหรอ
‪ให้เงินฉันเหรอ
‪ขอบใจจ้ะ
‪น่ารักจัง
‪อุ๊ย ฉันชอบจัง
‪เยี่ยมเลย
‪ฉันไม่รู้จักเพลงนั้น
‪น่ารัก
‪นั่นบีโธเฟนหรือเปล่า
‪น่ารักไปหมดเลย
‪- มีอะไรเหรอ บ๊อบบี้ ‪- ผมรัก…
‪รักอะไรเหรอ บ๊อบบี้
‪อย่าเชียวนะ
‪ผมรักคุณคาร์ลีย์ฮะ
‪นั่นน่ารักที่สุดเลย
‪นั่นอะไรคะ
‪พ่อผมตั้งใจจะโยนมันทิ้ง แต่ผมเก็บมันไว้
‪เพราะมันทำให้ผมนึกถึงคุณ
‪ชั่วนิรันดร์
‪โธ่ เบรตต์
‪คุณน่ารักที่สุดเลย
‪ขอบคุณนะ คาร์ลีย์
‪อยากช่วยผมเอามันไปวางในแกลเลอรีไหม
‪โอเค
‪- พวกวัยรุ่น ‪- พวกวัยรุ่น
‪ขนมมาแล้ว
‪นี่จ้ะ คริสซี่ เมนูพิเศษสำหรับลูก
‪เย่
‪ลูกเกด
‪ลูกเกดเหรอ
‪แหวะ
‪พยายามได้ดี แต่ลูกเกดดีต่อลูก
‪และทำให้แม่รู้สึกดีขึ้น ‪เรื่องมิลค์เชคที่แม่ให้ลูกกินเมื่อวาน
‪คุกกี้
‪เย่
‪กลับมานะ คุกกี้
‪บาย ป๊ะป๋า
‪บาย
‪ไง ป๊ะป๋า
‪สวัสดี
‪สวัสดี คริสซี่
‪กำลังไล่ตามโหลคุกกี้สินะ
‪ฉันยังจำครั้งแรกที่ไล่ตามขนมหวานได้
‪มันเป็นครัมบ์เค้กที่ไวที่สุด ‪ไม่ได้อยากเสียมารยาท แต่ฉันไปซ้าย บาย
‪บาย คุณโคลเทรน
‪ขอให้จับเจ้าคุกกี้ได้
‪กลับมานะ
‪นี่ รอด้วย
‪รอฉันด้วย
‪จับได้แล้ว
‪เด็กๆ ใครอยากได้ของกินที่ดีต่อสุขภาพบ้าง
‪- คุกกี้ ‪- คุกกี้
‪คุกกี้
‪อะไรนะ คุกกี้เหรอ
‪เปล่า ฉันเอาส้มมา
‪คุกกี้
‪ฉัน…
‪ฉันไม่มีคุกกี้
‪คุกกี้
‪อย่ากินฉันนะ ฉันไม่ได้หวานเหมือนหน้าตา
‪ไม่นะ
‪ลูกกินลูกเกดหมดเลย เก่งมาก คริสซี่
‪แบบนี้ถึงสมควรได้กินคุกกี้
‪คุกกี้
‪เอาสิจ๊ะ
‪คุกกี้ข้าวโอ๊ตลูกเกดชิ้นสุดท้าย
‪ลูกเกดเหรอ
‪อะไร
‪เบบี้ยูนิคาร์ สีสันสดใส
‪เดินทางท่องจักรวาล…
‪เบบี้ยูนิคาร์ สีสันสดใส เดินทางท่องจักร…
‪คริสซี่
‪ลูกก็รู้ว่าวาดกำแพงไม่ได้…
‪นั่นพ่อเหรอ
‪เดี๋ยวสิ
‪ไม่ได้ ห้ามวาดกำแพง
‪วางชอล์กลงไป
‪พ่อไม่ได้หมายความแบบนั้น ‪คริสซี่ พ่อขอเตือนนะ
‪พอที ลูกถูกกักบริเวณ
‪ไม่
‪โอเค คริสซี่ ‪ลูกต้องอยู่บนโซฟาจนกว่าเวลาจะหมด
‪พ่อตั้งนาฬิกาไว้ห้านาที
‪พอหน้าบึ้งกลายเป็นหน้าบาน ลูกลุกได้
‪พ่อจะไปอยู่ที่อีกห้องหนึ่ง
‪เบบี้ยูนิคาร์ สีสันสดใส
‪ช่างเถอะ
‪เดินทางท่องจักรวาล พิทักษ์ความถูกต้อง
‪ไม่ๆ
‪เย่ บอล
‪อยู่บนโซฟาจนกว่าจะหมดเวลา
‪แต่ป๊ะป๋า…
‪ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว
‪เย่
‪เบบี้ยูนิคาร์ สีสันสดใส
‪เยี่ยม เบบี้ยูนิคาร์
‪เดินทางท่องจักรวาล พิทักษ์…
‪- ไม่นะ ‪- ห้ามเปิดทีวีจนกว่าจะหมดเวลา
‪อย่างน้อยก็ยังลบออกง่าย
‪ท้ายรถของฉันไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น
‪หมดเวลา
‪เบบี้ยูนิคาร์ สีสัน…
‪ป๊ะป๋า
‪พ่อแค่แก้มัน
‪- เปล่านะ คริสซี่ พ่อแค่… ‪- พอเลย กักบริเวณ
‪ไม่
‪ก็ยุติธรรมดี
‪โอเค ป๊ะป๋า
‪อย่าลุกจากโซฟา ‪จนกว่าหน้าบึ้งจะกลายเป็นหน้าบาน
‪คริสซี่ ลูกตั้งเวลาไว้หนึ่งชั่วโมง
‪ไม่ต้องพูดอะไรแล้วค่ะ บ๊ายบาย
‪ให้ตาย
‪(ผลงานเรื่องสั้นจาก NETFLIX)
‪ไปตรงไหนต่อดี ทุกคน
‪ใครถึงบ่อบอลคนสุดท้ายคือรถขึ้นสนิม
‪คริสซี่อยากได้
‪บ๊อบบี้ มินิแวน
‪คริสซี่ คาร์สัน
‪พวกเธอทั้งคู่อยากได้ของเล่นเบบี้ยูนิคาร์เหรอ
‪ตั๋ว 100 ใบเยอะก็จริง
‪แต่มันคุ้มค่า เพราะนั่นตัวสุดท้ายแล้ว
‪เริ่มการแข่งขัน
‪สาม สอง หนึ่ง ไป
‪เย่
‪ไม่นะ
‪เปลือกกล้วย
‪บูสต์พลังงาน
‪เย่ บูสต์
‪คุณได้ที่สี่
‪เย่ ได้ตั๋ว
‪แค่ใบเดียวเหรอ
‪ทำสถิติใหม่
‪ตั๋วๆ
‪เย่
‪เย่ ตั๋ว
‪เบบี้ยูนิคาร์ ฉันมาแล้ว
‪ไง ชาวคาร์เคดของไมค์ทุกคน
‪นี่คือโอกาสสุดท้ายที่จะเอาตั๋วมาแลกรางวัล
‪เบบี้ยูนิคาร์เป็นของฉัน
‪ไม่ ของฉัน
‪เตรียมตัว
‪สาม สอง หนึ่ง ไป
‪เป็นกล้วยที่อร่อยที่สุดที่เคยกินเลย
‪เปลือกกล้วย
‪กินกล้วยให้อร่อยนะ คริสซี่
‪ไม่นะ
‪เฮ่
‪- เฮ่ ‪- บูสต์พลังงาน
‪เข้าเส้นชัย
‪ไง พวกเธอ วันนี้จะเอารางวัลอะไรจ๊ะ
‪- เบบี้ยูนิคาร์ ‪- เบบี้ยูนิคาร์
‪โอเค ฉันจะไปนับตั๋วนะ
‪- เย่ ‪- เย่
‪โอเค รางวัลมาแล้ว
‪เย่
‪- หือ ‪- หือ
‪- ดินสอ ‪- ดินสอ
‪เสียใจด้วย พวกเธอมีตั๋วแค่คนละ 50 ใบ ‪รางวัลเลยเป็นดินสอ
‪แต่ถ้าพวกเธอเอาตั๋วมารวมกัน
‪เธอก็เอาเบบี้ยูนิคาร์ไปแบ่งกันเล่นได้
‪- แบ่งเหรอ ‪- แบ่งเหรอ
‪(ผลงานเรื่องสั้นจาก NETFLIX)
‪เจอแล้ว
‪ลูกทำได้ไงน่ะ
‪- คริสซี่เล่นซ่อนหาเก่งที่สุด ‪- เธอเก่งมาก
‪เดี๋ยวก็รู้ว่าใครเก่งสุด
‪ถึงตาพ่อเป็นคนหาแล้ว ‪พ่อจะเจอพวกลูกในชั่วพริบตา
‪ไม่เจอคริสซี่แน่
‪คริสซี่ ถ้าพ่อหาลูกไม่เจอล่ะก็ ‪เย็นนี้ลูกกินคุกกี้เป็นมื้อค่ำได้เลย
‪- คุกกี้ ‪- ป๊ะป๋า
‪หมายถึง…
‪- หนึ่ง สอง… ‪- เร็วเข้า
‪- สาม สี่ ห้า… ‪- ไปซ่อนในนี้เร็ว
‪นึกออกแล้ว
‪แปด เก้า สิบ
‪พร้อมไม่พร้อม พ่อไปล่ะนะ
‪อยู่ไหนๆ ออกมาเดี๋ยวนี้
‪เจอแล้ว
‪นึกว่าพ่อจะหาผมไม่เจอซะแล้ว
‪- มาเถอะ ไปหาคนอื่นๆ ‪- ครับ
‪- ถ้าแยกกันไป เราจะหาได้หลายจุดขึ้น ‪- เข้าท่า
‪ป๊ะป๋า เจออะไรไหม
‪ตอนนี้ยังไม่เจอ
‪เจอบ้างไหม
‪ข้างล่างไม่เจอเลย
‪โอเค หาต่อไป
‪- คริสซี่ ‪- อะไรน่ะ
‪- มาจากตู้เสื้อผ้า ‪- ไม่นะ คริสซี่ พวกเขามาแล้ว
‪เจอแล้ว
‪พวกเขาเจอเราแล้วล่ะ คริสซี่
‪คริสซี่ เมื่อกี้ยังอยู่นี่นี่นา
‪ดูเหมือนคริสซี่จะเก่งกว่าที่พ่อคิด
‪อะไร เธอก็แค่โชคดี เราหาเธอเจอแน่
‪คริสซี่
‪- คริสซี่ ‪- คริสซี่
‪- อะไรเนี่ย ‪- เฟรดดี้ มาทำอะไรที่บ้านฉัน
‪ผมกำลังเล่นซ่อนหากับคิมมี่และทิมมี่ ‪อยู่ที่นี่พวกเขาหาผมไม่เจอแน่
‪โชคดีนะ
‪คริสซี่
‪- คริสซี่ ‪- คริสซี่
‪เธอไม่อยู่ที่นี่
‪ไม่อยู่ที่ไหนเลย
‪- เราทำยังไงดีล่ะ ‪- ไม่รู้จะไปหาที่ไหนแล้ว
‪- หือ ‪- ใช่เธอไหม
‪เธอทำแบบนี้ได้ยังไง
‪ยอมแพ้เถอะป๊ะป๋า
‪โอเค ลูกชนะ คริสซี่ ลูกเล่นซ่อนหาเก่งที่สุด
‪คริสซี่เก่งที่สุด
‪ขอคุกกี้ด้วย
‪บางครั้งคริสซี่ก็ทำผมกลัว
‪- อือ ‪- แม่ก็ด้วย
‪เย่
‪กระสุนปืนใหญ่
‪คริสซี่
‪แบร่
‪โดนสาดน้ำซะ
‪กระสุนปืนใหญ่
‪ถ้าเอาแต่กระโดดแบบนั้น น้ำจะไม่เหลือเอานะ
‪ได้เวลากลับบ้านแล้ว คริสซี่ บอกลาแคทาลิน่าสิ
‪ขออีกรอบๆ
‪โอเค อีกรอบเดียวนะ แม่จะไปลาแม่แคท
‪โอเค
‪กระสุนปืนใหญ่
‪เธอไม่มีล้อ
‪ทำกระสุนปืนใหญ่ไม่ได้
‪ทำกระสุนปืนใหญ่ไม่ได้เหรอ
‪ต้องมี…
‪ล้อ
‪เด็กๆ พวกนั้นชอบเล่นน้ำจริงๆ
‪นั่นสินะ
‪กระสุนปืนใหญ่
‪ช้าไป
‪คริสซี่
‪ฉัน…
‪สวัสดี
‪สวัสดี แม่เรือน้อย
‪เดี๋ยว เรือเหรอ
‪เธอไปทางนั้น
‪อะไรน่ะ
‪สวัสดี
‪คริสซี่
‪- วงกลมสวยมาก ‪- เราจะทำสามเหลี่ยมได้ยังไง
‪- เจ๋ง ‪- เจ๋ง
‪- หยุดไม่ได้ ‪- ไม่นะ
‪อะไรน่ะ…
‪เรือเหรอ แต่…
‪เรือฉัน
‪ไม่นะ ผลงานชิ้นเอกของฉัน
‪เดี๋ยวก่อน ไม่ๆ
‪ไง คอรี่
‪ไม่
‪- กระสุนปืนใหญ่ ‪- กระสุนปืนใหญ่
‪คืนนี้เรากินครัมเป็ตได้ไหม
‪รอวันที่เรือบินได้ซะก่อนนะ
‪สวัสดี
‪- กระสุนปืนใหญ่ ‪- กระสุนปืนใหญ่
‪- เอาล่ะ เจอกันสัปดาห์หน้า ‪- แล้วเจอกัน
‪คริสซี่
‪- กระสุนปืนใหญ่ ‪- กระสุนปืนใหญ่
‪ฝันดีนะ คริสซี่
‪(ผลงานเรื่องสั้นจาก NETFLIX)
‪นี่ฉันเอง
‪ไง ฉันฮองกิ้นเฮนรี่
‪คริสซี่ นั่นลูกเหรอ
‪เสียงอะไรกัน
‪เอาเถอะ
‪ลอยไหม
‪ไม่ลอย
‪ทีนี้ก็ต้องมีมุกตลกๆ
‪ลองหาในเน็ตดีกว่า
‪ป๊อปคอร์น
‪ความคิดดีๆ จะมาหาฉัน
‪มีคนคอมเมนต์รูปโปรไฟล์ใหม่ฉัน
‪ป๊อปคอร์นหมดแล้วเหรอ
‪งีบหลับเอาแรงก่อนมื้อเที่ยงดีกว่า
‪"สายอีกแล้วนะ คริสซี่" งั้นเหรอ
‪เลิกกดดันกันสักที บ๊อบบี้ จะทำหรือไม่ทำ
‪ต้องใช้คอนกรีตเพิ่มเพื่อเสริมโครงสร้างใหม่
‪แป๊บนะ จูเลีย ฉันต้องรับสายนี้
‪ไงที่รัก ป๊ะป๋าเองนะ ‪เห็นถุงเท้ากอดนอนของผมไหม
‪ลิ้นชักบนสุด เดี๋ยว คุณจะงีบเหรอ
‪มาแล้วจูเลีย เปิดพิมพ์เขียวแล้วดูที่ฐาน
‪- ไง คริสซี่ ‪- ไง ไวล์เดอร์
‪คริสซี่
‪บ๊อบบี้ มินิแวน
‪หนึ่งและสองและสาม สี่ ห้า
‪เย่ๆ
‪หมดเวลางีบแล้ว
‪ได้เวลาล้อหมุน
‪ลาก่อน ไวล์เดอร์
‪บาย คริสซี่
‪คริสซี่
‪บ๊อบบี้ มินิแวน
‪โอเค
‪ไง แม่คนขี้เซา
‪- หลับสบายไหม ‪- ค่ะ
‪มานั่งกับมาม่าสิ
‪ตัวโตจริงๆ ลูกโตไวไปหรือเปล่า
‪- เดี๋ยว ลูกขยิบตาให้ตัวเองเหรอ ‪- ค่ะ
‪(ผลงานเรื่องสั้นจาก NETFLIX)
‪เกือบเสร็จแล้ว
‪เหลือแค่ลากเส้นตรงแหน่ว
‪ดี ใกล้แล้ว
‪ดี
‪คริสซี่ พ่อตกใจหมด
‪ลูกสะอึกงั้นเหรอ
‪พ่อมีวิธีแก้ ดื่มน้ำสิ
‪นึกออกแล้ว ลองวิธีนี้กัน
‪เอาล่ะ ดื่มน้ำเลย
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ผมกำลังช่วยให้คริสซี่หายสะอึก
‪ฉันมีความคิดดีๆ
‪เวลาฉันสะอึก แม่ฉันจะให้ฉันกินน้ำตาลหนึ่งช้อน
‪น้ำตาล
‪ผมไม่แน่ใจว่ามันจะได้ผลนะ
‪ป๊ะป๋า ลองก่อนเถอะ
‪- พ่อว่า… ‪- น้ำตาล
‪มันอาจไม่ใช่น้ำตาล
‪เกลือ อาจจะมัสตาร์ด ไม่ใช่น้ำส้มสายชู
‪น้ำแตงกวาดองก็ไม่ได้ผล
‪- มาลองพริกไทยกัน ‪- ไม่นะ
‪ตู้เย็นพังอีกแล้วเหรอ
‪เปล่า เรากำลังช่วยให้คริสซี่หายสะอึก
‪แม่ผมมีเคล็ดลับสำหรับเรื่องนี้
‪เธอต้องกลั้นหายใจสิบวินาที
‪นั่นแหละเคล็ดลับ
‪คริสซี่ เธอสะอึกเหรอ
‪การหัวเราะทำให้ฉันหายสะอึกเสมอ
‪รถไฟป่วย เขาเรียกว่าอะไร
‪รถไฟชิ่วๆ
‪วิธีแก้อาการสะอึกที่ดีที่สุดคือทำให้พวกมันกลัว
‪แบร่
‪ได้ผลไหม
‪เวลาฉันสะอึก ‪ฉันจะบินควงสว่านกลางอากาศ มันได้ผลเสมอ
‪ฉันคิดออกแล้ว
‪หมุนเร็วเข้า
‪หายแล้ว
‪ฉันใช้ความร้อน
‪ฉันหายเพราะความเย็น
‪เล่นชิงช้าทำให้หาย
‪ยังไม่ได้ผลเหรอ
‪เด้งให้มันออกมาให้หมด
‪ลองร้องเพลงหรือยัง
‪- แม่ฉันให้ฉันกินน้ำตาล… ‪- อือ เราลองแล้ว
‪หน้ากากนี่ต้องทำให้สะอึกกลัว ‪จนออกไปจากตัวคริสซี่แน่
‪เธออยู่ไหน
‪หายสะอึกแล้ว
‪- จริงเหรอ ‪- หายแล้วเหรอ
‪บอกแล้วว่าเสียงหัวเราะช่วยได้
‪(ผลงานเรื่องสั้นจาก NETFLIX)
‪ดูฉันสิ
‪อย่าดูฉันนะ
‪ช็อกโกแลตร้อน มารับช็อกโกแลตร้อนกันเร็ว
‪ช่างเป็นวันที่เหมาะจะเล่นเลื่อน
‪ช็อกโกแลตร้อน น่าอร่อย
‪ป๊ะป๋า
‪- โทษที ‪- เลื่อนหิมะ
‪ช้าหน่อย คริสซี่ รอพ่อด้วย
‪ไปกันๆ
‪โอเค
‪เหวอ
‪คริสซี่ ว่ากันว่าส่วนที่ดีที่สุด ‪ของการเล่นเลื่อนหิมะคือวิว
‪เรากินช็อกโกแลตร้อนอยู่บนนี้กันดีไหม
‪มีมาร์ชเมลโลว์ด้วย
‪น่าอร่อย
‪ขอบคุณ
‪เดี๋ยว คริสซี่
‪ไม่ๆ
‪เย่
‪ไม่นะ
‪เย่
‪คริสซี่
‪คริสซี่ เดี๋ยวๆ ไม่
‪ซานต้าเหรอ
‪ฉันว่านั่นพ่อฉันนะ
‪พ่อนายเป็นซานต้าเหรอ
‪สวยจัง
‪รู้อะไรไหม ส่วนที่ดีที่สุด ‪ของการเล่นเลื่อนหิมะคือวิว
‪ช็อกโกแลตร้อนของฉัน
‪ในที่สุด เปิดร้านได้สักที
‪ช็อกโกแลตร้อน
‪เล่นกัน
‪โทษทีคริสซี่ พ่อเล่นไม่ได้ ‪พ่อมีงานต้องทำเพียบเลย
‪ลูกน่าจะไปเล่นกับมาม่าและคอรี่นะ
‪แม่ได้จั่วไพ่สองใบ
‪- เล่นกัน ‪- คริสซี่
‪- เรากำลังเล่นเกม ‪- ใช่ สำหรับห้าขวบขึ้นไป
‪- ลูกไปเล่นกับป๊ะป๋าสิ ‪- ป๊ะป๋าไม่ว่างเล่น
‪- งั้นใช้นี่ ‪- รีโมตเหรอ
‪รีโมตสั่งได้
‪เอาไว้สั่งคนอื่นเหมือนสั่งทีวี ดูนะ นี่ คอรี่
‪อ้าว นั่นรีโมตสั่งได้เหรอ
‪- เราไม่ได้เล่นเกมนั้นมาตั้ง… ‪- หยุด
‪แค่เล่นสมมติ
‪แต่กฎของรีโมตสั่งได้คือ ‪เราต้องทำตามเสมอ เล่นต่อ
‪หลายปี
‪ผมยังจำความสนุกที่เราเคย…
‪เดี๋ยว ใครเอากล้วยมาวางบนกองไพ่
‪ขอให้สนุกนะ
‪วิธีของแม่ยอดไปเลย
‪แม่ไม่เคยทำแบบนั้นกับผมใช่ไหม
‪- ใครกินนาโชส์บ้าง ‪- ผม
‪- เล่นกัน ‪- คริสซี่ พ่อบอกว่า…
‪- รีโมตสั่งได้ ‪- เดี๋ยว ใครบอกลูกเรื่อง…
‪หยุด
‪- เล่นต่อ ‪- รีโมตสั่งได้
‪อย่าใช้มันกับพ่อแล้วกัน
‪ดินสอพ่อหายไปไหน
‪ตลกจังเลย แต่พ่อต้องทำงานต่อแล้ว
‪กว่าการ์ตูนเรื่องนี้จะจบคงใช้เวลานานเป็นชาติ
‪กรอไปข้างหน้า
‪เสร็จแล้ว ลาล่ะคุณดินสอ หิวจัง ‪ได้เวลาของว่าง แล้วเจอกัน
‪เดี๋ยวสิ เล่นกัน
‪ไง ทำไรอยู่ นาโชส์เหรอ ‪ผมไม่เอา ซอส ข้าวโพด กระทะ ไม่
‪- น้ำส้มนี่แหละดีที่สุด ‪- หยุด
‪- เล่นต่อ ‪- มันหกไปหมดแล้ว
‪- พวกลูกดูสนุกกันจังเลยนะ ‪- มาม่า เล่นกัน
‪ไม่ได้ แม่ต้องกลับไปเล่นเกม
‪ย้อนกลับ
‪หานี่อยู่เหรอ
‪นี่
‪หยุด
‪ตอนนี้พ่อเป็นคนสั่งแล้ว
‪- เล่น หยุด เล่น หยุด เล่น ‪- มาม่า ทำอะไรน่ะ
‪เรายังเล่นอยู่ ป๊ะป๋า ทำอะไรหน่อยสิ
‪นี่
‪เอาล่ะ คริสซี่ เธอสนุกพอแล้ว
‪- ส่งรีโมตมา ‪- ลดเสียง
‪- จับเธอ ‪- หยุด
‪เล่น
‪ย้อนกลับ
‪เล่น
‪พ่อต้องกลับไปทำงาน
‪ไม่มีรีโมตสั่งได้อีกแล้ว
‪งั้นหนูก็อดเล่น
‪ดูสิ ทุกคน นั่นขวดเกลือแห่งความบ้าคลั่ง
‪ถ้าเราโดนเกลือวิเศษนั่นเข้า
‪จะกลายเป็นสัตว์ประหลาด
‪ได้เวลาเล่น
‪ฉันจะกินเธอ
‪(ผลงานเรื่องสั้นจาก NETFLIX)
‪ได้เวลาน้ำชาแล้วเพื่อนๆ
‪ดื่ม
‪เหม็นจัง
‪ไม่ใช่
‪ไม่
‪อยู่นี่นะ
‪โอเค ฉันว่าเรามีทรัพยากรที่ต้องใช้ครบแล้ว
‪- คริสซี่ ‪- เหม็นจัง
‪ลูกพูดถูก มีบางอย่างเหม็นๆ
‪แต่ว่าแม่มีงานต้องทำ ลูกช่วยจัดการแทนได้ไหม
‪ได้เลย มาม่า
‪เอาล่ะ ฉันกลับมาแล้ว มาพิชิตด่านนี้กันเถอะ
‪เหม็นมาก
‪บ๊ายบาย กลิ่นเหม็น
‪ยังเหม็นอยู่เลย
‪ไม่มีกลิ่นเหม็น
‪อีกนิด…
‪ยอดเยี่ยม
‪เฟรดดี้ ดูสิ ลูกค้าคนแรกของเรา
‪ปิดฝาๆ
‪โอเคๆ
‪ขอนำเสนอ…
‪น้ำหอมรถเก็บขยะแกรี่ การ์เบจ
‪รับประกันเลยว่ามันจะทำให้เธอ ‪กลิ่นเหมือนรถขยะที่ยอดที่สุดในโลก
‪ไงล่ะ ว่าไง
‪เธอปฏิเสธเหรอ
‪ไม่เอากลิ่นเหม็น
‪ยังเหม็นอยู่เลย
‪ถ้าพ่อเป็นลูก พ่อจะไม่เข้าไปในนั้น
‪- อะไรนะ ‪- มันเหม็นแบบสุดๆ
‪พ่อไม่รู้ว่าใครใช้ห้องน้ำเป็นคนสุดท้าย
‪แต่ปล่อยให้อากาศระบายก่อนจะดีที่สุด
‪คริสซี่ ไม่นะ
‪โอเคๆ พ่อเองนี่แหละ
‪- ของเหม็น ‪- คริสซี่ เปิดประตู
‪ใช่ เราต้องเข้าห้องน้ำ
‪อยากใช้ก่อนไหม
‪ไม่เหม็นแล้ว
‪ยังเหม็นอยู่เลย
‪ไม่มีกลิ่นเหม็น
‪ไม่นะ
‪คริสซี่ตัวเหม็น
‪ได้เวลาดื่มชา
‪ไง คริสซี่ เจอกลิ่นแล้วสินะ
‪ว่าแล้วว่าลูกต้องทำได้
‪เดี๋ยว อะไรกัน ชักโครกอยู่ไหน
‪(ผลงานเรื่องสั้นจาก NETFLIX)
‪เสียใจ คุณแพ้อีกแล้ว
‪ทางร้านให้ตั๋วฟรีหนึ่งใบ
‪เยี่ยม แจ็กพอต ไหลมาเทมา
‪- ขอต้อนรับสู่ลักกี้เลาจ์ ‪- เอาไปเลย หนุ่มๆ
‪ขอบคุณคุณเฟนเดอร์สัน ขอให้เป็นค่ำที่สนุก
‪ที่นี่เจ๋งสุดๆ
‪- ต้องชนะตั๋วเยอะๆ ถึงจะเข้าได้ ‪- ตั๋ว
‪เธอต้องใช้มากกว่านั้นเยอะ ‪ถ้าอยากปาร์ตี้กับนักเล่นมือเติบ
‪คราวหน้าขอให้โชคดีกว่านี้
‪เสียใจด้วย แย่หน่อย เสียใจ ‪เกือบแล้ว แย่หน่อย
‪คุณแพ้
‪เย่ๆ
‪ไม่นะ
‪คริสซี่โชคไม่ดี
‪กรุบมาก คอมโบ เจ๋ง ‪กรุบมาก คอมโบ คะแนนเต็ม
‪คริสซี่โชคดีเหรอ
‪เธอเหมือนจะได้เหรียญนำโชค เก็บมันไว้ดีๆ ล่ะ
‪เหรียญนำโชคเหรอ
‪เย่
‪ตั๋วเยอะแยะ
‪เหรียญ
‪ตั๋วฉัน
‪เย่
‪กลับมานะ
‪เย่
‪ขอบใจนะแคนเดซ
‪เดี๋ยว
‪อะไรกัน
‪มีใครหรือเปล่า
‪เหรียญ
‪ไม่
‪ตกปลาวันนี้ขอให้โชคดี สควินต์
‪เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับโชค
‪ฉันเจอเจ้าวาฬเผือกแล้ว
‪เหรียญนำโชค
‪กลับมานี่เลย
‪เหรียญ
‪แกหนีไม่รอดแน่
‪ตั๋วเหรอ
‪เหรียญไม่โชคดี คริสซี่โชคดี
‪ยังไม่พอ
‪พวก ดูนั่นสิ
‪เชิญทางนี้เลยคุณคาร์สัน
‪ขอต้อนรับสู่ลักกี้เลาจ์
‪ขอต้อนรับสู่การแข่ง ‪บัมเปอร์บอลประจำปีครั้งที่ 65
‪เกมเริ่มแล้ว
‪แต่ก่อนอื่น ไปฟังสปอนเซอร์ของเรา
‪ผมจะขึ้นไปทำงานหน่อย
‪- คุณจะงีบใช่ไหม ‪- หือ ไม่
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะมาม่า
‪อรุณสวัสดิ์ คริสซี่ ‪วันนี้เราต้องดูแลเพื่อนของลูกคนหนึ่ง
‪เย่
‪เพื่อนเหรอ
‪สวัสดี คริสซี่ คาร์สัน
‪บ๊อบบี้ มินิแวน
‪แม่วางของว่างไว้ให้พวกลูกบนโต๊ะแล้วนะ
‪เยลลี่ผลไม้
‪ชิ้นเดียวเหรอ
‪นี่คือการแข่งขันนัดสำคัญแห่งศตวรรษ
‪การเผชิญหน้าของคู่แข่งฟ้าบันดาล ‪ซึ่งเราต่างรอมานาน
‪มีนกรีนแมชีนส์ปะทะทินแคนแวนส์
‪ใครจะเป็นผู้ชนะ ใครจะเป็นอันดับหนึ่ง
‪คริสซี่ ดูสิ ไอศกรีม
‪ทินแคนแวนส์ฉกบอลจากกองบุกได้
‪พวกเขามุ่งไปอีกฟากของสนาม ‪ดูลีลาเลี้ยวล้อของพวกเขาสิ
‪อย่าแม้แต่จะคิด
‪พวกเขาเล็ง
‪และยิง ทินแคนแวนส์ได้ประตู
‪มีนกรีนส์ช็อกไปเลย
‪แต่พวกเขาไม่ให้อีกฝ่ายได้ประตูที่สอง
‪ทั้งสองทีมเข้าแย่งบอล ‪ฉันแทบมองไม่เห็นบอลเลย
‪มันหายไปในวงตะลุมบอน
‪เจอแล้ว ทีมมีนกรีนส์ได้บอล
‪การแข่งขันกำลังดุเดือด หลบหลีกงดงามจริงๆ
‪ลุย มีนกรีนส์ โชว์ความเก๋าให้เห็น
‪เด็กคนนี้ล้อหมุนไวจริงๆ
‪ทีมกรีนได้ประตูแล้ว
‪ทีมแวนส์บุกสุดกำลัง มันเป็นการ…
‪เดี๋ยวก่อน เกิดอะไรขึ้น
‪แฟนบอลลงมาในสนาม เขาแย่งบอลไป
‪ใครก็ได้ เรียกรปภ.สนามหน่อย
‪ไม่มีใครจับผู้ต้องสงสัยจอมพลิ้วได้เลยเหรอ
‪ได้ตัวแล้ว แฟนบอลล้มแล้ว
‪เขาโดนพวกนั้นถล่มยับเลย
‪เย่
‪การแข่งดำเนินต่อ
‪การแข่งทวีความตึงเครียด เกมนี้ฉุดไม่อยู่
‪ผมทำงานอยู่
‪พวกเขาไล่ตามกันแต้มต่อแต้ม
‪และท่าเต้นฉลองชัยพวกนั้นก็ไม่ใช่เล่นๆ
‪เย่
‪เวลากระชั้นเข้ามา พวกเขาทำได้แค่ลุยต่อ
‪แต่เดี๋ยวก่อน เพื่อนร่วมทีมว่างอยู่ ‪เขาเตรียมพร้อมรอวิ่งอยู่แล้ว
‪เฮนรี่ รับ
‪ส่งสวย รับก็สวย
‪ฉันฮองกิ้นเฮนรี่
‪ไปเลย มีนกรีนส์
‪ลุยเลย ทินแคนส์
‪ส่งสวยอีกแล้ว
‪ขอบใจเฮนรี่
‪- ได้ประตู ‪- ได้ประตู
‪ตัดสินกันที่ลูกนี้ ประตูสุดท้ายจะกำหนดชัยชนะ
‪เหลือเวลาไม่กี่วินาที ใครจะได้เป็นแชมป์ปีนี้
‪ชิงบอลอุตลุดอีกแล้ว พวกเขาแย่งกันมั่วซั่ว
‪รถทั้งหลายกำลังอลหม่าน
‪ลูกลอยโด่งขึ้นไปในอากาศ ‪ผู้ชนะอาจเป็นใครก็ได้
‪เร็วเข้า
‪จบแล้วทุกคน เสมอ
‪เสมอเหรอ นั่นเชอร์รีหรือเปล่า
‪พวกลูกสองคนดูสนุกกันจังเลยนะ
‪เอาน้ำผลไม้ไหม
‪น้ำผลไม้เหรอ
‪เหลือแค่กล่องเดียว ‪เดี๋ยวแม่เอาแก้วมาเทแบ่งให้นะ
‪แต่เราจะไม่ปล่อยให้ทุกคนคาใจ ‪นี่คือช่วงทดเวลา
‪ใครชนะได้เป็นแชมป์
‪โอเค อันนี้อยู่ตรงนี้ และนี่…
‪จ๊ะเอ๋
‪- ถึงตามาม่าซ่อน ‪- ขอโทษคริสซี่
‪ช่วยออกมาจากกล่องด้วย
‪คริสซี่
‪มาม่า นี่อะไรคะ
‪เราใช้เจ้านี่ถ่ายวิดีโอลูกกับคอรี่ประจำเลย
‪หนังคริสซี่เหรอ
‪ก็อาจใช่
‪ดูหนังคริสซี่
‪ตอนนี้เหรอ
‪นะคะ
‪อือ ดูสักคลิปก็ได้
‪เย่
‪อันนั้น
‪เอาล่ะนะ ไง คริสซี่ ทักทายกล้องหน่อย
‪ไง
‪โอเค สนุกมาก ทีนี้แม่ต้องกลับไป…
‪ดูหนังคริสซี่อีก
‪แม่มีงานต้องทำเพียบ
‪เห็นเด็กๆ ไหม
‪เห็น นั่นคอรี่ เดินลงมาจากเนินเขา ‪นี่ คอรี่ ไหนคริสซี่ล่ะ
‪เวลาจะล่าผี เราต้องเงียบสุดๆ
‪แบร่
‪ร้านอาหารแรกของคริสซี่
‪จะรับอะไรดีครับ มาดาม
‪- กระโถน ‪- อะไรนะ
‪ที่รัก สีหน้าแบบอั้นไม่อยู่
‪แย่แล้ว ไปกันเถอะ
‪มาม่า
‪โอเค
‪รถลูกหมาน้อยร้องยังไง
‪บ๊อกๆ
‪ถูกต้อง แล้วรถลูกหมาน้อยทำอะไร
‪ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น
‪สงสัยจัง ใครเป็นคนทำเลอะเทอะ
‪คริสซี่ทอร์นาโด
‪ใช่ นั่นแหละคริสซี่ของเรา
‪และยังเป็นคริสซี่ของเรา ‪แม่ว่าเราดูกันจนครบแล้วล่ะ
‪ทำงานต่อล่ะนะ
‪มีหนังอีก
‪ตื่นเต้นที่มาม่ากับป๊ะป๋าจะกลับบ้านสินะ คอรี่
‪หนูน้อย
‪จ้ะ ฉันก็ตื่นเต้น
‪หนูน้อยคอรี่เหรอ
‪เย่
‪คอรี่ อย่าขวางทางพวกเขาสิ ‪มานี่ ฉันถือกระเป๋าให้เอง
‪ขอบคุณครับแม่
‪ผมอยากเห็น ขอดูหน่อย
‪ใจเย็นๆ คู่หู
‪หนูน้อย
‪เบาๆ หน่อย
‪คอรี่ นี่คือน้องสาวคนใหม่ของลูก คริสซี่
‪ไง คริสซี่
‪ผมจะเอาของเล่นมาให้เธอดู
‪นี่คือช่วงเวลาที่พิเศษ
‪และมันผ่านไปเร็วมาก
‪มาม่าจะกลับไปทำงานแล้วเหรอ
‪ถ้าแม่ซ่อนแล้วลูกหาล่ะ
‪จะหาล่ะนะ
‪คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์